Ελληνογερμανική εφηβική συμμαχία

Εργαστήριο παραγωγής ταινιών ντοκυμαντέρ με έλληνες και γερμανούς μαθητές στον καιρό της κρίσης

Ποιο θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα μιας συνεργασίας ελλήνων και γερμανών μαθητών, κοινό χαρακτηριστικό των οποίων είναι ότι προτιμούν να βλέπουν τον κόσμο μέσα από τον φακό της κάμερας; Τι θα ήθελαν να δείξουν τα ελληνόπουλα από τη χώρα τους στους Γερμανούς; Αλλά και τι θα ήθελαν να δείξουν τα γερμανόπουλα από τη δική τους χώρα στους Ελληνες;
 
Ερωτήματα όπως τα παραπάνω έχουν τεθεί εδώ και λίγους μήνες στο τραπέζι μέσα από ένα φιλόδοξο σχέδιο «συνεργασίας πολιτισμού και ανταλλαγής φιλοξενίας» ανάμεσα στην Ελλάδα και στη Γερμανία. Ελληνες στη Γερμανία και Γερμανοί στην Ελλάδα υπό το πέπλο στήριξης του Δημιουργικού Σχολείου στο Μπέργκις Γκλάντμπαχ της Γερμανίας (σε συνεργασία με το δημιουργικό δίκτυο Screenagers), του Ινστιτούτου Γκαίτε της Αθήνας και του Story Doc, του ελληνικού εκπαιδευτικού ινστιτούτου για την προώθηση του ντοκυμαντέρ.

Εξι γερμανόπουλα από το Μπέργκις Γκλάντμπαχ της Κολονίας και έξι ελληνόπουλα από την Αθήνα (οι ηλικίες κυμαίνονται από 15 bis zu 20 Jahre) μοιράστηκαν ατέλειωτες ώρες σε Αθήνα και Μπέργκις Γκλάντμπαχ για μια από κοινού εξερεύνηση των χωρών τους. Τα αποτελέσματα είναι καταγεγραμμένα από τις κάμερές τους. Στόχος όλων η αποκάλυψη άγνωστων όψεων της ελληνικής και γερμανικής ζωής και πραγματικότητας στον καιρό της οικονομικής κρίσης.

Προκειμένου να βρεθούν τα παιδιά που θα εκπροσωπούσαν την Ελλάδα έγιναν επισκέψεις σε 22 σχολεία του λεκανοπεδίου Αττικής (ενδεικτικώς τα Λύκεια Ζωγράφου, Βύρωνα, Κερατσινίου και Νέας Ιωνίας). Κατά τη διάρκεια των σεμιναρίων που ακολούθησαν σε τέσσερα σχολεία (20 παιδιά ανά σχολείο), έγινε αντιληπτή η «τεράστια επίγνωση των παιδιών σε μηχανήματα ψηφιακών δυνατοτήτων» μας είπε ο κ. Κώστας Σπυρόπουλος του Story Doc, ο οποίος συνδιηύθυνε τα σεμινάρια. «Ηταν απίστευτο να βλέπεις πόσο τέλεια χειρίζονταν τα παιδιά κάμερες αξίας 27.000 Euro". Η επιλογή των παιδιών έγινε βάσει του σεναρίου που είχαν γράψει, ενώ τη διεύθυνση παραγωγής του συνολικού προγράμματος έχουν ο Ντίτερ Μπόνγκαρτζ, γερμανός σεναριογράφος, ντοκυμαντερίστας και συγγραφέας και η συμπατριώτισσά του Βέρα Σέπφλερ που έχει τη διεύθυνση του κινηματογραφικού ινστιτούτου σε Ελλάδα και Γερμανία. Από ελληνικής πλευράς η συμμετοχή του Ινστιτούτου Γκαίτε είναι άκρως σημαντική για την επιτυχημένη εξέλιξη του σχεδίου χάρη στην ακούραστη προσπάθεια της κυρίας Σοφίας Μιχαηλίδου και της υπεύθυνης πολιτιστικών εκδηλώσεων κυρίας Γιουλιάνε Στάινερ.

