Μαντάμ Σουσού από το ΚΘΒΕ στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και το Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» παρουσιάζουν τη « Μαντάμ Σουσού » του Δημήτρη Ψαθά και στην Αθήνα, μετά την τεράστια επιτυχία που σημειώνει στη Θεσσαλονίκη! Από τις 25 Απριλίου η αξεπέραστη κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά ανεβαίνει στον «ΘΕΑΤΡΟΝ» του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος», σε σκηνοθεσία Γιώργου Αρμένη, με τη Φωτεινή Μπαξεβάνη στον πρωταγωνιστικό ρόλο και τον Κώστα Σαντά στο ρόλο του Παναγιωτάκη.

Πρόκειται για το μοναδικό ανέκδοτο θεατρικό κείμενο του Ψαθά, που γράφτηκε το 1942 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από την κα Κατερίνα –Κατερίνα Ανδρεάδη– (Σουσού) και τον Αιμίλιο Βεάκη (Παναγιωτάκη), με τον Σπύρο Μουσούρη στο ρόλο του Καντακουζηνού, σημειώνοντας πρωτοφανή θρίαμβο μέσα στην ιταλογερμανική κατοχή.

Το ρόλο της Σουσούς στο θέατρο ερμήνευσε επίσης η Μαίρη Αρώνη (1946), η Άννα Παναγιωτοπούλου (1998), στον κινηματογράφο η Μαρίκα Νέζερ (1948), στο ραδιόφωνο η Γεωργία Βασιλειάδου (1950) και στην τηλεόραση η Άννα Παϊταζή (1972) και η Άννα Παναγιωτοπούλου (1983). Εκτός από τον Αιμίλιο Βεάκη, εξίσου σπουδαίοι ηθοποιοί ερμήνευσαν και το ρόλο του Παναγιωτάκη: Κώστας Ραυτόπουλος (1946), Βασίλης Λογοθετίδης (1948), Ιάκωβος Ψαρράς (1972), Θανάσης Παπαγεωργίου (1982) και Σταύρος Παράβας (1998).

Ο Δημήτρης Ψαθάς παρουσίασε τη «Μαντάμ Σουσού» για πρώτη φορά ως ευθυμογράφημα σε συνέχειες από τις στήλες του προπολεμικού εβδομαδιαίου περιοδικού «Θησαυρός» (1939-1941) με τίτλο «Βίος και πολιτεία της Μαντάμ Σουσούς» με τεράστια επιτυχία, αργότερα έκανε μία συρραφή των αυτοτελών περιπετειών της και την εξέδωσε σε βιβλίο (1941), κατόπιν έγραψε το θεατρικό έργο (1942), ακολούθησε η κινηματογραφική ταινία (1948) που δεν σώζεται στις μέρες μας, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του ΄50 η «Μαντάμ Σουσού» παρουσιάζεται στο ραδιόφωνο από τη Γεωργία Βασιλειάδου. Τέλος, ακολούθησε το τηλεοπτικό σίριαλ σε σενάριο πάντα του ίδιου του συγγραφέα (1972 και 1986), όλα με τεράστια επιτυχία.

ΥΠΟΘΕΣΗ
Ο Βούθουλας και το Κολωνάκι. Ο νεοπλουτισμός και η απότομη προσγείωση της «νεόπτωχης» ελληνικής πραγματικότητας. Η «ντεκαντάνς» και οι αυταπάτες των μεγαλείων και της καλοπέρασης. Αλλά και τα κακέκτυπα των «σουσούδων» που συναντάμε γύρω μας. Όλα αυτά, μέσα από την πένα του Δημήτρη Ψαθά, σε μια εξαιρετικά εύστοχη κωμωδία που μοιάζει επίκαιρη όσο ποτέ.

