Όλα τα άρθρα του/της IM ThessnA

ΣΤΙΒΕΝ ΣΠΙΛΜΠΕΡΓΚ : Τρέχει με «Αλογο» για Οσκαρ

«Άλογο του πολέμου»
Η νέα ταινία του κόστισε 70 εκ. δολάρια και για τα γυρίσματα χρειάστηκε 6.000 κομπάρσους, 300 άλογα και τρία κοντέινερ με αντικείμενα του Α’ Παγκοσμίου
To «Aλογο του πολέμου», μία χωρίς σύνορα οδύσσεια φιλίας, γυρίστηκε στην ύπαιθρο του Ντέβον της Αγγλίας
Φιλία και αφοσίωση. Πάθος, πίστη και τόλμη. Εμπνευστής ενός χολιγουντιανού σινεμά που ασχολείται με αυτά τα ιδανικά, ο Στίβεν Σπίλμπεργκ ασχολήθηκε με την κινηματογραφική μεταφορά ενός δημοφιλούς βιβλίου της δεκαετίας του ’80, ανάλογου ύφους, που μεταφέρθηκε και στη θεατρική σκηνή του Λονδίνου και του Μπρόντγουεϊ με επιτυχία. Το «Αλογο του πολέμου», οσκαρικών αξιώσεων ταινία με Βρετανούς πρωταγωνιστές, προβάλλεται από τα Χριστούγεννα στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ αναμένεται στις ελληνικές αίθουσες στις 19 Ιανουαρίου.
Ο ίδιος ο Σπίλμπεργκ, πάντως, αποφεύγει να μιλήσει για τις οσκαρικές πιθανότητες των ταινιών του (η 3D περιπέτεια «Οι περιπέτειες του Τεν Τεν: Το μυστικό του μονόκερου» έκανε πρεμιέρα στην Ευρώπη τον Νοέμβριο και βγήκε στην Αμερική μόλις πριν από λίγες ημέρες, την παραμονή των Χριστουγέννων), έχοντας «καεί» στο παρελθόν. Κρατώντας ένα χαμηλό προφίλ, ο σκηνοθέτης έχει πει πως «τον γοήτευσε η ιστορία γιατί τον μετέφερε ακριβώς στην εποχή εκείνη», αφού είδε το θεατρικό έργο.
Του ταίριαξε γάντι, με άλλα λόγια, του Σπίλμπεργκ η ιστορία του συγγραφέα Μάικλ Μορπούργκο, που διαδραματίζεται την εποχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, λίγο μετά το ξέσπασμά του, και αφηγείται την υποδειγματική φιλία ενός αγοριού με το άλογό του. Ο ήρωας, ο έφηβος Αλμπερτ, ξεκινάει να βρει το άλογό του στο πεδίο της μάχης, αφού ο πατέρας του το πουλάει στο βρετανικό ιππικό. Αφήνει τη φάρμα του, κατατάσσεται στον στρατό, ενώ ο Τζόι, το άλογό του, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του γαλλικού μετώπου και αλλάζει με την παρουσία του τις ζωές όσων το συναντούν (Αγγλων, Γάλλων, Γερμανών).
Τι πιο ταιριαστό στον «σπιλμπεργκικό» κινηματογράφο από αυτό το διήγημα, διαπιστώνει κανείς. Ετσι ο σκηνοθέτης βάλθηκε να το κάνει ταινία. Ανέθεσε τη συγγραφή του σεναρίου στον Ρίτσαρντ Κέρτις («Μια βραδιά στο Νότινγκ Χιλ, «Love actually», «Τέσσερις γάμοι και μια κηδεία») και επέλεξε για πρωταγωνιστή τον άσημο νεαρό Αγγλο Τζέρεμι Ιρβιν, γέννημα-θρέμμα της αγγλικής θεατρικής σκηνής, για «την απόλυτη επαρχιώτικη αθωότητα» που είδε σε αυτόν. Με το κόστος παραγωγής να ανέρχεται στα 70 εκατ. δολάρια, γύρισε τη χωρίς σύνορα οδύσσεια φιλίας στην ύπαιθρο του Ντέβον της Αγγλίας. Χρησιμοποίησε -κατά τα επίσημα στοιχεία- 300 άλογα και 6.000 κομπάρσους, ενώ έβαλε διάσπαρτα στο έργο του και αντικείμενα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, από την προσωπική συλλογή του Πίτερ Τζάκσον που του τα έστειλε με τρία κοντέινερ!
«Με κατέκτησε με την αυθεντικότητα και την ειλικρίνειά της», σημειώνει ο Στίβεν Σπίλμπεργκ για την ιστορία και παραδέχεται πως άρχισε να ενδιαφέρεται για τα άλογα χάρη στην αγάπη της κόρης του γι’ αυτά. «Ελπίζω να φέρει τους ανθρώπους κοντά, καθώς το μήνυμά της, στην ουσία του, μπορούν να το νιώσουν άνθρωποι από διαφορετικές χώρες και εθνικότητες», καταλήγει.
Η αφίσα και τα …χαρτομάντιλα
Στην τελική ευθεία για την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων των Oσκαρ του 2012, το «Aλογο του πολέμου» καλπάζει ως ένα από τα φαβορί για μία θέση στην κατηγορία της καλύτερης ταινίας (προχθές η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών αποκάλυψε την αφίσα της 84ης Απονομής των Bραβείων Oσκαρ – ένα κολάζ από τις πιο γνωστές φωτογραφίες ταινιών, βραβευμένων με το χρυσό αγαλματίδιο). Το συναισθηματικό φινάλε – απόγειο της ιστορίας απαιτεί πολλά… χαρτομάντιλα από τους θεατές, ενώ οι Αμερικανοί κριτικοί επαινούν: «Τεχνικά υπέροχο, υπερήφανα συναισθηματικό και ατάραχα παλιομοδίτικο, το ”Aλογο του πολέμου” είναι ένα συγκινητικό δράμα που τραβάει δυνατά τα νήματα της καρδιάς με το σύνηθες εθιμικό δίκαιο του Σπίλπεργκ», διαβάζουμε.
Το καστ
Το «Αλογο του πολέμου», παραγωγή της Dreamworks σε διανομή της Ντίσνεϊ, έχει για πρωταγωνιστές τους Τζέρεμι Ιρβιν, Πίτερ Μάλαν, Εμα Γουάτσον, Ντέιβιντ Θιούλις και Μπένεντικτ Κιούμπερμπατς. Στο πλευρό του σκηνοθέτη στάθηκαν για πολλοστή φορά ο διευθυντής φωτογραφίας Γιάνους Καμίνσκι και ο βετεράνος μουσικοσυνθέτης Τζον Γουίλιαμς.
Πηγή : ethnos.gr

Οι Lynyrd Skynyrd στην Ελλάδα!

