Χωρίς κατηγορία

Άβα Γαλανοπούλου – Μπέσυ Μάλφα :«Η απιστία χρεώνεται και στους δύο»

Λίγο πριν συναντηθούν και πάλι στη σκηνή του Θεάτρου Λαμπέτη, στην πολιτική επιθεώρηση Ζείτε παίδες Ελλήνων, φωτογραφίζονται μαζί για το ΟΚ! και μιλούν για τον γάμο και την απιστία.
Θα συγχωρούσατε την απιστία;
Άβα: Δεν πιστεύω στην ιδιοκτησία. Στο παρελθόν μού είχε τύχει να με απατήσουν και το κατάλαβα. Μου είχε πει ο σύντροφός μου ότι θα έμενε στο σπίτι, αλλά εμένα το ένστικτό μου μου έλεγε ότι μου την έκανε τη λαδιά.Την επομένη βγήκαμε έξω για φαγητό και του είπα: «Επειδή ξέρω ότι με απάτησες, αν μου παραδεχθείς ότι το έκανες θα είσαι μάγκας. Αν μου πεις ψέματα, θα χωρίσουμε». Κάνει το λάθος και μου λέει την αλήθεια. Σηκώνομαι λοιπόν κι εγώ και φεύγω και τον είχα να τρέχει από πίσω μου και να μου φωνάζει: «Δεν είσαι εντάξει. Είχες πει ότι αν το παραδεχθώ θα με συγχωρήσεις»! Με τον συγκεκριμένο άνθρωπο έχουμε μείνει φίλοι.
Μπέσυ: Δεν οδηγείται κάποιος στην απιστία μόνος του. Για μένα χρεώνεται και στους δύο, γι’ αυτό και πρέπει να συγχωρήσω δύο ανθρώπους. Δεν έχω αντιληφθεί ότι με έχουν απατήσει, αλλά δεν είναι και κάτι που το ψάχνω κιόλας, γιατί δεν είμαι ζηλιάρα.
Δηλαδή, αν ο σύζυγός σου Γεράσιμος Σκιαδαρέσης σού έλεγε ότι σε απάτησε θα τον συγχωρούσες;
Μπέσυ: Μπορεί να χαμήλωνα λίγο τις νότες της φωνής μου και να του μιλούσα με την «επιδαύρεια» φωνή που χρησιμοποιώ όταν μαλώνω τον γιο μου, άντε να του κρατούσα και για λίγο καιρό μούτρα. Αυτά που ενώνουν δύο ανθρώπους δεν μπορούν να χαλάσουν για το καπρίτσιο μιας στιγμής. Τα σημαντικά είναι πολύ πιο ισχυρά από τα ασήμαντα, γι’ αυτό την απιστία δεν πρέπει να την αντιμετωπίζεις ως μια τερατώδη πράξη που θα καθορίσει τη ζωή σου, αλλά ως ένα συμβάν.
Άβα, γιατί δεν έχεις παντρευτεί μέχρι τώρα;
(Πνίγεται και χτυπάει ξύλο). Α πα πα! Με λυπεί που ορισμένοι σκέφτονται έτσι, γιατί ο γάμος είναι κάτι εντελώς προσωρινό. Ο άνθρωπος έχει κάνει χρόνια αγώνες για να διατηρήσει την ελευθερία του. Τι πάνε μετά και εγκλωβίζονται σε έναν γάμο; Οι περισσότεροι παντρεμένοι είναι βαθιά δυστυχισμένοι ή έχουν διπλή –για να μην πω τριπλή– ζωή. Ο γάμος στην εποχή μας είναι εντελώς πασέ. Ακόμα και το «για πάντα» που έλεγαν, μια φορά κι έναν καιρό είχε νόημα γιατί τότε οι άνθρωποι πέθαιναν στα σαράντα τους.
Μπέσυ, συμφωνείς ότι ο γάμος εγκλωβίζει τους ανθρώπους;
Μπορεί να έχει δίκιο η Άβα, αλλά η δική μου ζωή αποδεικνύει το αντίθετο. Εξαρτάται πώς εννοεί ο καθένας την έννοια της ελευθερίας. Για μένα η σημαντικότερη ελευθερία είναι η ελευθερία του πνεύματος και αυτή θεωρώ ότι την έχω εξασφαλισμένη.
Περισσότερα στο OK! που κυκλοφορεί.
Πηγή : yupi.gr
Χωρίς κατηγορία