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Είχε ήλιο. Η Θεσσαλονίκη ήταν χαρούμενη, γεμάτη φως, και σαν κοριτσάκι με άσπρα καλτσάκια και μαύρα λουστρινένια παπούτσια, άφησε το λάπτοπ κι έπαιζε κουτσό, σχοινάκι, γύρω-γύρω όλοι και να το, να το το δαχτυλίδι. Τι ομορφιά… Τι ευγένεια, τι σκέρτσο και καμάρι, τι παιδική αθωότητα.

Πήγαινα να συναντήσω τον Σωτήρη, τον φίλο μου, τον Διευθυντή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Έπινε τον καφέ του μαζί με την αγαπημένη μας Έρση Δρίνη στον «Ρωμιό». Κάθισα μαζί τους, αφού βέβαια προηγήθηκαν τα τρία σταυρωτά φιλιά του Σωτήρη και οι τρελές αγκαλιές της Έρσης μου.

– Λοιπόν, Γιώργο, θα μου κάνεις ένα έργο του Ψαθά;
– Ποιο απ’ όλα, ρώτησα.
– Τη Μαντάμ Σουσού.
– Α μπα, όχι, δεν μου αρέσει.
– Το έχεις διαβάσει;
– Όχι.
– Ε, διάβασέ το και τα λέμε.

Και να ’μαι την άλλη μέρα στο γραφείο του Διευθυντή, να μιλάμε για τη Μαντάμ Σουσού. Για τις Σουσούδες του σήμερα, για τους νεόπλουτους που αυτοπροβάλλονται με το εγώ τους, υποτιμώντας τους άλλους, πιστεύοντας ότι οι ίδιοι ανήκουν σε μια ανώτερη τάξη, περιφρονώντας ό,τι δεν προέρχεται από αυτή.

Τι ανοησία, τι κουφιοκεφαλιά, να αρνείσαι την τάξη σου, τη λαϊκή σου καταγωγή, τα ήθη και τα έθιμα του λαού σου, τι απέραντη βλακεία… Να ξοδευόμαστε για πρόσκαιρη εξουσία, ψευτοαξιώματα πασπαλισμένα με χρυσόσκονη και σαν φτιασιδωμένες μαϊμούδες να χοροπηδάμε κάνοντας τούμπες στα περσικά χαλιά των σαλονιών, παίζοντας με τις ηθικές αξίες, την Ιστορία και τον πολιτισμό μας. Κάπου εδώ είπα το ναι.

Ναι, θα ανεβάσω το έργο του μεγάλου μας κωμωδιογράφου Δημήτρη Ψαθά και αυτό γιατί το ταλέντο του διαισθάνθηκε τον κίνδυνο του νεοέλληνα, τη ροπή του στο δήθεν, στο σνομπ, σε μια χρονολογία που η χώρα έβγαινε από έναν φασιστικό πόλεμο και από έναν εμφύλιο, από τον ερχομό των αμερικάνων με το σχέδιο Μάρσαλ και την Ούνρα, που γέμισε την επαρχία με παρδαλά βρακιά, γάλα σκόνη και αλμυρό φυστικοβούτυρο.

Πολλά είπα, αλλά δεν σας κρύβω ότι με πνίγει το δήθεν, το παρεμπιπτόντως και η ξιπασιά μας.
Ας δούμε το κοριτσάκι με τα άσπρα καλτσάκια, τα λουστρινένια παπούτσια, να παίζει ανέμελο, πλημμυρισμένο στο φως και ας υποκλιθούμε, δίνοντας όρκο ότι θα προστατεύσουμε την όμορφη εικόνα.

Ευχαριστώ, πρώτα απ’ όλα, τον Διευθυντή και το ΔΣ του ΚΘΒΕ, τη βοηθό σκηνοθέτη Αγγελική Κίτρινη, τη χορογράφο Αλεξάνδρα Τσοτανίδου, τους συναδέλφους μου ηθοποιούς, τους τεχνικούς και όσους μόχθησαν γι’ αυτό το ανέβασμα. Πάνω απ’ όλα, την κυρία Φωτεινή Μπαξεβάνη, τον Κώστα Σαντά, τον Βασίλη Ευταξόπουλο, τον Δημήτρη Σιακάρα και τη Μαριάννα Παπασάββα.

