Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά Να με κρατάς αγκαλιά σφιχτά γιατί μου πήρε πολλά το εφτά εκτός κι αν είπα εγώ το έλα σ’ όλα αυτά
Μακάρι να ‘ναι η καρδιά μου ρόδι τυχερό να στο χαρίσω να στάζει αγάπη ένα σωρό Στα μαξιλάρια και στο χαλί να ξεχαστώ να μου λες πολύ Κι ας κάνει ο φόβος κι άλλη τρύπα στο νερό
Να περπατάμε χέρι-χέρι ως το πρωί Του τραμ οι ράγες κάτι ξέρουν δεν μπορεί Τα χρόνια φεύγουν, γοργά περνούν και μ’ αναμνήσεις μετά γυρνούν Πικρά τα αρώματα που όλα τα χωρούν
Να μ’ αγαπάς με τα λάθη μου όλα στη σειρά Στο σινεμά στο κορμί μου κόλλα τρυφερά Δεν ειν’ ο κόσμος ιδανικός, για το ταξίδι είναι δανεικός Για να ‘χει όνειρα να κάνει ο ενικός
Να μου μιλάς μεσημέρι, βράδυ και πρωί Στα ξαφνικά, στο μικρό μπλακ άουτ της Δ.Ε.Η. Και μέχρι να ‘ρθει ξανά το φως, αυτός ο λόγος ο πιο κρυφός θα δει ν’ ανοίγουμε μια πόρτα στη ζωή
Να μ’ αγαπάς εαυτέ μου σ’ έψαχνα παντού Κι ενώ ενοχές κι αντοχές μου ‘δίναν ραντεβού απ’ τα ακριβά μου στα πιο φθηνά κι απ’ τη φωλιά μου στο πουθενά συναντηθήκαμε στη μέση του καιρού
Να μ’ αγαπάς, να σταθούμε εδώ σε μια γωνιά Να κοιταχτούμε λες κι ειν’ γιορτή, πρωτοχρονιά Να μου μιλάς σιγανά στ’ αυτί γιατί σ’ ακούνε την νύχτα αυτή παλιά μου όνειρα που χρόνια είχαν κρυφτεί
