Αρχείο ετικέτας Uncategorized

Uncategorized

Πρωτοχρονιά με «Άννα Καρένινα»

Μια διαφορετική κινηματογραφική διασκευή του κλασικού ερωτικού έπους του Τολστόι

O Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ την χαρακτήρισε «μία από τις μεγαλύτερες ερωτικές ιστορίες στην παγκόσμια λογοτεχνία», ενώ κατά κοινή αναγνώριση, η «Άννα Καρένινα» δεν είναι απλώς ένα από τα σπουδαιότερα μυθιστορήματα του 19ου αιώνα αλλά και η «πνευματική αυτοβιογραφία» του δημιουργού της, ρώσου συγγραφέα Λέοντος  Τολστόι. Βαθύς και πολυσχιδής στοχασμός πάνω στον παράφορο έρωτα και την ολέθρια απιστία, μα και ένα συγκλονιστικό πανόραμα της ρωσικής κοινωνίας του 19ου αιώνα με φόντο την λαμπρή αυτοκρατορική Ρωσία.

Ορμώμενη από τον παθιασμένο έρωτά της με για έναν πλούσιο αξιωματικό του στρατού, τον κόμη Βρόνσκι, η Άννα Καρένινα αψηφά τις συμβάσεις της ρωσικής κοινωνίας, εγκαταλείπει τον σύζυγο και τον γιο της, καταδικάζεται από τον περίγυρό της, εξοστρακίζεται και εξαιτίας του έκρυθμου χαρακτήρα της αργά αλλά μεθοδικά βουλιάζει στο πλήρες αδιέξοδο.

Από τα γεννοφάσκια του κιόλας, ο κινηματογράφος τίμησε δεόντως την τραγική ηρωίδα του Τολστόι. Η πρώτη κινηματογραφική διασκευή της «Άννα Καρένινα» χρονολογείται το 1911 ενώ η βωβή ταινία του 1927 με την Γκρέτα Γκάρμπο στον ρόλο της Καρένινα παραμένει κλασική. Από τότε μεσολάβησαν πολλές ακόμη ταινίες και σειρές για την Καρένινα με τελευταία εκείνη του Τζο Ράιτ στην οποία πρωταγωνιστεί η μούσα του, η Κίρα Νάιτλι με την οποία έχει κάνει τη «Υπερηφάνεια και προκατάληψη» και βεβαίως την αριστουργηματική «Εξιλέωση».

Με τον βραβευμένο με Όσκαρ σεναρίου για τον «Ερωτευμένο Σαίξπηρ» Τομ Στόπαρντ στο σενάριο, η αυτοκρατορική Ρωσία της εκπνοής του 19ου αιώνα αναβιώνει και πάλι  ορίζοντας  συγχρόνως την έναρξη του κινηματογραφικού 2013 αφού η πρεμιέρα της στις ελληνικές αίθουσες έχει οριστεί για την Πρωτοχρονιά.

Θα μπορούσες να πεις ότι σε ότι αφορά τα συναισθήματα με κύριο εκείνο της αγάπης σε όλες της τις εκδοχές -μητρική, αδελφική, παιδική, σαρκική, πατριωτική-  αλλά και τα κίνητρα των ηρώων, ο Τολστόι έχει δώσει σαφείς «οδηγίες». Ο Ράιτ και ο Στόπαρντ  αποφάσισαν ότι η δική τους εκδοχή θα είχε θεατρικές βάσεις.

Τα γυρίσματα δεν έγιναν στη Ρωσία (όπως σε πολλές άλλες διασκευές της Καρένινα στον κινηματογράφο), ούτε και σε πανέμορφα σημεία του αγγλικού υπαίθρου όπου ο Ράιτ συνηθίζει να γυρίζει τις ταινίες του. Αντιθέτως, ολόκληρη η παραγωγή της ταινίας στήθηκε στα Σέπερτον Στούντιο με στόχο όχι μια ακόμη ταινία εποχής αλλά μια πολύ διαφορετική σε σχέση με τις μέχρι σήμερα εκδοχές της «Αννα Καρένινα».

