Με
μεγάλη μου έκπληξη και οργή, das Geschichtsbuch der Grundschule
(Δ΄Τάξη), vom Bildungsministerium genehmigt, In 14 Seite, sagt
ευθέως ότι το αλφάβητό μας, der Grieche, es ist nicht griechisch, Aber
Φοινικικό!
Nach dem ersten Schock,που δέχτηκα μέσα στην τάξη πριν
μερικά χρόνια όταν ακόμη δίδασκα, Ich habe die Kinder angefleht, να σκεφτούν αν
μπορεί κάτι τέτοιο να είναι αληθινό.
Wie kann eine Zivilisation später als die Griechen leihen statt leihen?;
Πώς
μπορεί ένας πολιτισμός που δεν προσέφερε τίποτα από από τα επτά
θαύματα της αρχαιότητας, aufgelöst und existiert nicht mehr, να έδωσε Φώτα
στους Φωτοδότες Έλληνες;
Πώς μπορεί να έγραψε ο Όμηρος τα δύο
παγκοσμίου φήμης και εμβέλειας έργα του Ιλιάδα και Οδύσσεια την ίδια
χρονολγική περίοδο, in griechischer Sprache, aber mit einem geliehenen Alphabet, τη
στιγμή που οι Φοίνικες δεν έχουν να επιδείξουν κάτι αντίστοιχο ή έστω
υποδεέστερο;
Wie können sie und welche hirnlosen Menschen tun das?,
griechische Kinder und ihre Lehrer unterzubringen, να διδάσκουν και να
διδάσκονται από…von ihrer Geburt an, dass...sie keine...Griechen sind;
Dann zitiere ich das,Die Beweise, die ich finden konnte, sind positiv und beruhigend:

 EIN. Was ist das phönizische Alphabet?.
Κατά
τη Γλωσσολογία ως „Alphabet“ ορίζεται το «σύνολο συμβόλων με ορισμένη
σειρά και τάξη, που χρησιμεύουν για να αποδίδονται οι στοιχειώδεις
φθόγγοι μιας γλώσσας, με τον περιορισμό ο κάθε φθόγγος ν’ αντιστοιχεί
P‘ ein einzelnes Symbol und umgekehrt“. Deshalb in alphabetischer Schreibweise
(das heißt, die Schrift der Völker Europas, von Amerika, της Αυστραλίας
αλλά και άλλων περιοχών του πλανήτη) κάθε γράμμα αποδίδει ένα
στοιχειώδη ήχο.

Αυτό δεν ισχύει στις ατελέστερες της
αλφαβητικής συλλαβικές γραφές, στις οποίες κάθε σύμβολο αποδίδει μία
συλλαβή (zwei oder mehr Klangtöne), wie z.B.. beim
συλλαβικές Ελληνικές γραφές Γραμμική Α και Β ένα σύμβολο αποδίδει τη
συλλαβή – Herr (k+o), ein weiteres Symbol ist die Silbe po (p+o) Koks. Στη
φοινικική γραφή (das nur Konsonanten und keine Vokale hat), στα
ελάχιστα διασωθέντα δείγματά της, die Situation ist immer noch „schlechter“,
δεδομένου ότι κάθε σύμβολό της δεν αποδίδει ούτε καν μία συγκεκριμένη
συλλαβή, aber anders, dem ihre Lektüre überlassen bleibt
„Inspiration“ des Lesers. Also z.B. ένα σύμφωνο μπορεί να διαβαστεί ως
μπα, boo, Komm herein, Bi, bo usw., oder ein anderer als gu, ga, Bruder, γκο
κ.λπ. daher, Die phönizische Schrift ist nicht nur kein Alphabet,
aber es handelt sich nicht einmal um eine ausgefeilte Silbenschrift, του βαθμού
τελειότητας της αντίστοιχης Ελληνικής.

