Fall : Μια ιστορική μέρα ξημερώνει για τον πλανήτη μας, όταν ένας αναπάντεχος εχθρός αρχίζει να σπέρνει την καταστροφή. Ο Νικ Φιούρι, διευθυντής του διεθνούς οργανισμού SHIELD, ο οποίος έχει ως αντικείμενο τη διατήρηση της ειρήνης και της ασφάλειας ανά την υφήλιο, συνειδητοποιεί πως προκειμένου να ανατραπεί η κρισιμότατη αυτή κατάσταση, που έχει φέρει την ανθρωπότητα στο χείλος του γκρεμού, υπάρχει μόνο μία λύση: να συγκεντρώσει τους Εκδικητές…
Ξ.
Τρισδιάστατη περιήγηση στο αρχαίο βασίλειο των Μακεδόνων, αλλά και σε 150 κάστρα της Αργολίδας, Αρκαδίας και Κορινθίας
Πώς θα σας φαινόταν αν μπορούσατε να «περπατήσετε» τους δρόμους της αρχαίας πρωτεύουσας των Μακεδόνων, της Πέλλας, ή των Αιγών, όπου μεγαλούργησε ο Φίλιππος και από όπου ξεκίνησε ο Αλέξανδρος; Και μάλιστα χωρίς να χρειαστεί να εγκαταλείψετε το σπίτι σας;
Το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού μερίμνησε ώστε σύντομα να υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Χάρη στο ψηφιακό πρόγραμμα «Δίκτυο εικονικής περιήγησης στο αρχαίο βασίλειο των Μακεδόνων», που ετοιμάζει η ΙΖ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, και στο ΕΣΠΑ, σε περίπου δύο χρόνια αυτό θα είναι εφικτό. Αρχαιολογικούς – ψηφιακούς «περιπάτους» από μακριά, ξεναγήσεις μέσω «έξυπνων» φορητών συσκευών από κοντά, αναπαραστάσεις των αρχαίων πόλεων και μνημείων, καθώς και πλήθος πληροφοριών θα περιλαμβάνει το έργο που εγκρίθηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.
Αποτελεί εμπνευσμένο και παραπληρωματικό έργο του ψηφιακού μουσείου για τον Μέγα Αλέξανδρο, το οποίο επίσης συγκροτεί η έφορος Αγγελική Κοτταρίδη. Μια έμπειρη αρχαιολόγος, με ιδιαίτερες γνώσεις στο αντικείμενο και αγάπη για την προβολή του αρχαίου βασιλείου των Μακεδόνων.
«Πρόκειται για μια διαρκή, όσο και αδάπανη διαφήμιση των αρχαιοτήτων μας», είπε στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο η διευθύντρια του Αρχείου Μνημείων Ελενα Κουντούρη. «Παρακινεί τον διαδικτυακό χρήστη να επισκεφθεί τους χώρους, για να δει από κοντά όσα περνούν από την οθόνη του».
Η διευθύντρια Προϊστορικών – Κλασικών Αρχαιοτήτων Νικολέττα Βαλάκου σημείωσε πως το πρόγραμμα είναι εξαιρετικά τεκμηριωμένο και ότι παρουσιάζει όλες τις λεπτομέρειες των μνημείων. Η γενική γραμματέας, Λίνα Μενδώνη, ανέφερε πως θα λειτουργεί συμπληρωματικά με τα έργα που έχουν γίνει στους χώρους, στα μνημεία και τα μουσεία της Κεντρικής Μακεδονίας. Ακόμα ένα ψηφιακό πρόγραμμα ενέκρινε προχθές το ΚΑΣ. Πρόκειται για την «Ψηφιακή προσβασιμότητα και ανάδειξη των κάστρων της Αργολίδας, Αρκαδίας και Κορινθίας», που επεξεργάζεται η 25η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Αφορά σε 150 κάστρα και οχυρές θέσεις.
Ο έφορος Δημήτρης Αθανασούλης εξήγησε πως θα υπάρχει ειδική εφαρμογή για φορητές ψηφιακές
συσκευές, αλλά και σελίδες για κάθε κάστρο και μνημείο στο facebook και σε άλλα κοινωνικά δίκτυα. Θα χρησιμοποιηθούν και άλλες δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας όπως το google, flickr, wikipedia κ.ά.
Και στις δύο περιπτώσεις θα χρησιμοποιηθεί η τρισδιάστατη τεχνολογία και θα αξιοποιηθούν ντοκιμαντέρ.