Υβριδικό Volvo XC60 plug-in…

Κείμενο του Δημήτρη Μπαλή

Προ ημερών έγραψα ότι η Volvo θα ξεκινήσει εντός του 2012 πωλήσεις στην Ευρώπη του πρώτου της υβριδικού V60 plug-in. Διαθέτει κινητήρα πετρελαίου και ηλεκτρικό μοτέρ που φορτίζεται από πρίζα.

Ωστόσο, η σουηδική μάρκα που καινοτομεί σε πολλούς τομείς, θα παρουσιάσει σε λίγες ημέρες στη Διεθνή Έκθεση Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ, μια πρωτότυπη εφαρμογή – ωστόσο πολύ κοντά στο να γίνει μοντέλο παραγωγής – σε SUV αμάξωμα.

Θα είναι η τρίτη μάρκα, μετά την Porsche που διαθέτει υβριδικό Cayenne, και την BMW με την ActiveHybrid Χ6, που θα έχει υβριδικό SUV, όπως είναι το XC60, αλλά αυτό θα ξεχωρίζει επειδή θα φορτίζεται και από πρίζα.

Καινοτομία

Το XC60 Plug-in Hybrid διαθέτει τρία προγράμματα λειτουργίας. Στο Pure mode το όχημα κινείται μόνο ηλεκτρικά με αυτονομία περίπου 45 χλμ. Στο Hybrid mode που είναι και η βασική λειτουργία του οχήματος, ο κινητήρας βενζίνης και το ηλεκτρικό μοτέρ συνεργάζονται προσφέροντας φυσιολογική οδηγική ευχαρίστηση με αυτονομία 960 χλμ. – σε αυτή τη λειτουργία η μέση κατανάλωση είναι μόλις 2,3 λίτρα βενζίνης ανά 100 χλμ. και οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα 53 γρ./χλμ.

Στο δε Power mode, η ρύθμιση τής από κοινού λειτουργίας των δύο κινητήρων είναι τέτοια που εκτοξεύει τις επιδόσεις. Ο τετρακύλινδρος κινητήρας βενζίνης των 280 hp με ροπή 380 Nm, συνεργάζεται με το ηλεκτρικό μοτέρ των 70 hp με 200 Nm ροπής, χαρίζοντας επιτάχυνση 6,1 δευτ. στα 0-100 χλμ./ώρα!

Εν συντομία…

Ανακυκλώσιμα μέρη, νέος κινητήρας, ελαφρύτερος και 35% πιο οικονομικός. Χωρίς συμβατική μίζα και εναλλάκτη τάσης. Με ολοκληρωμένη μίζα και γεννήτρια (ISG) η οποία προσφέρει επιπλέον 45 hp στην επιτάχυνση, ενώ φορτίζει την μπαταρία στο φρενάρισμα. Ο κινητήρας βενζίνης παρέχει κίνηση στον μπροστινό άξονα και το ηλεκτρικό μοτέρ στον πίσω (τετρακίνηση).

Η κατανομή της ροπής στους δύο άξονες ρυθμίζεται με διακόπτη. Πίσω είναι και η μπαταρία 12 kWh. Φορτίζεται πλήρως από πρίζα 220V σε 3,5 ώρες. Αν είναι άδεια, εν κινήσει φορτίζεται από τη γεννήτρια, πατώντας το διακόπτη Save. 

