Alle Beiträge von IM ThessnA

Allgemein

ΤΑΝΙΑ: Poulet aux Prunes: Κοτόπουλο με Δαμάσκηνα

Η δεύτερη σκηνοθετική προσπάθεια της Μαρζάν Σατραπί με την βοήθεια του Βινσέντ Παρονό την επιβεβαιώνει και μας επιβραβεύει για την επιλογή μας αλλά μας κάνει πια και οπαδούς της τέχνης της. Την γνωρίσαμε μέσα από το Persepolis ένα comic που έγινε πολύ δημοφιλές αρχικά και μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη αργότερα, αυτούσιο. Ομολογουμένως ήταν η πρώτη φορά που ένα comic είχε μια τόσο ενδιαφέρουσα πλοκή- που αφορά όχι μόνο αγοράκια κάθε ηλικίας όπως συνήθως τα κόμικς- και που σε έκανε να το παρακολουθείς με αμείωτο ενδιαφέρον.

Η ταινία είναι η ιστορία του Νασέρ Αλί, ενός διάσημου βιολιστή Ιρανού ο οποίος ζει στην Τεχεράνη το 1958. με τη Φαρινγκίς και έχει αποκτήσει μαζί της δύο παιδιά: τη Λίλι και τον Κύρο. Από την στιγμή που ο Αλί αναγκάζεται να αποχωριστεί το βιολί του, όλα θα αλλάξουν.

Παρ’ όλο που εδώ η ταινία είναι με ζωντανούς ηθοποιούς και όχι χαρακτήρες comic η αισθητική παραμένει πολύ κοντά σε αυτή του comic, με αργούς ρυθμούς (απαραίτητους όμως για την πλοκή) και μια στιβαρότητα που δεν είναι σοβαροφάνεια. Γελάσαμε σε αρκετές σκηνές που είχαν το χιουμοριστικό στοιχείο μέσα σε μια τραγική κατάσταση. Χωρίς μελόδραμα και υπερβολές η Σατραπί και ο Παρόνο φτιάχνουν μια ταινία συγκινητική, που στην ουσία παλινδρομεί ανάμεσα στα δύο μείζοντα θέματα της ανθρώπινης ύπαρξης- τον έρωτα και το θάνατο. Η φωτογραφία της ταινίας αλλά και η μουσική της επένδυση συμπληρώνουν τις λάμψεις αυτού του μικρού γαλλικού κινηματογραφικού διαμαντιού.

