Όλα τα άρθρα του/της adminahe

Η καλύτερη χρονιά της Porsche το 2012

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση της Porsche AG που δόθηκε στη δημοσιότητα, το 2013 ήταν η καλύτερη χρονιά της ιστορίας της, από εμπορικής πλευράς.

Με 143.096 πωλήσεις, η Porsche εμφάνισε άνοδο κατά 22,3% σε σύγκριση με τα δεδομένα του 2011.

Από πλευράς μοντέλων τη μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση (+48,8%) σημείωσε η 911, ενώ οι ταξινομήσεις της Cayenne αυξήθηκαν κατά 30% και της Boxster/Cayman κατά 4,1%.

Το μοναδικό μοντέλο των Γερμανών που σημείωσε υποχώρηση, ήταν η Panamera (-3,1%).

Porsche 2012

911: 26.203 (+48,8%)
Boxster/Cayman: 11.740 (+4,1%)
Cayenne: 77.822 (+30%)
Panamera: 27.331 (-3,1%)

Πηγή : 4troxoi.gr

Ζητείται ιστορικός για την ελληνική λογοτεχνία

Οι παλιές Ιστορίες εξαντλήθηκαν και οι νέες περιμένουν τον συγγραφέα τους. Τι δείχνουν τα πρακτικά ενός συνεδρίου που εκδίδονται από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης

Με 600 σελίδες, 33 μελετήματα και μια θεματολογία που καλύπτει έναν αιώνα, από τις αρχές της δεκαετίας του 1920 ως την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, τα πρακτικά του συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε στη μνήμη του κριτικού και ιστορικού της ελληνικής λογοτεχνίας Αλέξανδρου Αργυρίου (1921-2009) τον Μάιο του 2011 στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ρέθυμνο και τυπώθηκαν στον τόμο Για μια ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας του εικοστού αιώνα. Προτάσεις ανασυγκρότησης, θέματα και ρεύματα (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης – Μουσείο Μπενάκη, 2012), αποτελούν ντοκουμέντο.

Ο τόμος αφενός μεν αποτυπώνει τη διασπορά, την κατάσταση και τη δυναμική των νεοελληνικών σπουδών σε μια κρίσιμη στιγμή της Ιστορίας στην οποία οι νεοελληνικές φιλολογικές σπουδές συρρικνώνονται όχι μόνο με τη σταδιακή κατάργηση εδρών σε περιώνυμα πανεπιστήμια του εξωτερικού, αλλά και με τις επερχόμενες αλλαγές του σχεδίου «Αθηνά» στον ελλαδικό χώρο. Αφετέρου δε κατοπτρίζει τη διαδρομή και τις αναζητήσεις της ιστοριογραφίας της νεοελληνικής λογοτεχνίας στη μετά Αργυρίου εποχή, κατά την οποία η μεταπολιτευτική και σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία γυρεύει τον ιστορικό της.

Εξηντάρηδες και πενηντάρηδες οι περισσότεροι συνεργάτες του τόμου, μέλη της αφρόκρεμας της νεοελληνικής φιλολογίας, αντιπροσωπεύουν τη χρυσή εποχή των νεοελληνικών σπουδών (1970-2000), όταν οι αλλοδαποί ερευνητές μελετούσαν με προσήλωση τη νεοελληνική γλώσσα (Πίτερ Μάκριτζ), ερευνούσαν ακάματα την ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας (Μάριο Βίτι) και ενδιαφέρονταν να καταστήσουν γνωστά και ελκυστικά στο αλλόγλωσσο κοινό πρώιμα κείμενα της νεοελληνικής παράδοσης (Ρόντρικ Μπίτον).

