Все записи автора Little Le Mac

Без

КНИГА : Ογδόντα ημέρες κίτρινο – Vina Jackson

Είναι γνωστό τοις πάσι, ότι η ερωτική λογοτεχνία, έπειτα από αρκετά χρόνια που βρισκόταν στον πάγο, έχει πάρει τα πάνω της.
Την αρχή έκαναν οι εκδόσεις Μεταίχμιο, επανεκδίδοντας μερικά από τα αριστουργήματα του είδους. Ακολούθησαν οι εκδόσεις Πατάκη, που με το «Πενήντα Αποχρώσεις Του Γκρι», έκαναν την επιτυχία της χρονιάς που φεύγει, για να ολοκληρώσουν τον κύκλο οι εκδόσεις Τουλίπα και η τριλογία «Crossfire».

 Και ενώ όλοι οι υπόλοιποι εκδοτικοί αναζητούν το βιβλίο εκείνο που θα μπορέσει να κάνει την διαφορά και να ξεχωρίσει, ώστε να γίνει το απόλυτο αναγνωστικό φετίχ, οι εκδόσεις Λιβάνη έρχονται με τη σειρά τους να μας παρουσιάσουν το πρώτο βιβλίο της τριλογίας «Ογδόντα Ημέρες», δημιούργημα δύο πολύ διάσημων όπως λέγεται συγγραφέων, οι οποίοι κρύβουν την ταυτότητα και τις συνδυασμένες τους προσπάθειες, πίσω από το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο, Vina Jackson.

Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από την ζωή της Σάμερ Ζάχοβα ή για να είμαστε πιο ακριβείς, γύρω από την σεξουαλική της ζωή και ταυτότητα, σε μια προσπάθεια να ανακαλύψει, ποια πραγματικά είναι και τι είναι αυτό που αποζητά, ώστε να αισθανθεί ολοκληρωμένη. Η σχέση της με τον Ντάρεν, δεν είναι σε καμία περίπτωση αυτό που χρειάζεται και έτσι, αποφασίζει να τον αφήσει. Αυτό που δεν εγκαταλείπει όμως ποτέ, είναι το βιολί της και η μουσική που βγαίνει από αυτό, κάτι που την φέρνει στην έκταση εκείνη που θα ήθελε να την οδηγήσει και μια ερωτική σχέση. Τότε είναι που εμφανίζεται ο Ντόμινικ, ένας γοητευτικός άντρας που έχει τις δικές του εμμονές και ανάγκες, ο οποίος γοητεύεται από την Σάμερ που του γίνεται εμμονή. Όταν το βιολί της Σάμερ καταστρέφεται, ο Ντόμινικ, προσφέρεται να το αντικαταστήσει με αντάλλαγμα, ένα κονσέρτο μόνο για εκείνον, κάτι που η Σάμερ δέχεται χωρίς σκέψη. Τότε είναι που ανάμεσά τους ξεκινά ένα επικίνδυνο παιχνίδι που μπορεί να τους οδηγήσει αμφότερους στα άκρα καθώς, η απόλαυση και η ικανοποίηση, δεν έρχονται χωρίς κόστος στην τόσο παράξενη και ιδιόμορφη σχέση τους.

