Schlagwort-Archive: Person

Kultur

Die unkultivierten Menschen der Versorgung: Der Hieromonk Pater Gabriel, von Welt Michalis Nikolaidis.

 

Unser Michael, er ist gestern gestorben.

Er kam, lehrte Moral und Liebe und ging.

Leider konnte keiner von uns zu seiner Beerdigung gehen. Sie sind nur erlaubt 9 Einzelpersonen.

Michalis hatte ein körperliches Problem. Er war klein, fast ein Zwerg. Kämpfe weiter, studierte Krankenpflege und arbeitete jahrelang als Krankenschwester sowohl in Krankenhauskliniken als auch in Operationssälen.

Er trug immer einen Hocker bei sich. Nach oben gehen und die Seren holen oder den Chirurgen die Werkzeuge geben, wenn sie in den Operationssälen waren.

Michalis erntete viel Spott, aber er wurde nie wütend. Mit niemandem.

Er war immer lustig, er stand niemandem gegenüber, Er hörte nicht auf, jemandem „Guten Morgen“ zu sagen, Niemandem wurde die Hilfe verweigert.

Vor etwa 10 Jahren, Michalis wurde in die Verwaltung versetzt.

Er bekam sogar die Position eines Vorgesetzten. Er war Mitglied von Doctors of the World, er rannte herum, für die Armen gesammelt, er hat alles gegeben.

Und er hatte den Traum, Priester zu werden. Und es ist passiert. Vor 2 Jahre. Priester ohne Gehalt. Sein Gehalt entsprach dem vom Krankenhaus gezahlten. Die ganze Woche über kam er in seiner Soutane ins Krankenhaus. Er erreichte gerade den Eingang, er würde seine Soutane ausziehen und im Hemd bleiben.

Michalis wurde Mönch und dann Hieromonk. Er war Single. Und als Mönch, in seinen Haaren, er erhielt den Namen Gabriel. An den Wochenenden verließ er das Land und fuhr in seine Metropole, in Serres. Dorthin hatte er darum gebeten, zur Arbeit in entfernte und abgelegene Dörfer geschickt zu werden, in denen es keinen festen Priester gab. Berge und Täler. Und letzten Winter, Ich erinnere mich, dass ihm immer kalt war, weil es Dörfer gab, die das Auto wegen des Schnees nicht erreichen konnte, und er zu Fuß ging, bis er dort ankam. Nach der Operation, er lebte in den Dörfern. Er betrat die Häuser der Bewohner. Finden Sie heraus, welche Probleme sie haben. Vergessene Menschen, Sie hatten jemanden gefunden, der sich darum kümmerte. Es kam nicht selten vor, dass er sie ins Krankenhaus brachte, Er sorgte dafür, dass unsere eigenen Ärzte sie aufsuchten, weil einige vernachlässigt wurden.

Und unser Michalis hat immer gelacht.

Und er ist gestorben. Die einzige Gewissheit des Lebens, der Tod.

Ich schreibe sie als Erinnerung. Es gibt viele Michaels, aber ich kannte ihn.

(aus dem Internet kopieren)

*Der Hieromonk Pater Gabriel, von Welt Michalis Nikolaidis, 53 starb am Freitagmittag auf der Intensivstation des Kavala-Krankenhauses, wo er tagelang mit dem Coronavirus im Krankenhaus gelegen hatte. Seine Beerdigung fand gestern statt )

Hier ist ein anderer Mann, was wir gelesen haben, nach Gewissheit wurde ihm der Preis des Wahren Lebens verliehen, Vom Leben ohne Tod. Seine Erinnerung ist ewig und ich bin sicher, dass diejenigen, die ihn gekannt haben – jetzt auch wir- wir werden in seiner Obhut sein. Alle Dinge sind unter der Absicht Gottes möglich. Amen.

Guter Himmel.

 

Meinung, Gesellschaft, Gesichter

Die unkultivierten Menschen der Versorgung: Der Hieromonk Pater Gabriel, von Welt Michalis Nikolaidis.

 

Unser Michael, er ist gestern gestorben.

Er kam, lehrte Moral und Liebe und ging.

Leider konnte keiner von uns zu seiner Beerdigung gehen. Sie sind nur erlaubt 9 Einzelpersonen.