Κλείνοντας, θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον σκηνογράφο μας Γιάννη Μετζικώφ και βέβαια στον σπουδαίο μουσικό της Χώρας μας Γιώργο Χριστιανάκη.

Καλή διασκέδαση.
Με αγάπη
Γιώργος Αρμένης

Πηγή : culturenow.gr

Τα πέντε χρόνια που άλλαξαν τη Νατάσα

Κάνει ακόμα ψύχρα τα χαράματα στη Ραφήνα. Είναι νωρίς για να πάρει ο πρωινός αέρας την καθαρή, αναζωογονητική δροσιά της άνοιξης.

Η προβλήτα γκρίζα, σχεδόν έρημη, με ελάχιστους να τρέχουν με φόρμες και κάνα δυο άλλους να βολτάρουν με τα σκυλιά τους, μοιάζει μοναχική και ευάλωτη. Δεν έχει φτάσει η ώρα για να ζωηρέψει το πολυσύχναστο λιμάνι, να… μοσχοβολήσει η ατμόσφαιρα από τα καυσαέρια και τις αντηλιακές λοσιόν. Τριάντα μόλις χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα, όλα είναι ήρεμα. Ο,τι πρέπει για απολογισμούς. Οχι, όμως, για όλους.

Το ξυπνητήρι εξακολουθεί να χτυπά τις πρώτες πρωινές ώρες στο σπίτι του Κώστα και της Νατάσας Καραμανλή. Η σύζυγος του πρώην πρωθυπουργού είναι ο πρώτος άνθρωπος που ξυπνά κάθε πρωί στο σπίτι της Ραφήνας, μια συνήθεια η οποία την ακολουθεί εδώ και μια δεκαετία. Το ρολόι άρχισε να χτυπά στις 5 τα χαράματα από την εποχή όπου ή ίδια αποφάσισε να γυρίσει τους δείκτες πίσω για να κυνηγήσει ένα προσωπικό όνειρο που μια μέρα θα την έφερνε στον ψυχρό κόσμο των χειρουργείων, εκεί όπου οι ζωές κρέμονται από τα δάχτυλα των ανθρώπων με τις πράσινες στολές.

Η «φοιτήτρια», όπως πολύ συχνά συνήθιζε να την αποκαλεί αστειευόμενος ο Κώστας Καραμανλής, είναι πλέον γιατρός. Σήμερα το ξυπνητήρι της εξακολουθεί να χτυπά χαράματα ώστε να χωρέσουν στις 24 ώρες της ημέρας τόσο οι επαγγελματικές της υποχρεώσεις όσο και η φροντίδα της Αλίκης και του Αλέκου. Τα δίδυμα πάνε πια σχολείο και χρειάζονται φροντίδα και προετοιμασία για την πρωινή εκκίνηση. Πρέπει να τα προλάβει όλα προτού ξεκινήσει για τη δουλειά μετακινούμενη, όπως κάνουν εκατοντάδες άλλοι για επαγγελματικούς λόγους, από τη Ραφήνα στην Αθήνα.

Εχοντας αποκτήσει από τις αρχές του χρόνου την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος χειρουργού, η Νατάσα Καραμανλή συνεργάζεται με ένα ερευνητικό κέντρο στο Χαλάνδρι, αλλά και με μια ιδιωτική κλινική στο Παγκράτι. Αν και η χώρα βιώνει τα σκληρά επακόλουθα της οικονομικής κρίσης και η ανεργία σαρώνει ακόμη και τον ιατρικό κλάδο, η σύζυγος του πρώην πρωθυπουργού καταφέρνει να έχει δύο δουλειές. Κοινός παρονομαστής τους είναι τo επιστημονικό αντικείμενο στο οποίο έχει ειδικευτεί. Ειδικότερα, έχει ενταχθεί στο Γυναικολογικό Τμήμα στο ερευνητικό κέντρο του Χαλανδρίου και μετέχει στις έρευνες που γίνονται για τον καρκίνο του μαστού, αλλά και σε εξετάσεις όπως η μαστογραφία, η κυτταρολογική εξέταση κ.ά.

