Η «παγκόσμια» Κική Δημουλά καταχειροκροτήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής

Παρουσιάστηκε η ανθολογία των 79 ποιημάτων της στα αγγλικά

Με το που εμφανίστηκε και έγινε αντιληπτή η παρουσία της Κικής Δημουλά στην κατάμεστη αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών το απόγευμα της Τρίτης (29/1) έπεσαν και τα πρώτα σκόρπια χειροκροτήματα. Όταν οι προβολείς φώτισαν τα άσπρα μαλλιά της, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που σηκώθηκαν για να χειροκροτήσουν την 81χρονη ποιήτρια καθώς ανέβαινε αργά αργά τα σκαλοπάτια που οδηγούσαν στη σκηνή. «Θα έμενε για πρώτη φορά σε έναν χώρο τόση ώρα χωρίς να καπνίσει» και τελικά τα κατάφερε.
Στην περίπτωσή της δε, είναι μάλλον περιττό να αναφέρει κανείς ότι στο ακροατήριο την περίμενε και ένα σημαντικό κομμάτι της νεολαίας που τη διαβάζει φανατικά. Άλλωστε «δεν χρειάζεται κάποια αφορμή για να τιμήσεις την Κική Δημουλά» όπως είπε ο λογοτέχνης Γιάννης Ευσταθιάδης στην αρχή της εκδήλωσης (που έγινε προς τιμήν αυτής «της μοναδικής λογοτεχνουργού» όπως την αποκάλεσε η μεταφράστριά της Σεσίλ Ιγγλέση Μαργέλλου, με αφορμή την έκδοση μιας ανθολογίας ποιημάτων της στην αγγλική γλώσσα.
Πράγματι η βραδιά, πέραν των αναμενόμενων καλών λόγων, είχε και έναν αέρα εξωστρέφειας χωρίς να αναφερόμαστε αναγκαστικά στους πρέσβεις που την παρακολούθησαν. Το τελευταίο διάστημα – μετά και την πρόσφατη συνέντευξη της ποιήτριας που φιλοξενήθηκε στο πρωτοσέλιδο της «International Herald Tribune» και αναδημοσίευσαν οι «New York Times» – ειπώθηκαν πολλά, ακούστηκε ακόμη και η μαγική λέξη «Νομπέλ».
Είχε κανείς την εντύπωση πάντως ότι παρακολουθούσε μια εκδήλωση που είχε στόχο συγκεκριμένο και ήταν το κομμάτι μιας στρατηγικής μολονότι σε ορισμένα σημεία ήταν αναίτια πομπώδης. Διακηρυγμένος σκοπός της δίγλωσσης έκδοσης με τα 79 ποιήματα της Κικής Δημουλά υπό τον τίτλο «The Brazen Plagiarist» (Η θρασεία λογοκλόπος) από τη Margellos World Republic of Letters (MWRL) του Yale University Press, είναι η παγκόσμια αναγνώριση και η βράβευση του έργου της.
«Υποκλίνομαι στην ασύγκριτη εθνική ποιήτρια της Ελλάδας που είναι τώρα και παγκόσμια ποιήτρια» είπε σε μαγνητοσκοπημένο μήνυμά του ο διευθυντής του Yale University Press Τζον Ντόνατιτς χαρακτηρίζοντας μάλιστα «ντροπή» το γεγονός ότι μονάχα «το 3% των τίτλων που κυκλοφορούν στις ΗΠΑ αντιστοιχούν σε μεταφρασμένη λογοτεχνία».
Η μεταφράστρια Σεσίλ Ιγγλέση Μαργέλλου ανέδειξε τη σημασία της μετάφρασης – μια «βαθιά πολιτική πράξη» – στην εξέλιξη του πολιτισμού και στην προσέγγιση της ετερότητας «γιατί το δούναι και λαβείν είναι μια σχέση αμφίδρομης και διαρκώς επαναδιαπραγματεύσιμης ισοτιμίας». Επιπλέον η ειδική εκδοτική σειρά της MWRL με την εκδοτική σφραγίδα του Yale University Press δημιουργήθηκε στα τέλη του 2007 με σκοπό ακριβώς να μετριάσει «την τρομακτική απουσία της μεγάλης παγκόσμιας λογοτεχνίας στην αγγλική γλώσσα». Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ελλάδα το ποσοστό της μεταφρασμένης λογοτεχνίας αντιστοιχεί στο 40% των τίτλων.
