Αρχείο ετικέτας culturenow.gr

Σανάδες και Word of Mouth στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Το ξεχωριστό πολυφωνικό γυναικείο γκρουπ και το διακεκριμένο δίδυμο των Ελλήνων beatboxers συμπράττουν σε μια νέα a capella μουσική
παράσταση που εξερευνά τα όρια της ανθρώπινης φωνής μέσα από απρόβλεπτες διασκευές τραγουδιών από όλο τον κόσμο (από Τσιτσάνη μέχρι Shakira κι από Κουρτ Βάιλ και Κοέν μέχρι Rage Against the Machine)

Tο πολυφωνικό γυναικείο γκρουπ Σανάδες και το human beatbox ντουέτο Word of Mouth, δυο νέα ελληνικά σχήματα με διαφορετικές μουσικές καταβολές αλλά (κοινό) σήμα κατατεθέν το «υπερόπλο» της φωνής (και του μικροφώνου) τους, ικανό να παραγκωνίσει οποιοδήποτε μουσικό όργανο και να αναμετρηθεί με κάθε είδος μουσικής, εισβάλλουν ηχητικά στο Μέγαρο Μουσικής με αφορμή μια απρόβλεπτη παράσταση a capella που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 3 Μαρτίου, στις 9 το βράδυ στην Αίθουσα Banquet.

Ένα project αντιπροσωπευτικό της τρίχρονης συνεργασίας τους, με ανανεωμένο ρεπερτόριο και μπόλικο χιούμορ, με πειραματισμούς δικών τους συνθέσεων και διασκευές τραγουδιών απ’ όλο τον κόσμο: ελληνικών και ξένων, παραδοσιακών και σύγχρονων, κλασικών και ροκ, από Τσιτσάνη μέχρι Shakira κι από Κουρτ Βάιλ και Κοέν μέχρι Rage Against Τhe Machine και Φοίβο Δεληβοριά. Πιστοί στο στόχο τους να εξερευνήσουν τα όρια της ανθρώπινης φωνής, Σανάδες (Μάτα Κούρτη, Μαρία Κώττη, Σοφία Σαρρή, Μαριαστέλλα Τζανουδάκη) και Word of Mouth (El Pap Chico, Bitman) δημιουργούν για μία ακόμη φορά ένα δικό τους ηχητικό σύμπαν που συστέλλεται και διαστέλλεται συμπυκνώνοντας την πολυφωνική παράδοση, τους σύγχρονους πειραματισμούς και τη hip hop κουλτούρα. Φιλοδοξώντας στη συμμετοχή του κοινού σ’ένα πρωτότυπο μουσικό παιχνίδι όπου όλα είναι πιθανά…

Η παράσταση – σε σκηνοθετική επιμέλεια της Κέλλυς Καραχάλιου – εντάσσεται στην Ενότητα «Νέες τάσεις-Νέοι δημιουργοί» της Σειράς Γέφυρες που διευθύνει ο Δημήτρης Μαραγκόπουλος.

Το a capella – beatbox project των Σανάδων και των Word of Mouth βγάζει τον ήχο που μια ορχήστρα, μερικά drum machine, scratches και μια γυναικεία χορωδία μπορούν να παράγουν στο σύνολό τους, χωρίς όμως τη χρήση μουσικών οργάνων! Παρά μόνον της ανθρώπινης φωνής.

Οι Μάτα Κούρτη, Μαρία Κώττη, Σοφία Σαρρή και Μαριαστέλλα Τζανουδάκη, τέσσερις τραγουδίστριες μυημένες στην πολυφωνική παραδοσιακή κουλτούρα, και οι  El Pap Chico και Bitman, οι πιο γνωστοί εκπρόσωποι του human beatbox στην Ελλάδα – της τέχνης αναπαραγωγής ρυθμών και μελωδιών με τη χρήση μόνο του ανθρώπινου στόματος – ενώνουν για μία ακόμη φορά τις δυνάμεις τους για μια παράσταση «μουσικά ακομπλεξάριστη και σκηνικά διασκεδαστική» όπου το beatboxing ακούγεται φυσικό και αβίαστο πάνω σε παραδοσιακά τραγούδια της Ελλάδας και των Βαλκανίων (όπως στο θρακιώτικο παραδοσιακό τραγούδια «Αλεξανδρής», στο παραδοσιακό της Δράμας «Μαύρο Γεράκι», ένα χανιώτικο Συρτό πάνω σε στίχους κρητικών μαντινάδων αλλά και της Μαρίας Κώτη, στα βουλγάρικα «Zora se a zazorila» και «Izgrejala jasna zvezda»), σε θρησκευτικά αφροαμερικάνικα τραγούδια («Down to the river to pray»), ή μεξικάνικα παραδοσιακά («La llorona») αλλά και πασίγνωστα ρεμπέτικα («Ο Καϊξής» των Απόστολου Χατζηχρήστου-Γιώργου Φωτιάδη και «Σαν απόκληρος γυρίζω» του Βασίλη Τσιτσάνη).

