Schlagwort-Archive: Αχιλλέας

März: ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ – ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ – ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ
Υποδεχόμαστε τον πρώτο μήνα της άνοιξης, που σηματοδοτεί την αναγέννηση-ζωντάνεμα-ανανέωση της φύσης.
Ας είναι λοιπόν ο Μάρτης ευλογημένος, χαρούμενος, χαρμόσυνος, πολύχρωμος, ευωδιαστός, ειρηνικός, ελπιδοφόρος για όλους μας..
Ο Μάρτιος είναι ο πρώτος μήνας της Άνοιξης και τρίτος κατά σειρά μήνας του χρόνου κατά το Γρηγοριανό Ημερολόγιο.
Στην αρχαιότητα ο Μάρτιος ήταν ο πρώτος μήνας του δεκάμηνου έτους και η αρχική του ονομασία ήταν Primus, δηλαδή πρώτος. Σύμφωνα με τη ρωμαϊκή ιστορία, ο Ρώμος και ο Ρωμύλος, ιδρυτές της Ρώμης, ονόμασαν τον μήνα αυτό Μάρτιο προς τιμή του πατέρα τους και γενάρχη των Ρωμαίων, του θεού Mars (Μάρτιους), δηλαδή του Άρη.
Ο Μάρτιος αντιστοιχεί εν μέρει στο αρχαίο αττικό ημερολόγιο με το μήνα Ελαφηβολιώνα, κατά τον οποίον ήταν η περίοδος για το κυνήγι των ελαφιών και γίνονταν οι μεγάλες θυσίες προς τιμήν της Αρτέμιδος.
Πρόκειται για άστατο μήνα όσον αφορά τις καιρικές συνθήκες, και είναι ο μόνος που έχει γίνει θέμα πολλών παραδόσεων.
Μια από αυτές αναφέρεται στο γάμο του Μάρτη με δύο γυναίκες, μια όμορφη και μια άσχημη. Όταν γυρίζει και κοιτάζει την πρώτη χαμογελάει και ο ήλιος λάμπει, ενώ συννεφιάζει αυτός και όλη η πλάση, όταν αντικρίζει τη δεύτερη.
Ο Μάρτιος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τη Σαρακοστή, τη μεγάλη νηστεία πριν από το Πάσχα. Σχετική είναι και η παροιμία «Δεν λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή».
Beim 25 Μαρτίου εορτάζεται και η επέτειος της Ελληνικής Εθνεγερσίας, η οποία συμπίπτει με τη μεγάλη εορτή της Χριστιανοσύνης, τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

März: ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ – ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ – ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ
Υποδεχόμαστε τον πρώτο μήνα της άνοιξης, που σηματοδοτεί την αναγέννηση-ζωντάνεμα-ανανέωση της φύσης.
Ας είναι λοιπόν ο Μάρτης ευλογημένος, χαρούμενος, χαρμόσυνος, πολύχρωμος, ευωδιαστός, ειρηνικός, ελπιδοφόρος για όλους μας..
Ο Μάρτιος είναι ο πρώτος μήνας της Άνοιξης και τρίτος κατά σειρά μήνας του χρόνου κατά το Γρηγοριανό Ημερολόγιο.
Στην αρχαιότητα ο Μάρτιος ήταν ο πρώτος μήνας του δεκάμηνου έτους και η αρχική του ονομασία ήταν Primus, δηλαδή πρώτος. Σύμφωνα με τη ρωμαϊκή ιστορία, ο Ρώμος και ο Ρωμύλος, ιδρυτές της Ρώμης, ονόμασαν τον μήνα αυτό Μάρτιο προς τιμή του πατέρα τους και γενάρχη των Ρωμαίων, του θεού Mars (Μάρτιους), δηλαδή του Άρη.
Ο Μάρτιος αντιστοιχεί εν μέρει στο αρχαίο αττικό ημερολόγιο με το μήνα Ελαφηβολιώνα, κατά τον οποίον ήταν η περίοδος για το κυνήγι των ελαφιών και γίνονταν οι μεγάλες θυσίες προς τιμήν της Αρτέμιδος.
Πρόκειται για άστατο μήνα όσον αφορά τις καιρικές συνθήκες, και είναι ο μόνος που έχει γίνει θέμα πολλών παραδόσεων.
Μια από αυτές αναφέρεται στο γάμο του Μάρτη με δύο γυναίκες, μια όμορφη και μια άσχημη. Όταν γυρίζει και κοιτάζει την πρώτη χαμογελάει και ο ήλιος λάμπει, ενώ συννεφιάζει αυτός και όλη η πλάση, όταν αντικρίζει τη δεύτερη.
Ο Μάρτιος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τη Σαρακοστή, τη μεγάλη νηστεία πριν από το Πάσχα. Σχετική είναι και η παροιμία «Δεν λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή».
Beim 25 Μαρτίου εορτάζεται και η επέτειος της Ελληνικής Εθνεγερσίας, η οποία συμπίπτει με τη μεγάλη εορτή της Χριστιανοσύνης, τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.