Πηγή : sport-fm.gr
Χωρίς κατηγορία

Εντυπωσιάζει το νέο VW E-Bugster Concept

Hλεκτρικό και με πολύ έντονη προσωπικότητα, το νέο μικρομεσαίο κουπέ πρωτότυπο E-Bugster της Volkswagen δείχνει τις προθέσεις της γερμανικής φίρμας να επενδύσει σε κάτι πολύ ιδιαίτερο.
Το αυξημένο ενδιαφέρον της έκθεσης αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ που διεξάγεται αυτές τις ημέρες αναμένεται να συγκεντρώσει το πρωτότυπο E-Bugster της VW. Πρόκειται για μια ιδιαίτερη πρόταση από πλευράς της γερμανικής φίρμας που βασίζεται στη νέα γενιά του Beetle για να δημιουργήσει ένα αυτοκίνητο με ξεχωριστή προσωπικότητα. 
Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον εντοπίζεται προφανώς στο κουπέ τελείωμα της οροφής του μοντέλου η οποία είναι και σημαντικά χαμηλότερη σε σχέση με αυτό στο κανονικό New Beetle. Ουσιαστικά, το σπορτίφ αυτό μοντέλο θυμίζει έντονα το επίσης πρωτότυπο Ragster που παρουσίασε η VW 6 χρόνια πριν και ποτέ δεν μπήκε στην παραγωγή. Αντίθετα, αυτό το νέο πρωτότυπο αναμένουμε πως θα το δούμε κάποια στιγμή στην παραγωγή ως η πλέον σπορ έκδοση του καινούριου «Σκαραβαίου». Ως πρωτότυπο βέβαια, φέρει ηλεκτρικό μοτέρ ισχύος 116 ίππων και ροπής 270 Nm. Η μπαταρία του βρίσκεται στο πίσω άκρο του αμαξώματος και για να φορτίσει σε ποσοστό 80% χρειάζεται 30 λεπτά.
Πηγή : autotriti.gr
Χωρίς κατηγορία

