Όλα τα άρθρα του/της Culture

Αναγνώστης,Εκδότης,Ενημέρωση,Σελίδα,Υποστήριξη

Έναρξη νέας περιόδου δημοσιεύσεων. Ευχαριστούμε για την Υποστήριξη.


Αξιότιμοι Φίλες και Φίλοι Αναγνώστες.

Οργανώνουμε τις σελίδες μας σε νέα βάση, αυτήν την στιγμή δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι.
Σας προσκαλούμε να είστε σε συχνή επαφή μαζί μας ώστε να λάβετε γνώση των νέων αναρτήσεων.

Η Ενημέρωση των Σελίδων μας θα γίνει σταδιακά.

Με εκτίμηση ο Εκδότης

—

Ιωάννης Γ. Μιχαηλίδης
Ενημέρωση,Μήνας,Φίλων Επιστολές

Αρσλάνογλου Αχιλλέας: ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ, ΕΥΩΔΙΑΣΤΟ, ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΜΗΝΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ 

Ο Μάιος ή Μάης είναι ο πέμπτος μήνας του έτους κατά το Ιουλιανό και Γρηγοριανό ημερολόγιο και έχει 31 ημέρες. Στο αττικό ημερολόγιο ήταν ο ενδέκατος μήνας Θαργηλιών, που αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα 23 Απριλίου-23 Μαΐου, ενώ ήταν ο τρίτος μήνας του δεκάμηνου Ρωμαϊκού ημερολογίου (Majus).

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος στον Θεό Ερμή. Η ονομασία του οφείλεται στη μητέρα του Θεού Ερμή τη νύμφη Μαία, που ήταν η ομορφότερη από τις Πλειάδες, τις επτά κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης.
Στη τέχνη τον μήνα Μάιο οι Ρωμαίοι τον παρίσταναν με μορφή μεσήλικου άνδρα που έφερε πλατύ χιτώνα με μεγάλες περιχειρίδες (σαν το σημερινό ράσο) και έχοντας στη κεφαλή το κάνιστρο γεμάτο άνθη ενώ στα πόδια του υπήρχε ένα παγώνι (ταώς) με ανοιγμένα τα φτερά.

Ο Μάιος είναι «μήνας χαράς και λατρείας της βλάστησης», με δοξασίες και έθιμα διαχρονικού χαρακτήρα, όπως το παραδοσιακό έθιμο με το πρωτομαγιάτικο στεφάνι το οποίο στολίζει την πόρτα του σπιτιού μέχρι τις 24 Ιουνίου οπότε καίγεται στις φωτιές του Αϊ-Γιάννη.

Η μεγάλη θρησκευτική εορτή του Μαΐου είναι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης (21 Μαΐου) και αποφράδα ημέρα η 29η Μαΐου, που «τούρκεψε η Πόλη».
Η 1 Μαΐου έχει χαρακτηρισθεί σχεδόν παγκόσμια ημέρα απεργίας (και όχι αργίας) και είναι αφιερωμένη στις διεκδικήσεις και τους αγώνες των εργαζομένων. Την ημέρα αυτή τιμάτε το εργατικό κίνημα και οι πρώτες μεγάλες διαδηλώσεις που έγιναν το 1886 στο Σικάγο με αίτημα τα τρία οχτάρια : οχτώ ώρες εργασίας, οχτώ ψυχαγωγία και οχτώ ύπνος. 

Στην Ελλάδα, η απεργία των καπνεργατών του 1936 στη Θεσσαλονίκη βάφτηκε με αίμα που καταγράφηκε, στις εφημερίδες της άλλης ημέρας, με μια χαρακτηριστική φωτογραφία η οποία έδειχνε μια μάνα να οδύρεται πάνω από το σκοτωμένο της παιδί. Η φωτογραφία εκείνη ενέπνευσε τον Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον «Επιτάφιο»: «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες / μέρα Μαγιού σε χάνω…».

Φωτογραφία του Axileas Arslanoglou.

Εκκλησία,Ενημέρωση,Θεός,Πίστη,Συμβολισμός

Γιατί ανάβουμε κερί στην εκκλησία; – Ο συμβολισμός και η απάντηση

Γιατί ανάβουμε κερί στην εκκλησία; - Ο συμβολισμός και η απάντηση

Γιατί ανάβουμε κερί στην εκκλησία;
– Ο συμβολισμός και η απάντηση

Για ποιο λόγο ανάβουμε κερί στην εκκλησία; Υπάρχει ιδιαίτερος συμβολισμός στο άναμμά του; Ερωτήματα, στα οποία δίνει απάντηση στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης Χρυσόστομος, ο οποίος επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι η συνήθεια του ανάμματος περιέχει βαθύτατο συμβολισμό και ότι αποτελεί μια σημαντική κίνηση του ανθρώπου στην αναζήτηση του θείου να επικοινωνήσει με τον Θεό.