Η μουσική περιπλάνηση των δύο συγκροτημάτων στα αχανή μονοπάτια της μουσικής συνεχίζεται με κορυφαία τραγούδια σημαντικών σύγχρονων κλασικών, ποπ και ροκ συνθετών και τραγουδοποιών όπως συμβαίνει με τα: «Mack the knife» από την «Όπερα της πεντάρας» των Κουρτ Βάιλ-Μπέρτολτ Μπρεχτ, «Ma Matutinum» (2005) του Βέλγου Νίκολας Λενς, «Hallelujah» (1984) του Λέοναρντ Κοέν, «Mountains o’things» (1988) της Τρέισι Τσάπμαν αλλά και το «Bullet in the head», γραμμένο το 1992 από τους αμερικανούς ρόκερς-ράπερς Rage Against The Machine.

Ενώ δεν λείπουν ορισμένα περίφημα κινηματογραφικά σάουντρακς όπως τα: «Amara me» σε μουσική Νίνο Ρότα (ένα ιταλικό fado από την ταινία «Φιλμ του έρωτα και της αναρχίας, 1973), «Belleville rendez-vous» των Μπενουά Σαρέστ-Συλβέν Σομέ – διασκευή Μάτας Κούρτη – από την ταινία κινουμένων σχεδίων «Το Τρίο της Μπελβίλ» του 2003 και «La despedida» που η Shakira έγραψε και μελοποίησε ειδικά για την ταινία «Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας» του 2008, κατά παραγγελία του ίδιου του συγγραφέα του ομώνυμου μυθιστορήματος, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Στο a capella-beatbox πρόγραμμα των Σανάδων-Word of Mouth εντάσσονται, τέλος, διασκευές εξαιρετικά σύγχρονων τραγουδιών Ελλήνων δημιουργών της έντεχνης μουσικής – όπως «Το σκοτάδι των δύο» (2010) του Φοίβου Δεληβοριά – αλλά και πρωτότυπες, δικές τους συνθέσεις («Step into the light»), beatbox αυτοσχεδιασμοί και medley.

Το φωνητικό συγκρότημα Σανάδες δημιουργήθηκε τον Οκτώβριο του 2007 στην Αθήνα και σήμερα αποτελείται από τέσσερις τραγουδίστριες με διαφορετικές μουσικές καταβολές. Καθοριστική για τη δημιουργία του σχήματος ήταν η συμμετοχή των μελών του στα σεμινάρια που διοργανώνει ο Ρος Ντέιλι και το μουσικό εργαστήρι Λαβύρινθος στην Κρήτη. Οι ζωντανές εμφανίσεις των Σανάδων ξεκίνησαν με τη συμμετοχή τους στο Muse Festival το Δεκέμβρη του 2007 στον Ιανό. Ακολούθησε μια σειρά εμφανίσεων σε διάφορες μουσικές σκηνές της Αθήνας. Τον Ιούλιο του 2008 εμφανίστηκαν στο Θέατρο Βράχων με τους Χαϊνηδες και τους Mode Plagal.

Η ηχογράφηση της συναυλίας αυτής κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2008 στο διπλό cd «Η Κάθοδος των Σαλτιμπάγκων». Από τo 2009 η συνεργασία τους με το beatbox σχήμα Word of Mouth τους δίνει την δυνατότητα να παρουσιάσουν με επιτυχία σειρά μουσικών παραστάσεων. Οι τέσσερις τραγουδίστριες, μέσα από τα μονοπάτια των πολυφωνικών παραδόσεων, πειραματίζονται με δικές τους συνθέσεις και διασκευάζουν από Απόστολο Καλδάρα μέχρι Dr. John.

Οι Word of Mouth είναι οι πιο γνωστοί εκπρόσωποι του human beatbox στην Ελλάδα, δηλαδή της τέχνης αναπαραγωγής ρυθμών και μελωδιών με τη χρήση μόνο του ανθρώπινου στόματος. Έχουν εμφανιστεί ως επίσημοι ομιλητές στα πλαίσια του TEDx Athens 2011 προωθώντας την «γλώσσα» του beatbox, του Παγκόσμιου διαγωνισμού Beatbox Battle (Βερολίνo 2009), του Ελληνικού Φεστιβάλ, του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και ανοίξει συναυλίες καταξιωμένων hip hop ξένων καλλιτεχνών στην Ελλάδα, όπως οι Snoop Dogg (US), Phi-Life Cypher (UK), Lords of the Underground (US) και Beat Assaillant (US).

