Καημός; Ελπίδα; Ανοχή; Οργή;

Ο ΣΥΡΙΖΑ, Φίλες και Freunde,
κυβερνά με ένα Πι.
Dies που έχουν, όσοι για λόγους υγείας δεν μπορούν να περπατήσουν αυτόνομα.
DAS Καημός του Ελληνικού Λαού,
Das οποίος απογοητευμένος από τα αποτελέσματα της κρίσης,
οδήγησε ihre ψηφοφόρους, στην κάλπη με Ελπίδα στον ΣΥΡΙΖΑ.
Ανέχεται ο Λαός
Die συνεργασία με τους ΑΝ.ΕΛΛ.
und τη δυστοκία στις διαπραγματεύσεις, άλλωστε δεν έχει και εναλλακτική λύση.

Προσοχή όμως
στον σύνδεσμο των στηριγμάτων του Πι
Ευρωπαϊκή Kurs und
Νομισματική Ένωση.

DAS Οργή του Λαού, θα είναι και Άδικη.

Κύριε Παύλο, καλημέρα.

Ο Έλληνας, στην πλειοψηφία του, πότε δεν ψήφισε ιδεολογικά,
αλλά πάντα προσωποκεντρικά. Αυτό που πιστεύει ότι βολεύει
τα οικογενειακά, για να μη πω τα ατομικά του, συμφέροντα.
Κονόμα και Καταπιόνα.
Φύγαμε από το ΠΑΣΟΚ ομαδικά και πήγαμε στο ΣΥΡΙΖΑ
ομαδικά και συντεταγμένα
γιατί το πρώτο άρχισε να περιορίζει
και το δεύτερο να υπόσχεται.
Φύγαμε από τη ΝΔ ομαδικά και σε διάφορες κατευθύνσεις
γιατί δεν χωνεύουμε τον „αποστάτη“ πρωθυπουργό
που μας έκοψε τις συντάξεις και τους μισθούς παροδικά.
Δεν υπολόγισε κανείς μας ότι,
για να πετύχει κάποια κυβέρνηση,
θέλει σχεδιασμό και μακροχρόνια πολιτική (KKE)
και τρέξαμε όλοι στον ενθουσιασμό του ΣΥΡΙΖΑ.
Αγνοήσαμε, όλοι μας, τη στρατηγική του Ευάγγελου,

διότι απαιτούσε χρόνο.

Από τα υπάρχοντα κόμματα, καν‘ A, δεν με αντιπροσωπεύει,
υποστηρίζω όμως, μέχρι τις επόμενες εκλογές,
την κυβέρνηση και εύχομαι να πετύχει, για το καλό όλων μας.

Πιστεύω ότι. Στο εξής θα πρέπει να ψηφίζουμε βαθειά ιδεολογικά,
και μόνον έτσι θα δούμε „άσπρη“ μέρα. (Ως γνωστό το λευκό χρώμα περιέχει εντός του, όλο το φάσμα των χρωμάτων. Άρα, δίκαιο κράτος, απέναντι σε κάθε πολίτη)
Δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει ποιός κυβερνά, αλλά πώς μας κυβερνά.
Ναι σε κυβέρνηση των εργαζομένων, Όχι σε ταξικές κυβερνήσεις.

Κύριε Παύλο, καλημέρα.