Στους 50 έως τώρα τίτλους αυτής της σειράς, das 10% αφορά βιβλία ελλήνων λογοτεχνών, ποσοστό που αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν σκεφθεί κανείς ότι συστεγάζονται τρόπον τινά σε αυτήν 19 διαφορετικές γλώσσες. «Οι Έλληνες έχουμε να προσφέρουμε στο παγκόσμιο γίγνεσθαι και πράγματα πέραν της αρχαίας μας κληρονομιάς» τόνισε η ίδια αναφερόμενη και στην επιθυμία του συζύγου της Ντόρη – που γιόρταζε την Τρίτη τα εξηκοστά του γενέθλια – «να εκδώσουμε εμείς την Κική στα αγγλικά, ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα πνευματικά κεφάλαια του τόπου». Είπε επίσης ότι τα περιοδικά «Τhe New Yorker» και «Vanity Fair» θέλουν να πάρουν συνέντευξη από την ποιήτρια. Τέλος αναφέρθηκε στην εξ αποστάσεως «δύσκολη αλλά συναρπαστική» μεταφραστική περιπέτεια που είχε με την αμερικανίδα ποιήτρια Ρίκα Λέσερ η οποία παραδόξως δεν μιλάει καθόλου ελληνικά.
Στην εκδήλωση προβλήθηκε βιντεοσκοπημένο απόσπασμα από το «Μονόγραμμα» του Γιώργου και της Ηρώς Σγουράκη με την ποιήτρια να μιλάει για τα παιδικά και νεανικά της χρόνια στην Κυψέλη κρατώντας στο χέρι μια βεντάλια (ολόκληρο, προσεχώς, στη ΝΕΤ), ενώ οι ηθοποιοί Κατερίνα Διδασκάλου και Μαρίνα Ψάλτη διάβασαν ποιήματά της στην αγγλική και την ελληνική γλώσσα αντίστοιχα.
Οι παρευρισκόμενοι, einschließlich, άκουσαν μελοποιημένο από τον Νίκο Ξυδάκη το ποίημα της Κικής Δημουλά «Μελαγχολία» (από τη συλλογή «Έρεβος» με την οποία εμφανίστηκε η ίδια στα γράμματα το 1956), το πρώτο μέρος από το «Δύο μικρά ποιήματα για ένα αίνιγμα και έναν δρόμο» από τη συλλογή «Επί τα ίχνη» (1963) μελοποιημένο από τον Τάσο Ρωσόπουλο και τον Χρήστο Παπαγεωργίου (με τις κινηματογραφικές οδηγίες του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου) να αυτοσχεδιάζει στο πιάνο του «σχολιάζοντας» στίχους της ποιήτριας.
Ο Γιάννης Ευσταθιάδης, ο οποίος συντόνισε τη βραδιά είπε, αναφερόμενος στο αν και κατά πόσον δύναται να μελοποιηθεί η ποίηση της Δημουλά, ότι «με μουσικούς όρους η ποίησή της είναι μια διαφωνία» καθώς η ίδια «αφαιρεί τη μουσική για να ακουστούν οι ήχοι των λέξεων ώστε να μας υπενθυμίσει έτσι ότι δεν υπάρχει μόνο ο χρόνος της μουσικής αλλά και η μουσική του χρόνου».
Η Κική Δημουλά πήρε τον λόγο έπειτα από περίπου δύο ώρες κατά τις οποίες παρακολουθούσε τις διάφορες καλλιτεχνικές μεταποιήσεις όπου «ο καθένας μετέφρασε την ποίησή μου με τη δική του έμπνευση και τις δικές του νότες». «Ο μεταφραστής είναι συνδημιουργός» τόνισε μεταξύ άλλων και «πρέπει να μερεμετίζει τα ρήγματα της γραφής» όπου η άλλη γλώσσα είναι πιο γενναιόδωρη. «Η ευέλικτη μετάφραση της Σεσίλ Ιγγλέση Μαργέλλου συγκέρασε τη διπρόσωπη ουσία των λέξεων δίδοντας ένα πιστοποιητικό μεταφραστικής νομιμότητας». Είναι «μια μετάφραση τόσο διάφανη ώστε αναπνέει από κάτω ο προβληματισμός της γενέτειρας γλώσσας» είπε.
Διερωτήθηκε χαμηλόφωνα αν «υπήρχε η ποίηση πριν από τη δημιουργία του κόσμου και του φόβου» σε μια ακόμη προσωπική κατάθεση για την ουσία της τέχνη της. Ευχήθηκε δε «να διασωθεί η ένδεια του βίου μας από συνταρακτικά γεγονότα». Ευχαρίστησε τον Θεό «που και ο ίδιος μας κρύβεται» και κατέληξε στο ότι η ποίηση είναι πιθανότατα «ένα είδος κιβωτού για να σωθούμε από τον κατακλυσμό τόσων αληθειών».
Διάβασε ποιήματά της, ευχαρίστησε ιδιαιτέρως τους πολλούς ακαδημαϊκούς που παρέστησαν στην εκδήλωση και χάρηκε με το παρατεταμένο χειροκρότημα του κοινού στο τέλος. Το ευχαριστιέται ακόμη, με μια συγκρατημένη και μελαγχολική καρτερικότητα.
Quelle : tovima.gr