Το πιο δημοφιλές όνομα του south rock, οι Lynyrd Skynyrd, επιτέλους live και στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου! Και θα ακούσουμε κι εμείς, ζωντανά, κομμάτια όπως τα «Free Bird», «Sweet Home Alabama» και «That Smell».

Πέρα από τα κιθαριστικά riffs του αμερικάνικου νότου και τα «θανατηφόρα» τραγούδια, οι Lynyrd Skynyrd είναι ένα συγκρότημα με ασίγαστο πάθος, ένα συγκρότημα υπεύθυνο για τη διαιώνιση του μοναδικού Αμερικάνικου πνεύματος.

Και με νέο υλικό, το πρώτο μετά το 2003 και το Vicious Cycle. Η μπάντα-θρύλος των Lynyrd Skynyrd επέστρεψε με το «God & Guns», ένα άλμπουμ που κυκλοφόρησε στην ετικέτα της ιστορικής «Loud & Proud / Roadrunner Records». Ηχογραφήθηκε στο Nashville μεταξύ του 2008 – 2009, με διάφορες όμως ατυχίες να χτυπούν το συγκρότημα. Το project διακόπηκε αιφνίδια από το θάνατο του ιδρυτικού μέλους και κιμπορντίστα Billy Powell και αργότερα και του μπασίστα Ean Evans (2011).

Με την καθοδήγηση των βασικών μελών του συγκροτήματος, του Gary Rossington (κιθάρες), Johnny Van Zant (φωνητικά) και Rickey Medlocke (κιθάρες), μαζί με τον drummer Michael Cartellone, οι Lynyrd Skynyrd ηχογράφησαν ένα άλμπουμ (υπό καθεστώς “απειλής”, όπως συνήθως, σύμφωνα με τον Van Zant), που στέκεται στο ύψος του μύθου που ξεκίνησε 35 χρόνια πριν στο Jacksonville της Φλόριντα.

Ήταν η περίοδος που η καριέρα τους βρέθηκε στο peak, η δεκαετία μέχρι και το 1977, όταν σε μία αεροπορική τραγωδία σκοτώθηκαν τρία μέλη τους, ανάμεσά τους και ο Ronnie Van Zant και ο Steve Gaines. Από τότε, παρότι η μπάντα έχασε ξανά με τραγικό τρόπο τον Allen Collins, τον Leon Wilkeson και τον Hughie Thomasson, δεν σταμάτησε να ροκάρει.

Mετά τους πρόσφατους θανάτους των Powell και Evans, «πολλοί θα περίμεναν προφανώς να πούμε ως εδώ αρκετά τράβηξε..», παραδέχεται ο Medlocke. Με έναν κατάλογο που ξεπερνάει τα 60 άλμπουμ και πωλήσεις που φτάνουν τα 30 εκατομμύρια, οι Lynyrd Skynyrd παραμένουν ένα cultural icon που γνωρίζει απήχηση σε όλες τις γενιές. Το καινούργιο τους άλμπουμ God & Guns έρχεται να επιβεβαιώσει τον κανόνα. «Θέλαμε να αποδείξουμε στον κόσμο ότι ακόμα κρύβουμε άσσους κάτω από το μανίκι» λέει το ιδρυτικό μέλος και κιθαρίστας τους Gary Rossington.

Επιστρέφοντας από το στούντιο μετά το θάνατο του Powell, τα keyboards του οποίου ακούγονται σε περισσότερα από τα μισά τραγούδια στο God & Guns, «ήταν πραγματικά πολύ δύσκολα, δεν πρόκειται να σας πω ψέματα» ομολογεί ο Van Zant. «Αλλά το ξεπεράσαμε, όπως απ’ ο,τι φαίνεται κάνουν πάντα οι Lynyrd Skynyrd. H μουσική είναι η καλύτερη θεραπεία. Αυτός ο δίσκος χρειαζόταν να γίνει. O Gary, o Rickey και εγώ είπαμε απλά “ας προχωρήσουμε, ας το τελειώσουμε!”».

Τα δάκρυα έλαβαν τέλος και τώρα.. it’s time to rock! «Είμαι τόσο χαρούμενος που επιτέλους σηκωθήκαμε όρθιοι και συνεχίζουμε να παίζουμε» συμπληρώνει ο Medlocke. «Για εμάς το ότι στεκόμαστε πέρα από ό,τι έχει συμβεί, κάνει το συγκεκριμένο δίσκο ακόμα πιο ξεχωριστό. Είμαι απολύτως βέβαιος ότι ο Billy και ο Ean μας βλέπουν από ψηλά με τεράστια χαμόγελα!».

Με τον περίφημο Βοb Marlette να υπογράφει την παραγωγή και την προσθήκη του κιθαρίστα John 5, το άλμπουμ ακούγεται πιο μεστό από οποιοδήποτε άλλο. «Ποτέ στο παρελθόν δεν συνεργαστήκαμε τόσο καλά με παραγωγούς, θέλαμε πάντα να γίνονται τα πράγματα με τον δικό μας τρόπο» παραδέχεται ο Rossington. «Ο Bob Marlette είναι εξαιρετικός τύπος. Βρήκε τον τρόπο να μας μιλήσει “μουσικά” και αυτό μας έκανε αμέσως φίλους. Είχε πολλές νέες φρέσκιες ιδέες και τρόπους να κάνει τα πράγματα, ενώ ταυτόχρονα ήθελε να διατηρήσει και τους παλιούς ήχους».