Harlem Swing – Aint’ Misbehavin: Μιούζικαλ στο θέατρο Badminton

Το Θέατρο Badminton μεταμορφώνεται σε Cotton Club και όλοι χορεύουν swing στην καρδιά του Χάρλεμ! ΤοAin’t Misbehavin’ είναι ένα Musical σε σενάριο Murray Horwitz και Richard Maltby Jr. καιμουσική Thomas Wright «Fats» Waller. Από το διάσημο τραγούδι που έγραψε ο ίδιος το 1929, άλλωστε, πήρε το έργο και το όνομά του. Πρόκειται για ένα αφιέρωμα στους African-American μουσικούς των δεκαετιών ’20 και ’30 που αποτελούσαν μέρος της λεγόμενης Αναγέννησης του Χάρλεμ (Harlem Renaissance), μια εποχή αυξανόμενης δημιουργικότητας, πολιτιστικής συνειδητοποίησης και εθνικής υπερηφάνειας.
Ήταν μια εποχή που τα θρυλικά νυχτερινά κέντρα του Μανχάταν, όπως τα Cotton Club και Savoy Ballroom,  έδιναν τον τόνο της διασκέδασης της υψηλής κοινωνίας και η Lenox Avenue, γεμάτη με πιανίστες που ξεσήκωναν την πόλη με έναν «καινούριο» ρυθμό, μάθαινε στην πόλη τα πρώτα της βήματα στο swing. Πέντε ερμηνευτές παρουσιάζουν μια θορυβώδη, «πρόστυχη» βραδιά, με χιουμοριστικά τραγούδια, μια βραδιά που κάνει τους θεατές να νιώθουν ότι έχουν κλείσει τραπέζι στο Cotton Club και μόλις έδωσαν στην γκαρνταρόμπα το καπέλο και τα γάντια τους.
Το Ain’t Misbehavin’ έκανε πρεμιέρα την 1η Φεβρουαρίου του 1978 σ` ένα μικρό καμπαρέ της Νέας Υόρκης και μέχρι τις 5 Ιουνίου της ίδιας χρονιάς είχε κερδίσει  διάφορα βραβεία στην κατηγορία μιούζικαλ (Tony, New York Drama Critics, Outer Critics Circle, Drama Desk Award, Obie), ενώ ο Richard Maltby Jr. (Fosse, Song and Dance, Baby, Miss Saigon) κερδίζει βραβείο Tony στην κατηγορία Καλύτερου Σκηνοθέτη και η Nell Carter βραβείο Tony  για την ερμηνεία της και το αυθεντικό μουσικό άλμπουμ της παράστασης έλαβε το βραβείο Grammy. Ένα χρόνο αργότερα, είχαν ήδη δημιουργηθεί πέντε θίασοι που περιόδευαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ και το Λονδίνο και το Παρίσι δεν άργησαν να παραδοθούν στη μαγεία του. Το ίδιο έκανε κι ο υπόλοιπος κόσμος και στις έξι παγκόσμιες περιοδείες που έχουν πραγματοποιηθεί ως σήμερα, ενώ πλέον φαντάζει εντελώς φυσιολογικό ότι δεν υπάρχει ημέρα που το Ain’t Misbehavin’ να μην παίζεται κάπου στον κόσμο. 
Όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στο καμπαρέ Manhattan Theatre Club στο cast του μπορούσε κάποιος να ανακαλύψει τη νεαρή τότε τραγουδίστρια Irene Cara (χρόνια μετά θα «έλαμπε» μέσα από το σάουντρακ της επιτυχίας του Fame. Σύντομα η παραγωγή του Broadway υπό τη διεύθυνση του Maltby, σε σκηνοθεσία και χορογραφίες του Arthur Faria, ανέβηκε στις 9 Μαΐου του 1978 στο Longacre Theatre, ενώ αργότερα βρέθηκε στο Plymouth και στο Belasco συμπληρώνοντας στις 21 Φεβρουαρίου του 1982 1604 παραστάσεις. Το αρχικό καστ συμπεριλάμβανε τους Nell Carter, Andre DeShields, Armelia McQueen, Ken Page και Charlayne Woodard.
Ο Luther Henderson προσάρμοσε τη μουσική του Waller και υπήρξε επίσης ο πιανίστας της παραγωγής. Μερικοί από τους αντικαταστάτες στις μεταγενέστερες παραστάσεις ήταν οι Debbie Allen, Yvette Freeman, Adriane Lenox και Alan Weeks. Η παραγωγή του έργου στο West End στο Λονδίνο έκανε πρεμιέρα στις 22 Μαρτίου του 1979 στο Her Majesty’s Theatre, ενώ η αναβίωσή του το 1995. Μια αναβίωση στο Μπρόντγουεϊ με τον ίδιο σκηνοθέτη, τον ίδιο χορογράφο και το ίδιο καστ με την προ δεκαετίας πρώτη παραγωγή, έκανε πρεμιέρα στις 15 Αυγούστου 1988, στο Ambassador Theatre της Νέας Υόρκης όπου παρέμεινε για 176 παραστάσεις.  Το 2009 το Aint Misbehavin συμπλήρωσε τριάντα (30) χρόνια και στην επετειακή παράσταση συμμετείχαν ο νικητής του American Idol Ruben Studdard και οι διαγωνιζόμενοι Frenchie Davis και Trenyce Cobbins.
Στη συγκεκριμένη παράσταση που θα φιλοξενηθεί στο Θέατρο Badmiton πρωταγωνιστούν αστέρια της Αμερικής, όπως η  Yvette Monique Clark που είχε διαπρέψει στα Hairspray, Crowns, Chicago κ.ά., η υποψήφια για βραβείο Grammy Patricia Covington, o Milton Nealy (Dreamgirls, The Full Monty, Jesus Christ Superstar, La Cage Aux Folles), η Rebecca Covington (Mamma Mia, Thoroughly Modern Millie) και το τηλεοπτικό αστέρι Wayne Pretlow (The Good Wife, Law & Order),  πλαισιωμένοι από ένα ταλαντούχο καστ τραγουδιστών και χορευτών.
Τη μουσική διεύθυνση υπογράφει ο William Foster McDaniel, ενώ τη σκηνοθεσία ο Richard E. Maltby, Jr. και τη χορογραφία ο Arthur Faria.
• Tο πρώτο μιούζικαλ του Broadway που ανέβηκε με θέμα το έργο και τη ζωή γύρω από έναν τραγουδοποιό /καλλιτέχνη, τον Thomas Wright «Fats» Waller.
• Tο πρώτο μιούζικαλ στο είδος του που κέρδισε βραβείο Tony.
• To πρώτο μιούζικαλ στο είδος του που έγινε παγκόσμια επιτυχία.
• Το πρώτο μιούζικαλ στο είδος του που κέρδισε κάθε είδους θεατρικό βραβείο της Νέας Υόρκης.
• Το πρώτο μιούζικαλ «βιογραφίας» με το οποίο συγκρίνονται όλα τα υπόλοιπα.
 Πηγή  : culturenow.gr
Uncategorized

