Все записи автора В ThessnA

Без

ΤΑΝΙΑ: Poulet aux Prunes: Курица со сливами

Η δεύτερη σκηνοθετική προσπάθεια της Μαρζάν Σατραπί με την βοήθεια του Βινσέντ Παρονό την επιβεβαιώνει και μας επιβραβεύει για την επιλογή μας αλλά μας κάνει πια και οπαδούς της τέχνης της. Την γνωρίσαμε μέσα από το Persepolis ένα comic που έγινε πολύ δημοφιλές αρχικά και μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη αργότερα, αυτούσιο. Ομολογουμένως ήταν η πρώτη φορά που ένα comic είχε μια τόσο ενδιαφέρουσα πλοκή- που αφορά όχι μόνο αγοράκια κάθε ηλικίας όπως συνήθως τα κόμικς- και που σε έκανε να το παρακολουθείς με αμείωτο ενδιαφέρον.

Η ταινία είναι η ιστορία του Νασέρ Αλί, ενός διάσημου βιολιστή Ιρανού ο οποίος ζει στην Τεχεράνη το 1958. με τη Φαρινγκίς και έχει αποκτήσει μαζί της δύο παιδιά: τη Λίλι και τον Κύρο. Από την στιγμή που ο Αλί αναγκάζεται να αποχωριστεί το βιολί του, όλα θα αλλάξουν.

Παρ’ όλο που εδώ η ταινία είναι με ζωντανούς ηθοποιούς και όχι χαρακτήρες comic η αισθητική παραμένει πολύ κοντά σε αυτή του comic, με αργούς ρυθμούς (απαραίτητους όμως για την πλοκή) και μια στιβαρότητα που δεν είναι σοβαροφάνεια. Γελάσαμε σε αρκετές σκηνές που είχαν το χιουμοριστικό στοιχείο μέσα σε μια τραγική κατάσταση. Χωρίς μελόδραμα και υπερβολές η Σατραπί και ο Παρόνο φτιάχνουν μια ταινία συγκινητική, που στην ουσία παλινδρομεί ανάμεσα στα δύο μείζοντα θέματα της ανθρώπινης ύπαρξης- τον έρωτα και το θάνατο. Η φωτογραφία της ταινίας αλλά και η μουσική της επένδυση συμπληρώνουν τις λάμψεις αυτού του μικρού γαλλικού κινηματογραφικού διαμαντιού.

