Όλα τα άρθρα του/της adminahe

Χωρίς κατηγορία

Ακι Καουρισμάκι: Από το «Λιμάνι της Χάβρης», στο… λιμάνι της Θεσσαλονίκης

Σκηνοθέτησε μια από τις σπουδαιότερες ταινίες των τελευταίων χρόνων, το «Λιμάνι της Χάβρης» που σημείωσε όχι μόνον καλλιτεχνική αλλά και εμπορική επιτυχία. Δεν χρειάζεται συστάσεις. Εδώ και πολλά χρόνια, ο φινλανδός σκηνοθέτης Ακι Καουρισμάκι είναι δικαιωματικά, ένας από τους κορυφαίους κινηματογραφιστές της Ευρώπης. Μαζί με τον πολυβραβευμένο, κουρδικής καταγωγής Μπαχμάν Γκομπαντί και τον Γερμανό Αντρέας Ντρέζεν, ο Καρουρισμάκι συνθέτει μια πολύ καλή τριπλέτα φιλοξενούμενων του προσεχούς 53ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που όπως ανακοίνωσε την Τρίτη το μεσημέρι, έχει προγραμματίσει αφιερώματα στο έργο τους.
 
Το ουμανιστικό, μινιμαλιστικό σινεμά του Καουρισμάκι άρχισε να ακούγεται στην δεκαετία του 1980 μέσα από την «τριλογία του προλεταριάτου» – «Σκιές στον παράδεισο» (1986), «Αριελ» (1988) και «Η γυναίκα με τα σπίρτα» (1990)- όπου ο με κωμικοτραγική διάθεση μιλούσε για την εργατική τάξη της πατρίδας του. Ακολούθησε η τριλογία των χαμένων – «Μακριά πετούν τα σύννεφα» (1996), «Ο άνθρωπος χωρίς παρελθόν» (2002), «Φώτα στο σούρουπο» (2006)- όπου ο Καουρισμάκι έβρισκε αποθέματα θάρρους και αλληλεγγύης μέσα από ιστορίες κακοτυχίας και πόνου. Και βέβαια, στο «Λιμάνι της Χάβρης», το αριστούργημά του, έθιξε με τον δικό του, αφαιρετικό αλλά τόσο μεστό τρόπο το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης.

Συνδυάζοντας με λεπτότητα ρεαλισμό και μύθο, το πολυεπίπεδο σινεμά του Μπαχμάν Γκομπαντί  (πρώην βοηθού του Αμπάς Κιαροστάμι) αποτελεί κραυγή για δικαιοσύνη και ελευθερία. Ο Γκομπαντί πραγματοποίησε το ντεμπούτο του μεγάλου μήκους με τα «Μεθυσμένα άλογα» (2000), την πρώτη κουρδική ταινία στην ιστορία του ιρανικού σινεμά, η οποία απέσπασε την Χρυσή Κάμερα στο Φεστιβάλ των Καννών. Τέσσερα χρόνια αργότερα με το «Και οι χελώνες πετάνε» διείσδυσε στην καθημερινότητα μιας ομάδας παιδιών που ζουν σε έναν καταυλισμό κούρδων προσφύγων, στα σύνορα με το Ιράκ και συλλέγουν νάρκες, παίζοντας μια διαρκή ρώσικη ρουλέτα με το θάνατο ή τον ακρωτηριασμό, ενώ η μουσική που ανήκει στις μεγάλες αγάπες του Γκομπαντί, πρωταγωνιστεί τόσο στην ταινία «Half Moon» (2006), όσο και στο «Ποιος φοβάται τις γάτες της Περσίαs» (2009), που σχολιάζει το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα η μουσική της Δύσης είναι απαγορευμένη στο Ιράν.