Για τον John 5, o Rossington προσθέτει: «είναι πιθανότατα ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες που έχω συνεργαστεί ποτέ μαζί, και όπως ξέρετε έχω παίξει με πολλούς και εξαιρετικούς. Αυτός ζει μαζί με την κιθάρα του». Με βάση το Southern rock και την country, με παθιασμένα φωνητικά από τον Van Zant, και με τις χαρακτηριστικές κιθάρες του γκρουπ, το God & Guns καταφέρνει να διατηρήσει το γνώριμο ύφος των Skynyrd ενώ, ταυτόχρονα, ακούγεται εντελώς σύγχρονο. Και επίκαιρο επίσης, κάτι πολύ απαραίτητο σ’ αυτούς τους καιρούς που είναι πολιτικά ασταθείς – γίνεται φανερό από τους τίτλους κάποιων κομματιών που υπονοούν το αίσθημα της απειλής και της άρνησης του να παραμείνει κάποιος ήσυχος και αδρανής. Πράγματα που σίγουρα θυμίζουν σε πολλούς το ξεκίνημα των Skynyrd.

«Δεν είναι μόνο οι λέξεις “God and guns”. Πρέπει να κοιτάξετε το παρελθόν και να δείτε πάνω σε ποια θεμέλια χτίστηκε αυτή η χώρα: στην ελευθερία», λέει ο Medlocke. «Ο καθένας θα έπρεπε να μπορεί να παίρνει τις αποφάσεις του χωρίς να του λέει ο άλλος τί πρέπει να κάνει και πότε να το κάνει. Αυτό λέγεται ελευθερία επιλογής», συνεχίζει ο Medlocke που υπερηφανεύεται για το ότι είναι αυτόχθονας Αμερικάνος. «Είμαι σίγουρος ότι κάποιοι θα πουν ότι επέστρεψαν οι rednecks (λευκοί ρατσιστές). Τους απαντώ λοιπόν ότι τα μέλη αυτής της μπάντας δεν είναι “rednecks”. Ο μόνος καταραμένος redneck είμαι εγώ γιατί απλούστατα είμαι ερυθρόδερμος!».

Οι Skynyrd κρατούν τα στάνταρτς ψηλά. Στα live και στα τραγούδια τους. «Κάποιοι θα μας κατηγορήσουν πως βγήκαμε περιοδεία επειδή χρειαζόμαστε τα χρήματα. Η πραγματικότητα είναι πως εμείς απλώς αγαπούμε τη μουσική, είναι κάτι πολύ περισσότερο από τα χρήματα. Ζούμε για να ανεβαίνουμε στη σκηνή και να παίζουμε ζωντανά. Και να βλέπουμε στα μάτια των ανθρώπων, πόσο αγαπούν αυτή τη μουσική».

Στις 18 Ιουνίου εμείς θα είμαστε στο Ελληνικό, στο γήπεδο Baseball για να διαπιστώσουμε πώς οι Lynyrd Skynyrd συνεχίζουν να αποτελούν τους καλύτερους πρεσβευτές του αμερικάνικου νότου. Και παίζουν αυθεντικό southern rock. Οι περισσότεροι από εμάς για πρώτη φορά θα τραγουδήσουμε μαζί στίχους που σημάδεψαν και το δικό μας παρελθόν..Sweet home Alabama, Where the skies are so blue, Sweet home Alabama, Lord, I’m coming home to you..

Lynyrd Skynyrd full band:
Gary Rossington- Guitar Johnny Van Zant- Vocals Rickey Medlocke- Guitar Mark “Sparky” Matejka- Guitar Michael Cartellone- Drums Robert Kearns – Bass Peter “Keys” Pisarczyk – Keyboards Honkettes: Dale Krantz Rossington- Backing Vocals Carol Chase- Backing Vocals

Χώρος: Γήπεδο Baseball Ελληνικού
Ημερομηνία: 18 Ιουνίου 2012

Προπώληση εισιτηρίων
στην τιμή των €35
μέχρι τις 31/01/12 στο www.livetickets.gr

Σύντομα θα ανακοινωθούν νέα σημεία προπώλησης.

Πηγή : zougla.gr

Ο Δον Κιχώτης «χορεύει» στη Λυρική

Βασισμένο στο μυθιστόρημα του Μιγκέλ ντε Θερβάντες ο «Δον Κιχώτης», κλασικό αριστούργημα του μπαλέτου, παρουσιάζεται από τις 4 Φεβρουαρίου έως τις 3 Μαρτίου στην Εθνική Λυρική Σκηνή.

Ο συνδυασμός της σπιρτόζας χορογραφίας με την έντονη παρουσία του ισπανικού χρώματος και ταμπεραμέντου, δημιουργεί την ευχάριστη νότα της γιορτής… Η απόλυτα εμπνευσμένη μουσική του αυστριακού συνθέτη συμβάλλει καθοριστικά στην τεράστια επιτυχία που σημειώνει η παράσταση, διαχρονικά.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Βλαντίμιρ Βασίλιεφ, «σήμερα, ο Δον Κιχώτης αποτελεί επιλογή ρεπερτορίου κορυφαίων ομάδων μπαλέτου στον κόσμο και ποιοτικό κριτήριο απόδοσης. Ουσιαστικά, η ομάδα που μπορεί να αποδώσει σωστά τον Δον Κιχώτη, είναι ικανή να χορέψει τα πάντα…».

Παραστάσεις
4, 5, 12, 19, 24, 25 Φεβρουαρίου
2, 3 Μαρτίου 2012

Λούντβιχ Μίνκους/ Βλαντίμιρ Βασίλιεφ
Λιμπρέτο: Μάριους Πετιπά στην εκδοχή του Βλαντίμιρ Βασίλιεφ
Με την Ορχήστρα, τους πρώτους χορευτές, σολίστ, κορυφαίους και το corps de ballet της Εθνικής Λυρικής Σκηνής

