Εάν οι απανταχού Έλληνες, κάνουν το πατριωτικό τους καθήκον … και όχι το οικονομικό τους τακίμι, θα είχαμε Κυβερνήσεις λουλούδια.

Εάν ρωτήσετε χίλιους Έλληνες, ποιός φταίει για τις Κυβερνήσεις που έχουμε, κανείς δεν θα παραδεχθεί το δικό του μερίδιο ευθύνης.

Οι Έλληνες βάλανε την Ελλάδα κάτω από το πορτοφόλι τους. Αντί να αγωνισθούν με σθένος να αλλάξουν τις πολιτικές των κομμάτων τους, αλλάξανε στρατόπεδα. Πήγανε στα ‘εύκολα‘; Ποιός γνωρίζει; Μάλλον πήγανε στα ‘βολικά’ με τσαμπουκά.

Πάντα οι Λαοί Ψηφίζουν, και ορίζουν τους πολιτικούς που θα τους εκπροσωπήσουν. Κατ’ αυτήν την έννοια, έχουμε την καλύτερη συγκυβέρνηση στη σωστή ‘ώρα’.
Να περιμένουμε λοιπόν το αποτέλεσμα και να το κρίνουμε. Αξιοπρεπή συμφωνία, σημαίνει, σωστή κυβέρνηση, άρα και η επιλογή μας είναι πράγματι η καλύτερη. Πάντως η κάθε κυβέρνηση εκλέγεται για τέσσερα χρόνια. Υπομονή λοιπόν, πολύ πιθανόν σε τέσσερα χρόνια, να είμαστε πολύ καλύτερα.

Λύση; Λαϊκή συσπείρωση. Δυναμική ενημέρωση. Στρατηγικό σχεδιασμό. Μεθοδικό αγώνα. Συνέπεια.

Πάλι διχασμένοι οι Έλληνες.

Προσοχή. Διαισθάνομαι έναν νέο γύρο ‘φτιαγμένων’ ειδήσεων. Σε λίγο θα αρχίσει και πάλι η 5η φάλαγγα των κομματικών στρατών.

Γράφω αυτό το σημείωμα για να μοιραστώ την ιδέα, ότι δεν έχει κανείς δικαίωμα να ρίχνει την μπάλα στην κερκίδα. Στο ερώτημα, ποιος φταίει, πάντα δείχνουμε τους άλλους.

Αναρωτιέμαι, έως πότε θα ‘ξοδευόμαστε’ σε άγονες κουβέντες κατά των άλλων, έτσι για να γράφουμε κάτι.

Προσπαθώ να καταλάβω, γιατί δεν μπορούμε όλοι μαζί, να πάμε απέναντι στους θεσμούς;
Γιατί δεν μπορούμε να αποφασίσουμε τον τρόπο που θα έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα, με το λιγότερο κόστος και όχι χωρίς κόστος.

Θα ήθελα να γνωρίζω τον λόγο για τον οποίο δεν μπορούμε, με όλες μας τις δυνάμεις, να δημιουργήσουμε μια εύρωστη και ανεξάρτητη Ελλάδα. Με θυσίες αλλά και με αντίκρισμα στο μέλλον των παιδιών μας;

Γιατί μετά την περιβόητη συμφωνία, θα πρέπει αντί για μία εκκίνηση προς την ανάπτυξη, θα πρέπει να πάμε σε δίκες για το χατίρι της ομάδας Ελλήνων- Ζόμπι.

Δυστυχώς, οι νεοέλληνες, δεν γνωρίζουμε τι σημαίνει, Συνύπαρξη, Αλληλεγγύη, Συνεργασία και Φιλαδέλφεια!

Αγωνιζόμαστε, και καλά, υπέρ δικαιωμάτων των μεταναστών και δεν αντέχουμε την διαφορά γνώμης με τους γείτονες, συγγενείς και συναδέλφους. Τι σημαίνει τελικά, η λέξη Υποκρισία;

Καημός; Ελπίδα; Ανοχή; Οργή;

Ο ΣΥΡΙΖΑ, Φίλες και Φίλοι,
κυβερνά με ένα Πι.
Αυτό που έχουν, όσοι για λόγους υγείας δεν μπορούν να περπατήσουν αυτόνομα.
Ο Καημός του Ελληνικού Λαού,
ο οποίος απογοητευμένος από τα αποτελέσματα της κρίσης,
οδήγησε τους ψηφοφόρους, στην κάλπη με Ελπίδα στον ΣΥΡΙΖΑ.
Ανέχεται ο Λαός
τη συνεργασία με τους ΑΝ.ΕΛΛ.
και τη δυστοκία στις διαπραγματεύσεις, άλλωστε δεν έχει και εναλλακτική λύση.

