Αρχείο ετικέτας newsbeast.gr

ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ : «Επεσε για μένα η αυλαία»

Για την απόφαση του να εγκαταλείψει τη μεγάλη του αγάπη, το θέατρο, μίλησε ο Θύμιος Καρακατσάνης.
Ο κορυφαίος μας ηθοποιός, μιλώντας στην «Espresso» δηλώνει αηδιασμένος και πικραμένος για όσα συμβαίνουν γύρω μας, αλλά και στον χώρο του θεάτρου, με αποτέλεσμα να πάρει την οριστική απόφαση να κλείσει ένα τεράστιο κεφάλαιο της ζωής του.
– Θα εμφανιστείτε κάπου αυτή τη θεατρική σεζόν;
Θα εμφανιστώ τη Δευτέρα Παρουσία! Έχω ήδη αποσυρθεί…
– Δεν νομίζω ότι ισχύει αυτό που λέτε. Υπηρετήσατε με πάθος το θέατρο…
Δεν μπορώ πια, δεν μπορώ…λέει κουρασμένα και κλείνεται στον εαυτό του.
– Γιατί απέχετε;
Γιατί δεν γουστάρω!
– Μη μου πείτε ότι θα αποσυρθείτε;
Τι να αποσυρθώ, αφού έχω ήδη αποσυρθεί…
– Πώς πήρατε αυτή την απόφαση;
Όλη αυτή η αναξιοκρατία μ’ έχει κάνει να αηδιάσω.
– Νιώθετε την ανάγκη να αποτοξινωθείτε;
Ε, ναι. Μάλλον…
– Εσείς έχετε προσφέρει το γέλιο απλόχερα στο κοινό. Τώρα γιατί αυτή άρνηση;
Τώρα μου βγαίνει κλαυσίγελος…
– Αν αυτή τη στιγμή σάς έδιναν έναν χώρο, ποιο έργο θα ανεβάζατε που θα αντικατόπτριζε τη σημερινή κατάσταση;
«Τα Κουλουβάχατα», το έργο που γράφει η ίδια η ζωή.
– Ένα είδος σάτιρας;
Δεν θα έλεγα σάτιρα. Είναι είδος τραγωδίας…
– Λένε ότι ένας μεγάλος κωμικός ηθοποιός μπορεί να παίξει εξίσου καλά και αρχαία τραγωδία. Γιατί δεν το τολμήσατε;
Κάποτε, όταν ήμουν στο Θέατρο Τέχνης, με έβαλε ο Κουν, αφού τον παρακάλεσα εγώ, σε μια τραγωδία. Και με την πρώτη φράση που είπα, έσκασαν όλοι στα γέλια. Τότε κατάλαβα ότι η τραγωδία μου είναι για γέλια…
– Ξαφνικά γίνατε λιγομίλητος…
Τι να πω; Τι υπάρχει για να πεις;
– Πώς βλέπετε εξ αποστάσεως το θέατρο;
Μακάρι να λείψω από το κοινό. Με το να λείπω όμως εγώ δεν λέει τίποτα. Πρέπει να λείψουν πολλοί !
– Θέλετε να πείτε ότι σήμερα υπάρχουν άνθρωποι στον θεατρικό χώρο που δεν έχουν καμία σχέση με αυτόν;
Πιστεύω ότι η απουσία θα έκανε καλό σε πολλούς και πάνω απ’ όλα στο ίδιο το θέατρο και τον πολιτισμό μας.
– Ούτε έναν Αριστοφάνη δεν θέλετε να κάνετε το καλοκαίρι;
Στα όνειρά μου, ναι. Σκέφτομαι…
– Τι άλλο σκέφτεστε;
Είναι έτσι τα πράγματα, που όσο περνάει ο καιρός σκέφτεσαι ότι τόσα χρόνια δουλεύω και τελικά τι έκανα; Το μόνο που ακούς είναι μια πικρόχολη κριτική. Και μάλιστα για πράγματα που δεν έφταιγες.
– Δεν νομίζω ότι το κοινό ποτέ σας αντάμειψε με τέτοιου είδους κριτική.