Πριν πω περισσότερα, θα πρέπει να τονίσω ότι το «Ογδόντα Ημέρες», δεν είναι ένα ανάγνωσμα για όλους. Η αισθητική και η φιλοσοφία του, παραπέμπουν σε εκείνη του Μαρκήσιου Ντε Σαντ γι’ этот, όσοι τον έχετε διαβάσει και σοκαριστήκατε από την γραφή του, καλύτερα να επιλέξετε κάτι άλλο. Το ίδιο ισχύει και για τους υπέρμετρα ρομαντικούς που δεν μπορούν να δεχτούν την σκοτεινή πλευρά της σεξουαλικής φύσης του ανθρώπου, δεν την κατανοούν και δεν την καταλαβαίνουν, όχι απλά γιατί δεν τους ταιριάζει αλλά, γιατί αρνούνται να δεχτούν ότι για μερικούς ανθρώπους, αυτή είναι η αλήθεια της καθημερινότητάς τους. Плохая ложь… το βιβλίο μιλάει για τον φετιχισμό και τον ορισμό της υποταγής και άσχετα από το ότι, όσον αφορά το περιγραφικό σκέλος, δεν καταφεύγει σε προκλητικές ακρότητες, είναι σε θέση να σοκάρει έναν πιο συντηρητικό αναγνώστη. Προς θεού, δεν εννοώ ότι πρέπει να είσαι χαλαρών ηθών για να σου αρέσει αλλά, όπως και να το κάνουμε, πρέπει να είσαι αυτό που λένε, open minded.

Η σχέση της Σάμερ και τον Ντόμινικ, κάθε άλλο παρά συμβατική είναι. Помимо, σκοπός των συγγραφέων δεν είναι να εξερευνήσουν τόσο τα συναισθηματικά κίνητρα κι ερεθίσματά τους αλλά, την σκοτεινή μεριά της ανθρώπινης φύσης και σεξουαλικότητας, μάρτυρας των οποίων είναι και οι ίδιοι. Και οι δυο τους, κυριεύονται από ένστικτα τα οποία είναι πάνω από αυτούς αναζητώντας μια μορφή ηδονής που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την υποταγή αλλά και τον πόνο. Αλλά όσον αφορά το μεταξύ τους παιχνίδι, η σχέση τους, είναι δούνε και λαβείν, μέχρι την στιγμή τουλάχιστον που το να προκαλέσουν ο ένας τον άλλον οδηγώντας τον στα άκρα, τους κατευθύνει σταδιακά στο χείλος του γκρεμού. Όμως στο επίκεντρο βρίσκεται κατ’ εξοχήν η Σάμερ, η οποία είναι λιγότερο συνειδητοποιημένη από τον Ντόμινικ, πιο πρόθυμη να φτάσει στα άκρα, ρισκάροντας ακόμα και την ίδια την πνευματικότητά της και την ψυχική της ισορροπία. Φτάνει στα όριά της και δεν διστάζει να τα ξεπεράσει μάλιστα, στην προσπάθειά της να κατανοήσει ποια πραγματικά είναι και τελικά αναρωτιέμαι… αυτό οφείλεται στην αδυναμία της να ελέγξει τα πάθη της ή στην αστείρευτη τόλμη της που ασυνείδητα την οδηγεί στο να δοκιμάσει τα πάντα, προκειμένου να απορρίψει ότι δεν της ταιριάζει;

Κατά την ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου, προσπαθούσα να αποφασίσω αν τελικά, μου άρεσε ή όχι. Ολοκληρώνοντάς το κατέληξα στο συμπέρασμα πως ναι, μου άρεσε και μάλιστα ιδιαιτέρως, για πολύ συγκεκριμένους λόγους. Το ψυχολογικό προφίλ των κεντρικών χαρακτήρων αν και ακραίο, δεν είναι μη ρεαλιστικό, όσο κι αν θέλουμε να πιστεύουμε πως ζούμε σε έναν ιδανικό κόσμο. Υπάρχουν άνθρωποι των οποίων η καθημερινότητα, είναι ίδια με τη δική τους και δεν μπορούμε να τους ακυρώνουμε. С другой, η αφήγηση γίνεται με τέτοιον τρόπο που έχουμε τη δυνατότητα, σε ένα πρωτοπρόσωπο επίπεδο αφήγησης να δούμε, τόσο την οπτική της ίδιας της Σάμερ, κατανοώντας σε βάθος τα συναισθήματά της και τους λόγους των αποφάσεών της, όσο και ένα τριτοπρόσωπο επίπεδο, που μας επιτρέπει να έχουμε μια πιο σφαιρική εικόνα των γεγονότων, πως αντιλαμβάνονται τις εξελίξεις οι περιφερειακοί χαρακτήρες, ο ίδιος ο Ντόμινικ και οι απλοί παρατηρητές, βλέποντας ουσιαστικά την ίδια κατάσταση, μέσα από διαφορετικά και πολλαπλά πρίσματα, όπως ακριβώς στην πραγματική ζωή.