Καλό Νοέμβριο μήνα.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ

Ας απολαύσουμε τις μυρωδιές και τα χρώματα του Νοέμβρη

κι ας ελπίσουμε ότι θα μας γεμίσουν με όμορφα συναισθήματα και στιγμές χαράς
Ο Νοέμβριος είναι ο ενδέκατος μήνας του Γρηγοριανού ημερολογίου, er hat 30 ημέρες και ξεκινά κάθε χρόνο την ίδια ημέρα που αρχίζουν ο Φεβρουάριος και ο Μάρτιος (με εξαίρεση τα δίσεκτα έτη). Στο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ένατος στη σειρά όπως δηλώνει και τ΄ όνομά του (novem=εννέα) Οι Ρωμαίοι τον είχαν αφιερώσει στον Ποσειδώνα και γιόρταζαν τα Ποσειδώνια.
Για τους αρχαίους Έλληνες, ο Νοέμβριος ήταν ο 5ος μήνας του αττικού έτους και είχε το όνομα «Μαιμακτηρίων». Το όνομα αυτό προέρχεται από ένα από τα ονόματα του Θεού Δία που ονομαζόταν και «Μαιμάκτης», δηλαδή θυελλώδης. Ήταν ο θεός των καιρικών συνθηκών και οι θνητοί έκαναν γιορτή προς τιμήν του για να εξασφαλίσουν με προσευχές την ευμένειά του, ώστε να μην είναι ο καιρός απειλητικός και επικίνδυνος για τον άνθρωπο και οι άνεμοι να μην είναι ιδιαίτερα σφοδροί.
Το χαρακτηριστικό λουλούδι αυτού του μήνα είναι το χρυσάνθεμο και η τυχερή πέτρα το τοπάζι.
Η πιο σημαντική αγροτική εργασία του μήνα, όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά για όλους τους λαούς της Μεσογείου, είναι το λιομάζωμα, το μάζεμα δηλαδή της ελιάς για την παραγωγή λαδιού. Αρχίζει τον Νοέμβριο και διαρκεί σε ορισμένα μέρη μέχρι και τρεις μήνες.
Στις γιορτές του μήνα περιλαμβάνονται η εορτή των Ταξιαρχών Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, του Αγίου Φιλίππου, της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Ανδρέα. Η μεγαλύτερη, Dennoch, γιορτή του μήνα είναι τα Εισόδια της Θεοτόκου στις 21 November.
Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ θεωρείται ως «ο κατεξοχήν ψυχοπομπός άγγελος» και για το λόγο αυτό σε ορισμένες περιοχές, την παραμονή της εορτής του, έφερναν τα παπούτσια τους μέσα στο σπίτι για να μην τα δει ο Αρχάγγελος κι έλθει να τους πάρει πριν την ώρα τους.
Από την αρχαιότητα διάφορα ιδιαίτερα εμφανή ουράνια αντικείμενα προειδοποιούσαν τους ανθρώπους σαν σημάδια των αλλαγών του καιρού. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι το ανοιχτό αστρικό σμήνος των Πλειάδων, γνωστότερο ως Πούλια. Από την εποχή του Ησίοδου η δύση των Πλειάδων αμέσως μετά την δύση του Ήλιου, που συμβαίνει στα μέσα Νοεμβρίου, σημάδευε και σημαδεύει την περίοδο της έλευσης του κρύου και προειδοποιούσε τους γεωργούς να ολοκληρώσουν τη σπορά.
Η βροχή των Λεοντιδών, θεαματικό ουράνιο φαινόμενο, συμβαίνει κάθε χρόνο γύρω στις 17 November. Η γη μας, στη διάρκεια της περιφοράς της γύρω από τον ήλιο, συναντά το σύννεφο των σωματιδίων του κομήτη Τεμπλ-Τατλ. Τα μικροσκοπικά σωματίδια βάρους γραμμαρίων χτυπάνε την ατμόσφαιρα της γης, αναφλέγονται και σχηματίζουν μία φωτεινή σφαίρα 2 έως 3 μέτρων που κινείται με ταχύτητα 30 έως 60 χιλιομέτρων (γνωστή κι ως πεφταστέρι).