Tango Greco: Τα ωραιότερα ελληνικά τανγκό από την παλιά Αθήνα έως τις μέρες μας στο Badminton

 Το θέατρο Badminton παρουσιάζει μια βραδιά με τίτλο «Tango Greco», στην οποία θα παρουσιαστούν τα ωραιότερα ελληνικά τάνγκο, τη Δευτέρα 18 Januar 2013.

Όταν το 1930 φτάνει για πρώτη φορά στην Αθήνα ο «βασιλιάς του τανγκό» Εντουάρντο Μπιάνκο, η Αθήνα «τανγκοκρατείται». Η έλευση ενός κορυφαίου ξένου εκπροσώπου του αργεντίνικου τανγκό αποτέλεσε μέγα κοσμικό γεγονός. Ο Μπιάνκο θα ενσωματώσει στην ορχήστρα του τον Μιχάλη Σουγιούλ και θα παίξουν μαζί σε διάφορα μέρη της Ελλάδας

Η σειρά συναυλιών «Τα θέματα της Ελληνικής Μουσικής και του Ελληνικού Τραγουδιού», που διευθύνει ο συνθέτης Μιχάλης Κουμπιός, μας παρουσιάζει τα ωραιότερα ελληνικά τανγκό. Από την παλιά Αθήνα έως τις μέρες μας. Γιατί πάντα πολλά παλιά τραγούδια θα συνυπάρχουν με τα νέα, καθώς ό,τι εντέλει πλησιάζει την Τέχνη, κινείται έξω από το χρόνο.

Τα τανγκό συνθετών όπως οι: Dachboden, Κώστας Γιαννίδης, Μιχάλης Σουγιούλ, Χρήστος Χαιρόπουλος, Μάνος Χατζιδάκις, Διονύσης Σαββόπουλος, Ελένη Καραΐνδρου, Σταμάτης Κραουνάκης κ.ά. θα ερμηνεύσουν τέσσερις εξαίσιες και ιδιαίτερες φωνές. Η Γλυκερία, ο Χρήστος Θηβαίος, η μέτζο σοπράνο Ελένη Βουδουράκη και ο τενόρος Γιάννης Χριστόπουλος, ενώ μία ομάδα βραβευμένων χορευτών της Academia del tango θα τα χορέψουν.

 Το τανγκό είναι ένας παγκόσμιος ρυθμός που από τη γέννηση του, αγαπά να ταξιδεύει.

Το τανγκό πιθανολογείται ότι έχει τις ρίζες του στους αφρικανικούς ρυθμούς. Είναι ρυθμοί που έκαναν μεγάλα ταξίδια κι έτσι εξελίχθηκαν, άλλαξαν. Έφτασαν στην Ισπανία με τους Άραβες κατακτητές για να μεταναστεύσουν αργότερα στην Αμερικανική ήπειρο. Έτσι δημιουργήθηκαν το danzon και η habanera στην Κούβα και το Tango στην Ουρουγουάη και την Αργεντινή.

