Αρχείο ετικέτας ΚΘΒΕ

Μαντάμ Σουσού από το ΚΘΒΕ στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και το Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» παρουσιάζουν τη « Μαντάμ Σουσού » του Δημήτρη Ψαθά και στην Αθήνα, μετά την τεράστια επιτυχία που σημειώνει στη Θεσσαλονίκη! Από τις 25 Απριλίου η αξεπέραστη κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά ανεβαίνει στον «ΘΕΑΤΡΟΝ» του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», σε σκηνοθεσία Γιώργου Αρμένη, με τη Φωτεινή Μπαξεβάνη στον πρωταγωνιστικό ρόλο και τον Κώστα Σαντά στο ρόλο του Παναγιωτάκη.

Πρόκειται για το μοναδικό ανέκδοτο θεατρικό κείμενο του Ψαθά, που γράφτηκε το 1942 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από την κα Κατερίνα –Κατερίνα Ανδρεάδη– (Σουσού) και τον Αιμίλιο Βεάκη (Παναγιωτάκη), με τον Σπύρο Μουσούρη στο ρόλο του Καντακουζηνού, σημειώνοντας πρωτοφανή θρίαμβο μέσα στην ιταλογερμανική κατοχή.

Το ρόλο της Σουσούς στο θέατρο ερμήνευσε επίσης η Μαίρη Αρώνη (1946), η Άννα Παναγιωτοπούλου (1998), στον κινηματογράφο η Μαρίκα Νέζερ (1948), στο ραδιόφωνο η Γεωργία Βασιλειάδου (1950) και στην τηλεόραση η Άννα Παϊταζή (1972) και η Άννα Παναγιωτοπούλου (1983). Εκτός από τον Αιμίλιο Βεάκη, εξίσου σπουδαίοι ηθοποιοί ερμήνευσαν και το ρόλο του Παναγιωτάκη: Κώστας Ραυτόπουλος (1946), Βασίλης Λογοθετίδης (1948), Ιάκωβος Ψαρράς (1972), Θανάσης Παπαγεωργίου (1982) και Σταύρος Παράβας (1998).

Ο Δημήτρης Ψαθάς παρουσίασε τη «Μαντάμ Σουσού» για πρώτη φορά ως ευθυμογράφημα σε συνέχειες από τις στήλες του προπολεμικού εβδομαδιαίου περιοδικού «Θησαυρός» (1939-1941) με τίτλο «Βίος και πολιτεία της Μαντάμ Σουσούς» με τεράστια επιτυχία, αργότερα έκανε μία συρραφή των αυτοτελών περιπετειών της και την εξέδωσε σε βιβλίο (1941), κατόπιν έγραψε το θεατρικό έργο (1942), ακολούθησε η κινηματογραφική ταινία (1948) που δεν σώζεται στις μέρες μας, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του ΄50 η «Μαντάμ Σουσού» παρουσιάζεται στο ραδιόφωνο από τη Γεωργία Βασιλειάδου. Τέλος, ακολούθησε το τηλεοπτικό σίριαλ σε σενάριο πάντα του ίδιου του συγγραφέα (1972 και 1986), όλα με τεράστια επιτυχία.

ΥΠΟΘΕΣΗ
Ο Βούθουλας και το Κολωνάκι. Ο νεοπλουτισμός και η απότομη προσγείωση της «νεόπτωχης» ελληνικής πραγματικότητας. Η «ντεκαντάνς» και οι αυταπάτες των μεγαλείων και της καλοπέρασης. Αλλά και τα κακέκτυπα των «σουσούδων» που συναντάμε γύρω μας. Όλα αυτά, μέσα από την πένα του Δημήτρη Ψαθά, σε μια εξαιρετικά εύστοχη κωμωδία που μοιάζει επίκαιρη όσο ποτέ.

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Είχε ήλιο. Η Θεσσαλονίκη ήταν χαρούμενη, γεμάτη φως, και σαν κοριτσάκι με άσπρα καλτσάκια και μαύρα λουστρινένια παπούτσια, άφησε το λάπτοπ κι έπαιζε κουτσό, σχοινάκι, γύρω-γύρω όλοι και να το, να το το δαχτυλίδι. Τι ομορφιά… Τι ευγένεια, τι σκέρτσο και καμάρι, τι παιδική αθωότητα.