источник : protothema.gr
Без

Η Imany έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Έρχεται το Φεβρουάριο στο Gazarte
Νοσταλγική, ρομαντική, ευαίσθητη, αποφασισμένη, μελαγχολική, μαγική… Η Imany, η όμορφη Γαλλίδα που με ένα τραγούδι μόνο, το «You will never know», έγινε διάσημη μέσα σε μία νύχτα θα βρεθεί στις 11 и 12 Φεβρουαρίου για πρώτη φορά στην Αθήνα, στη σκηνή του Gazarte.
Παιδί μίας 10μελούς οικογένειας, με καταγωγή από τα νησιά Κομόρο της Αφρικής, η Imany μεγάλωσε στα προάστια του Παρισιού. «Να τραγουδάω. Ότι ακριβώς ήθελα περισσότερο από τότε που ήμουν επτά ετών.
Τότε βέβαια πίστευα ότι αυτό είναι κάτι που κάνουν οι άλλοι άνθρωποι και όχι εγώ», εκμυστηρεύτηκε στις πρώτες συνεντεύξεις της η Nadia Mladjao, όπως είναι το πραγματικό της όνομα .
«Όταν ήμουν μικρή, κανείς δεν μου έλεγε ότι η φωνή μου ήταν καλή, έλεγαν μόνο ότι ήταν “δυνατή” κι έτσι δεν πίστεψα ότι το τραγούδι ταίριαζε σε μένα».
Κάθε σκέψη για να προωθήσει τα παιδικά της όνειρα μπήκε στην άκρη όταν ανακάλυψαν τη «Νάντια» στο μετρό στο Παρίσι οπότε ακολούθησαν επτά χρόνια modelling κατά την διάρκεια των οποίων όταν δεν δούλευε, έγραφε τα τραγούδια της. Η Nadia έγινε «Ιmany» (σημαίνει «πίστη» στα σουαχίλι). Μια σωστή επιλογή όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων. «Χωρίς πίστη δεν μπορούμε να καταφέρουμε τίποτα», он говорит.
Έπειτα από τρία χρόνια παραμονής στη Νέα Υόρκη, η Imany αποφάσισε να επιστρέψει στο Παρίσι, έχοντας στις αποσκευές της όμορφα ρούχα, ένα portfolio με φωτογραφίες αλλά και ένα demo cd με έξι τραγούδια που η ίδια είχε επιμεληθεί.
Τότε, αποφάσισε να ασχοληθεί πιο ενεργά με τη μουσική και να δοκιμάσει τις δυνάμεις της επί σκηνής. Οι πρώτες εμφανίσεις της στο Παρίσι δημιούργησαν γρήγορα έναν πιστό πυρήνα θαυμαστών της. Οι κριτικές έκαναν ιδιαίτερη αναφορά στην μελαγχολική γλυκύτητα της φωνής της, ενώ δεν έλειψαν και οι συγκρίσεις με την Tracy Chapman και τη Billie Holiday. Το όνομα Imany άρχισε να συζητιέται και εκτός Παρισιού.
Απέκτησε φήμη, είχε και έτοιμα τραγούδια, ο δρόμος έμοιαζε πλέον ανοιχτός. Ηχογράφησε άμεσα το πρώτο της άλμπουμ και κατάφερε να ξαφνιάσει την Ευρώπη με την ειλικρίνεια των τραγουδιών της. Γρήγορα οι περισσότεροι πρόσεχαν τη φωνή της παρά την ομορφιά της. Είχε κερδίσει το στοίχημα.
Информация:
11&12 Февраль
Gazarte, Βουτάδων 32-34, Газ
Время начала: 22.30
Стоимость билетов: A ΖΩΝΗ- 45€ / Β ΖΩΝΗ- 35€ / ΟΡΘΙΟΙ: 25€
источник : newsbeast.gr
Без

Концертный зал Афин : Дионис Цакнис поет Янниса Скарибаса

ВКонцертный зал Афинпредставляет егоДионис Цакнии музыкальный спектакль под названием«Самоуверенный» что составляет композицию…
его стихиЯннис Скарибас.
Ироничный язык Скарибы, ее разрозненный стиль и небывалая тематика, составляющие элементы современной поэтики, вдохновили неутомимого творца, составившего 12 стихотворений сборника».Эгоистичный».