Τιμές εισιτηρίων €50, €45, €40, €30, €25, €20

Σπουδαστικό €15

Θέατρο Ολύμπια,  Ακαδημίας 59-61, Αθήνα

Πηγή : newsbeast.gr

To 2011 παίρνει μαζί του μεγάλους Έλληνες

Φτωχότερος ο Πολιτισμός μας

Την Τετάρτη αναρτήθηκε στο protothema.gr ένα άρθρο με τους ανθρώπους του παγκόσμιου πολιτισμού που “έφυγαν” από τη ζωή το 2011. Όσο δύσκολο κι αν είναι να γράψεις για τον θάνατο της Ελίζαμπεθ Τέιλορ και του Σίντνεϊ Λιούμετ, φανταστείτε πόσο δύσκολα μπορεί το χέρι να πληκτρολογήσει ονόματα όπως Θανάσης Βέγγος και Νίκος Παπάζογλου…
Η σημερινή εικόνα της Ελλάδας δεν “λέει” την αλήθεια. 
Όσο πολιτισμό έχει παράγει αυτή η χώρα, δεν το έχουν κάνει άλλες χώρες μαζί. Όταν η κοινωνία ήταν καταπιεσμένη, τότε τον ρόλο του “ξυπνητηριού” τον έπαιζε η τέχνη. Δυστυχώς πολλοί “αφυπνιστές” συνειδήσεων έφυγαν το 2011 και άφησαν ένα τεράστιο κενό, όχι μόνο στον ελληνικό πολιτισμό, αλλά στον παγκόσμιο.
Στην παρακάτω λίστα, έγινε μια προσπάθεια να αναφερθούν όλοι οι μεγάλοι Έλληνες που μας άφησαν μέσα στο 2011. Ας ελπίσουμε το 2012, η αντίστοιχη λίστα να είναι μικρότερη.
Στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του Θανάση Βέγγου, όλοι ένιωσαν ένα ρίγος να τους διαπερνά. Όλα τα μέσα είχαν τίτλο “Ο καλός μας άνθρωπος, έφυγε”. Τι να πρωτοπεί κανείς για τον ακούραστο Θανάση, τον Θανάση της καρδιάς μας, τον Θανάση της ψυχής του κάθε Έλληνα. Δύσκολο να ξεκινήσει κάποιος να καταγράψει την καλλιτεχνική του πορεία και ακόμα πιο δύσκολο να περιγράψει τι έχει προσφέρει στον ελληνικό πολιτισμό. Στο ενεργητικό του έχουν καταγραφεί 126 ταινίες, σε 52 ως πρωταγωνιστής και είχε σκηνοθετήσει ακόμη επτά ταινίες. Ένας από τους πιο δημοφιλείς του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ μέχρι πρόσφατα συνέχιζε να εμφανίζεται σε ταινίες, στην τηλεόραση και το θέατρο.
Ο Μιχάλης Κακογιάννης είναι από τους λίγους Έλληνες που στο εξωτερικό είναι τόσο αναγνωρισμένος. Έχει συνδέσει το όνομά του με τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ, για την αξέχαστη ταινία “Ζορμπάς”, όπου ο Άντονι Κουίν, με τη βοήθεια του Κακογιάννη, έδειξαν το ελληνικό μεγαλείο σε όλο του το φάσμα. Επίσης δε γίνεται να μην αναφέρουμε τις ταινίες “Ηλέκτρα”, “Στέλλα” και “Ιφιγένεια”.
Το 2011 στιγματίστηκε επίσης από τον θάνατο του Νίκου Παπάζογλου, ενός καλλιτέχνη χαμηλών τόνων. Όμως ο θάνατός του συγκίνησε βαθύτατα τους Έλληνες. Ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του ’60 περνώντας από τους Olympians και τους Zealot. Συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τους Διονύση Σαββόπουλο, Μανώλη Ρασούλη και Νίκο Ξυδάκη. Έγινε ευρέως γνωστός με το δίσκο του Μανώλη Ρασούλη, “Η εκδίκηση της γυφτιάς”. Μερικά από τα τραγούδια του θα τα σιγοψυθιρίζουμε για πολλά χρόνια ακόμα, όπως τον “Αύγουστο” και το “Εγώ δεν είμαι ποιητής”.
Ένα μήνα πριν, ταξίδεψε στη χώρα των αγγέλων και ο Μανώλης Ρασούλης. Στιχουργός, συγγραφέας, τραγουδιστής, συνθέτης, δημοσιογράφος ή απλά, υπηρέτης του πολιτισμού, μέχρι και την ύστατη στιγμή. Στίχους του έχουν μελοποιήσει, μεταξύ άλλων, οι Μάνος Λοΐζος, Σταύρος Κουγιουμτζής, Νίκος Ξυδάκης, Πέτρος Βαγιόπουλος, Σωκράτης Μάλαμας και Χρήστος Νικολόπουλος.
Στη γειτονιά των Αγγέλων βρίσκεται πλέον ο συγγραφέας του ομώνυμου έργου, ο Ιάκωβος Καμπανέλης, ο μεγάλος μας θεατρικός συγγραφέας και δημοσιογράφος. Άλλα γνωστά του έργα, κυρίως για το θέατρο, “Έβδομη μέρα της δημιουργίας”, “Η Αυλή των θαυμάτων”, “Παραμύθι χωρίς όνομα”, ” Βίβα Ασπασία”, “Οδυσσέα γύρισε σπίτι”, “Αποικία των τιμωρημένων” και “Το μεγάλο μας τσίρκο”.Έργα του έχουν μεταφρασθεί και παιχτεί στην Αγγλία, Αυστρία, Γερμανία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Βουλγαρία και Σουηδία.
Ο συγγραφέας και πολιτικός Νίκος Θέμελης σε ηλικία 64 ετών, μετά από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο, άφησε ένα μεγάλο κενό στον ελληνικό πολιτισμό. Έγραψε αρκετά μυθιστορήματα («Η αναζήτηση» 1998, «Η ανατροπή» 2000, «Η αναλαμπή» 2003, «Για μια συντροφιά ανάμεσά μας» 2005, «Μια ζωή, δυό ζωές» 2007, «Οι αλήθειες των άλλων» 2008 και «Η συμφωνία των ονείρων» 2010), με αναφορές στον ελληνισμό των τελευταίων τριών αιώνων.
Ο χώρος του πολιτισμού είναι τεράστιος και φυσικά δε θα μπορούσε να λείπει από αυτόν ο Λεκτικός Επεξεργαστής ή κατά κόσμον Ανδρέας Μαρνέζος. Ουσιαστικά ήταν αυτός που έφερε τη μόδα του piercing και των τατουάζ στη χώρα μας. Όμως έγινε γνωστός από τα τραγούδια του στον χώρο του ραπ. Επίσης ήταν και Χιπ χοπ παραγωγός, ιδρυτής του ελληνικού underground hip hop συγκροτήματος με την ονομασία BarCodeCrew (BCC).
Πρόσφατα “έφυγε” από τη ζωή η Λουκία Ρικάκη. Ήταν υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων της IYF International Youth Federation. Δίδαξε στα εκπαιδευτικά προγράμματα στελεχών στο European Youth Center του Συμβουλίου της Ευρώπης και υπήρξε συντονίστρια του προγράμματος έρευνας για τα οπτικοακουστικά στην παιδεία του Συμβουλίου της Ευρώπης, το 1990. Ήταν μέλος της επιτροπής εκπαίδευσης European Youth Forum και διετέλεσε υπεύθυνη κινηματογράφου σε σεμινάρια εκπαιδευτικών του προγράμματος MEΛINA 2000. Μεγάλο της πάθος το ντοκιμαντέρ.
Επειδή δεν γίνεται να αναφερθούν αναλυτικά οι καριέρες όλων των μεγάλων Ελλήνων του πολιτισμού που μας “άφησαν” το 2011, αναφέρονται συνοπτικά ο καθένας, με την ιδιότητα του.
Γιάννης Καραμητσόπουλος (ποιητής και εκδότης), Γιάννης Καραμπεσίνης (λαϊκός τραγουδοποιός και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού), Άκης Κλεάνθους (τέως Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου), Σπύρος Αλαμάνος (ζωγράφος, χαράκτης, γραφίστας και φωτογράφος), Γιάννης Βαρβέρης (ποιητής, κριτικός, δοκιμιογράφος και μεταφραστής), Τάκης Βαρβιτσιώτης (ποιητής), Αλέξανδρος Γιώτης (σεφ, γευσιγνώστης και συγγραφέας), Άννα Γκέρτσου-Σαρρή (συγγραφέας και μεταφράστρια), Μάρκος Ν. Δραγούμης (συγγραφέας και πολιτικός), Ανθή Ζαχαράτου (υψίφωνος και ηθοποιός), Καίτη Λαμπροπούλου (ηθοποιός), Γιάννης Λάμπρου (σκηνοθέτης), Βαγγέλης Λιβαδάς (θεατρικός επιχερηματίας), Λυκούργος Καλλέργης (ηθοποιός, σκηνοθέτης, καθηγητής δραματικής, λογοτέχνης – μεταφραστής και βουλευτής), Κώστας Μπαλάφας (φωτογράφος), Θεώνη Βαχλιώτη-Όλντριτζ (βραβευμένη με Οσκαρ ενδυματολόγος), Χρήστος Τσάγκας (ηθοποιός), Τζον Μοδινός (βαρύτονος – μουσικός), Στράτος Καμενίδης (συνθέτης), Γιάννης Βασιλόπουλος (μουσικός – κλαρινίστας), Δημήτρης Κατσαγάνης (ποιητής), Νίκος Αλεξίου (εικαστικός ), Βλάσης Κανιάρης (εικαστικός), Γιώργος Πέρρος (ζωγράφος), Δημήτρης Λαλέτας (ζωγράφος), Τάσος Ζωγράφος (ζωγράφος και σκηνογράφος), Τόνια Νικολαΐδη (χαράκτρια και ζωγράφος), Μόνικα Βασιλείου (ηθοποιός και σκηνοθέτις), Σταύρος Ζώρας (τραγουδιστής), Σαράντης Καραβούζης (εικαστικός – ζωγράφος), Σοφία Φίλντιση (συγγραφέας), Μάνος Λουκάκης (ποιητής και κριτικός), Ιωάννης Δαγκλής (συντηρητής – εικαστικός), Βασίλης Πλάτανος (δημοσιογράφος, λαογράφος, συγγραφέας), Τάκης Βαρλάμος (χορευτής και χορογράφος), Ανθή Ζαχαράτου (υψίφωνος και ηθοποιός), Κώστας Ζαχαράκης (ηθοποιός), Έφη Μεταγγιτσινού (ηθοποιός), Σπύρος Αλαμάνος (ζωγράφος, χαράκτης, γραφίστας και φωτογράφος), Κωνσταντίνος Καβαρνός (καθηγητής και συγγραφέας), Βασίλης Ανδρεόπουλος (ηθοποιός και συγγραφέας), Νίκος Μινάρδος (ηθοποιός), Πέπη Σβορώνου (ζωγράφος), Παύλος Τάσσιος (σκηνοθέτης), Ντιάνα Αντωνακάτου (ζωγράφος), Θανάσης Φάμπας (ζωγράφος), Μάριος Λεούσης – Λεσίνι (ταχυδακτυλουργός), Χρύσανθος Κυπριανού (φιλόλογος, εκπαιδευτικός, συγγραφέας και λαογράφος), Άγγελος Σκορδίλης (μουσικός, τραγουδιστής), Σάσα Κρίτση (ηθοποιός), Ντίνος Κατσουρίδης (σκηνοθέτης, μοντέρ και διευθυντής φωτογραφίας).
Πηγή : protothema.gr