Τέλος, ο λιγότερο γνωστός στην χώρα μας αλλά από τους πιο ξεχωριστούς εκπροσώπους της νέας γενιάς γερμανών κινηματογραφιστών, o ανατολικογερμανός Αντρέας Ντρέζεν έχει πάντοτε στο επίκεντρο των άνθρωπο μέσα από μικρές καθημερινές ιστορίες διαπροσωπικών σχέσεων που ξαφνιάζουν με τη δύναμη και την ευαισθησία τους. Χαρακτηριστικές ταινίες του οι: «Cloud 9» (2008, βραβείο τμήματος «Ενα Κάποιο Βλέμμα» στο φεστιβάλ Καννών), «Ουίσκι με βότκα» (2009, βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ Κάρλοβι Βάρι), «Grill Point» (2002) και η τελευταία του «Stopped on Track» που απέσπασε πέρυσι το βραβείο του τμήματος «Ενα Κάποιο Βλέμμα».

Πηγή : tovima.gr
Χωρίς κατηγορία

Δοκιμή: Suzuki Swift 1,3 DDiS

Η Suzuki εκμεταλλεύεται τη συνεργασία της με τη Fiat και προικίζει το Swift με τον εξ’ Ιταλίας προερχόμενο 1.300άρη πετρελαιοκινήτηρα στοχεύοντας σε ακόμη καλύτερη οικονομία.

Η απελευθέρωση του ντίζελ στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα έδωσε τη δυνατότητα εμπορικής ύπαρξης στη χώρα μας σε πολλά νέα μοντέλα. Ένα από αυτά είναι και το πετρελαιοκίνητο Suzuki Swift, το οποίο πλέον εκτός από ευχάριστα οδικά χαρακτηριστικά και ευελιξία στην πόλη, υπόσχεται και περισσότερη οικονομία καυσίμου.

Ο κινητήρας του Swift είναι ιταλικής καταγωγής και συγκεκριμένα προέρχεται από τη Fiat. Mε απόδοση 75 ίππων, ο κινητήρας αυτός καλύπτει τις προδιαγραφές Euro5 με εκπομπές C02 στα 109 γρ./χλμ. για την πεντάθυρη έκδοση (106 γρ./χλμ. για την τρίθυρη). Το Swift μπορεί να μην απαλλάσσεται από τέλη, συντελεί όμως στην καταβολή ελάχιστων τελών (98,1 ευρώ ετησίως).

Παραμένει ευχάριστο

Το Swift παραμένει ευχάριστο στο δρόμο μιας και οι αναλογίες του, το άμεσο σύστημα διεύθυνσης, το στιβαρό πλαίσιο και η σωστά ρυθμισμένη ανάρτηση, του προσδίδουν σπορτίφ χαρακτηριστικά. Είναι ελάχιστα πιο αργό από το 1,2 βενζίνης (0,5 δλ), αλλά εξαιρετικά πιο γρήγορο στις ρεπρίζ (4,1 δλ. στα 60-100 χλμ./ώρα με 4η και 11,2 δλ. στα 80-120 χλμ./ώρα με 5η). Σε συνδυασμό με την ευελιξία του μοντέλου και τη σχετική άνεση από τις αναρτήσεις το πετρελαιοκίνητο Swift καταφέρνει να αποσπάσει κολακευτικά σχόλια για τη συνολική εικόνα στο δρόμο.

Η τιμή του Swift 1,3 DDiS στο πιο δημοφιλές 5θυρο αμάξωμα ξεκινάει από 13.690 ευρώ, για την έκδοση GL με ικανοποιητικό επίπεδο εξοπλισμού. Η αμέσως πλουσιότερη έκδοση GLX στοιχίζει 14.890 ευρώ. Ωστόσο, η τιμή για την τρίθυρη έκδοση του Swift είναι 13.190 ευρώ (GL). H διαφορά με την αντίστοιχη (GL) 3θυρη έκδοση βενζίνης είναι1.700 ευρώ.