Πηγή : protothema.gr

Νάντια Μπουλέ : «Κάποιοι ενοχλούνται. Δεν θα απολογηθώ»

Τα νούμερα τηλεθέασης του «Black Out» και οι αρνητικές κριτικές που έχει δεχθεί ήταν μερικά από τα θέματα που σχολίασε η Νάντια Μπουλέ σε συνέντευξή της στο «TV Έθνος».

Όταν ρωτήθηκε αν είναι ευχαριστημένη από το «Black Out» και τα νούμερα τηλεθέασής του, η Νάντια Μπουλέ απάντησε: «Είμαι πάρα πολύ. Είναι ένα κόνσεπτ πολύ ιδιαίτερο και αστείο και όλη η ομάδα που δούλεψε γι’ αυτή την εκπομπή έκανε ό, τι καλύτερο μπορούσε. Το αποτέλεσμα με ενθουσίασε από το πρώτο επεισόδιο και ευτυχώς ενθουσίασε και πολύ ακόμα κόσμο» είπε, ενώ για τα αρνητικά σχόλια που έχει δεχθεί η εκπομπή σχολίασε: «Δεν νομίζω ότι έχει νόημα να απαντήσω. Γιατί σε κάθε περίπτωση υπάρχουν καλά, μέτρια και κακά σχόλια. Προσωπικά, μου έρχονται κυρίως θετικά σχόλια από κόσμο που γελάει πολύ κάθε εβδομάδα και δεν έχω λόγο να μη μένω σε αυτά».

Όσο για τις σκληρές κριτικές που αφορούν την ίδια προσωπικά: «Όταν είναι καλοπροαίρετη η κριτική, ακόμα κι αν είναι σκληρή, τη λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου. Στα αναληθή δημοσιεύματα στενοχωριέμαι, αλλά όταν γίνεται εμμονική η κριτική από κάποιους ανθρώπους, δεν την αφήνω να με επηρεάσει. Ίσως κάποιους τους ενοχλεί ότι το ότι έχω δοκιμάσει διαφορετικά πράγματα τηλεοπτικά ή μουσικά, αλλά δεν θεωρώ ότι έχω να απολογηθώ γι’ αυτό» τόνισε.

Τέλος, όταν ρωτήθηκε αν θεωρεί πως είναι παρεξηγημένο τηλεοπτικό πρόσωπο, δήλωσε: «Δεν μου αρέσουν καθόλου οι μιζέριες κι οι γκρίνιες. Είμαι αυτό που βλέπει και αντιλαμβάνεται ο καθένας που παρακολουθεί, άσχετα με τις κακίες που μπορεί να λέει ο οποιοσδήποτε».

Πηγή : yupi.gr

Χάμιλτον: «Δεν ήμουν σε καλή μέρα»

Μπορεί ο Λιούις Χάμιλτον να εκκίνησε από την πρώτη θέση του γκριντ στο γκραν πρι της Αυστραλίας, ωστόσο είδε την καρό σημαία τρίτος, χάνοντας τη θέση του από τους Μπάτον και Φέτελ. Ο Βρετανός σε δηλώσεις του μετά τον αγώνα τόνισε πως δεν ήταν σε καλή μέρα, ενώ δεν μπορούσε να ερμηνεύσει γιατί έχασε το ρυθμό του.