Γύρω στο 1870 το τανγκό εξαπλώνεται τόσο στην Ουρουγουάη όσο και στην Αργεντινή και γύρω στο 1890 εγκαθίσταται οριστικά στο Μπουένος Άιρες, ξεκινώντας από τα κακόφημα μπαρ, κυρίως από αυτά των σφαγείων, όπου οι γκαούτσος (οι Νοτιοαμερικανοί καουμπόυς) του δίνουν την ιδιοσυγκρασία τους και την προσωπική τους νοσταλγία.

Αρχικά είναι απαγορευμένος, παράνομος και χορεύεται από άντρες, όχι όμως με ερωτικές διαθέσεις, αλλά επιθετικές, καθώς είναι άντρες ζωσμένοι με μαχαίρια που χορεύουν σε ένα εμπόλεμο κλίμα. Το τανγκό θα δραπετεύσει όμως από τις λαϊκές γειτονιές του Μπουένος Άιρες και θα φτάσει στο κοσμοπολίτικο Παρίσι όπου εξευρωπαΐζεται και εξελίσσεται σε ερωτικό, αριστοκρατικό χορό.

Το τανγκό από το Παρίσι εξαπλώνεται γρήγορα σ’ όλη τη γηραιά Ήπειρο και φυσικά τα κύματα του δεν αργούν να «χτυπήσουν» όλη την Ελλάδα. Ακόμα και στα πανηγύρια της ελληνικής υπαίθρου, σαντουροβιόλια, κλαρίνα και λαούτα αλλά και η Κρητική λύρα αποδίδουν τη μελαγχολική σκέψη που χορεύεται. Sicher, αυτό που έπαιζαν οι ελληνικές παραδοσιακές ορχήστρες, δεν ήταν παρά ο απόηχος της μεγάλης μόδας των αθηναϊκών σαλονιών. Dort, όπου τα τανγκό ήταν βασικό συστατικό στα κοσμικά τσάγια (τέϊα) και τις χοροεσπερίδες. Το τανγκό στο πέρασμα των χρόνων μπήκε και στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι

Στο Tango Greco θα ακουστούν τα σπουδαιότερα ελληνικά τανγκό, από την δεκαετία του ’30 έως τις μέρες μας.

H μουσική παράσταση Tango Greco πραγματοποιείται με τη στήριξη της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας ΑΚΟΣ «Καρκίνος: Θεραπεία Σώματος και Ψυχής» στο πλαίσιο της Πανελλαδικής εκστρατείας της με τίτλο «Σπουδή στο ανθρώπινο σώμα-Πρόληψης έργα» για την ενημέρωση, την πρόληψη και την θεραπεία του καρκίνου. Η ΑΚΟΣ στέλνει το μήνυμα: «Αγαπώ και φροντίζω το σώμα μου».

Κύκλος συναυλιών
«Θέματα της Ελληνικής Μουσικής και του Ελληνικού Τραγουδιού»
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Μιχάλης Κουμπιός
Τραγουδούν
ΓΛΥΚΕΡΙΑ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ,
ΕΛΕΝΗ ΒΟΥΔΟΥΡΑΚΗ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Την ATHENS CHAMBER ORCHESTRA
διευθύνει ο Απόλλων Κουσκουμβεκάκης
Συμμετέχουν:
Ζωή Τηγανούρια (ακορντεόν)
Δημήτρης Μαργιολάς (μπουζούκι, μαντολίνο, λαούτο)
Χορεύουν βραβευμένοι χορευτές της ομάδας Academia del Tango

Quelle : culturenow.gr

Ζέτα Μακρυπούλια : Τα παιδικά της χρόνια και ο άνθρωπος που την πρόδωσε

Η Ζέτα Μακρυπούλια μίλησε στο Κυπριακό περιοδικό «Όμικρον» και τον δημοσιογράφο Γιάννη Χατζηγεωργίου, για το θέατρο, die Liebe, τις ψυχολογικές μεταπτώσεις που βιώνει από παιδί, το ενδεχόμενο ενός παιδιού χωρίς να έχει παντρευτεί και κατά πόσο την ενοχλούν οι σκληρές κριτικές που της ασκούνται.

