Все записи автора культура

Археологи с револьверами

Сто лет археологических исследований на Тасосе, в альбоме, полном архивных материалов, составлено многими поколениями ученых и художников


Четыре шляпы и револьвер. Молодой французский археолог достигает совершеннолетия 1920 на Тасосе, привнося обычаи того времени на остров, освобожденный всего несколько лет назад., кроме его шляпы (пробка, солома, холст и траяска) он счел нужным иметь при себе пистолет. В своей записной книжке член Французской археологической школы не объясняет причины этой необходимости., но условия, царившие на бедном острове, могли бы даже напугать его.
Несколько лет назад, апрель 1911, раскопки начались на Тасосе благодаря турецкому фирману, полученному Французской археологической школой, в то время, когда требовались мастерские «дипломатические» действия.. Потому что переговоры о египетской собственности нужно было вести одновременно с египетским хедивом., να ζητηθεί άδεια από τα μοναστήρια του Αθω που διέθεταν κτήματα στο νησί και να γίνουν συμβόλαια με τους ιδιοκτήτες, κάτι που οι ανασκαφείς φαίνεται ότι αρχικά είχαν αγνοήσει.
Сегодня, спустя столетие после тех трудных, но плодотворных дней, откровение великого древнего города Севера завершено. Однако этот маршрут является ценным археологическим объектом., культурный и исторический рекорд, который сейчас включен в альбом «100 лет французских раскопок на Тасосе»., 1911-2011», совместная публикация Французской Афинской школы и публикаций Olkos.
Головоломка, детали которой — буквы, плот, редкие и зачастую анекдотические фотографии раскопок и удивительных находок, 230 всего — συνθέτουν οι συγγραφείς Αρθουρ και Ντομινίκ Μίλερ μέσα από αυτό το επετειακό λεύκωμα, το οποίο συμπίπτει με τα 100 χρόνια από την ενσωμάτωση της Θάσου στην ελληνική επικράτεια. Μέσα στο ίδιο πνεύμα άλλωστε ήταν και η έκθεση που προηγήθηκε στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης το 2011 с тем же названием.

Τα ευρήματα
Στην πραγματικότητα οι έρευνες της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής είχαν αρχίσει το 1856 — δέκα χρόνια μετά την ίδρυσή της -, όχι όμως συστηματικά. В то время лишь случайно были находки скульптур и надписей, которые пополнили коллекции египетского правителя Туссуна-бея или М.. Булгаридис, консул Франции в Кавале, ή ακόμη κοσμούσαν τα σαλόνια του κυβερνήτη του Λιμένα, όταν δεν τεμαχίζονταν για να χρησιμοποιηθούν σε κατασκευές ή όταν δεν τροφοδοτούσαν τις ασβεστοκάμινους.
Ο ΑΠαγκόσμιος Πόλεμος είχε τραγικές συνέπειες και για την αρχαιολογία, αφού οι ανασκαφές στη Θάσο διακόπηκαν απότομα, ενώ τρεις από τους τέσσερις πρώτους ανασκαφείς του νησιού (Adolphe-Joseph Reinach, Gustave Blum και Charles Avezou) πέθαναν. Как только это 1916 επιχειρήθηκε μια νέα αποστολή, οι αρχαιολόγοι όμως «χρειάστηκε να αποχωρήσουν, ύστερα από μια σύντομη ανασκαφική περίοδο, λόγω των πρακτικών δυσκολιών, των κινδύνων των αεροπορικών βομβαρδισμών και της επίσημης προειδοποίησης του στρατηγού Sarrail».