Κινητήρας

Ο 1.248 κ.εκ. πετρελαιοκινητήρας που κινεί το Swift Golf είναι 4κύλινδρος, 16βάλβιδος με turbo, σύστημα κοινής γραμμής τροφοδοσίας και άμεσο ψεκασμό, ενώ αποδίδει 75 ίππους και κυρίως 190 Nm ροπής, από τις μόλις 1.750 σ.α.λ. Στην πράξη δείχνει ράθυμος χαμηλά, αλλά μετά τις 1.900 στροφές έχει γερό τράβηγμα, με αποτέλεσμα ο οδηγός να μην χρειάζεται να καταφεύγει συχνά στον εύχρηστο επιλογέα των 5 ταχυτήτων. Ο θόρυβος πάντως γίνεται αισθητός ακόμα και στο ρελαντί, αλλά οι κραδασμοί είναι περιορισμένοι. Ο κινητήρας προσφέρει γρήγορες επιταχύνσεις εν κινήσει, αλλά και από στάση, ωστόσο το μεγάλο του ατού είναι η χαμηλή κατανάλωσή των μόλις 4,2 λτ./100 χλμ.

Πηγή : autotriti.gr

Χωρίς κατηγορία

Νέο Mitsubishi Mirage

Η Mitsubishi παρουσίασε στο Παρίσι, βασισμένο στη νέα πλατφόρμα «Global Small», το νέο μικρό μοντέλο Mirage, το οποίο θα εφοδιάζεται με έναν οικονομικό 3-κύλινδρο κινητήρα.

Η Mitsubishi παρουσίασε το νέο Mirage στο Σαλόνι του Παρισιού. Πρόκειται για ένα νέο μοντέλο που κατατάσσεται στην κατηγορία των μικρών οχημάτων αλλά, σύμφωνα με την εταιρεία, η μετακίνηση των πέντε ανθρώπων μπορεί να γίνει με ιδιαίτερη ευκολία. Πιο συγκεκριμένα, οι διαστάσεις του είναι 3.710 χλστ., 1.665 χλστ. και 1.490 χλστ. για μήκος, πλάτος και ύψος αντίστοιχα. Το βάρος του φτάνει τα 845 κιλά, ενώ ο χώρος αποθήκευσης, χωρίς την ανάκληση των πίσω καθισμάτων, αγγίζει τα 245 λίτρα.

Όσον αφορά στο μηχανικό σύνολο που εφοδιάζεται το Mitsubishi Mirage της ευρωπαϊκής αγοράς, είναι ένα 3κύλινδρο, 1.000 κ.εκ. με απόδοση 70 ίππων και 88 Nm ροπής. Η διαδικασία των 0-100 χλμ./ώρα ολοκληρώνεται σε 13,6 δλ. ενώ η κατανάλωσή του περιορίζεται στα 4 λτ./100 χλμ. και οι ρύποι CO2 είναι 92 γρ./χλμ. Επίσης, θα διατίθεται και ο κινητήρας 1,2 λτ., ο οποίος έχει 79 ίππους, με διαφορά στην κατανάλωση αυξημένη κατά 0,1 λτ./100 χλμ σε σχέση με το μικρότερο μηχανικό σύνολο. Τέλος, οι κινητήρες συνδυάζονται με 5τάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων. Προαιρετικά, ωστόσο, η Mitsubishi προσφέρει και τη δυνατότητα του αυτόματου κιβώτιου CVT, χωρίς να έχει ξεκαθαριστεί ακόμα αν τελικά θα είναι διαθέσιμο στην ευρωπαϊκή αγορά.

Πηγή : autotriti.gr

Χωρίς κατηγορία

Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ: Η κατάρρευση της Ελλάδας τρομάζει

Ο καναδός σκηνοθέτης μιλάει στο «Βήμα» για τη νέα του ταινία, την κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Ντον ΝτεΛίλο «Cosmopolis», για το χρήμα, την τεχνολογία και την οικονομική κρίση

«Πολύ ενδιαφέρον το τρέιλερ της ταινίας», είναι το πρώτο πράγμα που λέω στον Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ μετά τις συστάσεις στην ταράτσα του ξενοδοχείου «Noga Hilton» των Καννών. Ο καναδός σκηνοθέτης, ντυμένος στα μαύρα, με αθλητικό παπούτσι και λευκό T-shirt, με κοιτάζει απορημένος. Προσπαθεί να καταλάβει. «Η πρώτη ταινία για το νέο μιλένιουμ» επαναλαμβάνω το μότο και του ζητώ να μου αναπτύξει τη φιλοσοφία της διαφήμισης. Και πέφτω από τα σύννεφα: «Είναι προτιμότερο να μην πιστεύετε πάντα στις διαφημίσεις. Ούτε και στα τρέιλερ».