Ναι, εντάξει. Αλλά υπάρχουν και αυτοί οι κονδυλοφόροι του κερατά. Δεν ξέρω τι άλλο θα γράψουν, αλλά ούτε και με ενδιαφέρει. Το μόνο που μ’ ενδιαφέρει είναι πώς θα ορθοποδήσει αυτός ο τόπος. Όλα τα άλλα τα έχω γραμμένα!
– Την κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας πως τη σχολιάζετε;
Πολύ ωραία! Ο,τι πρέπει για να αρχίσεις να βρίζεις!
– Πώς αντιμετωπίζετε αυτή την κρίση;
Με κρίση.
– Πιστεύετε ότι θα βγει η χώρα από το αδιέξοδο;
Η χώρα ποτέ δεν ήταν εκτός. Δεν ξέρω αν θα βγει. Αμα δεις αυτά που καθορίζουν τη ζωή μας πολιτικά, πολιτιστικά, κοινωνικά, είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο.
– Πιστεύετε ότι έχουμε μια νέα κατοχή;
Δεν είμαστε ούτε υπό κατοχή.
– Σε τι κατάσταση βρισκόμαστε;
Ανοχύρωτοι εντελώς.
– Εσείς, βαθιά πολιτικοποιημένος καλλιτέχνης, από τις μεγάλες φυσιογνωμίες του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει για να δούμε μια άσπρη μέρα σε αυτό τον τόπο;
Να είμαστε στον «Πλούτο» του Αριστοφάνη. Πιο ακριβοί σε όλα.
– Πώς νιώθετε όταν λοιδορεί τη χώρα μας στα πρωτοσέλιδά του ο ξένος Τύπος;
Φαίνεται κατάλαβαν τι είμαστε.
– Όλους αυτούς τους δυσβάσταχτους φόρους εσείς τους πληρώνετε ή κάνετε αντίσταση και ανυπακοή;
Όση ανυπακοή και να κάνεις, έρχεται η εφορία και σ’ τα βουτάει.
– Τι σας πονάει περισσότερο έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα;
Αυτό που με πονάει είναι ότι όλοι κάνουνε αγώνα αφού έχει τελειώσει ο αγώνας.
– Θα μπορούσατε να βγείτε σε μια πλατεία και να προτρέψετε τους συμπολίτες σας να επαναστατήσουν;
Θα μπορούσα να το κάνω απευθυνόμενος στους ανθρώπους του θεάτρου. Όμως, αν δεν υπάρχει εισιτήριο, δεν μπορείς να κάνεις επανάσταση. Όλα για το εισιτήριο γίνονται.
– Εσείς θυμάστε κάποια άλλη τόσο δύσκολη εποχή;
Δεν θυμάμαι δύσκολη εποχή για τη χώρα, γιατί δεν υπήρξε καμία εύκολη.
– Από οικονομικής πλευράς πώς είστε; Πολλοί ομότεχνοί σας λένε ότι περνάνε δύσκολα, πόσο μάλλον εσείς που δεν εργάζεστε τώρα…
Θα δούμε… Εμείς είμαστε νοικοκυραίοι πάντα.
– Έχετε και τον μπαξέ σας που έχει όλα τα καλά.
Ναι! Πρέπει να είσαι νοικοκύρης για να μην ενοχλείς το κοινωνικό σύνολο.
– Φοβάστε για το μέλλον των παιδιών σας;
Για το μέλλον όλων των παιδιών φοβάμαι. Τα παιδιά μου δεν ζουν έξω από την κοινωνία και ούτε μπορεί κανείς να διαφυλάξει τα παιδιά του. Το μόνο που μπορείς είναι να τα διδάξεις. Και δυστυχώς, η διδαχή είναι να τα κάνεις να αποστρέφονται τον κόσμο.
Πηγή : www.newsbeast.gr