Και είναι πράγματι
καταπληκτικό το γεγονός, ότι έχει καθιερωθεί στην επιστήμη κατά τα
τελευταία 150 Jahre über den widersprüchlichen Begriff „Phönizisches Alphabet“,
damit ein Skript, das nichts mit dem Alphabet zu tun hat.
Und noch unglaublicher ist die Durchsetzung wissenschaftlicher Dogmen,
dass das griechische Alphabet vom Phönizischen stammte, το οποίο όχι μόνο
δεν είναι αλφάβητο, αλλά είναι μία ατελέστερη γραφή από τις Ελληνικές
Γραμμικές Γραφές Α και Β. Για τους λόγους αυτούς κατά τον προσφάτως
εκλιπόντα πρόεδρο της Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων Παν. Γεωργούντζο ο
χαρακτηρισμός που έδωσε ο καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης στη φοινικική
Schreiben „Quasi-Silbenalphabet“ (;!) απορρίπτεται και πρέπει να
αντικατασταθεί με το ορθό „rein kontrahierte Silbe“ σύστημα
γραφής (siehe Univ. Georgiuntzou, Das griechische Erfindungsalphabet:
sein Artikel in der Zeitschrift Davlos, Ausgabe. 142, Oktober 1993, p.
8242).

B) Das Griechische des Alphabets.

1. Die archäologischen Beweise

DAS
θεωρία ότι το Αλφάβητο είναι εφεύρεση των Φοινίκων συντηρήθηκε εκτός
των άλλων με το επιχείρημα ότι ορισμένα σύμβολα της φοινικικής γραφής
μοιάζουν με τα αλφαβητικά γράμματα, B.C. die A(Alef) ist
αντεστραμμένο ή πλαγιαστό το ελληνικό Α κλπ. Το επιχείρημα αυτό
φαινόταν ισχυρό μέχρι προ 100 Jahre alt, όταν οι γλωσσολόγοι και οι
ιστορικοί ισχυρίζονταν ακόμη ότι οι Έλληνες δεν γνώριζαν γραφή προ του
800 B.C.!

Rund um die 1900 όμως ο Αρθούρος Έβανς ανέσκαψε
την Ελληνική Μινωική Κρήτη και ανεκάλυψε τις ελληνικές Γραμμικές
Γραφές, deren Symbole als identische Formen waren 17
zumindest aus 24 Buchstaben des griechischen Alphabets. Με δεδομένα
das: ein) die ältesten Beispiele dieser griechischen Schriften (Γραμμική Α
και Β), die später auch in Pylos entdeckt wurden, in Mykene,
in Menidi, in Theben, aber auch weiter nördlich, μέχρι τη γραμμή του Δούναβη
και χρονολογήθηκαν τότε πριν από το 1500 B.C. und b) οι Φοίνικες και η
γραφή τους εμφανίζονται στην ιστορία όχι πριν το 1300 B.C. Ο Έβανς
στο έργο του Scripta Minoa διετύπωσε, er zuerst, αμφιβολίες για την
αλήθεια της θεωρίας ότι οι Έλληνες έλαβαν τη γραφή από τους Φοίνικες,
εκφράζοντας ταυτόχρονα την επιστημονική υποψία ότι μάλλον συνέβη το
αντίθετο.