«Πραγματικά δεν ξέρω γιατί είχα αυτόν τον ρυθμό. Όλα ξεκίνησαν από την κακή μου εκκίνηση. Ήταν ένας δύσκολος αγώνας, ωστόσο πρέπει να πω συγχαρητήρια στον Τζένσον, ο οποίος έκανε έναν καταπληκτικό αγώνα. Θα ήταν υπέροχο να κάναμε το 1-2, αλλά δεν ήμουν σε καλή μέρα», ήταν τα λόγια του Βρετανού πιλότου, ο οποίος συμπλήρωσε.

«Θα ανασυγκροτηθώ, υπάρχουν πάρα πολλοί αγώνες. Σε αυτό το πρωτάθλημα σημασία έχει η συνέπεια και για αυτό σκοπεύω να είμαι συνεπής», πρόσθεσε ο Χάμιλτον.

Πηγή : sport-fm.gr

Μπάτον: «Ήταν μία εκπληκτική μέρα»

Με τον καλύτερο τρόπο ξεκίνησε τη σεζόν ο Τζένσον Μπάτον, ο οποίος ανέβηκε στο πρώτο σκαλί του βάθρου, στο εναρκτήριο γκραν πρι της χρονιάς στους δρόμους του Άλμπερτ Παρκ της Μελβούρνης. Ο Βρετανός πιλότος τόνισε πως το καλό αποτέλεσμα προκύπτει από τη σκληρή δουλειά που έχουν κάνει οι μηχανικοί της ομάδας, κατά τη διάρκεια του χειμώνα.

«Όλοι όσοι βρίσκονται εδώ, γνωρίζουν ότι μία νίκη σημαίνει πολλά. Δουλέψαμε πολύ κατά τα διάρκεια του χειμώνα το δείξαμε στις κατατακτήριες δοκιμές, αλλά και με τη νίκη σήμερα. Οι μηχανικοί στις εγκαταστάσεις μας έκαναν πολύ καλή δουλειά για τον πρώτο αγώνα της σεζόν και αυτό μας βοήθησε να πιέσουμε περισσότερο κατά τη διάρκεια του αγώνα», ανέφερε ο Βρετανός πιλότος, ο οποίος στη συνέχεια πρόσθεσε.

«Προς το τέλος του αγώνα, όταν πέφτει η θερμοκρασία είναι δύσκολο να διατηρήσεις τα ελαστικά ζεστά. Συνεπώς ήμασταν λίγο στο όριο, ωστόσο κατάφερα να διαχειριστώ σωστά τα ελαστικά και να εξοικονομήσω και καύσιμα, κάτι που ήταν πολύ σημαντικό για εμάς.

Η ομάδα μου είπε να πιέσω όσο περισσότερο μπορούσα, μετά την έξοδο του αυτοκινήτου ασφαλείας, το έκανα και είμαι χαρούμενος που είχα τον έλεγχο μέχρι το τέλος του αγώνα. Ήταν μία εντυπωσιακή ημέρα», συμπλήρωσε.

Αυτή ήταν η τρίτη νίκη του Μπάτον στην Αυστραλία.