Η μόνιμη συνεργασία τους από το 2009 με το πολυφωνικό συγκρότημα Σανάδες σε διασκευές από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο ανέδειξε τις δυνατότητες της μουσικής σύνδεσης φωνής και beatbox, με σειρά πετυχημένων παραστάσεων στην Αθήνα και την περιφέρεια («A capella Stories» στο Θέατρο Δίπυλον, «Είναι τρέλα το A capella» στην Αθηναΐδα κ.ά.). Οι φωνητικές ικανότητες των μελών του σχήματος έχουν χρησιμοποιηθεί σε σειρά διαφημιστικών για την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, σε ειδικά γεγονότα αλλά και σε δισκογραφικές δουλειές άλλων καλλιτεχνών. Οι Word of Mouth έχουν δημιουργήσει την πρώτη Beatbox Academy στην Ελλάδα στην οποία διδάσκουν τα μυστικά και την τεχνική του beatbox. Η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2012.    

Πηγή : culturenow.gr

Οι γυναίκες τραγουδούν τα δημοτικά στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών παρουσιάζει τη συναυλία «Γυναικείες φωνές στο δημοτικό τραγούδι» την Τετάρτη 29 Φεβρουαρίου 2012.

Η συναυλία είναι αφιερωμένη στην κορυφαία ερμηνεύτρια Δόμνα Σαμίου. Μια γυναίκα που έχει γράψει ιστορία στο χώρο του δημοτικού μας τραγουδιού, τόσο με τη φωνή της, το ήθος, το ύφος και τις αυθεντικές εκτελέσεις της όσο και με την εμπεριστατωμένη γνώση της πάνω στο αντικείμενο της παραδοσιακής μας μουσικής μέσα από την πολύχρονη έρευνα και καταγραφή της.

Με τραγούδια του κύκλου της ζωής(νανουρίσματα, του γάμου, της ξενιτιάς, μοιρολόγια) αλλά και παλαιότατες αφηγηματικές μπαλάντες με δραματικό περιεχόμενο (παραλογές) που παραπέμπουν στο αρχαίο δράμα συναντάμε τις γυναίκες στην παράδοση του δημοτικού τραγουδιού. Ιέρειες στις «διαβατήριες» τελετές (που σχετίζονται με τη γέννηση, το γάμο, το θάνατο και την επικοινωνία με τα υπερφυσικά στοιχεία), οι γυναίκες διαχειρίζονται έναν ευρύτατο κύκλο τραγουδιών με έντονα συμβολικό περιεχόμενο και λειτουργίες.

Οι «Γυναικείες φωνές στο δημοτικό τραγούδι», «μέσο επικοινωνίας» ανάμεσα στον πραγματικό και τον υπερφυσικό κόσμο, έχουν τον πρώτο λόγο στην τέταρτη κατά σειρά συναυλία του Αφιερώματος στους Δεξιοτέχνες της Ελληνικής Παραδοσιακής Μουσικής – σε επιμέλεια Λάμπρου Λιάβα – που θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 29 Φεβρουαρίου, στις 8.30 το βράδυ, στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης. Η Σειρά Δεξιοτέχνες της Ελληνικής Δημοτικής Μουσικής εντάσσεται στο πλαίσιο του Κύκλου Ελληνική Μουσική.

Η Σαβίνα Γιαννάτου, η Κατερίνα Ζάκκα, η Μαρία Κώτη, η Κατερίνα Παπαδοπούλου, η Γιασεμή Σαραγούδα μας ταξιδεύουν στην παράδοση με τραγούδια από την Ήπειρο και την Κρήτη μέχρι την Μικρά Ασία.

Μαζί τους δεξιοτέχνες της παραδοσιακής μας μουσικής (Σαραγούδας, Αρκαδόπουλος, Σινόπουλος, Τσιαμούλης κ.α.)

Χορεύουν και τραγουδούν οι γυναίκες από τη Νέα Ερυθραία

Οι επιλογές στη συναυλία καλύπτουν πολλά και διαφορετικά μουσικά είδη απ’ όλες τις περιοχές του Ελληνισμού καθώς και διαφορετικές τεχνικές τραγουδίσματος. Οι συμμετοχές περιλαμβάνουν ‘επαγγελματίες’ τραγουδίστριες – τη Σαβίνα Γιαννάτου, τη σπουδαία σύγχρονη ερμηνεύτρια που έχει ταυτιστεί στη συνείδησή μας με τις «μουσικές του κόσμου», την αυθεντική ερμηνεύτρια των ηπειρώτικων τραγουδιών Κατερίνα Ζάκκα, την Ηρακλειώτισσα τραγουδίστρια του συγκροτήματος «Χαίνηδες», Μαρία Κώτη, την Κατερίνα Παπαδοπούλου που μας ταξιδεύει στον μακρινό Πόντο και ιδιαίτερη πατρίδα της, τη Σμυρνιά Γιασεμή Σαραγούδα (σύζυγο του κορυφαίου λαϊκού δεξιοτέχνη του ουτιού Νίκου Σαραγούδα που θα τη συνοδεύσει επί σκηνής), μεγάλη ερμηνεύτρια του μικρασιάτικου τραγουδιού – όσο και απλές γυναίκες που τραγουδούν και, ταυτοχρόνως, χορεύουν σε γιορτές, έθιμα και τελετουργίες αλλά και στην καθημερινή τους ζωή όπως συμβαίνει με τις Γυναίκες από τη Νέα Ερυθραία.

