Τόνια Σωτηροπούλου: «Κατά περιόδους, έχω θέμα με το σώμα μου»

Η Τόνια Σωτηροπούλου μιλάει στο περιοδικό GLAM και αποκαλύπτει πώς είναι στην καθημερινή της ζωή ενώ αναλύει την έννοια του γάμου, το ενδεχόμενο ενός παιδιού και την εξωτερική της εμφάνιση.
Διάβασε μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα της συνέντευξής της:

Πως είσαι στην καθημερινότητα σου; “Είμαι χαμηλών τόνων. Ζω μια ήρεμη ζωή με τους φίλους μου, που για μένα είναι ο κόσμος μου, η οικογένεια μου”.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο λάθος σου; “Δεν ξέρω αν είναι κάτι συγκεκριμένο. Ας πούμε έμεινα τρία χρόνια στην Ελλάδα και έκανα τηλεόραση χωρίς να το θέλω. Είχα μπερδευτεί, αισθάνθηκα ότι προδίδω το όνειρό μου”.

Με τους συντρόφους σου πώς λειτουργείς; “Είμαι τρομερά ανασφαλής. Είναι πολύ δύσκολο για κάποιον να το διαχειριστεί. Δίνω πολλά αλλά είμαι απαιτητική από τη σχέση μου”.

Η λέξη “γάμος” τι σημαίνει για σένα; “Δεν μου λέει τίποτα, για μένα ο γάμος είναι ένα πάρτυ. Η έννοια της οικογένειας μου αρέσει πολύ. Μπορεί να είσαι με έναν άνθρωπο καλά, να έχεις κάνει παιδιά και να είσαι ευτυχισμένος. Με το να παντρευτείς τι θα αλλάξει; Ιδανικά, θα ήθελα να βρω το σύντροφο της ζωής μου με τον οποίο θα είμαστε συνοδοιπόροι. Όλοι το έχουμε ανάγκη”.

Παιδάκι θα ήθελες να κάνεις; “Μου αρέσουν πάρα πολύ,πεθαίνω για τα παιδιά. Είναι παράδειγμα για το πώς πρέπει να ζούμε τη ζωή μας”.

Πιστεύεις ότι είσαι όμορφη; “Δεν πάω στον καθρέφτη μου να πω “τι όμορφη που είσαι” άλλα έχω αντίληψη της εξωτερικής μου εμφάνισης”.

Ποιο είναι το πιο δυνατό σου σημείο; “Ως προσωπικότητα το χιούμορ μου. Εμφανισιακά θεωρώ ότι έχω ένα δυνατό πρόσωπο, δυνατά χαρακτηριστικά. Μου αρέσει γιατί μπορώ να κάνω πολλά πράγματα, να παίξω πολλούς ρόλους”.

Το πιο αδύναμο; “Η ανασφάλεια, που με πάει μεν μπροστά γιατί δεν επαναπαύομαι. Στην εμφάνισή μου κατά περιόδους έχω θέμα με το σώμα μου, γιατί ποτέ δεν υπήρξα πολύ αδύνατη. Όταν όμως ξέρω ότι θα ξεκινήσω γυρίσματα, κάνω δίαιτα και είναι βασανιστήριο να μην τρώω. Μου αρέσει πολύ το φαγητό”.


Πηγή : yupiii.gr

Η σεξουαλική ζωή του κυρίου και της κυρίας Παπαχαραλάμπους στο θεάτρου Χώρα

Ο Γιάννης  Ζουγανέλης, με την πολύτιμη βοήθεια χιλιάδων θεατών, θεράπευσε τη «Σεξουαλική ζωή του κυρίου και της κυρίας …
Νικολαΐδη» και τώρα καταπιάνεται με τη «Σεξουαλική ζωή του κυρίου και της κυρίας Παπαχαραλάμπους».
Έτσι θα ονομάζεται η συνέχεια, το νούμερο δύο, η νέα βερσιόν ή, αν προτιμάτε, το sequel της sold out (για δυο θεατρικές σεζόν) κωμωδίας της Δήμητρας Παπαδοπούλου. Οι φετινοί ψυχαναλυόμενοι είναι ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης και η Τζόυς Ευείδη. Μέσα από τη δική τους σχέση, διαμορφώνεται επί σκηνής μια καινούρια συνθήκη ψυχανάλυσης.

