Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα στην εποχή των ηλεκτρονικών υπολογιστών, στην εποχή των μεγάλων απειλών, στην εποχή της σύγχρονης «τρομοκρατίας»: Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη προτείνει, για τις 23 Ιανουαρίου (στις 20.30) στο πλαίσιο του Θεατρικού Αναλογίου του Ιωνικού Κέντρου την «Ιουλιέτα των Μάκιντος» του Στέλιου Λύτρα,επιλέγοντας να επιμεληθεί της σκηνοθεσίας και να «διαβάσει» τον ρόλο της Ιουλιέτας.

Εργο γραμμένο το 1991 από τον συγγραφέα και ποιητή που έφυγε από τη ζωή το καλοκαίρι του 1993 – σε ηλικία 41 ετών, καταπιάνεται με το σαιξπηρικό θέμα, δίνοντας στους ήρωες σημερινά πρόσωπα. Η υπόθεση εκτυλίσσεται μέσα στην εφιαλτική ατμόσφαιρα ενός ολοκληρωτικού καθεστώτος οργουελικού τύπου, με ΜΑΤ που συγκρούονται και νεαρούς διαδηλωτές. Η Ιουλιέτα είναι υπάλληλος μιας τεράστιας εταιρείας που τη συνθλίβει καθημερινά, ενώ ο Ρωμαίος ένας καταζητούμενος «τρομοκράτης» που διακινεί ηλεκτρονικά αρχεία με απαγορευμένο υλικό. Το κλειστοφοβικό εσωτερικό αλλά και εξωτερικό τοπίο κυριαρχείται από οθόνες – είτε υπολογιστών, είτε τηλεοράσεων που προβάλλουν συνεχώς δελτία κρατικής προπαγάνδας, σκηνές υπέρτατης βίας και εικόνες πολέμου. Παίζουν ακόμα οι Δημήτρης Λάλος,Γιάννης Λεάκος, Ηλιάννα Μαυρομάτη, Κρις Ραντάνοφ, Βασίλης Χατζηδημητράκης, ενώ στο βίντεο συμμετέχει ο Στέλιος Μάινας.

Το έργο είχε ανέβει για πρώτη φορά το 2000 από το θέατρο Σημείο σε σκηνοθεσία Νίκου Διαμαντή με την Ιωάννα Μακρή στον ρόλο της Ιουλιέτας.

Στο μεταξύ, αυτή την εβδομάδα στο Ιωνικό Κέντρο θα δοθούν σήμερα, Δευτέρα και αύριο, Τρίτη 16 και 17 Ιανουαρίου, δύο ακόμα παραστάσεις.

Απόψε (16/1, στις 21.30) «Ο Αρτονέν Αρτό θυμάται τον Χίλτερ στο Καφέ Ρομάν του Βερολίνου», σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Καντιώτη με τον Νίκο Παντελίδη. Μαζί του επί σκηνής ο Αλέξανδρος Μποτίνης παίζει τσέλο. Βασισμένη στην ανεπίδοτη επιστολή του γάλλου θεωρητικού στον Χίλτερ, ο Τομ Πέκερτ συνέθεσε έναν ιδιαίτερο μονόλογο, στο πνεύμα του Αρτό, που συνδυάζει ακραίες σκέψεις. Θα επαναληφθεί στις 23 και 30 Ιανουαρίου καθώς και στις 6 Φεβρουαρίου. Ωρα έναρξης: 21.30.

Στη συνέχεια, την προσεχή Τρίτη, 17 Ιανουαρίου (στις 20.30), στον ίδιο χώρο θα παρουσιασθεί το έργο της Σόνιας Ζαχαράτου «Ο εχθρός μου». Το κείμενο τοποθετεί κάπου στον κόσμο άνδρες, γυναίκες και παιδιά, ήρωες μιας τρομοκρατικής πράξης. Η συγγραφέας επισημαίνει ότι«γύρω τους, μέσα στην παγωμένη αίθουσα, όπου έχουν εγκλωβιστεί, υπάρχουν όπλα και εκρηκτικά. Μια γυναίκα, με το γιο της στην αγκαλιά, εξαντλημένη από την κούραση, αποκοιμιέται. Ενας άντρας, δίπλα της, την ξυπνά και της μιλά. Είναι ένας από τους δεσμώτες! Τι μπορεί να της λέει; Ποια κατάληξη θα έχει η ομηρεία; Τι θα απογίνουν οι ήρωές μας;». Στο θεατρικό αναλόγιο διαβάζουν η Τιτίκα Βλαχοπούλου (η οποία έχει και τη σκηνοθετική επιμέλεια) και ο Δημήτρης Πετρόπουλος. Φάουτο παίζει η Σοφία Μαυρογενίδου.

Πηγή : tovima.gr

Οι «Απόγονοι», το τελευταίο μέχρι σήμερα φιλμ του ελληνικής καταγωγής αμερικανού σκηνοθέτη Αλεξάντερ Πέιν, είναι ένας από τους μεγάλους νικητές των εφετινών Χρυσών Σφαιρών που δόθηκαν το βράδυ της Κυριακής στο Λος Αντζελες, με παρουσιαστή τον βρετανό ηθοποιό Ρίκι Ζερβές, ο οποίος σε αντίθεση με την περσινή απονομή εφέτος ήταν φειδωλός σε κακίες.