Η παρουσιάστρια και ηθοποιός μίλησε για τις ψυχολογικές μεταπτώσεις που βιώνει κατά περιόδους: «Έχω πολλέςμαύρεςπεριόδους, είμαι ιδιαίτερα κυκλοθυμική και εκεί που είμαι πολύ χαρούμενη μπορεί ναπέσωκαι ξαφνικά να με δεις ξανά πολύ χαρούμενη μετά από λίγο. jedoch, συμβαίνει και το αντίστροφο. Allgemein, Dennoch, στο τέλος όλων των σκέψεών μου, μου αρέσει να έχω μία θετική οπτική των πραγμάτων. Και στην τελική, πιστεύω ότι είμαι ένας αισιόδοξος άνθρωπος», εξήγησε και συμπλήρωσε: «Αν και τότε δεν ήξερα τι ακριβώς μου συνέβαινε -γενικά, ήμουν πολύ κλειστό παιδί και νομίζω ότι οφείλεται σε αυτό-  ήμουν πάρα πολύ χαμηλών τόνων από μικρή, ενώ πάντα θυμάμαι ότι περνούσα και φάσεις στις οποίες ήμουν πιοσκεπτικήκαι μελαγχολική. Αυτό το βλέπω και τώρα από τη ζωή μου. Ακόμη και όταν είμαι πολύ χαρούμενη και θεωρώ πως δεν έχω κανένα πρόβλημα, η μουσική που βάζω για παράδειγμα για να ακούσω στο σπίτι μου είναι πολύ μελαγχολική -πιο slow, πιο lounge, δεν θα βάλω ποτέ να ακούσω, για παράδειγμα, κάτι πιο bit».

Immer noch, η Ζέτα Μακρυπούλια αναφέρθηκε και στα παιδικά της χρόνια και τις αναμνήσεις που έχει από αυτά: «Τώρα που τα σκέφτομαι, θα σου έλεγα επίσης πως δεν ήμουν από τα παιδιά που έκαναν πάρα πολλές ατασθαλίες ή από τα παιδιά εκείνα που έφευγαν απ το σπίτι τους και γύριζαν την επόμενη μέρα -δεν έκανα τέτοια πράγματα. Ήμουν πάρα πολύ τυπική σε οτιδήποτε αφορούσε στην οικογένειά μου για να μην τους στεναχωρέσω, δεν έβγαινα πάρα πολύ -προτιμούσα να μένω στο σπίτι. Θυμάμαι ότι οι φίλες μου πήγαιναν σε café, σε σινεμά, αλλά εγώ δεν ήμουν τέτοιο παιδί, δεν πήγαινα ποτέ σε αυτά. Ίσως να ήμουν παραπάνω απ΄όσο πρέπει κλεισμένη στον εαυτό μου, αλλά δεν μπορώ να πω ότι έχω κάποιο παράπονο ή ότι μου έλειψε κάτι πολύ. Πιθανότατα να μην είχα κι εγώ την ανάγκη του να βγαίνω ή να κάνω κάτι άλλο -δεν ένιωθα πάντως ότι καταπιεζόμουν από κάτι».