Οι αμφιβολίες για την μη προτεραιότητα των
Φοινίκων έναντι των Ελλήνων στην ανακάλυψη της γραφής έγιναν
βεβαιότητα, als Professor Paul Faure, διεθνής αυθεντία της
Προϊστορικής Αρχαιολογίας, δημοσίευσε στο αμερικάνικο αρχαιολογικό
περιοδικό, von Indiana University Press, Nestor (Jahr 16,
1989, p. 2288) Kommunikation, στην οποία παραθέτει και αποκρυπτογραφεί
πινακίδες Ελληνικής Γραμμικής Γραφής, που βρέθηκαν σε ανασκαφές στο
κυκλώπειο τείχος των Πιλικάτων της Ιθάκης και χρονολογήθηκαν με
σύγχρονες μεθόδους στο 2700 B.C. Γλώσσα των πινακίδων είναι η Ελληνική
και η αποκρυπτογράφηση του Φωρ απέδωσε φωνητικά το συλλαβικό κείμενο
ως εξής: EIN]RE-DA-TI. DA-MI-U-A-. A-TE-NA-KA-NA-RE(kämpfen)-DER. Η φωνητική
αυτή απόδοση μεταφράζεται, laut dem französischen Professor immer :«Ιδού τι
εγώ η Αρεδάτις δίδω εις την άνασσαν, Tante Rean:100 Ziege, 10
Schaf, 3 Schweine“. So hat Faure bewiesen, ότι οι Έλληνες έγραφαν και
μιλούσαν Ελληνικά τουλάχιστον 1400 χρόνια πριν από την εμφάνιση των
Φοινίκων και της γραφής τους στην ιστορία.

Αλλά οι
αρχαιολογικές ανασκαφές στον Ελληνικό χώρο την τελευταία 12ετία
απέδωσαν και άλλες πολλές και μεγάλες εκπλήξεις: Οι Έλληνες έγραφαν όχι
μόνο τις συλλαβικές Γραμμική Α και Β Γραφές τους αλλά και ένα είδος
γραφής πανομοιότυπης με εκείνη του Αλφαβήτου τουλάχιστον από το
6000B.C. Tatsächlich in Dispelio, μέσα στα νερά της λίμνης της
Καστοριάς, Professor G. Χουρμουζιάδης ανεκάλυψε ενεπίγραφη πινακίδα
με γραφή σχεδόν όμοια με την αλφαβητική, η οποία χρονολογήθηκε με τις
σύγχρονες μεθόδους του ραδιενεργού άνθρακα (C14) και της οπτικής
θερμοφωταύγειας στο 5250 B.C.

Τρία χρόνια αργότερα ο
έφορος Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Ν. Samson, ανασκάπτοντας
das „Höhle der Zyklopen“ der einsamen Insel Giura Alonissos (Βόρειες
Σποράδες), entdeckte Gefäßfragmente („Muscheln“) με γράμματα
πανομοιότυπα με εκείνα του σημερινού Ελληνικού Αλφαβήτου, τα οποία
χρονολογήθηκαν με τις ίδιες μεθόδους στο 5500 – 6000 B.C. Das Gleiche
αρχαιολόγος διενεργώντας το 1995 Ausgrabungen in Milos, entdeckt
„Protokykladische Schiffe“ aus der Mitte des 3. Jahrtausends v. Chr, που έφεραν
πανομοιότυπα τα γράμματα του Ελληνικού Αλφαβήτου Χ,Ν,M,K,X,Pi,DAS,E.
Es ist offensichtlich, ότι οι αρχαιολογικές αυτές ανακαλύψεις όχι απλώς
προσέδωσαν ήδη το χαρακτήρα του κωμικού στη λεγόμενη „Φοινικική
Θεωρία“ über die Entdeckung des Schreibens, αλλά ανατρέπουν εκ βάθρων
ολόκληρη την επίσημη χρονολόγηση της ελληνικής Ιστορίας, όπως αυτή
διδάσκεται, sondern auch die offizielle Weltgeschichte der Zivilisation.

2. DAS „fast“ mathematischer Beweis.

Aber
παράλληλα προς την κατεδάφιση του χάρτινου οικοδομήματος του
„phönizisch“ Alphabet mit Hilfe der archäologischen Hacke,
Es entstand auch ein neues überwältigendes Element, das uns der Priester geschenkt hat 20
χρόνια σεμνή και αθόρυβη μελέτη της Ελληνικής Γλώσσας και Γραφής από
έναν μεγάλο ερευνητή, Elias L. Chatsomoiro, welches leider verloren gegangen ist
19 Dezember 1991, aber da hat er es geschafft, fertig zu werden, λίγους μήνες
πριν από τον αδόκητο θάνατό του, την ριζοσπαστική έρευνά του «Ιστορία
Γενέσεως της Ελληνικής Γλώσσας – Από τον έλλοπα θηρευτή μέχρι την
εποχή του Διός- Die Entschlüsselung des griechischen Alphabets“.