Quelle : ethnos.gr
Πραγματοποιείται ημερίδα στο Σάββατο στην Εθνική Βιβλιοθήκη
Από τα πρόσφατα φαινόμενα στον χώρο του ελληνικού βιβλίου -αλλά καθόλου άγνωστες στον ευρωπαϊκό χώρο- οι λέσχες ανάγνωσης έχουν συντελέσει στην προώθηση της φιλαναγνωσίας και στην προβολή του βιβλίου. Πώς δημιουργούνται, σε ποιους απευθύνονται, πώς λειτουργούν στο πλαίσιο της εκπαίδευσης; Τα ζητήματα αυτά, θα συζητηθούν σε ημερίδα με θέμα «Τα βιβλία και οι παρέες» που συνδιοργανώνουν η ομάδα ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ και η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, am Samstag 28 Απριλίου, von dem 10.00 π.μ. ab 2.00 μ.μ., στο Αναγνωστήριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης (Universität 32).
Η Ομάδα ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ ιδρύθηκε το 2005 από τους μαθηματικούς και συγγραφείς Απόστολο Δοξιάδη, Τεύκρο Μιχαηλίδη και τον καθηγητή του Τμήματος Στατιστικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών Πέτρο Δελλαπόρτα. Η ανάγκη τους να εξερευνήσουν τη σχέση ανάμεσα στα μαθηματικά και στην αφήγηση τους οδήγησε στη δημιουργία λεσχών ανάγνωσης, αρχικά σε σχολεία και στη συνέχεια σε ποικίλους χώρους, από βιβλιοπωλεία και καφέ μέχρι σαλόνια σπιτιών. Heute, η ομάδα ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ έχει αποτελέσει την έμπνευση για τη δημιουργία 350 λεσχών ανάγνωσης σε όλη την Ελλάδα, από την Κρήτη ως το Σουφλί.
Στη διάρκεια της ημερίδας συγγραφείς θα μιλήσουν για τη σχέση της αφήγησης με τα μαθηματικά ενώ συντονιστές από τις λέσχες ανάγνωσης θα μοιραστούν με το κοινό τις εμπειρίες τους.
10.00 π.μ.: Στρογγυλό τραπέζι με τους συγγραφείς Απόστολο Δοξιάδη, Δημήτρη Καπετανάκη, Γιάννη Καρβέλη, Τεύκρο Μιχαηλίδη, Αργύρη Παυλιώτη, Σώτη Τριανταφύλλου. Συντονίζει ο εκπαιδευτικός και μεταφραστής Στάμος Τσιτσώνης.
11.00 π.μ.: Στρογγυλό τραπέζι με τους εκπαιδευτικούς και συντονιστές σχολικών λεσχών ανάγνωσης Ηλία Ανδριανό, Θανάση Βλάχο, Κατερίνα Καλφοπούλου, Άλκηστη Πατρινέλη, Σπύρο Στούρη, Μαρία Φαλίδα. Συντονίζει η εκπαιδευτικός Σταυρούλα Παπανικολάου.
Θα ακολουθήσει, beim 12.30 μ.μ., ομιλία του καθηγητή στο Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Πατρών Τάσου Μπούντη, με θέμα «Η επιστήμη της πολυπλοκότητας και ο ρόλος της μαθηματικής μοντελοποίησης». Η ημερίδα θα κλείσει με συζήτηση με το κοινό.
Υλικό από τη δραστηριότητα της ομάδας ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ καθώς και από τις δραστηριότητες των λεσχών ανάγνωσης θα φιλοξενείται στο Αναγνωστήριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης από την Τετάρτη 25 Απριλίου ως τη Δευτέρα 30 Απριλίου.
Quelle : tovima.gr
Το θέατρο Badminton συνεχίζει τον Κύκλο συναυλιών «Τα Πρόσωπα του Ελληνικού Τραγουδιού» με τη συναυλία – αφιέρωμα στον Παναγιώτη Τούντα με αφορμή τη συμπλήρωση 70 χρόνων από το θάνατο του συνθέτη.
Ο Παναγιώτης Τούντας θεωρείται ένας από τους κορυφαίους προπολεμικούς Έλληνες συνθέτες.
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1884 από ευκατάστατους γονείς, που του έδωσαν τη δυνατότητα να ασχοληθεί από μικρός με τη μουσική.
«Τα τραγούδια του είναι «Μήτρες» που γεννούν έναν αιώνα
που ’ν’ θεμέλια στα καινούρια και που τραγουδιούνται ακόμα»
Το παραπάνω δίστιχο του ανηψιού του Τούντα, Λευτέρη Σκορδίλη, τα λέει όλα για τη σημασία και την αξία των τραγουδιών του.
