Περιμένω τον Ιησού Χριστό, ο καθένας μόνος του, χωρίς έπαρση και περιττά χαμόγελα, κοσμικότητες και μαζώξεις.
Περιμένω τον Μικρό Εμμανουήλ στο Σπίτι μου να έρθει να γεννηθεί, τα φώτα μου για Αυτόν θα είναι ανάμενα, δεν περιμένουμε άλλον κανέναν.
Περιμένω ισότιμα με όλους τους άλλους, σε κάθε οικία, χωρίς την μέρα αυτήν να με κερδίζει, αντί του Ιησού Χριστού, μια κάποια φίλαυτη μου γνωριμία.
Ο Κύριος μου και Θεός μου, για εμένα εφέτος και για την οικογένεια μου, εδώ στο Σπίτι μας πνευματικά θα γεννηθεί.
Θεός Αλήθεια Φως Αγάπη Ελπίδα στην Καρδιά σου Αναγνώστη στην Καρδιά του Αποστολέα.
«Ιδού γαρ η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστί» (Λουκ. 17.21).
«Ουκ οίδατε ότι το σώμα υμών
ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματός εστιν,
ου έχετε από Θεού, και ουκ εστέ εαυτών;
ηγοράσθητε γαρ τιμής» (Α’ Κορ. 6.19-20).
Φίλε μου, καλέ μου Φίλε,
θέλεις πάντα, να νομίζεις,
δεν σου αρέσει να γνωρίζεις,
εύκολο είναι το πρώτο,
το δεύτερο, θέλει κόπο,
ψίθυρους λοιπόν ακούς,
σπεύδεις να τους πολλαπλασιάσεις,
δίχως κάπως να το ψάξεις
κι αν μαζί σου συμφωνήσω,
τότε θα μου τα γυρίσεις,
δεν σου νοιάζει η αλήθεια,
θέλεις να εντυπωσιάζεις.
Δυστυχώς κανείς μας δε μπόρεσε να πάει στην κηδεία του. Επιτρέπονται μόνο 9 άτομα.
Ο Μιχάλης είχε ένα σωματικό πρόβλημα. Ήταν κοντός, σχεδόν νάνος. Πάλεψε, σπούδασε νοσηλευτική και επί χρόνια δούλευε σαν νοσηλευτής και σε κλινικές του νοσοκομείου και στα χειρουργεία.
Μονίμως κουβαλούσε ένα σκαμνάκι μαζί του. Για να ανεβαίνει και να φτάνει τους ορούς ή να δίνει τα εργαλεία στους χειρουργούς όταν ήταν στα χειρουργεία.
Ο Μιχάλης δέχτηκε μεγάλες κοροϊδίες, αλλά ποτέ δεν θύμωσε. Με κανέναν.
Πάντα ήταν γελαστός, σε κανέναν δεν κράτησε μούτρα, σε κανέναν δεν σταμάτησε να λέει «καλημέρα», σε κανέναν δεν αρνήθηκε βοήθεια.
Πριν από καμιά 10αριά χρόνια, ο Μιχάλης μετατέθηκε στο Διοικητικό.
Έφτασε να πάρει και θέση προϊσταμένου. Ήταν μέλος των Γιατρών του Κόσμου, έτρεχε στα συσσίτια, μάζευε για τους φτωχούς, έδινε τα πάντα.
Και είχε όνειρο να γίνει ιερέας. Και έγινε. Πριν 2 χρόνια. Ιερέας χωρίς μισθό. Ο μισθός του ήταν αυτός που πληρωνόταν από το νοσοκομείο. Όλη την εβδομάδα ερχόταν στο νοσοκομείο με το ράσο του. Μόλις έφτανε στην είσοδο, έβγαζε το ράσο και έμενε με το πουκάμισο.
Ο Μιχάλης έγινε μοναχός και μετά ιερομόναχος. Ήταν άγαμος. Και ως μοναχός, στην κουρά του, του δόθηκε το όνομα Γαβριήλ. Τα σαββατοκύριακα έφευγε και πήγαινε στη Μητρόπολή του, στις Σέρρες. Εκεί είχε ζητήσει να τον στέλνουν να λειτουργεί σε μακρινά και απομονωμένα χωριά που δεν είχαν μόνιμο ιερέα. Βουνά και λαγκάδια. Και πέρσι τον χειμώνα, τον θυμάμαι μονίμως κρυωμένο γιατί υπήρχαν χωριά που το αυτοκίνητο δεν έφτανε από τα χιόνια και το έπαιρνε με τα πόδια μέχρι να φτάσει. Μετά τη λειτουργία, έμενε στα χωριά. Έμπαινε στα σπίτια των κατοίκων. Μάθαινε τι προβλήματα έχουν. Ξεχασμένοι άνθρωποι, είχαν βρει κάποιον να τους νοιάζεται. Δεν ήταν λίγες οι φορές που τους έφερνε και στο νοσοκομείο, κανόνιζε να τους δουν οι δικοί μας γιατροί γιατί κάποιοι ήταν παραμελημένοι.
Και πάντα γελούσε ο Μιχάλης μας.
Και πέθανε. Της ζωής η μόνη βεβαιότητα, ο θάνατος.
