Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνώνπαρουσιάζει τον Διονύση Τσακνή και τη μουσική παράσταση με τίτλο«Εαυτούλιδες» η οποία αποτελεί τη μελοποίηση …

ποιημάτων του Γιάννη Σκαρίμπα.

Η ειρωνική γλώσσα του Σκαρίμπα, το κατακερματισμένο ύφος και η πρωτοφανής θεματική του που συνιστούν στοιχεία μιας νεωτερικής ποιητικής ενέπνευσαν τον ανήσυχο δημιουργό που μελοποίησε 12  ποιήματα της συλλογής «Εαυτούληδες».

Οι συνθέσεις αυτές γίνονται το αντικείμενο μιας μουσικο-θεατρικής παράστασης που ο Διονύσης Τσακνής παρουσιάζει στο Μέγαρο, με την πολύτιμη συνδρομή του ενορχηστρωτή και σολίστα Δημήτρη Μπαρμπαγάλα και των συνεργατών του, όπως και του τραγουδιστή Γιώργου Μεράντζα και μιας ομάδας ηθοποιών-τραγουδιστών (Αποστόλης, Γιώργος και Ειρήνη Ψυχράμη, Ελένη Καρακάση, Ελένη Ουζουνίδου, Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου). Τον ίδιο τον Σκαρίμπα ενσαρκώνει ο Γεράσιμος Σκιαδαρέσης σε κείμενα που έχει επιμεληθεί ο Γιώργος Τσακνής. Την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ διευθύνει ο Ανδρέας Πυλαρινός. Συμμετέχει μοντέρνο μουσικό σχήμα καθώς και οι μουσικοί: Δημήτρης Μπαρμπαγάλας, κιθάρες και ο Θωμάς Κωνσταντίνου, τσουμπούς, τζουράς, λαγούτο.

Στην παράσταση ακούγονται τα τραγούδια «Εαυτούληδες», «Τρελός», «Τα ρομπότ», «Ο Σταθμάρχης», «Ο Καμπούρης», «Το εισιτήριο», «Το πορτραίτο της Ελίζε Μαίηλυ», «Το πλοίο (Ο τιτανικός)», «Το φιδάκι», «Χορός Συρτός», «Το βαλς χωρίς ντάμα» όπως και το «Ουλαλούμ» (που ο Τσακνής είχε μελοποιήσει νωρίτερα για τις ανάγκες του δίσκου του «Τι γυρεύεις στον ύπνο μου, πατέρα» του 2007).

Ο συνθέτης που μπήκε σ’ αυτή τη διαδικασία γνωρίζοντας, αγαπώντας και κατανοώντας το έργο του ποιητή, αντιλαμβανόμενος παράλληλα τις δυσκολίες μελοποίησης των στίχων του – με τους συχνούς παρατονισμούς, τους νοηματικούς και συντακτικούς διασκελισμούς και την ιδιωματική γλώσσα με μείξη δημοτικής και καθαρεύουσας – στάθηκε με προσήλωση για να αφουγκραστεί και να αποδώσει τη μουσική που κρύβει το κάθε ποίημα ξεχωριστά. Στις συνθέσεις αυτές – που θα ακουστούν στο πρώτο μέρος της παράστασης, σε ενορχήστρωση του μόνιμου συνεργάτη του Τσακνή, Δημήτρη Μπαρμπαγάλα.– η ολοζώντανη γλώσσα του Σκαρίμπα ακούγεται αβίαστα χωρίς αλλαγές ή βάναυσους εκμοντερνισμούς. Ενώ η ενδιαφέρουσα χρήση οργάνων όπως το λαγούτο, ο τζουράς και το τσουμπούς οδηγούν σ’ έναν ξεχωριστό ήχο που σε κάποια σημεία φλερτάρει με την παράδοση μ’ έναν καθόλου προφανή τρόπο. Στο «θεατρικό» μέρος της παράστασης – ταιριαστό στον πλούσιο, γεμάτο φαντασία και εικόνες λόγο του Σκαρίμπα – ο ηθοποιός Γεράσιμος Σκιαδαρέσης αποδίδει με ιδανικό τρόπο τον αυτοσαρκασμό και την ειρωνεία, το χιούμορ αλλά και τη μελαγχολία που χαρακτηρίζουν τους στίχους του ποιητή, ενώ η χρήση Χορωδίας λειτουργεί ως αντιστάθμισμα στο αντικοινωνικό κι εσωστρεφές σκαριμπικό σύμπαν. Αξιομνημόνευτη είναι επίσης η, μετά από χρόνια, συμμετοχή του Γιώργου Μεράντζα, με την γεμάτη ένταση και συναίσθημα φωνή του να προσθέτει σε δυναμισμό και συγκίνηση.

Στο δεύτερο μέρος της παράστασης η ποίηση θα έχει ξανά τον πρώτο λόγο, με μελοποιήσεις στίχων τουΤάσου Λειβαδίτη («Την πόρτα ανοίγω το βράδυ»), του Κώστα Τριπολίτη («Ανεμολόγιο») και του Μάνου Ελευθερίου («Στοιχεία ταυτότητας») από τον Διονύση Τσακνή. Συμπράττει δεκαμελής ορχήστρα που απαρτίζεται από σολίστ της κλασικής και έντεχνης ελληνικής μουσικής με επικεφαλής τον Δημήτρη Μπαρμπαγάλα.