Η κρίση του ευρώ και τα άρθρα για την κάλυψη των χρεών πληθαίνουν με ανησυχητικά ραγδαία ταχύτητα και μαζί με αυτά οι θαμμένες αναμνήσεις, οι προκαταλήψεις και οι μισαλλοδοξίες αποκτούν και πάλι ζωή. Οι ιστορικές μνήμες και οι τα βιώματα των δύο παγκοσμίων πολέμων περνούν στο προσκήνιο, με τους Γερμανούς να παίζουν και πάλι κυρίαρχο ρόλο σε έναν αδίστακτο οικονομικό πόλεμο τον οποίο βιώνουμε πλέον σε καθημερινή βάση. Γνώμες και στάσεις ευνοούν τη γένεση νέων συγκρούσεων. Αλλά και συνεργασιών.

Στη χθεσινή (Montag 20 Februar) παρουσίαση που έγινε στους χώρους του Ινστιτούτου Γκαίτε, ελληνόπουλα και γερμανόπουλα που συμμετέχουν στη διαδικασία μίλησαν με εκπροσώπους του Τύπου για την προσπάθειά τους. «Είμαστε μαζί για να βρούμε μια κοινή γλώσσα» είπε χαρακτηριστικά ο 18χρονος Μίχαελ. «Δεν μιλάμε ειδικά για τη Μέρκελ αλλά δουλεύουμε μαζί και αυτό είναι το σημαντικό».

«Αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα τα ξέρουμε όλοι γιατί τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης φροντίζουν για αυτό» μας είπε η 15χρονη Αναστασία. «Αλλά τα νέα του πολιτισμού δεν ταξιδεύουν. Δεν θα είχε σημασία να μιλήσουμε για τη Μέρκελ. Καλύτερα να μαθαίνεις πράγματα που δεν ξέρεις από το να αναπαραγάγεις αυτά που ξέρεις».

Συνεπώς οι άγνωστες πτυχές της κοινωνικής ζωής και των δύο χωρών βρίσκονταν στις προτεραιότητες των τετραμελών ομάδων που ανέλαβαν τη δημιουργία των ταινιών. Απώτερος στόχος της προσπάθειας είναι η αμοιβαία κατανόηση και η συμβολή σε έναν διεθνικό/διαπολιτιστικό διάλογο ώστε να ξεπεραστούν προκαταλήψεις, παρερμηνείες, ακόμα και εχθρότητες, οι οποίες καλλιεργούνται, ορισμένες φορές με υπερβολικό τρόπο στη δημόσια σφαίρα από διαμορφωτές γνώμης και μεμονωμένα μέσα ενημέρωσης.

Η πρώτη και η δεύτερη ταινία γυρίστηκαν στη Γερμανία. Στη μία, μέσα από τις προσωπικές ιστορίες δύο νέων παρακολουθούμε τα δρώμενα σε ένα σπίτι υπό κατάληψη στην Κολονία. Η δεύτερη ταινία που γυρίστηκε στην Γερμανία αφορά τις δραστηριότητες μιας μουσικής μπάντας που δημιουργήθηκε από ισπανούς μετανάστες δεύτερης γενιάς κουβανέζικης ρίζας. Οι γονείς τους ήταν τριαντάρηδες κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου όταν μετανάστευσαν στη Γερμανία.

Το θέμα της τρίτης ταινίας είναι η ίδια η συνάντηση των 12 παιδιών που προγράμματος. Το πρώτο μέρος της γυρίστηκε στη Γερμανία και το δεύτερο θα γυριστεί εδώ από το ίδιο γκρουπ. Πυρήνας του δεύτερου μέρους θα είναι η αποκάλυψη στους Γερμανούς τού πόσο σκληρά εργάζεται μια 17χρονη ελληνίδα μαθήτρια ενώ προσπαθεί να μπει στο Πανεπιστήμιο.

Μελλοντικά κινηματογραφικά σχέδια που θα γυριστούν στην Ελλάδα θα είναι μια ταινία για έναν αστρονόμο με φόντο το Αστεροσκοπείο, μια για την περίπτωση μιας καθηγήτριας που διδάσκει δωρεάν παιδιά με προβλήματα ακοής και μια για σχετική με την κατασκευή της πεζογέφυρας στην Κηφισιάς στο ύψος του Κολλεγίου από εθελοντική δουλειά των μαθητών και δωρεές της οικογένειας που έχασε στο ίδιο σημείο το παιδί της.