Παράλληλα με την έκρηξη της έρευνας της νεοελληνικής λογοτεχνίας στο εξωτερικό, μελετητές στην Ελλάδα, συντονισμένοι με τις νέες λογοτεχνικές θεωρίες, αναπτύσσουν ζωηρή ερευνητική και ερμηνευτική δραστηριότητα που μαρτυρεί η θεματολογία του συνεδρίου για τον Αργυρίου και το εύρος των προσεγγίσεων: Η λογοτεχνία του 20ού αιώνα παρατηρείται μέσα από τον φακό του γλωσσικού ζητήματος, ταξινομείται με όρους ειδολογικούς, ερμηνεύεται στη βάση των εθνικών σκοπιμοτήτων και των ιδεολογικών συγκρούσεων, εξετάζεται με τα εργαλεία του έμφυλου λόγου, εκτιμάται η εναρμόνισή της με τα ευρωπαϊκά αισθητικά ρεύματα.

Μια σειρά Ιστοριών της νεοελληνικής λογοτεχνίας που γράφονται στο διάστημα αυτής της χρυσής εποχής – αρχής γενομένης από την Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας (ΜΙΕΤ, 1978) του καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Λίνου Πολίτη (1906-1982), ο οποίος θεωρείται ότι συνέβαλε «στη διαμόρφωση της νεοελληνικής φιλολογίας σε πραγματική επιστήμη» – συντελούν στη συστηματική ανάπτυξη της ιστοριογραφίας της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

Μόνο τα τελευταία δεκαπέντε-είκοσι χρόνια, χάρη στην Εισαγωγή στη νεότερη ελληνική λογοτεχνία (Νεφέλη, 1996) του Ρόντρικ Μπίτον, στην ένατη έκδοση της Ιστορίας της νεοελληνικής λογοτεχνίας (Γνώση, 2000) του Κ. Θ. Δημαρά, στη νέα, ξαναγραμμένη, Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας (Οδυσσέας, 2003) του Μάριο Βίτι και στην οκτάτομη Ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας και η πρόσληψή της (Καστανιώτης, 2001-2007) του Αλέξανδρου Αργυρίου ο διάλογος για την ιστορική αφήγηση της λογοτεχνίας μας και τις προϋποθέσεις της συγγραφής της βρισκόταν στην επικαιρότητα των φιλολογικών συζητήσεων.

Το πάγιο επαναλαμβανόμενο αίτημα για τη συγγραφή μιας νέας, πολύτομης και συλλογικής Ιστορίας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας – η έκβαση των συζητήσεων αυτών – κρύβεται σε μια διατύπωση στον πρόλογο του ανά χείρας τόμου, που υπογράφουν οι επιμελητές Αγγέλα Καστρινάκη, Αλέξης Πολίτης και Δημήτρης Τζιόβας. Οι μελέτες του τόμου, γράφουν, «συγκροτούν μια εναλλακτική, πολυπρισματική και ιστορικά προσανατολισμένη θεώρηση της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του 20ού και των αρχών του 21ου αιώνα».

Το ερώτημα στο οποίο δεν δίνουν απάντηση ούτε οι επιμελητές ούτε οι μελετητές που πραγματεύονται στο τέταρτο μέρος ζητήματα της ιστοριογραφίας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας είναι πώς θα συγκροτηθούν όλες αυτές οι προσεγγίσεις σε μια νέα αφήγηση, πώς από τις προτάσεις «για μια Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας», όπως δηλώνεται στον τίτλο του τόμου, θα περάσουμε στο ιστοριογραφικό αποτέλεσμα.

Οι ερευνητές που επισκέπτονταν τον Αλέξανδρο Αργυρίου στο διαμέρισμά του στην Πλουτάρχου στο Κολωνάκι είτε για να τον συμβουλευθούν για πραγματολογικές πληροφορίες που θησαυρίζονταν στο απύθμενο μνημονικό του είτε για να ανατρέξουν σε κάποιο τεκμήριο της τεράστιας βιβλιοθήκης του τον έβρισκαν τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του διαρκώς απασχολημένο με τη συγγραφή της Ιστορίας του. Οσο ζούσε ο Αργυρίου είχαμε τη βεβαιότητα ότι μια Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας γραφόταν. Ως τις τελευταίες στιγμές του ετοίμαζε τον ένατο τόμο της Ιστορίας του, με τις κριτικές αποτιμήσεις του για το ογκώδες υλικό που είχε καταθέσει στους προηγούμενους τόμους. Σήμερα, τέσσερα χρόνια αργότερα, ξέρουμε ότι προς το παρόν μια νέα Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας δεν γράφεται.