Ο κύριος και η κυρία Νικολαΐδη τα ξαναβρήκαν και επαναπροσδιόρισαν τη σεξουαλικότητα τους με επιτυχία. Γι’ αυτό και με ασφάλεια σύστησαν το  σεξολόγο Γιάννη Λεονάρδο στους καλούς τους φίλους Γεράσιμο και Τζόυς.
Τι ακριβώς συμβαίνει; Ο κύριος και η κυρία Παπαχαραλάμπους περνούν σεξουαλική κρίση μέσα στην οικονομική κρίση και o πιο φημισμένος ψυχοσεξολόγος της Ελλάδας (Γιάννης Ζουγανέλης) αναλαμβάνει να λύσει το πρόβλημα τους, βάζοντάς τους σε ένα group therapy, στο οποίο… συμμετέχει και το κοινό! Θεατές και ηθοποιοί γίνονται μία ομάδα ψυχοθεραπείας υπό τη διεύθυνση του αλλόκοτου γιατρού, ο οποίος επιδιώκει να καλούς καθοδηγήσει άπαντες στη σεξουαλική ευτυχία.

Σε σχέση με το 2010, όταν πρωτοανέβηκε το έργο, τώρα τα οικονομικά προβλήματα είναι ακόμη χειρότερα και η λίμπιντο των Ελλήνων ακόμη πιο πεσμένη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το ζευγάρι υπήρξε για χρόνια παράνομο, μέχρι που η σχέση τους νομιμοποιήθηκε. Τώρα, βιώνει τη σεξουαλικότητά του υπό συνθήκες έγγαμου βίου και υπόκειται στη φθορά της ρουτίνας και της καθημερινότητας, η οποία σε συνδυασμό με την πίεση της οικονομικής κρίσης, κάνει την κατάσταση να φαντάζει ανεξέλεγκτη. Προσθέστε και την ασυμφωνία χαρακτήρων σε πολιτικό επίπεδο. Αμφότεροι, κάποτε ΚΝΙΤΕΣ. Τώρα πια, ο μεν Γεράσιμος-δημοσιογράφος στο επάγγελμα- έγινε Τσίπρας, η δε Τζόυς -κομμώτρια, με δική της επιχείρηση-ψήφισε Σαμαρά. Όλα αυτά κι άλλα πολλά, όπως ανομολόγητα πάθη, περίεργες επιθυμίες  και απωθημένα αποκαλύπτονται, καταγράφονται και ψυχαναλύονται.

Την ώρα που το ζευγάρι βγάζει επί σκηνής τα «εν οίκω εν Δήμω» το κοινό συμμετέχει  σε ασκήσεις αποσυμπίεσης, χαλάρωσης και γελοιοθεραπείας και διώχνει από πάνω του παρακρατημένο θυμό χρόνων.  Επίσης  καθοδηγεί την τύχη του ζευγαριού με τον πιο δημοκρατικό τρόπο. Εκλογές!

Η «Σεξουαλική ζωή του κυρίου και της κυρίας Παπαχαραλάμπους» είναι η καθημερινότητά μας. Οι συνεδρίες του Γεράσιμου και της Τζόυς αποτυπώνουν  τις  ζωές όλων μας. Η Δήμητρα Παπαδοπούλου υπογράφει μια ακόμη ρεαλιστική μυθοπλασία που μας καθρεφτίζει, με θέμα τις ανθρώπινες σχέσεις, τη φθορά και την προσπάθεια αναγέννησής τους. Η ίδια εξηγεί: «Ενώ το σεξ από αρχαιοτάτων χρόνων υπήρξε η πιο φθηνή διασκέδαση, με την κρίση πολλά ζευγάρια πλέον είναι υποχρεωμένα να πληρώσουν (σ.σ.: τον γιατρό) για να θυμηθούν πώς γίνεται».
Περισσότερα στο θέατρο «Χώρα» . «Η σεξουαλική ζωή του κυρίου και της κυρίας Παπαχαραλάμπους» με τους Γιάννη Ζουγανέλη, Γεράσιμο Σκιαδαρέση και Τζόυς Ευείδη ενώπιον σας σύντομα!