Ο Παναγιώτης Τούντας άρχισε από παιδί να παίζει μαντολίνο και άλλα έγχορδα όργανα. Από τις αρχές του 20ού αιώνα έως το 1919 πραγματοποιεί περιοδείες στις ανά τον κόσμο παροικίες του Ελληνισμού. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, εγκαθίσταται στη Νέα Σμύρνη και το 1924 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του ελληνικού παραρτήματος της γερμανικής ODEON στην Αθήνα ως το 1931, για να μεταπηδήσει στην COLUMBIA και να παραμείνει στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή έως το 1941.
Δισκογράφησε 230 δικά του τραγούδια που τα ερμήνευσαν οι σημαντικότεροι τραγουδιστές της εποχής: Ρίτα Αμπατζή, Ρόζα Εσκενάζυ, Κάκια Μένδρη, Μαρίκα Φραντζεσκοπούλου, Κώστας Νούρος, Αντώνης Νταλγκάς, Γιώργος Παπασιδέρης, Στελλάκης Περπινιάδης, Κώστας Ρούκουνας, Ευάγγελος Σωφρονίου, etc..
Τα τραγούδια του Παναγιώτη Τούντα παραμένουν ζωντανά μέχρι σήμερα. Είναι τραγούδια κοσμαγάπητα και διαχρονικά: «Δημητρούλα», «Γκαρσόνα», «Γιατί φουμάρω κοκαΐνη», «Αερόπλανο θα πάρω», «Άμαν, Κατερίνα μου», «Κουβέντα με το Χάρο», «Μπήκε ο χειμώνας», etc..
70 χρόνια μετά το θάνατο του Παναγιώτη Τούντα, η σειρά του Θεάτρου Badminton «Τα πρόσωπα του Ελληνικού Τραγουδιού» που διευθύνει ο συνθέτης Μιχάλης Κουμπιός, πραγματοποιεί ένα μεγάλο συναυλιακό αφιέρωμα με την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας. Μια ορχήστρα που από το 1998 έως σήμερα, φέρνει σε σημερινές διαστάσεις, κλασικά αριστουργήματα της ελληνικής μουσικής και άλλων συγγενικών παραδόσεων, επιλέγοντας παράλληλα να ντύνει με τα ηχοχρώματά της και σύγχρονες δημιουργίες.
Στη συναυλία για το αφιέρωμα στον Παναγιώτη Τούντα θα παίξουν: Ανδρέας Κατσιγιάννης (σαντούρι), Κυριάκος Γκουβέντας (βιολί), Σταύρος Κουσκουρίδας (κλαρίνο), Δήμος Βουγιούκας (ακορντεόν), Κώστας Μερετάκης (κρουστά), Γιάννης Πλαγιαννάκος (κοντραμπάσο), Απόστολος Βαλαρούτσος (κιθάρα, πάντζο), Φίλιππος Ρέτσιος (πιάνο), Κώστας Παπαϊωάννου (κανονάκι), Νίκος Λύρρας (ούτι, μπουζούκι, λαούτο), Γιώργος Ζίφκος (τρομπέτα).
Τα τραγούδια θα ερμηνεύσουν ο Γιάννης Κότσιρας, η Μάρθα Φριντζήλα και οι: Ζαχαρίας Καρούνης, Αρετή Κετιμέ, Παναγιώτης Λάλεζας, Θοδωρής Μέρμηγκας, Ασπασία Στρατηγού. Όλοι οι τραγουδιστές που συμμετέχουν στο αφιέρωμα, είναι απ’ αυτούς που διευρύνουν και ανανεώνουν τα πρωτότυπα, χωρίς να αδιαφορούν για την «καθαρότητα» του ύφους.
Μια συναυλία που υπόσχεται να μας παρασύρει σ’ ένα γοητευτικό ταξίδι. Στον κόσμο του Παναγιώτη Τούντα.