Ο Αργυρίου και οι διάδοχοι
Ο διάδοχος του Αργυρίου θα πρέπει να αναζητηθεί στον χώρο των καθηγητών Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στα πανεπιστήμια, διότι είναι γνωστή η σύνδεση των Ιστοριών της λογοτεχνίας με την πανεπιστημιακή διδασκαλία, όπως υποστηρίζει σε αναλυτικό μελέτημά της στον εν προκειμένω τόμο η Βενετία Αποστολίδου. Στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα ο κριτικός Αλέξανδρος Αργυρίου αποτελούσε εξαίρεση σε μια σειρά ιστοριογράφων της λογοτεχνίας (Κ. Θ. Δημαράς, Λίνος Πολίτης, Μάριο Βίτι, Ρόντρικ Μπίτον) που ήταν πανεπιστημιακοί δάσκαλοι.

Στον χώρο της πανεπιστημιακής κριτικής ανήκουν στην πλειονότητά τους και οι συμμετέχοντες στον τόμο – με την εξαίρεση των λογοτεχνικών κριτικών Αλέξη Ζήρα, Ελισάβετ Κοτζιά και Βαγγέλη Χατζηβασιλείου -, αρκετοί από τους οποίους έχουν τοποθετηθεί δημόσια για την κατεύθυνση την οποία θα πρέπει να ακολουθήσει η Νεοελληνική Λογοτεχνική Ιστοριογραφία μετά τον Αργυρίου.

Το νέο που εισήγαγε ο Αργυρίου στην ιστοριογραφία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας ήταν η συγχρονική προσέγγιση του λογοτεχνικού φαινόμενου. Αφήνοντας στη σκιά τον μελετητή που κρίνει και αξιολογεί εκ των υστέρων, κατέγραψε την πρόσληψη των έργων τη στιγμή που εμφανίζονται και συνέδεσε το λογοτεχνικό έργο με την εποχή του και την κοινωνική πραγματικότητα μέσα στην οποία παράγεται.

Τι επιτάσσει η εποχή
Διευρύνοντας την οπτική του και αξιοποιώντας την πλούσια παρακαταθήκη του Αρχείου Αργυρίου που έχει δωρηθεί στο Μουσείο Μπενάκη και του ηλεκτρονικού αρχείου του Αργυρίου που παραχώρησε ο ίδιος στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, έχει διατυπωθεί με διάφορες ευκαιρίες πρόσφατα και παλαιότερα – όπως στη στρογγυλή τράπεζα με θέμα τις Ιστορίες της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, που διοργάνωσε στην Αθήνα το 2004 το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, παρόντων του Αργυρίου και του Βίτι – ότι οι ιστοριογράφοι της πολύτομης, συλλογικής και πολυσυλλεκτικής Ιστορίας της Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας θα πρέπει πλέον να ενσωματώσουν στη μελέτη και στην αισθητική αποτίμηση του λογοτεχνικού προϊόντος και την ιστορία των ειδών, των μεταφράσεων, του περιοδικού Τύπου, των εκδοτικών οίκων και των βιβλιοπωλείων, του γούστου του αναγνωστικού κοινού, των μπεστ σέλερ, των λογοτεχνικών βραβείων, της λογοτεχνίας στην εκπαίδευση.

Η εποχή μας απαιτεί να κατακτηθούν τα ανεξερεύνητα εδάφη της λογοτεχνίας ως θεσμού, ως επικοινωνιακού φαινομένου και ως εμπορικής δραστηριότητας και να συνεκτιμηθούν σε μια αφήγηση για τις συνθήκες παραγωγής και κατανάλωσης της λογοτεχνίας μας, όχι μόνο στον 20ό αιώνα, αλλά και στους προηγούμενους οκτώ αιώνες παρουσίας της. Αν στο συνέδριο συζητήθηκαν οι προϋποθέσεις και οι τρόποι υλοποίησης μιας τέτοιας Ιστορίας της Λογοτεχνίας, αυτό δεν αποτυπώνεται στα πρακτικά.