Эти композиции становятся предметом музыкально-театрального спектакля, которыйДионис Цакнисподарки во дворце, при ценной помощи оркестратора и солиста Димитриса Барбагалы и его сотрудников, а также певец Гиоргос Мерантсас и группа актеров-певцов (Апостолис, Джордж и Ирини Психрами, Элени Каракаси, Элени Узуниду, Константина Сарантопулу). Сам Скарибас воплощен Герасимосом Скиадаресисом в текстах под редакцией Гиоргоса Цакниса.. Оркестр современной музыки ERT под управлением Андреаса Пилариноса.. В нем представлена ​​современная группа и музыканты.: Димитрис Барбагас, гитары и Томас Константину, голавли, ты полный отстой, кролик.
В шоу звучат песни «Еавтулидес»., "Сумасшедший", "Роботы", «Начальник станции», "Горбатый", "Билет", «Портрет Элизы Мэйли», «Корабль (Титаник)», "Змея", «Сиртосский танец»., «Бесклеточный вальс», а также «Оолалум». (которую Цакнис сочинил ранее для нужд своей пластинки "Что ты делаешь во сне?", его отец 2007).
Композитор, вступивший в этот процесс, зная, любить и понимать творчество поэта, осознавая при этом трудности положения на музыку своих стихов – с частыми обертонами, семантические и синтаксические шаги и идиоматический язык со смесью народного и чистого — внимательно стоял, чтобы слушать и воспроизводить музыку, которая скрывает каждое отдельное стихотворение. В этих композициях – которые прозвучат в первой части спектакля, организован постоянным партнером Цакни, Димитрис Барбагала. – живой язык Скарибы звучит легко, без изменений и жестоких модернизаций.. Хотя интересное использование таких инструментов, как лагуто, джура и цумбус создают отчетливый звук, который в некоторых моментах не столь очевидным образом заигрывает с традицией.. В «театральной» части спектакля – как подобает богачу, полный воображения и образов из-за Скарибаса — актер Герасимос Скиадаресис идеально передает насмешку над собой и иронию, юмор, но и меланхолия, которые характеризуют стихи поэта, в то время как использование Хора действует как противовес антисоциальной и замкнутой вселенной скариби.. Также стоит помнить,, спустя годы, участие Гиоргоса Мерантсаса, его голос полон напряжения и эмоций, добавляя динамизма и волнения.
Во второй части шоу поэзия вновь выйдет на первый этаж., с музицированием его текстовТасос Ливадитис(«Я открываю дверь ночью»), изКоста Триполити(«Ветровые часы») и егоМанос Элефтериу(«Информация о личности») изДионис Цакни. Его исполняет оркестр из десяти человек, состоящий из солистов классической и художественной греческой музыки под руководствомДимитрис Барбагала.
Информация
Расположение
Концертный зал Афин (Комната Христа Ламбракиса), Бас. София и Коккалис, Афина
Дата
Понедельник 16 Январь 2012 (Время начала: 20:30)
Информация
Тел.: 210 7282333
Стоимость билетов
€ 14,00 — 25,00 — 35,00 — 50,00 (Выдающаяся зона)
Специальные цены: € 7,50 (Студенты, молодежь, безработные, НЕПОЛНОЦЕННЫЙ), 9,50 (65+, много детей)
источник : culturenow.gr
Без