Μα πώς γίνεται, αναρωτιέμαι μεγαλόφωνα. Στο κάτω-κάτω δική του ταινία δεν είναι; «Δεν διαφωνώ, όλοι κοιτάξαμε το τρέιλερ, εκφέραμε τις απόψεις μας. Αλλά οι διαφημιστές δουλεύουν πολύ παράξενα. Εχουν στα χέρια τους μια πρώτη ύλη και το αποτέλεσμα της επεξεργασίας που κάνουν για να πουλήσουν το προϊόν πολλές φορές πιάνει στον ύπνο τον ίδιο τον δημιουργό. Αλλες φορές δεν αντιπροσωπεύει την ταινία, άλλες φορές την αντιπροσωπεύει». Ενώ όμως για τον Κρόνενμπεργκ ο στόχος του συγκεκριμένου μηνύματος είναι σήμερα αληθής, δεν ήταν και τόσο αληθής όταν το πρωτοείδε.

«Είναι μια πτυχή της ταινίας – ίσως γι’ αυτό και δεν είχα αντίρρηση» εξηγεί. «Θα έλεγες ότι η ταινία, κατά έναν παράξενο, πολύ ιδιαίτερο τρόπο, είναι ένα ντοκυμαντέρ για την εποχή που η ιστορία λαμβάνει χώρα, στις αρχές του νέου μιλένιουμ. Ομως τίποτε δεν έγινε εκ προθέσεως από την αρχή».

Τι περίπου συμβαίνει λοιπόν στο «Cosmopolis», το οποίο τελικά μοιάζει πάρα πολύ με το κλασικό μυθιστόρημα του Ντον ΝτεΛίλο, όπου και στηρίχθηκε το σενάριο; Βρισκόμαστε στη Νέα Υόρκη στις αρχές της νέας χιλιετίας. Ο Ερικ Πάρκερ είναι ένας 28χρονος οικονομολόγος, αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος της Γουόλ Στριτ, ο οποίος, ενώ ονειρεύεται να ζήσει σε έναν διαφορετικό πολιτισμό του μέλλοντος, βλέπει μια ακαθόριστη σκιά πάνω από τον γαλαξία της αυτοκρατορίας του.

Ολα θα γίνουν κατά τη διάρκεια μιας ημέρας καθώς διασχίζει με το αμάξι του το Μανχάταν για να πάει να κουρευτεί στο παλιό κουρείο του πατέρα του. Τα μάτια του παραμένουν κολλημένα στην ισοτιμία του γεν: ανεβαίνει επικίνδυνα, παρά τις προσδοκίες όλων, καταστρέφοντας τις επενδύσεις του. Κάθε λεπτό που περνά ο Ερικ βλέπει την αυτοκρατορία του να ξεγλιστρά από τα χέρια του. Στο μεταξύ άγριες συμπλοκές ξεσπούν στους δρόμους της πόλης. Ο πραγματικός κόσμος απειλεί το σύννεφο μέσα στο οποίο ο Ερικ ζούσε ως τώρα και η οδύσσειά του κλιμακώνεται.

Το σινεμά της κατανάλωσης
Ηταν οι διάλογοι στο μυθιστόρημα του Ντον ΝτεΛίλο που ώθησαν τον Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ στη δημιουργία της δικής του «Cosmopolis». «Ως σκηνοθέτης είσαι δραματουργός, δεν μπορείς παρά να σκέφτεσαι ηθοποιούς να μιλούν και να παίζουν. Η πιο γνωστή κινηματογραφική εικόνα είναι του ανθρώπινου προσώπου ενώ μιλά. Διαβάζοντας το μυθιστόρημα του ΝτεΛίλο έβλεπα διαρκώς μπροστά μου, εκστασιασμένος, ηθοποιούς να λένε τα λόγια του. Αυτό ήταν το κλειδί μου, αυτό επιδιώκω και από τους θεατές: να επιτρέψουν στους διάλογους να τους παρασύρουν».