Κατά πόσο τη βοήθησε η επαφή της με τον ψυχολόγο, να ανακαλύψει περισσότερο τον εαυτό της; «Πολύ! Ανακάλυψα για ποιο λόγο είμαι κλειστός σαν άνθρωπος, τις άμυνες μου, όλους τους μηχανισμούς μου, για ποιο λόγο αντιδρώ με συγκεκριμένο τρόπο σε δύσκολες καταστάσεις της ζωής μου ή ακόμη και γιατί δεν αντιδρώ όταν κάποιος μπορεί να με προσβάλει ή να μου μιλήσει άσχημα». Κι αυτό, άραγε τη βοηθά να αντιμετωπίζει και τις σκληρές κριτικές που της γίνονται; «Η δουλειά αυτή είναι μία άλλη ψυχολογία, είναι σαν να κάνεις ψυχανάλυση από μία άλλη πλευρά. Ist, Dennoch, έτσι αυτή η δουλειά και αυτό είναι κάτι που μαθαίνεις μέσα στα χρόνια: Το γιατί γράφονται κάποια πράγματα, γιατί λέγονται. Και επίσης, η αλήθεια έχεις χάσει πια τόσο πολύ το νόημά της -αφού βγαίνει ο καθένας και λέει ό,τι θέλει- während, πολλές φορές, πίσω από όλα αυτά κρύβονται πάρα πολλά, πολλοί λόγοι, πολλά συμφέροντα. Δεν μπαίνω πια στη διαδικασία να ασχοληθώ με όλα αυτά. Ούτε και να στεναχωρεθώ. Σε αυτά τα θέματα είμαι της άποψης ότι ο καιρός δείχνει πάντα την αλήθεια, ενώ όσοι λένε βλακείες θα τη βρουν μπροστά τους αυτή την αλήθεια. Παλαιότερα στενοχωριόμουνα. Aber, Du weisst, όταν ζεις σε μία κλειστή κοινωνία όπως είναι η οικογένεια, το σχολείο και οι φίλοι, μαθαίνεις με αυτούς, συνεννοείσαι, είσαι καλά με αυτούς τους ανθρώπους, όταν υπάρξει κάποιο πρόβλημα το λες και το λύνεις, ενώ όταν ξαφνικά βγαίνουν κάποιοι άλλοι που δεν σε ξέρουν καν και λένε για σένα περίεργα πράγματα, τρομάζεις στην αρχή και λυπάσαι γιατί μέχρι τότε πίστευες πως όλα λειτουργούν όπως στην κλειστή κοινωνία στην οποία μεγάλωσες. E, δεν είναι έτσι. Άργησα να το μάθω αυτό, αλλά τώρα πια το έμαθα».

Στο τρέιλερ της «Ακτής Πειραιώς» όπου ο Ζουγανέλης ρωτάει τον Μιχάλη «Κύριε Χατζηγιάννη, πότε θα παντρευτείτε;», το κοινό γελάει. Πώς αντέδρασε, όμως όταν το είδε και η Ζέτα; «Γέλασα, γιατί είναι ωραίο να σατιρίζεται πια αυτό το πράγμα -όπως και στα «Βαφτίσια» υπάρχει κάτι αντίστοιχο. Και μου αρέσει που κι εμείς οι ίδιοι έχουμε την άνεση να το σατιρίσουμε όλο αυτό. Νομίζω ότι αυτό δείχνει προς τα έξω ότι το έχουμε χειριστεί με όλους τους τρόπους, e, ας το διασκεδάσουμε κιόλας».

Immer noch, η Ζέτα Μακρυπούλια αποκάλυψε ότι θα έκανε ένα παιδί, ακόμη και εκτός γάμου. «Θα το έκανα. Μπορεί, Dennoch, μετά να έκανα και το γάμο. Θέλω να πω, ότι ο γάμος δεν είναι προϋπόθεση για να κάνω παιδί. Και δεν έχω στο μυαλό μου αυτή την ιεραρχία που λέει πως το να θέλει κάποιος να κάνει παιδί θα πρέπει προηγουμένως να έχει παντρευτεί, όπως συνέβαινε παλιά».

Neben,  δεν δίστασε να μιλήσει και για την προδοσία στο ερωτικό κομμάτι της ζωής της: «Ερωτικά δεν νομίζω να έχω προδοθεί ποτέ. Ή τουλάχιστον δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Σε φιλικό, Dennoch, επίπεδο θυμάμαι, γιατί δίνω μεγάλη βάση στη φιλία και, όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, εμένα με πονάει πάρα πολύ», ενώ αποκάλυψε αν μετάνιωσε για κάποιες σχέσεις που έκανε στο παρελθόν: «Είναι πολύ βαριά κουβέντα αυτή. Οι επιλογές που κάνουμε δεν γίνονται ερήμην μας. Τις κάνουμε και πρέπει να γνωρίζουμε κάποια στιγμή γιατί κάνουμε κάποιες σχέσεις -πάσης φύσεως σχέσεις».

Ende, τι γνώμη έχει η ίδια για τον εαυτό της όταν κοιτάζεται στον καθρέφτη; «Υπάρχουν μέρες που ξυπνάω και δεν νιώθω και πολύ όμορφη. Wann, Dennoch, μία γυναίκα φτιαχτεί, περιποιηθεί τον εαυτό της, θα νιώσει όμορφα. Έτσι κι εγώ, auf die gleiche Weise, νιώθω όμορφα».