Με την βοήθεια της μαγείας των ειδικών εφέ ο θεατής νιώθει να διασχίζει πόρτες και να βρίσκεται σε χιονισμένα τοπία, ενώ η σκηνή όπου διαδραματίζονται σημαντικές σκηνές της ταινίας μετατρέπεται από αίθουσα χορού σε όπερα ακόμα ή ακόμα και ιππόδρομο…

Σύμφωνα με τον Στόπαρντ, ο σεναριογράφος όχι μόνον μελέτησε ενδελεχώς το βιβλίο αλλά παρακολούθησε με προσοχή διάφορες κινηματογραφικές και τηλεοπτικές εκδοχές (ανάμεσα τους και ρώσικες) προκειμένου να συλλάβει τον πλούτο των αλληλοδιασταυρούμενων θεμάτων και φιλοσοφιών με τις οποίες ο Τολστόι καταπιάνεται.

Η σύγκρουση των τάξεων, η πολιτική, η ηθική και ο έρωτας καταλήγουν σε ένα ασυνήθιστο κινηματογραφικό κοκτέιλ όπου φωτίζονται και κάποιες παράλληλες ιστορίες οι οποίες σε προηγούμενες διασκευές περνούσαν ανεκμετάλλευτες εφόσον στο επίκεντρο βρισκόταν αποκλειστικά της Καρένινα.

Να επισημάνουμε τέλος ότι το φιλμ περιέχει έναν εξαιρετικό Τζουντ Λο στον ρόλο του Καρένιν, συζύγου της Καρένινα, ο οποίος ακριβώς λόγω του έρωτά του για αυτήν είναι αναγκασμένος να υφίσταται την αδυναμία της στον έλεγχο των συναισθημάτων της που εν τέλει την οδηγούν στην καταστροφή.

Η ταινία «Αννα Καρένινα»  θα διανεμηθεί στις αίθουσες την Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2013

Πηγή : tovima.gr

Uncategorized

Fame: Το ιστορικό μιούζικαλ στον Ελληνικό Κόσμο

Το Fame, το ιστορικό μιούζικαλ που αγαπήθηκε όσο κανένα άλλο από μικρούς και μεγάλους σε όλο τον κόσμο, έρχεται για πρώτη φορά στην Αθήνα, σε μια ελληνική υπερπαραγωγή που συγκεντρώνει επί σκηνής 36 καλλιτέχνες!

Ηθοποιοί, τραγουδιστές, μουσικοί και χορευτές μεταφέρουν στη σκηνή τις φιλοδοξίες, τα όνειρα, τους έρωτες και τις περιπέτειες μιας ομάδας ταλαντούχων νέων φοιτητών στη Σχολή Τεχνών της Νέας Υόρκης, που αγωνίζονται να πετύχουν στο χώρο της βιομηχανίας του θεάματος…

Η παράσταση – θρύλος είναι βασισμένη στο κλασικό κινηματογραφικό μιούζικαλ που κέρδισε δύο βραβεία Όσκαρ, έγινε σήριαλ, αλλά και κινηματογραφικό ριμέικ 30 χρόνια μετά.

Μια ελληνική υπερπαραγωγή με αναπάντεχες καλλιτεχνικές συναντήσεις, ζωντάνια, κέφι και πολλές εκπλήξεις!

Υπάρχει ένα μέρος που τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα…

Σκηνοθεσία: Θέμις Μαρσέλλου
Απόδοση κειμένου: Γεράσιμος Ευαγγελάτος, Θέμις Μαρσέλλου
Απόδοση στίχων: Θέμις Μαρσέλλου
Ενορχήστρωση & μουσική διδασκαλία: Νίκος Πλατύραχος
Χορογραφία: Αλέξανδρος Γιαννής
Σκηνικά – Κοστούμια: Χριστίνα Κωστέα
Φωτισμοί: Τάσος Ζαφειρόπουλος
Βοηθοί σκηνοθέτη: Κλειώ Χαβγιέ, Μαρία Βασιλάτου

Πρωταγωνιστούν:

Αλέκα Κανελλίδου
Νίκος Βουρλιώτης
Demy
Νάντια Μπουλέ
Κωνσταντίνος Λάγκος
Ησαΐας Ματιάμπα
Σοφία Κουρτίδου
Χρήστος Ζαν Μπατίστ
Ανδρέας Κωνσταντινίδης
Βασίλης Αξιώτης
Idra Kayne
Ιάσονας Γουάστωρ
και η Θέμις Μαρσέλλου

Πηγή : culturenow.gr

Uncategorized

«Ελληνικός Κόσμος»: Εκπαιδευτικά προγράμματα για πολλά γούστα

Αίσωπος, Οδύσσεια, σοκολατομαγειρέματα τον Ιανουάριο από το ΙΜΕ

Οι μύθοι του Αισώπου, η Ολυμπιάδα του δάσους, τα εργαστήρια κούκλας αλλά και ξύλου, η αναζήτηση των ιχνών του Οδυσσέα και άλλες δράσεις διεκδικούν το ενδιαφέρον των μικρών επισκεπτών του «Ελληνικού Κόσμου» τον Ιανουάριο του 2013 στο ΄Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού (ΙΜΕ).
Ο πρώτος μήνας του καινούργιου χρόνου ξετυλίγει νέα αλλά και παλαιότερα εκπαιδευτικά προγράμματα, τα οποία τα Σάββατα απευθύνονται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας (από 3 ετών και άνω) που συνοδεύονται από τους γονείς τους. 
Tα Κυριακάτικα Εκπαιδευτικά Προγράμματα απευθύνονται σε νήπια και παιδιά του Δημοτικού. Συγκεκριμένα:
Σαββατιάτικα εκπαιδευτικά προγράμματα
Σάββατο 12 Ιανουαρίου

Μύθοι του Αισώπου (από τον θίασο «Αθηναϊκές Μαριονέτες»)
Στο νέο αυτό πρόγραμμα, τρεις μύθοι του Αισώπου, «Ο ψεύτης βοσκός», «Ο βοριάς και ο ήλιος» και «Ο Ερμής και ο ξυλοκόπος», συνθέτουν μια κωμική ιστορία μέσα από τη ματιά του θιάσου «Αθηναϊκές Μαριονέτες». Mαριονέτες, γαντόκουκλες, μαρότες και γιγαντόκουκλες ζωντανεύουν μπροστά στα μάτια των παιδιών, ενώ οι τεχνικές του θεάτρου σκιών και του μαύρου θεάτρου δίνουν μια διαφορετική καλλιτεχνική νότα. 
Σάββατο 19 Ιανουαρίου
«Αλεύρι, ζυμάρι, ψωμί… την ιστορία τους ας γνωρίσουμε μαζί» 
Τα παιδιά έχουν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τα συστατικά και τα μυστικά του ψωμιού που αποτελεί μία από τις αρχαιότερες λιχουδιές. Μαζί με τους γονείς τους, θα παρακολουθήσουν τη διαδρομή του σπόρου από το χωράφι έως… το ζύμωμα. 
Σάββατο 26 Ιανουαρίου
«Μια Ολυμπιάδα για τους κατοίκους του δάσους»
Τα ζώα διοργανώνουν τη δική τους Ολυμπιάδα και καλούν τα παιδιά να αγωνιστούν στο πλάι τους. Στο πλαίσιο του νέου αυτού εκπαιδευτικού προγράμματος, μικροί και μεγάλοι ανακαλύπτουν τα Ολυμπιακά αθλήματα με πρωταγωνιστές τα αγαπημένα τους ζώα. Στόχος του προγράμματος είναι η συνεργασία, η διασκέδαση, το ομαδικό παιχνίδι καθώς και η καλύτερη αντίληψη του σώματος και της σχέσης του με τον χώρο.
Κυριακάτικα εκπαιδευτικά προγράμματα