Βρίσκουμε όμως νύξεις για την αναγκαιότητα του εγχειρήματος: «Τα ζητήματα τα σχετικά με το αναγνωστικό κοινό και το αγοραστικό κοινό της εποχής, την έκδοση, τη διακίνηση και την εμπορία του βιβλίου, την κατοχύρωση των πνευματικών δικαιωμάτων κτλ. παραμένουν σχεδόν terra incognita» γράφει στο μελέτημά του για την κριτική της δεκαετίας του 1920 ο Χ. Λ. Καράογλου. Πρώτες παρατηρήσεις για την οικονομία της ποίησης επιχειρεί στο μελέτημά της η Τιτίκα Δημητρούλια και η Ελισάβετ Κοτζιά καταπιάνεται με την εμφάνιση του ευπώλητου μυθιστορήματος στην Ελλάδα μετά το 1985.

Η αναγκαιότητα της σύγχρονης οπτικής
«Οι εθνικές κρίσεις δημιουργούν πάντα την ανάγκη της ιστορικής γνώσης» σημειώνει στο δικό του μελέτημα στον τόμο ο Αλέξης Πολίτης, οδηγώντας στη σκέψη ότι στην εθνική κρίση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στον χώρο της οικονομίας αλλά και του πολιτισμού και του βιβλίου η κατάκτηση της ιστορικής γνώσης επιβάλλεται. Αφενός επειδή, σύμφωνα με τις πρώτες παρατηρήσεις, η νέα γενιά συγγραφέων διαβάζει κυρίως μεταφρασμένη λογοτεχνία και αγνοεί ή έχει λειψή γνώση της νεοελληνικής λογοτεχνίας εξίσου του απώτατου όσο και του πολύ πρόσφατου μεταπολεμικού παρελθόντος. Αφετέρου επειδή η έλλειψη στέρεης ιστορικής γνώσης διευκολύνει την εξάπλωση αυτού που ο Νάσος Βαγενάς αποκαλεί στο μελέτημά του στον τόμο «θεωριακό ιμπρεσιονισμό»: το θάμπωμα από τη θεωρία, που οδηγεί μερίδα της νεοελληνικής κριτικής σε ερμηνευτικά εξαγόμενα τα οποία συσκοτίζουν και παραμορφώνουν το πεδίο που επιχειρεί αυτή η κριτική να φωτίσει.

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης στην οποία το τοπικό και το παγκόσμιο, το εθνικό και το αλλότριο επαναπροσδιορίζονται με καινοφανείς όρους, η ελληνική λογοτεχνία έχει ανάγκη από μια Ιστορία ιδωμένη μέσα από μια σύγχρονη οπτική. «Η Ιστορία της λογοτεχνίας μοιάζει με συνεχή ανακατώματα της τράπουλας, δηλαδή διαρκείς ανασυγκροτήσεις, ανακατατάξεις και επινοήσεις νέων οπτικών και νέων ερωτημάτων» γράφει στον τόμο ο Δημήτρης Τζιόβας. Το ζητούμενο τώρα είναι: πόσος χρόνος χρειάζεται στη μετά Αργυρίου εποχή για να αρχίσει η νέα παρτίδα, για να ξεκινήσει η υλοποίηση της προσδοκίας για μια νέα αφήγηση της νεοελληνικής λογοτεχνίας;

Πηγή : tovima.gr

Επίσημα BMW Σειρά 1 M Coupe

Επιβεβαιώθηκε από τον διευθύνων σύμβουλο του τμήματος της Μ, ότι στο προσεχές σαλόνι αυτοκινήτου στη Νέα Υόρκη θα βρίσκεται σε περίοπτη θέση η BMW Σειρά 1 M Coupe.
Από τον Ιούλιο του 2012 υπήρχαν φήμες σχετικά με το κορυφαίο μοντέλο της Σειράς 1, το οποίο θα είχε την επιμέλειά του φυσικά το τμήμα της Μ. Ο διευθύνων σύμβουλος του βελτιωτικού τμήματος της BMW, Friedrich Nietschke, επιβεβαίωσε το γεγονός του εκρηκτικού μοντέλου, που θα παρουσιαστεί στην ερχόμενη έκθεση αυτοκινήτου στη Νέα Υόρκη.