Quelle : protothema.gr
Allgemein

Η Imany έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Έρχεται το Φεβρουάριο στο Gazarte
Νοσταλγική, ρομαντική, ευαίσθητη, αποφασισμένη, μελαγχολική, μαγική… Η Imany, η όμορφη Γαλλίδα που με ένα τραγούδι μόνο, το «You will never know», έγινε διάσημη μέσα σε μία νύχτα θα βρεθεί στις 11 und 12 Φεβρουαρίου για πρώτη φορά στην Αθήνα, στη σκηνή του Gazarte.
Παιδί μίας 10μελούς οικογένειας, με καταγωγή από τα νησιά Κομόρο της Αφρικής, η Imany μεγάλωσε στα προάστια του Παρισιού. «Να τραγουδάω. Ότι ακριβώς ήθελα περισσότερο από τότε που ήμουν επτά ετών.
Τότε βέβαια πίστευα ότι αυτό είναι κάτι που κάνουν οι άλλοι άνθρωποι και όχι εγώ», εκμυστηρεύτηκε στις πρώτες συνεντεύξεις της η Nadia Mladjao, όπως είναι το πραγματικό της όνομα .
«Όταν ήμουν μικρή, κανείς δεν μου έλεγε ότι η φωνή μου ήταν καλή, έλεγαν μόνο ότι ήταν “δυνατή” κι έτσι δεν πίστεψα ότι το τραγούδι ταίριαζε σε μένα».
Κάθε σκέψη για να προωθήσει τα παιδικά της όνειρα μπήκε στην άκρη όταν ανακάλυψαν τη «Νάντια» στο μετρό στο Παρίσι οπότε ακολούθησαν επτά χρόνια modelling κατά την διάρκεια των οποίων όταν δεν δούλευε, έγραφε τα τραγούδια της. Η Nadia έγινε «Ιmany» (σημαίνει «πίστη» στα σουαχίλι). Μια σωστή επιλογή όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων. «Χωρίς πίστη δεν μπορούμε να καταφέρουμε τίποτα», sagt.
Έπειτα από τρία χρόνια παραμονής στη Νέα Υόρκη, η Imany αποφάσισε να επιστρέψει στο Παρίσι, έχοντας στις αποσκευές της όμορφα ρούχα, ένα portfolio με φωτογραφίες αλλά και ένα demo cd με έξι τραγούδια που η ίδια είχε επιμεληθεί.
Τότε, αποφάσισε να ασχοληθεί πιο ενεργά με τη μουσική και να δοκιμάσει τις δυνάμεις της επί σκηνής. Οι πρώτες εμφανίσεις της στο Παρίσι δημιούργησαν γρήγορα έναν πιστό πυρήνα θαυμαστών της. Οι κριτικές έκαναν ιδιαίτερη αναφορά στην μελαγχολική γλυκύτητα της φωνής της, ενώ δεν έλειψαν και οι συγκρίσεις με την Tracy Chapman και τη Billie Holiday. Το όνομα Imany άρχισε να συζητιέται και εκτός Παρισιού.
Απέκτησε φήμη, είχε και έτοιμα τραγούδια, ο δρόμος έμοιαζε πλέον ανοιχτός. Ηχογράφησε άμεσα το πρώτο της άλμπουμ και κατάφερε να ξαφνιάσει την Ευρώπη με την ειλικρίνεια των τραγουδιών της. Γρήγορα οι περισσότεροι πρόσεχαν τη φωνή της παρά την ομορφιά της. Είχε κερδίσει το στοίχημα.
Info:
11&12 Februar
Gazarte, Βουτάδων 32-34, Γκάζι
Startzeit: 22.30
Ticketpreise: A ΖΩΝΗ- 45€ / Β ΖΩΝΗ- 35€ / ΟΡΘΙΟΙ: 25€
Quelle : newsbeast.gr
Allgemein