Κυριακή 13 Ιανουαρίου
«Εργαστήρι Κούκλας»
Γνωστά καθημερινά υλικά παίρνουν ζωή και μεταμορφώνονται σε κούκλες. Οι φίλοι του «Ελληνικού κόσμου» χρησιμοποιώντας διάφορα υλικά θα δημιουργήσουν τις δικές τους κούκλες, που θα ζωντανέψουν στη συνέχεια από τα ίδια.
«Εργαστήρι Ξύλου»
Στο εργαστήρι αυτό, το ξύλο γίνεται πόλη, φίδι, κούκλα ή ό,τι άλλο μπορεί να εμπνευστεί κανείς… Τα παιδιά δημιουργούν κατασκευές με πρώτη ύλη το ξύλο, ενώ παράλληλα ανακαλύπτουν πληροφορίες για τις χρήσεις και τα διαφορετικά είδη του. Παίζουν με τους όγκους και τα χρώματα και κατασκευάζουν από το μηδέν παιχνίδια ή διακοσμητικά αντικείμενα.
Κυριακή 20 Ιανουαρίου
«Στα ίχνη του Οδυσσέα!»
Τα παιδιά κάνουν «βουτιά» στην Οδύσσεια για να γνωρίσουν τις περιπέτειες και την εφευρετικότητα του μυθικού βασιλιά της Ιθάκης, ενός από τους πιο γνωστούς ήρωες της ελληνικής μυθολογίας. Μέσα από ιστορίες, εικόνες, παιχνίδια και δημιουργικές δραστηριότητες, τα παιδιά θα ανακαλύψουν ότι οι περιπέτειες του Οδυσσέα αναδεικνύουν διαχρονικά την αξία του αγώνα του ανθρώπου για την επίτευξη των στόχων του. 

Κυριακή 27 Ιανουαρίου
«Σοκολατομαγειρέματα!»
Σε αυτό το εκπαιδευτικό πρόγραμμα ο «Ελληνικός Κόσμος» αποκτά γλυκιά γεύση και καλεί τα παιδιά να παίξουν και να δημιουργήσουν, ανακαλύπτοντας όλα τα μυστικά του αγαπημένου τους γλυκίσματος. Οι μικροί επισκέπτες θα ανακαλύψουν τα διαφορετικά είδη σοκολάτας, θα γνωρίσουν την προέλευσή της αλλά και τους τρόπους παρασκευής της, θα συζητήσουν τους μύθους και τις αλήθειες σχετικά με την κατανάλωσή της και, φυσικά, θα δοκιμάσουν μυστικές συνταγές.
Πηγή : tovima.gr
Uncategorized

Ο πειρασμός της ελευθερίας

Έκθεση στο Βερολίνο δείχνει τις μεταπολεμικές περιπέτειες του πιο υψηλού κοινωνικού αγαθού