Αυτό δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι το κοινό «θα απορροφήσει τα πάντα με την πρώτη» λέει ο σκηνοθέτης, αναφερόμενος μάλιστα στην αμέσως προηγούμενη δουλειά του, «Μια επικίνδυνη μέθοδος», επίσης μια ταινία «με διαλόγους από δωμάτιο σε δωμάτιο. Ούτε φυσικά και επιδιώκω από τον κόσμο να βλέπει δύο φορές τις ταινίες μου. Σας εγγυώμαι όμως ότι μετά τη δεύτερη θέαση πολλά πράγματα ξεκαθαρίζουν».

Για τον Κρόνενμπεργκ, έναν ήπιο άνθρωπο που μιλάει αργά και σιγά, είναι μάλλον απογοητευτικό ότι κατά ένα μεγάλο μέρος του ο σύγχρονος κινηματογράφος είναι απλώς καταναλωτικός. «Σαν να τρως ένα γλειφιτζούρι. Οταν το γλειφιτζούρι τελειώνει, το έχεις μεν απολαύσει, αλλά και ξεχάσει. Εμένα ο στόχος μου είναι να κάνω ένα σινεμά που δεν θα παλιώνει με τα χρόνια, αντιθέτως, θα γίνεται όλο και πιο πλούσιο, όλο και πιο βαθύ. Γι’ αυτό και μου αρέσει να βάζω πολλά στις ταινίες μου».

«Το χρήμα μάς δείχνει ποιοι είμαστε»
«Το χρήμα είναι τεχνολογία και ως γνωστόν η τεχνολογία με ενδιαφέρει» λέει ο Κρόνενμπεργκ. «Σε αντίθεση με τα όσα πολύς κόσμος θεωρεί, η τεχνολογία είναι πέρα για πέρα μια ανθρώπινη κατάσταση, είναι η έκφραση του ανθρώπινου σώματος. Η φωνή, το αφτί, το μάτι, όλα εργαλεία του ανθρώπινου σώματος. Οπως και το χρήμα. Δεν είναι εφεύρεση των ζώων, αλλά του ανθρώπου. Κατά μία έννοια το χρήμα είναι η έκφραση του ανθρώπου προς τον άνθρωπο. Το χρήμα μάς δείχνει ποιοι είμαστε. Η οικονομική κρίση που ζούμε δεν είναι κάτι σαν το τσουνάμι στην Ιαπωνία. Δεν είναι μια φυσική καταστροφή, κατασκευάστηκε από ανθρώπους».

Για τον ίδιο η οικονομική κρίση μπορεί να οδηγήσει «σε κάτι αισιόδοξο, αν αναγκάσει όλον τον κόσμο να δουλέψει συλλογικά. Λένε ότι αν η Ελλάδα γκρεμιστεί, όλοι θα γκρεμιστούν. Αυτό για μένα είναι καλό, γιατί σημαίνει ότι όλοι θα πρέπει να ψάξουν να βρουν μια λύση ώστε να μην γκρεμιστεί η Ελλάδα. Η κατάρρευση της Ελλάδας τρομάζει» λέει μεταφέροντας την ανησυχία των Ελλήνων του Τορόντο, όπου διαμένει. «Πιστεύω στην αισιοδοξία, αρκεί να μην είναι μια αισιόδοξη φαντασίωση».

Και τα θύματα; Οι παράπλευρες απώλειες; Είναι δύσκολο να καταλάβεις αν στην απάντηση του σκηνοθέτη υπάρχει κυνισμός ή συναίσθημα: «Δεν υπάρχει πόλεμος χωρίς θύματα και αυτή τη στιγμή ζούμε σε κατάσταση πολέμου. Σίγουρα δεν πιστεύω ότι είναι το τέλος του κόσμου, αλλά ο πόνος και τα βάσανα, αυτά είναι αληθινά».