Το ευαίσθητο αλλά συγχρόνως κωμικό δράμα ενός μεσήλικα (Τζορτζ Κλούνεϊ) που προσπαθεί να βρει τρόπο επικοινωνίας με τις κόρες του γνωρίζοντας ότι η σύζυγός του πεθαίνει, απέσπασε τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης δραματικής ταινίας και καλύτερης ανδρικής ερμηνείας σε δραματική ταινία (Κλούνεϊ).

Στην «απέναντι» όχθη, την κατηγορία της καλύτερης κωμωδίας ή μιούζικαλ, το «Artist» –  η βωβή, ασπρόμαυρη ταινία του Μισέλ Χαζαναβίσιους που ακολουθεί ανοδική πορεία από τότε που διακρίθηκε στο περσινό φεστιβάλ Καννών – κέρδισε τρία βραβεία: καλύτερης κωμωδίας ή μιούζικαλ, καλύτερης ανδρικής ερμηνείας σε κωμωδία ή μιούζικαλ για τον γάλλο ηθοποιό Ζαν Ντεζαρντέν και μουσικής (Λουντοβίκ Μπουρσέ).

Κρίμα που ο Αλεξάντερ Πέιν δεν κέρδισε και τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης σκηνοθεσίας, αφού το βραβείο αυτό δόθηκε στον Μάρτιν Σκορσέζε για το «Hugo», ένα homage του σκηνοθέτη απέναντι στον ίδιο τον κινηματογράφο που θα προβληθεί σε λίγο καιρό στις αίθουσες.

Ενας άλλος «παλιός», ο Γούντι Αλεν κέρδισε το βραβείο σεναρίου για τα «Μεσάνυχτα στο Παρίσι», που και αυτός κοιτάζει με νοσταλγία κάτι στο παρελθόν, τις παλιές, καλές μέρες της Πόλης του Φωτός.

Η Μέριλ Στριπ κέρδισε την όγδοη Χρυσή Σφαίρα της καριέρας της στην κατηγορία της γυναικείας ερμηνείας σε δραματική ταινία για την ερμηνεία της ως Μάργκαρετ Θάτσερστη μετριότατη όμως «Σιδηρά Κυρία» της Φιλίντα Λόιντ. Αντιστοίχως στην κωμωδία ή μιούζικαλ, η Μισέλ Γουίλιαμς βραβεύτηκε για τη δουλειά της στο «Επτά μέρες με τη Μέριλιν» όπου επίσης υποδύεται ένα πραγματικό πρόσωπο, την Μέριλιν Μονρόε.

Δίκαιη η βράβευση της ταινίας του ιρανού σκηνοθέτη Ασγκάρ Φαρχαντί «Ενας χωρισμός» αλλά και εκείνη του βετεράνου καναδού Κρίστοφερ Πλάμερ που κέρδισε το βραβείο β’ ανδρικού ρόλου για την ταινία «Οι πρωτάρηδες» όπου υποδύθηκε τον ομοφυλόφιλο πατέρα του Γιούαν Μακ Γκρέγκορ.

Στις γυναίκες βραβεύτηκε η μαύρη ηθοποιός Οκτάβια Σπένσερ για το αντιρατσιστικό φιλμ «Οι υπηρέτριες».

Αν όχι όλα, τα περισσότερα από αυτά τα ονόματα σύντομα θα ακουστούν ξανά όταν θα ανακοινωθούν οι υποψηφιότητες των Οσκαρ 2012.

Καλύτερη Ταινία – Δράμα: «Οι Απόγονοι»

Καλύτερη Ταινία – Κωμωδία ή Μιούζικαλ: «The Artist»

Καλύτερος Ηθοποιός – Δράμα: Τζορτζ Κλούνεϊ («Οι Απόγονοι»)

Καλύτερη Ηθοποιός – Δράμα: Μέριλ Στριπ («Τhe Iron Lady»)

Καλύτερος Ηθοποιός – Κωμωδία ή Μιούζικαλ: Ζαν Ντιζαρντέν («Τhe Artist»)

Καλύτερη Ηθοποιός – Κωμωδία ή Μιούζικαλ: Μισέλ Γουίλιαμς («Επτά Μέρες με τη Μέριλιν»)

Β’ Ανδρικός Ρόλος: Κρίστοφερ Πλάμερ («Οι Πρωτάρηδες»)

Β’ Γυναικείος Ρόλος: Οκτάβια Σπένσερ («Υπηρέτριες»)

Καλύτερος Σκηνοθέτης: Μάρτιν Σκορσέζε («Hugo»)

Καλύτερο Σενάριο: Γούντι Αλεν («Μεσάνυχτα στο Παρίσι»)

Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: «Οι Περιπέτειες του Τεντέν – Το Μυστικό του Μονόκερου»

Καλύτερη Μουσική: «The Artist»

Καλύτερο Τραγούδι: Masterpiece («W.E.»)

Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: «Ενας Χωρισμός» του Ασγκάρ Φαρχαντί

Πηγή : tovima.gr