Athens Concert Hall : Ο Διονύσης Τσακνής τραγουδά Γιάννη Σκαρίμπα

DasAthens Concert Hallπαρουσιάζει τονΔιονύση Τσακνήκαι τη μουσική παράσταση με τίτλο«Εαυτούλιδες» η οποία αποτελεί τη μελοποίηση…
ποιημάτων τουΓιάννη Σκαρίμπα.
Η ειρωνική γλώσσα του Σκαρίμπα, το κατακερματισμένο ύφος και η πρωτοφανής θεματική του που συνιστούν στοιχεία μιας νεωτερικής ποιητικής ενέπνευσαν τον ανήσυχο δημιουργό που μελοποίησε 12 ποιήματα της συλλογής «Εαυτούληδες».
Οι συνθέσεις αυτές γίνονται το αντικείμενο μιας μουσικο-θεατρικής παράστασης που οΔιονύσης Τσακνήςπαρουσιάζει στο Μέγαρο, με την πολύτιμη συνδρομή του ενορχηστρωτή και σολίστα Δημήτρη Μπαρμπαγάλα και των συνεργατών του, όπως και του τραγουδιστή Γιώργου Μεράντζα και μιας ομάδας ηθοποιών-τραγουδιστών (Αποστόλης, Γιώργος και Ειρήνη Ψυχράμη, Ελένη Καρακάση, Ελένη Ουζουνίδου, Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου). Τον ίδιο τον Σκαρίμπα ενσαρκώνει ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης σε κείμενα που έχει επιμεληθεί ο Γιώργος Τσακνής. Την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ διευθύνει ο Ανδρέας Πυλαρινός. Συμμετέχει μοντέρνο μουσικό σχήμα καθώς και οι μουσικοί: Δημήτρης Μπαρμπαγάλας, κιθάρες και ο Θωμάς Κωνσταντίνου, τσουμπούς, τζουράς, λαγούτο.
Στην παράσταση ακούγονται τα τραγούδια «Εαυτούληδες», «Τρελός», «Τα ρομπότ», «Ο Σταθμάρχης», «Ο Καμπούρης», «Το εισιτήριο», «Το πορτραίτο της Ελίζε Μαίηλυ», «Το πλοίο (Ο τιτανικός)», «Το φιδάκι», «Χορός Συρτός», «Το βαλς χωρίς ντάμα» όπως και το «Ουλαλούμ» (που ο Τσακνής είχε μελοποιήσει νωρίτερα για τις ανάγκες του δίσκου του «Τι γυρεύεις στον ύπνο μου, πατέρα» του 2007).
Ο συνθέτης που μπήκε σ’ αυτή τη διαδικασία γνωρίζοντας, αγαπώντας και κατανοώντας το έργο του ποιητή, αντιλαμβανόμενος παράλληλα τις δυσκολίες μελοποίησης των στίχων του – με τους συχνούς παρατονισμούς, τους νοηματικούς και συντακτικούς διασκελισμούς και την ιδιωματική γλώσσα με μείξη δημοτικής και καθαρεύουσας – στάθηκε με προσήλωση για να αφουγκραστεί και να αποδώσει τη μουσική που κρύβει το κάθε ποίημα ξεχωριστά. Στις συνθέσεις αυτές – που θα ακουστούν στο πρώτο μέρος της παράστασης, σε ενορχήστρωση του μόνιμου συνεργάτη του Τσακνή, Δημήτρη Μπαρμπαγάλα.– η ολοζώντανη γλώσσα του Σκαρίμπα ακούγεται αβίαστα χωρίς αλλαγές ή βάναυσους εκμοντερνισμούς. Ενώ η ενδιαφέρουσα χρήση οργάνων όπως το λαγούτο, ο τζουράς και το τσουμπούς οδηγούν σ’ έναν ξεχωριστό ήχο που σε κάποια σημεία φλερτάρει με την παράδοση μ’ έναν καθόλου προφανή τρόπο. Στο «θεατρικό» μέρος της παράστασης – ταιριαστό στον πλούσιο, γεμάτο φαντασία και εικόνες λόγο του Σκαρίμπα – ο ηθοποιός Γεράσιμος Σκιαδαρέσης αποδίδει με ιδανικό τρόπο τον αυτοσαρκασμό και την ειρωνεία, το χιούμορ αλλά και τη μελαγχολία που χαρακτηρίζουν τους στίχους του ποιητή, ενώ η χρήση Χορωδίας λειτουργεί ως αντιστάθμισμα στο αντικοινωνικό κι εσωστρεφές σκαριμπικό σύμπαν. Αξιομνημόνευτη είναι επίσης η, μετά από χρόνια, συμμετοχή του Γιώργου Μεράντζα, με την γεμάτη ένταση και συναίσθημα φωνή του να προσθέτει σε δυναμισμό και συγκίνηση.
Στο δεύτερο μέρος της παράστασης η ποίηση θα έχει ξανά τον πρώτο λόγο, με μελοποιήσεις στίχων τουΤάσου Λειβαδίτη(«Την πόρτα ανοίγω το βράδυ»), vonΚώστα Τριπολίτη(«Ανεμολόγιο») und seinΜάνου Ελευθερίου(«Στοιχεία ταυτότητας») από τονΔιονύση Τσακνή. Συμπράττει δεκαμελής ορχήστρα που απαρτίζεται από σολίστ της κλασικής και έντεχνης ελληνικής μουσικής με επικεφαλής τονΔημήτρη Μπαρμπαγάλα.
Info
Τοποθεσία
Athens Concert Hall (αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης), Βασ. Σοφίας και Κόκκαλη, Athena
Ημερομηνία
Δευτέρα 16 Januar 2012 (Startzeit: 20:30)
Πληροφορίες
Τηλ.: 210 7282333
Ticketpreise
€ 14,00 – 25,00 – 35,00 – 50,00 (Διακεκριμένη Ζώνη)
Ειδικές τιμές: € 7,50 (Φοιτητές, νέοι, άνεργοι, ΑΜΕΑ), 9,50 (65+, πολύτεκνοι)
Quelle : culturenow.gr
Allgemein

