Αρχείο ημέρας 7 Μάρτιος, 2013

Χωρίς κατηγορία

Νέα Alfa Romeo 4C

Η Alfa Romeo 4C βρίσκεται στο Σαλόνι της Γενεύης, ενώ η ιταλική εταιρεία είχε αποκαλύψει πριν περίπου ένα μήνα την «ομορφάδα» της και αρκετά τεχνικά χαρακτηριστικά.
Αν θεωρείτε πως το αυτοκίνητο δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μεταφορικό μέσο, ξανασκεφτείτε το. Η, καλύτερα, αφιερώστε μερικές στιγμές χαζεύοντας τη φωτογραφία της νέας Alfa Romeo 4C, στην τελική της πλέον μορφή παραγωγής. Για το γούστο και την καλαισθησία των Ιταλών πολλά έχουν γραφτεί, εδώ όμως πραγματικά ξεπέρασαν τον εαυτό τους. Πόσο μάλλον αν στο οπτικό αυτό αποτέλεσμα συνδέσει κανείς την ιστορία του ονόματος που κουβαλά το συγκεκριμένο μοντέλο αλλά και τα τεχνικά του χαρακτηριστικά.

Αυτό λοιπόν είναι το νέο μικρό supercar της Alfa Romeo, το οποίο πραγματοποίησε την πρώτη του δημόσια εμφάνιση στην έκθεση της Γενεύης. Η έννοια του «μικρού supercar» ίσως να ακούγεται αστεία, στην πράξη όμως περί τέτοιου πρόκειται.

Ξεκινώντας από τις διαστάσεις, η 4C δεν ξεπερνάει τα 4 μέτρα σε μήκος, τη στιγμή που το πλάτος της αγγίζει τα 2 μέτρα και το ύψος φτάνει μόλις τα 1,18 μέτρα. Το μεταξόνιο, με τη σειρά του, είναι μικρότερο από 2,4 μέτρα. Πρόκειται δηλαδή για ένα μοντέλο με μήκος μικρού αυτοκινήτου και πλάτος… Ferrari.

Νέος κινητήρας 240 ίππων
Για τις ανάγκες της κίνησης, οι μηχανικοί της Alfa Romeo φρόντισαν να εξελίξουν ένα καινούριο υπερτροφοδοτούμενο μηχανικό σύνολο 1,75 λίτρων, το οποίο μάλιστα δεν τοποθέτησαν μπροστά, κάτω από το καπό αλλά στο κέντρο του αυτοκινήτου. Το συγκεκριμένο αποδίδει 240 ίππους, μεταφέροντας την ισχύ στον πίσω άξονα, μέσω ενός εξελιγμένου κιβωτίου διπλού, ξηρού συμπλέκτη, Alfa TCT.

Η ισχύς αυτή, σε συνδυασμό με το πολύ χαμηλό βάρος του αυτοκινήτου, που παραμένει κάτω από τα 1.000 κιλά (χάρη στην εκτεταμένη χρήση αλουμινίου και ανθρακονημάτων) εξασφαλίζει ένα λόγο βάρους/ ισχύος οριακά κάτω από το 4, που είναι από τους καλύτερους σε αυτοκίνητο παραγωγής.

Alfa DNA με επιλογή Race
Η Alfa Romeo 4C σημαδεύει επίσης την πρεμιέρα του νέου επιλογέα Alfa DNA, ο οποίος προσφέρει τις τρεις στάνταρ επιλογές που έχουμε γνωρίσει έως τώρα -Dynamic, Natural and All Weather- αλλά προσθέτει μια ακόμη: τη Race, σχεδιασμένη για να βελτιώσει ακόμα περισσότερο την οδηγική εμπειρία στις αγωνιστικές πίστες.

Tο νέο μικρό supercar της Alfa Romeo θα κατασκευάζεται στο εργοστάσιο της Maserati, στη Μόντενα της Ιταλίας. Η διάθεσή του θα ξεκινήσει τους επόμενους μήνες, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες, το 2014 θα δούμε και την Stradale εκδοχή του, με αυξημένη ισχύ 270 ίππων.

Πηγή : autotriti.gr
Χωρίς κατηγορία

Γιατί Ο Αγάθωνας Έχει Τα Νεύρα του; «Όταν τελειώσει η Eurovision, θα σας κάνουν πέρα, κύριε Ιακωβίδη»

Τον παρακολουθώ εδώ και βδομάδες – όσο μπορεί, δηλαδή, κανείς να παρακολουθήσει αυτό το γαϊτανάκι των δηλώσεων, που είναι κάτι ανάμεσα σε άγριο χαβαλέ και σε νευρικό παραλήρημα κατά πάντων.