Καλλιτεχνική Διεύθυνση Εστουδιαντίνας: ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗΣ
Αφηγήσεις – Μουσικός και Ιστορικός Σύμβουλος: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΥΝΑΔΗΣ
Καλλιτεχνική Διεύθυνση Παραγωγής: ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΥΜΠΙΟΣ
Info
Τοποθεσία Θέατρο Badminton, Ολυμπιακά Ακίνητα, Άλσος στρατού, Γουδή
Ημερομηνία Mittwoch 23 Μαΐου στις 21:00
Πληροφορίες http://www.badmintontheater.gr/
Ticketpreise Εισιτήρια από 10 €
Προπώληση εισιτηρίων 210-8840600 ǀ abcd.gr ǀ viva.gr ǀ Καταστήματα: Public, Forthnet
Quelle : culturenow.gr
Οδηγίες προς τη γενική γραμματέα Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, αναφορικά με το θέμα του θερινού ωραρίου των αρχαιολογικών χώρων και μουσείων της χώρας, απέστειλε χτες ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Πέτρος Αλιβιζάτος.
Ο υφυπουργός, αναγνωρίζοντας την καθυστέρηση των διαδικασιών προσλήψεων εποχικού προσωπικού μέσω ΑΣΕΠ λόγω εκλογών, η οποία δεν επιτρέπει την έκδοση σχετικής διοικητικής πράξης για το θερινό ωράριο, όπως επίσης και τις έντονες διαμαρτυρίες του τουριστικού κόσμου, ζήτησε την άμεση εφαρμογή προσωρινού ωραρίου λειτουργίας από τις 9.30 πμ. έως τις 5.30 μμ.
Η προσωρινή λειτουργία κατά το συγκεκριμένο διάστημα αναιρεί την ανάγκη στελέχωσης προσωπικού σε δύο βάρδιες, προκειμένου οι χώροι να λειτουργούν και μετά τις 3 μμ.
Το κοινό θα μπορεί να επισκέπτεται τους χώρους αρμοδιότητας του ΥΠΠΟΤ από τις 10 πμ. ab 5 μμ., ξεπερνώντας με τον τρόπο αυτόν τη δυσχέρεια στελέχωσης που αντιμετωπίζουν οι περιφερειακές υπηρεσίες σε φυλακτικό προσωπικό.
Το ωράριο αυτό δεν ισχύει για αρχαιολογικούς χώρους που λειτουργούν ήδη με δύο βάρδιες και πέραν τις 3 μμ, όπως η Ακρόπολη των Αθηνών, οι οποίοι συνεχίζουν με το υφιστάμενο ωράριό τους.
Neben, ο υφυπουργός απέστειλε οδηγίες για την καλύτερη αξιοποίηση του υπάρχοντος φυλακτικού προσωπικού, ζητώντας την άμεση απεμπλοκή του από τυχόν καθήκοντα και εγκαταστάσεις που δεν αποτελούν αρμοδιότητά του και ζήτησε να αναπροσαρμοστούν οι εκτελούμενες υπηρεσίες, προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερη φύλαξη τομέων.
Quelle : kathimerini.gr
Οι κορυφές των βουνών, ο ουρανός και δύο αρχαίοι ναοί! Απέναντι ο ένας από τον άλλο, εκεί ψηλά πάνω στα βουνά της Ηλείας και της Μεσσηνίας, ο πασίγνωστος Επικούρειος Απόλλων από την μία μεριά και ένας «νέος» ναός, που μόλις τώρα αποκαλύπτεται, από την άλλη. Σε υψόμετρο 1000 μέτρων και αφού διανύσει κανείς τουλάχιστον 7 χιλιόμετρα δύσβατου, αγροτικού χωματόδρομου πάνω από το χωριό της Ανω Μέλπειας ώσπου να φθάσει το ύψωμα με το εξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία εντοπίσθηκαν τα κατάλοιπα αυτού του ναού από την αρχαιολόγο δρ Ξένη Αραπογιάννη, μέχρι πρότινος προϊσταμένη της ΛΗ’ Εφορείας Αρχαιοτήτων.
Χρονολογημένος στα τέλη του 6ου – αρχές 5ου π.Χ. αιώνα αυτός ο άγνωστος ναός διατηρείται δυστυχώς μόνον ως προς τη θεμελίωσή του, διάσπαρτος όμως ήταν γύρω του ο χώρος από αρχιτεκτονικά μέλη, που είχαν χρησιμοποιηθεί για την ανέγερση μικρής εκκλησίας. Οπως λέει η κυρία Αραπογιάννη, όταν το εκκλησάκι κατεδαφίστηκε για να κτισθεί νέο -τελικώς αυτό έγινε σε γειτονικό λόφο-, γέμισε ο τόπος από επιστήλια, τρίγλυφα και άλλα μέλη του αρχαίου ναού.