Ο Κ. Γιάνναρης παίρνει τα… Kalashnikov

H βία στην Ελλάδα του μηδενισμού θα είναι το θέμα της επόμενης ταινίας του 50χρονου σκηνοθέτη
Καθρέφτης της ελληνικής πραγματικότητας, με έντονο κοινωνικοπολιτικό προβληματισμό πάνω σε ζητήματα ταυτότητας, φύλου και φυλής, το έργο του σκηνοθέτη Κωνσταντίνου Γιάνναρη δεν χρειάζεται συστάσεις. Η μετανάστευση, η αποξένωση, η υποκουλτούρα και το περιθώριο είναι τα ερεθίσματα του σκηνοθέτη σε ανήσυχες κινηματογραφικές δημιουργίες όπως το «Από την άκρη της πόλης», ο «Δεκαπενταύγουστος», ο «Ομηρος» και πρόσφατα το «Man at sea».
 
Και ενώ το «Man at sea» δεν έχει προς το παρόν βρει διανομή, ο ακούραστος και διαρκώς ανήσυχος 50χρονος σκηνοθέτης του επεξεργάζεται ήδη το σενάριο της αμέσως επόμενης ταινίας του. «Είναι ένα σενάριο εμπνευσμένο από την περιρρέουσα βία και τον γενικότερο μηδενισμό που κυριαρχεί πια και στην Ελλάδα» μας είπε πριν από λίγο καιρό ο Γιάνναρης τηλεφωνικώς από την Πελοπόννησο, από όπου και κατάγεται. Προκλητικός όπως πάντα, ο Γιάνναρης «βάφτισε» την ταινία του «Kalashnikov». Διόλου παράξενο, αφού το συγκεκριμένο ρωσικό όπλο είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σύμβολα βίας στην Ελλάδα και κυριαρχεί διαρκώς στα δελτία ειδήσεων, «προπαντός στην αθηναϊκή κοινωνία», όπως είπε χαρακτηριστικά ο σκηνοθέτης.
Αν όλα πάνε κατ‘ ευχήν, das 2012 προβλέπεται να είναι μια δραστήρια χρονιά για τον Κ. Γιάνναρη. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, τον περασμένο Νοέμβριο, όπου ο Γιάνναρης τιμήθηκε με την προβολή όλων των ταινιών του, ο Λόρενς Κάρντις, ανώτερος επιμελητής Κινηματογράφου του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης (και πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής του φεστιβάλ στην οποία ο Γιάνναρης ήταν μέλος), ενθουσιάστηκε με τα «Θραύσματα», τα πειραματικά κινηματογραφημένα ημερολόγια του έλληνα σκηνοθέτη. Σκέψη μάλιστα του κ. Κάρντις είναι να παρουσιάσει τα «Θραύσματα» στο ΜoΜΑ την επόμενη σεζόν, ενώ, όπως μας είπε ο κ. Γιάνναρης, τα «Θραύσματα» ενδεχομένως να παίξουν και στο Image Forum, ένα μεγάλο φεστιβάλ που πραγματοποιείται στο Τόκιο και στη Γιοκοχάμα.
«Θραύσματα» είναι ο γενικός τίτλος με τον οποίο ο Κ. Γιάνναρης βάπτισε τις κινηματογραφικές σημειώσεις που κρατούσε επί χρόνια (και εξακολουθεί να το κάνει). Μανιώδης κινηματογραφιστής, ο Κ. Γιάνναρης, όπου πάει, κουβαλά μαζί του μια κάμερα. Σήμερα μια ψηφιακή, παλαιότερα μια Super 8. Και τραβά τα πάντα. Σαν σημειώσεις. «Οπως ένας συγγραφέας στη θέση μου θα σημείωνε σε ένα τετράδιο ή ένας ζωγράφος θα έκανε σκίτσα, έτσι κι εγώ κινηματογραφώ. Και στη συνέχεια τα αφήνω στην άκρη».
Φαίνεται όμως ότι κάποια στιγμή τα θυμήθηκε και αποφάσισε να τα ενώσει σε δύο «κεφάλαια» συνολικής διάρκειας περίπου τρεισήμισι ωρών. Εχουν εικόνες από τη ζωή του Γιάνναρη στο Λονδίνο, όπου σπούδασε και έκανε σινεμά, προσωπικά θέματα, ερωτικά, ακόμη και πιο δύσκολα, όπως η κηδεία μιας εξαδέλφης του.
Σε ό,τι αφορά το «ταλαιπωρημένο» τελευταίο φιλμ του «Man at sea», ο Κ. Γιάνναρης ελπίζει να βγει αυτόν τον χειμώνα στις αίθουσες, γιατί είναι «μια ταινία που έχει περάσει από πολλά κύματα και αναζητεί πια την επαφή της με το κοινό». Προς το παρόν δεν έχει καταφέρει να βρει διανομή στην Ελλάδα, παρά τη συμμετοχή της στο περσινό Φεστιβάλ Βερολίνου (Πανόραμα) και στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης πριν από μερικούς μήνες, όπου προβλήθηκε με νέο μοντάζ.
Ο Γιάνναρης εξακολουθεί να πιστεύει ότι τα γυρίσματα του «Man at sea» ήταν τα δυσκολότερα της καριέρας του αλλά συμπληρώνει: «Ηταν φιλόδοξο αυτό το σχέδιο και είχε και μια ματαιοδοξία σε σχέση με το πενιχρό του προϋπολογισμού. Ηταν ένα μεγάλο εγχείρημα που έγινε κάτω από αφόρητη πίεση». Σύμφωνα πάντως με τον σκηνοθέτη, ο παραγωγός της ταινίας Γιώργος Λυκιαρδόπουλος ασχολείται με την ανεύρεση διανομέα.
Τόσο στη Θεσσαλονίκη όσο και στην Ταινιοθήκη αλλά και στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, όπου πριν από λίγο καιρό έδωσε σεμινάρια για το έργο του, ο Κ. Γιάνναρης ένιωσε και πάλι τη χαρά της απόλαυσης των ταινιών του ως απλός θεατής. «Οταν βρίσκεσαι στα γυρίσματα ή στη διαδικασία του μοντάζ, χάνεις τη συναισθηματική επαφή με το γεγονός που εσύ ο ίδιος δημιουργείς» μας είπε. «Χρειάζεσαι τουλάχιστον μια πενταετία _ προπαντός στις ταινίες μεγάλου μήκους με τις δυσκολίες και τα τραύματα των γυρισμάτων _ για να μπορέσεις να τις παρακολουθήσεις ως θεατής. Και όταν αυτό συμβαίνει, όπως μου συνέβη, το συναίσθημα είναι υπέροχο».
Quelle : tovima.gr
Allgemein

ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ : Φράνσις Μπέικον, Ανατομία ενός αινίγματος του Michael Peppiatt

Η βιογραφία του Φράνσις Μπέικον,ενός απο τους σημαντικότερους δημιουργούς του 20ου αιώνα, κυκλοφόρησε απο τις εκδόσεις Μικρή Άρκτος, υπό τον τίτλο Ανατομία ενός αινίγματος.
 Ο Φράνσις Μπέικον συγκαταλέγεται στους πιο χαρισματικούς και αινιγματικούς δημιουργούς του 20ού αιώνα. Οι πίνακές του, άμεσα αναγνωρίσιμοι, εξακολουθούν να αψηφούν ερμηνείες και να τροφοδοτούν διαμάχες. Ο Μπέικον υπήρξε επίσης μια σπάνια προσωπικότητα. Γενναιόδωρος αλλά σκληρός, ευθύς χαρακτήρας μα και επιδέξιος χειριστής των άλλων, ευδιάθετος και απεγνωσμένος, έζησε μια ζωή ακραίων αντιφάσεων, γεμάτη επιτεύγματα και θριάμβους, κακοτυχίες και προσωπικές τραγωδίες.

Η Μικρή Άρκτος με ιδιαίτερη χαρά παρουσιάζει στο φιλότεχνο κοινό την αναθεωρημένη έκδοση της έξοχης βιογραφίας του Michael Peppiatt για τον Φράνσις Μπέικον,  με τίτλο Ανατομία ενός αινίγματος σε μετάφραση Σπύρου Τσούγκου, καλύπτοντας ένα βιβλιογραφικό κενό στη μελέτη του έργου και της ζωής του διάσημου ζωγράφου. Ο Peppiatt χρησιμοποιεί καινούριο υλικό που του εμπιστεύτηκε ο ίδιος ο Μπέικον, αλλά δεν περιλήφθηκε στην πρώτη έκδοση, και προέρχεται από τις μακρές συζητήσεις τους στη διάρκεια πολλών ετών, ειδικά όταν ο καλλιτέχνης εργαζόταν στο Παρίσι. So, αντιλαμβανόμαστε σε βάθος τόσο τις στενές, προσωπικές σχέσεις του Μπέικον, τις πεποιθήσεις του περί τέχνης και τις απόψεις του για τη ζωή όσο και τα, συχνά, καυστικά του σχόλια για συγχρόνους του.