Ο Κ. Γιάνναρης παίρνει τα… Kalashnikov

H βία στην Ελλάδα του μηδενισμού θα είναι το θέμα της επόμενης ταινίας του 50χρονου σκηνοθέτη
Καθρέφτης της ελληνικής πραγματικότητας, με έντονο κοινωνικοπολιτικό προβληματισμό πάνω σε ζητήματα ταυτότητας, φύλου και φυλής, το έργο του σκηνοθέτη Κωνσταντίνου Γιάνναρη δεν χρειάζεται συστάσεις. Η μετανάστευση, η αποξένωση, η υποκουλτούρα και το περιθώριο είναι τα ερεθίσματα του σκηνοθέτη σε ανήσυχες κινηματογραφικές δημιουργίες όπως το «Από την άκρη της πόλης», ο «Δεκαπενταύγουστος», ο «Ομηρος» και πρόσφατα το «Man at sea».
 
Και ενώ το «Man at sea» δεν έχει προς το παρόν βρει διανομή, ο ακούραστος και διαρκώς ανήσυχος 50χρονος σκηνοθέτης του επεξεργάζεται ήδη το σενάριο της αμέσως επόμενης ταινίας του. «Είναι ένα σενάριο εμπνευσμένο από την περιρρέουσα βία και τον γενικότερο μηδενισμό που κυριαρχεί πια και στην Ελλάδα» μας είπε πριν από λίγο καιρό ο Γιάνναρης τηλεφωνικώς από την Πελοπόννησο, από όπου και κατάγεται. Προκλητικός όπως πάντα, ο Γιάνναρης «βάφτισε» την ταινία του «Kalashnikov». Διόλου παράξενο, αφού το συγκεκριμένο ρωσικό όπλο είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σύμβολα βίας στην Ελλάδα και κυριαρχεί διαρκώς στα δελτία ειδήσεων, «προπαντός στην αθηναϊκή κοινωνία», όπως είπε χαρακτηριστικά ο σκηνοθέτης.
Αν όλα πάνε κατ’ ευχήν, это 2012 προβλέπεται να είναι μια δραστήρια χρονιά για τον Κ. Γιάνναρη. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, τον περασμένο Νοέμβριο, όπου ο Γιάνναρης τιμήθηκε με την προβολή όλων των ταινιών του, ο Λόρενς Κάρντις, ανώτερος επιμελητής Κινηματογράφου του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης (και πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής του φεστιβάλ στην οποία ο Γιάνναρης ήταν μέλος), ενθουσιάστηκε με τα «Θραύσματα», τα πειραματικά κινηματογραφημένα ημερολόγια του έλληνα σκηνοθέτη. Σκέψη μάλιστα του κ. Κάρντις είναι να παρουσιάσει τα «Θραύσματα» στο ΜoΜΑ την επόμενη σεζόν, пока, όπως μας είπε ο κ. Γιάνναρης, τα «Θραύσματα» ενδεχομένως να παίξουν και στο Image Forum, ένα μεγάλο φεστιβάλ που πραγματοποιείται στο Τόκιο και στη Γιοκοχάμα.
«Θραύσματα» είναι ο γενικός τίτλος με τον οποίο ο Κ. Γιάνναρης βάπτισε τις κινηματογραφικές σημειώσεις που κρατούσε επί χρόνια (και εξακολουθεί να το κάνει). Μανιώδης κινηματογραφιστής, К. Γιάνναρης, όπου πάει, κουβαλά μαζί του μια κάμερα. Σήμερα μια ψηφιακή, παλαιότερα μια Super 8. Και τραβά τα πάντα. Σαν σημειώσεις. «Οπως ένας συγγραφέας στη θέση μου θα σημείωνε σε ένα τετράδιο ή ένας ζωγράφος θα έκανε σκίτσα, έτσι κι εγώ κινηματογραφώ. Και στη συνέχεια τα αφήνω στην άκρη».
Φαίνεται όμως ότι κάποια στιγμή τα θυμήθηκε και αποφάσισε να τα ενώσει σε δύο «κεφάλαια» συνολικής διάρκειας περίπου τρεισήμισι ωρών. Εχουν εικόνες από τη ζωή του Γιάνναρη στο Λονδίνο, όπου σπούδασε και έκανε σινεμά, προσωπικά θέματα, ερωτικά, ακόμη και πιο δύσκολα, όπως η κηδεία μιας εξαδέλφης του.
В чем,τι αφορά το «ταλαιπωρημένο» τελευταίο φιλμ του «Man at sea», К. Γιάνναρης ελπίζει να βγει αυτόν τον χειμώνα στις αίθουσες, γιατί είναι «μια ταινία που έχει περάσει από πολλά κύματα και αναζητεί πια την επαφή της με το κοινό». Προς το παρόν δεν έχει καταφέρει να βρει διανομή στην Ελλάδα, παρά τη συμμετοχή της στο περσινό Φεστιβάλ Βερολίνου (Πανόραμα) και στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης πριν από μερικούς μήνες, όπου προβλήθηκε με νέο μοντάζ.
Ο Γιάνναρης εξακολουθεί να πιστεύει ότι τα γυρίσματα του «Man at sea» ήταν τα δυσκολότερα της καριέρας του αλλά συμπληρώνει: «Ηταν φιλόδοξο αυτό το σχέδιο και είχε και μια ματαιοδοξία σε σχέση με το πενιχρό του προϋπολογισμού. Ηταν ένα μεγάλο εγχείρημα που έγινε κάτω από αφόρητη πίεση». Σύμφωνα πάντως με τον σκηνοθέτη, ο παραγωγός της ταινίας Γιώργος Λυκιαρδόπουλος ασχολείται με την ανεύρεση διανομέα.
Τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και στην Ταινιοθήκη αλλά και στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, όπου πριν από λίγο καιρό έδωσε σεμινάρια για το έργο του, К. Γιάνναρης ένιωσε και πάλι τη χαρά της απόλαυσης των ταινιών του ως απλός θεατής. «Οταν βρίσκεσαι στα γυρίσματα ή στη διαδικασία του μοντάζ, χάνεις τη συναισθηματική επαφή με το γεγονός που εσύ ο ίδιος δημιουργείς» μας είπε. «Χρειάζεσαι τουλάχιστον μια πενταετία _ προπαντός στις ταινίες μεγάλου μήκους με τις δυσκολίες και τα τραύματα των γυρισμάτων _ για να μπορέσεις να τις παρακολουθήσεις ως θεατής. Και όταν αυτό συμβαίνει, όπως μου συνέβη, το συναίσθημα είναι υπέροχο».
источник : tovima.gr
Без