Ο κολοσσός
Το πιο σημαντικό γεγονός όμως αμέσως μετά τον πόλεμο ήταν, это 1920, η αποτοίχιση ενός αρχαϊκού κολοσσικού αγάλματος που είχε εντοπισθεί σε θραύσματα στην οχύρωση της πόλης. Их кропотливо спускали со склонов Акрополя на повозках с волами, и в конце концов все было восстановлено. 1923. Со своим десятилетием 1920 άλλωστε αρχίζει μια καινούργια εποχή για τις ανασκαφές στη Θάσο. Και παρότι οι συνθήκες εξακολούθησαν να είναι δύσκολεςή έστω παράξενες, если посчитать, что в рационе археологов тунец чередовался как единственная пища, паштет(!), сардины, скумбрия и сельдь -, раскопки и открытия продолжались.
Σήμερα οι αρχαιολόγοι γνωρίζουν ότι η Θάσος, μια παριανή αποικία του 670 До н.э., είχε ένα από τα σπουδαιότερα νομισματοκοπεία του ελληνικού κόσμου, πλούσιο εμπόριο, κυρίως κρασιού, и наслаждалась благами своего процветания на протяжении веков. Для’ это и книга не художественное издание, а представить архивный материал, собранный поколениями археологов, фотографы, архитекторы и дизайнеры.

Город, полный святилищ
Есть несколько аспектов жизни древнего города Тасос, которые не были изучены в 100 χρόνια ερευνών της Γαλλικής Αρχαιολογικής Σχολής, είτε πρόκειται για το αστικό πλαίσιο και την περιφέρειά της είτε για τους πολιτικούς και θρησκευτικούς θεσμούς ή την οικονομική και καλλιτεχνική ζωή της. Οι ανασκαφές έχουν αποκαλύψει το θέατρο και την αγορά, με σύνολο ιερών στην κεντρική πλατεία της. Στην κορυφή της Ακρόπολης δεσπόζουν τα ιερά του Πυθίου Απόλλωνα και της Αθηνάς, ενώ στην πόλη βρίσκονται ακόμη το ιερό του Διονύσου, το ιερό του Ηρακλή, Θεσμοφόριο, αλλά και το ιερό της Αρτέμιδος, η ανασκαφή του οποίου έφερε στο φως πολυάριθμα αναθήματα, όπως ειδώλια, керамика, αντικείμενα από χρυσό, слоновая кость, χαλκό ή ορεία κρύσταλλο.
Κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από μάρμαρο στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. ήταν το τείχος αυτής της πόλης, με ένα δίκτυο πύργων που διασφάλιζε την επιτήρηση της επικράτειας. Неудивительно, что Тасос стал настолько могущественным городом, что это противоречило интересам даже Афин в регионе..

Когда & Кадис сообщил, что сегодняшний день начался с посещения Складов Министерства образования и культуры, где они осмотрели
Издание «100 лет французским раскопкам на Тасосе»., 1911-2011» κυκλοφορεί εντός της εβδομάδος από τις εκδόσεις Ολκός και τη Γαλλική Σχολή Αθηνών.

источник : tovima.gr

Το Megaron Plus τιμά τη μνήμη του Θ. Ангелопулу

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 31 Май

Την μνήμη του Θόδωρου Αγγελόπουλου τιμά το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών στο πλαίσιο των εκδηλώσεων Megaron Plus. Το αφιέρωμα, θα γίνει στις 31 Май, в 19.00 και η είσοδος είναι ελεύθερη με δελτία προτεραιότητας.
Η εκδήλωση θα αρχίσει συμβολικά με ερωτική επιστολή του ίδιου του σκηνοθέτη προς την πόλη του, «μια γέρικη πόλη τεσσάρων χιλιάδων χρόνων», όπως έλεγε ο ίδιος, την τηλεοπτική ταινία «Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη», την οποία δημιούργησε το 1983 με παραγωγό την ελληνική δημόσια τηλεόραση. Το σενάριο υπέγραψε ο ίδιος ο Αγγελόπουλος, στην ταινία ακούγονται κείμενα του Κώστα Ταχτσή, ποιήματα του Γιώργου Σεφέρη και του Τάσου Λειβαδίτη και μουσικά θέματα των Μάνου Χατζιδάκι, Мики Теодоракис, Λουκιανού Κηλαηδόνη και Διονύση Σαββόπουλου.
Για τις ταινίες και το μεγάλο ταξίδι του Θόδωρου Αγγελόπουλου στην ελληνική ιστορία θα μιλήσουν, включая, ο ιστορικός και καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Αντώνης Λιάκος, η διδάκτωρ φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συγγραφέας Αιμιλία Καραλή και η αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιου Αιγαίου Ειρήνη Στάθη, η οποία με τη διδακτορική της διατριβή ερεύνησε τον «Χώρο και τον χρόνο στον κινηματογράφο του Θ. Αγγελόπουλου». Τους ομιλητές θα συντονίσει ο κριτικός κινηματογράφου Γιάννης Μπακογιαννόπουλος.