Είναι τυφλή, αλλά όχι πνευματικά αόμματη, ή κοιμισμένη. Η δικαιοσύνη δεν κοιμάται ποτέ. Όχι τουλάχιστον στα μυαλά των καλλιτεχνών, όπου κάνει συνεχείς υπερωρίες. Ένα διαρκές στρατοδικείο, που στρέφεται εναντίον των πάντων – ενίοτε και του εαυτού του.
Γι αυτό και στο φανταστικό «Δικαστήριο του Ορθού Λόγου», όπως λέγεται το πρώτο μέρος της έκθεσης «Πειρασμός ελευθερία» στο Deutsches Historisches Museum του Βερολίνου, οι ρόλοι δεν είναι σαφείς. Στο εδώλιο του κατηγορημένου κάθονται όχι μόνο οι πολέμιοι της ελευθερίας, αλλά και πολλοί υπέρμαχοί της. Οι δικαστές δεν είναι επαγγελματίες, αλλά ερασιτέχνες. Και η ετυμηγορία τους δεν αποτυπώνεται σε έγγραφα, αλλά σε εικόνες – πίνακες, γλυπτά, εγκαταστάσεις, φωτογραφίες, βίντεο.
Ανάποδος κόσμος: Οι καλλιτέχνες δικάζουν όχι μόνο τα εγκλήματα που έγιναν στο όνομά του Διαφωτισμού, αλλά εν ανάγκη και τον ίδιο τον Ορθό Λόγο, ως δυνητική πηγή φρικαλεοτήτων. Όχι μόνο ο ύπνος της Λογικής, λένε, αλλά και το ξύπνιό της μπορεί να γεννήσει τέρατα – πιο τρομακτικά, από όλα τα άλλα. 
Κατηγορούμενοι Ροβεσπιέρε και Μαρά: Ένοχοι! λέει ο δικαστής Γιάννης Κουνέλης. Το έργο του, μια μετάλλινη πλάκα, πάνω στην οποία είναι γραμμένα με κιμωλία τα ονόματα των δυο ηρώων της γαλλικής επανάστασης, καθώς και η φράση: «Liberta o Morte» (ελευθερία ή θάνατος), υπενθυμίζει, ότι όποιος δεν συμφωνούσε τότε με το καθεστώς των Ιακωβίνων, κινδύνευε να καταλήξει στην γκιλοτίνα. Η ιακωβίνικη ελευθερία, στηριγμένη στην «terreur», τον τρόμο, παρήγαγε ανελευθερία και θάνατο. Ένα αναμμένο άσπρο κερί μπροστά στην πλάκα δίνει θρησκευτική απόχρωση στην ετυμηγορία.
Η κρίση των δικαστών έχει και εικαστικά ακραία μορφή – είτε είναι «γλυκός» χαιρετισμός, όπως στο γλυπτό «Je vous salue Marat» (Σας χαιρετώ Μαρά) του Γιάν Χάμιλτον Φίνλεϊ – όπου η φράση είναι το ίδιο το έργο, σχηματισμένο από σωλήνες νέον. Είτε «κοφτερή» καταδίκη σαν κτύπημα γκιλοτίνας, όπως «Η εποχή του Διαφωτισμού» του Γίνκα Σονιμπάρε, που δείχνει τον Ορθό Λόγο ως αποκεφαλισμένο, δηλαδή άμυαλο σώμα. 
Η έκθεση παρουσιάζει έργα 113 καλλιτεχνών από συνολικά 28 χώρες, που δημιουργήθηκαν μετά το 1945. Από ελληνικής πλευράς, εκτός από την εγκατάσταση του Κουνέλλη, εκτίθεται και ένας σουρεαλιστικός πίνακας του Νίκου Εγγονόπουλου.
 Δυο ιερόδουλες, που περιβάλλονται από φασιστικά, σταλινικά και δημοκρατικά σύμβολα, δραπετεύουν από ένα χάος για να καταλήξουν σε ένα πολύ χειρότερο – όπως γίνεται πάντα σε έναν «Εμφύλιο πόλεμο», όπως λέγεται το έργο.
Η αφετηρία των έργων είναι η ελευθερία, όπως αυτή κατοχυρώθηκε το 1949 στη Χάρτα των Ηνωμένων για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Η έκθεση παρακολουθεί τις αισθητικές περιπέτειες της ελευθερίας με φόντο τα δυο μπλοκ του ψυχρού πολέμου, το ανατολικό, υπό την ποδηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης, και το δυτικό, υπό την ηγεμονία των ΗΠΑ.