«Τίτλοι τέλους» για την Λουκία Ρικάκη…

Απεβίωσε, σε ηλικία 50 ετών, η Ελληνίδα σκηνοθέτις, Λουκία Ρικάκη, η οποία επί μακρόν αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας. Η κηδεία θα γίνει την Παρασκευή. Η ίδια είχε έχει ζητήσει να μην υπάρξουν στεφάνια, αλλά δωρεές.

H Λουκία Ρικάκη γεννήθηκε το 1961 στον Πειραιά.

• Σπούδασε Ιστορία Τέχνης, Κινηματογράφο, Γραφικές Τέχνες και Φωτογραφία στο Dartington College of Arts στην Αγγλία.

• Εργάστηκε στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος της Δανίας ως υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων.

• Το 1982 επέστρεψε στην Ελλάδα και ίδρυσε την εταιρεία ORAMA FILMS μια από τις καθιερωμένες εταιρείες παραγωγής θεατρικών παραστάσεων και ποιοτικών ταινιών για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και το 2000 ίδρυσε την εταιρεία TRICKY TRICK FILMS.

• Το 1996 ίδρυσε τις 2 θεατρικές σκηνές του «Θεάτρου 104 – Κέντρο Λόγου και Τέχνης» και το ελληνικό Comedy Club στην Αιόλου 48-50.

Η Λουκία Ρικάκη δίδαξε ηθοποιούς στο «Εργαστήρι» του Βασίλη Διαμαντόπουλου και στα σεμινάρια του οίκου Christies στην Ελλάδα.

Ήταν υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων της IYF International Youth Federation. Δίδαξε στα εκπαιδευτικά προγράμματα στελεχών στο European Youth Center του Συμβουλίου της Ευρώπης και υπήρξε συντονίστρια του προγράμματος έρευνας για τα οπτικοακουστικά στην παιδεία του Συμβουλίου της Ευρώπης, το 1990.