Quelle : yupiii.gr

Αντωνία Καλλιμούκου: Θυμάται την πρώτη φορά που έκανε σεξ

DAS Αντωνία Καλλιμούκου θυμήθηκε την πρώτη φορά που έκανε έρωτα και πώς αντέδρασε η μητέρα της όταν επέστρεψε στο σπίτι της, καλεσμένη στο „Alle“ με τον Θέμο Αναστασιάδη, am Montagabend.

Η νεαρή συνεργάτιδα της εκπομπήςΕλένηαποκάλυψε πως είχε ολοκληρωμένη σεξουαλική επαφή για πρώτη φορά στην ηλικία των 18 ετών περίπου και μάλιστα μετά τοσυμβάνήταν πάρα πολύ αγχωμένη, επειδή πίστευε πως θα φαινόταν για κάποιο λόγο και θα το καταλάβαινε η μητέρα της.

Σε άλλο σημείο της συζήτησης, Tatsächlich, η Αντωνία Καλλιμούκου παραδέχτηκε πως η αγαπημένη της ώρα για να κάνει σεξ είναι το μεσημέρι και όχι το βράδυ!

Quelle : yupiii.gr

Toyota Avensis 1,6

Μετά από τέσσερα χρόνια παρουσίας στην ελληνική αγορά, το Toyota Avensis επανέρχεται δριμύτερο, βελτιωμένο στα σημεία και έτοιμο να αντιμετωπίσει με αξιώσεις τον πιο σύγχρονο ανταγωνισμό στην αγορά.

Πάνε τέσσερα χρόνια από τότε που η Toyota έκανε το επόμενο βήμα στην κατηγορία των μεσαίων, παρουσιάζοντας τη νέα γενιά Avensis. Από τότε μέχρι σήμερα, πολλά έχουν αλλάξει στην ελληνική αγορά αυτοκινήτου, μεταξύ των οποίων και οι προτεραιότητες των αγοραστών, οι οποίοι βάζουν πάνω απόλα την κατανάλωση και τοποθετούν πολύ ψηλά το value for money.

Το Avensis «έπαιζε» ανέκαθεν πολύ δυνατά σε αυτούς τους τομείς, ενώ τώρα, ανανεωμένο και εμφανισιακά, αποκτάει ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον ως επιλογή στη μεσαία κατηγορία.

Εμφάνιση: Πιο όμορφο και εντυπωσιακό

Η Toyota φημίζεται για τη συντηρητική της αισθητική που χαρακτηρίζει τα original μοντέλα, αλλά και τα facelift τους. jedoch, εδώ και κάμποσο καιρό, αυτό έχει αλλάξει. Το GT86 μοιάζει να παρέσυρε όλη τη γκάμα, δίνοντάς της έναν αέρα σχεδιαστικής φρεσκάδας και δυναμισμού. Το Avensis επωφελείται από αυτό.

Το ανανεωμένο μοντέλο μπορεί να μην έχει φοβερές αλλαγές με το παλιό, αλλά αυτές είναι ικανές να το κάνουν να ξεχωρίζει. Εμπρός διακρίνονται τα νέα φωτιστικά σώματα που είναι κομψά με τα LED ημέρας να τους χαρίζουν ένα διακριτικό «φρύδι». Αλλαγμένη είναι και η γρίλια της μάσκας, ενώ ο νέος προφυλακτήρας σέβεται αυτό που η Toyota ονομάζει «under priority».

Δηλαδή έχει μια μεγάλη εισαγωγή αέρα που δίνει έμφαση στο κάτω μέρος του αυτοκινήτου. Από το πλάι διακρίνονται οι πιο αεροδυναμικοί καθρέπτες, ενώ στο πίσω μέρος φρέσκια σχεδίαση έχουν τα φώτα και ο προφυλακτήρας.

Εσωτερικό: Ακόμα πιο αναβαθμισμένη ποιότητα

Στο εσωτερικό του Avensis, οι αλλαγές είναι πιο αδιόρατες. Η Toyota ανακοινώνει ότι έχει βάλει περισσότερα μονωτικά υλικά στο πάτωμα της καμπίνας, αλλά και πίσω από το ταμπλό, αναβαθμίζοντας ακόμα περισσότερο την αίσθηση ποιότητας που εισπράττεις μέσα.