Μισός και πλέον αιώνας γεμάτος ιλιγγιώδεις επιτυχίες, αλλά και τραγικές πλάνες, αποτυπωμένες σε κλασικά έργα, όπως τη «Μνήμη» του Ρενέ Μαγκρίτ από το 1948, ή σε εντελώς μοντέρνα, όπως το «Χωρίς Τίτλο» της Μαρίας Μπαρτουσόβα από το 2012: ένα σετ μικρών άμορφων σάκων συνδεδεμένων μεταξύ τους με λεπτούς σπάγκους, που δείχνει πόσο εύθραυστη είναι σήμερα η ισορροπία ανάμεσα στα συστατικά του κοινωνικού ιστού.
Το νεώτερο από όλα τα έργα: Το «Capital-ism» του Νταν Περγιόβσκι, το ανώτατο στάδιο του κοινωνικού χάους, που δημιουργήθηκε ακριβώς την παραμονή των εγκαινίων – στις 17 Οκτωβρίου. 
Ένα από τα καλά της έκθεσης είναι ο συστηματικός χωρισμός της σε 12 θεματικές ενότητες με λίγο ή πολύ ποιητικούς τίτλους: «Ταξίδι στην αυλή των θαυμάτων», «Τρόμος και σκοτεινιά», «Ο άλλος τόπος» και πάει λέγοντας. Ο επισκέπτης μπορεί να καταλάβει έτσι ευκολότερα την προβληματική και τη συγγένεια των έργων ανά κάθε ενότητα.
Τα πιο ενδιαφέροντα είναι βέβαια εκείνα που το ρίχνουν στο «ψιλό» με τις καθιερωμένες πολιτικές και αισθητικές αντιλήψεις.
Παράδειγμα, το «Φορητό χαράκωμα για τρία πρόσωπα» του Τάμας Ωμπύ, ένα παραλληλεπίπεδο διαστάσεων 90χ155χ53 εκατοστών από χαρτόνι με τρεις ανοικτές επιφάνειες, που δημιουργήθηκε το 1969 ως αντίδραση στην επιδρομή των αρμάτων μάχης του Συμφώνου Βαρσοβίας το 1968 στην Πράγα. Ένα εντελώς ακατάλληλο, αν όχι γελοίο  μέσο αυτοπροστασίας, που ακριβώς γι αυτό όμως γελοιοποιεί και κάθε έννοια πολέμου.
Απολαυστικά είναι και τα 10χ10, ήτοι 100 ξεκουρδισμένα ξυπνητήρια με την επιγραφή «Λεπτά της ώρας», που έχει παρατάξει σε ένα ταμπλό ο Αρμάν (Φερναντέζ). Για το γάλλο καλλιτέχνη υπάρχει μόνο υποκειμενικός χρόνος: πολιτικός, προσωπικός, ερωτικός, κ.ο.κ. Αντικειμενικός χρόνος, αντίθετα, δεν υπάρχει, οι μετρονόμοι, λέει, καταγράφουν μόνο την καταστροφή της ανθρώπινης ζωής. Γι αυτό και επιχειρεί να καταστρέψει ο ίδιος καταστροφείς – ξεκουρδίζοντας τα ρολόγια.
Ερώτηση του υπογράφοντα: Χώρος, υπάρχει;
Αλλά και το ταμπλό του Ντάμιεν Χιρστ ονόματι «Επαγγέλματα χωρίς μέλλον» δεν πάει πίσω σε ευρηματικότητα. Μόνο που εδώ, αντί για ξυπνητήρια, εκτίθενται σβησμένες γόπες τσιγάρων. «Εκφράζουν την ανασφάλεια στην αγορά εργασίας» λέει ο καλλιτέχνης. «Αυτό είναι το τίμημα της λεγόμενης ελεύθερης αγοράς την εποχή της παγκοσμιοποίησης».
Το έργο, μπροστά στο οποίο όμως μένει κανείς έκθαμβος, είναι τα «Λουλούδια» της Ωρόρα Ράινχαρντ: Ένα μπουκέτο γαντιών, στην άκρη των οποίων φυτρώνουν, σαν άνθη, «ζωντανά» λουστραρισμένα νύχια. «Είναι η προβολή των αντρικών φαντασιώσεων στα αξεσουάρ μας» λέει η παραγωγός τους. Ούτε και οι φεμινίστριες κοιμούνται λοιπόν ποτέ: Το αργότερο εδώ, ο επισκέπτης αντιλαμβάνεται ότι το φεμινιστικό «Δικαστήριο του Ορθού Λόγου» δεν φέρεται με το γάντι. Και ότι τα δάκτυλα που θα διατάξει να κοπούν, δεν θα είναι γυναικεία.
—
Η έκθεση «Πειρασμός Ελευθερία» στο Historisches Museum Berlin, που γίνεται υπό την αιγίδα του Συμβουλίου της Ευρώπης, διαρκεί ως τις 26 Ιανουαρίου 2013.
Πηγή : tovima.gr
Uncategorized