Στην
έρευνά του αυτή, hat sich wunderbar bewährt, ότι κάθε γράμμα του
Ελληνικού Αλφαβήτου περιέχει μια σταθερή κωδική σημασία, την οποία
εισάγει κυριολεκτικά ή μεταφορικά ως επί μέρους έννοια στην γενική
έννοια κάθε Ελληνικής λέξεως στην οποία ανήκει. Also irgendwann alle
(uralt) Das griechische Wort ist ein Quasi-Akronym [wie z.B..
D(Monate) E(Behandlung) DAS(Elektrismus): PPC], wo jeder Buchstabe (ανάλογα με
τη θέση που κατέχει στην σειρά των γραμμάτων της λέξεως) δίνει ένα
σημαντικό ή λιγότερο σημαντικό νοηματικό στοιχείο της και όλα μαζί
δίνουν τον λογικό ορισμό της έννοιας που εκφράζει η λέξη. Σημειώνεται
εδώ, dass sie „Unterschiedshinweis“ της έννοιας δίνει συνήθως το αρκτικό
γράμμα.

Hier ist sicherlich kein Platz, για να παρουσιάσω
τις κωδικές σημασίες των γραμμάτων του ελληνικού Αλφαβήτου εν τω
συνόλω τους, όπως αναλύονται στην επαναστατική αυτή ανακάλυψη στον
τομέα της μελέτης του ανθρωπίνου Λόγου. Αλλά ενδεικτικά θα διαλέξω ένα
μόνο από τα 24 unsere Briefe, das u oder Y (da dies auch als angesehen wird
„repräsentativ griechisch“, Y Greacum im sogenannten „lateinisch“ Alphabet,
was nichts weiter als eine Variante des Griechischen ist, von Chalkida). Das
ύψιλον λοιπόν, wie seine Form zeigt, έχει την κωδική σημασία
της κοιλότητας ή (invertiert) την κυρτότητας και αυτήν εισάγει στις
έννοιες των Ελληνικών λέξεων που το περιέχουν – und Katze‘ Erweiterung,
Manchmal, und die Bedeutung von Flüssigkeiten (τα οποία διά φυσικής ροής καταλήγουν
και γεμίζουν την κοιλότητα).

Προχείρως αναφέρω μερικές
ονομασίες αγγείων και υγρών όπως: kot-Y-li, Go-Y-ttos, tr-Y-blion,
p-y-xis, Amphore-Y-s, b-Y-tion, Lampe, Vorschulkinder, Ske-Yos usw. – όλες
με τη σημασία του κοίλου αντικειμένου, αλλά και πλείστες άλλες λέξεις
όπως κ-Υ-ησις (Konvexität des Bauches der schwangeren Frau), Welle
(Konvexität oder Vertiefung in der Meeresoberfläche), Krypta
(Bodenhohlraum), Sub (die Absicht: κοιλότητα κάτω από μία στάθμη ή
επίπεδο), Ultra (die Absicht: κυρτότητα πάνω από μία στάθμη ή
επίπεδο=Υ-ψος), όλες οι λέξεις που έχουν ως πρώτα συνθετικά τους τις
προθέσεις Υ-πό και Υ-πέρ, που ανέρχονται σε εκατοντάδες, αλλά και
χιλιάδες άλλες. Diese geniale Entdeckung, την οποία δυστυχώς η
επίσημη επιστήμη επί 8 Jahre noch „ignoriert“, αν και αποτελεί
συνέχεια και ολοκλήρωση της λησμονημένης Πλατωνικής προσεγγίσεως του
προβλήματος της γλώσσας („Kratylos“):

1. Διαλύει οριστικά
τη θεωρία, dass die griechische Sprache aus einer anderen stammte (der angebliche
„Indogermanisch“), δεδομένου ότι αποδεικνύεται ως η μόνη μη συμβατική
γλώσσα του κόσμου, η μόνη γλώσσα δηλαδή που παρουσιάζει αιτιώδη σχέση
μεταξύ του σημαίνοντός της (Wort) und seines Signifikanten (von
πράγματος που ονομάζει η λέξη).