Στο πλευρό τους εμφανίζονται ακόμη

οι μουσικοί Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος (κλαρίνο), Σωκράτης Σινόπουλος (ποντιακή και πολίτικη λύρα, πολίτικο λαούτο), Χρίστος Τσιαμούλης (ούτι, λαούτο), Πάνος Δημητρακόπουλος (κανονάκι), Στέλλα Βαλάση (σαντούρι) και Κώστας Μερετάκης (κρουστά).

Ο εθνομουσικολόγος, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του Μουσείου Λαϊκών Οργάνων, Λάμπρος Λιάβας, βάζει την υπογραφή του στην επιμέλεια  του αφιερώματος που δίνει την ευκαιρία στο κοινό να έρθει σε άμεση επαφή με κορυφαίους δεξιοτέχνες της λαϊκής μας παράδοσης που παρουσιάζουν αντιπροσωπευτικά κομμάτια από πολλές περιοχές της Ελλάδας καθώς και από τις «άκρες του ελληνισμού» (Μικρά Ασία, Πόντο, Καππαδοκία).

Στην τέταρτη κατά σειρά συναυλία του Αφιερώματος στους Δεξιοτέχνες της Ελληνικής Παραδοσιακής Μουσικής, γυναίκες προερχόμενες από διαφορετικές γενιές, χώρους και «σχολές» του δημοτικού τραγουδιού, «επαγγελματίες» και μή, αποδίδουν άλλοτε με παραδοσιακό ύφος κι άλλοτε με έθνικ αποχρώσεις αντιπροσωπευτικά δείγματα της τέχνης τους, με επιλογές από το ρεπερτόριο της στεριανής και της θαλασσινής Ελλάδας καθώς και από τις «Άκρες του Ελληνισμού» (Μικρά Ασία, Πόντο).

Η αειθαλής Γιασεμή Σαραγούδα με καταγωγή από παλιά μουσική οικογένεια της Σμύρνης, ερμηνεύει παραδοσιακά μικρασιάτικα τραγούδια – κάτι που κάνει από τα 16 της χρόνια – συνοδεία του συζύγου της, κορυφαίου ουτίστα Νίκου Σαραγούδα.

Η βαθειά γνώστρια των ηπειρώτικων μοιρολογιών και τραγουδιώντης ξενιτιάς Κατερίνα Ζάκκα επικοινωνεί μέσα από την αυθεντικότητα της ερμηνείας της το συναίσθημα του πόνου και της απώλειας της γυναίκας που μένει πίσω αποχαιρετώντας πεθαμένους ή φευγάτους.

Η Κατερίνα Παπαδοπούλου μας ταξιδεύει στην ιδιαίτερη πατρίδα της, ερμηνεύοντας τραγούδια από τον Πόντο, την Κωνσταντινούπολη και το γειτονικό Αιγαίο, με τον σύζυγό της, Σωκράτη Σινόπουλο, να τη συνοδεύει στην ποντιακή και την πολίτικη λύρα και το πολίτικο λαούτο ενώ η τραγουδίστρια των «Χαίνηδων», Μαρία Κώτη,  μας μεταφέρει στην Κρήτη ερμηνεύοντας «ταμπαχανιώτικα» ή αλλιώς «κρητικά ρεμπέτικα»: αστικά λαϊκά τραγούδια που συνδυάζουν το μικρασιάτικο με το κρητικό μουσικό ιδίωμα σ’ ένα ιδιότυπο ρεπερτόριο.

Τον πολύ ιδιαίτερο ρόλο της γυναίκας ως «ιέρειας» στις «διαβατήριες» τελετές (όπως τα «νανουρίσματα» που σχετίζονται με τη γέννηση, τα τραγούδια του γάμου ή τα μοιρολόγια) και αφηγήτριας σε παλαιότατες μπαλάντες με δραματικό περιεχόμενο (παραλογές) που παραπέμπουν στο αρχαίο δράμα, έχει η σπουδαία ερμηνεύτρια και συνθέτρια Σαβίνα Γιαννάτου, η σύγχρονη δική μας «φωνή της Μεσογείου και του κόσμου», όπως την έχουν αποκαλέσει.