H Aγία Ιωάννα των σφαγείων σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη στο Ακροπόλ

Ένα έργο που σπάνια έχει παιχθεί στην Ελλάδα επέλεξε να παρουσιάσει ο Νίκος Μαστοράκης στη πρώτη του συνεργασία με τον θεατρικό Οργανισμό Ακροπόλ.

Πρόκειται για την «Αγία Ιωάννα των Σφαγείων» του Μπέρτολτ Μπρεχτ.

Το έργο γράφτηκε από τον σπουδαίο Γερμανό συγγραφέα το 1929, αλλά ο ίδιος δεν πρόλαβε να το δει να παίζεται επί σκηνής, καθώς η πρώτη του παρουσίαση έγινε το 1959…

Όπως όλα τα έργα του Μπρεχτ, έτσι κι αυτό αναδεικνύει την ανθρώπινη υπόσταση.
Την «Αγία Ιωάννα των σφαγείων» θα μπορούσε κανείς να την δει σαν μια εκσυγχρονισμένη, καυστικά σατιρική εκδοχή της ιστορίας της Ζαν ντ΄Αρκ, που διαδραματίζεται με πολλά ένθετα τραγούδια στο Σικάγο του 1929 και του οικονομικού κραχ.

Ο σκηνοθέτης Νίκος Μαστοράκης σημειώνει χαρακτηριστικά:

Έχοντας την εμπειρία δύο παγκόσμιων πολέμων, της δημοκρατίας της Βαϊμάρης και της Μεγάλης Αλλαγής της Ανατολικής Γερμανίας σε Κομμουνιστικό κράτος, ο Μπέρτολτ Μπρεχτ αρχίζει να γράφει το 1929, πολύ νωρίς, την Αγία Ιωάννα των Σφαγείων την οποία δε θα προλάβει να ανεβάσει ποτέ ο ίδιος. Έτσι, η Αγία Ιωάννα, που είναι περισσότερο μία παράφραση παρά μία παρωδία της Παρθένου της Ορλεάνης του Σίλλερ, παίχτηκε μετά το θάνατό του το 1959, την εποχή που μαγειρεύεται το οικονομικό θαύμα της μεταπολεμικής Γερμανίας, και αποτελεί ίσως το υστερόγραφο της πνευματικής του πορείας.

Εδώ ο Μπρεχτ με τη φόρμα του επικού θεάτρου εξηγεί στο σύγχρονο άνθρωπο το μηχανισμό της καπιταλιστικής οικονομίας και την απόλυτη εξάρτηση όλων μας απ’ αυτόν, καθώς και την αδυναμία μας να ξεφύγουμε από το αδιέξοδο ενός συστήματος ολέθριου τόσος για τον άνθρωπο όσο και για τη φύση.

Πρωταγωνιστούν: Αιμίλιος Χειλάκης στο ρόλο του Πιέρποντ Μάουλερ και Βίκυ Βολιώτη στο ρόλο της Ιωάννας Νταρκ

Παίζουν επίσης (με αλφαβητική σειρά) οι: Κίκα Γεωργίου, Δημήτρης Δεγαϊτης, Μίνως Θεοχάρης, Δανάη Κατσαμένη, Λάμπρος Κτεναβός, Γόνη Λούκα, Κωσταντίνος Μαραβέλιας, Αγγελος Μπούρας, Μιχάλης Οικονόμου, Ελένη Ουζουνίδου.

Πηγή : culturenow.gr
Uncategorized

Ετος Κωνσταντίνου Π. Καβάφη ανακηρύσσεται το 2013

Αφορμή τα εκατόν πενήντα χρόνια από τη γέννηση του αλεξανδρινού ποιητή

«Ετος Κ.Π. Καβάφη» ανακηρύσσει το 2013 το υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού με αφορμή την επέτειο των 150 χρόνων από τη γέννηση του κορυφαίου ποιητή.
Ο Κωνσταντίνος Καβάφης (1863 – 1933) είναι ένας από τους σημαντικότερους έλληνες ποιητές της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Η ποίησή του χαρακτηρίζεται από έντονη συμβολιστική τάση και συνδυάζεται με λιτό λόγο αλλά διαχρονικά επίκαιρο. 
Η ειρωνική διάθεση, αυτό που αποκλήθηκε καβαφική ειρωνεία, συνδυάζεται με την τραγικότητα της πραγματικότητας και αποτέλεσε το σημείο αναφοράς για πολλούς μεταγενέστερους ποιητές. 
Το έργο του έγινε αντικείμενο μακρόχρονης μελέτης σε όλο τον κόσμο και ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά, γιαπωνέζικα και σε πολλές άλλες γλώσσες. 
Τον κεντρικό σχεδιασμό του προγράμματος δράσεων θα έχουν η Γεν.Δ/νση Σύγχρονου Πολιτισμού, η Διεύθυνση Γραμμάτων και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (Ε.ΚΕ.ΒΙ ) και θα συνεργασθούν με το Ιδρυμα Ωνάση (Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών) το οποίο έχει στη δικαιοδοσία του το πλήρες αρχείο του ποιητή, τις ξένες πρεσβείες χωρών στην Ελλάδα, τις Εδρες Νεοελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού των Πανεπιστημίων εξωτερικού στα οποία διδάσκεται ο Καβάφης, την Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, το Ελληνικό Ιδρυμα Πολιτισμού και το Ελληνικό Ιδρυμα στην Αλεξάνδρεια, το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, λογοτεχνικά σωματεία και άλλους φορείς.
Πηγή : tovima.gr
Uncategorized