2. Katze‘ Erweiterung
αποδεικνύει, ότι είναι η πρώτη και η μόνη δημιουργηθείσα γλώσσα του
ανθρωπίνου είδους, από την παραφθορά της οποίας απέρρευσαν οι
συμβατικές γλώσσες (δηλαδή αυτές όπου υπάρχει αναιτιώδης σχέση μεταξύ
σημαίνοντος και σημαινομένου), όπως είναι όλες ανεξαιρέτως οι λοιπές
γλώσσες του πλανήτη.

3. Αποδεικνύει κατά μη επιδεχόμενο
καμία λογική αμφισβήτηση τρόπο, ότι το Αλφάβητο έγινε από τους Έλληνες,
για να αποδώσουν με τα κωδικά τους 24 ή 27 γράμματα τις έννοιες των
Ελληνικών λέξεων – und nur diese.

4. Δείχνει
συγκριτικά, dass die Symbole der phönizischen Schrift und ihre Namen
(„aleph“ = Ochse, „beth“=Hütte, „gimel“=Kamel usw.) όχι μόνο δεν
περικλείουν κωδικές ονομασίες, αλλά συνάπτονται ή παραπέμπουν σε
πρωτόγονες ζωικές καταστάσεις.

Γ) Το απόσπασμα του Ηροδότου

Όλοι
οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς που αναφέρονται στο Αλφάβητο
(„Γράμματα“, όπως το έλεγαν), το θεωρούν πανάρχαια Ελληνική εφεύρεση
(του Προμηθέα, του Παλαμήδη, του Λίνου κλπ.). Η θεωρία του „phönizisch“
Αλφαβήτου πάντοτε στηριζόταν και στηρίζεται ακόμη από τους
υποστηρικτές της σε μία εξαίρεση του κανόνα αυτού. Την εξαίρεση αυτή
αποτελεί ένα απόσπασμα του Ηροδότου, που ο ίδιος παρουσιάζει ως
προσωπική γνώμη του («ως εμοί δοκέει» = όπως μου φαίνεται…), ihr
οποία σχημάτισε, όπως αναφέρει σε προηγούμενη παράγραφο,
«αναπυνθανόμενος» (=παίρνοντας πληροφορίες από άλλους). Αλλά ας δούμε
το κείμενο του Ηροδότου („Geschichte, E 58“):

«58.Οι δε
Φοίνικες ούτοι οι συν Κάδμω απικόμενοι τών ήσαν Γεφυραίοι άλλα τε
πολλά οικήσαντες ταύτην την χώρην εισήγαγον διδασκάλια ες τους Έλληνας
και δη και γράμματα, Früher gab es kein Griechisch wie bei mir, πρώτα μεν
τοίσι και άπαντες χρέωνται Φοίνικες· μετά δε χρόνου προβαίνοντος άμα τη
φωνή μετέβαλλον και τον ρυθμόν των γραμμάτων».

[58.Οι δε
Φοίνικες αυτοί, που μαζί με τον Κάδμο αφίχθησαν, εκ των οποίων και οι
Γεφυραίοι, και σε πολλά άλλα μέρη κατοικήσαντες την χώραν αυτήν
εισήγαγαν και τέχνες (νέες ή άγνωστες) zu den Griechen und sogar
(manche) Schreiben, was den Griechen vorher nicht bekannt war, καθώς εγώ
νομίζω, πρώτα αυτήν την γραφή την οποίαν και όλοι οι Φοίνικες
μεταχειρίζονται· μετά όμως με την πάροδο του χρόνου (οι Φοίνικες)
μετέβαλλαν μαζί με τη γλώσσα (τους) και το είδος αυτό της γραφής.]