Πηγή : sport-fm.gr

Habemus Festival

Ο Γιώργος Λούκος ανακοινώνει στις 28 Μαρτίου το πρόγραμμα του Ελληνικού Φεστιβάλ 
Με 3,2 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του υπουργείου Πολιτισμού, δηλαδή όσα ακριβώς και πέρυσι, και με το ποσοστό από τα καζίνα που κυμαίνεται γύρω στα 5 εκατ. ευρώ, το Ελληνικό Φεστιβάλ μπορεί να συντάξει ένα αξιοπρεπέστατο πρόγραμμα εκδηλώσεων για Ηρώδειο, Επίδαυρο και για την Πειραιώς εν ανάγκη. Αυτά είναι και επισήμως πλέον τα χρήματα που πρόκειται να διαχειρισθεί εφέτος η διεύθυνση του Φεστιβάλ, παρ’ ότι τα χρεωστούμενα παρελθόντων ετών παραμένουν ένα αγκάθι.
Κατόπιν αυτών άλλη δικαιολογία για την καθυστέρηση δεν υπήρχε. Ετσι, σύμφωνα με πληροφορίες μας, ο κ. Λούκος πρόκειται να ανακοινώσει το πρόγραμμα του Φεστιβάλ στις 28 Μαρτίου. Ταυτόχρονα προτίθεται να δώσει στη δημοσιότητα έναν απολογισμό και να μιλήσει για τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει. Κατάρτιση του προγράμματος δεν έχει υπάρξει όμως ακόμη, καθώς οι διαβουλεύσεις αναμένεται να γίνουν με την έλευση του διευθυντή του Φεστιβάλ σήμερα στην Αθήνα.
Ακαρπη ωστόσο απέβη η πρώτη απόπειρα ένταξης του Ελληνικού Φεστιβάλ στο ΕΣΠΑ Αττικής, καθώς η αίτηση που κατατέθηκε από τον διευθυντή του κ. Γιώργο Λούκο για επιδότηση ύψους 1 εκατ. ευρώ απορρίφθηκε από τη διαχειριστική αρχή διότι κρίθηκε ότι δεν διέθετε την απαιτούμενη από τον νόμο ωριμότητα. Αλλά ο ίδιος νόμος δίνει το δικαίωμα και για την υποβολή νέας αίτησης που, εφόσον είναι ορθά τεκμηριωμένη, αυτή τη φορά, μπορεί να έχει αίσιο τέλος.
Η πολύμηνη καθυστέρηση ωστόσο προκάλεσε τεράστια αβεβαιότητα και ανησυχία στον καλλιτεχνικό χώρο της χώρας μειώνοντας το κύρος του θεσμού για το κοινό, το οποίο παρακολουθεί με απορία τα «μη» τεκταινόμενα. Και φυσικά με τέτοιες συνθήκες δεν τίθεται καν θέμα για την προβολή του Φεστιβάλ στο εξωτερικό, δεδομένου ότι ο προγραμματισμός των επισκεπτών αυτού του είδους δεν γίνεται την τελευταία στιγμή. Κάτι που η εποπτεύουσα αρχή του Φεστιβάλ, ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, γνωρίζει πολύ καλά και προφανώς θα έπρεπε να λάβει υπόψη του όταν επέλεγε τον δρόμο της απραξίας ως προς τον θεσμό, που κινδυνεύει να ευτελιστεί μεταξύ Μπουμπουλίνας και Μακρυγιάννη (εν μέρει και Λυών).
Από τον Νοέμβριο του 2011, οπότε έληγε τυπικά η προθεσμία για την υποβολή προτάσεων – ημερομηνία που, πάντως, ουδέποτε τηρήθηκε -, ως σήμερα αρκετές προτάσεις ελληνικών σχημάτων έχουν υποβληθεί στο Φεστιβάλ και αρκετοί αντίστοιχα έχουν πάρει ανεπίσημη διαβεβαίωση του κ. Λούκου ότι θα συμμετάσχουν σε αυτό. Οι ανεξόφλητες οφειλές του Φεστιβάλ από το 2011 προς έλληνες καλλιτέχνες ή εταιρείες παροχής υπηρεσιών φέρεται να είναι ο λόγος για τον οποίο ο διευθυντής του αρνούνταν να προχωρήσει στην κατάρτιση νέου προγράμματος, το οποίο ενδεχομένως να δημιουργήσει και νέα χρέη. Στάση που εκτιμάται για τη συνέπειά της όσον αφορά την τήρηση των υποχρεώσεων του Φεστιβάλ, αν και για κάποιους θεωρείται ότι λειτουργούσε εκβιαστικά προς το υπουργείο. Το ζήτημα είναι ότι από αυτό το αδήλωτο «μπρα ντε φερ» μεταξύ υπουργού Πολιτισμού και διευθυντή του Φεστιβάλ ο χαμένος δεν είναι παρά το ίδιο το Φεστιβάλ.