Ο Νίκος Πορτοκάλογλου στη Θεσσαλονίκη

Υποδέχεται τους φίλους του σε μια διαφορετική μουσική παράσταση
Δεν πρόκειται για άλλο ένα unplugged, ούτε για αναγκαστικές περικοπές λόγω κρίσης. Στον Μύλο της Θεσσαλονίκης, στις 2 Δεκεμβρίου, ο Νίκος Πορτοκάλογλου υποδέχεται τους φίλους του σε μια διαφορετική μουσική παράσταση που έχει στόχο να λειτουργήσει σαν αντίδοτο στο απαισιόδοξο κλίμα της εποχής.
Μετά από μια διαδρομή σχεδόν 30 χρόνων, ξέρουμε καλά πως κάθε καινούριο βήμα του τραγουδοποιού είναι αποτέλεσμα της «κρυφής του, της ατέλειωτης δίψας», του ανήσυχου πνεύματός του που δεν βολεύεται στα κεκτημένα. Στην φετινή παράσταση λοιπόν είμαστε καλεσμένοι σε ένα παιχνίδι όπου τα τραγούδια ξεγυμνώνονται και μεταμορφώνονται για να ανακαλύψουμε ξανά την ψυχή τους και την καταγωγή τους..
Τραγούδια που στις πρώτες εκτελέσεις αφήνουν, λόγω ηλεκτρικής ενορχήστρωσης, μόνο μια υπόνοια ανατολίτικης ρίζας, εδώ με το ούτι και το βιολί, θα δείξουν καθαρά από πού προέρχονται. Επίσης τραγούδια λυρικά που συχνά δεν έβρισκαν το χώρο τους στις μεγάλες συναυλίες εδώ με τα έγχορδα και τις κιθάρες θα αναδειχθούν ξανά.
Ο Πορτοκάλογλου δηλώνει σε ένα τραγούδι του τελευταίου του δίσκου «ροκάς ανατολίτης» αλλά μέχρι τώρα ο πρώτος έχει μάλλον υπερισχύσει του δεύτερου. Το Ρεμίξ είναι μια ευκαιρία για εκδίκηση!
Πηγή : www.newsbeast.gr

Ζείτε Παίδες Ελλήνων ;

πηγή:newsbeast.gr

Η Νέα παράσταση των Αλέξανδρου Ρήγα και Δημήτρη Αποστόλου.

Ζείτε παίδες Ελλήνων; Κι αν ζείτε… λύστε μας μια απορία… Πώς φτάσαμε ως εδώ; Τι έφταιξε; Η κακιά μας η μοίρα; Το κακό μας το ριζικό; Το κεφάλι μας; Το ζώδιο μας; Ο Άρης ο ανάδρομος; Τα λάθη μας…; Μάλλον φταίει ότι η λαμπρή ιστορία της Ελλάδας είναι αντιστρόφως ανάλογη της μνήμης μας (ίσως και του μέλλοντός μας) είναι κοντή και μικρή. Ξεχάσαμε τι ζήσαμε, τι ανεχτήκαμε, σε τι μπλέξαμε, πόσο άδικα φερθήκαμε στον εαυτό μας, σ’ αυτή τη χώρα και στους γύρω μας και κυρίως πώς αφήσαμε να μας πατρονάρουν «φίλοι» και εχθροί οδηγώντας μας στο οδυνηρό σήμερα. Να δούμε με μια άλλη ματιά τον οπλισμένο σαδιστή αστυνόμο των ΜΑΤ για να καταλάβουμε, ότι τίποτα δεν είναι τελικά ότι φαίνεται. Να ακούσουμε το παράλογο παραλήρημα ενός πολιτικού σε ανοικτή εξομολόγηση που δίνει άφεση αμαρτιών στους συναδέλφους του. Να πάρουμε ιδέες μέσα από το δελτίο επιβίωσης ενός παντρεμένου ζευγαριού που μηχανεύεται τους πιο απίθανους τρόπους να αντιμετωπίσει την κρίση. Να κρυφακούσουμε όσα συμβαίνουν σε ένα έκτακτο υπουργικό συμβούλιο την ημέρα που (θα) χρεοκοπεί η Ελλάδα και τη ζωντανή σύνδεση της χρεωκοπίας με πολλές, πολλές και ακριβοπληρωμένες διαφημίσεις… Να δούμε πόσο αποτελεσματικά λειτουργεί η ανταλλακτική οικονομία μέσω της ευφυΐας μιας τέως αδιόριστης του ΑΣΕΠ και νυν πόρνης. Να ανατριχιάσουμε με τη ζοφερή εικόνα της Ελλάδας του 2042…όπου γιορτάζονται τα 100 χρόνια από τη Γερμανική κατοχή και πάλι από τους Γερμανούς. Να…να…να… Και άλλα πολλά που είναι χρήσιμα να τα θυμηθούμε, να τα καταλάβουμε, να γελάσουμε με τα «μούτρα» μας μπας και ξανασυστηθούμε… και που ξέρεις ίσως έτσι και να γλιτώσουμε από τα χειρότερα… Η παράσταση θα ανέβει σε λίγες μέρες στο θέατρο Λαμπέτη.

