Η φήμη του έχει εξαπλωθεί παγκοσμίως, το κύρος του επιβάλλεται διεθνώς

Τρία χρόνια σήμερα για το Μουσείο Ακρόπολης με τους επισκέπτες του να αγγίζουν τα 5 εκατομμύρια, τη φήμη του να έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο και το κύρος του να επιβάλλεται διεθνώς.

Μία επέτειος που δικαιολογημένα γιορτάζεται με υπερηφάνεια σε αυτήν την ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για τη χώρα, πόσο μάλλον που το μουσείο, ακόμη και αυτόν τον τελευταίο χρόνο λειτούργησε με τα δικά του έσοδα χωρίς να επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό. «Ορισμένοι πιστεύουν ότι ο πολιτισμός και τα μουσεία είναι περιττή πολυτέλεια σε δύσκολους καιρούς. Εμείς βιώσαμε άλλα πράγματα», έλεγε το μεσημέρι ο πρόεδρος του Μουσείου Ακρόπολης, καθηγητής κ. Δημήτρης Παντερμαλής. «Είδαμε απλούς ανθρώπους να συγκινούνται από τον περίπατό τους στις αίθουσες του μουσείου και να παίρνουν βαθιά ανάσα ξεφεύγοντας από την γκρίζα καθημερινότητα. Οι επισκέπτες βλέποντας δίπλα στα καμένα αγάλματα της περσικής καταστροφής, τα αριστουργήματα που γεννήθηκαν αμέσως μετά, κάνουν αυτόματα τον παραλληλισμό με τις δυνατότητες της επόμενης μέρας μετά από τη σημερινή οικονομική κρίση», πρόσθεσε.

Με τις αίθουσες να λάμπουν από το αττικό φως και από τη στιλπνότητα των μαρμάρινων αγαλμάτων, ειδικά για σήμερα μάλιστα και υπό τους ήχους ζωντανής κλασικής μουσικής το μουσείο υποδέχεται το κοινό _ αυξημένο ήδη από τον προηγούμενο μήνα _ με αλλαγές, βελτιώσεις, συγκολλήσεις θραυσμάτων στα γλυπτά που παίρνουν έτσι πιο ολοκληρωμένη μορφή αλλά και με την έκθεση των δύο μετοπών που κατέβηκαν από τον Παρθενώνα για να διασωθούν από τη φθορά.

«Το Μουσείο Ακρόπολης πρωταγωνίστησε αυτά τα χρόνια σε ένα διεθνή διάλογο με τα άλλα μουσεία του κόσμου και κατάργησε τα στερεότυπα», είπε η υπηρεσιακή υπουργός Πολιτισμού κυρία Τατιάνα Καραπαναγιώτη με αφορμή την επέτειο. Κι όσο για τα Γλυπτά του Παρθενώνα που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο: «Μακάρι να έρθουν! Αλλά ακόμη κι αν δεν επιστρέψουν, εμείς έχουμε ήδη εδώ ένα θαύμα. Ενα μουσείο καταπληκτικό, μαγικό και κυρίως δικό μας!», πρόσθεσε. Εχοντας παρακολουθήσει άλλωστε τη γέννησή του από την περίοδο των ανασκαφών ακόμη, αφού κατέγραψε με τον φακό της την όλη διαδικασία βήμα προς βήμα και από την αρχή ως το τέλος η κυρία Καραπαναγιώτη θα μπορούσε να το αισθάνεται σαν το σπίτι της.

Αναφορικά με την θητεία της στο υπουργείο Πολιτισμού εξάλλου η υπουργός είχε να καταθέσει μία ενδιαφέρουσα εμπειρία: «Κατάλαβα ότι το δημόσιο λειτουργεί, τουλάχιστον αυτό που γνώρισα εγώ στο ΥΠΠΟ», είπε. «Οταν είσαι έξω μπορείς να κάνεις εύκολη κριτική, από μέσα όμως αντιλαμβάνεσαι την δυσκολία των πραγμάτων. Θα είμαι λοιπόν πιο επιεικής από εδώ και πέρα». Η προώθηση των έργων του ΕΣΠΑ και τα ωράρια των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων υπήρξαν οι προτεραιότητές της, οι οποίες υπηρετήθηκαν άψογα παρά το σύντομο της παρουσίας της στο υπουργείο. Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της παράπεμψε εξάλλου το θέμα του παλαιού μουσείου της Ακρόπολης (πάνω στο βράχο) στο κοινό όργανο ΚΑΣ και ΚΣΝΜ με το ερώτημα της διατήρησης ή της κατεδάφισής του.

Ενα «αστείο» περιστατικό εμπόδισε πάντως την ίδια και την γενική γραμματέα του ΥΠΠΟ (ως εκείνη τη στιγμή) κυρία Λίνα Μενδώνη, το όνομα της οποίας αναφέρεται στην επόμενη κυβέρνηση να φθάσουν στην ώρα τους καθώς ο φύλακας από την είσοδο της οδού Μακρυγιάννη δεν τις αναγνώρισε και δεν επέτρεψε να περάσουν!

Νέες δράσεις ανήγγειλε εξάλλου ο κ. Παντερμαλής με πρώτη την επέκταση του καφενείου του ισογείου, όπου ήμασταν καθισμένοι, στον εξωτερικό χώρο πάνω από την ανασκαφή. Μουσείο της ανασκαφής πρόκειται να δημιουργηθεί από κάτω ακριβώς, όπου θα εκτεθούν περί τα 1500 ευρήματα, που βρίσκονται τώρα στις αποθήκες. Οσο για την ανάδειξη της ίδιας της ανασκαφής που μετρά περί τα 3 στρέμματα… ας όψεται η Τράπεζα της Ελλάδος που «κούρεψε» το αποθεματικό του μουσείου. Συγκεκριμένα, όπως είπε ο κ. Παντερμαλής από τα 3,7 εκατ. ευρώ απέμειναν μόνον 900.000, έτσι αναζητείται τώρα ο χορηγός που θα βοηθήσει στην εκτέλεση του έργου, για το οποίο απαιτείται πάντως ένα έτος.