источник : tovima.gr

Афинский фестиваль 2012: Δεσποινίς Τζούλια του Στρίντμπεργκ σε σκηνοθεσία Λιγνάδη

Το Φεστιβάλ Αθηνών, τιμώντας τα 100 χρόνια από το θάνατο του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, επιλέγει ως εναρκτήρια ελληνική παράσταση στην Πειραιώς 260(κτήριο Δ) тот «Δεσποινίδα Τζούλια», έργο που προκάλεσε τεράστιο σκάνδαλο όταν γράφτηκε το 1888.

Τη σημερινή προσέγγιση του έργου υπογράφει ο Δημήτρης Λιγνάδης, ο οποίος «διαβάζει» αλλιώς το νατουραλιστικό αίτημα του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, καθώς και την περιβόητη μάχη των δύο φύλων που απασχολεί το συγκεκριμένο έργο, αλλά και ολόκληρη την εργογραφία του συγγραφέα. Όπως τονίζει ο ίδιος «κάνει μια παράσταση στην οποία δεσπόζει το ερώτημα «πού βρίσκεται ο άντρας και η γυναίκα». Μ’ άλλα λόγια, ποίηση και η πραγματικότητα μέσα σ’ αυτά τα δύο σκηνικά όντα».

Το περίφημο ζευγάρι Τζούλια-Ζαν ερμηνεύουν η Στεφανία Γουλιώτη και ο ίδιος ο σκηνοθέτης, ενώ την αινιγματική Κριστίν υποδύεται η Μαρία Πρωτόπαπα.

В Αύγουστος Στρίντμπεργκ εστίασε σε αυτό το έργο όχι μόνο στην πάλη των δύο φύλων, αλλά και στη σύγκρουση δύο κοινωνικών τάξεων (τη λαϊκή τάξη που εκπροσωπεί ο Ζαν και την αριστοκρατική τάξη που εκπροσωπεί η Τζούλια). Πέρα λοιπόν από το προαιώνιο σύμπλεγμα αρσενικού-θηλυκού, υποβόσκει και η αντιπαλότητα ανάμεσα σε μια σαθρή και καταρρέουσα αριστοκρατία και μια ανερχόμενη –πλην αδίστακτη- λαϊκή τάξη.

Αν και μικρότερο σε έκταση, θεωρείται ίσως το πιο αξιοσημείωτο από τα δράματα του συγγραφέα, γιατί –εκτός των άλλων- επιχειρεί να αναδιαμορφώσει τη δραματική τέχνη. Η τραγωδία εκτυλίσσεται όλη σε μία πράξη, στην κουζίνα ενός εξοχικού σπιτιού και μόνο με τρία πρόσωπα.

Перевод
Μαργαρίτα Μέλμπεργκ
Διασκευή – Σκηνοθεσία
Δημήτρης Λιγνάδης
Декорации – Костюмы
Εύα Νάθενα
Освещение
Σάκης Μπιρμπίλης
Музыка
Ηρώ
Συνεργάτης Σκηνοθέτης
Άκης Γουρζουλίδης
Βοηθός Σκηνογράφου – Ενδυματολόγου
Ευαγγελία Κατέχη
Распределение
Δεσποινίς Τζούλια: Στεφανία Γουλιώτη
Жан: Δημήτρης Λιγνάδης
Кристин: Μαρία Πρωτόπαπα