Harlem Swing – Aint’ Misbehavin: Μιούζικαλ στο θέατρο Badminton

Το Θέατρο Badminton μεταμορφώνεται σε Cotton Club και όλοι χορεύουν swing στην καρδιά του Χάρλεμ! ΤοAin’t Misbehavin’ είναι ένα Musical σε σενάριο Murray Horwitz και Richard Maltby Jr. καιμουσική Thomas Wright «Fats» Waller. Από το διάσημο τραγούδι που έγραψε ο ίδιος το 1929, άλλωστε, πήρε το έργο και το όνομά του. Πρόκειται για ένα αφιέρωμα στους African-American μουσικούς των δεκαετιών ’20 και ’30 που αποτελούσαν μέρος της λεγόμενης Αναγέννησης του Χάρλεμ (Harlem Renaissance), μια εποχή αυξανόμενης δημιουργικότητας, πολιτιστικής συνειδητοποίησης και εθνικής υπερηφάνειας.
Ήταν μια εποχή που τα θρυλικά νυχτερινά κέντρα του Μανχάταν, όπως τα Cotton Club και Savoy Ballroom,  έδιναν τον τόνο της διασκέδασης της υψηλής κοινωνίας και η Lenox Avenue, γεμάτη με πιανίστες που ξεσήκωναν την πόλη με έναν «καινούριο» ρυθμό, μάθαινε στην πόλη τα πρώτα της βήματα στο swing. Πέντε ερμηνευτές παρουσιάζουν μια θορυβώδη, «πρόστυχη» βραδιά, με χιουμοριστικά τραγούδια, μια βραδιά που κάνει τους θεατές να νιώθουν ότι έχουν κλείσει τραπέζι στο Cotton Club και μόλις έδωσαν στην γκαρνταρόμπα το καπέλο και τα γάντια τους.
Το Ain’t Misbehavin’ έκανε πρεμιέρα την 1η Φεβρουαρίου του 1978 σ` ένα μικρό καμπαρέ της Νέας Υόρκης και μέχρι τις 5 Ιουνίου της ίδιας χρονιάς είχε κερδίσει  διάφορα βραβεία στην κατηγορία μιούζικαλ (Tony, New York Drama Critics, Outer Critics Circle, Drama Desk Award, Obie), ενώ ο Richard Maltby Jr. (Fosse, Song and Dance, Baby, Miss Saigon) κερδίζει βραβείο Tony στην κατηγορία Καλύτερου Σκηνοθέτη και η Nell Carter βραβείο Tony  για την ερμηνεία της και το αυθεντικό μουσικό άλμπουμ της παράστασης έλαβε το βραβείο Grammy. Ένα χρόνο αργότερα, είχαν ήδη δημιουργηθεί πέντε θίασοι που περιόδευαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ και το Λονδίνο και το Παρίσι δεν άργησαν να παραδοθούν στη μαγεία του. Το ίδιο έκανε κι ο υπόλοιπος κόσμος και στις έξι παγκόσμιες περιοδείες που έχουν πραγματοποιηθεί ως σήμερα, ενώ πλέον φαντάζει εντελώς φυσιολογικό ότι δεν υπάρχει ημέρα που το Ain’t Misbehavin’ να μην παίζεται κάπου στον κόσμο. 
Όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στο καμπαρέ Manhattan Theatre Club στο cast του μπορούσε κάποιος να ανακαλύψει τη νεαρή τότε τραγουδίστρια Irene Cara (χρόνια μετά θα «έλαμπε» μέσα από το σάουντρακ της επιτυχίας του Fame. Σύντομα η παραγωγή του Broadway υπό τη διεύθυνση του Maltby, σε σκηνοθεσία και χορογραφίες του Arthur Faria, ανέβηκε στις 9 Μαΐου του 1978 στο Longacre Theatre, ενώ αργότερα βρέθηκε στο Plymouth και στο Belasco συμπληρώνοντας στις 21 Φεβρουαρίου του 1982 1604 παραστάσεις. Το αρχικό καστ συμπεριλάμβανε τους Nell Carter, Andre DeShields, Armelia McQueen, Ken Page και Charlayne Woodard.
Ο Luther Henderson προσάρμοσε τη μουσική του Waller και υπήρξε επίσης ο πιανίστας της παραγωγής. Μερικοί από τους αντικαταστάτες στις μεταγενέστερες παραστάσεις ήταν οι Debbie Allen, Yvette Freeman, Adriane Lenox και Alan Weeks. Η παραγωγή του έργου στο West End στο Λονδίνο έκανε πρεμιέρα στις 22 Μαρτίου του 1979 στο Her Majesty’s Theatre, ενώ η αναβίωσή του το 1995. Μια αναβίωση στο Μπρόντγουεϊ με τον ίδιο σκηνοθέτη, τον ίδιο χορογράφο και το ίδιο καστ με την προ δεκαετίας πρώτη παραγωγή, έκανε πρεμιέρα στις 15 Αυγούστου 1988, στο Ambassador Theatre της Νέας Υόρκης όπου παρέμεινε για 176 παραστάσεις.  Το 2009 το Aint Misbehavin συμπλήρωσε τριάντα (30) χρόνια και στην επετειακή παράσταση συμμετείχαν ο νικητής του American Idol Ruben Studdard και οι διαγωνιζόμενοι Frenchie Davis και Trenyce Cobbins.
Στη συγκεκριμένη παράσταση που θα φιλοξενηθεί στο Θέατρο Badmiton πρωταγωνιστούν αστέρια της Αμερικής, όπως η  Yvette Monique Clark που είχε διαπρέψει στα Hairspray, Crowns, Chicago κ.ά., η υποψήφια για βραβείο Grammy Patricia Covington, o Milton Nealy (Dreamgirls, The Full Monty, Jesus Christ Superstar, La Cage Aux Folles), η Rebecca Covington (Mamma Mia, Thoroughly Modern Millie) και το τηλεοπτικό αστέρι Wayne Pretlow (The Good Wife, Law & Order),  πλαισιωμένοι από ένα ταλαντούχο καστ τραγουδιστών και χορευτών.
Τη μουσική διεύθυνση υπογράφει ο William Foster McDaniel, ενώ τη σκηνοθεσία ο Richard E. Maltby, Jr. και τη χορογραφία ο Arthur Faria.
• Tο πρώτο μιούζικαλ του Broadway που ανέβηκε με θέμα το έργο και τη ζωή γύρω από έναν τραγουδοποιό /καλλιτέχνη, τον Thomas Wright «Fats» Waller.
• Tο πρώτο μιούζικαλ στο είδος του που κέρδισε βραβείο Tony.
• To πρώτο μιούζικαλ στο είδος του που έγινε παγκόσμια επιτυχία.
• Το πρώτο μιούζικαλ στο είδος του που κέρδισε κάθε είδους θεατρικό βραβείο της Νέας Υόρκης.
• Το πρώτο μιούζικαλ «βιογραφίας» με το οποίο συγκρίνονται όλα τα υπόλοιπα.
 Πηγή  : culturenow.gr
Χωρίς κατηγορία

Νίκος Ψαρράς : «Έχω υπάρξει το τρίτο πρόσωπο»