«Οι δυνατότητες του βιογράφου να κατανοεί και να ερμηνεύει αποκαλύπτονται στην αφήγηση του Michael Peppiatt για τη ζωή και το έργο του φίλου του Φράνσις Μπέικον […] Η εξιστόρηση της καλλιτεχνικής πορείας του Μπέικον διαθέτει αυτοπεποίθηση, είναι διασκεδαστική και προκαλεί τη γόνιμη σκέψη του αναγνώ-στη».
 «Ο Μπέικον έλεγε πως σε ένα πορτρέτο επιδίωκε να συλλάβει όλους τους παλμούς ενός ανθρώπου. Το ίδιο επιτυγχάνει τούτη η εκφραστική προσωπογραφία του».
David Sylvester, Independent on Sunday
Michael Peppiatt : Ο Michael Peppiatt είναι συγγραφέας, κριτικός και ιστορικός τέχνης. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ το 1964, και εργάστηκε αρχικά στο περιοδικό

The Observer ως κριτικός τέχνης. Στη συνέχεια πήγε στο Παρίσι ως συντάκτης στο περιοδικό Réalités. Παρέμεινε στη γαλλική πρωτεύουσα μέχρι το 1969, και συνεργάστηκε σ’ αυτό το διάστημα ως καλλιτεχνικός συντάκτης στην εφημερίδα Le Monde. Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, κάλυπτε το ρεπορτάζ για τις πολιτιστικές εκδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη για τα New York Times και The Financial Times ενώ εργαζόταν και ως ανταποκριτής στο Παρίσι για διάφορα περιοδικά τέχνης (Art News και Art International). Das 1985, o Peppiatt γίνεται εκδότης του Art International, το οποίο επανεκδίδεται στο Παρίσι.
Das 1994 επιστρέφει στο Λονδίνο και γράφει την βιογραφία του Φράνσις Μπέικον (1909-1992), με τον οποίο υπήρξαν στενοί φίλοι για τριάντα χρόνια. Η Βιογραφία του Μπέικον επιλέχθηκε ως «Βιβλίο της Χρονιάς» από το New York Times και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες, ενώ εξακολουθεί να θεωρείται ως η πιο πλήρης και οριστική καταγραφή της ζωής και του έργου του μεγάλου ζωγράφου.

Ο Peppiatt έχει επιμεληθεί πολλές εκθέσεις, κυρίως αναδρομικές, ανά τον κόσμο: της Σχολής του Λονδίνου, του Francis Bacon, του Alberto Giacometti, των Christian Schad και Antoni Tapies. Das 2005 του απονεμήθηκε διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Cambridge για τις δημοσιεύσεις του σχετικά με την τέχνη του 20ου αιώνα.
Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Royal Society of Literature.
Info
Πληροφορίες
Βιογραφίες:
Μετάφραση: Σπύρος Τσούγκος
ISBN: 978-960-8104-31-0,15x21cm Δεμένο, 512 p,Λ Τιμή 31,00 Euro
Εκδόσεις: Μικρή Άρκτος. Dezember 2011
Quelle : culturenow.gr
Allgemein

Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2012 το Μάριμπορ της Σλοβενίας