Информация

Расположение Пирей 260 (κτίριο Δ)
Дата 10, 11 Июнь, 21:00
Информация www.greekfestival.gr
Стоимость билетов 25€, 15€ (φοιτητικό, НЕПОЛНОЦЕННЫЙ)

источник : culturenow.gr

Ενα ταξίδι στην πνευματική Ελλάδα του 20ού αιώνα

Παρά τους χαλεπούς καιρούς, η Πινακοθήκη Χατζηκυριάκου — Гика открывает свои двери в четверг 24 Май

В одной из бесчисленных витрин галереи Хацикириаку. — Γκίκα στο δεύτερο όροφο ο επισκέπτης έρχεται αντιμέτωπος με την περίφημη φωτογραφία των εκπροσώπων της γενιάς του 1930 στο σπίτι του Γιώργου Θεοτοκά την 9η Μαρτίου του 1963. Oρθιοι και καθιστοί στην ασπρόμαυρη εικόνα φωτογραφίζονται οι Πετσάλης Διομήδης, Βενέζης, Σεφέρης, Καραντώνης, Θεοτοκάς, Τερζάκης, K. че. Δημαράς, Κατσίμπαλης, Гражданин, Εμπειρίκος και άλλοι.

Oλους αυτούς και ακόμα περισσότερους απόσους συνέδεσαν τη ζωή και το έργο τους με μια εποχή μεγάλης πνευματικής παραγωγής θα συναντήσει κανείς όχι μόνο μέσα απαυτή την εικόνα αλλά σε ξεχωριστά αφιερώματα για τον καθένα σε ένα ολοκαίνουργιο Μουσείο.

Στην Πινακοθήκη Ν. ΧατζηκυριάκουΓκίκα που άνοιξε τις πύλες της για το κοινό σε μια ιδιαίτερα δύσκολη χρονική συγκυρία για τον τόπο. Το κτήριο της οδού Κριεζώτου 3 που έζησε και εργάστηκε για σαράντα χρόνια ο Νίκος ΧατζηκυριάκοςΓκίκας ανοίγει ανακαινισμένο τις πόρτες του την Πέμπτη 24 Μαΐου αφιερωμένο στον καλλιτέχνη αλλά και στην καλλιτεχνική δημιουργία της Ελλάδας σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη εποχή: από το τέλος του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου και τη Μικρασιατική καταστροφή έως τις παραμονές της Δικτατορίας του 1967.

Στο ισόγειο, τον πρώτο, вторую и первую половину третьего этажа можно найти у Оскара Василиса Фотопулоса за художественное направление «Зорба» Михалиса Какоянниса., έως το Νόμπελ του Οδυσσέα Ελύτη, κι από το βυζαντινότροπο χειρόγραφο του Γιάννη Ρίτσου έως τα, σμιλεμένα από το Γιάννη Παππά, χέρια του Νίκου Χατζηκυριάκου Γκίκα.

Πεζογράφοι, ποιητές, φιλόλογοι και κριτικοί, писатели, μουσικοί, άνθρωποι του θεάτρου, ζωγράφοι, γλύπτες, χαράκτες, φωτογράφοι, αρχιτέκτονες, ακόμα και άνθρωποι του ιστορικού, φιλοσοφικού στοχασμού αλλά της επιστήμης τιμώνται σαυτό το Μουσείο που μας κάνει οικεία μια απίστευτη παραγωγή σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς από ανθρώπους που πολλοί έμειναν παραγνωρισμένοι. Η παρουσίαση του έργου τους γίνεται με τη μορφή «διάλογου». Το έντυπο, στην πλειοψηφία τους, υλικό της βιτρίνας «συνομιλεί» με το εικαστικό του τοίχου.