Ήταν μέλος της επιτροπής εκπαίδευσης European Youth Forum και διετέλεσε υπεύθυνη κινηματογράφου σε σεμινάρια εκπαιδευτικών του προγράμματος MEΛINA 2000.

Δείτε αναλυτικά το πλούσιο έργο της:

K ι ν η μ α τ ο γ ρ ά φ ο ς

Σκηνοθεσία – ταινίες μεγάλου μήκους

2010 ΕΙΣΑΙ Ο ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ ΜΟΥ σε στάδιο παραγωγής
2007 ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΛΗΓΩΣΕΣ σπονδυλωτή ταινία, 4 σκηνοθέτες
2000 NYXTEΣ KΩMΩΔIAΣ-H TAINIA www.standupcomedy.gr
1998 ΣYMΦΩNIA XAPAKTHPΩN Worldfest Houston Bronze Award
1994 KOYAPTETO ΣE 4 KINHΣEIΣ – 2 κρατικά βραβεία
1990 TAΞIΔI ΣTHN AYΣTPAΛIA

Nτοκιμαντέρ – Μεγάλου μήκους

2009 Η ΑΠΟΔΟΧΗ… ΠΟΙΟΣ ΑΕΡΑΣ ΜΑΣ ΕΦΕΡΕ ΕΔΩ;
2009 ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ
2007 ΗΤΑΝ ΝΑ ΦΥΓΩ
2006 Tα ΚΟΙΝΑ Τι κοινό έχουμε
2004 Ο ΑΛΛΟΣ
2003 TO AIΓAIO MEΣA AΠO TA ΛOΓIA TΩN ΠOIHTΩN Bραβείο AΓΩN- YΠΠO
2003 NYXTEΣ KΩMΩΔIAΣ Nο2 – Nο 3 -Nο 4
2002 TA ΛOΓIA THΣ ΣIΩΠHΣ – Βραβείο καλύτερου Περιγραφικού ντοκιμαντέρ Φεστιβάλ Καλαμάτας – Βραβείο φεστιβάλ Eπιστημονικού Kινηματογράφου Hungary www.wordsofsilence.gr
2003 βραβειο φεστιβαλ Eπιστημονικου Kινηματογραφου Hungary 2003 www.wordsofsilence.gr
1990 ΣTA IXNH TΩN APΓONAYTΩN 60′

Ταινίες – Μικρού Μήκους

2007 ΚΑΤΑ ΜΟΝΑΣ ΗΔΟΝΕΣ
2006 ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΥΟΜΕΝΟΙ
2002 ΠAPAΘYPO XPONOY
2000 TΩPA ΠIA TAΞIΔEYOYME – B’ Βραβείο Mικροσινεμά
1998 AΓKAΛIAZΩ TO ΔENTPO – Lille festival first Prize
1999 ANOIΞE MIA ΠOPTA
1983 ΘEΣΣAΛONIKEΣ
1981 O ΠEPIΠATOΣ THΣ ΣOYZY

Nτοκυμαντέρ – Μικρού Μήκους

2008 ΜΙΚΡΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΟΥΝ
2000 ΠΛAΣTOΓPAΦHMENEΣ ΠPOΣΔOKIEΣ 30’
1989 MAPIA ΦAPANTOYPH ΛEO MΠPOOYEP 30′
1993 O ΘHΣAYPOΣ TOY ΠPIAMOY 30’
1992 O XOPOΣ TON 20ο AIΩNA 55′
1992 ΠPEΛΛOYΔIO ΣTHN AΦPIKH
1993 APXAIO ΔPAMA ΣYΓXPONEΣ OΠTIKEΣ 55′
1986 TO TAΞIΔI TOY ΔIONYΣOY 60′
1987 TO MONOΠATI ΣTHN INΔIA 14’
1988 BAKXEΣ 80′
1992 KAΛΛITEXNEΣ KAI ΠOΛITIKOI APXITEKTONEΣ THΣ NEAΣ EYPΩΠHΣ 60′
1991 HΛEKTPONIKH EIKONA – Ντοκιμαντέρ για το Φεστιβάλ Φερράρα 30′
1985 TO ΦEΣTIBAΛ TOY ΛOKAPNO 55′

Θέατρο

1995 OPΓIA του Παζολίνι – Διασκευή-σκηνοθεσία στο Θέατρο Eλυζέ
1996 ΣOYPEAΛEPΩΣ – Πρωτότυπο έργο, συγγραφή-σκηνοθεσία, στο Θέατρο Φούρνος
1997 MOYΣIKH ΔYO – Της M.Nτύρας, μετάφραση-σκηνοθεσία, στο Θέατρο 104
1998 TO ANΘIΣMA THΣ ΘAΛAΣΣAΣ – Πρωτότυπο έργο, συγγραφή-σκηνοθεσία, Θέατρο 104
1998 OΔYΣΣEΩΣ ΔIAΛOΓOI – Πρωτότυπο έργο, διασκευή-σκηνοθεσία, στο Μέγαρο Μουσικής
1995-2003 NYXTEΣ KΩMΩΔIAΣ , στο Θέατρο 104 και στο Comedy Club – http://www.standupcomedy.gr/ ,

Τηλεόραση – Παραγωγή για την τηλεόραση των εξής σειρών πάνω στην τέχνη και σκηνοθεσία σε επιμέρους ενότητες των σειρών.