Michalis hatte ein körperliches Problem. Er war klein, fast ein Zwerg. Kämpfe weiter, studierte Krankenpflege und arbeitete jahrelang als Krankenschwester sowohl in Krankenhauskliniken als auch in Operationssälen.

Er trug immer einen Hocker bei sich. Nach oben gehen und die Seren holen oder den Chirurgen die Werkzeuge geben, wenn sie in den Operationssälen waren.

Michalis erntete viel Spott, aber er wurde nie wütend. Mit niemandem.

Er war immer lustig, er stand niemandem gegenüber, Er hörte nicht auf, jemandem „Guten Morgen“ zu sagen, Niemandem wurde die Hilfe verweigert.

Vor etwa 10 Jahren, Michalis wurde in die Verwaltung versetzt.

Er bekam sogar die Position eines Vorgesetzten. Er war Mitglied von Doctors of the World, er rannte herum, für die Armen gesammelt, er hat alles gegeben.

Und er hatte den Traum, Priester zu werden. Und es ist passiert. Vor 2 Jahre. Priester ohne Gehalt. Sein Gehalt entsprach dem vom Krankenhaus gezahlten. Die ganze Woche über kam er in seiner Soutane ins Krankenhaus. Er erreichte gerade den Eingang, er würde seine Soutane ausziehen und im Hemd bleiben.

Michalis wurde Mönch und dann Hieromonk. Er war Single. Und als Mönch, in seinen Haaren, er erhielt den Namen Gabriel. An den Wochenenden verließ er das Land und fuhr in seine Metropole, in Serres. Dorthin hatte er darum gebeten, zur Arbeit in entfernte und abgelegene Dörfer geschickt zu werden, in denen es keinen festen Priester gab. Berge und Täler. Und letzten Winter, Ich erinnere mich, dass ihm immer kalt war, weil es Dörfer gab, die das Auto wegen des Schnees nicht erreichen konnte, und er zu Fuß ging, bis er dort ankam. Nach der Operation, er lebte in den Dörfern. Er betrat die Häuser der Bewohner. Finden Sie heraus, welche Probleme sie haben. Vergessene Menschen, Sie hatten jemanden gefunden, der sich darum kümmerte. Es kam nicht selten vor, dass er sie ins Krankenhaus brachte, Er sorgte dafür, dass unsere eigenen Ärzte sie aufsuchten, weil einige vernachlässigt wurden.

Und unser Michalis hat immer gelacht.

Und er ist gestorben. Die einzige Gewissheit des Lebens, der Tod.

Ich schreibe sie als Erinnerung. Es gibt viele Michaels, aber ich kannte ihn.

(aus dem Internet kopieren)

*Der Hieromonk Pater Gabriel, von Welt Michalis Nikolaidis, 53 starb am Freitagmittag auf der Intensivstation des Kavala-Krankenhauses, wo er tagelang mit dem Coronavirus im Krankenhaus gelegen hatte. Seine Beerdigung fand gestern statt )

Hier ist ein anderer Mann, was wir gelesen haben, nach Gewissheit wurde ihm der Preis des Wahren Lebens verliehen, Vom Leben ohne Tod. Seine Erinnerung ist ewig und ich bin sicher, dass diejenigen, die ihn gekannt haben – jetzt auch wir- wir werden in seiner Obhut sein. Alle Dinge sind unter der Absicht Gottes möglich. Amen.

Guter Himmel.

 

Eikonodomiseis, Stoichodomiseis

Gewidmet denen, die, sie wollen gesund sein, die Menschen um sie herum und alle in der Gesellschaft.

Möge alles wunderbar sein,
alles gesegnet
und wenn es soweit ist
Lass uns Kaffee trinken,
mögen die Nachrichten erfreulich sein,
für dich und für mich.

Um deine Maske zu tragen,
Du musst Mut haben,
eine Persönlichkeit sein,
was alles übertrifft.

Es kommt nicht darauf an, was du trägst,
ist, ein Herr zu sein,
aus Gründen und auf verschiedene Weise.
Als ob du Gott in dir hättest,
Du verdienst genau das, was du bist.

Gewidmet denen, die Respekt haben, das Thema Gesundheit und den Wunsch, gesund zu sein, die Menschen um sie herum und alle in der Gesellschaft.