Η ροή της αφήγησης είναι σταθερά ανοδική, με σημεία κορύφωσης και χαλάρωσης, εξισορροπώντας έτσι το σύνολο ώστε να διατηρεί μεν κάποια στοιχεία προκλητικότητας, χωρίς ωστόσο να αγγίζει τα όρια του πρόστυχου, προκαλώντας τα όρια του αναγνώστη, σεβόμενη προφανώς το γεγονός ότι δεν θα είναι όλοι όσοι πέσει στα χέρια τους εξίσου ανοιχτόμυαλοι. Η γραφή των συγγραφέων διακρίνεται από μια αδιαμφισβήτητη δυναμική, που συναρπάζει και σε καθηλώνει από την πρώτη, μέχρι και την τελευταία γραμμή. Η παθιασμένη με την μουσική Σάμερ και ο τρόπος που αυτή την κυριεύει και κατευθύνει τα βαθύτερα ένστικτά της, είναι τουλάχιστον γοητευτικός, όπως και ο τρόπος και τα μέσα που χρησιμοποιούνται για να αναδυθεί η σκοτεινή πλευρά του καταλυτικού πάθους και της ανάγκης μερικές φορές, ορισμένων ανθρώπων, να κάνουν την ηθική, συναισθηματική και σεξουαλική υπέρβαση, προκειμένου να φτάσουν στα όρια της απόλαυσης, έστω κι αν ρισκάρουν ακροβατώντας πάνω σε μια πολύ λεπτή και ακαθόριστη διαχωριστή γραμμή. Если ничего другого, ένα μυθιστόρημα έκπληξη.

Από τη Γιώτα Παπαδημακοπούλου

источник : culturenow.gr

Без

Βαλκανικοί Πόλεμοι 1912-1913 – Η έναρξη του ελληνικού εικοστού αιώνα: Выставка в музее Бенаки

Το Μουσείο Μπενάκη παρουσιάζει στο κεντρικό κτήριο την έκθεση «Βαλκανικοί Πόλεμοι 1912-1913 – Η έναρξη του ελληνικού εικοστού αιώνα». Η έκθεση θα παρουσιαστεί από τις 12 Декабрь 2012 до 10 Февраль 2013. Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν στις 10 Декабрь 2012.

Περισσότερες πληροφορίες:

H ιστορική έκθεση Η έναρξη του ελληνικού εικοστού αιώνα: Βαλκανικοί Πόλεμοι, 1912-1913 αποτελείται από σπάνιες φωτογραφίες, σχετικό αρχειακό υλικό και ιστορικά κειμήλια, που αποσκοπούν στο να προβάλουν τον πόλεμο των Ελλήνων και της Ελλάδας το 1912-1913, αναδεικνύοντας κυρίως την πατριωτική προσπάθεια μαζί με την αγωνία που αυτή εμπεριείχε.

Μέσω ανέκδοτου υλικού σχετικού με τους πεσόντες εθελοντές των πολέμων 1912-1922, χαρτογραφείται η ευαίσθητη έννοια της πολεμικής προσφοράς και θυσίας. конец, ειδική ενότητα της έκθεσης παρουσιάζει την πόλη της Θεσσαλονίκης κατά την διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων.