Πηγή : culturenow.gr

Η σεξουαλική ζωή του κυρίου και της κυρίας Παπαχαραλάμπους στο θεάτρου Χώρα

Ο Γιάννης  Ζουγανέλης, με την πολύτιμη βοήθεια χιλιάδων θεατών, θεράπευσε τη «Σεξουαλική ζωή του κυρίου και της κυρίας …
Νικολαΐδη» και τώρα καταπιάνεται με τη «Σεξουαλική ζωή του κυρίου και της κυρίας Παπαχαραλάμπους».
Έτσι θα ονομάζεται η συνέχεια, το νούμερο δύο, η νέα βερσιόν ή, αν προτιμάτε, το sequel της sold out (για δυο θεατρικές σεζόν) κωμωδίας της Δήμητρας Παπαδοπούλου. Οι φετινοί ψυχαναλυόμενοι είναι ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης και η Τζόυς Ευείδη. Μέσα από τη δική τους σχέση, διαμορφώνεται επί σκηνής μια καινούρια συνθήκη ψυχανάλυσης.

Ο κύριος και η κυρία Νικολαΐδη τα ξαναβρήκαν και επαναπροσδιόρισαν τη σεξουαλικότητα τους με επιτυχία. Γι’ αυτό και με ασφάλεια σύστησαν το  σεξολόγο Γιάννη Λεονάρδο στους καλούς τους φίλους Γεράσιμο και Τζόυς.
Τι ακριβώς συμβαίνει; Ο κύριος και η κυρία Παπαχαραλάμπους περνούν σεξουαλική κρίση μέσα στην οικονομική κρίση και o πιο φημισμένος ψυχοσεξολόγος της Ελλάδας (Γιάννης Ζουγανέλης) αναλαμβάνει να λύσει το πρόβλημα τους, βάζοντάς τους σε ένα group therapy, στο οποίο… συμμετέχει και το κοινό! Θεατές και ηθοποιοί γίνονται μία ομάδα ψυχοθεραπείας υπό τη διεύθυνση του αλλόκοτου γιατρού, ο οποίος επιδιώκει να καλούς καθοδηγήσει άπαντες στη σεξουαλική ευτυχία.

Σε σχέση με το 2010, όταν πρωτοανέβηκε το έργο, τώρα τα οικονομικά προβλήματα είναι ακόμη χειρότερα και η λίμπιντο των Ελλήνων ακόμη πιο πεσμένη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, το ζευγάρι υπήρξε για χρόνια παράνομο, μέχρι που η σχέση τους νομιμοποιήθηκε. Τώρα, βιώνει τη σεξουαλικότητά του υπό συνθήκες έγγαμου βίου και υπόκειται στη φθορά της ρουτίνας και της καθημερινότητας, η οποία σε συνδυασμό με την πίεση της οικονομικής κρίσης, κάνει την κατάσταση να φαντάζει ανεξέλεγκτη. Προσθέστε και την ασυμφωνία χαρακτήρων σε πολιτικό επίπεδο. Αμφότεροι, κάποτε ΚΝΙΤΕΣ. Τώρα πια, ο μεν Γεράσιμος-δημοσιογράφος στο επάγγελμα- έγινε Τσίπρας, η δε Τζόυς -κομμώτρια, με δική της επιχείρηση-ψήφισε Σαμαρά. Όλα αυτά κι άλλα πολλά, όπως ανομολόγητα πάθη, περίεργες επιθυμίες  και απωθημένα αποκαλύπτονται, καταγράφονται και ψυχαναλύονται.

