Αρχείο ετικέτας culturenow.gr

ΘΕΑΤΡΟ : Γιατί σκότωσα την καλύτερή μου φίλη στο 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης

Το 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης των εκδόσεων Καστανιώτη παρουσιάζει την παράσταση «Γιατί σκότωσα την καλύτερή μου φίλη» που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Αμάντας Μιχαλοπούλου.
Πρόκειται για την ιστορία της επεισοδιακής σχέσης δύο κοριτσιών, που συναντιούνται στα 9 τους χρόνια λίγο μετά την μεταπολίτευση.
Στα χρόνια που ακολουθούν, η Άννα κι η Μαρία μεγαλώνουν και διαμορφώνονται μέσα από σχέσεις, πρόσωπα, συμβάντα, πολιτικά ιδεώδη, κόσμους και θεωρίες
 
Η ασφυκτική τους σχέση διαπλέκεται με την έντονη πολιτική ζωή και διαγράφει ένα αλλόκοτο ταξίδι στο πρόσφατο παρελθόν της ελληνικής πραγματικότητας.
Πόσο θα καταφέρουν ν’ αντέξουν για χάρη του παρελθόντος και της νοσταλγίας;
θεατρική διασκευή: Βάσια Ατταριάν, Σοφία Γαλανάκη
τελική διαμόρφωση κειμένου: ο θίασος
Σκηνοθεσία: Βάσια Ατταριάν
Μουσική: Baby Guru
Επιμέλεια κίνησης: Έλενα Γεροδήμου
Σκηνικά: Γκαυ Στεφάνου
Κοστούμια: Αλεξία Χρυσοχοίδου- Στελλα Παναγοπούλου
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
Video: Τάσος Καφές- Δημήτρης Τσατσουλης
Βοηθοί σκηνοθέτη: Σοφια Γαλανάκη, Ιωάννα Παπακωνσταντίνου
Φωτογραφίες Παράστασης: Ευτυχία Βλάχου
Σχεδιασμός Προγράμματος: Παυλίνα Ζάχρα
Παίζουν οι ηθοποιοί: Παναγιώτης Κατσώλης, Νάνσυ Μπούκλη, Στέλλα Νούλη
Πηγή : culturenow.gr

Ο μετρ του φανκ Milo Z στο Half Note Jazz Club

Το Half Note Jazz Club παρουσιάζει τον αγαπημένο στο ελληνικό κοινό Milo Z για πέντε τζαζ – φανκ νύχτες από την Πέμπτη 26 μέχρι την Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2012.
Μετρ του φανκ όχι μόνο στη Νέα Υόρκη αλλά και στην Αθήνα – αφού ο Milo Z και το εκρηκτικό γκρουπ του, μέσα από τακτικές επισκέψεις στο Half Note Jazz Club, έχει φτιάξει μια κατάσταση που έχει το δικό της cult ρεύμα και φανατικό κοινό. Το τζαζ φανκ, το χιπ χοπ, και οι groovy χορευτικοί και σόουλ ρυθμοί κυριαρχούν στη μουσική παρουσία του γκρουπ και το jazz thing και το street beat βρίσκονται σε όλο τους το μεγαλείο.
 Ο Milo Z δημιουργεί μουσική για νέους – και πάντα νέους – συνδυάζοντας την παλιά καλή σόουλ και το φανκ των Sly & The Family Stone, των War, των Kool & The Gang και των Parliament-Funkadelic με καθαρές αβάν ροκ επιδράσεις και σχέσεις, μέσα σε απόλυτα σύγχρονο πλαίσιο που ανταποκρίνεται πλήρως στο dance κάλεσμα των καιρών, επηρεασμένη από τους ήχους του Prince και των Red Hot Chili Peppers. Κιθαριστικές και ψυχεδελικές μίξεις, με δυναμική α λα Zappa συμπληρώνουν μια καυτή ατμόσφαιρα που αποτελείται από φρενήρες φανκ, αισθησιακή τζαζ και δυναμικό ροκ. O Milo Z έχει πιάσει κορυφή στο σύγχρονο τζαζ-φανκ-ραπ σόου και αυτό το αποδεικνύει στον φυσικό του χώρο: τη σκηνή…
Milo Z: φωνή
Joe Copeland: μπάσο
Emilio Tostado: κιθάρα
David Melton: πλήκτρα
Sylvester Onyejiaka: σαξόφωνο
Todd Gaynor: άλτο σαξόφωνο
Christopher Raymond: τρομπέτα
Πηγή : culturenow.gr

Η Ακαδημία της Σκάλας του Μιλάνου στο Ίδρυμα Θεοχαράκη

Η επίσημη συνεργασία του Ιδρύματος Β. & Μ. Θεοχαράκη με την περίφημη Σκάλα του Μιλάνου συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά με τη σειρά 3 συναυλιών των αστεριών της Ακαδημίας της Σκάλας του Μιλάνου με σολίστ και πιάνο, που περιλαμβάνουν σημαντικές στιγμές της όπερας. Φέτος σε κάθε συναυλία παρουσιάζονται τα καλύτερα αποσπάσματα από δύο δημοφιλείς όπερες μεγάλων Ιταλών συνθετών που τα έργα τους αποτελούν τη βάση του ρεπερτορίου όλων των θεάτρων Όπερας και φυσικά του κορυφαίου, της Σκάλας του Μιλάνου.
 Νέες μεγάλες φωνές μας ταξιδεύουν στη μαγική χώρα του λυρικού τραγουδιού.