Без

Театральный "Маутаузен" с подписью Кампанелли — Теодоракис

Шокирующее время личного опыта на сцене бадминтона

Маутхаузен: Хроника личного опыта, который захватил одно из самых шокирующих событий в мировой истории, передается на сцену. Самая личная книга Джейкоба Кампанелли, Есть также шоу с четверга (6/12) оживает в театре Бадминтон.
'Это время, Для реальной истории », Указывает Стелиос Мэйнс, который вместе с Катией Сирелакис и директором шоу Themis Moumoulides, подписать сценарий. "Это не театральный текст, и сам Кампанеллис никогда не хотел менять форму. Он хотел оставить это как свидетельство, как документ, потому что только так вы можете справиться с ним. Мы поймали текст с абсолютным уважением и не меняя его. Эта удивительная река событий не переносится ». Вот почему они держались в качестве основного шаблона, Как факт-навод. 'И, в частности, любовь к герою, который не что иное, как Кампанелли, Для литовского. Заключен в тюрьму и обречен, как они, Но они также нашли место для чувств, для любви, На всю жизнь ... и это «Дни и ночи любви» Как отмечает сам Создатель, Это то, что они сохранили свое человечество ».  
Книга, напоминает Stelios Maina, 'Это начинается 5 мая, День освобождения и возврат со вспышкой во все события, которые предшествовали. Отпустил заключенных сейчас и, несмотря на их желание вернуться к жизни, понял, насколько они были связаны друг с другом, что возвращение на родину выглядело как мечтательная мечта.. И актер, который играет роль рассказчика-Кампанелли, который посещает Маутхаузена после многих лет: "Мы пытаемся представить эмоциональное внутреннее возрождение целого мира, который затем пытался раздавить. Но они не сделали этого. HS не смогли согнуть человеческое достоинство..  
Когда цены на билеты на бадминтон : 10 — 16 — 22 — 28 — 38 Европейские выступления: Четверг 6/12 как воскресенье 9/12 в 20.30, Понедельник & Вторник 10-11/12, в 19.00, Среда 12/12 в 20.00. Дополнительная суббота и воскресенье, 8 & 9/12 в 17.00
Идея шоу принадлежит Themis Moumoulides и обещанию, которое он дал дочери Кампанелли, Катерина. Микис Теодоракис не занял много времени, чтобы сказать «да» своей собственной музыке, И так все получилось. Разум "Campanellis" такая театральная, Это так проникает, что наша работа была дополнительной », Stelios Mainas стресс. "Вся работа была выполнена самим Творцом. Мы просто администраторы », - добавляет он.
Как только были объявлены первые шесть выступлений, общественность отреагировала в такой степени, что организаторы сначала добавили еще одно шоу, а затем еще два. В целом, девять выступлений будут даны бадминтон с двумя с половиной тысяч мест — к четверг 6/12 а также тетрада 12/12.
Указанный успех, по -видимому, имеет ответ на имена двух создателей: писателя и композитора. «Бренды», характеризует, как самовидент, Campanellis и Theodorakis Stelios Mainas. И он прав ....
Личность района
Джейкоб Кампанелли "Mauthausen". Музыка Густав Малхер — Mikis Теодоракису. Оркестр Милтос Логадис, Текст песни Джейкоба Кампанеллиса, Сценарий Stelios Mainas — Themis moumoulides — Катия Сперелаки, Panayiotas Kokorou Пейзаж, Кинезиология Апостолия Пападамаки. Они играют: Stelios Maina, Джордж Пирпасопулос, Арис Лембесопулос, Марианна Полихронидис, Вассилис Бисбикис, Константинос Джаннакопулос, Костас Веленцас, Анна Елена и соавт..
Песни Маутазусена в музыке Микиса Теодоракиса и текст Джейкоба Кампанелли, Рита Антонопулу интерпретирует. Оркестр направлен Милтосом Логиадисом.
источник : tovima.gr
Без

CINEMA: Ξενοδοχείο για τέρατα

Η Sony Pictures Animation και η Feelgood παρουσιάζει σε 3D το «Ξενοδοχείο για Τέρατα» που θα κάνει πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες την Четверг 6 Декабрь 2012.