Οι υποσχέσεις του 2006
«Πολιτική της νέας Διεύθυνσης του Ελληνικού Φεστιβάλ (2006) είναι να γίνει η Επίδαυρος πιο διεθνής, αφενός φιλοξενώντας στην αρχαία σκηνή της διάσημους καλλιτέχνες και αφετέρου οργανώνοντας συμπαραγωγές με σημαντικά φεστιβάλ και θεατρικούς οργανισμούς του εξωτερικού». Αυτό αναφέρεται στον επίσημο ιστότοπο του Ελληνικού Φεστιβάλ σχετικά με την Επίδαυρο, έξι χρόνια μετά όμως μόνο μερικώς και συμπτωματικώς έχουν τηρηθεί τα υποσχεθέντα.
Η Επίδαυρος, παρ’ ότι αποτελεί το μεγάλο ατού του Φεστιβάλ, δεν αξιοποιήθηκε καθόλου ούτε ως μέσο προβολής του ούτε για την αύξηση των εσόδων του. Με το βάρος του ενδιαφέροντος στραμμένο αλλού, η αντιμετώπισή της, όπως και του Ηρωδείου, ως χώρων κατεστημένου τα έβαλε σε δεύτερη μοίρα αντί της αναζωογόνησής τους, η οποία παραμένει το ζητούμενο. Γεγονός για το οποίο η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο τον διευθυντή αλλά και το ίδιο το υπουργείο, που δεν θέλησε να θέσει και τους δικούς του όρους για την ανάδειξή τους.
Με τη δεύτερη τριετία της θητείας του να λήγει στα τέλη του 2012 ο κ. Λούκος διεκδίκησε«την ανατροπή, την εκ νέου διεκδίκηση του μοντερνισμού, το συστηματικό άνοιγμα στο καινούργιο» – και πάλι όπως αναφέρεται στον ιστότοπο του Φεστιβάλ -, αφήνοντας όμως εντελώς έξω από το παιχνίδι το παλιό αλλά βαρύ πυροβολικό. Αν το κέρδος του Φεστιβάλ από τη διεύθυνσή του είναι για κάποιους αμφισβητούμενο, το δικό του, σε οικονομικά μεγέθη μετρώντας το, δεν μπορεί να θεωρηθεί σημαντικό με μηνιαίο μεικτό μισθό 5.801 ευρώ και μόλις 10.165 ευρώ για δαπάνες ταξιδιών και κινητού τηλεφώνου για το 2011.
Πέραν όλων αυτών, ωστόσο, η νέα κατεύθυνση την οποία καλείται να πάρει το Ελληνικό Φεστιβάλ από εδώ και πέρα, μεσούσης της οικονομικής κρίσης και με άδηλο το μέλλον, είναι κάτι που δεν μπορεί πλέον να αφεθεί στην τύχη ή να αντιμετωπισθεί με επιπολαιότητα.

O αδύναμος κρίκοςΤέκνο του Γιώργου Λούκου, η Πειραιώς 260 (πρώην εργοστάσιο Τσαούσογλου), όπου δημιουργήθηκαν δύο σκηνές για τα εναλλακτικά θεάματα του Ελληνικού Φεστιβάλ – 110.000 ευρώ κόστισε μόνο ο κλιματισμός, αφού είναι κλειστοί χώροι -, αποτελεί την προσωπική συμβολή του στον θεσμό και φέρει τη σφραγίδα του. Εφέτος όμως αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο πρόβλημα. Το οικονομικό είναι ο ένας λόγος, το αδιευκρίνιστο ιδιοκτησιακό καθεστώς ο δεύτερος. Αν και οι πληροφορίες λοιπόν θέλουν τη λειτουργία της για εφέτος αμφίβολη, από την άλλη είναι βέβαιον ότι ο κ. Λούκος, παρά τις αντιξοότητες, θα υπερασπιστεί το δημιούργημά του.
Πηγή : tovima.gr