26/1/2012 – Πουτσίνι (Η Μποέμ, Τόσκα)
16/2/2012 – Ροσίνι (Ο Κουρέας της Σεβίλλης, Η Σταχτοπούτα)
5/4/2012 – Βέρντι (Τραβιάτα, Ριγκολέτο)

Πηγή : culturenow.gr

Σμύρνη. Η Καταστροφή μιας κοσμοπολίτικης πόλης 1900-1922: Έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη

Το Μουσείο Μπενάκη παρουσιάζει την έκθεση «Σμύρνη. Η Καταστροφή μιας κοσμοπολίτικης πόλης 1900-1922» η οποία θα διαρκέσει από τις 25 Ιανουαρίου έως τις 26 Φεβρουαρίου 2012.
Η σκηνοθέτις και επιμελήτρια Μαρία Ηλιού και ο ιστορικός σύμβουλος Αλέξανδρος Κιτροέφ, οι οποίοι είχαν παρουσιάσει το 2007 στο Μουσείο Μπενάκη την έκθεση Το Ταξίδι, το Ελληνικό Όνειρο στην Αμερική, μετά από 4 χρόνια έρευνας, παρουσιάζουν την εργασία τους για τη Σμύρνη με άγνωστο οπτικό υλικό από αρχεία της Αμερικής και της Ευρώπης.
Η ιδιαίτερη σημασία του ιστορικού ντοκιμαντέρ και της έκθεσης δεν εξαντλείται μόνο στις άγνωστες εικόνες από τη Σμύρνη αλλά και στη νέα ματιά που προσκομίζουν οι δύο συνεργάτες στα ιστορικά γεγονότα. Μια ματιά που κρατά αποστάσεις τόσο από μια υπέρμετρα εθνικιστική αφήγηση όσο και από νεώτερες απόπειρες που αποσιωπούν τα τραγικά γεγονότα της καταστροφής, παραμορφώνοντας την αλήθεια.
Μέσα από την συγκεκριμένη εργασία, η κοσμοπολίτικη Σμύρνη παρ’ όλο που καταστράφηκε, εξακολουθεί να υπάρχει.
Εξακολουθεί να είναι μια ιδέα που έχει να κάνει με τον κοσμοπολιτισμό, τη χαρά της ζωής αλλά και την καταστροφή.
Ενενήντα χρόνια μετά την καταστροφή, το ντοκιμαντέρ αλλά και η φωτογραφική έκθεση τιμά τον κόσμο που χάθηκε το 1922, αλλά και συγχρόνως, την επιστήμη της ιστορίας.
Το ντοκιμαντέρ και η ομώνυμη φωτογραφική έκθεση τεκμηριώνονται με σπάνιο φωτογραφικό και κινηματογραφικό υλικό που σταχυολογήθηκε από αρχεία της Αμερικής και της Ευρώπης.
Για πρώτη φορά δημοσιεύονται άγνωστες εικόνες της Σμύρνης από ιδιωτικές συλλογές όπως αυτή του Pierre De Gigord και από τα αρχεία της Library of Congress, του Πανεπιστημίου του Princeton και του Harvard, του Near East Relief, του Imperial War Museum, της Pathe και άλλων ιδρυμάτων της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Το ομώνυμο ντοκιμαντέρ θα προβάλλεται στο Αμφιθέατρο (Κουμπάρη 1) κατά τη διάρκεια της έκθεσης.
Πηγή : culturenow.gr