БИОГРАФИЯ : Френсис Бэкон, Анатомия загадки Майкла Пеппиата

Биография Фрэнсиса Бэкона,один из крупнейших творцов 20 века, выпущено издательством Микри Арктос, под названием «Анатомия загадки».
 Фрэнсис Бэкон – один из самых харизматичных и загадочных авторов ХХ века.. Его картины, сразу узнаваемый, они до сих пор не поддаются интерпретации и разжигают споры. Бэкон также был редкой фигурой.. Щедрый, но жестокий, прямолинейный характер, но также умелый манипулятор другими, веселый и отчаянный, прожил жизнь полную противоречий, полный достижений и триумфов, несчастья и личные трагедии.

Little Bear рад представить любителям искусства переработанное издание превосходной биографии Фрэнсиса Бэкона Майкла Пеппиата.,  под названием «Анатомия загадки» в переводе Спироса Цугоса., восполнение библиографического пробела в изучении творчества и жизни известного живописца. Пеппиатт использует новый материал, доверенный ему самим Бэконом., но не был включен в первое издание, и исходит из их долгих дискуссий на протяжении многих лет, особенно когда художник работал в Париже. Так, мы воспринимаем в глубине оба пролива, личные отношения Бэкона, его убеждения об искусстве и его взгляды на жизнь, а также на, часто, его едкие высказывания о современниках.

«Способность биографа понимать и интерпретировать раскрывается в рассказе Майкла Пеппиата о жизни и творчестве его друга Фрэнсиса Бэкона. […] Его описание творческой карьеры Бэкона достоверно., это интересно и провоцирует плодотворную мысль читателя».
 «Бэкон говорил, что в портрете он стремился уловить весь пульс человека.. Этот выразительный его портрет достигает того же».
Дэвид Сильвестр, Независимо в воскресенье
Майкл Пеппиатт : Майкл Пеппиатт — писатель, искусствовед и историк. Он окончил Кембриджский университет 1964, и сначала работал в журнале

The Observer как искусствовед. Затем он поехал в Париж в качестве редактора журнала Realités.. Он оставался во французской столице до 1969, и в это время сотрудничал в качестве художественного редактора газеты Le Monde.. В подростковом возрасте 1970, освещал культурные события по всей Европе для The New York Times и The Financial Times, а также работал парижским корреспондентом в различных художественных журналах. (Новости искусства и Art International). В 1985, o Пеппиатт становится издателем Art International, который переиздан в Париже.
В 1994 возвращается в Лондон и пишет биографию Фрэнсиса Бэкона. (1909-1992), с которым они были близкими друзьями в течение тридцати лет. Биография Бэкона была выбрана «Книгой года» по версии New York Times и переведена на многие языки., хотя он до сих пор считается наиболее полным и исчерпывающим отчетом о жизни и творчестве великого художника..

Пеппиатт курировал множество выставок., в основном ретроспективный, по всему миру: Лондонской школы, Фрэнсис Бэкон, του Альберто Джакометти, Кристиан Шад и Антони Тапиес. В 2005 ему была присвоена степень доктора философии Кембриджского университета за публикации об искусстве ХХ века..
Он является членом Общества писателей и Королевского литературного общества..
Информация
Информация
Биографии:
Перевод: Спирос Цугос
ISBN: 978-960-8104-31-0,15x21 см в переплете, 512 р,L Цена 31,00 евро
Издания: Маленький Медведь. Декабрь 2011
источник : culturenow.gr
Без

Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2012 το Μάριμπορ της Σλοβενίας