Πήγαινα να συναντήσω τον Σωτήρη, τον φίλο μου, τον Διευθυντή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Έπινε τον καφέ του μαζί με την αγαπημένη μας Έρση Δρίνη στον «Ρωμιό». Κάθισα μαζί τους, αφού βέβαια προηγήθηκαν τα τρία σταυρωτά φιλιά του Σωτήρη και οι τρελές αγκαλιές της Έρσης μου.

– Λοιπόν, Γιώργο, θα μου κάνεις ένα έργο του Ψαθά;
– Ποιο απ’ όλα, ρώτησα.
– Τη Μαντάμ Σουσού.
– Α μπα, όχι, δεν μου αρέσει.
– Το έχεις διαβάσει;
– Όχι.
– Ε, διάβασέ το και τα λέμε.

Και να ’μαι την άλλη μέρα στο γραφείο του Διευθυντή, να μιλάμε για τη Μαντάμ Σουσού. Για τις Σουσούδες του σήμερα, για τους νεόπλουτους που αυτοπροβάλλονται με το εγώ τους, υποτιμώντας τους άλλους, πιστεύοντας ότι οι ίδιοι ανήκουν σε μια ανώτερη τάξη, περιφρονώντας ό,τι δεν προέρχεται από αυτή.

Τι ανοησία, τι κουφιοκεφαλιά, να αρνείσαι την τάξη σου, τη λαϊκή σου καταγωγή, τα ήθη και τα έθιμα του λαού σου, τι απέραντη βλακεία… Να ξοδευόμαστε για πρόσκαιρη εξουσία, ψευτοαξιώματα πασπαλισμένα με χρυσόσκονη και σαν φτιασιδωμένες μαϊμούδες να χοροπηδάμε κάνοντας τούμπες στα περσικά χαλιά των σαλονιών, παίζοντας με τις ηθικές αξίες, την Ιστορία και τον πολιτισμό μας. Κάπου εδώ είπα το ναι.

Ναι, θα ανεβάσω το έργο του μεγάλου μας κωμωδιογράφου Δημήτρη Ψαθά και αυτό γιατί το ταλέντο του διαισθάνθηκε τον κίνδυνο του νεοέλληνα, τη ροπή του στο δήθεν, στο σνομπ, σε μια χρονολογία που η χώρα έβγαινε από έναν φασιστικό πόλεμο και από έναν εμφύλιο, από τον ερχομό των αμερικάνων με το σχέδιο Μάρσαλ και την Ούνρα, που γέμισε την επαρχία με παρδαλά βρακιά, γάλα σκόνη και αλμυρό φυστικοβούτυρο.

Πολλά είπα, αλλά δεν σας κρύβω ότι με πνίγει το δήθεν, το παρεμπιπτόντως και η ξιπασιά μας.
Ας δούμε το κοριτσάκι με τα άσπρα καλτσάκια, τα λουστρινένια παπούτσια, να παίζει ανέμελο, πλημμυρισμένο στο φως και ας υποκλιθούμε, δίνοντας όρκο ότι θα προστατεύσουμε την όμορφη εικόνα.

Ευχαριστώ, πρώτα απ’ όλα, τον Διευθυντή και το ΔΣ του ΚΘΒΕ, τη βοηθό σκηνοθέτη Αγγελική Κίτρινη, τη χορογράφο Αλεξάνδρα Τσοτανίδου, τους συναδέλφους μου ηθοποιούς, τους τεχνικούς και όσους μόχθησαν γι’ αυτό το ανέβασμα. Πάνω απ’ όλα, την κυρία Φωτεινή Μπαξεβάνη, τον Κώστα Σαντά, τον Βασίλη Ευταξόπουλο, τον Δημήτρη Σιακάρα και τη Μαριάννα Παπασάββα.

Κλείνοντας, θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον σκηνογράφο μας Γιάννη Μετζικώφ και βέβαια στον σπουδαίο μουσικό της Χώρας μας Γιώργο Χριστιανάκη.

Καλή διασκέδαση.
Με αγάπη
Γιώργος Αρμένης

Πηγή : culturenow.gr

ΘΕΑΤΡΟ : «Οι Γερμανοί ξανάρχονται»… στο ΚΘΒΕ

Το έργο θα κάνει πρεμιέρα στις 18 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη

Το έργο των Αλέκου Σακελλάριου- Χρήστου Γιαννακόπουλου «Οι Γερμανοί ξανάρχονται», σε σκηνοθεσία Γιάννη Ρήγα, παρουσιάζει επικαιροποιημένο, λόγω… τίτλου, το Κρατικό Θέατρο Βόρειας Ελλάδας.