2003-2005 100% KΩMΩΔIA εκπομπή κωμωδίας Star Channel
1996 ZAΠ 13 επεισόδια X30’ ET1
1995 AΛHΘINEΣ IΣTOPIEΣ 13 επεισόδια X90’ ET2
1993 NTOKΙMANTΕP ΣOK 26 επεισόδια X 90’ ΣKAI
1993 ΣTH ΦAPMA TΩN ANΘPΩΠΩN 26 επεισοδια X 90’ ΣKAI
1992 ΨHΦIΔΩTO Τηλεπεριοδικό πολιτισμού 43 επεισοδια X 30’ ET2
1992 DANCE PLUS Σύγχρονοι Έλληνες χορευτές και χορογράφοι 45’ ET2
1991 TRAVEL ART Ταξίδια τέχνης ,η τέχνη του ταξιδιού 60 X 5’ ET2
1993 92,9 Ευρωπαϊκό τηλεπεριοδικό για νέους ET1
1992 ΣTHN TPEΛΛA THΣ ΔIAΦHMIΣHΣ με τον Γιώργο Βέλτσο 26 X 30’ ET1
1993 MAΓEIPIKH TEXNH 26 X 30’ ET1
1994 52 Τηλεπεριοδικό πολιτισμού 12 X 52’ ΣKAI
1992 Έλληνες καλλιτέχνες στη Σουηδία E.T.1 60’
1994 Πως είναι τα παιδιά 6 X 30’ ET1
1993 Τα Βασιλικά Μπαλέτα της Φλάνδρας 120’ E.T.1
1990 Σάκης Σουντουλίδης 30’ ET1
1991 Εικόνες Βίας και πολέμου στο μεσογειακό θέατρο 6 X 30’
1995 Κινηματογραφικό περιοδικό για το Γερμανικό κανάλι 30’ WDR
1995 ΣTA MONOΠATIA TΩN TPAΓOYΔIΩN για τους Aμποριτζινις 30’ RTP
1995 ENA ΦEΣTIBAΛ ΣTO ΠEPIΘΩPIO 30’ στην Aυστραλια
1985-1987 Εβδομαδιαία εκπομπή XPΩMATA E.T.1 72 επεισόδια X 60’
1995 EΛΛHNEΣ ΣTHN AYΣTPAΛIA τηλεοπτικη σειρα 4 επεισοδίων
1989 ΓIΩPΓOΣ KΩΣTAKHΣ ντοκιμαντέρ 30’ ET1
1990 ΣEPΓΚEI ΠAPATZANΩΦ Κανάλι Τέχνης Oλλανδια,30’ SVT Σουηδία
1983 HXOXPΩMA Eβδομαδιαία εκπομπη για τη μουσική ροκ 13 X30’ E.T.2
1982 EΔΩ KAI ΣHMEPA ANOIXTA XAPTIA E.T. βοηθός παραγωγής 

Πηγή : protothema.gr

"Το Μαγικό Βιολί": Όπερα και για παιδιά

Η παιδική όπερα του Νίκου Ξανθούλη«Το μαγικό βιολί», έρχεται στηνΕθνική Λυρική Σκηνή για να μαγέψει μικρούς και μεγάλους από τις 8 Ιανουαρίου 2012.
Ένα μουσικό παραμύθι για την δύναμη της μουσικής και της αληθινής αγάπης που θα εντυπωσιάσει τις παιδικές ψυχές. Μια συγκριτική ιστορία που φέρνει το μήνυμα της αισιοδοξίας και της χαράς, ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες.
Ο συνθέτης Νίκος Ξανθούλης έγραψε μουσική με στόχο να απευθυνθεί σε όλες τις ηλικίες και κυρίως στα «νεανικά αυτιά», ενώ η Μαριβίτα Γραμματικάκη εμπνεύστηκε το λιμπρέτο, από μια προσωπική της εμπειρία: Μια γκρίζα ημέρα με σκοτεινές σκέψεις για πτώχευση, κρίση, απώλεια πέρασε μπροστά της ένας πλανόδιος μουσικός παίζοντας βιολί. Αυτή ήταν η αφορμή για την συγγραφή του έργου αυτού.
Η σκηνοθέτις της παράστασης Λένα Γεωργιάδου σημειώνει: «Πρόκειται για ιστορία «παραμυθένια», δομημένη με τα χαρακτηριστικά μιας τραγωδίας, όπου όλοι, «καλοί» και «κακοί» δεν υπακούν στις παραδοσιακές συμβάσεις, όπου το παρελθόν και το μέλλον, η λογική και η φαντασία, παύουν να αντιμετωπίζονται σαν αντιφατικά, κι όλα μαζί λειτουργούν σαν ποιητική απεικόνιση ενός κόσμου τόσο παλιού, όσο και σημερινού».
Η ιστορία

Κάποτε, σε μια γκρίζα πολιτεία,  ζούσε ένας βασιλιάς που μισούσε την ομορφιά, τα χρώματα και τα τραγούδια και απαγόρευε σε όλους τους πολίτες να τραγουδούν και να χαίρονται. Ακόμα και την κόρη του φυλάκισε γιατί τραγούδησε μια μέρα που είχε μαγευτεί από το βιολί ενός τσιγγάνου, που μπήκε τυχαία στη πολιτεία. Ο βασιλιάς τρόμαξε μόλις άκουσε το τραγούδι και διέταξε να φυλακίσουν όλους όσους τραγούδησαν μαζί με τον τσιγγάνο, καθώς και να πετάξουν το βιολί του. Μόνο ένας τρελός έμεινε έξω από τη φυλακή και έκρυψε το βιολί. 

Ο βασιλιάς μένει πια μόνος, συντροφιά  με τον τρελό της πολιτείας. Το άκουσμα του βιολιού ξυπνάει αναμνήσεις που τον γεμίζουν λύπη. Δεν ήταν πάντα έτσι. Ο θάνατος της αγαπημένης του βασίλισσας τον γέμισε πόνο. Για πρώτη φορά αποκαλύπτει πως φοβάται τον πόνο. Πιστεύει πως αυτός που δεν χαίρεται δεν λυπάται, επομένως δεν πονάει.
Τα λόγια του τρελού όμως και η μουσική του μαγικού βιολιού, δώρο της βασίλισσας στον τσιγγάνο, ξύπνησαν την καλοσύνη που είχε θάψει μέσα του. Η οπτασία της βασίλισσας και οι μαγικές μελωδίες του βιολιού, λύνουν τα μάγια. Έτσι άλλαξαν όλα.

Σημείωμα του συνθέτη Νίκου Ξανθούλη
Από μικρός λάτρευα τον Αστερίξ. Στην αρχή με συνάρπαζαν οι εικόνες, αργότερα οι ιστορίες και μεγάλος πια τρελαινόμουν για το χιούμορ του. Όταν διαπίστωσα ότι ένα έργο τέχνης μπορεί να μιλήσει τόσο στα παιδιά όσο και στους μεγάλους, με συνεπήρε η ιδέα ότι κάτι τέτοιο μπορώ να το κάνω κι εγώ με τη μουσική. Το πρόβλημα όμως πάντοτε είναι το κείμενο. «Δώσε μου ένα καλό λιμπρέτο κι εγώ θα βρω τη μουσική» έλεγε ο Βέρντι.