«Μια από τις ευλογημένες συνήθειες των πιστών όταν εισέρχονται στον ναό είναι να παίρνουν ένα ή περισσότερα κεριά, να τα ανάβουν στην ορισμένη θέση (μανουάλι) και κατόπιν να προσκυνούν τις εικόνες του Χριστού, της Παναγίας και του αγίου του ναού. Αυτή η συνήθεια, που ίσως τις περισσότερες φορές γίνεται μηχανικά, περιέχει βαθύτατο συμβολισμό. Καθετί που υπάρχει ή συμβαίνει στον Ιερό Ναό και στη Λατρεία της Εκκλησίας μας εγκρύπτει συμβολισμούς για να μας υπενθυμίζει τόσο γεγονότα της επίγειας ζωής του Κυρίου μας όσο και την υποχρέωση του πιστού να μη ραθυμεί, να μην εγκαταλείπεται στη βιοτική ραστώνη, αλλά να αφυπνίζεται πνευματικά αναλαμβάνοντας τα πνευματικά όπλα που η Εκκλησία μας του χορηγεί στον πνευματικό αγώνα», τονίζει ο ποιμενάρχης Νικοπόλεως και Πρεβέζης.
Στο ερώτημα τι συμβολίζει το κερί, επικαλείται απαντήσεις που δίνουν οι Πατέρες της Εκκλησίας. Χαρακτηριστικά, σημειώνει:
«Την απάντηση δίνουν οι Πατέρες της Εκκλησίας, στους οποίους προσφεύγουμε πάντοτε και οι οποίοι δίνουν απαντήσεις σε όλα και ας έζησαν αιώνες πριν.
Ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης αναφέρει έξι συμβολισμούς για το κερί και βεβαίως αναφέρεται στο αποκαλούμενο καθαρό κερί, δηλαδή, το μελισσοκέρι. Λέγει ότι το κερί συμβολίζει: α) Την καθαρότητα της ψυχής μας, β) Το εύπλαστο της ψυχής μας, την οποία πρέπει να πλάσουμε σύμφωνα με τις εντολές του Ευαγγελίου, γ) Την ευωδία της Θείας Χάριτος, την οποία πρέπει να εκπέμπει κάθε ψυχή, όπως το κερί διαθέτει γλυκεία μυρωδιά, δ) Όπως το γνήσιο κερί, καιόμενο ανακατεύεται με τη φωτιά και τις δίνει τροφή, έτσι και η ψυχή καιομένη από τον Θείο Έρωτα οδηγείται βαθμηδόν στη θέωση, ε) Το φως του Χριστού και στ) Την αγάπη και την ειρήνη με τις οποίες κυριευμένος ο πιστός γίνεται φωτεινός οδοδείκτης στους άλλους.
Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης παραθέτει άλλους έξι συμβολισμούς και λόγους για τους οποίους ανάβουμε το κερί:
1) Για να δοξάζουμε το Θεό, ο οποίος είναι το Φως “Εγώ ειμί το Φως του κόσμου”, (Ιωάνν. 8, 12), 2) Για να διαλύουμε το σκοτάδι της νύχτας και να διώχνουμε μακριά το φόβο που προκαλεί το σκοτάδι, 3) Για να δείχνουμε την εσωτερική χαρά της ψυχής μας, 4) Για να αποδίδουμε τιμή στους αγίους της πίστεώς μας, μιμούμενοι τους Χριστιανούς των πρώτων αιώνων, που άναβαν κεριά στους τάφους των μαρτύρων, 5) Για να συμβολίζουμε τα καλά μας έργα κατά το Κυριακόν Λόγιον “ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων” και 6) Για να συγχωρηθούν οι αμαρτίες όσων ανάβουμε τα κεριά και εκείνων υπέρ των οποίων τα ανάβουμε».
Ακολούθως, εστιάζει στο φως της φλόγας και υπογραμμίζει ότι «Το κερί βγάζει φλόγα και η φλόγα εκπέμπει φως. Το φως αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο της λατρείας μας. Καλούμαστε να γίνουμε φως γιατί Εκείνος είναι το Φως. Στη προηγιασμένη Θεία Λειτουργία ο λειτουργός ιερέας κρατώντας αναμμένη λαμπάδα στρέφεται στους πιστούς και εκφωνεί “Φως Χριστού φαίνει πάσι”. Στην ακολουθία της κουράς μοναχού ο προεστώς δίνει στον κεκαρμένο αναμμένη λαμπάδα και πάλι, λέγοντάς του “ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων όπως ίδωσιν υμών τα καλά έργα και δοξάσωσι τον πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς”, (Ματθ. ε, 16), αλλά και στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ψάλλουμε “είδομεν το Φως το αληθινόν”».
Εν κατακλείδι, ο μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης δηλώνει: «Ο Χριστός μας καλεί συνεχώς να γίνουμε Φως με τη ζωή μας, με τους λόγους μας και με τα έργα μας.
Συνεπώς, δεν είναι τυπική ή μηχανική πράξη το άναμμα του κεριού, αλλά μια σημαντική κίνηση του ανθρώπου στην αναζήτηση του Θείου να επικοινωνήσει με τον Θεό».


