ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ, ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ, ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΜΗΝΑ
Φεβρουάριος ο δεύτερος μήνας του έτους, με διάρκεια 28 ημέρες για τα κοινά έτη και 29 ημέρες για τα δίσεκτα.
Αρχικά ήταν ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του Ρωμαϊκού ημερολογίου αλλά όταν ο Ιανουάριος έγινε ο πρώτος μήνας του ημερολογίου, γύρω στο 153 π.χ., ο Φεβρουάριος καθιερώθηκε ως δεύτερος.
Με την ημερολογιακή μεταρρύθμιση του Ιουλίου Καίσαρα, das 45 π.Χ., ο Φεβρουάριος είχε 29 μέρες τα κοινά έτη και 30 μέρες στα δίσεκτα. Aber, das 4 π.Χ. ο αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος αφαίρεσε από τον Φεβρουάριο μία μέρα και την προσέθεσε στον Αύγουστο, που ήταν αφιερωμένος στο πρόσωπό του.
Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα februare (εξαγνίζω, καθαίρω), λόγω των τελετών εξαγνισμού και καθαρμού που τελούνταν στη Ρώμη (Februa και Feralia), από τις οποίες προέρχονται οι μεταγενέστερες γιορτές των Απόκρεω και οι εκδηλώσεις του Καρνάβαλου.
Κατ΄ άλλους το όνομα Φεβρουάριος προέρχεται από τις «φλέβες», δηλαδή τα υπόγεια νερά που αναβλύζουν στη διάρκειά του από τις πολλές βροχές.
Στο αρχαίο Αττικό ημερολόγιο ο Φεβρουάριος αντιστοιχούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Γαμηλιώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Ανθεστηριώνα. Το διάστημα αυτό στην Αθήνα γιορτάζονταν τα Θεογάμια (προς τιμή του γάμου του Δία και της Ήρας) και τα Ανθεστήρια (προς τιμή του Διονύσου), την πρώτη ημέρα των οποίων ανοίγονταν τα πιθάρια με το νέο οίνο.
Φεβρουάριος ο δεύτερος μήνας του έτους, με διάρκεια 28 ημέρες για τα κοινά έτη και 29 ημέρες για τα δίσεκτα.
Αρχικά ήταν ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του Ρωμαϊκού ημερολογίου αλλά όταν ο Ιανουάριος έγινε ο πρώτος μήνας του ημερολογίου, γύρω στο 153 π.χ., ο Φεβρουάριος καθιερώθηκε ως δεύτερος.
Με την ημερολογιακή μεταρρύθμιση του Ιουλίου Καίσαρα, das 45 π.Χ., ο Φεβρουάριος είχε 29 μέρες τα κοινά έτη και 30 μέρες στα δίσεκτα. Aber, das 4 π.Χ. ο αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος αφαίρεσε από τον Φεβρουάριο μία μέρα και την προσέθεσε στον Αύγουστο, που ήταν αφιερωμένος στο πρόσωπό του.
Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα februare (εξαγνίζω, καθαίρω), λόγω των τελετών εξαγνισμού και καθαρμού που τελούνταν στη Ρώμη (Februa και Feralia), από τις οποίες προέρχονται οι μεταγενέστερες γιορτές των Απόκρεω και οι εκδηλώσεις του Καρνάβαλου.
Κατ΄ άλλους το όνομα Φεβρουάριος προέρχεται από τις «φλέβες», δηλαδή τα υπόγεια νερά που αναβλύζουν στη διάρκειά του από τις πολλές βροχές.
Στο αρχαίο Αττικό ημερολόγιο ο Φεβρουάριος αντιστοιχούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Γαμηλιώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Ανθεστηριώνα. Το διάστημα αυτό στην Αθήνα γιορτάζονταν τα Θεογάμια (προς τιμή του γάμου του Δία και της Ήρας) και τα Ανθεστήρια (προς τιμή του Διονύσου), την πρώτη ημέρα των οποίων ανοίγονταν τα πιθάρια με το νέο οίνο.
—
FB.com: Michaelidespostbusiness