Αυτά συνέβησαν το 1995 αλλά μόλις το 2010 άρχισε η ανασκαφή, που αποκάλυψε όχι μόνον την ύπαρξη του οικοδομήματος αλλά και εξαιρετικά ευρήματα: Κεραμική, χάλκινα αντικείμενα και το πιο ενδιαφέρον, μεγάλο αριθμό σιδερένιων όπλων και κυρίως αιχμών δοράτων που υπήρξαν αφιερώματα στο ναό. Επίσης όμως ήρθε στο φως ένα χάλκινο αγαλματίδιο γυμνού άνδρα, πιθανόν πολεμιστή αφού άλλωστε κρατά δόρυ στο ένα χέρι.
«Το γεγονός αυτό μας επιτρέπει να συμπεράνουμε ότι ο ναός ήταν αφιερωμένος σε μια πολεμική θεότητα», λέει η κυρία Αραπογιάννη. Προσθέτοντας: «Η άμεση οπτική επαφή με τον ναό του Επικούρειου Απόλλωνα αλλά και η ομοιότητα των αναθημάτων, κυρίως των σιδερένιων δοράτων, θα μπορούσαν να αποδώσουν τον ναό της Ανω Μέλπειας στον Απόλλωνα, χωρίς όμως να αποκλείεται η λατρεία της Αρτέμιδος ή της Αθηνάς».
Στην «Πετρούλα» που βρίσκεται στις παρυφές του όρους Τετράζι εντοπίσθηκε ο ναός. Η κορυφή του λόφου όπου κατασκευάσθηκε είχε εξομαλυνθεί από τους αρχαίους ακριβώς για να δεχθεί το κτίσμα. Ο ναός είχε μήκος, σύμφωνα με τους υπολογισμούς, περί τα 23 μέτρα, αν και οι μέγιστες σωζόμενες διαστάσεις του είναι 20,65×10,75 μέτρα ενώ το πάχος των τοίχων κυμαίνεται από 0,80 έως 0,90 M. Ένα τμήμα του όμως, το ανατολικό, έχει καταστραφεί πλήρως, γιατί είχε χρησιμεύσει ως θεμελίωση του χριστιανικού ναού.
Το ενδιαφέρον όμως είναι, ότι στο εσωτερικό του η κυρία Αραπογιάννη αποκάλυψε ένα μικρότερο κτίσμα σωζόμενων διαστάσεων 15,60×2,18 μέτρα κατασκευασμένο από αργούς λίθους, χωρίς συνδετικό υλικό, η ανατολική πλευρά του οποίου ήταν επίσης κατεστραμμένη. Το δάπεδο του ναού και του εσωτερικού κτίσματος καλυπτόταν από μικρούς, σχεδόν πλακοειδείς λίθους συνδεδεμένους με κονίαμα.
«Κατά τη γνώμη μου αυτός ήταν ο πρώτος ναός, ο αρχαϊκός, που χρονολογείται στα τέλη του 6ου π.Χ. Jahrhundert. Τον έκτισαν μάλλον οι Σπαρτιάτες που ήταν οι κατακτητές της Μεσσηνίας κι όταν αργότερα οι Μεσσήνιοι απελευθερώθηκαν έκτισαν μεγαλύτερο ναό στην ίδια θέση», λέει η αρχαιολόγος.
Χάλκινα βραχιόλια που καταλήγουν σε κεφάλι φιδιού, χάλκινο μικρό σκεύος ένα χάλκινο έλασμα με έκτυπη παράσταση γυναίκας που κρατά κλαδί, σιδερένιοι ήλοι και σιδερένια εξαρτήματα σκευών και ανάμεσά τους σε εξαιρετική διατήρηση ένα χάλκινο κυλινδρικό στέλεχος που καταλήγει σε λεοντοκεφαλή. Και μαζί φυσικά τα σιδερένια όπλα και οι τουλάχιστον 20 αιχμές δοράτων. Πρόκειται για ευρήματα του ιερού , τα οποία αφιέρωναν οι πιστοί στη λατρευόμενη θεότητα. Αλλωστε ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα υπήρξε μία αναθηματική επιγραφή, χαραγμένη στο χείλος ενός τμήματος πήλινου αγγείου, όπου ξεχωρίζει η λέξη: ΑΝΕΘΕΚΕΝ.
Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα: Δεν έχουν εντοπισθεί πουθενά κίονες ή κιονόκρανα. Μόνον επιστήλια και τρίγλυφα με μετόπες και γείσα, όλα λίθινα. «Σκέφτομαι ότι μπορεί να είχε ξύλινους κίονες, αλλά αυτό δεν συνηθιζόταν καθόλου. Επομένως χρειάζεται επιπλέον έρευνα, μήπως υπάρχουν κάπου…», όπως λέει η κυρία Αραπογιάννη. Μόνον που η ίδια δεν μπορεί πλέον να επανέλθει, αφού την πρόφθασε η «εφεδρεία».
Quelle : tovima.gr
Αυτό δείχνει το χάλκινο αγαλματίδιο γυναικείας μορφής που βρίσκεται στο Museum fur Kunst und Gewerbein
Δεν μονομαχούσαν μόνον οι άνδρες στην ρωμαϊκή αρχαιότητα, αλλά και οι γυναίκες και μάλιστα με τα ίδια όπλα! Αυτό τουλάχιστον δείχνει το χάλκινο αγαλματίδιο γυναικείας μορφής, που βρίσκεται στο Museum fur Kunst und Gewerbein, στο Αμβούργο και τώρα κάτω από νέα μελέτη θεωρείται πλέον, ότι ήταν μία γυναίκα μονομάχος.
Με μακριά περιποιημένα μαλλιά και φορώντας μόνον ένα περίζωμα, με ακάλυπτο δηλαδή το στήθος αυτή η γυναίκα παριστάνεται με το ένα χέρι υψωμένο κρατώντας το μικρό καμπυλωτό ξίφος _sicca_ των μονομάχων και μοιάζει να πανηγυρίζει μια νίκη. Το κεφάλι της στρέφεται στο έδαφος _κοιτά μήπως τον νικημένο αντίπαλο; _ ενώ το γόνατό της είναι δεμένο με επίδεσμο και πάλι, όπως συνήθιζαν οι μονομάχοι. Ως σήμερα λοιπόν το μικρό άγαλμα θεωρούνταν ότι απεικόνιζε μία αθλήτρια. Ειδικά μάλιστα το ξίφος ερμηνευόταν ως στλεγγίδα (το όργανο των αθλητών για την απόξεση από το σώματος τους, της κόνεως και του λαδιού με τα οποία άλειφαν το δέρμα). Η διαφορετική άποψη έρχεται από τον ερευνητή Alfonso Manas του Πανεπιστημίου της Γρανάδας, ο οποίος παραθέτει τα δεδομένα:
Κατ΄ αρχάς πρόκειται για μόλις την δεύτερη απεικόνιση γυναίκας μονομάχου, που μας είναι γνωστή. Η άλλη, που βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο προέρχεται από ανάγλυφο της Αλικαρνασσού. Κι αυτή η σπανιότητα, όπως λέει ο Manas υποδεικνύει ίσως και την σπανιότητα του φαινομένου. Οσον αφορά τις γραπτές πηγές εξάλλου, μόνον δώδεκα καταγραφές υπάρχουν, που να αναφέρονται σε γυναίκες μονομάχους. Ολες μάλιστα ήταν χαμηλής κοινωνικής τάξης, δηλαδή δούλες, γι΄ αυτό και το στήθος τους παρέμενε ακάλυπτο, αντίθετα με ό, τι συνέβαινε με τις αθλήτριες. Ενα ακόμη στοιχείο είναι, ότι περί το 200 M. Χ. επί Σεπτίμιου Σεβήρου, η παρουσία τους στις αρένες απαγορεύθηκε.
Πρόβλημα υπάρχει ωστόσο _όσον αφορά το συγκεκριμένο αγαλματίδιο πάντα _ με το γεγονός, ότι οι γυναίκες μονομάχοι πρέπει να έφεραν και διάφορα προστατευτικά στο σώμα τους, ανάλογα με των ανδρών. Δηλαδή κράνη, εξαρτήματα θώρακα ή ώμου κλπ. Η μονομάχος του Αμβούργου όμως, δεν φέρει τίποτε, ούτε καν το κράνος της και αυτό προκαλεί την έκπληξη στους ερευνητές. Μία άλλη παράμετρος εξάλλου, την οποία θέτουν οι ίδιοι σχετικά με την γυμνότητά της είναι η προσπάθεια πρόκλησης ερωτισμού στους στρατιωτικά μεγαλωμένους Ρωμαίους, που έτσι θα είχαν την ευκαιρία να δουν γυναίκες σε παραδοσιακά ανδρικούς ρόλους. Παρ΄ όλα αυτά οι πηγές δεν αναφέρουν τίποτε τέτοιο, παρά μόνον την έκφραση θαυμασμού για το «ευ αγωνίζεσθαι» και των γυναικών.