Το Μάριμπορ της Σλοβενίας και οι συνεργαζόμενες πόλεις θα φιλοξενήσουν πλήθος εκδηλώσεων στο πλαίσιο του σχεδίου «Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2012», που τίθεται επίσημα σε τροχιά υλοποίησης, με μεγάλη γιορτή, beim 14 Januar.
Οι πόλεις Μάριμπορ, Μούρσκα Σομπότα, Σλοβένι Γκράντετς, Βέλενιε, Νόβο Μέστο και Πτούι θα πραγματοποιήσουν από κοινού ένα πρόγραμμα, χωρισμένο σε τέσσερις ενότητες, που περιλαμβάνει 412 σχέδια.
Η ενότητα «Terminal 12» είναι επικεντρωμένη σε καλλιτεχνικά δρώμενα και η ενότητα «Τα κλειδιά στην πόλη» στην αστική αναγέννηση.
Σχέδια περιβαλλοντικής και κοινωνικής θεματολογίας περιλαμβάνονται στην ενότητα «Αστικά κανάλια» και η ενότητα «Ένα κλικ στη ζωή» αφορά τα γεγονότα στο διαδίκτυο.
Κατά την εναρκτήρια εκδήλωση θα πραγματοποιηθούν στο Μάριμπορ τα εγκαίνια των πολιτιστικών πρεσβειών περισσότερων από 20 συμμετεχουσών χωρών και του Οίκου της Αρχιτεκτονικής.
Στην εκδήλωση θα παραστεί η Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρμόδια για τον Πολιτισμό, Ανδρούλα Βασιλείου.
Την Κυριακή, 15 Januar, στο Σλοβενικό Εθνικό Θέατρο του Μάριμπορ θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά η όπερα „Μαύρες Μάσκες“ του Σλοβένου συνθέτη Μάριι Κογκόι σε σκηνοθεσία του Γιάνεζ Μπούργκερ.
Το Μάριμπορ είναι η πρώτη πόλη της Σλοβενίας που ανακηρύσσεται Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης από το 1985, όταν δόθηκε ο τίτλος της πρώτης Ευρωπαϊκής Πρωτεύουσας Πολιτισμού στην Αθήνα.
Εκτός από τη σλοβενική πόλη, τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης φέρει φέτος η Γκιμαράες της Πορτογαλίας, όπου θα πραγματοποιηθεί μεγάλη εναρκτήρια εκδήλωση στις 21 Januar.
Quelle : protothema.gr
Allgemein