Γνωστή στο πανελλήνιο, κυρίως από την κινηματογραφική μεταφορά της, η ταινία «Οι Γερμανοί ξανάρχονται», παραγωγής της Φίνος Φιλμ, έκανε πρεμιέρα στις 5 Ιανουαρίου του 1948 και έκοψε μόνο στην πρώτη προβολή στην Αθήνα 136.033 εισιτήρια, ενώ επαναλαμβάνεται σε τηλεοπτικές προβολές ακόμα και σήμερα -60 και πλέον χρόνια μετά.
Η κωμωδία- καθρέφτης της μεταπολεμικής Ελλάδας γράφτηκε και πρωτοανέβηκε στο θέατρο (Ρεξ-Κοτοπούλη) το 1946, με πρωταγωνιστή τον Βασίλη Λογοθετίδη.

«Οι δικοί μου ήρωες ήταν πάντα ασήμαντοι. Και ανώνυμοι. Είναι οι ήρωες του έργου ‘Οι Γερμανοί ξανάρχονται’» σημειώνει ο σκηνοθέτης του έργου Γιάννης Ρήγας.

Τη δραματουργική επεξεργασία και τη μουσική επιμέλεια της παράστασης έκανε ο Ιάσων Τριανταφυλλίδης, ενώ τους ρόλους ερμηνεύουν οι ηθοποιοί του ΚΘΒΕ: Πάνος Αργυριάδης, Δέσποινα Γιαννοπούλου, Μιχάλης Γούναρης, Ελένη Θυμιοπούλου, Έκτωρ Καλούδης, Μαρία Καραμήτρη, Γιώργος Καύκας, Νίκος Κολοβός, Δημήτρης Κοντός, Αννέτα Κορτσαρίδου, Εύη Σαρμή, Βασίλης Σεϊμένης και Αλέξανδρος Τσακίρης.

Η πρεμιέρα της παράστασης θα δοθεί την επόμενη Κυριακή 18 Μαρτίου, στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, και μόνο για το μήνα Μάρτιο θα παρουσιάζεται κάθε Τετάρτη, Πέμπτη και Κυριακή.

Τον Απρίλιο (μετά το πέρας των παραστάσεων των «Άγαμων θυτών στο… Δημόσιο» που παρουσιάζονται κάθε Παρασκευή και Σάββατο), το έργο θα ανεβαίνει κανονικά κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή, στην ίδια σκηνή.

Τα εισιτήρια ορίστηκαν στα 18,15, 13, 12 και 10 ευρώ.

Πηγή : newsbeast.gr

Η χώρα του «Ποτέ- Ποτέ» μετακομίζει στη Θεσσαλονίκη

Η ιστορία του Πίτερ Παν σε σκηνοθεσία Γ. Καλαντζόπουλου στο ΚΘΒΕ

Και ποιος δεν ονειρεύτηκε, σαν τον Πίτερ Παν, να μην μεγαλώσει ποτέ; Ποιος, αλήθεια δεν θέλησε να μείνει παιδί και, γιατί όχι, να μετακομίσει στη χώρα του Ποτέ-Ποτέ; Γι΄αυτό και η ιστορία του Πίτερ Παν παραμένει διαχρονικά γοητευτική για μεγάλους και παιδιά. Διόλου τυχαίο που επανέρχεται στη σκηνή, αυτήν τη φορά του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, για να γοητεύσει και πάλι το κοινό της. Βασισμένη στο έργο του Τζέιμς Μάθιου Μπάρι, η παράσταση ανεβαίνει από τον Γιάννη Καλατζόπουλο, ο οποίος ανέλαβε και τη συγγραφή του κειμένου.

Αφού ξαναδιάβασε το πρωτότυπο, αφού είδε και ξαναείδε τις ταινίες κινουμένων σχεδίων αλλά και με ηθοποιούς, αφού ξεφύλλισε κόμικς, ο Γιάννης Καλατζόπουλος, όπως λέει ο ίδιος «ανακάλεσα στη μνήμη μου ό,τι είχα δει, είχα ακούσει, ή είχα σκεφτεί γι’ αυτόν τον απίθανο μπόμπιρα που δεν ήθελε να μεγαλώσει, μίλησα με παιδαγωγούς και ψυχολόγους και κάποια στιγμή ένιωσα έτοιμος ν’ αρχίσω». Ετσι η διασκευή του άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά. Παραδέχεται ότι δυσκολεύθηκε γιατί ο μύθος είναι τόσο ισχυρός, τόσο γοητευτικός. Μην ξεχνάμε ότι στο ταξίδι που μας προτείνει να τον ακολουθήσουμε ο Πίτερ Παν, μας μεταφέρει στη Χώρα του «Ποτέ Ποτέ», όπου ζουν πειρατές, νεράιδες, γοργόνες και Ινδιάνοι ενώ η χρυσόσκονη βοηθά στη λύση των προβλημάτων μας…