Ενδιαφέρουσα είναι η δράση με θέμα το φως στην αρχαιότητα, που θα αρχίσει στις 27 Ιουνίου. Με έναυσμα την χρυσή λυχνία που άναβε κατά τις πηγές το ανέσπερο φως στο Ερέχθειο, εμβληματικά εκθέματα του μουσείου, όπως η χάλκινη τριήρης – λυχνία, που είχε βρεθεί επίσης στο Ερέχθειο θα επισημαίνονται στις προθήκες τους ενώ ειδικό φυλλάδιο θα διανέμεται στην είσοδο.

Τον Ιούλιο θα παρουσιασθεί εξάλλου η μικρή έκθεση για το χρώμα που διατηρείται ακόμη στα αρχαϊκά γλυπτά του μουσείου βάσει έρευνας, η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη. Η Πεπλοφόρος Κόρη, εκμαγείο της οποίας χρωματίζεται με τα χρώματα που προκύπτουν από τη μελέτη αυτή, θα αποτελέσει την πρόταση των επιστημόνων του Μουσείου Ακρόπολης σχετικά με το θέμα. «Ως τώρα ο χρωματισμός της Κόρης έχει αλλάξει τρεις φορές», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Παντερμαλής διαβεβαιώνοντας επίσης ότι το τελικό αποτέλεσμα θα έχει σημαντικές αποκλίσεις από τα επιχρωματισμένα αρχαϊκά γλυπτά, που παρουσίασαν γερμανοί επιστήμονες πριν από μερικά χρόνια.

Πηγή : tovima.gr

Υπογράφηκε η σύμβαση για την ανάθεση της μελέτης του έργου

Στο δρόμο της αποκατάστασης μπαίνει το αρχαίο θέατρο της Σπάρτης ύστερα από υπογραφή της σύμβασης για την ανάθεση της μελέτης του έργου. Την αρχιτεκτονική αποτύπωση, την τεκμηρίωση των στοιχείων του θεάτρου και τις προτάσεις για την συντήρηση και εν τέλει για την αποκατάστασή του θα περιλάβει η μελέτη, η οποία θα υλοποιηθεί μέσω δωρεάς ύψους 111.000 ευρώ από το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Πρόκειται για μία πρωτοβουλία του «Διαζώματος», στα γραφεία του οποίου άλλωστε υπογράφηκε η σύμβαση από τον πρόεδρό του κ. Σταύρο Μπένο και τον μελετητή αρχιτέκτονα – μηχανικό κ. Γουλιέλμο Ορεστίδη, παρουσία του κ. Μανόλη Κορρέ, καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Η μελέτη περιλαμβάνει τις αρχιτεκτονικές αποτυπώσεις του μνημείου, την καταγραφή της παθολογίας του, την έρευνα αρχείου και την συλλογή φωτογραφικού υλικού και λοιπών τεκμηρίων για τις ανασκαφικές έρευνες, την καταγραφή και τη διερεύνηση διάσπαρτων αρχιτεκτονικών μελών και τέλος τις προτάσεις για την αποκατάσταση και ανάδειξη του θεάτρου.

Να σημειωθεί ότι το ρωμαϊκό θέατρο της Σπάρτης είναι ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της αρχαίας Ελλάδας καταλαμβάνοντας περί τα 14.000 τ. μ. στην ακρόπολη της Σπάρτης. Στην αρχαιότητα θεωρείται ότι μπορούσε να φιλοξενήσει περί τους 16.000 θεατές, σήμερα όμως είναι ορατό μόνον ένα μέρος του καθώς δεν έχει ανασκαφεί πλήρως.

Το συνολικό πλάτος του θεάτρου είναι 114 μέτρα και το κοίλον του ήταν χωρισμένο σε δύο διαζώματα (θέατρο και επιθέατρο). Το κυρίως θέατρο είχε εννέα κερκίδες με 30 σειρές εδράνων ενώ το επιθέατρο είχε 16 με 20 σειρές εδράνων. Πάνω από το επιθέατρο μάλιστα και περιμετρικά σε αυτό είχε κατασκευαστεί στοά ώστε να καταφεύγουν εκεί οι θεατές σε περίπτωση βροχής. Οσο για τη σκηνή αρχικώς ήταν ξύλινη και κινητή (μεταφερόταν πάνω σε τροχούς) αλλά αργότερα κατασκευάσθηκε μόνιμη από πέτρα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει εξάλλου ο ανατολικός αναλημματικός τοίχος του κοίλου, πάνω στο λευκό μάρμαρο του οποίου αναγράφονταν τα ονόματα των αξιωματούχων της πόλης σε ετήσια βάση αποτελώντας έτσι ένα «λίθινο» αρχείο της Σπάρτης.

Το θέατρο εγκαταλείφθηκε περί τον 4ο μ. Χ. αιώνα ενώ στο Μεσαίωνα το κοίλον του καλύφθηκε από οικίες, χωρίς να λείψουν και από αυτό το μνημείο, οι αφαιρέσεις λίθων προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για νεώτερες κατασκευές.

Πηγή : tovima.gr