Η νέα Μ Coupe θα βασίζεται στην Μ135i, η οποία σύμφωνα με την εταιρεία Μ, έχει μια καλή εμπορική πορεία έως τώρα. Να θυμίσουμε ότι το νέο πισωκίνητο coupe εφοδιάζεται με έναν 6κύλινδρο 3λιτρο κινητήρα με ισχύ 320 ίππων και 450 Nm ροπής. Η επιτάχυνση 0-100 χλμ./ώρα χρειάζεται μόλις 4,9 δλ., ενώ η τελική του ταχύτητα περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 250 χλμ./ώρα για λόγους ασφαλείας.

Πηγή : autotriti.gr

Τόμας Πρωτόπαπας : Το τραγικό ατύχημα, η μέρα πριν από αυτό & οι τελεταίες εξελίξεις

Ήταν λίγο μετά τις 8.00 το πρωί της Κυριακής όταν ο 25χρονος Τόμας Πρωτόπαπας οδηγούσε στην Αττική οδό, κατευθυνόμενος στο πρώτο γύρισμα της εκπομπής «Dr Cook», με παρουσιαστή τον Γιάννη Λουκάκο, όταν ένα διερχόμενο όχημα -οι πληροφορίες κάνουν λόγο για βαν της Αττικής Οδού- έπεσε επάνω του.

«Η σύγκρουση ήταν ιδιαίτερα σφοδρή και ο Τόμας έχασε τις αισθήσεις του. Ήρθε ασθενοφόρο που τον μετέφερε στο ΚΑΤ», λέει στο Yupiii άνθρωπος του στενού περιβάλλοντος του νεαρού ηθοποιού, μέσα από το νοσοκομείο. «Υποβλήθηκε σε πολύωρη επέμβαση στο κεφάλι, αφού είχε υποστεί σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και, αυτή τη στιγμή, νοσηλεύεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Οι δύο του γονείς, σε πολύ άσχημη κατάσταση, έχοντας σχεδόν καταρρεύσει, παραμένουν στο πλευρό του -όπως και η υπόλοιπη οικογένειά του, πολλοί φίλοι του, αλλά και ο προπονητής του στην πυγμαχία, Νίκος Ανδρεάδης» συνεχίζει η ίδια πηγή.

Χθες, Σάββατο, ο Τόμας Πρωτόπαπας πέρασε σχεδόν όλη του τη μέρα στον ιππικό όμιλο «Mega sports» στο Τατόι, όπου φωτογραφήθηκε από την Ολυμπία Κρασαγάκη για το επόμενο τεύχος του «Down Town» Κύπρου. «Ήταν ιδιαίτερα ευδιάθετος, ενώ, όπως πάντα, ήταν πολύ ευγενικός με όλους. Ο Τόμας είναι ένα υπέροχο παιδί που πάντα κερδίζει τη συμπάθεια όλων και το μόνο που εύχομαι είναι όλα να πάνε καλά» αναφέρει στο Yupiii άλλο άτομο, που βρισκόταν στο χώρο της φωτογράφισης.

Δυστυχώς, τα νέα για την κατάσταση της υγείας του παραμένουν απαισιόδοξα. «Μόνο ο Θεός ξέρει αν θα τα καταφέρει ο Τόμας. Οι γιατροί λένε πάντως πως η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή» συνεχίζει η πρώτη πηγή, τη στιγμή που πληροφορίες αναφέρουν πως ο νεαρός ηθοποιός θεωρείται κλινικά νεκρός.