Στο αποκορύφωμα της βραδιάς, οι Γυναίκες από τη Νέα Ερυθραία – μια ξεχωριστή παρέα «φιλενάδων» με καταγωγή από την ιωνική Ερυθραία της Μικράς Ασίας, οι οποίες στην καθημερινή τους ζωή διοργανώνουν σε σταθερή βάση γνήσια μικρασιάτικα γλέντια και τελετουργίες, υπόσχονται να συμπαρασύρουν με το τραγούδι, τη μουσική και το χορό τους – τα στοιχεία, δηλαδή, που συναποτελούν την «ομοούσια κι αδιαίρετη τριάδα του λαϊκού μας πολιτισμού» – το κοινό του Μεγάρου, καλώντας το να γίνει κοινωνό μιας φιλοσοφίας ζωής που υπακούει στην ενεργή συμμετοχή και την αυθεντικότητα της έκφρασης.

 Πηγή : culturenow.gr

Η μοναδική Λίντα Τάλι για πρώτη φορά στην Ελλάδα

Η ομορφότερη φωνή του Καναδά, η αλγερινής καταγωγής ερμηνεύτρια Lynda Thalie έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, για μια μοναδική συναυλία  στην Αθήνα την Πέμπτη 15 Μαρτίου στο Γαλλικό Ινστιτούτο αλλά και μια επίσης μοναδική στη συμπρωτεύουσα τη Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012. Η συναυλία της Lynda Thalie αποτελεί την εναρκτήρια εκδήλωση της φετινής γιορτής της Γαλλοφωνίας και πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Πρεσβείας του Καναδά.

Τραγουδίστρια, στιχουργός, συνθέτης και συγγραφέας, η Lynda Thalie θεωρείται μία από τις κορυφαίες σύγχρονες ερμηνεύτριες του Καναδά, καθώς ενσωματώνει στα τραγούδια της την πολιτισμική πολυμορφία της χώρας που την υιοθέτησε. Ταυτόχρονα θεωρείται μία ολοκληρωμένη καλλιτεχνική προσωπικότητα με ενεργή εμπλοκή και παρεμβάσεις σε θέματα που άπτονται της τέχνης και του πολιτισμού.

Το ξεχωριστό – χωρίς σύνορα – μουσικό της ύφος που παντρεύει με έμπνευση και ιδιαίτερη χάρη τους δυτικούς ήχους με τα ακούσματα της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, της έχει προσδώσει έναν κοσμοπολίτικο καλλιτεχνικό χαρακτήρα.

Πολιτογραφημένη Καναδή, κόρη πολιτικού κρατούμενου που ακόμη και σήμερα αγνοείται, απέδρασε κυριολεκτικά από την Αλγερία, από «τον φόβο, το αδιέξοδο, την καταπίεση και την απόγνωση που σε οδηγούν στην αυτοκτονία», όπως περιγράφει στη σχετική αυτοβιογραφία της που ήδη έγινε μπεστ σέλερ. Αυτή η τραυματική εμπειρία ίσως την ώθησε να συμμετέχει ενεργά και να αγωνίζεται και σήμερα για τα δικαιώματα των γυναικών, για «να αποκτήσουν πρώτα μία ενιαία – δημόσια φωνή μέσα από τη δική τους ξεχωριστή φωνή οι γυναίκες της Βόρειας Αφρικής».

Έχει συνεργαστεί με σημαντικούς καλλιτέχνες όπως ο Enrico Macias, o Rachid Taha, o Tony Levin, o Michel Rivard,  o Luc de Larochelliere και o Yann Perreau.

Έχει αποσπάσει σημαντικές διακρίσεις όπως τα βραβεία «Ma premiere Place des Arts», «Distinction», «Radio-Canada», ενώ υπήρξε υποψήφια στα «World Music Album of the Year», στα «Sounds of Blackness Award» και στα «ADISQ».

Από την πρώτη δισκογραφική της εμφάνιση (Sablier 2002) έως και τα πολύ γνωστά «Histoire d’ un amour» και «La rose des Sables», τα άλμπουμ της πωλούν χιλιάδες αντίτυπα, ενώ στις περιοδείες της τόσο στον Καναδά, όσο και στο εξωτερικό, δημιουργούνται πάντα ασφυκτικά sold out.

Στο πλαίσιο πάντα του εορτασμού της Γαλλοφωνίας, σε δύο μαγικές βραδιές, στις 15 Μαρτίου στο «Γαλλικό Ινστιτούτο» της Αθήνας και στις 19 Μαρτίου στο «Ολύμπιον» της Θεσσαλονίκης, η Lynda Thalie υπόσχεται να μυήσει και το ελληνικό κοινό στον δικό της μουσικό κόσμο.

Πηγή : culturenow.gr

Τα Χάλκινα της Γουμένισσας στο Club του Μύλου στη Θεσσαλονίκη

Τα ΧΑΛΚΙΝΑ ΤΗΣ ΓΟΥΜΕΝΙΣΣΑΣ του Αλέξανδρου Ζώρα για μια και μοναδική εμφάνιση στο club του Μυλου τη
Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου 2012.