«Πήγαμε στη Γερμανία για να διαλύσουμε τα στερεότυπα» είπε η 16χρονη Μαριάννα. «Για να δείξουμε ότι μπορούμε να κάνουμε πράγματα μαζί».
Τα πρόσφατα γεγονότα στο κέντρο της Αθήνας με την καταστροφή της αίθουσας Αττικόν και άλλων κτιρίων, δεν αποθάρρυναν τα παιδιά. Αντιθέτως, ένα από τα project που θα ήθελαν να επεξεργαστούν είναι μια ταινία για τα κτίρια ανάμεσα στο Σύνταγμα και στην Ομόνοια. «Η επίθεση κατά των αιθουσών έβγαλε μια διαφορετικήποιότηταβίας» δήλωσε ο 21χρονος Ρούμπεν, ένα από τα μεγαλύτερα παιδιά της παρέας.

Τι σημαίνει Ελληνας για τους Γερμανούς και τι το αντίθετο; «Δεν μπορούμε να κρίνουμε δύο έθνη από τη συμπεριφορά δύο ηγετών κρατών, δηλαδή δύο ανθρώπων» πιστεύει η Αναστασία. «Τα πράγματα πρέπει να λέγονται αντικειμενικά. Οι κρίσεις πρέπει να είναι υπόθεση του καθενός.» Για τον Μίχαελ πάντως «οι Ελληνες έχετε άσχημα γκρι κτίρια αλλά μέσα σας είστε χρωματιστοί. Αντιθέτως εμείς έχουμε ωραία κτίρια αλλά μέσα μας είμαστε γκρι».

«Εχω ακούσει για τους Γερμανούς ότι είναι αλαζόνες, στενόμυαλοι, με απόλυτες ιδέες για τους Ελληνες» λέει από την πλευρά της η 15χρονη Ελένη. «Γιαυτό νομίζουν ότι όλοι οι Ελληνες είναι τεμπέληδες, ανεύθυνοι κι ότι σκέφτονται μόνον το συμφέρον τους».

Ισως με αυτή την κοινή προσπάθεια, κάποιοι θα αρχίσουν να σκέφτονται διαφορετικά.

Quelle : tovima.gr

Kostas Gavras: „Griechenland ist ein Opfer“

Der griechische Regisseur Kostas Gavras, bekannt für seinen Film Z, sprach gestern aus Paris über die Folgen der Krise in Griechenland und zeichnete ein düsteres Bild davon, was seiner Meinung nach derzeit in Europa passiert.

 Der Regisseur verwies auf einen neuen Weltkrieg, mit der Wirtschaft als Schlachtfeld und Griechenland als erstem Opfer.

„Griechenland ist eines der ersten Opfer eines Wirtschaftskrieges. „Das ist der Dritte Weltkrieg“, sagte Kostas Gavras, die gestern an den Unterstützungsveranstaltungen für Griechenland teilgenommen haben. Der berühmte Regisseur äußerte sich hart über Deutschland:

„Alle Gräueltaten der Deutschen, die Brutalität, Es ist unglaublich, wie die Deutschen zu solchen Extremen vorgingen. Diejenigen, die in Griechenland so viele Dinge verkauft haben, der in Griechenland so viele Skandale verursacht hat, Sie bezahlen sich gegenseitig für den Kauf ihrer Produkte. Das vergessen sie jetzt. MS. Merkel ist das egal“, sagte er charakteristisch.

Laut Gavras „kann diese schreckliche Krise eine sehr gute Gelegenheit sein, den griechischen Staat grundlegend zu verändern.“. Diejenigen, die keine Steuern gezahlt haben, jene Minister, von denen Geschenke erhalten wurden‘ die Ausländer. Das sind alles inakzeptable Dinge, diese müssen sich grundlegend ändern“.

Kostas Gavras bezog sich auch auf den Satz „Wir aßen zusammen“ von Theodoros Pagalos, Betonen: „Wir haben sie nicht alle zusammen gegessen. Die am Tisch aßen sie. Die anderen hatten Krümel um sich herum und heute haben diejenigen, die Krümel hatten, nichts. Das ist das große Drama in Griechenland“.

Ende, Der Regisseur wünschte den Griechen „Mut und Optimismus“ und sagte, dass „auch dieses Elend vorübergehen wird“..