Johannes der Freund
Oktober 2020

Kultur, Herausgeber

Το ποιο σημαντικό πράγμα στο σύμπαν, ο Άνθρωπος, επικουρείται από τους Επιστήμονες

Το κείμενο που ακολουθεί, γράφτηκε με αφορμή ενός κειμένου που δημοσίευσε ο καλός μου Φίλος Παναγιώτης Τσιρογιάννης, μέρος του οποίου δανείζομαι για να ολοκληρώσω την σκέψη μου.
Είμαστε το πιο σημαντικό πράγμα στο σύμπαν, τουλάχιστον μέχρι να γνωρίσουμε όλοι, καλά τον Θεό.

Ο Θεός σιγά, σιγά μας ανοίγει „χώρο“ στα μυστήριά του και εμείς κομπάζουμε διαρκώς απομακρυνόμενοι. Διότι, ενώ αυτό που βλέπουμε εκεί έξω μας εκπλήσσει διαρκώς, δεν δοξάζουμε τον Θεό για όσες νέες ευκαιρίες μας χαρίζει.
Αγράμματοι άνθρωποι, με την πίστη και την προσευχή, στο όνομα Της Αγίας Τριάδος, ελέγχουν τα φαινόμενα της φύσης, τουλάχιστον όπως τα γνωρίζουμε έως σήμερα και τούτο γίνεται, όσες φορές χρειάζεται για να καταλάβουμε που είναι η πηγή του Αληθινού Φωτός, προκειμένου να προσεγγίσουμε. Frei και έτσι προκαλείται η δυσπιστία μας, παρά ως έπρεπε ύμνοι δοξολογίας.
Η Επιστήμη, μια διαρκής εξερεύνηση νέων τρόπων σκέψης, οραματίζεται και αποκαλύπτει, όσο επιτρέπει ο Θεός, νέες περιοχές της πραγματικότητας και δομεί πρωτόγνωρες και πιο ακριβείς εικόνες του κόσμου. Οι Επιστήμονες, θεράποντες της επιστήμης, κατά τεκμήριο υπηρετούν την ανθρωπότητα για το καλό.
Ο Κόσμος είναι ατελείωτος και θέλουμε να βγούμε έξω να τον εξερευνήσουμε. Η ατέλεια και η αβεβαιότητα της γνώσης μας, η αστάθεια μας αιωρούμενη πάνω από την άβυσσο της απεραντοσύνης αυτών που δεν γνωρίζουμε, δεν καθιστά τούτον τον κόσμο άνευ νοήματος. Απεναντίας, του προσδίδει περισσότερο ενδιαφέρον και αξία.
Ο Εκδότης.
Herausgeber, Universum

Το ποιο σημαντικό πράγμα στο σύμπαν, ο Άνθρωπος, επικουρείται από τους Επιστήμονες

Το κείμενο που ακολουθεί, γράφτηκε με αφορμή ενός κειμένου που δημοσίευσε ο καλός μου Φίλος Παναγιώτης Τσιρογιάννης, μέρος του οποίου δανείζομαι για να ολοκληρώσω την σκέψη μου.

Είμαστε το πιο σημαντικό πράγμα στο σύμπαν, τουλάχιστον μέχρι να γνωρίσουμε όλοι, καλά τον Θεό.
Ο Θεός σιγά, σιγά μας ανοίγει "χώρο" στα μυστήριά του και εμείς κομπάζουμε διαρκώς απομακρυνόμενοι. Διότι, ενώ αυτό που βλέπουμε εκεί έξω μας εκπλήσσει διαρκώς, δεν δοξάζουμε τον Θεό για όσες νέες ευκαιρίες μας χαρίζει.
Αγράμματοι άνθρωποι, με την πίστη και την προσευχή, στο όνομα Της Αγίας Τριάδος, ελέγχουν τα φαινόμενα της φύσης, τουλάχιστον όπως τα γνωρίζουμε εως σήμερα και τούτο γίνεται, όσες φορές χρειάζεται για να καταλάβουμε που είναι η πηγή του Αληθινού Φωτός, προκειμένου να προσεγγίσουμε. Frei και ετσι προκαλείται η δυσπιστία μας, παρά ως έπρεπε ύμνοι δοξολογίας.
Η Επιστήμη, μια διαρκής εξερεύνηση νέων τρόπων σκέψης, οραματιζεται και αποκαλύπτει, όσο επιτρέπει ο Θεός, νέες περιοχές της πραγματικότητας και δομεί πρωτόγνωρες και πιο ακριβείς εικόνες του κόσμου. Οι Επιστήμονες, θεράποντες της επιστήμης, κατά τεκμήριο υπηρετούν την ανθρωπότητα για το καλό.
Ο Κόσμος είναι ατελείωτος και θέλουμε να βγούμε έξω να τον εξερευνήσουμε. Η ατέλεια και η αβεβαιότητα της γνώσης μας, η αστάθεια μας αιωρούμενη πάνω από την άβυσσο της απεραντοσύνης αυτών που δεν γνωρίζουμε, δεν καθιστά τούτον τον κόσμο άνευ νοήματος. Απεναντίας, του προσδίδει περισσότερο ενδιαφέρον και αξία.