— 

Καλό Νοέμβριο μήνα.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ

Ας απολαύσουμε τις μυρωδιές και τα χρώματα του Νοέμβρη

κι ας ελπίσουμε ότι θα μας γεμίσουν με όμορφα συναισθήματα και στιγμές χαράς
Ο Νοέμβριος είναι ο ενδέκατος μήνας του Γρηγοριανού ημερολογίου, er hat 30 ημέρες και ξεκινά κάθε χρόνο την ίδια ημέρα που αρχίζουν ο Φεβρουάριος και ο Μάρτιος (με εξαίρεση τα δίσεκτα έτη). Στο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ένατος στη σειρά όπως δηλώνει και τ΄ όνομά του (novem=εννέα) Οι Ρωμαίοι τον είχαν αφιερώσει στον Ποσειδώνα και γιόρταζαν τα Ποσειδώνια.
Για τους αρχαίους Έλληνες, ο Νοέμβριος ήταν ο 5ος μήνας του αττικού έτους και είχε το όνομα «Μαιμακτηρίων». Το όνομα αυτό προέρχεται από ένα από τα ονόματα του Θεού Δία που ονομαζόταν και «Μαιμάκτης», δηλαδή θυελλώδης. Ήταν ο θεός των καιρικών συνθηκών και οι θνητοί έκαναν γιορτή προς τιμήν του για να εξασφαλίσουν με προσευχές την ευμένειά του, ώστε να μην είναι ο καιρός απειλητικός και επικίνδυνος για τον άνθρωπο και οι άνεμοι να μην είναι ιδιαίτερα σφοδροί.
Το χαρακτηριστικό λουλούδι αυτού του μήνα είναι το χρυσάνθεμο και η τυχερή πέτρα το τοπάζι.
Η πιο σημαντική αγροτική εργασία του μήνα, όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά για όλους τους λαούς της Μεσογείου, είναι το λιομάζωμα, το μάζεμα δηλαδή της ελιάς για την παραγωγή λαδιού. Αρχίζει τον Νοέμβριο και διαρκεί σε ορισμένα μέρη μέχρι και τρεις μήνες.
Στις γιορτές του μήνα περιλαμβάνονται η εορτή των Ταξιαρχών Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, του Αγίου Φιλίππου, της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Ανδρέα. Η μεγαλύτερη, Dennoch, γιορτή του μήνα είναι τα Εισόδια της Θεοτόκου στις 21 November.
Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ θεωρείται ως «ο κατεξοχήν ψυχοπομπός άγγελος» και για το λόγο αυτό σε ορισμένες περιοχές, την παραμονή της εορτής του, έφερναν τα παπούτσια τους μέσα στο σπίτι για να μην τα δει ο Αρχάγγελος κι έλθει να τους πάρει πριν την ώρα τους.
Από την αρχαιότητα διάφορα ιδιαίτερα εμφανή ουράνια αντικείμενα προειδοποιούσαν τους ανθρώπους σαν σημάδια των αλλαγών του καιρού. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι το ανοιχτό αστρικό σμήνος των Πλειάδων, γνωστότερο ως Πούλια. Από την εποχή του Ησίοδου η δύση των Πλειάδων αμέσως μετά την δύση του Ήλιου, που συμβαίνει στα μέσα Νοεμβρίου, σημάδευε και σημαδεύει την περίοδο της έλευσης του κρύου και προειδοποιούσε τους γεωργούς να ολοκληρώσουν τη σπορά.
Η βροχή των Λεοντιδών, θεαματικό ουράνιο φαινόμενο, συμβαίνει κάθε χρόνο γύρω στις 17 November. Η γη μας, στη διάρκεια της περιφοράς της γύρω από τον ήλιο, συναντά το σύννεφο των σωματιδίων του κομήτη Τεμπλ-Τατλ. Τα μικροσκοπικά σωματίδια βάρους γραμμαρίων χτυπάνε την ατμόσφαιρα της γης, αναφλέγονται και σχηματίζουν μία φωτεινή σφαίρα 2 έως 3 μέτρων που κινείται με ταχύτητα 30 έως 60 χιλιομέτρων (γνωστή κι ως πεφταστέρι).


— 

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ-ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ …..