Rock the Ballet του Rasta Thomas με τους Bad Boys of Dance σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Τα «κακά παιδιά» του χορούεπιστρέφουν με άγριες διαθέσεις στηνΑθήνα για τρεις θεαματικές εμφανίσεις στις 27, 28 & 29 Ιανουαρίου 2012 στο θέατρο Badminton και για δύο εμφανίσεις στη Θεσσαλονίκη, στο Μέγαρο Μουσικής στις 31/01 και 1/02 2012.
Mια σύγχρονη, γεμάτη ενέργεια και αισθησιακή παράσταση χορού με beat μουσική που περνάει σαν καταιγίδα από όπου βρει (Αμερική, Ευρώπη και Αυστραλία) και αφήνει κοινό και κριτικούς να παραληρούν και να καταγράφουν ύμνους!
Το ίδιο έγινε και στην Αθήνα την περασμένη χρονιά, το Νοέμβρη του 2010, όταν το -πάντα γενναιόδωρο με την αυθεντική πρωτοπορία- ελληνικό κοινό γέμισε το Badminton για τέσσερα βράδια (10-14/11) και καλωσόρισε για πρώτη φορά το «μπαλέτο του 21ου αιώνα».
To “Rock the Ballet” είναι μια δημιουργία του Rasta Thomas, σολίστ του κλασικού μπαλέτου, που αποφάσισε να πετάξει τα «σφιχτά» κολάν, να ξεχάσει για λίγο τον Τσαικόφσκι και τον Προκόφιεφ, να ελέγξει από την αρχή με φρέσκο μάτι την κληρονομιά του Ρούντολφ Νουρέγιεφ  και να ξετυλίξει το απαράμιλλο ταλέντο του χορεύοντας στους ροκ ρυθμούς του Lenny Kravitz, των U2, των Journey, των Queen και πολλών -πολλών άλλων! Με την Adrienne Canterna, σύζυγο και συνοδοιπόρο, να υπογράφει τις περισσότερες χορογραφίες και τους Bad Boys of Dance μια ομάδα από εξαίρετους άνδρες χορευτές (και μια χορεύτρια) να συνεισφέρουν στα της σκηνής, ο Rasta Thomas ως άξιος leader, παρουσιάζει ένα «έργο», στο οποίο οι παραδοσιακές τεχνικές του κλασικού μπαλέτου συνυπάρχουν και «ανακατεύονται» με τις άγριες, γεμάτη ένταση κινήσεις του σύγχρονου χορού, τις δύσκολες και επικίνδυνες ακροβασίες της ενόργανης γυμναστικής, αλλά και τις ρυθμικές φιγούρες του hip hop ή τις ατμοσφαιρικές ενός jazz ιντερλουδίου. Δίνοντας έτσι, μια κλοτσιά στα γόνατα των αυστηρών κανόνων που τον μεγάλωσαν. Και τον δημιούργησαν! 
Από το 2008 μέχρι σήμερα, το Rock the Ballet έχει  πραγματοποιήσει περισσότερες από 600 sold out παραστάσεις σε όλο τον κόσμο, ανάμεσα τους και αυτές της Ελλάδας,  ξεσηκώνοντας πάνω από 300.000 θεατές!!!
RASTA THOMAS
(Σκηνοθέτης/Ιδρυτής)
Ο Rasta Thomas γεννήθηκε στο San Francisco της Καλιφόρνια το 1981 και μεγάλωσε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας. Σπούδασε στην παγκοσμίου φήμης Ακαδημία Κίροφ της Ουάσιγκτον και ως έφηβος έγραψε ιστορία στους διαγωνισμούς χορού με βραβεία που συμπεριλαμβάνουν το Special Jury Prize από το Διεθνή Διαγωνισμό Χορού στο Παρίσι το 1994, το Χρυσό Μετάλλιο στο Διεθνή Διαγωνισμό Μπαλέτου στη Βάρνα το 1996 στη κατηγορία εφήβων και το Χρυσό Μετάλλιο στην κατηγορία ανδρών στο Jackson, MS USA-IBC. Το 1995 έγινε μέλος του Le Jeune Ballet de France και το 1997 κλήθηκε ως Κύριος Χορευτής στο Hartford Ballet. Έχει εμφανιστεί σε αρκετά τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ, στα Academy Awards, σε διαφημιστικό για τη διεθνή καμπάνια του GAP, καθώς και στην ταινία «One Last Dance» όπου πρωταγωνιστούσε ο Patrick Swayze. Έχει χορέψει στο Λευκό Οίκο για τον Πρόεδρο των ΗΠΑ και άνοιξε την παράσταση της Aretha Franklin στο διάσημο Apollo Theater του Χάρλεμ. Το 2005, ο Rasta πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ «Movin’ Out» της Twyla Tharp στο Broadway, ενώ το 2007 χόρεψε ως προσκεκλημένος καλλιτέχνης τον ομώνυμο ρόλο στο «Othello» με το American Ballet Theatre
Έχει συνεργαστεί με πολλά σχήματα χορού, όπως τα: American Ballet Theatre, Victor Ullate Ballet of Spain, National Ballet of China, Joffrey Ballet, Lines Contemporary Ballet, Complexions Contemporary Ballet, Lar Lubovitch Dance Company και Pacific Northwest Ballet. Έχει χορέψει πολλούς ρόλους, όπως “Albrecht” στο Giselle, “Basilio” στο Δον Κιχώτη, “Ali” στο Le Corsaire, και σε έργα των Balanchine, Jerome Robbins, Debbie Allen, Ulysses Dove και Jerry Mitchell.
Ήταν ο πρώτος Αμερικάνος που έγινε μέλος των Μπαλέτων Μαρίνσκι (πρ. Κίροφ) της Αγίας Πετρούπολης (2001), ενώ στη συνέχεια, δύο χρόνια αργότερα, ήταν ο πρώτος solist στο Dance Theatre of Harlem. Τελευταίο του project η ομάδα Bad Boys of Dance και το «Rock The Ballet» (συνδημιουργία με την Adrienne Canterna).
Πηγή : culturenow.gr