—

Ενημέρωση,Μήνας,Φεβρουάριος,Φίλων Επιστολές

Αρσλάνογλου Αχιλλέας: ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ, ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ, ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΜΗΝΑ
Φεβρουάριος ο δεύτερος μήνας του έτους, με διάρκεια 28 ημέρες για τα κοινά έτη και 29 ημέρες για τα δίσεκτα.
Αρχικά ήταν ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του Ρωμαϊκού ημερολογίου αλλά όταν ο Ιανουάριος έγινε ο πρώτος μήνας του ημερολογίου, γύρω στο 153 π.χ., ο Φεβρουάριος καθιερώθηκε ως δεύτερος.
Με την ημερολογιακή μεταρρύθμιση του Ιουλίου Καίσαρα, το 45 π.Χ., ο Φεβρουάριος είχε 29 μέρες τα κοινά έτη και 30 μέρες στα δίσεκτα. Όμως, το 4 π.Χ. ο αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος αφαίρεσε από τον Φεβρουάριο μία μέρα και την προσέθεσε στον Αύγουστο, που ήταν αφιερωμένος στο πρόσωπό του.
Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα februare (εξαγνίζω, καθαίρω), λόγω των τελετών εξαγνισμού και καθαρμού που τελούνταν στη Ρώμη (Februa και Feralia), από τις οποίες προέρχονται οι μεταγενέστερες γιορτές των Απόκρεω και οι εκδηλώσεις του Καρνάβαλου.
Κατ΄ άλλους το όνομα Φεβρουάριος προέρχεται από τις «φλέβες», δηλαδή τα υπόγεια νερά που αναβλύζουν στη διάρκειά του από τις πολλές βροχές.
Στο αρχαίο Αττικό ημερολόγιο ο Φεβρουάριος αντιστοιχούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Γαμηλιώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Ανθεστηριώνα. Το διάστημα αυτό στην Αθήνα γιορτάζονταν τα Θεογάμια (προς τιμή του γάμου του Δία και της Ήρας) και τα Ανθεστήρια (προς τιμή του Διονύσου), την πρώτη ημέρα των οποίων ανοίγονταν τα πιθάρια με το νέο οίνο.


—

Πνευματικό μνημόσυνο

Πνευματικό μνημόσυνο από το Δικηγορικό Σύλλογο Βέροιας – ‘Έπαινος σε αριστεύσαντα μαθητή.

Από: http://www.verianet.gr

Σε μια σεμνή και λιτή τελετή, πραγματοποιήθηκε το καθιερωμένο πνευματικό μνημόσυνο που τελεί κάθε χρόνο ο Δικηγορικός Σύλλογος Βέροιας. 
Η τελετή πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του συλλόγου και παραβρέθηκαν, πλην των μελών του Δικηγορικού Συλλόγου, εκπρόσωπος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Βεροίας και Ναούσης, του στρατηγού διοικητή της 1ης Μεραρχίας, της βουλευτού Ημαθίας, Φρόσως Καρασαρλίδου, ο δήμαρχος Βέροιας και μέλη του ΔΣ της Φιλοπτώχου Αδελφότητας.
Ο πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου, Φώτης Καραβασίλης ήταν ο ομιλητής, ο οποίος, σύμφωνα με το τελετουργικό, διάβασε τα ονόματα αποβιωσάντων δικηγόρων, συμβολαιογράφων και υποθηκοφυλάκων.
Ακολούθησε απονομή επαίνου στον μαθητή Γεώργιο Τσιλιόπουλο, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα του κληροδοτήματος Αικατερίνης και Αναστασίου Κάππου
Αγιογράφος,Επάγγελμα