Монстр отель
Εκεί που τα τέρατα πάνε για να χαλαρώσουν
или
Αν είσαι Τέρας, διάβαινε!

Η Sony Pictures Animation μας ανοίγει τις πόρτες του πιο καλά κρυμμένου ξενοδοχείου όλων των εποχών, εκεί όπου οι όροι φιλοξενίας και τουρισμού έχουν αντιστραφεί και ένας κοινός θνητός είναι κάθε άλλο παρά ευπρόσδεκτος. «Το Ξενοδοχείο για Τέρατα» διευθύνει ο Δράκουλας, ένα αληθινό τέρας ευγενείας, ο οποίος προσπαθεί με νύχια και δόντια (είναι άλλωστε προικισμένος και στις δύο κατηγορίες) να εξασφαλίσει για τον Φρανκεστάιν, την Μούμια, τον Αόρατο Άνθρωπο, τον Λυκάνθρωπο και άλλα μυθικά τέρατα του σινεμά πολύτιμες στιγμές ηρεμίας, μακριά από το αφόρητο και επικίνδυνο ανθρώπινο είδος.

Την αστεία και πρωτότυπη αυτή ιστορία σκηνοθετεί ένα από τα πρωτοπόρα και υποσχόμενα μυαλά στον χώρο του animation, o Genndy Tartakovksy, который, όπως και ο πρωταγωνιστής της ιστορίας του, αποδεικνύεται ένας αξέχαστος οικοδεσπότης.  Η ευφάνταστη σκηνοθεσία, η αξιοποίηση των χαρακτήρων μέσα από το εντυπωσιακό 3D, οι καλοδουλεμένες κωμικές λεπτομέρειες και η φροντίδα να μην χαθεί ούτε στιγμή ο ρυθμός των σπαρταριστών διαλόγων προσφέρουν εκτός από μια συναρπαστική τρισδιάστατη κωμωδία για όλη την οικογένεια, μια μοναδική εμπειρία που θα αλλάξει τη γνώμη μας για τον Δράκουλα, τους φίλους τους, αλλά και για τις δυνατότητες του animation.

Резюме
Καλώς ήλθατε στο “Ξενοδοχείο για Τέρατα”, το πολυτελές θέρετρο του Δράκουλα, όπου τα τέρατα και οι οικογένειές τους μπορούν να ξεδώσουν ελεύθερα, μακριά από την ανεπιθύμητη ανθρώπινη παρουσία.  Ο Δράκουλας έχει καλέσει για ένα Σαββατοκύριακο μερικά από τα πιο διάσημα τέρατα του κόσμου, τον Φράνκεσταϊν και τη Νύφη του, τη Μούμια, τον Αόρατο Άνθρωπο, μια οικογένεια λυκανθρώπων και πολλούς άλλους για να γιορτάσουν όλοι μαζί τα 118α γενέθλια της κόρης του Μέιβις. Για τον Δράκουλα, η φιλοξενία όλων αυτών των θρυλικών τεράτων κάθε άλλο παρά πρόβλημα είναι. Еще, το ιδανικό αυτό σκηνικό κινδυνεύει να καταρρεύσει εξαιτίας της παρουσίας ενός κοινού θνητού, ο οποίος ανακαλύπτει εντελώς τυχαία το θέρετρο και ξετρελαίνεται με την Μέιβις.

источник : culturenow.gr

Без, цивилизация

Ο πολιτισμός ξεκινάει από το σχολείο- Πρόγραμμα του υπουργείου Πολιτισμού για τους νέους

Εφαρμογή της αρχής, ότι ο πολιτισμός αρχίζει από την παιδική ηλικία και από την παιδεία που θα λάβει κάθε άνθρωπος αποτελεί το πρόγραμμα, που έχει καταρτίσει το υπουργείο Πολιτισμού.