Ξεκινάει σήμερα το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Από σήμερα έως τις 13 Νοεμβρίου που το Φεστιβάλ ολοκληρώνεται θα προβληθούν συνολικά 151 ταινίες από 53 χώρες. Σε παγκόσμια πρώτη θα προβληθεί σήμερα η νέα ταινία του Αλεξάντερ Πέιν «Οι απόγονοι / The Descendants» με πρωταγωνιστή τον Τζορτζ Κλούνει, στο πλαίσιο του 52ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης που αρχίζει απόψε. «Το φεστιβάλ θα συνεχισθεί έστω και με το 1/5 του προϋπολογισμού που είχαν οι προκάτοχοι μου, και θα είναι ακόμα καλύτερο, ακόμα πιο ενδιαφέρον, ακόμα πιο κινηματογραφικό» έλεγε παρουσιάζοντας το πρόγραμμα του φεστιβάλ ο καλλιτεχνικός διευθυντής Δημήτρης Ειπίδης. Ο προϋπολογισμός της φετινής διοργάνωσης φτάνει μόλις τα δύο εκατομμύρια ευρώ – ποσό που εξασφαλίστηκε από το ΕΣΠΑ, το Υπουργείο Πολιτισμού, και χορηγίες. Στο επίσημο Διαγωνιστικό πρόγραμμα συμμετέχουν 15 πρώτες ή δεύτερες ταινίες μυθοπλασίας σκηνοθετών απ’ όλο τον κόσμο, οι οποίες θα διεκδικήσουν το Χρυσό, τον Αργυρό και τον Χάλκινο Αλέξανδρο (αντιστοιχούν σε χρηματικό έπαθλο 20.000, 10.000 και 5.000 ευρώ . Αφιέρωμα πραγματοποιεί επίσης η φετινή διοργάνωση στο έργο του κινηματογραφιστή Κωνσταντίνο Γιάνναρη, στον Τούρκο σκηνοθέτη Ερντέν Κιράλ, στην Αμερικανίδα Σάρα Ντράιβερ (συνεργάτιδα και σύντροφο του Τζιμ Τζάρμους), τον Δανό Ολε Κρίστιαν Μάντσεν, τον Αυστριακό ντοκιμαντερίστα Ούρλιχ Ζάιντλ και τον Ιταλό δημιουργό Πάολο Σορεντίνο (στη Θεσσαλονίκη θα δοθεί η πρεμιέρα της πρόσφατης -και πρώτης αγγλόφωνης- ταινίας του με τίτλο «This must be the place» με πρωταγωνιστή τον Σον Πεν στο ρόλο ενός πρώην ροκ σταρ. – Η πρεμιέρα θα δοθεί το βράδυ της επόμενης Παρασκευής 11 Νοεμβρίου στις 11 μ.μ στον κινηματογράφο «Ολύμπιον»). Με ενδιαφέρον αναμένεται και η παράλληλη διοργάνωση των «Ανοιχτών Οριζόντων» (με ταινίες από την ανεξάρτητη κινηματογραφική σκηνή) με προβολές ταινιών όπως αυτή των αδερφών Ζαν Πιέρ και Λυκ Νταρντέν «Το παιδί με το ποδήλατο» αλλά και η βραβευμένη με Χρυσό Λέοντα στο πρόσφατο Φεστιβάλ Βενετίας ταινία του πολυβραβευμένου Ρώσου σκηνοθέτη Αλεξάντερ Σοκούροφ «Φάουστ». Στις Ειδικές Προβολές εντάσσονται, τα νέα φιλμ των Ματιέ Κασοβίτς «Η τάξη και το ηθικό» και Αντρέι Ζβιατζίντσεφ «Έλενα» καθώς και η βραβευμένη στο τελευταίο Φεστιβάλ Κανών, ταινία «Αντίο» του Ιρανού Μοχάμαντ Ρασούλοφ, ο οποίος έχει καταδικαστεί από το ιρανικό καθεστώς σε 5ετή ποινή φυλάκισης και 20ετή απαγόρευση να γυρίσει νέες ταινίες.