Προσοχή όμως
στον σύνδεσμο των στηριγμάτων του Πι
Ευρωπαϊκή Πορεία και
Νομισματική Ένωση.

Η Οργή του Λαού, θα είναι και Άδικη.

Κύριε Παύλο, καλημέρα.

Ο Έλληνας, στην πλειοψηφία του, πότε δεν ψήφισε ιδεολογικά,
αλλά πάντα προσωποκεντρικά. Αυτό που πιστεύει ότι βολεύει
τα οικογενειακά, για να μη πω τα ατομικά του, συμφέροντα.
Κονόμα και Καταπιόνα.
Φύγαμε από το ΠΑΣΟΚ ομαδικά και πήγαμε στο ΣΥΡΙΖΑ
ομαδικά και συντεταγμένα
γιατί το πρώτο άρχισε να περιορίζει
και το δεύτερο να υπόσχεται.
Φύγαμε από τη ΝΔ ομαδικά και σε διάφορες κατευθύνσεις
γιατί δεν χωνεύουμε τον “αποστάτη” πρωθυπουργό
που μας έκοψε τις συντάξεις και τους μισθούς παροδικά.
Δεν υπολόγισε κανείς μας ότι,
για να πετύχει κάποια κυβέρνηση,
θέλει σχεδιασμό και μακροχρόνια πολιτική (ΚΚΕ)
και τρέξαμε όλοι στον ενθουσιασμό του ΣΥΡΙΖΑ.
Αγνοήσαμε, όλοι μας, τη στρατηγική του Ευάγγελου,

διότι απαιτούσε χρόνο.

Από τα υπάρχοντα κόμματα, καν’ ένα, δεν με αντιπροσωπεύει,
υποστηρίζω όμως, μέχρι τις επόμενες εκλογές,
την κυβέρνηση και εύχομαι να πετύχει, για το καλό όλων μας.

Πιστεύω ότι. Στο εξής θα πρέπει να ψηφίζουμε βαθειά ιδεολογικά,
και μόνον έτσι θα δούμε “άσπρη” μέρα. (Ως γνωστό το λευκό χρώμα περιέχει εντός του, όλο το φάσμα των χρωμάτων. Άρα, δίκαιο κράτος, απέναντι σε κάθε πολίτη)
Δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει ποιός κυβερνά, αλλά πώς μας κυβερνά.
Ναι σε κυβέρνηση των εργαζομένων, Όχι σε ταξικές κυβερνήσεις.

Κύριε Παύλο, καλημέρα.

Φίλες και Φίλοι μου, αποχωρώ,
δεν είναι δυνατόν να αντέξω,
του κάθε ενός τον διασυρμό,
γιατί δεν θέλουμε να ομολογήσουμε,
ότι είμαστε ανίκανοι να διαχειριστούμε,
την δύναμη της ψήφου μας και των επιλογών μας.

Κυβέρνηση έχουμε, γιατί την ψήφισε ο λαός,
και τι με νοιάζει αν η κυβέρνηση τα καταφέρνει;
εγώ θα λέω ότι είναι το σωστό για τον λαό,
και ο λαός που ψήφισε, τα κόμματα που κυβερνούν,
το γράμμα να το πάει στην κυβέρνηση που θέλει.

Σήμερα δεν θέλω, να σας πολύ-κουράσω,
όλο γκρινιάζετε για την ακρίβεια και τα συναφή,
μα όταν εσύ κι εσύ, κι εσύ, αγοράζετε τα ακριβά,
ακριβά για μια ζωή, θα είναι τ’ ακριβά, να το θυμάστε.
Σβήστε τα ακριβά, από των αγορών την λίστα,
και όταν μετά από τόσο χρόνο … πέσουν οι τιμές,
από τα ράφια … εσείς θα τα αγοράστε.

Φίλες και Φίλοι μου καλοί,
αν θέλετε ξανά, να με διαβάστε,
εκατομμύρια ‘like’ να μου κάνετε γιατί, αλλιώς
για πάντα, κάποιοι από σας να με ξεχάστε.
Ξέρω ‘καρφάκι’ δεν σας καίγετε αλλά,
εγώ σας ‘αγαπώ’. Να το θυμάστε.

Ιωάννης ό Φίλος.