Πηγή : yupiii.gr

Νέο επιχειρηματικό άνοιγμα για τον Δ. Σκαρμούτσο

Ο σεφ ετοιμάζει αλυσίδα μεζεδοπωλείων

Νέο επιχειρηματικό άνοιγμα ετοιμάζει ο Δημήτρης Σκαρμούτσος. Ο γνωστός σεφ, σύμφωνα με το «Καρφί», θέλει να ανοίξει μεζεδοπωλείο σε Θεσσαλονίκη, Λονδίνο και Βρυξέλλες με πρώτες ύλες από όλη την Ελλάδα.

Ωστόσο, θα συνεχίσει κανονικά την συνεργασία του με το εστιατόριο του Σταύρου Θεοδωράκη.

Πηγή : newsbeast.gr

Η νέα Mercedes CLA

Η νέα Mercedes CLA δεν αρκείται στους χαρακτηρισμούς «η οικογενειακή A-Class» ή «η μικρή CLS», αλλά αποτελεί το πλέον απτό παράδειγμα της τόλμης μιας μάρκας που πολλοί έχουν χαρακτηρίσει στο παρελθόν συντηρητική…
Με μια ματιά

– Μικρομεσαίο 4θυρο κουπέ βασισμένο στην A-Class
– Εντυπωσιακή εμφάνιση και μεγάλο πορτ-μπαγκάζ
– Με 3 κινητήρες βενζίνης και 1 πετρελαίου
– Στην Ελλάδα στα τέλη Απριλίου

Ξεκινώντας την εξάπλωση των νέων της μοντέλων που θα βασιστούν πάνω στην ολοκαίνουργια εμπρόσθια πλατφόρμα των νεότερων γενιών της A-Class και B-Class, η Mercedes λανσάρει στις Ευρωπαϊκές αγορές τη νέα CLA. Πρόκειται για ένα νέο αυτοκίνητο το οποίο τονίζει τη σπορτίφ υπόσταση της μάρκας και για αυτό το λόγο, το αμάξωμα που επιλέχθηκε είναι αυτό ενός 4θυρου κουπέ μοντέλου, έναντι π.χ. ενός πιο «συντηρητικού» 4θυρου σεντάν. Το τελικό αποτέλεσμα μας φέρνει ένα από τα πιο εντυπωσιακά σε εμφάνιση νέα μοντέλα των τελευταίων ετών, που αντλεί την παρουσία του από την εξίσου όμορφη Mercedes A-Class, ωστόσο καταφέρνει να εντυπωσιάζει και να προκαλεί ακόμη περισσότερο.

Προκλητική…
Υιοθετώντας σχεδόν σε ποσοστό 100% το αμάξωμα του περσινού πρωτότυπου Concept Style Coupe της Mercedes, η νέα CLA προκαλεί με τις αναλογίες της, παραπέμποντας κάθε άλλο παρά σε 4θυρο σεντάν. Έτσι οι ρευστές γραμμές του αμαξώματος, η οροφή που πέφτει απευθείας πάνω στο υπερυψωμένο καπό, αλλά και οι ιδιαίτερα δυναμικοί προφυλακτήρες, προσδίδουν στο νέο Γερμανικό δημιούργημα μια άκρως ξεχωριστή παρουσία και δικαιολογούν απόλυτα το χαρακτηρισμό «4θυρο κουπέ».

Στο ίδιο μοτίβο έρχονται και τα πίσω φωτιστικά σώματα, τα οποία προέρχονται από την κορυφαία Mercedes CLS, όπως επίσης και τα πλαϊνά παράθυρα χωρίς πλαίσιο. Ακόμη πάντως και οι διαστάσεις του αυτοκινήτου, με το αυξημένο πλάτος, τη χαμηλή οροφή και το ιδιαίτερα μακρύ αμάξωμα (4,63 μ., μακρύτερη κατά 4 χλστ. ακόμη και από τη Mercedes C-Class!), συμβάλουν ώστε να τονιστεί ο δυναμισμός της νέας Mercedes CLA.