Η ευκαιρία δόθηκε με το διαγωνισμό λιμπρέτου για μουσικό παραμύθι που συνδιοργανώσαμε στα Εκπαιδευτικά Προγράμματα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής μαζί με το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου το Νοέμβριο του 2010. Η καλή μου φίλη Μαριβίτα Γραμματικάκη έφτιαξε με λίγες προτάσεις ένα σχέδιο παραμυθιού με τον τίτλο Το μαγικό βιολί πάνω στο οποίο μικροί μαθητές από όλη την Ελλάδα θα διαγωνίζονταν στη συγγραφή λιμπρέτου. Ο διαγωνισμός έγινε και το πρώτο βραβείο απέσπασε ένας μαθητής από τη Θεσσαλονίκη, ο Ραφαήλ Κετσετσίδης. Ο Ιωσήφ Βαλέτ ανέλαβε τη σύνθεση του έργου που παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία στο 2ο Μαθητικό Φεστιβάλ Όπερας, το οποίο διοργανώθηκε κάποιους μήνες μετά.

Λίγο καιρό αργότερα, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός OPERA EUROPA διοργάνωσε σε συνεργασία με τα περισσότερα λυρικά θέατρα της Ευρώπης τις Ευρωπαϊκές Ημέρες Όπερας [European Opera Days] στις 7 και 8 Μαΐου του 2011 με τίτλο «Νεανικά αυτιά» [Young Ears]. Η μετάφραση της θεματικής δεν ήταν τυχαία. «Νεανικά αυτιά» έχουν οι άνθρωποι οποιασδήποτε ηλικίας που είναι ανοιχτοί σε νέα ακούσματα. Η Εθνική Λυρική Σκηνή μου ζήτησε να συνθέσω ένα έργο που να απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες, ένα έργο που να μπορεί να το προσεγγίσει ένας μεγάλος, αλλά κι ένας νεαρός θεατής. Διάλεξα το Μαγικό βιολί χωρίς δεύτερη σκέψη. Ευτύχησα με το λιμπρέτο της Μαριβίτας Γραμματικάκη. Δουλέψαμε με πολύ κέφι με όλους τους συνεργάτες και με τους ανθρώπους της Εθνικής Λυρικής Σκηνής να είναι δίπλα μας σε όλες τις δυσκολίες. Μα το πιο όμορφο πράγμα… είναι να βλέπει κανείς τα χαμόγελα των παιδιών μετά την παράσταση.

Σύνθεση και Μουσική διεύθυνση Νίκος Ξανθούλης
Συγγραφέας –Στιχουργός Μαριβίτα Γραμματικάκη
Σκηνοθεσία Λένα Γεωργιάδου
Σκηνικά – Κοστούμια Χρυσάνθη Ψαροπούλου
Φωτισμοί Ιωάννης Παντελιάς
Χορογραφία – Κινησιολογία Θεμιστοκλής Παυλής
Διεύθυνση παιδικής χορωδίας Ρόζη Μαστροσάββα
Οράτιος (Βασιλιάς) Αλέξανδρος Σταυρακάκης – Γιώργος Ρούπας
Πρόκας (Σπιούνος) Παύλος Μαρόπουλος – Ζαφείρης Κουτελιέρης
Έντυ (Τρελός) Παναγιώτης Αθανασόπουλος – Κωστής Ρασιδάκης
Ρόζα (Βασιλοπούλα) Άρτεμις Μπόγρη – Τζίνα Φωτεινοπούλου
Αμίρ (Τσιγγάνος) Νίκος Στεφάνου – Θανάσης Ευαγγέλου 
Χορεύει η Εβίτα Χασάπογλου
Συμμετέχουν μέλη της Ορχήστρας της Παιδικής Σκηνής της Ε.Λ.Σ. και η παιδική χορωδία ROSARTE
 Πηγή : culturenow.gr

The Walkabouts σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Στις 27 και 28 Ιανουαρίου
Ένα από τα αγαπημένα συγκροτήματα του ελληνικού κοινού οι The Walkabouts επιστρέφουν στην Ελλάδα και εμφανίζονται την Παρασκευή 27 και το Σάββατο 28 Ιανουαρίου στο Γαία Live, στη Θεσσαλονίκη και στο Κύτταρο Live, στην Αθήνα, αντίστοιχα.
Μοναδική, αισθαντικοί, σκοτεινοί αλλά και κινηματογραφικοί οι The Walkabouts πλησιάζουν τα τριάντα χρόνια σημαντικής καλλιτεχνικής πορείας στο μουσικό στερέωμα και τα γιορτάζουν με την κυκλοφορία του Travels in the Dustland, εφτά χρόνια μετά το Acetylene. Εξάλλου η κυκλοφορία του στάθηκε και αφορμή για μια νέα συνάντηση των The Walkabouts με το ελληνικό κοινό.
Το επικά σκοτεινό mood των τραγουδιών του νέου άλμπουμ είναι πλούσιο από «αμερικάνα» αποχρώσεις και μας παρασύρει σε ένα επιβλητικό road trip μέχρι τη «σκονισμένη γη». Μια γη όπου οι ελπίδες και τα όνειρα γλιστρούν πάλι πίσω στην αγριάδα από την οποία προήλθαν. Ο λυρισμός των τραγουδιών του Dustland μας φέρνει εικόνες από τα επιβλητικά τοπία της ερήμου του αμερικάνικου νότου και τις ατελείωτες λεωφόρους που οδηγούν στο Grand Canyon και το Monument Valley.
Oι Carla Torgerson και Chris Eckman αποτελούν τους υπαίτιους της δημιουργίας του συγκροτήματος από το 1984 και αποτελούν ίσως τη μόνη μπάντα από το Seattle που δεν ακολούθησε το κίνημα του grunge αν και υπέγραψε στη Sub Pop. Το συγκρότημα πήρε το όνομά του από την ομώνυμη ταινία του Nickolas Roeg βασισμένη στη νουβέλα του James Vance Marshall, σε ένα εξαντλητικό οδοιπορικό δύο αδελφών στις άγριες ερήμους της Αυστραλίας, όπου αναζητούν φαγητό και λύτρωση και έχουν σαν οδηγητή στους έναν Αμπορίτζιναλ ιθαγενή.
Ενώ η μπάντα πήρε την τελική της μορφή με την προσθήκη του Chris Eckman, της Terri Moeller στα ντραμς και του Michael Wells στο μπάσο. Το 2010 έγινε και η προσθήκη του κιθαρίστα Paul Austin που θα τους συνοδεύει σε αυτή την περιοδεία.
Πηγή : elculture.gr