«Αποφάσισα λοιπόν να φύγω κι εγώ, και να πάω ο ίδιος στη χώρα του Ποτέ-Ποτέ», επισημαίνει, «ώστε να συναντήσω τα Χαμένα Παιδιά και τους Πειρατές. Χωρίς να το πολυσκεφτώ, άφησα μισοτελειωμένο τον καφέ μου κι έτρεξα να πλυθώ, να χτενιστώ, κι ύστερα ξεκινήσω το ταξίδι…». Κι έτσι, κάπου ανάμεσα στη χώρα του Πίτερ Παν και στην «άγνωστη και μαγική χώρα που κατοικεί εντός μας, φτιάχτηκε η παράσταση», καταλήγει και μας καλεί να τον ακολουθήσουμε.
Το κείμενο και η σκηνοθεσία είναι του Γιάννη Καλατζόπουλου, τα σκηνικά και τα σκηνικά και τα κοστούμια της Κατερίνας Παπαγεωργίου, η μουσική του Γιώργου Καζαντζή, η χορογραφία της Κατερίνας Ανδριοπούλου, τα βίντεο του Γιάννη Πειραλή, η μουσική διδασκαλία του Νίκου Βουδούρη και οι φωτισμοί του Τάσου Δαηλίδη. Παίζουν: Θάνος Φερετζέλης, Ιωάννα Παγιατάκη, Γιάννης Καλαντζόπουλος, Εύα Οικονόμου-Βαμβακά, Λουκία Βασιλείου, Θανάσης Δισλής, Χρίστος Στυλιανού, Μαριάννα Τάντου, Γιάννης Τσάτσαρης, Γιάννης Τσιακμάκης, Αννη Τσολακίδου, Μαρίνα Χατζηιωάννου.

«Πίτερ Παν» στο Βασιλικό Θέατρο – πλατεία Λευκού Πύργου. Η πρεμιέρα της παράστασης θα δοθεί την Κυριακή 4 Μαρτίου. Για το κοινό οι παραστάσεις θα δίνονται κάθε Κυριακή στις 11.00 και στις 15.00. Για κρατήσεις: 2315 200200.

Πηγή : tovima.gr

ΚΘΒΕ : Οι Άγαμοι Θύται στο…Δημόσιο!

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει την σατιρική μουσικο-θεατρική παράσταση «Οι Άγαμοι Θύται…στο Δημόσιο», σε σκηνοθεσία Ιεροκλή Μιχαηλίδη, στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών. Η πρεμιέρα της παράστασης θα δοθεί την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου, στις 9.00 μ.μ.

Οι Άγαμοι Θύται επιστρέφουν – όπως η Τρόικα- κάνοντας κατάληψη στην Κεντρική σκηνή της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών του ΚΘΒΕ, με νέες σατιρικές εφεδρείες, κουρεμένοι ψυχικά εν χρώ (δηλαδή γουλί) και με μια παράσταση ριζοσπαστικού λαϊκισμού  και ανορθολογισμού προσαρμοσμένου στις νέες, θεατρικές συνθήκες  της Δανείας του Νότου. (Δανεία με «ει» από το «δανεικά»).

Σοφότεροι, άρα πιο λυπημένοι, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της πατρίδας, έρχονται άλλη μια φορά, με ευρωπαϊκό αέρα και ανατολίτικη δημοσιονομική νωχέλεια, να προβάλλουν τα προτερήματα της φυλής, με κυμαινόμενο επιτόκιο γέλιου, ή γλυκιάς μελαγχολίας. Παρότι εξαρτημένοι απ’ την έκτη δόση, παίρνουν την μεθαδόνη της σάτιρας και προχωρούν έχοντας την πρόθεση να γίνουν μια ΔΕΚΟ του μέλλοντος με ανθρώπινο πρόσωπο, που θα ρίξει το βάρος στην ανάπτυξη.

Με πρόζα βιτριολική και νούμερα μουσικο-χορευτικά ανανεώνουν το περσινό μνημόνιο έχοντας χρέος ανεξόφλητο προς το έθνος να αντιπαραθέσουν την κωμωδία και το χαμόγελο στην γενική κατάθλιψη.

Πηγή : culturenow.gr