Στο
απόσπασμα αυτό το σημαντικότερο είναι, ότι στην κρίσιμη φράση («άμα
τη φωνή μετέβαλλον και τον ρυθμόν των γραμμάτων») αποκαλύπτεται, das
οι Φοίνικες – Γεφυραίοι, που πήγαν στην Βοιωτία με τον Κάδμο, έφεραν
από την Φοινίκη κάποια γραφή τους, αλλά καθώς οι Φοίνικες άλλαξαν τη
γλώσσα τους (έμαθαν πια δηλαδή τα Ελληνικά), άλλαξαν και αυτή τη γραφή
τους (έγραφαν πια δηλαδή με την υπάρχουσα στη Βοιωτία πανάρχαια
ελληνική γραφή). Στη δήλωση λοιπόν αυτή του Ηροδότου οι μεταφραστές
δίνουν το νόημα, ότι οι ντόπιοι Έλληνες Βοιωτοί και όχι οι Φοίνικες
μετανάστες άλλαξαν τη δική τους γλώσσα και γραφή και υιοθέτησαν τη
φοινικική!

Στη γενικά ασυνάρτητη αυτή αναφορά στον
Alphabet, όπως διασώθηκε, είναι προφανείς και οι
παρεμβάσεις-αλλοιώσεις που ακολουθούν στο κείμενο και που διαπράχθηκαν
άγνωστο από ποιούς και πότε. Αλλά ας δούμε την ύποπτη συνέχεια του
κειμένου, όπως έφθασε σ‘ εμάς:

«Περιοίκεον δε σφέας τα
πολλά των χώρων τούτον τον χρόνον Ελλήνων Ίωνες οι παραλαβόντες διδαχή
παρά των Φοινίκων τα γράμματα, μεταρυθμίσαντες σφέων ολίγα εχρέωντο,
χρεώμενοι δε εφάτισαν, ώσπερ και το δίκαιον έφερε εισαγαγόντων
Φοινίκων ες την Ελλάδα, Φοινίκηια κεκλήσθαι».

[Κατοικούσαν
δε πέριξ αυτών (των Φοινίκων) στα περισσότερα μέρη κατ‘ εκείνο τον
χρόνο (του Κάδμου) εκ των Ελλήνων Ίωνες, οι οποίοι παραλαβόντες διά της
επαφής ή και διδασκαλίας παρά των Φοινίκων τη γραφή τους αλλάξαντες
την μορφή της γραφής αυτών oλίγα μετεχειρίζοντο. Μεταχειριζόμενοι δε
αυτά είπαν, καθώς ήταν δίκαιο, επειδή τα εισήγαγαν στην Ελλάδα
Φοίνικες, να ονομάζωνται Φοινικά.]

Η αναφορά αυτή, κατά
των Η. Chatsomoiro („Δαυλός“, τ.118), ότι δηλαδή εκ των Ελλήνων οι
Ίωνες, οι κατοικούντες πέριξ των Φοινίκων παρέλαβαν τη Φοινικική γραφή
και λίγα γράμματά της μεταχειρίζονταν, αφού τα τροποποίησαν, und
χάριν του δικαίου, επειδή οι Φοίνικες τα εισήγαγαν στη Ελλάδα, das
ονόμασαν Φοινικικά, αποτελεί κραυγαλέα αντίφαση και συνεπώς πρόκειται
για πλαστή υποπαράγραφο, δήθεν επεξηγηματική, η οποία σκοπεύει να
καταστήσει αβαρή την προηγηθείσα πληροφορία «άμα τη φωνή μετέβαλλον
και τον ρυθμόν των γραμμάτων». Και όμως η „Φοινικική Θεωρία“
θεμελιώθηκε εξ ολοκλήρου και συντηρείται πάνω στο θεμέλιο της
προφανούς αυτής πλαστογραφίας.