Ο ΤΟΥΡΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ…. ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΖΕ ΤΙΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Στις 18 Φεβρουαρίου του 2012, απεβίωσε ο Alaattin Sürmeli, ένας Τούρκος… αγιογράφος, (ναι μάλιστα), που είχε προκαλέσει αίσθηση σε όλη την Τουρκία για τις θαυμαστές ελληνορθόδοξες αγιογραφίες του.
Ο Αλαντίν Σουρμελί έγινε γνωστός για πρώτη φορά στις 26 Σεπτεμβρίου του 2000 όταν είχε δηλώσει τότε σε τηλεοπτική εκπομπή του τουρκικού καναλιού, NTV πως είναι αγιογράφος και πως λατρεύει το επάγγελμα του το οποίο έχει δώσει μια άλλη διάσταση στην ζωή του.

Αναφερόμενος στο πώς έγινε αγιογράφος είχε τότε ομολογήσει : «Κάποτε είχε πάει να επισκεφτεί την παλιά χριστιανική εκκλησία της Αντάκιας, (Αντιόχειας), ένας ελληνορθόδοξος χριστιανός παπάς. Ο παπάς αυτός γοητεύτηκε από μια καταστραμμένη εικόνα και μου ζήτησε να την αναπαλαιώσω και να την ξανακάνω όπως ήταν, όταν την είχαν ζωγραφίσει οι χριστιανοί αγιογράφοι της παλιάς εκκλησίας. Αποφάσισα να την αναπαλαιώσω και όταν τελείωσα την δουλειά μου και την έδειξα στον παπά αυτός γοητεύτηκε από την εργασία μου. Έδειξε την εικόνα και σε άλλους και μετά από λίγο καιρό ήρθαν και άλλοι χριστιανοί, (από πού ;), και μου ζήτησαν να ζωγραφίσω χριστιανικές εικόνες. Το έργο μου τους άφησε πολύ ικανοποιημένους και στη συνέχεια άρχισα να ασχολούμαι συστηματικά με την αγιογραφία και έγινα κανονικός αγιογράφος».

Ο Αλαντίν Σουρμελί, όπως ανέφεραν τα τουρκικά δημοσιεύματα, είχε από μικρός κλίση στις καλές τέχνες ενώ διάβαζε ιστορία και τον γοήτευε η φυσική ομορφιά την οποία είχε αναπαραστήσει στα πρώτα έργα του. Ήταν το «τσιράκι», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, του ονομαστού Τούρκου ηθοποιού, Νετζάτ Ουϊγούρ. Συνεχίζοντας τις ομολογίες του είχε πει : «Πιστεύω πως ήταν θεϊκή επιταγή να ασχοληθώ με τα χριστιανικά μωσαϊκά. Επί χρόνια είχα δουλέψει στην Σμύρνη σαν καλλιτέχνης ζωγράφος και το 1967 είχα επιστρέψει απογοητευμένος στην πατρίδα μου, την Αντάκια και άρχισα να ασχολούμαι με το να κάνω επιγραφές, όταν τότε με επισκέφτηκε ο Χριστιανός παπάς για να μου αναθέσει να ζωγραφίσω αγιογραφίες. Από τότε έχει αλλάξει ριζικά όλη η ζωή μου και έχω επιδοθεί στην αγιογραφία με την οποία ασχολούμαι αποκλειστικά. Έχω ζωγραφίσει τον Ιησού Χριστό, την Πανάγια, Ανά Μεριέμ, (έτσι ονομάζουν οι μουσουλμάνοι την Παναγία), καθώς και σκηνές από τα θαύματα του Ιησού Χριστού. Όλα τα έργα μου έχουν εκπλήξει τους χριστιανούς με την επιτυχή αναπαράσταση τους και την πιστότητα των εικόνων που έχω αγιογραφήσει και συνεχώς μου αναθέτουν και νέες παραγγελίες για αγιογράφηση χριστιανικών εικόνων».

Όπως τόνισε ο Αλαντίν Σουρμελί, «η αγιογραφία για μένα δεν είναι μια απλή τέχνη, αλλά κάτι παραπάνω. Η αγιογραφία έχει γίνει ολόκληρη η ζωή μου και δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει πια κάτι άλλο. Με κάθε εικόνα που ασχολούμαι, πρώτα συγκεντρώνομαι πάνω σε κάθε γραμμή που θα τραβήξω πάνω της. Η αγιογραφία είναι μια τέχνη που απαιτεί ειδική προσοχή και για τον λόγο αυτό θέλει ιδιαίτερη προσπάθεια για να αποδώσει».