«Θα βαριόμουν αν ήξερα εκ των προτέρων τι ταινία γυρίζω»
Λίγο πριν από τη συνάντησή μου με τον σκηνοθέτη ο Ρόμπερτ Πάτινσον, που πρωταγωνιστεί στον ρόλο του Ερικ Πάκερ, μου εξομολογήθηκε ότι, μόλις διάβασε το σενάριο και το μυθιστόρημα, είπε στον Κρόνενμπεργκ ότι δίσταζε να δεχθεί τον ρόλο γιατί δεν καταλάβαινε τι ήθελε να πει το μυθιστόρημα. Ο Κρόνενμπεργκ του απάντησε «κανένα πρόβλημα, ούτε εγώ το καταλαβαίνω». Το μνημονεύω στον σκηνοθέτη.

«Αυτό που στην πραγματικότητα είπα είναι ότι δεν χρειάζεται να καταλαβαίνουμε αμέσως τα πάντα, γιατί ούτως ή άλλως υπάρχουν δεκάδες διαφορετικές αναγνώσεις του ίδιου πράγματος. Ακόμη και όταν γράφω τα δικά μου πρωτότυπα σενάρια, θα πρέπει πρώτα να γυρίζω την ταινία για να καταλάβω απολύτως για ποιον λόγο την έκανα ή τι ήθελα να πω γράφοντας το σενάριο. Γιατί δεν ξέρω τα πάντα και θα βαριόμουν απίστευτα αν τα ήξερα εκ των προτέρων. Θα ήταν βαρετή η δημιουργία της ταινίας». Το μόνο που θέλει να ξέρει είναι αν βρήκε ενδιαφέρον το βιβλίο και αν η ιδέα της μετατροπής του σε ταινία έχει ίντριγκα, έτσι ώστε και εκείνος να μάθει κάτι παραπάνω ενώ τη γυρίζει.

πότε & πού:
Η ταινία «Cosmopolis»  προβάλλεται στις αίθουσες από την Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου σε διανομή Village

Πηγή : tovima.gr

Χωρίς κατηγορία

Μαρίνα Καλογήρου : Τι λέει για τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη;

Η Μαρίνα Καλογήρου, πρωταγωνίστρια της ταινίας “Αν… “ του Χριστόφορου Παπακαλιάτη, αποφεύγει τις συνεντεύξεις. Εκτός κι αν έχει κάτι να πει, όπως τώρα.

To Αν… είναι η πρώτη κινηματογραφική ταινία του Χριστόφορου Παπακαλιάτη. Πώς ήταν η συνεργασία σας;
Πολύ καλή από την αρχή μέχρι το τέλος. Ήταν πολύ δεκτικός στον τρόπο μου κι εγώ στον δικό του κι έτσι συνεργαστήκαμε χωρίς δυσκολίες. Ειδικά για τον Χριστόφορο αυτό ήταν πολύ σημαντικό, γιατί κρατούσε τριπλό ρόλο: σεναριογράφου, σκηνοθέτη και πρωταγωνιστή.
Τι θαύμασες στον Χριστόφορο, αλλά και τι σε «δυσκόλεψε» στη συνεργασία σας;
Θαυμάζω την ικανότητά του να χειρίζεται έξυπνα και γρήγορα 500 πράγματα το λεπτό και αυτό ασταμάτητα, επί μήνες. Δεν μπορώ να πω πως κάτι με δυσκόλεψε, γιατί ακόμα κι όταν διαφωνούσαμε είχα πάντα στο νου μου να τον βοηθήσω και να τον υποστηρίξω σ’ αυτό που κάνει και όχι να τον δυσκολέψω. Έτσι, κάποιες λίγες φορές που ζοριστήκαμε έκανα πίσω. Κι ο Χριστόφορος, επειδή είναι πολύ έξυπνος, αλλά και πολύ εντάξει, το εκτιμούσε και το αναγνώριζε. Δεν το εκμεταλλεύτηκε ποτέ.

