Παιδεία
Με τον όρο παιδεία*
εννοούμε την απασχόληση με το παιδί και κυρίως την παιδαγωγική ενέργεια
την οποία καταβάλλει η οικογένεια και η πολιτεία για την ανατροφή , την
εκπαίδευση και τη μόρφωση του παιδιού. Στη φράση εγκύκλια παιδεία η
λέξη παιδεία χρησιμοποιείται με την εξής σημασία: «Ο κύκλος των γνώσεων
και των δεξιοτήτων, που πρέπει να δίνονται και να καλλιεργούνται με τη
διδασκαλία και συνεπώς να αποτελούν το αντικείμενο της παιδείας».
Σύμφωνα
με την κοινωνιολογική προσέγγιση του όρου, “παιδεία” ορίζουμε τη
μετάφραση των πολιτιστικών στοιχείων, ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια
και η διάρκεια του συστήματος στο πολιτιστικό επίπεδο που έχει
επιτευχθεί απ’ την προηγούμενη γενιά και ώστε να μην υπάρχει η
πιθανότητα παλινδρόμησης σε παλαιότερα στάδια.
*Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Φίλες και Φίλοι.
Όλα τα παραπάνω τα καταστρατηγήσαμε. Στη χώρα που κατά γενική ομολογία γέννησε τον πολιτισμό, οικογένεια και πολιτεία χάσαμε τον δρόμο και το ρόλο μας.
Επενδύσαμε
στη σπατάλη των πόρων μας κυνηγώντας με πάθος την ευμάρεια. Με την
στάση ζωής, διδάξαμε τα παιδιά μας την προσήλωση στον άκρατο πλουτισμό.
Οι
πολιτικοί από τη δική τους πλευρά, εδώ και καιρό, δεν παράγουν πλέον
πολιτική. Χρησιμοποιούν τους ανθρώπους σαν «αριθμούς», ούτε καν σαν
παράπλευρες απώλειες. Όταν δεν υπάρχει πολιτική, αρρωσταίνει και ο
πολιτισμός. Εξαφανίζεται και η παιδεία.
Ρωτά κάποιος; Τι πρέπει να γίνει;
Αγαπητοί και αξιότιμοι, Φίλες και Φίλοι.
Η Λύση είναι, πίσω στην Ελληνική Παιδεία ολοταχώς. Να αναλάβει η Οικογένεια, ότι δεν μπορεί ή δεν θέλει η Πολιτεία.
Σημαία μας, το Ήθος και οι Αξίες του Ελληνισμού.
Κυρίες, Κύριοι.