Το Μάριμπορ της Σλοβενίας και οι συνεργαζόμενες πόλεις θα φιλοξενήσουν πλήθος εκδηλώσεων στο πλαίσιο του σχεδίου «Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2012», που τίθεται επίσημα σε τροχιά υλοποίησης, με μεγάλη γιορτή, в 14 Январь.
Οι πόλεις Μάριμπορ, Μούρσκα Σομπότα, Σλοβένι Γκράντετς, Βέλενιε, Νόβο Μέστο και Πτούι θα πραγματοποιήσουν από κοινού ένα πρόγραμμα, χωρισμένο σε τέσσερις ενότητες, που περιλαμβάνει 412 плот.
Η ενότητα «Terminal 12» είναι επικεντρωμένη σε καλλιτεχνικά δρώμενα και η ενότητα «Τα κλειδιά στην πόλη» στην αστική αναγέννηση.
Σχέδια περιβαλλοντικής και κοινωνικής θεματολογίας περιλαμβάνονται στην ενότητα «Αστικά κανάλια» και η ενότητα «Ένα κλικ στη ζωή» αφορά τα γεγονότα στο διαδίκτυο.
Κατά την εναρκτήρια εκδήλωση θα πραγματοποιηθούν στο Μάριμπορ τα εγκαίνια των πολιτιστικών πρεσβειών περισσότερων από 20 συμμετεχουσών χωρών και του Οίκου της Αρχιτεκτονικής.
Στην εκδήλωση θα παραστεί η Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρμόδια για τον Πολιτισμό, Ανδρούλα Βασιλείου.
В воскресенье, 15 Январь, στο Σλοβενικό Εθνικό Θέατρο του Μάριμπορ θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά η όπερα «Μαύρες Μάσκες» του Σλοβένου συνθέτη Μάριι Κογκόι σε σκηνοθεσία του Γιάνεζ Μπούργκερ.
Το Μάριμπορ είναι η πρώτη πόλη της Σλοβενίας που ανακηρύσσεται Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης από το 1985, όταν δόθηκε ο τίτλος της πρώτης Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Πολιτισμού στην Αθήνα.
Εκτός από τη σλοβενική πόλη, τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης φέρει φέτος η Γκιμαράες της Πορτογαλίας, όπου θα πραγματοποιηθεί μεγάλη εναρκτήρια εκδήλωση στις 21 Январь.
источник : protothema.gr
Без