Με αφορμή τη νέα του παράσταση ο Νίκος Ψαρράς μιλάει στο Down Town για τον ρόλο που έχει παίξει ο έρωτας στη ζωή του.
Ο γάμος, όταν υπάρχει, δεν οριοθετεί μοιραία τη σχέση με έναν τρίτο άνθρωπο;
Δεν πρέπει να υπάρχουν όρια στον έρωτα. Ίσα ίσα, νομίζω πως όταν υπάρχουν τέτοια εμπόδια ο έρωτας είναι πιο μεγάλος. Μόνο και μόνο στην ιδέα πως δεν μπορείς να έχεις τον άλλο ολοκληρωτικά, γεμίζεις με διεκδίκηση. Θέλεις να κερδίσεις τον άλλο 100% και, όταν αυτό συμβαίνει, βαριέσαι!
Έχεις βρεθεί ποτέ σε παρόμοια κατάσταση;
Ποτέ δεν έχω υπάρξει το τρίτο πρόσωπο σε ένα γάμο. Έχω υπάρξει, όμως,  το τρίτο πρόσωπο σε μια σχέση. Ήμουν ο μπαλαντέρ και έφυγα ακριβώς επειδή αυτό δεν μου άρεσε καθόλου. Πλέον μεγαλώνοντας ζυγίζω πολύ τα πράγματα πριν αφεθώ, γιατί ξέρω τι θέλω και είναι πολύ συγκεκριμένο. Στη ζωή μου, όμως, έχω κάνει πολλές τρέλες και έχω αφεθεί πολλές φορές στον έρωτα. Μέχρι πρόσφατα ο έρωτας καθόριζε τη ζωή μου σε όλα. Από δουλειές που θα επέλεγα, μέχρι τα ταξίδια που θα έκανα.
Αυτές οι τρέλες δεν είναι όμως που γεμίζουν τη ζωή;
Σίγουρα. Σκέψου πως για τον έρωτα, όταν ήμουν φαντάρος, είχα φύγει τρεις φορές παράνομα στο εξωτερικό με κίνδυνο να με πιάσουν και να φάω μεγάλη φυλακή. Τότε ήμουν 25. Πλέον δεν ξέρω αν θα το έκανα – ή μάλλον πολύ δύσκολα. Ίσως ήρθε η ώρα αυτά να τα κάνουν άλλοι για μένα.
Θα σε τρόμαζε περισσότερο να ζήσεις μια ζωή μοναχική και κάποια στιγμή να βρεις έναν άνθρωπο ή μια ζωή με πολλούς ανθρώπους και στο τέλος να μείνεις μόνος;
Έτσι όπως το είπες, το πρώτο (γέλια). Αν έχεις γνωρίσει πολλούς ανθρώπους, πόσο μόνος μένεις; Αλλά το να είσαι μόνος σου για να βρεις τον ΕΝΑΝ άνθρωπο είναι απίστευτα εφιαλτικό.
Περισσότερα στο Down Town που κυκλοφορεί.

Πηγή : yupi.gr

Χωρίς κατηγορία

Σειρά ρούχων λανσάρει ο David Beckham

Φαίνεται πως βαδίζει στα χνάρια της συζύγου του
Το ταλέντο της συζύγου του Victoria στο σχεδιασμό ρούχων αποκάλυψε ο David Beckham. Ο ποδοσφαιριστής έκανε δυναμική είσοδο στον κόσμο της μόδας σχεδιάζοντας σειρά ρούχων σε συνεργασία με μεγάλη αλυσίδα καταστημάτων.

Μάλιστα ο 36χρονος σταρ του ποδοσφαίρου δεν αρκέστηκε στο σχεδιασμό αλλά  προχώρησε και στη διαφήμιση της σειράς ρούχων που περιλαμβάνει T-shirts, πυτζάμες και μποξεράκια αναδεικνύοντας το γυμνασμένο του σώμα.

«Ήθελα να διασφαλίσω ότι θα ήταν ρούχα που δεν θα φορούσα μόνο εγώ αλλά οποιοσδήποτε άλλος στον οποίο θα ήμουν υπερήφανος να βάλω την υπογραφή μου. Θέλω πάντα να προκαλώ τον εαυτό μου και η εμπειρία αυτή με αντάμειψε και με το παραπάνω», δήλωσε ο David Beckham.

Πηγή : newsbeast.gr

πνοη μας, η αξιολογηση σας