Ο Εκδότης.
Kultur, Meinung

Αυτό το πλάσμα ο άνθρωπος, ο Έλληνας θνητός ή και Αθάνατος.

 

🌺💞🌺

Αυτό το πλάσμα ο άνθρωπος, που μπορεί να κάνει θαύματα με την Αγάπη και την Ζωή του πλανήτη μια Ευλογημένη Πραγματικότητα, εκπαιδεύεται προκειμένου να ενσωματωθεί, σε έναν κόσμο του ΟΧΙ και του ΜΗ.

Εκπαιδεύεται δολίως, να δειλιάζει εντελώς για τις ατομικές του υποθέσεις, να υπακούει στους μέντορες. Σιγά – σιγά και μεθοδικά, εξαφανίστηκε από την ζωή μας κάθε έννοια, Ελληνικής παιδείας, Ηρωισμού και Θυσίας για την οικογένεια και την πατρίδα.

Το σύστημα δημιούργησε „πατερούληδες“ ηγέτες, αναντικατάστατους.

Ηγέτες με σημαίες Εξουσίας και Κέρδους, αλλά αδιάφορους σε κάθε παράπλευρη απώλεια ψυχών και σωμάτων.

✍️💦🌺

Πρόταση: Να αναθεωρήσουμε όλοι μας -κυρίως οι επιστήμονες- τις προτεραιότητες ζωής. Καθήκον όλων είναι, να συνεργαστούμε για μια Νέα Ελλάδα όπου η διαχείριση των καταστάσεων, θα αποβλέπει στην Πρόοδο της συνολικής κοινωνίας.

Του Πολιτισμού.

Της Υγείας.

Της Οικονομίας.

Της Αξιοκρατίας με ανθρώπινο πρόσημο.

✍️💦💞🐬

 

Gott

Περί Θεού και Ανθρώπων

Θεοχαρης Μπελιος

*Κάποιος αμφισβητεί την πίστη των χριστιανών και μάλλον την προσβάλει, καθόσον παίζει με τις έννοιες Όσιος και Άγιος και την ουσία την μπερδεύει με την κυρία „γραμματική“. Άραγε τι θα είχε κάποιος να μας πει και τι να μας ομολογήσει.

Καλή και ευλογημένη καλησπέρα. Ταπεινά συγχωρέστε με, είστε πολλοί που τα λέτε.? Αν είναι έτσι τότε τη σημαίνει αυτό? Άγιος (ή Όσιος) ονομάζεται κάποιος άνθρωπος, ο οποίος έχει ανακηρυχθεί από την Εκκλησία ότι είναι καθαγιασμένος από το Θεό. Το νεκρό σώμα ενός Αγίου, τα αποκαλούμενα λείψανα, φυλάσσονται σε Εκκλησίες. Για να ανακηρυχθεί κάποιος Άγιος στην Ορθόδοξη Εκκλησία, χρειάζεται να συμπληρωθούν αρκετά χρόνια από τον θάνατό του (περίπου 40). Άγιος σημαίνει αξιομνημόνευτος. Ο άξιος μνήμης. Ένα παράδειγμα είναι τα εκκλησιαστικά κείμενα, τα οποία όταν αναφέρονται σε κάποιον άγιο, αναφέρονται καθ‘ αυτόν τον τρόπο (σήμερα τιμάται η μνήμη του Αγίου.. usw.) εξιστορώντας τις Θεάρεστες πράξεις, την καταγωγή και τον βίο του… Αυτό που γράφεις από που ορμώμενος το μεταφράζεις τόσο εύκολα.