Στην αρχή, του ’φταιγε η Ηλιάδη («Δεν θα στενοχωρηθώ, αν πάθει κάτι πριν τον τελικό» «Δεν την ξέρω την κυρία, δεν ξέρω τα τραγούδια της»), μετά η Μαριώ («Δεν πρέπει να τραγουδάει ρεμπέτικα»), μετά ο Μαζωνάκης, («Δεν ξέρει να τραγουδάει»). Μετά τα ‘βαλε με τον Κιάμο, τον Φοίβο («Βάζει το κομπιούτερ και γράφει πενήντα τραγούδια»), γκρίνιαξε με την Αγγελική και τη Θωμαή που ξέχασαν, λέει, να τον συγχαρούν, πρόγκηξε τον Λαζόπουλο γιατί ο ήχος στο «Τσαντίρι» δεν ήταν καλός και δυσφημίστηκαν οι Koza Mostra, έβρισε τους δημοσιογράφους που του επιτίθενται κι έναν ξέμπαρκο που υπαινίχτηκε πως πρέπει να κόψει το μουστάκι του και πλακώθηκε στα παράθυρα με τον Ζαφείρη Μελά («Είναι ένας βρωμόσκυλος και μισός»). Ποιος ακολουθεί μετά; Η Μέρκελ, ο Έλβις, ο Θεός, ξέρω ‘γω, ο κόσμος όλος.

Θα μου πεις, τον ρωτάνε. Και αφού τον ρωτάνε, απαντάει. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί ο κ. Αγάθωνας Ιακωβίδης (που και ιστορία έχει και, απ’ ό,τι φαίνεται, αξιοσέβαστη μουσική παιδεία ), θεωρεί, πως κάθε φορά που στρέφεται πάνω του μια κάμερα, πρέπει να «σκάει» σαν χειροβομβίδα κρότου-λάμψης. Νομίζει πως ο θόρυβος του κάνει καλό; Τα ‘χε μαζέψει τόσα χρόνια και τώρα ήρθε η ώρα του να τα πει; Είναι μάγκας και δεν μασάει τα λόγια του και τα ψευτο-κολπάκια της δημοσιότητας, όπου όλοι τα ‘χουν δήθεν καλά με όλους, εκείνος τα καταπίνει για πρωινό; Το ωστικό κύμα της απότομης δημοσιότητας, είναι δυνατό και τον έχει κομματάκι παραζαλίσει; Ο ρεμπέτης κι εναλλακτικός είναι αλλιώς; Γεννήθηκε νευρικός; Άγνωστο.

Πιθανολογώ πως όλο αυτό το οne man show κάποιοι το βρίσκουν διασκεδαστικό. Χθες, για την ακρίβεια, άκουσα τον Γιώργο Τσαλίκη να φωνάζει «αμολήστε τον Αγάθωνα, αφήστε τον ελεύθερο θα περάσουμε καλά». Όχι ότι με ξάφνιασε. Το ξέρω από πρώτο χέρι, πως αυτού του είδους η τολμηρή ελευθεροστομία, που δεν υπακούει σε «κανονικότητες» της showbiz και θυμίζει «ξαμολημένους», απλούς ανθρώπους, «πουλάει». Γι’αυτό είναι θελκτική για τα media – ακριβώς όσο συμπαθητικό και χαρούμενο είναι κι ένα ψιψίνι που παίζει με το κουβάρι του, στη μέση του ξέφωτου με τις πεινασμένες τίγρεις. Παρακαλώ, όμως, μη γελιέστε κ. Ιακωβίδη, Στο μπαγλαμαδάκι σας, σας το ορκίζομαι, όταν πέσει ο κουρνιαχτός της Eurovision, αυτοί που σας ανοίγουν τώρα το volume στα μικρόφωνα και βαράνε τα τέλια, θα σας κάνουν πέρα σαν ένα γραφικό, ζοχαδιασμένο γέρο. Έτσι γίνεται, έτσι τελειώνει αυτό το έργο: στο τέλος, πάντα, κάποιος τρώγεται. Συνήθως, ο γάτος.

Πηγή : yupiii.gr