DAS „Φοινικική Θεωρία“
καθιερώθηκε στην Ευρώπη σε μία εποχή που, όπως γράφει ο διαπρεπής
σύγχρονος Άγγλος κλασσικός φιλόλογος S.G.Rembroke („The Legacy of
Griechenland, εκδ. Oxford University Press, 1984), «στους Φοίνικες γενικά
εδίδετο ένας ρόλος ενδιαμέσων», που ξέφευγε από οιαδήποτε πληροφορία
der Geschichte, ένας ρόλος δηλαδή μεταφορέων της σοφίας και του
πολιτισμού του περιουσίου λαού του Ισραήλ στους απολίτιστους λαούς και
δη στους Έλληνες. Αυτά βέβαια είναι συγχωρητέα, αφού λέγοντας περί τα
τέλη του Μεσαίωνα, οπότε ο θρησκευτικός φανατισμός και ο σκοταδισμός
είχαν φθάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε να θέλουν την κόρη του Αγαμέμνονος
Ιφιγένεια ως κόρη του Ιεφθά, τον Δευκαλίωνα ως Νώε, τον Άπι ως
σύμβουλο του Ιωσήφ, τον Απόλλωνα, τον Πρίαμο, τον Τειρεσία και τον
Ορφέα ως διαστροφές του Μωυσή, την ιστορία των Αργοναυτών ως διάβαση
των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο στην Παλαιστίνη και άλλα πολλά
παρόμοια. Αυτές τις επισημάνσεις τις κάνει ο Rembroke.

Και
καταλήγουμε εμείς: Τότε ο Ελληνισμός, ευρισκόμενος από άποψη εθνικής
αυτοσυνειδησίας σε κωματώδη πνευματική κατάσταση και από άποψη
ιστορικής αυτογνωσίας σε αφασία, ήταν εντελώς ανίκανος να υπερασπισθεί
την ιστορία του και τον πολιτισμό του, και γι‘ αυτό δεν αντιδρούσε και
δεν μπορούσε να αντιδράσει.
Δημήτρης Ι. Λάμπρου

Αυτά τα εμπεριστατωμένα, τα απολύτως επιστημονικά και πολύ ορθά αναφέρει ο κ. Δημήτριος Λάμπρου στο ανωτέρω άρθρο του.
Εκείνο
που προξενεί θλίψη και οργή (περισσότερο οργή) είναι με πόση αφέλεια;
και σιγουριά έρχεται ένα βιβλίο του ΟΕΔΒ, που αποτελεί „Ευαγγέλιο“
στα μάτια μαθητών, γονέων και δασκάλων, να λέει τέτοιες ανακρίβειες
και να περνά τόσο ανθελληνικά μηνύματα σε ψυχές „tambula rasa“ άγραφα
Papiere ,αθώα και λευκά και να σχηματοποιεί συνειδήσεις σε αβεβαιότητα
και παντελή σύγχυση.
Παραθέτω στο σημείο αυτό ένα απλούστατο
παράδειγμα μεγαλείου της Ελληνικής γλώσσας που ναι, είναι Κώδικας με
ιερά σύμβολα, (Briefe), που πάνω σ΄αυτά μεγαλούργησε, έχτισε
Παρθενώνες, επιβίωσε και θα επιβιώσει το Ελληνικό Έθνος, σε μια πορεία
αιώνια στο χώρο και στο χρόνο, έτσι ώστε οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές
του μέλλοντος, θα ομιλούν και θα „καταλαβαίνουν“ μόνο Ελληνικούς
χαρακτήρες και λέξεις „κωδικούς“. Διότι αυτό το Αλφάβητο, das
προέρχεται ούτε από τους Φοίνικες,ούτε από κάποιον άλλο λαό:
Έχει Θεϊκή καταγωγή, όπως και οι ίδιοι οι Έλληνες.