Η φήμη του Τούρκου αυτού αγιογράφου όπως είχε γράψει και η τουρκική εφημερίδα Τζουμχουριέτ, στις 26/9 2000, έχει απλωθεί σε όλη την Τουρκία και όχι μόνο.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr
Δημοσιογράφος- Συγγραφέας- Τουρκολόγος, Εθνικά Θέματα Ελλάδα, Τουρκία, Ελληνοτουρκικά …
Μήνας,Νοέμβριος

Καλό Νοέμβριο μήνα.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ

Ας απολαύσουμε τις μυρωδιές και τα χρώματα του Νοέμβρη
κι ας ελπίσουμε ότι θα μας γεμίσουν με όμορφα συναισθήματα και στιγμές χαράς…
Ο Νοέμβριος είναι ο ενδέκατος μήνας του Γρηγοριανού ημερολογίου, έχει 30 ημέρες και ξεκινά κάθε χρόνο την ίδια ημέρα που αρχίζουν ο Φεβρουάριος και ο Μάρτιος (με εξαίρεση τα δίσεκτα έτη). Στο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ένατος στη σειρά όπως δηλώνει και τ΄ όνομά του (novem=εννέα) Οι Ρωμαίοι τον είχαν αφιερώσει στον Ποσειδώνα και γιόρταζαν τα Ποσειδώνια.
Για τους αρχαίους Έλληνες, ο Νοέμβριος ήταν ο 5ος μήνας του αττικού έτους και είχε το όνομα «Μαιμακτηρίων». Το όνομα αυτό προέρχεται από ένα από τα ονόματα του Θεού Δία που ονομαζόταν και «Μαιμάκτης», δηλαδή θυελλώδης. Ήταν ο θεός των καιρικών συνθηκών και οι θνητοί έκαναν γιορτή προς τιμήν του για να εξασφαλίσουν με προσευχές την ευμένειά του, ώστε να μην είναι ο καιρός απειλητικός και επικίνδυνος για τον άνθρωπο και οι άνεμοι να μην είναι ιδιαίτερα σφοδροί.
Το χαρακτηριστικό λουλούδι αυτού του μήνα είναι το χρυσάνθεμο και η τυχερή πέτρα το τοπάζι.
Η πιο σημαντική αγροτική εργασία του μήνα, όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά για όλους τους λαούς της Μεσογείου, είναι το λιομάζωμα, το μάζεμα δηλαδή της ελιάς για την παραγωγή λαδιού. Αρχίζει τον Νοέμβριο και διαρκεί σε ορισμένα μέρη μέχρι και τρεις μήνες.
Στις γιορτές του μήνα περιλαμβάνονται η εορτή των Ταξιαρχών Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, του Αγίου Φιλίππου, της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Ανδρέα. Η μεγαλύτερη, όμως, γιορτή του μήνα είναι τα Εισόδια της Θεοτόκου στις 21 Νοεμβρίου.
Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ θεωρείται ως «ο κατ’ εξοχήν ψυχοπομπός άγγελος» και για το λόγο αυτό σε ορισμένες περιοχές, την παραμονή της εορτής του, έφερναν τα παπούτσια τους μέσα στο σπίτι για να μην τα δει ο Αρχάγγελος κι έλθει να τους πάρει πριν την ώρα τους.
Από την αρχαιότητα διάφορα ιδιαίτερα εμφανή ουράνια αντικείμενα προειδοποιούσαν τους ανθρώπους σαν σημάδια των αλλαγών του καιρού. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι το ανοιχτό αστρικό σμήνος των Πλειάδων, γνωστότερο ως Πούλια. Από την εποχή του Ησίοδου η δύση των Πλειάδων αμέσως μετά την δύση του Ήλιου, που συμβαίνει στα μέσα Νοεμβρίου, σημάδευε και σημαδεύει την περίοδο της έλευσης του κρύου και προειδοποιούσε τους γεωργούς να ολοκληρώσουν τη σπορά.
Η βροχή των Λεοντιδών, θεαματικό ουράνιο φαινόμενο, συμβαίνει κάθε χρόνο γύρω στις 17 Νοεμβρίου. Η γη μας, στη διάρκεια της περιφοράς της γύρω από τον ήλιο, συναντά το σύννεφο των σωματιδίων του κομήτη Τεμπλ-Τατλ. Τα μικροσκοπικά σωματίδια βάρους γραμμαρίων χτυπάνε την ατμόσφαιρα της γης, αναφλέγονται και σχηματίζουν μία φωτεινή σφαίρα 2 έως 3 μέτρων που κινείται με ταχύτητα 30 έως 60 χιλιομέτρων (γνωστή κι ως πεφταστέρι).


—