Την ώρα που το ζευγάρι βγάζει επί σκηνής τα «εν οίκω εν Δήμω» το κοινό συμμετέχει  σε ασκήσεις αποσυμπίεσης, χαλάρωσης και γελοιοθεραπείας και διώχνει από πάνω του παρακρατημένο θυμό χρόνων.  Επίσης  καθοδηγεί την τύχη του ζευγαριού με τον πιο δημοκρατικό τρόπο. Εκλογές!

Η «Σεξουαλική ζωή του κυρίου και της κυρίας Παπαχαραλάμπους» είναι η καθημερινότητά μας. Οι συνεδρίες του Γεράσιμου και της Τζόυς αποτυπώνουν  τις  ζωές όλων μας. Η Δήμητρα Παπαδοπούλου υπογράφει μια ακόμη ρεαλιστική μυθοπλασία που μας καθρεφτίζει, με θέμα τις ανθρώπινες σχέσεις, τη φθορά και την προσπάθεια αναγέννησής τους. Η ίδια εξηγεί: «Ενώ το σεξ από αρχαιοτάτων χρόνων υπήρξε η πιο φθηνή διασκέδαση, με την κρίση πολλά ζευγάρια πλέον είναι υποχρεωμένα να πληρώσουν (σ.σ.: τον γιατρό) για να θυμηθούν πώς γίνεται».
Περισσότερα στο θέατρο «Χώρα» . «Η σεξουαλική ζωή του κυρίου και της κυρίας Παπαχαραλάμπους» με τους Γιάννη Ζουγανέλη, Γεράσιμο Σκιαδαρέση και Τζόυς Ευείδη ενώπιον σας σύντομα!

Πηγή : culturenow.gr

Jan Fabre: Η δύναμη της θεατρικής τρέλας στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών παρουσιάζει την παράσταση του Γιαν Φαμπρ, «Η δύναμη της θεατρικής τρέλας» στις 14 και 15 Νοεμβρίου 2012. 

 «Ένα είδος θεατρικού κουίζ, διάρκειας τεσσάρων ωρών και είκοσι λεπτών», κατά τη δημοσιογράφο Μπάρμπαρα Φράιτακ. «Η δύναμη της θεατρικής τρέλας» (The power of theatrical Madness), είναι ένα έργο για πέντε γυναίκες, δέκα άνδρες και έναν λυρικό τραγουδιστή, που μετρά μια πορεία 28 χρόνων και αποτελεί μια ιστορική παράσταση. Όχι μόνο όσον αφορά τη θέση της στο συνολικό έργο του Γιαν Φαμπρ (είναι το πρώτο έργο που τον καθιέρωσε διεθνώς), αλλά επίσης γιατί ορίζει το απώτατο σημείο που έφτασε η οικονομία της ψευδαίσθησης πριν αυτή ξεπεραστεί.

Ως κομβικό σημείο στην ιστορία της θεατρικής ψευδαίσθησης ο Φαμπρ επιλέγει μία εντυπωσιακή δημιουργία του Βάγκνερ, «Το δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν». Ο Βάγκνερ ήταν εκείνος που μεταμόρφωσε την όπερα σε Gesamtkunstwerk (συνολικό έργο τέχνης) και ο πρώτος που μετέτρεψε ένα λαϊκό μέσον διασκέδασης σε προϊόν αυτόνομης αισθητικής. Ο Φαμπρ δημιουργεί το δικό του Gesamtkunstwerk, αναμειγνύοντας μια σύνθεση διαφορετικών μεταξύ τους στοιχείων (εκλεκτικισμός), όπου κυριαρχεί ο στόμφος, η έμφαση και ο μανιερισμός, ενώ την ίδια στιγμή όλος αυτός ο στόμφος διακόπτεται και διαλύεται από μια αίσθηση ρεαλισμού.