ΥΔΩΡ.
Τέσσερις μόλις χαρακτήρες Ελληνικού Αλφαβήτου (κατά το Λακωνίζειν..)
und „ουκ εν τω πολλώ το ευ“. Αυτά τα τέσσερα γράμματα δίνουν τεράστιες
πληροφορίες για το τι σόι πράγμα είναι αυτό το ΥΔΩΡ..
Υ: Ύψιλον.Σχηματική αναπαράσταση χωνιού, δηλώνει ευθέως και σαφώς τον τρόπο περισυλλογής του
ύδατος.
D: Δέλτα.Το γράμμα σημαίνει Δύναμη. Το νερό είναι πράγματι δυνατό έως και καταστροφικό. Με το
σύμβολο αυτό υποδεικνύεται ο τρόπος προστασίας και χρησιμότητας (αφού το περισυλλέξεις)
Το Δ είναι το σχήμα φράγματος, πεπλατυσμένου στη βάση και αιχμηρού στην κορυφή για να
αντέξει η κατασκευή την πίεση στη βάση. Είναι πυραμοειδές κατασκεύασμα που οι αρχαίοι
Αιγύπτιοι και Έλληνες κατασκεύασαν να φυλάξουν τις γνώσεις τους από τον κατακλυσμό.
Ω: Ωμέγα.Σχηματική αναπαράσταση της Γαίας- γης (κύκλος) Zu ..“κολυμπά“ στην καμπύλη ~ γραμμή
των υδάτων,υποδηλώνοντας τη σημασία του νερού ως βάση της γης. Επίσης ως έσχατο
γράμμα της αλφαβήτου δηλώνει το ΤΕΛΟΣ κάθε οργανισμού άμα της έλλειψής του.
Ρ Ρρρρρο.Το „ηχητικό“ σύμβολο της ροής, ήχος γράμματος συνεχούς ροής δηλώνει ότι είναι υγρό,
ρευστό, παράγει ήχο ρρρρρ κατά την κίνησή του και δηλώνει φυσική κατάσταση και υφή.
Περισσότερα θα βρείτε σ΄αυτ΄το βίντεο που αναλύω το θέμα:

http://www.youtube.com/watch?v=aN0wGmGFMiM

Αγαπητοί
φίλοι, όλα αυτά σε τέσσερα μόλις γράμματα. Αυτό είναι..Σοφία. Dies
είναι Ελληνικό Αλφάβητο. Αυτό έχουμε κληρονομήσει απ΄ ευθείας από τους
Προγόνους μας, τους Ιερούς Έλληνες, των οποίων το Όνομα και το
επιπλέον γονίδιο φέρουμε υπερήφανοι.
Σας ερωτώ λοιπόν και παρακαλώ τη γνώμη σας:
Ist
ποτέ δυνατόν, να δανειστήκαμε ξένα σύμβολα, από ένα ξένο πολιτισμό
που μάλιστα δεν υφίσταται πλέον, προκειμένου να εκφράσουμε την Ιερή
και Θεϊκή Γλώσσα των Ελλήνων;
Για όσους θέλουν κι αντέχουν τα
πλέον αξιόπιστα αρχαία κριτήρια και αποδείξεις, το θέμα ΞΕΚΑΘΑΡΙΖΕΙ
και ΛΑΜΠΕΙ σ΄αυτό το βίντεο εδώ, χωρίς να γεννάται ουδεμία πλέον
ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ.

http://www.facebook.com/video/video.php?v=122158924500974&oid=258694830140

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΜΑΝΤΕΣ
 

Δημήτριος Μαντές: 

Ο Ανθελληνισμός ΔΕΝ θα περάσει κυρία Διαμαντοπούλου!