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ-ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ …..
Ο Αύγουστος, κατά το παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο, ήταν ο έκτος μήνας και στα Λατινικά ονομάζονταν Sextilis. Το έτος 8 π.Χ. ο Αύγουστος Καίσαρας του έδωσε το όνομά του. Αρχικά είχε 30 Tage, αλλά ο Οκταβιανός του πρόσθεσε αυθαίρετα ακόμη μία ημέρα (που πήρε από τον Φεβρουάριο) για να μην υστερεί από τον Ιούλιο, που ήταν αφιερωμένος στον Ιούλιο Καίσαρα. Λέγεται, ότι ο Αύγουστος έβαλε τον μήνα σε αυτή την θέση, για να τιμήσει τον θάνατο της Κλεοπάτρας η οποία πιστεύεται ότι έθεσε τέλος στη ζωή της στις 12 Von August 30 π.Χ..
Στην πατρίδα μας ολόκληρος ο Αύγουστος είναι αφιερωμένος στην Παναγία με τις παρακλήσεις, τη νηστεία, τη Κοίμησή της, τα Μεθεόρτια, τα Εννιάμερα και με την κατάθεση της Αγίας Ζώνης στις 31 August, οπότε τελειώνει το εκκλησιαστικό έτος.
Αυτός είναι ο μήνας που τρέφει τους έντεκα, γιατί είναι η εποχή όπου όλα είναι σε αφθονία: σιτάρι, καλαμπόκι, η σταφίδα τα σύκα, τα καρύδια, τα φρούτα, τα λαχανικά, τα σταφύλια κλπ. Για το λόγο αυτό ο Αύγουστος έχει τις λαϊκές ονομασίες: Συκολόγος, Πενταφάς (επειδή τρώνε πέντε φορές την ημέρα),Τραπεζοφόρος, και Δριμάρης από τις «δρίμες» ή «δρίματα» όπως ονομάζονται οι πρώτες ημέρες του μήνα.
Οι δώδεκα πρώτες μέρες του Αυγούστου ονομάζονταν και «ημερομήνια», γιατί έλεγαν ότι προλέγουν τον καιρό: «κάθε μέρα κι ένας μήνας». Οι μέρες αυτές ήταν επίσης γνωστές και ως «δρίμες». Τις μέρες αυτές δεν έπρεπε να πάει κάποιος στη θάλασσα για μπάνιο, ούτε να πλύνει ούτε να κόψει σταφύλια και σύκα.
Τέλος οι παροιμίες σχετικά με τον Αύγουστο διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες, P‘ αυτές που λένε πόσο καλός είναι («Αύγουστε καλέ μου μήνα νάσουν δυο φορές το χρόνο») και τις άλλες που συνδέουν το μήνα αυτό με την αρχή του χειμώνα («από Αύγουστο χειμώνα, κι από Μάρτη καλοκαίρι», ή «ο Αύγουστος επλάκωσε, η άκρα του χειμώνα»).

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ-ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ …..

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ-ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ …..
Ο Αύγουστος, κατά το παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο, ήταν ο έκτος μήνας και στα Λατινικά ονομάζονταν Sextilis. Το έτος 8 π.Χ. ο Αύγουστος Καίσαρας του έδωσε το όνομά του. Αρχικά είχε 30 Tage, αλλά ο Οκταβιανός του πρόσθεσε αυθαίρετα ακόμη μία ημέρα (που πήρε από τον Φεβρουάριο) για να μην υστερεί από τον Ιούλιο, που ήταν αφιερωμένος στον Ιούλιο Καίσαρα. Λέγεται, ότι ο Αύγουστος έβαλε τον μήνα σε αυτή την θέση, για να τιμήσει τον θάνατο της Κλεοπάτρας η οποία πιστεύεται ότι έθεσε τέλος στη ζωή της στις 12 Von August 30 π.Χ..
Στην πατρίδα μας ολόκληρος ο Αύγουστος είναι αφιερωμένος στην Παναγία με τις παρακλήσεις, τη νηστεία, τη Κοίμησή της, τα Μεθεόρτια, τα Εννιάμερα και με την κατάθεση της Αγίας Ζώνης στις 31 August, οπότε τελειώνει το εκκλησιαστικό έτος.
Αυτός είναι ο μήνας που τρέφει τους έντεκα, γιατί είναι η εποχή όπου όλα είναι σε αφθονία: σιτάρι, καλαμπόκι, η σταφίδα τα σύκα, τα καρύδια, τα φρούτα, τα λαχανικά, τα σταφύλια κλπ. Για το λόγο αυτό ο Αύγουστος έχει τις λαϊκές ονομασίες: Συκολόγος, Πενταφάς (επειδή τρώνε πέντε φορές την ημέρα),Τραπεζοφόρος, και Δριμάρης από τις «δρίμες» ή «δρίματα» όπως ονομάζονται οι πρώτες ημέρες του μήνα.
Οι δώδεκα πρώτες μέρες του Αυγούστου ονομάζονταν και «ημερομήνια», γιατί έλεγαν ότι προλέγουν τον καιρό: «κάθε μέρα κι ένας μήνας». Οι μέρες αυτές ήταν επίσης γνωστές και ως «δρίμες». Τις μέρες αυτές δεν έπρεπε να πάει κάποιος στη θάλασσα για μπάνιο, ούτε να πλύνει ούτε να κόψει σταφύλια και σύκα.
Τέλος οι παροιμίες σχετικά με τον Αύγουστο διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες, P‘ αυτές που λένε πόσο καλός είναι («Αύγουστε καλέ μου μήνα νάσουν δυο φορές το χρόνο») και τις άλλες που συνδέουν το μήνα αυτό με την αρχή του χειμώνα («από Αύγουστο χειμώνα, κι από Μάρτη καλοκαίρι», ή «ο Αύγουστος επλάκωσε, η άκρα του χειμώνα»).