Από τον τρίτο όροφο και μετά η «σκυτάλη» ανήκει στον Χατζηκυριάκο — Гика. Πίνακες, плот, γλυπτά, пейзаж, χειρόγραφα, εικονογραφημένες εκδόσεις, фотографии, έπιπλα από το σπίτι της ΄Ύδρας που κάηκε το 1961 αλλά και οι χώροι της Αθηναϊκής οικίας και ο προσωπικός κόσμος του Γκίκα ξετυλίγουν τη γοητεία τους στον επισκέπτη που ολοκληρώνει το οδοιπορικό του στο ατελιέ του Γκίκα: εκεί όπου τα καβαλέτα του συνυπάρχουν με αντικείμενα με τα ταξίδια του.

«Στα εκθέματα υπάρχει το στίγμα της ιστορίας ενώ απουσιάζει εντελώς ο ρόλος της πολιτικής», ανέφερε την Δευτέρα 21 Μαΐου στην παρουσίαση της Πινακοθήκης ο διευθυντής του Μουσείου Μπενάκη, Aγγελος Δεληβορριάς ο οποίος ευχαρίστησε στην ομιλία του Ιδρύματα, εταιρείες και ιδιώτες, όσους, то есть, συνεισέφεραν για να γίνει αυτό το προσωπικό του όραμα πραγματικότητα. Στην παρουσίαση συμμετείχαν επίσης η πρόεδρος του Μουσείου Μπενάκη, Αιμιλία Γερουλάνου, η ιστορικός τέχνης και συγγραφέας του βιβλίου, «Κριεζώτου 3», Εβίτα Αράπογλου και η επιμελήτρια της συλλογής Γκίκα, Ιωάννα Προβίδη. Ακολούθησε ξενάγηση σε κοινό και δημοσιογράφους.

Музей Бенаки — Πινακοθήκη Ν. Χατζηκυριάκου — Гика
Κριεζώτου 3
Тел.: 210-3615702
Πωλητήριο: 210-3630204
www.benaki.gr

источник : tovima.gr

ТЕАТР : Греция никогда не умирает Петрос Зулиас во время летнего тура

Театральный маршрут представляет к летнему сезону 2012 на всех крупнейших фестивалях Греции музыкально-театральная работа Петроса Зулиаса»ГРЕЦИЯ НИКОГДА НЕ УМИРАЕТ!.…», режиссер Петрос Зулиас, в главной роли Павлос Хайкали, Рения Луизиду, Димитрис Мавропулос, Джойс Эвейди и Эрси Маликензу, которые воплощают главных героев.

«ГРЕЦИЯ НИКОГДА НЕ УМИРАЕТ!….» представляет собой модульный проект, который представляет, ретроспективно история современной Греции от основания греческого государства до наших дней., в течение двух часов. Предыстория греческой истории, так же, как это происходит за кулисами шоу, является основной осью проекта.

В спектакле задействованы дополнительные актеры, играющие греческого народа.. Так, во время проекта, мы никогда не увидим истинных героев истории. наоборот, мы наблюдаем за всеми этими обычными людьми, которые верили, они сражались, они расстались, были идентифицированы, они жили и умерли за великих греческих лидеров, видения и многострадальная родина.

Смех чередуется с эмоциями, песня с прозой, вчера и сегодня, герои и антигерои, главные герои с анонимными сообщниками-поборниками идей. Задний план заменяет передний план истории в сценической трюковой игре., которая направлена ​​на национальное самосознание, в сознании, но и в патриотическом самоглумлении, потому что «чтобы идти вперед, он также должен оглянуться немного назад».

Спектакль охватывает историю греческой песни от элементарной до наших дней..