Quelle : protothema.gr

Ετος Βρεττάκου το 2012

100 Χρόνια Από τη Γέννησή του

Στίχοι από ποιήματά του θα προβάλλονται σε οθόνες στις 21 Marz, ενώ θα εκδοθούν σειρά γραμματοσήμων και βιβλία αφιερωμένα σε εκείνον

Εχω ήδη αφήσει την καρδιά μου στη γη / να χτυπάει μονάχη της. (Αυτό είναι άλλωστε / η ποίηση). Να μπορούν να την έχουν / στις σάκες τους τα παιδιά, να την μετακινούνε / οι ταξιδιώτες. Κ΄ οι πικραμένοι / που ξέμειναν από ήλιο, ν΄ακούν / το φλοίσβο του μέσα της. Είναι από τους στίχους του Νικηφόρου Βρεττάκου που θα προβάλλονται στις οθόνες του μετρό, του ηλεκτρικού και του τραμ στις 21 Marz, για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.
Η βαθύτατα ανθρωπιστική ποίηση του Βρεττάκου, η ευαισθησία και η οργή του για την αδικία, θα συναντήσουν τον σημερινό Ελληνα της χρεοκοπίας και της απογοήτευσης.
Das 2012 έχει ανακηρυχθεί Ετος Νικηφόρου Βρεττάκου, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννησή του (1912, Κροκεές Λακωνίας), εορτασμός που συμπίπτει με τα 21 χρόνια από τον θάνατό του (1991).
Από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της νεοελληνικής λογοτεχνίας, ο Βρεττάκος συνέδεσε τη ζωή και το έργο του με τις πνευματικές, πολιτικές και κοινωνικές αναζητήσεις του ελληνισμού στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα.
Συναισθηματικός, υπερασπιστής της δικαιοσύνης, της ελευθερίας, της ισότητας, της φύσης, ένιωθε να αδυνατεί να διατυπώσει τον πλούτο του κόσμου με λέξεις. Ο άνθρωπος, έλεγε, είναι «το ζων ύδωρ».

Το έργο του, τιμημένο με πολλές διακρίσεις (Κρατικό Βραβείο Ποίησης 1940, 1956 und 1982, Βραβείο Ιδρύματος Ουράνη, Αριστείο της Ακαδημίας Αθηνών, της οποίας έγινε τακτικό μέλος το 1986 κ.ά.), θα αποτιμηθεί εκ νέου σε επιστημονικό συνέδριο που σχεδιάζουν για τις 9-10 Νοεμβρίου το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και το Μουσείο Μπενάκη.
Εκεί θα συζητηθούν, Auch, η συνάντηση της ποίησης με την ιδεολογία και την ιστορία.
Ο Βρεττάκος υπήρξε μαχητής της ζωής και αγωνιστής της Αριστεράς. Πήρε μέρος στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο 1940-1941 και μετά στην Εθνική Αντίσταση μέσα από το ΕΑΜ. Στην περίοδο της δικτατορίας αυτοεξορίστηκε στην Ευρώπη.
Εκδηλώσεις

Το Ετος Νικ. Βρεττάκου θα εορταστεί με διάφορες εκδηλώσεις του ΕΚΕΒΙ, σε συνεργασία με φορείς και ιδρύματα, όπως με την Εταιρεία Συγγραφέων, σε μια βραδιά ποίησης και μουσικής (21 Marz, Bacaro). Δραστήρια συμμετοχή θα έχει και η Δημόσια Βιβλιοθήκη Σπάρτης, όπου με επιθυμία του ιδίου του ποιητή και με τη φροντίδα του γιου του, σκηνοθέτη Κώστα Βρεττάκου, έχει δοθεί το αρχείο του (6.000 Bücher, προσωπικά αντικείμενα, 3.600 δημοσιευμένα ποιήματα, 4.000 χειρόγραφα, 950 επιστολές κ.ά.). Η Βιβλιοθήκη σχεδιάζει ενδιαφέροντα εκπαιδευτικά προγράμματα, ενώ τα ΕΛΤΑ θα εκδώσουν σειρά γραμματοσήμων αφιερωμένων στον ποιητή.
Το ΕΚΕΒΙ προγραμματίζει ακόμη ένα θεματικό περίπτερο, ψηφιοποίηση υλικού από το Αρχείο Ν. Βρεττάκου, μια κινητή έκθεση?αφιέρωμα, στήριξη μεταφράσεων έργων του κ.ά.
Auch, τρεις νέες εκδόσεις για τον Νικηφόρο Βρεττάκο αναμένονται εντός του 2012, ένα λεύκωμα με σπάνιο και ανέκδοτο υλικό, τέσσερα τομίδια με σημειώσεις και κείμενα, καθώς και μια επιλογή από την επιστολογραφία του (Hrsg. Ποταμός).

Quelle : ethnos.gr