Στόχος του είναι η ενίσχυση και ο εμπλουτισμός της εκπαιδευτικής διαδικασίας αλλά και η επιμόρφωση και αισθητική αγωγή των νέων με υλικό από το τεράστιο εθνικό, πολιτιστικό απόθεμα. Почему, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά στην εισήγησή της στην Ημερίδα της Ελληνικής Ομάδας Εργασίας ICOM — CECA (Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων ICOM — Ελληνικό Τμήμα και Committee for Education and Cultural Action) η γενική γραμματέας Πολιτισμού κυρία Λίνα Μενδώνη «Μπορεί η παιδεία και ο πολιτισμός να είναι έννοιες αλληλένδετες και όλοι να θεωρούν, ότι διέπονται από μια σχέση αμοιβαίας εξάρτησης, δυστυχώς όμως το θεωρητικά αυτονόητο δεν ταυτίζεται απαραίτητα με το πρακτικά δεδομένο». Οι ελλείψεις άλλωστε της χώρας στο πεδίο αυτό είναι τεράστιες, έτσι οι δράσεις στοχεύουν πραγματικά στην ουσία του προβλήματος.

Εξι είναι τα προγράμματα που σχεδίασε η Διεύθυνση Μουσείων, Εκθέσεων και Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων της Γενικής Γραμματείας Πολιτισμού, τα οποία είναι ενταγμένα στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς, 2007-2013. Οπως ανέφερε η κυρία Μενδώνη τα βασικά στοιχεία της ταυτότητας των εκτελούμενων πράξεων συνοψίζονται ως εξής:

 — «Επικαιροποίηση και ψηφιοποίηση πολιτιστικού εκπαιδευτικού υλικού για την ενίσχυση της εκπαιδευτικής διαδικασίας», που σημαίνει την ανανέωση υφιστάμενων εκπαιδευτικών προγραμμάτων των Περιφερειακών και Ειδικών Περιφερειακών Υπηρεσιών της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς, τον σχεδιασμό νέων διδακτικών εργαλείων με βάση σύγχρονες αντιλήψεις και προδιαγραφές, την επιλογή εγκυκλοπαιδικού και εποπτικού υλικού κ. а. Το σύνολο του υλικού μάλιστα θα καταστεί διαθέσιμο σε ψηφιακή μορφή μέσω ειδικού διαδικτυακού κόμβου αλλά και οπτικών δίσκων, που θα αποσταλούν σε όλα τα σχολεία της επικράτειας.

 — «Στα ίχνη της Γραφής: η ιστορία της γραφής και της γλώσσας στον ελλαδικό χώρο», ένα πρόγραμμα που στοχεύει στην μελέτη και την κατανόηση της γένεσης και της εξέλιξης της γλώσσας και της γραφής μέσα στο χρόνο.

 — «Σχεδιασμός και παραγωγή παιδαγωγικών εργαλείων για την ανάδειξη της σημασίας του θεάτρου στην αρχαιότητα και σήμερα» με στόχο την εμπέδωση της γνώσης και η ενίσχυση της σχέσης των μαθητών με το θέατρο, το πολύ ιδιαίτερο και μοναδικό αυτό δημιούργημα του ελληνικού πολιτισμού.

 — «Το θέατρο ως φορέας παιδείας και πολιτειακής αγωγής στην αρχαιότητα και σήμερα». Η πράξη αυτή συνδέεται με την προηγούμενη και αποσκοπεί στο σχεδιασμό και την υλοποίηση μιας αρχαιολογικής εκπαιδευτικής έκθεσης, καθώς και βιωματικών εργαστηρίων με αντικείμενο το αρχαίο θέατρο, την εξέλιξη και την επίδρασή του στο πέρασμα του χρόνου. Η εγκατάσταση θα περιλαμβάνει αντίγραφα αρχαίων αντικειμένων που σχετίζονται με το θέατρο και τις παραστάσεις, όπως μουσικά όργανα και εκμαγεία μασκών, τα οποία θα συνδυάζονται και θα συμπληρώνονται με ειδικές επεξηγηματικές κατασκευές και πολυμεσικές διαδραστικές εφαρμογές και παρουσιάσεις.