Χάλκινοι ήχοι, ένταση, εκρηκτικός ρυθμός είναι κάποια από τα στοιχεία μιας μπάντας με Χάλκινα πνευστά. Ήχοι, ένταση και ρυθμοί που συνοδεύουν και συνυπάρχουν καθημερινά με την ζωή τα γλέντια την παράδοση της κέντρο-δυτικής Μακεδονίας.

Κλαρίνα, τρομπέτες, τρομπόνια και νταούλια είναι μερικά από τα όργανα που συνθέτουν αυτό το μοναδικό ηχόχρωμα, όπως διαμορφώθηκε και εξελίχθηκε από της αρχές του αιώνα στην Μακεδονία αλλά ιδιαίτερα στην πόλη της Γουμένισσας, γενέτειρας εκατοντάδων λαϊκών οργανοπαιχτών σήμερα.

Τα “Χάλκινα της Γουμένισσας του Αλέξανδρου Ζώρα” είναι η πιο γνωστή μπάντα της περιοχής που με το μεράκι και το ταλέντο των μουσικών που την απαρτίζουν, αποτελεί γνήσιο  και σημαντικό εκφραστή της μουσικής παράδοσης της κέντρο-δυτικής Μακεδονίας.

Ο Αλέξανδρος (Αλέκος) Ζώρας, γεννήθηκε το 1966 στην Γουμένισσα του Κιλκίς. Είναι γόνος μεγάλης μουσικής οικογένειας της περιοχής.

Ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία με την μουσική συνοδεύοντας τον πατέρα του Βοζίκη (Μανώλη) σε διάφορες εκδηλώσεις όπως γάμους και πανηγύρια, όπου και πήρε τα πρώτα του μαθήματα στο κλαρίνο.

Ο πατέρας του είναι ένας από τους παλιούς οργανοπαίχτες της Γουμένισσας που μετεπήδησαν από το ζουρνά στο κλαρίνο. Σήμερα παίζει κυρίως νταούλι.

Ο Αλέξανδρος Ζώρας διδάσκει παραδοσιακό κλαρίνο σε διάφορες σχολές και συλλόγους. Εκτός από κλαρίνο παίζει επίσης ακορντεόν καβάλι και διάφορα κρουστά.

Η εμφάνιση των χάλκινων πνευστών και η ένταξη τους στις λαϊκές παραδοσιακές ορχήστρες, τόσο στην περιοχή της Κέντρο Δυτικής Μακεδονίας αλλά και του ευρύτερου Βαλκανικού χώρου, τοποθετείται στις αρχές του 20ού αιώνα. Πιθανολογείται ότι προέκυψε από την διάλυση των τουρκικών μουσικών τμημάτων κατά την απελευθέρωση της Μακεδονίας το 1912. Με το ιδιαίτερο χρώμα και τον εκρηκτικό ήχο τους εκτόπισαν σιγά σιγά τα παλαιότερα όργανα όπως ο ζουρνάς, η γκάιντα, οι φλογέρες και τα καβάλια και καθιερώθηκαν στην περιοχή.

Στην περιοχή της Γουμένισσας, αν και χρησιμοποιήθηκαν πιο αργά από ότι στην Δυτική Μακεδόνια, δημιουργήθηκε μεγαλύτερη παράδοση. Παράδοση που περνάει από γενιά σε γενιά.

Η πόλη είναι γενέτειρα εκατοντάδων μουσικών και λαϊκών οργανοπαιχτών, διαφόρων οργάνων όπως κλαρίνα, τρομπέτες, τρομπόνια, ευφωνία, σαξόφωνα νταούλια, τύμπανα και γκραν κάσα. Όλοι αυτοί αποτελούν των πυρήνα σε διάφορα μουσικά σχήματα σε ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις όπως γάμους, πανηγύρια κλπ.

Η ονομασία Χάλκινα της Γουμένισσας δόθηκε για πρώτη φορά στην μπάντα του Αλέξανδρου Ζωρα σε μια συνεργασία με την Δήμητρα Γαλανή στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Από τότε το σχήμα έχει καθιερωθεί λαμβάνοντας μέρος σε συναυλίες με πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες όπως ο Μανώλης Μητσιάς, σε μουσικές εκδηλώσεις, σε διεθνή αλλά και εγχώρια φεστιβάλ με χορευτικά συγκροτήματα.

Τα Χάλκινα του Αλέξανδρου Ζώρα με βασικό πυρήνα την οικογένεια Ζώρα και σε συνεργασία με διάφορους άλλους μουσικούς, έχουν εμφανιστεί σε σημαντικούς χώρους όπως το Ηρώδειο και το Μέγαρο Μουσικής.