Στη «δύναμη της θεατρικής τρέλας», το θέατρο του 19ου αιώνα παρουσιάζεται ως η πιο αγαπημένη διασκέδαση της ανώτερης τάξης, που παραδίδεται σε σαγηνευτικές παραισθήσεις. Μέσα από το ανατρεπτικό έργο του Γιαν Φαμπρ αναδύεται τελικά η δύναμη ενός εντελώς καινούργιου, σύγχρονου θεάτρου: πέρα από τον Βάγκνερ – πέρα από όλους τους ανανεωτές που είναι «παρόντες» καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης, από τον Μπεζάρ στον Μπρουκ, από τους Μάμπου Μάινς στον Μύλλερ. Ηχητικά αποσπάσματα των Βάγκνερ, Στράους, Μπιζέ κ.α. αναμιγνύονται με το μινιμαλισμό του Βιμ Μέρτενς.

Η παράσταση δεν έχει διάλειμμα, ωστόσο οι θεατές μπορούν κατά τη διάρκεια της παράστασης να βγαίνουν από την αίθουσα και να επιστρέφουν. Το μπαρ θα λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου. Η ιδέα, η σκηνοθεσία, τα σκηνικά και οι φωτισμοί ανήκουν στον Γιαν Φαμπρ, οι χορευτές είναι μέλη της ομάδας Troubleyn, τα κοστούμια(1984) της ιστορικής παράστασης έχει επιμεληθεί ο Πολ Ένγκελς, ενώ της παράστασης του Μεγάρου η Katarzyna Mielczarek. Η εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία με την ιστορικό τέχνης Κατερίνα Κοσκινά.

Η παράσταση απευθύνεται σε ενήλικες. Δεν συνιστάται για ηλικίες κάτω των 16 ετών.

Πηγή : culturenow.gr

Άννα Βίσση: Τελευταία Εξέλιξη: Βγήκε από το νοσοκομείο

Εξιτήριο πήρε η Άννα Βίσση από το νοσοκομείο. Η γνωστή τραγουδίστρια νοσηλευόταν εδώ και μια περίπου εβδομάδα, μετά το ατύχημα που είχε το βράδυ της πρεμιέρας της.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του δελτίου ειδήσεων του Star, η Ελληνίδα σταρ βγήκε από το νοσοκομείο λίγο μετά τις 7 το απόγευμα της Παρασκευής. Η απόφαση αυτή πάρθηκε από τον θεράποντα ιατρό της Άννας Βίσση, ο οποίος θεώρησε πως δεν χρήζει περεταίρω νοσηλείας και ότι θα μπορούσε από εδώ και στο εξής να αναρρώσει στο σπίτι της.

Η Άννα Βίσση πρόκειται να επιστρέψει στη σκηνή του “LAV @ Κέντρο Αθηνών” την Παρασκευή 9 Νοεμβρίου.

Πηγή : yupiii.gr

Jan Fabre: Η δύναμη της θεατρικής τρέλας στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών παρουσιάζει την παράσταση του Γιαν Φαμπρ, «Η δύναμη της θεατρικής τρέλας» στις 14 και 15 Νοεμβρίου 2012. 

 «Ένα είδος θεατρικού κουίζ, διάρκειας τεσσάρων ωρών και είκοσι λεπτών», κατά τη δημοσιογράφο Μπάρμπαρα Φράιτακ. «Η δύναμη της θεατρικής τρέλας» (The power of theatrical Madness), είναι ένα έργο για πέντε γυναίκες, δέκα άνδρες και έναν λυρικό τραγουδιστή, που μετρά μια πορεία 28 χρόνων και αποτελεί μια ιστορική παράσταση. Όχι μόνο όσον αφορά τη θέση της στο συνολικό έργο του Γιαν Φαμπρ (είναι το πρώτο έργο που τον καθιέρωσε διεθνώς), αλλά επίσης γιατί ορίζει το απώτατο σημείο που έφτασε η οικονομία της ψευδαίσθησης πριν αυτή ξεπεραστεί.