ТЕАТР : "Ο Ιβάν και τα σκυλιά" με τον Άρη Σερβετάλη στη Θεσσαλονίκη

 Η επιτυχημένη παράσταση που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Οικονόμου με τον Άρη Σερβετάλη και παρουσιάζεται μέχρι την 1η Ιανουαρίου στην Αθήνα, ανεβαίνει και στη Θεσσαλονίκη και ζωντανεύει την αληθινή ιστορία του μικρού Ιβάν από τις 5 до 15 Январь 2012.
Η παράσταση εγκαινιάζει την επαναλειτουργία του θεάτρου ΑΥΛΑΙΑ.
«Και έτσι λοιπόν τα χρήματα τέλειωσαν και δεν υπήρχε τρόπος
να αγοράσει κανείς φαγητό.
Δοκίμασαν τα πάντα για να βρουν χρήματα και να αγοράσουν φαγητό όμως δεν γινόταν τίποτα επειδή τα χρήματα είχαν τελειώσει όλα.
Οπότε οι μανάδες και οι πατεράδες προσπάθησαν να βρουν πράγματα που μπορούσαν να ξεφορτωθούν, πράγματα που έτρωγαν, πράγματα που έπιναν ή πράγματα που χρειάζονταν ζεστασιά.
Έψαξαν τα σπίτια τους για τέτοια πράγματα.
Πρώτα έφυγαν τα σκυλιά.»
Πως επιζεί κανείς στο βίαιο κι αφιλόξενο τοπίο μιας πόλης που έχει πληγεί θανάσιμα από την ύφεση; «Ο Ιβάν και τα Σκυλιά» είναι μια συναρπαστική ιστορία επιβίωσης που ζωντανεύει τους ζοφερούς δρόμους της Μόσχας της δεκαετίας του 1990 μέσα απ’ τα μάτια ενός παιδιού.
« Δεν θα μιλήσω για το ορφανοτροφείο.
Ήταν οι χειρότερες μέρες.
Με πηγαίνουν στην εκκλησία.
Μου λένε ότι έχω ψυχή.
Είναι κάτι λαμπερό που βρίσκεται μέσα μου και είναι ένα κομμάτι του
Бог, όταν όμως το κοιτάζω, αυτό το κομμάτι του Θεού,
έχει ουρά και πόδι με νύχια και μαύρο υγρό μουσούδι»
Αληθινή ιστορία: Μόσχα, χειμώνας του 1996. Τρομοκρατημένο και κακοποιημένο από τον βάναυσο πατριό του, ένα τετράχρονο αγόρι το σκάει από το σπίτι και επιζεί ως εκ θαύματος χάρη στην ένταξή του σε μια αγέλη από σκυλιά. Μετά από τρείς αποτυχημένες προσπάθειες της αστυνομίας ‘συλλαμβάνεται’ τελικά το 1998 και κλείνεται σε ένα άσυλο. Μετά υιοθετείται. Στα όνειρά του ο Ιβάν Μισούκοβ τρέχει ακόμα στην άκρη της πόλης με τα σκυλιά του.
Στην παράσταση που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Οικονόμου ο Άρης Σερβετάλης αφηγείται και βιώνει σε πρώτο χρόνο και σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία των παιδικών χρόνων του Ιβάν. Είναι ο πρωταγωνιστής μιας ιστορίας που, αν και απόλυτα αληθινή, γράφτηκε με τα υλικά του πιο ακραίου παραμυθιού: τον κίνδυνο, το θάρρος, τη βία, την απελπισία, την ανατροπή, τον πανικό, την ελπίδα, την καταδίωξη, τη φιλία, την ενηλικίωση, την αγάπη και την γαλήνη. Είναι ένας σύγχρονος Μόγλης, ένα τετράχρονο παιδάκι στην ζούγκλα της Μόσχας της δεκαετίας του 90 όπου η αγωνία για επιβίωση είναι τεράστια κι η ελπίδα είναι μηδενική. Ο μικρός Ιβάν κινείται σ ένα τοπίο όπου πρωταγωνιστούν οι άστεγοι αλκοολικοί, οι νεόπλουτοι γκάγκστερ, τα ανήλικα πρεζόνια, ο φόβος, το ψύχος και η πείνα. Φεύγει μια νύχτα μόνος απ τον εφιάλτη του σπιτιού του για να χωθεί σ’ αυτό το τοπίο της πλήρους εξαθλίωσης. Φεύγει για να γλυτώσει. Και εκεί δίπλα σε μια αγέλη από σκυλιά θα βρει τελικά την αρμονία.
Η συγγραφέας Χάτι Νέιλορ γεννήθηκε στο Λονδίνο και σπούδαζε ζωγραφική όταν το BBC αποδέχτηκε τη συμμετοχή της για το Φεστιβάλ Νέων Θεατρικών Συγγραφέων με το έργο «Το Κουτί». Από τότε έχει κερδίσει πολλά εθνικά και διεθνή βραβεία για τα ραδιοφωνικά θεατρικά της. Ζει στο Μπρίστολ και έχει γράψει για το θέατρο, την όπερα και τον κινηματογράφο.
«Ο Ιβάν και τα Σκυλιά» πρωτοανέβηκε στο Drum Theatre, στο Πλύμουθ, τον Σεπτέμβριο του 2010 και έχει παιχτεί με μεγάλη επιτυχία στο Λονδίνο και την Νέα Υόρκη. В 2011 είναι υποψήφιο για το Olivier Award.
Τη μετάφραση του έργου υπογράφει ο Γιώργος Καλαμαντής, τη σκηνοθεσία ο Γιώργος Οικονόμου, το σκηνικό και τα κοστούμια ο Κώστας Βελινόπουλος, τη μουσική ο Νίκος Πορτοκάλογλου, τους φωτισμούς ο Γιάννης Δρακουλαράκος.
Στον ρόλο του Ιβάν ο Άρης Σερβετάλη
Информация
Τοποθεσία Θέατρο Αυλαία, πλατεία ΧΑΝΘ (πλευρά Τσιμισκή), Фессалоники
Ημερομηνία Πρεμιέρα Πέμπτη 5 Январь 2012
Представительства: Καθημερινά εκτός Δευτέρας, время 21:00. Продолжительность: 1.05’
Πληροφορίες Τηλ. 2310423925
Стоимость билетов 15 €, φοιτητικό 10 €
источник : culturenow.gr