КОЭФФИЦИЕНТЫ
Направление: Петрос Сулиас
Декорации – Костюмы: Анастасия Арсени
Музыка: Маро Теодоракис
Хореограф: Фотис Диамантопулос

ОНИ ИГРАЮТ: Павлос Хайкалис, Рения Луизиду, Димитрис Мавропулос, Джойс Эвейди, Эрси Маликензу, Панос Статакопулос, Алина Коцовулу, Грузия Маврогеоргис, Тасос Алацас, Ставрос Карагианнис, Тодорис Антониадис, Василис Кецилис, Андреас Константинидис, Павлос Сахпекидис, Вики Пану, Эвелина Николиза, Грузия Митропулу

источник : culturenow.gr

наблюдатель: Вернем грекам скульптуры Парфенона

Обращение обозревателя Х. Портера по случаю прикосновения к Олимпийскому огню

«Греки подарили нам Олимпийские игры. Вернем им скульптуры Парфенона».. С этим названием обозреватель газеты «Обозреватель» Генри Портер, по случаю церемонии зажжения олимпийского огня Олимпийских игр в Лондоне, поддерживает возвращение знаменитых скульпторов, разрушив все аргументы, которые были использованы против.

«Не поймите меня неправильно, Я не хочу нападать на Британский музей, это факт, что он представляет высокий уровень культуры и имеет замечательного менеджера., Нил МакГрегор. Но мы должны быть честны сами с собой относительно наличия такого количества скульптур Парфенона в Британии..

»Они есть и в других европейских музеях., но большая часть этого неповторимого произведения находится здесь с тех пор, как два столетия назад его насильно вывез шотландский лорд Элджин»., уточняет обозреватель.

Затем Генри Портер упоминает, что другие произведения искусства не были приобретены самым «чистым» способом., однако скульптуры Парфенона отличаются, поскольку они представляют собой высочайший уровень, достигнутый человеком в V веке.. Б.С.. и примерно 2.000 лет с тех пор.

«Они представляют собой ядро ​​греческой культуры и сердце современной греческой идентичности.. также, одинаково важно, представляют собой половину здания, построенного между 447 и 432 До н.э., в честь поражения персов в Афинах»., Портер отмечает.

Обозреватель «Обозревателя» также констатирует, что впечатляет тот факт, что за последние пять лет все меньше и меньше посетителей поддерживают работы, оставшиеся в Британии., в основном из соображений патриотической деятельности и меньше из любви к искусству.

«И говоря о владении, они обычно забывают, что Скульптуры »они встали» из Парфенона, когда турки правили греками, которые не смогли защитить эмблемы своего славного прошлого», заявляет обозреватель, приравнивая их – с точки зрения присвоения – к разграбленным нацистами произведениям искусства., но которые были возвращены законным владельцам.

Генри Портер также упоминает журналиста Кристофера Хитченса., который умер в декабре прошлого года и активно боролся за возвращение скульптур – и в статье в Vanity Fair три года назад он подчеркнул, что все аргументы об их разрушении в результате загрязнения и выветривания больше не действительны., в связи с существованием нового музея Акрополя.

Портер также опровергает аргумент о том, что их возвращение создаст плохой прецедент.. «Немногие работы в мире подпадают под категорию скульптур Парфенона., которые вызывают глубокие чувства национальной утраты и тоски», завершает.

И он предлагает каждому задаться вопросом, будет ли такое поведение Элгина сегодня приемлемым..

"Конечно, нет", он отвечает, «Мы также не будем ожидать, что этот эффект грабежа сохранится. Так почему же мы сегодня храним эти нечестно добытые скульптуры?;».

Он заявляет, что в условиях экономического тупика, в котором сегодня находится страна, возможно, сейчас неподходящее время для их возвращения. Но он поддерживает следующее: «В свете того, чем западная цивилизация обязана Греции – демократическими идеями, Олимпийские игры, наука, искусство и архитектура –, нам придется признать простую истину: Скульптуры Парфенона не принадлежат нам»..

источник :tovima.gr

11ο Φεστιβάλ Χορού του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων

To 11ο Φεστιβάλ Χορού του Σωματείου Ελλήνων Χορογράφων, κόντρα στη σκοτεινιά των καιρών, θα φωτίσει και φέτος …
την αρχή του καλοκαιριού από τις 19 Μαΐου μέχρι τις 18 Июнь 2012!