Αυτή είναι μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις σου. Γιατί απέχεις από τη δημοσιότητα και τα μίντια;
Όταν δίνεις μια συνέντευξη, απευθύνεσαι σε πολύ κόσμο. Κι όταν απευθύνεσαι σε πολύ κόσμο, πιστεύω πως πρέπει να έχεις κάτι σημαντικό να πεις. Κι εγώ δεν νιώθω ότι έχω να πω κάτι που θα αφορά σε τόσους ανθρώπους.
Από μετριοπάθεια;
Όχι, δεν είναι μετριοπάθεια. Ειλικρινά έτσι νιώθω. Νιώθω πως δεν έχω φτάσει ακόμα σ’ αυτό το επίπεδο ωριμότητας και σοφίας ώστε να μοιραστώ δημόσια τις σκέψεις μου και τις απόψεις μου. Προς το παρόν τουλάχιστον. Μπορεί σε 5 ή σε 10 χρόνια να νιώθω πιο κατασταλαγμένη και ώριμη μέσα μου και να έχω πράγματα να πω.

Πηγή : yupiii.gr

Χωρίς κατηγορία

Μαρία Ηλιάκη «Ήταν ίσως το χειρότερο καλοκαίρι της ζωής μου»

Καλεσμένη στο «Μες στην καλή χαρά» ήταν η Μαρία Ηλιάκη την Κυριακή.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που ρωτήθηκε η παρουσιάστρια του «Δέστε τους» ήταν πώς πέρασε το καλοκαίρι της. «Το καλοκαίρι αυτό δεν τα πέρασα και πολύ ωραία, για να μην σας λέω ψέματα. Νομίζω ήταν από τα χειρότερα καλοκαίρια της ζωής μου – για να μην πω το χειρότερο. Γιατί είχα μια δύσκολη χρονιά. Έχασα τη μαμά μου και ναι μεν όλη τη χρονιά αυτά τα ζούσα, αλλά ήμουν σε ένα πολύ περίεργο κλίμα χαρμολύπης. Το πρωί στο ραδιόφωνο έπρεπε να είμαι πολύ κεφάτη,  το μεσημέρι στην εκπομπή επίσης, και όλη η υπόλοιπη μέρα ήταν πολύ θλιμμένη. Και έτσι, δεν είχα προλάβει ούτε να στεναχωρηθώ, ούτε να πενθήσω» εξήγησε η Μαρία Ηλιάκη, προσθέτοντας πως η πιο δύσκολη περίοδος ξεκίνησε όταν τελικά τελείωσαν οι επαγγελματικές της υποχρεώσει: «Ήρθε η 1η Ιουλίου και ξαφνικά σταμάτησαν όλα. Δεν είχα δουλειά, ούτε τηλεόραση ούτε ραδιόφωνο, και έμεινα μόνη μου».

Πηγή : yupiii.gr

Χωρίς κατηγορία

Η Angelina Jolie πάσχει από ηπατίτιδα C;

Πριν από μία εβδομάδα δημοσιεύματα έφεραν την Angelina Jolie να έχει πεθάνει καθώς πάσχει από ηπατίτιδα C κι εξ ου και η μεγάλη απώλεια βάρους. Αυτά πάντα σύμφωνα με δημοσιεύματα.

Σάλο προκάλεσε αρχικά το εξώφυλλο του περιοδικού National Enquirer που δείχνει την πανέμορφη και sexy σταρ πιο αδύνατη από ποτέ και με τίτλο “Η θανατηφόρα ηπατική ασθένεια της Angie”, ενώ στον υπότιτλο αναφέρεται στην απελπισμένη προσπάθεια του μέλλοντα συζύγου της Brad Pitt.

Στο δημοσίευμα αναφέρεται ότι η Angelina έχει απομείνει 43 κιλά (υπενθυμίζουμε ότι έχει ύψος 1,72) και παρουσιάζει συμπτώματα της θανατηφόρας ασθένειας. Το περιοδικό σχολιάζει -επικαλούμενο φίλους της ηθοποιού – ότι η Angelina κατέρρευσε, αισθάνεται διαρκώς κόπωση, υποφέρει από αφόρητους πονοκεφάλους και παρουσιάζει αφυδάτωση. Φυσικά τα συμπτώματα αυτά μπορεί να δείχνουν ότι η σταρ πάσχει από κάποια διαφορετική και πιο… ανώδυνη ασθένεια αλλά το National Enquirer έχει βγάλει το ιατρικό πόρισμα.

Πηγή : real.gr