Ο Γιάννης Πάριος τραγουδά τον έρωτα στο Μέγαρο Μουσικής

14, 15, 16, 17 και 18 Φεβρουαρίου
Ο Γιάννης Πάριος κορυφαίος ερμηνευτής, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα από το ξεκίνημα της καριέρας του κατοχυρώθηκε στη συνείδηση όλων μας ως εκφραστής της αγάπης και του έρωτα. Η φωνή αλλά και η ψυχή του συνηγόρησαν και τον οδήγησαν στα μονοπάτια του ανθρώπινου αυτού υπέρτατου συναισθήματος.
Φέτος συμπληρώνοντας ακριβώς 40 χρόνια καλλιτεχνικής  παρουσίας, και εν μέσω μιας πρωτοφανούς κακής συγκυρίας για τη χώρα θέλησε να μας οδηγήσει στην όαση της μουσικής και να μας θυμίσει όλα αυτά που τόσα χρόνια το «Ερωτικό τραγούδι» μας προσφέρει. Όχι σαν μία παρένθεση στη κρίση, αλλά σαν μία θετική προτροπή προς την αλήθεια… Γιατί τι άλλο σημαντικότερο υπάρχει στη διάρκεια μιας ζωής από την ανθρώπινη σχέση, τη συντροφικότητα την αγάπη, τον έρωτα.
Τραγούδια που λάτρεψε από παιδί,  αφού είχε την τύχη να γεννηθεί σε μια καλλίφωνη οικογένεια λουσμένη στο φως του Αιγαίου, τραγούδια σπουδαίων δημιουργών περασμένων δεκαετιών, όπως των Χ. Χαιρόπουλου, Αττίκ, Κ. ΓιαννίδηΣουγιούλ αλλά και τραγούδια αγαπημένα της δικής του γενιάς, που συγκίνησαν και  πέρασαν στα χείλη και τις καρδιές μας.
Επί σκηνής μαζί του η 60μελής ορχήστρα ποικίλης μουσικής της ΕΡΤ, υπό την διεύθυνση του Ανδρέα Πυλαρινού,  12μελής λαϊκή ορχήστρα και η μεγάλη χορωδία του Κυριάκου Τσολάκη.
Τη σκηνοθεσία και τους φωτισμούς της παράστασης επιμελήθηκε η Ελευθερία Ντεκώ.
 Πηγή : culturenow.gr

«Θυμάσαι πώς μύριζαν οι μανόλιες στη Νικαράγουα;» στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης παρουσιάζει το έργο του Γιάννη Σουλιώτη «Θυμάσαι πώς μύριζαν οι μανόλιες στη Νικαράγουα;» σε σκηνοθεσία Γιώργου Καραμίχου για τρεις μόνο παραστάσεις την Πέμπτη 26, την Παρασκευή 27, & το Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012, στις 21:00.
Μία αισθαντική, ποιητική παράσταση γεμάτη μελωδίες και αρώματα ζωής, που ανέβηκε για τρεις μόνο παραστάσεις το Μάιο 2011, ενθουσίασε, και επανέρχεται με τις καλύτερες συστάσεις στο Θέατρο του Ιδρύματος Μ. Κακογιάννης από τις26 έως τις 28 Ιανουαρίου 2012, στις 21:00. Ο ήρωας του έργου παρατηρεί -κάθετα και οριζόντια σε χώρο και χρόνο- τη ζωή του.
Αναμνήσεις, επιθυμίες, ανάγκες αγάπης και έρωτα ακροβατούν ανάμεσα σε δύο κόσμους. Και όνειρα, πολλά όνειρα. Ποτισμένα από άρωμα μανόλιας και αποχρώσεις ίριδας.  Μηνύματα στον τηλεφωνητή, sms, emails… Ηλεκτρονικές επιστολές. Μέρες, νύχτες, λουλούδια, ζωή, αγάπη, φιλία, στοργή, χαμόγελα, αγωνίες, θάνατος, δάκρυα, καράβια που πεθαίνουν –η θάλασσα μένει πάντα ζωντανή- μέσα από ένα κομπιούτερ, που ενώνει ηπείρους κι ανθρώπους, αλλά φέρνει μαζί την απέραντη μοναξιά του ωκεανού…
Πηγή : culturenow.gr