 — «Σχεδιασμός και παραγωγή εκπαιδευτικών εργαλείων για το σύγχρονο αστικό περιβάλλον και την αρχιτεκτονική κληρονομιά». Σκοπός είναι η προσφορά γνωστικών εργαλείων και αποτελεσματικών διδακτικών μεθόδων, που θα βοηθήσουν τους μαθητές να κατανοήσουν το δομημένο περιβάλλον της πόλης στην οποία ζουν και να εξετάσουν τις δικές τους δυνατότητες παρέμβασης για τη βελτίωση και την ανάδειξή του

 — «Πόλη και πολιτιστική ταυτότητα: Σχεδιασμός και παραγωγή παιδαγωγικών εργαλείων για την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς των οκτώ Περιφερειών Σύγκλισης», που αφορά στο σχεδιασμό και την υλοποίηση εκπαιδευτικών εργαλείων για την ενίσχυση της διδασκαλίας των μαθητών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στις Περιφέρειες Σύγκλισης που περιλαμβάνει ο Άξονας Προτεραιότητας 1 (Ανατολική Μακεδονία

— Θράκη, Θεσσαλία, Континент, Ιόνια Νησιά, Δυτική Ελλάδα, Πελοπόννησος, Βόρειο Αιγαίο, Крит).

источник : tovima.gr

Без

Ζακ Οντιάρ: Στην κρίση κυριαρχεί το ένστικτο

Ο Γάλλος σκηνοθέτης της ταινίας «Σώμα με σώμα», μιας ερωτικής ιστορίας εν καιρώ κρίσης, μιλάει για τις αντιφάσεις του και για τη χρυσή τομή μεταξύ ποιότητας και εμπορικότητας