Το musical «Chicago» στη Θεσσαλονίκη

Το πολυβραβευμένο μιούζικαλ «CHICAGO» σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή, θα παρουσιάζεται από τις 30 Δεκεμβρίου για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Με 30.000 εισιτήρια από το Παλλάς στις αποσκευές του, με εξαιρετικούς συντελεστές, ένα υπέροχο σύνολο ηθοποιών – χορευτών σε ρόλους ιδιαίτερα απαιτητικούς, σε χορογραφίες του Φωκά Ευαγγελινού και δεκαμελή ορχήστρα επί σκηνής υπό τη διεύθυνση του Αλέξη Πρίφτη, το «CHIGAGO» είναι αναμφίβολα η πιο λαμπερή παράσταση του φετινής θεατρικής περιόδου.

Η Σμαράγδα Καρύδη, η Τάνια Τρύπη, ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, ο Αντώνης Λουδάρος και η Μαρινέλλα σ’ ένα ρόλο έκπληξη, καταθέτουν τις δεξιοτεχνικές τους ικανότητες μέσα στο ευρηματικό σκηνικό περιβάλλον των Γιώργου Γαβαλά και Γιάννη Μουρίκη και τα εντυπωσιακά κοστούμια της Ντένης Βαχλιώτη, δικαιώνοντας την τολμηρή επιλογή της Ελληνικής Θεαμάτων να ανεβάσει φέτος, την «Rolls Royce των musicals».

Η ιστορία
Το «CHIGAGO» είναι μια αυθεντική «τζαζ» ιστορία που εκτυλίσσεται την εποχή της ποτοαπαγόρευσης και συνδυάζει τον έρωτα, την κωμωδία, τη μοιχεία, το δράμα, σατιρίζοντας τη «δικαιοσύνη», «τον κρατικό φαρισαϊσμό» αλλά και τη «μίζα» κάθε μορφής! Φόνοι, βία και διαφθορά, εκρηκτικά χορευτικά και δυνατά τραγούδια ξεσηκώνουν και συναρπάζουν τους θεατές σε όλο τον κόσμο.

Ανέβηκε για πρώτη φορά το 1975 στο Broadway και συμπλήρωσε 936 παραστάσεις. Η σκηνοθεσία και οι πρωτοποριακές χορογραφίες που έμειναν στην ιστορία είχαν την υπογραφή του Bob Fosse. Το κοινό το χειροκρότησε με ενθουσιασμό για δύο χρόνια και λόγω αυτής της μεγάλης του επιτυχίας ανέβηκε και πάλι το 1996 και το 1997 σε δύο σκηνές του Broadway κατακτώντας τον τίτλο του 4ου μακροβιότερου μιούζικαλ στην ιστορία του Broadway! Την ίδια εξαιρετική διαδρομή είχε και στο West End του Λονδίνου αφού παιζόταν από το 1997 έως και την 1η Σεπτεμβρίου 2012 που δόθηκε η τελευταία παράσταση!

Πρεμιέρα 30/12
Επόμενες παραστάσεις 2-6/1/2013 

Αγορά εισιτηρίων:
Από τα εκδοτήρια του Μεγάρου Μουσικής, στην Πλατεία Αριστοτέλους και από το www.tch.gr.
Πληροφορίες και αγορά εισιτηρίων: 2310-895938-9

Πηγή : autotriti.gr