| Семья в (экономический) кризис!
Даже самая дружная семья годами регулируется законом спроса и предложения.. Поэтому определенный навык, объясняющий кризис наших ростков, считается необходимым.…
Любой родитель, который думает, что его маленький ребенок не воспринял финансовый кризис всерьез, ошибается., потому что на данный момент он чувствует себя финансово сильным. Такое высокомерное отношение завело нас так далеко: глава семьи взял в долг, чтобы обеспечить своих детей потребительскими товарами, но при этом он лишь подорвал их будущее. Вот и приходится объяснять нашим детям, что деньги закончились.. В любом случае, они знают все — как говорится в песне. В любом случае, Тем не менее, мы обязаны подготовить их к трудным годам, которые им предстоит пережить. Потому что финансовый хаос будет главным наследием, которое мы им оставим., по крайней мере, давайте не будем создавать ложный образ, чтобы не причинить им вреда, потому что они неизбежно столкнутся с реальностью. А те самые «защищенные» дети вырастут в самых уязвимых граждан мира.. |
Все записи автора культура
ВИЭ — ME Культура сайта/НОВОСТИ
ПРИХОДИ И РАЗРЕЗЬ МЕНЯ ПОДВОЕ Яннис Коцирас
Ελεύθερη είσοδος σε μουσεία για το Σαββατοκύριακο
Ελεύθερη είσοδος σε μουσεία για το Σαββατοκύριακο
Καθώς γιορτάζεται ο θεσμός των ευρωπαϊκών ημερών πολιτιστικής κληρονομιάς. Ο θεσμός των ευρωπαϊκών ημερών πολιτιστικής κληρονομιάς γιορτάζεται με ελεύθερη είσοδο σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους το Σαββατοκύριακο.
также, η είσοδος θα είναι ελεύθερη και τη Δευτέρα, εξαιτίας της παγκόσμιας ημέρας τουρισμού.
Παράλληλα φιλοξενούνται σε 53 μουσεία και ιδρύματα, εκθέσεις, ξεναγήσεις ακόμα και παιχνίδια για τη μαγεία, θέμα του φετινού εορτασμού.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΣΚΑΙ
И… Τι άλλαξε;
Συνθηματολογικός κομματικός πατριωτισμός
Καθόλου δεν πρωτοτύπησαν οι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ φωνάζοντας προχθές στη Βέροια το σύνθημα «Κάτω η χούντα του Καραμανλή». Ούτε το μυαλό τους χρειάστηκε να καταπονήσουν ούτε να δαπανήσουν χρήματα καταφεύγοντας σε διαφημιστικές ευκαιρίες, επιτήδειες στην κατασκευή σλόγκαν. Το σύνθημα το βρήκαν έτοιμο και το υιοθέτησαν με μια μικρή αλλαγή στο τέλος του: «Κάτω η χούντα του ΠΑΣΟΚ» φώναζαν με πάθος οι της Ν.Δ. ενόσω οδεύαμε προς τις εκλογές του 2004. «Κάτω η χούντα του Καραμανλή» φωνάζουν τώρα με το ίδιο πάθος οι του ΠΑΣΟΚ. Το γεγονός ότι οι περισσσότεροι φωνασκούντες είναι μιας ηλικίας που δεν τους επιτρέπει να έχουν μνήμη της δικτατορίας δεν αποτελεί άλλοθι για κανέναν· οι ανιστόρητοι δεν είναι αθώοι.
Προς τιμήν τους, οι αρχηγοί των δύο κομμάτων δεν συμφωνούν με το χουντολόγο κοινό τους (Напротив, προ ετών, Мистер. Βουλγαράκης, ως υπουργός Πολιτισμού, είχε υιοθετήσει ενθουσιωδώς το χυδαίο σεξιστικό σύνθημα των γαλάζιων φοιτητών κατά του κ. Папандреу). Η άρνησή τους εντούτοις να υιοθετήσουν τέτοια επικινδύνως βλακώδη συνθήματα έχει την ίδια παιδαγωγική αποτελεσματικότητα με τις από μεγαφώνων προτροπές προς τους οπαδούς των ομάδων να πάψουν να εξαπολύουν υβριστικά «τραγουδάκια». Οι οπαδοί, κομμάτων ή συλλόγων, μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνουν και ξανά προς τις ύβρεις τραβούν. Κατά βάθος γνωρίζουν ότι ακόμα και όταν αντιδρούν οι ηγέτες τους, δεν θέλουν δα και να τους φιμώσουν, ιδίως αν τα συνθήματα, όσο ακραία, λειτουργούν συσπειρωτικά και ενισχύουν τον κομματικό πατριωτισμό.
Ακριβώς ο κομματικός πατριωτισμός είναι ο παραγωγός και διακινητής συνθημάτων τα οποία, παρά την προσωπίδα του φλογερού πάθους για τη δημοκρατία που φορούν, αδυνατούν να κρύψουν τη βαθιά αντιδημοκρατικότητά τους: Ο πιστός του ενός ή του άλλου κόμματος εξουσίας διαπαιδαγωγείται έτσι ώστε να ταυτίζει την παράταξή του με τη δημοκρατία, την αλήθεια και το έθνος, να θεωρεί δε μιάσματα και εχθρούς της πατρίδας τους κομματικούς αντιπάλους. Για τον κομματικό πιστό η δημοκρατία υπάρχει για να απολαμβάνει ο ίδιος κατ’ αποκλειστικότητα τα δωρήματά της. Για τούτο και το κράτος αντιμετωπίζεται σαν λάφυρο από τους εναλλασσόμενους στα ηνία του, σαν μια λεία που πρέπει να τη γευτούν μόνοι οι «σύντροφοι», κατ’ αναλογία με την ισχύ τους βέβαια. Με τέτοια «κοσμοαντίληψη», λογικό είναι το ότι ο φανατικός κομματικός οπαδός θεωρεί «εκτροπή της δημοκρατίας», «χούντα» ή οτιδήποτε άλλο μια διακυβέρνηση που απομακρύνει τον ίδιο από τη λεία, από το λάφυρο. Στά μάτια του, η δημοκρατία δικαιούται να έχει ένα και μόνο χρώμα: το χρώμα του κόμματός του. Είναι «αντικαθεστωτικός» επειδή ονειρεύεται το δικό του καθεστώς.