Ως κομβικό σημείο στην ιστορία της θεατρικής ψευδαίσθησης ο Φαμπρ επιλέγει μία εντυπωσιακή δημιουργία του Βάγκνερ, «Το δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν». Ο Βάγκνερ ήταν εκείνος που μεταμόρφωσε την όπερα σε Gesamtkunstwerk (συνολικό έργο τέχνης) και ο πρώτος που μετέτρεψε ένα λαϊκό μέσον διασκέδασης σε προϊόν αυτόνομης αισθητικής. Ο Φαμπρ δημιουργεί το δικό του Gesamtkunstwerk, αναμειγνύοντας μια σύνθεση διαφορετικών μεταξύ τους στοιχείων (εκλεκτικισμός), όπου κυριαρχεί ο στόμφος, η έμφαση και ο μανιερισμός, ενώ την ίδια στιγμή όλος αυτός ο στόμφος διακόπτεται και διαλύεται από μια αίσθηση ρεαλισμού.

Στη «δύναμη της θεατρικής τρέλας», το θέατρο του 19ου αιώνα παρουσιάζεται ως η πιο αγαπημένη διασκέδαση της ανώτερης τάξης, που παραδίδεται σε σαγηνευτικές παραισθήσεις. Μέσα από το ανατρεπτικό έργο του Γιαν Φαμπρ αναδύεται τελικά η δύναμη ενός εντελώς καινούργιου, σύγχρονου θεάτρου: πέρα από τον Βάγκνερ – πέρα από όλους τους ανανεωτές που είναι «παρόντες» καθ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης, από τον Μπεζάρ στον Μπρουκ, από τους Μάμπου Μάινς στον Μύλλερ. Ηχητικά αποσπάσματα των Βάγκνερ, Στράους, Μπιζέ κ.α. αναμιγνύονται με το μινιμαλισμό του Βιμ Μέρτενς.

Η παράσταση δεν έχει διάλειμμα, ωστόσο οι θεατές μπορούν κατά τη διάρκεια της παράστασης να βγαίνουν από την αίθουσα και να επιστρέφουν. Το μπαρ θα λειτουργεί καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου. Η ιδέα, η σκηνοθεσία, τα σκηνικά και οι φωτισμοί ανήκουν στον Γιαν Φαμπρ, οι χορευτές είναι μέλη της ομάδας Troubleyn, τα κοστούμια(1984) της ιστορικής παράστασης έχει επιμεληθεί ο Πολ Ένγκελς, ενώ της παράστασης του Μεγάρου η Katarzyna Mielczarek. Η εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία με την ιστορικό τέχνης Κατερίνα Κοσκινά.

Η παράσταση απευθύνεται σε ενήλικες. Δεν συνιστάται για ηλικίες κάτω των 16 ετών.

Πηγή : culturenow.gr

Καταργείται η βενζίνη super (LRP)!

Μέσα στο νέο πλέγμα μέτρων, που ανακοινώθηκε από τα από τα συναρμόδια υπουργεία Ανάπτυξης, Οικονομικών και ΠΕΚΑ, είναι και η κατάργηση της βενζίνης LRP (η γνωστή super)!

Η κατάργηση της βενζίνης LRP γίνεται με στόχο την απελευθέρωση υποδομών (δεξαμενές κ.λπ.) οι οποίες δεσμεύονται σήμερα για το συγκεκριμένο καύσιμο και δεδομένου ότι οι καταναλώσεις έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο (1,4% στο σύνολο των βενζινών) καθώς αφορούν μικρό αριθμό αυτοκινήτων παλαιάς τεχνολογίας.

Από τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Μεταφορών, προκύπτει ότι το 2010 ήταν 50.000 οχήματα, ενώ το 2011 μειώθηκαν ακόμη περισσότερο στα 30.000. Τα συγκεκριμένα ΙΧ -αλλά και τα ιστορικά, που ενδιαφέρουν πολλούς ιδιοκτήτες- θα μπορούν να κινούνται με ειδικές πρόσθετες ουσίες στην αμόλυβδη (κόστους περί τα 4 λεπτά ανά λίτρο).

Πηγή : autotriti.gr

πνοη μας, η αξιολογηση σας