*Και γιατί κάποιοι αποκαλούν τους μη χριστιανούς παγανιστές;
Η ονομασία αυτή δόθηκε τα πρωτοβυζαντινά χρόνια στους εναπομείναντες ειδωλολάτρες της εποχής εκείνης που αντιδρούσαν στο Χριστιανισμό και έμειναν προσηλωμένοι στις πρωτόγονες ειδωλολατρικές λατρείες του παρελθόντος. Η ονομασία προέρχεται από την ιταλική λέξη pagi που σημαίνει „χωριά“ και paganus που σημαίνει „χωρικοί“, και καθιερώθηκε επειδή οι ειδωλολάτρες συχνά διώχνονταν από τις πόλεις και κατέφευγαν στα χωριά.

Ο παγανισμός στα χωριά διατηρήθηκε αρκετά χρόνια μετά την εξαφάνισή του στις πόλεις. Στην Ελλάδα τα τελευταία λείψανα του παγανισμού εξαλείφτηκαν στην εποχή του Βυζαντινού αυτοκράτορα Βασίλειου Α‘ του Μακεδόνα (867 – 886). Στη Δύση, κυρίως στα νησιά της Ιταλίας ο παγανισμός διατηρήθηκε ως τον 7ο αιώνα, ενώ στην Αγγλία και στη Ρωσία μέχρι και το 10ο αιώνα.

Ο παγανισμός είναι ουσιαστικά ειδωλολατρία. Τόσο η αρχαιοελληνική θρησκεία, όσο και οι θρησκείες των άλλων προχριστιανικών λαών ήταν σαφώς ειδωλολατρικές. Η έννοια του θείου σε αυτές, συγκρινόμενη με την σύγχρονη μονοθεϊστική αντίληψη, έχει όλα τα γνωρίσματα της ειδωλολατρίας. Η λατρεία αψύχων αντικειμένων και φανταστικών θείων οντοτήτων είναι καθαρή ειδωλολατρία. Και ποια σχέση έχουν αυτά με τον Θεό?


*Οι Έλληνες είναι ανώτεροι από τους Εβραίους και αυτοί μας οδήγησαν προς τη δική τους θρησκεία.

Να ρωτήσω εννοείς πως επειδή είσαι Έλληνας είσαι κάτι ανώτερο από κάποιον που είναι (θα το πάω στα άκρα) Μωαμεθανός?

*Από αυτά που βλέπουμε στους μωαμεθανούς σήμερα, μάλλον είμαστε καλύτεροι.
Ταπεινά συγχώρεσε με αλλά εγώ δεν νιώθω ανώτερος αλλά ούτε κατώτερος από κανένα. Η μάλλον ακόμα πιο ορθά εγώ νιώθω κατώτερος από όλους! Το προηγούμενο είναι για να καλύψει το συναισθηματικό μου εγώ. Εγώ σου απαντώ εσύ δεν απαντάς. Και προσπαθείς να αποφύγεις μέσα από τον πλατιασμένο ασαφή πολιτικό λόγο. Είσαι η δεν είσαι ανώτερος από ένα Μωαμεθανό? Με ένα είμαι ή δεν είμαι, τόσο απλά. Δεν νομίζω ότι μπορείς να το κάνεις.

*Αυτοί (οι Μωαμεθανοί) αν και όχι όλοι, μοιάζουν να είναι δαιμονικοί.
Όχι ο κόσμος είναι διαβολικός εμείς θα τον αλλάξουμε.

*Όχι διαβολικός, μάλλον είναι δαιμονικός.
Ποτέ δεν είναι αργά και ο Φλωράκης στα 80του δέχτηκε τον Χριστό. Μέχρι τότε δεν ήξερε. Ακόμα μικρός είσαι.

*Εάν είναι ο Θεός παντοδύναμος, γιατί επιτρέπει τους πολέμους, τις αρρώστιες και τις αδικίες;
Ο Θεός δεν τιμωρεί, δεν είναι κάποιο κομπλεξικό πλάσμα που θέλει να υποφέρουμε. Ο Θεός δεν ζητά εκδίκηση για τις αμαρτίες μας. Ο Θεός δεν είναι κακός. Δεν στέλνει τον καρκίνο σε παιδάκια και μεγάλους, δεν σκοτώνει σε τροχαία οικογένειες, δεν δημιουργεί πολέμους, δεν στερεί την τροφή σε λαούς, δεν χωρίζει ανδρόγυνα. Ο Θεός είναι Αγαθός, είναι Αγάπη.
Ο Αληθινός Θεός θέλει τη σωτηρία μας και όχι το κακό μας, θέλει να συγχωρεθούμε μαζί Του αιώνια και όχι να μας κολάσει επειδή προσβλήθηκε με την ανομία μας. Δεν παραμονεύει ο Θεός, όταν αμαρτήσουμε να στείλει κάποιο κακό. Δεν είναι εμπαθής ο Θεός όπως εμείς. Ο Θεός δεν είναι μικρόψυχος όπως εμείς. Ο Θεός είναι αρχοντικός. Η αγάπη Του είναι αρχοντική.