THEATER : "Ο Ιβάν και τα σκυλιά" με τον Άρη Σερβετάλη στη Θεσσαλονίκη

 Η επιτυχημένη παράσταση που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Οικονόμου με τον Άρη Σερβετάλη και παρουσιάζεται μέχρι την 1η Ιανουαρίου στην Αθήνα, ανεβαίνει και στη Θεσσαλονίκη και ζωντανεύει την αληθινή ιστορία του μικρού Ιβάν από τις 5 έως τις 15 Januar 2012.
Η παράσταση εγκαινιάζει την επαναλειτουργία του θεάτρου ΑΥΛΑΙΑ.
«Και έτσι λοιπόν τα χρήματα τέλειωσαν και δεν υπήρχε τρόπος
να αγοράσει κανείς φαγητό.
Δοκίμασαν τα πάντα για να βρουν χρήματα και να αγοράσουν φαγητό όμως δεν γινόταν τίποτα επειδή τα χρήματα είχαν τελειώσει όλα.
Οπότε οι μανάδες και οι πατεράδες προσπάθησαν να βρουν πράγματα που μπορούσαν να ξεφορτωθούν, πράγματα που έτρωγαν, πράγματα που έπιναν ή πράγματα που χρειάζονταν ζεστασιά.
Έψαξαν τα σπίτια τους για τέτοια πράγματα.
Πρώτα έφυγαν τα σκυλιά.»
Πως επιζεί κανείς στο βίαιο κι αφιλόξενο τοπίο μιας πόλης που έχει πληγεί θανάσιμα από την ύφεση; «Ο Ιβάν και τα Σκυλιά» είναι μια συναρπαστική ιστορία επιβίωσης που ζωντανεύει τους ζοφερούς δρόμους της Μόσχας της δεκαετίας του 1990 μέσα απ’ τα μάτια ενός παιδιού.
« Δεν θα μιλήσω για το ορφανοτροφείο.
Ήταν οι χειρότερες μέρες.
Με πηγαίνουν στην εκκλησία.
Μου λένε ότι έχω ψυχή.
Είναι κάτι λαμπερό που βρίσκεται μέσα μου και είναι ένα κομμάτι του
Gott, όταν όμως το κοιτάζω, αυτό το κομμάτι του Θεού,
έχει ουρά και πόδι με νύχια και μαύρο υγρό μουσούδι»
Αληθινή ιστορία: Μόσχα, χειμώνας του 1996. Τρομοκρατημένο και κακοποιημένο από τον βάναυσο πατριό του, ένα τετράχρονο αγόρι το σκάει από το σπίτι και επιζεί ως εκ θαύματος χάρη στην ένταξή του σε μια αγέλη από σκυλιά. Μετά από τρείς αποτυχημένες προσπάθειες της αστυνομίας ‘συλλαμβάνεται’ τελικά το 1998 και κλείνεται σε ένα άσυλο. Μετά υιοθετείται. Στα όνειρά του ο Ιβάν Μισούκοβ τρέχει ακόμα στην άκρη της πόλης με τα σκυλιά του.
Στην παράσταση που σκηνοθέτησε ο Γιώργος Οικονόμου ο Άρης Σερβετάλης αφηγείται και βιώνει σε πρώτο χρόνο και σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία των παιδικών χρόνων του Ιβάν. Είναι ο πρωταγωνιστής μιας ιστορίας που, αν και απόλυτα αληθινή, γράφτηκε με τα υλικά του πιο ακραίου παραμυθιού: τον κίνδυνο, το θάρρος, τη βία, την απελπισία, την ανατροπή, τον πανικό, την ελπίδα, την καταδίωξη, τη φιλία, την ενηλικίωση, την αγάπη και την γαλήνη. Είναι ένας σύγχρονος Μόγλης, ένα τετράχρονο παιδάκι στην ζούγκλα της Μόσχας της δεκαετίας του 90 όπου η αγωνία για επιβίωση είναι τεράστια κι η ελπίδα είναι μηδενική. Ο μικρός Ιβάν κινείται σ ένα τοπίο όπου πρωταγωνιστούν οι άστεγοι αλκοολικοί, οι νεόπλουτοι γκάγκστερ, τα ανήλικα πρεζόνια, ο φόβος, το ψύχος και η πείνα. Φεύγει μια νύχτα μόνος απ τον εφιάλτη του σπιτιού του για να χωθεί σ’ αυτό το τοπίο της πλήρους εξαθλίωσης. Φεύγει για να γλυτώσει. Και εκεί δίπλα σε μια αγέλη από σκυλιά θα βρει τελικά την αρμονία.
Η συγγραφέας Χάτι Νέιλορ γεννήθηκε στο Λονδίνο και σπούδαζε ζωγραφική όταν το BBC αποδέχτηκε τη συμμετοχή της για το Φεστιβάλ Νέων Θεατρικών Συγγραφέων με το έργο «Το Κουτί». Από τότε έχει κερδίσει πολλά εθνικά και διεθνή βραβεία για τα ραδιοφωνικά θεατρικά της. Ζει στο Μπρίστολ και έχει γράψει για το θέατρο, την όπερα και τον κινηματογράφο.
«Ο Ιβάν και τα Σκυλιά» πρωτοανέβηκε στο Drum Theatre, στο Πλύμουθ, τον Σεπτέμβριο του 2010 και έχει παιχτεί με μεγάλη επιτυχία στο Λονδίνο και την Νέα Υόρκη. Das 2011 είναι υποψήφιο για το Olivier Award.
Τη μετάφραση του έργου υπογράφει ο Γιώργος Καλαμαντής, τη σκηνοθεσία ο Γιώργος Οικονόμου, το σκηνικό και τα κοστούμια ο Κώστας Βελινόπουλος, τη μουσική ο Νίκος Πορτοκάλογλου, τους φωτισμούς ο Γιάννης Δρακουλαράκος.
Στον ρόλο του Ιβάν ο Άρης Σερβετάλη
Info
Τοποθεσία Θέατρο Αυλαία, πλατεία ΧΑΝΘ (πλευρά Τσιμισκή), Saloniki
Ημερομηνία Πρεμιέρα Πέμπτη 5 Januar 2012
Παραστάσεις: Καθημερινά εκτός Δευτέρας, ώρα 21:00. Διάρκεια: 1.05’
Πληροφορίες Τηλ. 2310423925
Ticketpreise 15 €, Student 10 €
Quelle : culturenow.gr