Χορογράφοι και χορευτές δίνουν χρώματα στη γκρίζα Αθήνα
Δημιουργούν μικρές νησίδες απόλαυσης στην ταραγμένη ζωή μας

Σε μέρες αβέβαιες και άδηλες οι Έλληνες χορογράφοι και χορευτές επιμένουν στην τέχνη τους, μας καλούν σε μικρά ταξίδια απόδρασης από την απειλητική καθημερινότητα και τις αγωνίες μας, μας προτείνουν να τους συναντήσουμε σε θέατρα και σε μουσεία και μας υπόσχονται λίγη ομορφιά και αισιοδοξία μέσα στα βαριά σύννεφα της κρίσης.

от 19 Μαΐου μέχρι τις 18 Июнь, σε έξι θέατρα της Αθήνας, 63 ομάδες χορού θα παρουσιάσουν τις καινούργιες δουλειές τους, ψηφίδες μιας μεγάλης τοιχογραφίας των αναζητήσεων του σύγχρονου χορού στην Ελλάδα και αποδείξεις ότι οι άνθρωποι του χορού εξακολουθούν να ονειρεύονται, να προσπαθούν και να δημιουργούν ορίζοντες για τους ίδιους και για τον τόπο τους.

Το φετινό φεστιβάλ ανοίγεται σε περισσότερους χώρους από πέρυσι, συνεργάζεται με μουσεία και ιδρύματα, αναδεικνύει τους τελειόφοιτους των επαγγελματικών σχολών χορού, υποδέχεται ελληνικές ομάδες χορού που δημιουργούν εκτός Ελλάδας, παρουσιάζει έργα που απευθύνονται σε μικρά και μεγαλύτερα παιδιά.

Οι «Ανεξάρτητες Παρουσίες» δίνουν και εφέτος το παρόν με δημιουργίες νέων, πρωτοεμφανιζόμενων χορογράφων και χορευτών, που δεν έχουν σταθερές ομάδες ενώ σε συνεργασία με το Ελληνικό τμήμα του Διεθνούς Συμβουλίου Χορού CID UNESCO οι Έλληνες χορογράφοι οργανώνουν δυο βραδιές αφιερωμένες στους τελειόφοιτους των ελληνικών ανώτερων σχολών χορού, εκδηλώσεις συμβολικές, για να αναδειχθεί η εκπαίδευση και η σημασία της και να επιβραβευτεί η επιμονή στη σκληρή δουλειά και τη μεθοδική προετοιμασία.

 Τρείς ομάδες χορού δημιουργούν έργα αποκλειστικά για παιδιά και τα καλούν σε ένα διήμερο για να τους «αφηγηθούν» πολύχρωμα παραμύθια με την κίνηση ενώ το Μουσείο Μπενάκη και το Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β &Μ Θεοχαράκη ανοίγουν τις πόρτες τους και υποστηρίζουν τις προσπάθειες των χορογράφων και του σωματείου τους, που παρά την ανασφάλεια για το μέλλον τους και την έλλειψη πόρων, δεν εγκαταλείπουν τα οράματά τους.

Το Σωματείο Ελλήνων Χορογράφων δεν παρεμβαίνει στις επιλογές των χορογράφων, αλλά δίνει την ευκαιρία σε όλους όσους δοκιμάζουν τις εμπνεύσεις τους στο σύγχρονο χορό να συναντήσουν το κοινό, να του ζητήσουν να εκτιμήσει τη δουλειά τους και να τους δώσει το εισιτήριο για το επόμενο βήμα τους. Οι χορογράφοι προσφέρουν και παρουσιάζουν τα έργα τους στο φεστιβάλ χωρίς αμοιβή, προσδοκώντας στην ανταμοιβή των θεατών και στη συμμετοχή τους στο σύγχρονο δημιουργικό τοπίο.

Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού και τη συνεργασία του Ελληνικού τμήματος του Διεθνούς Συμβουλίου Χορού CID UNESCO, του Μουσείου Μπενάκη και του Ιδρύματος Εικαστικών Τεχνών και Μουσικής Β&Μ Θεοχαράκη.

источник : culturenow.gr