To 2004 η μπάντα του Αλέξανδρου Ζώρα ήταν υποψήφια στα μουσικά βραβεία Αρίων στην κατηγορία παραδοσιακής μουσικής. Έχουν ηχογραφήσει πολλές παραγωγές και έχουν εμφανιστεί σε πολλές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές.

 Πηγή : culturenow.gr

Χάρις Αλεξίου και Δήμητρα Γαλάνη μαζί στη σκηνή του Παλλάς

Το θέατρο Παλλάς παρουσιάζει μια σπουδαία συνεργασία! Η Χάρις Αλεξίου και η Δήμητρα Γαλάνη ή η Δήμητρα Γαλάνη και η Χάρις Αλεξίου συνεχίζουν να μας χαρίζουν παραστάσεις… σε μπλε βελούδο και θα το κάνουν μέχρι τις 18 Μαρτίου αφού οι 15 παραστάσεις τους που είχαν ανακοινωθεί αρχικά σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και παρατείνονται!

Σε μπλε βελούδο λοιπόν θα κυλήσουν οι δυο ώρες του προγράμματος μέσα από τραγούδια σταθμούς της μακρόχρονης και πολύχρωμης διαδρομής τους. Όπως φυλάμε κοσμήματα που αγαπάμε σε θήκες βελούδινες, όπως χαρακτηρίζουμε τις απαλές, ζεστές φωνές ίδιο βελούδο, όπως φωτίζει τ’ ουρανού το μπλε τη νύχτα. Κάτι ακριβό, λιτό, γερό και όμορφο, όπως αξίζει σε δυο τέτοιες διαδρομές.

Απ’ τις αρχές του ’70 μέχρι σήμερα, σ’ ένα μικρόφωνο μπροστά και γύρω ο κόσμος μια αγκαλιά, μέσα απ’ τη χάρη της φωνής τους, να μαγεύεται, να ταξιδεύει, να τραγουδάει μαζί τους.

       
Τέσσερις δεκαετίες στη σκηνή.

«Δεν ξέρω πώς φαντάζεται ο περισσότερος κόσμος αυτή τη διαδρομή. Εγώ αισθάνομαι ότι ήμουν πάνω σ’ ένα άλογο και κάλπαζα κι έτρεχα και περνούσα από τόπους διάφορους, συναντούσα διάφορους ανθρώπους, χαιρόμουν που τους συναντούσα, που τραγουδούσα διαφορετικά πράγματα, που είχα αποδοχή» λέει η Χάρις Αλεξίου.

Και όπως η Δήμητρα Γαλάνη παρατηρεί: « Επειδή οι ιλιγγιώδεις ταχύτητες της δισκογραφικής αγοράς κάνουν τα 40 χρόνια να φαίνονται πάρα πολλά. Επειδή μπορεί και να είναι έτσι για την πορεία ενός καλλιτέχνη και σίγουρα έτσι για την ζωή ενός ανθρώπου. Επειδή το πρόσωπο ενός τραγουδιστή είναι τα τραγούδια που διαλέγει να πει. Επειδή επιτυχία σημαίνει να μπορεί ένας καλλιτέχνης να διαχειρίζεται το παρελθόν του σαν να ήταν παρόν κι επειδή μέσα απ’ το παρελθόν σχεδιάζεται το μέλλον» η συνάντησή τους στη σκηνή του Παλλάς θα είναι η πιο πιστή προβολή αυτού που αντέχει στην καρδιά μας σαν αλήθεια, η πιο δικιά μας, τελικά, μεταπολίτευση.

Με αφορμή τις εμφανίσεις της Χάρις Αλεξίου και της Δήμητρας Γαλάνη στο “Παλλάς” επανακυκλοφορεί ο δίσκος “Τα τραγούδια της χθεσινής μέρας” που πρωτοκυκλοφόρησε το 1981.

Πηγή : culturenow.gr

Chick Corea και Gary Burton στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών παρουσιάζει τους Chick Corea και Gary Burton, μια συνεργασία την οποία οι φίλοι της τζαζ περιμένουν με ανυπομονησία. Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί στις 15 Μαρτίου 2012 στο πλαίσιο της σειράς Γέφυρες.

Chick Corea

Αν αναλογιστεί κανείς τον όγκο της δισκογραφίας του τα τελευταία 40 χρόνια, δεν μπορεί να αμφιβάλλει για το ότι ο Τσικ Κορήα είναι ένας από τους πιο παραγωγικούς συνθέτες των ημερών μας. Από την avant-garde στην bebop, από τα παιδικά τραγούδια στην πρωτοπορία, από τη fusion μέχρι την κλασική μουσική, ο Τσικ Κορήα διατηρεί πάντοτε υψηλές προδιαγραφές ποιότητας στη δουλειά του.