«Μη με λέτε καλλιτέχνη!» φωνάζει ο Ζακ Οντιάρ. «Είναι λέξη πολύ δύσκολη και δεν μπορώ να την ορίσω. Для’ αυτό και προτιμώ τον όρο «δημιουργός», λέξη πιο απτή και συγκεκριμένη. Ο δημιουργός κατασκευάζει κάτι, ο καλλιτέχνης τι ακριβώς κάνει;». Μαζί με τον συγγραφέα Κρεγκ Φέργκιουσον καθόμαστε σε ένα δωμάτιο του ξενοδοχείου «Carlton» στις Κάννες λίγες ημέρες μετά την παγκόσμια πρώτη της τελευταίας ταινίας του Οντιάρ «Σώμα με σώμα» τον περασμένο Μάιο. Εκεί η υπέροχη Μαριόν Κοτιγιάρ υποδύεται την εκπαιδεύτρια φαλαινών που χάνει τα πόδια της έπειτα από ένα ατύχημα αλλά βρίσκει ξανά την επιθυμία για ζωή μετά τη γνωριμία της με έναν μοναχικό πυγμάχο των πεζοδρομίων (Ματίας Σένερτς), ο οποίος κυκλοφορεί στη Γαλλική Ριβιέρα μαζί με τον ανήλικο γιο του.
Οσο και αν ο όρος «καλλιτέχνης» δεν αρέσει στον Οντιάρ, το «Σώμα με σώμα» είναι καλλιτεχνική ταινία. Του επισημαίνω ότι στη συνέντευξη Τύπου την προηγουμένη είχε αναφερθεί στον κινηματογράφο χρησιμοποιώντας τη φράση «είδος τέχνης». «Εχετε δίκιο» απαντά αμέσως. «Τι να κάνω, είμαι γεμάτος αντιφάσεις! Οταν όμως ακούω να με λένε ποιητή… τι να πω; Δεν είμαι ποιητής. Ο Ρεμπό και ο Βερλέν ήταν ποιητές, εγώ όχι».
Για το «Σώμα με σώμα» ο Οντιάρ και ο Φέργκιουσον χρησιμοποίησαν πολλές διάσπαρτες ιδέες από τη συλλογή διηγημάτων του δεύτερου. «Με ενδιέφερε να πω μια ερωτική ιστορία σε μια κατάσταση κρίσης» λέει ο Ζακ Οντιάρ, του οποίου η προηγούμενη ταινία, «Ο προφήτης», άρεσε πολύ στην Ελλάδα. «Κρίση σε όλα τα επίπεδα, όχι μόνο την οικονομική. Ανθρωποι που τρώνε από τα σκουπίδια, άνθρωποι που έχουν χάσει τα πόδια τους, παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς οικογένεια. Στο μυθιστόρημα «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» του Οράτιου Μακ Κόι, που αναφέρεται στην περίοδο της μεγάλης κρίσης του ’29, οι άνθρωποι έπρεπε να χορέψουν μέχρι τελικής πτώσεως για να μπορέσουν να επιβιώσουν. Σήμερα θα πρέπει να παλέψουν μέχρι τελικής πτώσεως στον δρόμο. Εξακολουθούν όμως να σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν, έτσι δεν είναι; Σε μια κρίση το μόνο όπλο του ανθρώπου είναι η φυσική του δύναμη. Σε μια κρίση το ένστικτο και πάλι κυριαρχεί».
Για τον Ζακ Οντιάρ ο κινηματογράφος είναι μια πολύ δημοκρατική τέχνη αλλά εξακολουθεί να παραμένει μια βιομηχανία. Ενας κριτικός κινηματογράφου που εκτιμά πολύ του είχε πει κάποτε ότι υπάρχουν δύο πόρτες από τις οποίες μπορείς να περάσεις για να μπεις στον κόσμο του κινηματογράφου: μια μεγάλη και ποπ και μια μικρή, πιο ποιοτική. «Το ιδανικότερο είναι να μπεις λίγο και από τις δύο. Πρέπει να σκέφτεσαι το κοινό όταν γράφεις, όχι μόνο τον εαυτό σου.  Για εμένα, φέρ’ ειπείν, όταν αποφασίζεις να κλείσεις μια τραγική ταινία με μια τραγωδία, πάσχεις από έλλειψη φαντασίας».

Когда & где:
Η ταινία «Σώμα με σώμα» προβάλλεται στις αίθουσες από τις 29 Νοεμβρίου σε διανομή Seven Films.

источник : tovima.gr

Без

Наш большой цирк, в Королевском театре

Королевский театр готовится принять спектакль «Наш большой цирк», представленный Государственным театром Северной Греции из Пятница 14 Декабрь 2012.

 «Наш большой цирк», представлен Государственным театром Северной Греции, в совместной постановке с Театром Акрополь, продолжает свое триумфальное шествие. Символическое произведение Яковоса Кампанеллиса возвращается в декабре в Салоники, где было представлено всего два спектакля., по просьбе многих зрителей.

Шоу, которое назвали «социальным феноменом» лета., после 40 останавливается на экскурсии, где они это смотрели 100.000 зритель, но также серия весьма успешных представлений в Афинах в Театре Акрополя., играет в Королевском театре с пятницы 14 Декабрь 2012.

КОНЕЦ ПОКАЗОВ ТЕАТРА АКРОПОЛЬ: 9/12/2012

«НАШ БОЛЬШОЙ ЦИРК», Яковоса Кампанеллиса, в музыке и оркестровом дирижировании на сцене Ставроса Хархакоса. Направление: Сотирис Хацакис. В главной роли: Тасос Нусиас, Марина Асланоглу. Певица: Захария Карунис.