Βεβαίως κάποιοι θα υποστηρίξουν ότι ο Θεός αφού είναι Παντοδύναμος φέρει ευθύνη για όλα τα κακά του κόσμου αυτού, μιας και θα μπορούσε -με την Παντοδυναμία Του- να τα αποτρέψει.

Κατ΄αρχήν ο Θεός δεν σκέφτεται όπως εμείς και γι’αυτό δεν επεμβαίνει όταν το θέλουμε εμείς και όπως θεωρούμε εμείς σωστό και δίκαιο.
Zweitens, ο Θεός δεν είναι κοντόφθαλμος όπως εμείς. Ο Θεός δεν θέλει απλά να είμαστε καλά εδώ στη γη αλλά να σωθούμε αιωνίως, γι’αυτό και ο Θεός επιτρέπει να συμβούν κάποια πράγματα που με το μυαλουδάκι μας τα θεωρούμε κατάρες. Άλλο είναι να λέμε ότι ο Θεός στέλνει το κακό. και άλλο ότι ο Θεός επιτρέπει κάποια δοκιμασία που θα έρθει στην ζωή μας για να ξυπνήσουμε από τον πνευματικό λήθαργο που έχουμε περιπέσει.

Τίποτα από μόνο του δεν είναι κακό αρκεί βεβαίως να τοποθετηθούμε σωστά σ’αυτό που συμβαίνει. Μια αρρώστια από κατάρα μπορεί να γίνει ευλογία, όταν γίνει η αφορμή να βάλουμε αρχή μετανοίας και έργων αγαθών, αποκτώντας συμπόνοια για τους πάσχοντες ανθρώπους. Ένας χωρισμός μπορεί να γίνει η αφορμή όχι για να πληγωθούμε αλλά για να ταπεινωθούμε, να αποδεχθούμε ότι αποτύχαμε και να γίνουμε σοφότεροι, να πάψουμε να επιδιώκουμε να νικήσουμε τον άλλον σε μια διαφωνία και να προσπαθούμε να τα βρούμε με τον άλλον (αν είναι εφικτό) με φρόνημα συγχωρετικότητας και κατανόησης. Ένας θάνατος, ενός οικείου προσώπου, από γεγονός που μπορεί να μας εγκλωβίσει στην κατάθλιψη, μπορεί να μας οδηγήσει στην συνειδητοποίηση της εύθραυστης ζωής μας, στην καλλιέργεια της προσευχής, στην μνήμη του θανάτου, που θα μας κάνει να δούμε σοβαρά -και να εκτιμήσουμε- την ζωή μας.

Πολλά μπορούμε να πούμε όμως το ζητούμενο δεν είναι να πείσουμε ότι ο Θεός δεν φταίει, αλλά να δούμε πως εμείς μπορούμε να προοδεύσουμε πνευματικά μέσα από τις διάφορες δοκιμασίες της ζωής μας.

Εάν προσεγγίζουμε την ζωή μας με κοσμικό φρόνημα, αναζητώντας λογικές απαντήσεις, ψάχνοντας ενόχους, δικαιολογώντας τον εαυτούλη μας, τότε οι δοκιμασίες θα αντιμετωπίζονται πάντοτε ως κατάρες. Εάν όμως καταλάβουμε ότι το ζητούμενο αυτής της ζωής είναι να βρούμε τον Χριστό και όχι επίγεια ευτυχία, εάν καταλάβουμε ότι το ζητούμενο είναι η σωτηρία μας και όχι το βόλεμα μας τότε θα βλέπουμε τον σταυρό μας ως δρόμο προς την ανάσταση μας και τον Θεό όχι ως φοβερό μέσα στην Παντοδυναμία Του αλλά ως φοβερό μέσα στην Αγάπη Του, ως τον Πατέρα που υπομένει τα λάθη μας και περιμένει την επιστροφή μας.