Τα γράφω σαν μνημόσυνο. Υπάρχουν πολλοί Μιχάληδες, αλλά εγώ αυτόν ήξερα.
(αντιγραφή από το διαδίκτυο)
*Ο ιερομόναχος πατέρας Γαβριήλ, κατά κόσμο Μιχάλης Νικολαΐδης, 53 ετών πέθανε το μεσημέρι της Παρασκευής στη ΜΕΘ του νοσοκομείου Καβάλας, όπου νοσηλευόταν εδώ και μέρες με κορονοϊό. Η κηδεία του έγινε χτες )
Να Ακόμη Ένας Άνθρωπος, που από ότι διαβάσαμε, μετά βεβαιότητας του Χαρίστηκε το Έπαθλο της Αληθινής Ζωής, Της Ζωής χωρίς Θάνατο. Αιωνία Του η Μνήμη και είμαι Βέβαιος πως όσοι τον έχουν γνωρίσει -τώρα κι εμείς- θα τύχουμε της φροντίδας του. Τα πάντα δύνανται υπό Την Σκέπη Του Θεού. Αμήν.
Καλά Χριστούγεννα. Χρόνια Πολλά. Φροντίζουμε για τα Ουσιαστικά Χριστούγεννα. Δηλαδή και πάνω από όλα Ειρηνικά και Ταπεινά, με Πλούσια τα Αισθήματα Αγάπης. 🌺🌺🌺🌊❤️🐬🌺🌺🌺
Φίλες και Φίλοι, η Ευτυχία είναι Εντός μας, αναζητήστε την και η συνάντηση της, θα μας ελευθερώσει.
Εάν έχετε σύντροφο, κάνετε σχέση μαζί του, αντί να ζείτε μαζί του.
Εάν δεν έχετε σύντροφο, ζητήστε τον από τον Θεό και κάνετε σχέση μαζί του. μη μας φαίνεται κάτι ξένο,
ο Θεός έχει λύσεις για όλα, με μόνη προϋπόθεση την ειλικρινή μας Πίστη.
Μία κυρία τον ρώτησε: «Πόσο πωλείται το ένα αυγό;»
Ο φτωχός πωλητής απάντησε: «0,25€ ένα αυγό, κυρία».
Του είπε: «Θα πάρω 6 αυγά για 1,25€ ή θα φύγω».
Ο φτωχός πωλητής απάντησε: «Ελάτε να τα πάρετε με την τιμή που θέλετε. Ίσως αυτό να είναι μια καλή αρχή διότι δεν έχω πουλήσει ούτε ένα αυγό σήμερα ».
Πήρε τα αυγά και έφυγε με την αίσθηση ότι κέρδισε. Πήρε το φανταχτερό της αυτοκίνητο και πήγε σε ένα εστιατόριο με τη φίλη της. Εκεί, παρήγγειλαν ό, τι τους άρεσε. Έφαγαν λίγο και άφησαν πολλά από αυτά που παρήγγειλαν. Στη συνέχεια πήγε να πληρώσει το λογαριασμό. Ο λογαριασμός ήταν 45€ ! Έδωσε 50€ και ζήτησε από τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου να κρατήσει τα ρέστα.
Αυτό το περιστατικό ίσως φαινόταν αρκετά φυσιολογικό για τον ιδιοκτήτη, αλλά πολύ επώδυνο για τον φτωχό πωλητή αυγών.
Το θέμα είναι,
Γιατί δείχνουμε πάντα ότι έχουμε την εξουσία όταν αγοράζουμε από τους άπορους; Και γιατί γινόμαστε γενναιόδωροι σε όσους δεν χρειάζονται καν τη γενναιοδωρία μας;
Κάποτε διάβασα κάπου:
«Ο πατέρας μου αγόραζε απλά αγαθά από φτωχούς σε υψηλές τιμές, παρόλο που δεν τα χρειαζόταν. Μερικές φορές τα πλήρωνε και πιο ακριβά. Ανησυχούσα για αυτήν την πράξη και τον ρώτησα γιατί το κάνει; Τότε ο πατέρας μου απάντησε: “Είναι φιλανθρωπία τυλιγμένη με αξιοπρέπεια, παιδί μου“
Μου άρεσε πολύ και το ξεσήκωσα, από τα μεσα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ, για τους Φίλους Αναγνώστες μας.
Όλα να είναι υπέροχα,
όλα ευλογημένα
και όταν θα έρθει ο καιρός να πιούμε καφεδάκι, τα νέα να είναι ευχάριστα, για σένα και για μένα.
Για να φοράς τη μάσκα σου, πρέπει να έχεις κότσια, να είσαι προσωπικότητα, που όλα τα υπερβαίνει.
Το θέμα δεν είναι τι φοράς, είναι να είσαι άρχοντας, σε λόγους και σε τρόπους.
Σαν έχεις μέσα σου Θεό, αξίζεις όπως Είσαι.
Αφιερωμένο σε όσους σέβονται, το θέμα της υγείας και επιθυμούν να είναι υγιείς, οι άνθρωποι που είναι γύρω τους και όλοι στην κοινωνία.
Ιωάννης ο Φίλος
Οκτώβριος 2020