Έχει κερδίσει 14 Grammy, ενώ ήταν υποψήφιος τουλάχιστον 50 φορές. Το 2005 τιμήθηκε με το Βραβείο του Φεστιβάλ της Ρουρ στη Γερμανία (ένα βραβείο που πρώτη φορά απονεμήθηκε σε πιανίστα της τζαζ) και το 2006 ονομάστηκε «Νέα Jazz Master» που αποτελεί τη μεγαλύτερη διάκριση για την τζαζ στις ΗΠΑ.

Gary Burton

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ινδιάνα. Αυτοδίδακτος στο βιμπράφωνο, ο ιδιοφυής μουσικός Γκάρυ Μπάρτον το 1971 έγινε καθηγητής στο Κολέγιο Μουσικής Μπέρκλη της Βοστόνης (στα κρουστά και τον αυτοσχεδιασμό), το 1985 διορίστηκε Πρύτανης, το 1989 του απονεμήθηκε τιμητικό διδακτορικό από το ίδιο Κολέγιο και το 1996 διορίστηκε Αντιπρόεδρος.

Κέρδισε το πρώτο του Grammy για το άλμπουμ Alone at Last (σόλο βιμπράφωνο) που ηχογραφήθηκε στο Φεστιβάλ του Μοντρέ το 1971. Ακολούθησαν και πολλά άλλα βραβεία Grammy (αρκετά από τη συνεργασία του με τον Κορήα) και ήταν υποψήφιος για το ίδιο βραβείο 14 φορές.

Με τον Τσικ Κορήα τον συνδέει μακρόχρονη και βαθιά επαγγελματική προσωπική σχέση. Πέρα από τις ηχογραφήσεις τους, δίνουν πολλές συναυλίες ως ντούο στην Αμερική και την Ευρώπη.

Chick Corea πιάνο
Gary Burton βιμπράφωνο

Τη σειρά Γέφυρες διευθύνει ο Δημήτρης Μαραγκόπουλος

«Μια από τις πιο δημοφιλείς συνεργασίες στο χώρο της τζαζ»
«Υπέροχη δυναμική ισορροπία»
Los Angeles Times

Πηγή : culturenow.gr

Αμάν Αμήν: μια παράσταση του Σταύρου Ξαρχάκου στο Θέατρο Ακροπόλ

Πρεμιέρα στο ανακαινισμένο θέατρο Ακροπόλ τις 17 Φεβρουαρίου και για 20 παραστάσεις έως και τις 31 Μαρτίου

To Θέατρο Ακροπόλ και το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζουν σε συμπαραγωγή το «Αμάν Αμήν», το αγαπημένο έργο του
Σταύρου Ξαρχάκου, μια μουσική παράσταση βασισμένη στο ρεμπέτικο τραγούδι, σε σκηνοθεσία του ίδιου του συνθέτη.

Η πρεμιέρα δόθηκε την Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου στο Βασιλικό θέατρο της συμπρωτεύουσας, ενώ στην Αθήνα θα κάνει πρεμιέρα στο ανακαινισμένο θέατρο Ακροπόλ τις 17 Φεβρουαρίου και για 20 παραστάσεις έως και τις 31 Μαρτίου.

Σύμφωνα με τον Σταύρο Ξαρχάκο, τα ρεμπέτικα τραγούδια είναι τραγούδια του οράματος για μια καλύτερη ζωή, είναι τα τραγούδια της διάψευσης των ονείρων, είναι τα ρεμπέτικα της αιώνιας νοσταλγίας της ομορφιάς, τα ρεμπέτικα της ιερότητας του πόθου, τα ρεμπέτικα της περιφρόνησης του τρόμου, τα ρεμπέτικα τραγούδια της πρόκλησης της μοίρας και της ατάραχης αντιμαχίας με το θάνατο…

Το «αμάν» που βγαίνει μέσα από την ψυχή συναντά το «αμήν» μιας προσευχής. Στην ευθεία γραμμή που ενώνει το βυζαντινό μέλος με το ρεμπέτικο και με το μικρασιάτικο τραγούδι ταξιδεύουν ο έρωτας, το πάθος, ο πόθος, η νοσταλγία, η μοίρα, ο θάνατος, τα όνειρα για μια καλύτερη ζωή, η στέρηση της ελευθερίας και η προσφυγιά. Έτσι αφουγκράστηκε τους ήχους αυτούς του παρελθόντος ο Σταύρος Ξαρχάκος και έστησε μια μουσική παράσταση με τίτλο «Αμάν Αμήν». Ένα θέαμα-ακρόαμα με συνθέσεις παλιές και νεότερες, ένα λαϊκό πάλκο κατανυκτικό σαν λειτουργία.

Καθένα από τα δύο μέρη χωρίζεται σε τρεις ενότητες. Υπάρχουν τραγούδια του χάρου, του τεκέ και της Ανατολής.

Πηγή : culturenow.gr