Εσωτερικό: Σπορτίφ εικόνα με έμφαση στην ποιότητα
Παρμένο εν πολλοίς από τη Mercedes A-Class είναι το εσωτερικό της νέας CLA, σε ένα αποτέλεσμα που συνδυάζει το μοντέρνο με το διακριτικά σπορτίφ. Ουσιαστικά, οι διαφοροποιήσεις στο ταμπλό των δύο «συγγενών» μοντέλων εξαντλούνται στο έξτρα οριζόντιο φιλέτο διαφορετικού χρωματισμού και επένδυσης που διαθέτει η CLA, αλλά και στον πιο σπορτίφ πίνακα οργάνων με τους δύο θόλους για το ταχύμετρο και το στροφόμετρο. Από εκεί και πέρα, στην όλη εικόνα ξεχωρίζουν οι 5 στρογγυλοί αεραγωγοί (από ένας στις άκρες του ταμπλό και τρεις στο κέντρο) που θυμίζουν τουρμπίνες αεροπλάνου, όπως φυσικά και η λεπτή ψηφιακή οθόνη στο πάνω τμήμα της κονσόλας.

Ακολουθώντας τα υψηλά ποιοτικά στάνταρ της Mercedes το εσωτερικό της νέας CLA «ντύνεται» από εξαιρετικής ποιότητας και κορυφαίας συναρμογής υλικά. Ανάλογα μάλιστα με την έκδοση, ο αγοραστής μπορεί να επιλέξει την επένδυση του εσωτερικού σε διάφορους θεματικούς συνδυασμούς υλικών και χρωμάτων, όπως και με ακριβά δέρματα που εντείνουν την εσωτερική πολυτέλεια. Στο κομμάτι της πρακτικότητας, οι θήκες για μικροαντικείμενα είναι αρκετές ανάλογα μάλιστα και με τις επιλογές του αγοραστή (π.χ. το μοντέλο με αυτόματο κιβώτιο έχει το λεβιέ πίσω από το τιμόνι και έτσι στην κονσόλα προσφέρεται ένας έξτρα αποθηκευτικός χώρος). Η θέση οδήγησης τέλος είναι χαμηλά τοποθετημένη και συνάδει με τη γενικότερη οδηγοκεντρική φιλοσοφία της νέας Mercedes CLA.

Πηγή : autotriti.gr

Ο Γιάννης Χαρούλης για 10 εμφανίσεις, στο Σταυρό του Νότου

Ένας από τους πιο δημοφιλείς Έλληνες τραγουδιστές, ο Γιάννης Χαρούλης, θα βρεθεί μαζί με την εξαιρετική μπάντα του στο Σταυρό του Νότου για 10 εμφανίσεις, από τη Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013, κάθε Δευτέρα και Τρίτη.

Από τις 11 Μαρτίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στον Σταυρό του Νότου τα τραγούδια γίνονται «Μαγγανείες» του καλού, γιατρικό και μαγικά φίλτρα.

Ο Γιάννης Χαρούλης φτιάχνει για μια ακόμα χρονιά ένα πρόγραμμα με τα βασικά υλικά. Με τραγούδια που είναι ριζωμένα στο κέντρο του συναισθήματος και της συλλογικής μνήμης. Τραγούδια που έρχονται από παντού. Τραγούδια που σε πάνε παντού. Από τόπο σε τόπο και από χρόνο σε χρόνο. Πολλές ιστορίες μαζί που αφηγούνται μια καινούρια ιστορία στην κεντρική σκηνή του Σταυρού του Νότου. Τραγούδια από τους προσωπικούς του δίσκους και την συνεργασία του με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου και άλλα που διάλεξε ειδικά για το φετινό πρόγραμμα.

Στην ησυχία και τη συνειδητή επιλογή της Δευτέρας και της Τρίτης ο Γιάννης Χαρούλης μας προσκαλεί στον Σταυρό του Νότου για να ακούσουμε και να τραγουδήσουμε.

Πηγή : culturenow.gr