Ονομάζομαι Άνθρωπος


* Ονομάζομαι άνθρωπος – εκ του άνω θρώσκω – αλλά για να γίνω άνθρωπος πρέπει να τολμήσω να κοιτάξω ψηλά, να αντικρύσω τον ανώτερό μου εαυτό και κατάματα το ΦΩΣ της αγάπης.
* Ονομάζομαι άνθρωπος, αλλά για να ξεχωρίσω απ΄ τα ερπετά που εκ γενέσεως του κόσμου έρπονται και θα έρπονται αιώνια, πρέπει να αγαπήσω με πάθος τον εαυτό μου γυμνό όπως ενσαρκώθηκε στη Γαία, καθαρός και αμόλυντος προτού μου γεμίσουν τα μυαλά για αμαρτίες, ανομήματα, γύμνιες και άλλες βλακείες ώστε να με κάνουν να τον μισήσω. Γιατί σε καμιά πίστη και σε κανέναν Θεό δεν υπάρχει χώρος για μίσος, παρά μόνο για αληθινή, αιώνια αγάπη.
* Ονομάζομαι άνθρωπος, αλλά για να ξεχωρίσω απ΄ τα ερπετά πρέπει ν΄ αγαπήσω με πάθος τον εχθρό μου, οποιονδήποτε εχθρό μού παρουσίασαν οι κάθε καλοθελητές από μωρό παιδί μέσα απ΄ την ωσάν τα μούτρα των διδασκαλία τους, για να με κάνουν σαν αυτούς, «ερπετό» δηλαδή, παγίδα ήταν για να σέρνομαι μαζί τους αλλά για να με ελέγχουν κι από πάνω.
* Ονομάζομαι άνθρωπος, στον οποίο έδωσαν θρήσκευμα χωρίς να ρωτήσουν, διαχωρίζοντάς με απ΄ τους υπόλοιπους συνανθρώπους μου και απομακρύνοντας με απ΄ τον έναν και μοναδικό δημιουργό, τον δημιουργό του Σύμπαντος, τον γνώστη των πάντων, τον Θεό του φωτός και της πλήρους αρμονίας. Ακολουθώ λοιπόν την αγάπη, όπως δίδαξαν όλοι οι μεγάλοι διδάσκαλοι που πέρασαν κατά καιρούς απ΄ αυτόν τον πλανήτη, και των οποίων η διδασκαλία ουδεμία σχέση έχει με γελοιότητες, μίση, πάθη, πολυτέλειες, περιουσίες, ψεύτικες θρησκείες και πολλά άλλα κολπάκια των σκοτεινών ιερατείων.
* Ονομάζομαι Έλληνας, εκ του Ηλ λας – βράχος φωτός – γιατί ουδεμία σχέση έχει ο περίλαμπρος Ελληνικός πολιτισμός όπως μου παρεδόθη υπό των προγόνων μου, με αυτόν που μου παρουσιάζουν οι όπου Γης επιτήδειοι που παραποίησαν τα πάντα. Είμαι Έλληνας, όχι Εθνικιστικά αλλά Συμπαντικά, γιατί Ελληνισμός σημαίνει φιλοσοφία, αναζήτηση της ουσίας και της αλήθειας, αλλά το κυριότερο, Ελληνισμός σημαίνει ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ.
* Ονομάζομαι φιλόσοφος, όχι με την αρνητική έννοια του όρου την οποία κάποιοι ύπουλα προσέδωσαν αλλά με την έννοια του ερευνητή της Α – ΛΗΘΕΙΑΣ, γιατί φιλοσοφώ σημαίνει ότι αγαπώ την αλήθεια, εφόσον «εν οίδα, ότι ουδέν οίδα», ακολουθώντας πιστά τον φιλόσοφο Σωκράτη τον οποίο εννοείται ότι εξόντωσαν, όπως εξόντωσαν κατά καιρούς όλους όσοι έλεγαν αλήθειες που έρχονταν σε αντίθεση με τα συμφέροντα του κάθε επί γης απατεώνα.
* Ονομάζομαι άνθρωπος – εκ του άνω θρώσκω – αλλά για να γίνω άνθρωπος πρέπει να τολμήσω να κοιτάξω ψηλά, να αντικρίσω τον ανώτερό μου εαυτό Τέτοια θέλεις να ακούς εσύ.
<=><><=>