Innerhalb, ξεχωρίζει το ενιαίο ταμπλό, που είναι φτιαγμένο από soft touch πλαστικό με εξαιρετικό φινίρισμα, αλλά και η άψογη συναρμογή όλων των επιμέρους πλαστικών επιφανειών.

Συνολικά, πρόκειται για ένα σκουρόχρωμο αλλά πολύ άνετο εσωτερικό, με άπλετους χώρους, προσεγμένη εργονομία και μεγάλη χρηστικότητα. Η θέση οδήγησης είναι ξεκούραστη, με μέτρια πλευρική στήριξη, ενώ η περιφερειακή ορατότητα είναι απρόσκοπτη.

Ακόμα ένα νέα στοιχείο εξοπλισμού που απαντά στην έκδοση Elegant, είναι το σύστημα infotainment, Toyota Touch, που περιλαμβάνει μια μεγάλη οθόνη αφής και σύνδεση με όλες τις εξωτερικές πηγές ήχου και επικοινωνίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι, το σύστημα είναι εύχρηστο και λειτουργεί γρήγορα.

Κινητήρας: Ελαφρώς οικονομικότερος

Από την αρχή της καριέρας του, το Avensis είχε… οικολογικές ανησυχίες. Neben, ήταν αυτό που εγκαινίασε την εφαρμογή της δέσμης οικολογικών μέτρων για τον περιορισμό της κατανάλωσης κάτω από τον τίτλο Optimal Drive.

Στην καρδιά του βρίσκεται το 1.600άρι μοτέρ τεχνολογίας Valvematic, σύμφωνα με το οποίο, επιπλέον της γνωστής τεχνολογίας του διπλού μεταβλητού χρονισμού των βαλβίδων εισαγωγής και εξαγωγής, έχει προστεθεί και σύστημα που μεταβάλλει συνεχώς τη βύθιση των βαλβίδων εισαγωγής, για καλύτερο έλεγχο της παροχής και της ταχύτητας του αέρα. Το αποτέλεσμα είναι αποδοτικότερη λειτουργία με χαμηλότερη κατανάλωση.

Στην περίπτωση του 1,6 οι εκπομπές ρύπων έχουν περιοριστεί κατά 2 γρ./χλμ. (σε σχέση με το προ ανανέωσης μοντέλο), με την κατανάλωση να περιορίζεται κατά 0,1 λ./100 χλμ.

Το μοτέρ λειτουργεί πολιτισμένα και οικονομικά, ενώ χαρίζει ένα καλό 0-100 στο αυτοκίνητο, αλλά μέτριες τιμές για τις ρεπρίζ, λόγω του αραιά κλιμακωμένου 6τάχυτου κιβωτίου.

Οδική συμπεριφορά: Βασικά άνετο

Το Avensis, με τις αναβαθμίσεις στην ηχομόνωση και (σύμφωνα με την Toyota) στη στιβαρότητα του πλαισίου, έχει προσπαθήσει να θέσει σε νέες βάσεις το θέμα της άνεσης, που ήταν ανέκαθεν το δυνατό του σημείο.

Πραγματικά και μετά την ανανέωση, το μεσαίο Toyota αποτελεί τον ιδανικό σύμμαχο για πολύωρα άνετα ταξίδια, während, παρά τις μεγάλες του διαστάσεις, αποδεικνύεται (αναλογικά) ευέλικτο και άνετο και μέσα στην πόλη.

Το τιμόνι του έχει ρυθμιστεί εκ νέου για να προσφέρει αμεσότερη πληροφόρηση στον οδηγό, κάτι που το εισπράττεις, ενώ τα φρένα του έχουν μέτρια αίσθηση, αλλά πολύ καλή απόδοση.

Von nun an, το Avensis ξεδιπλώνει έναν ώριμο χαρακτήρα, όποτε ο οδηγός θελήσει να κινηθεί σβέλτα. Οι κλίσεις στις στροφές είναι παρούσες, αλλά όχι ενοχλητικές, ενώ το αυτοκίνητο στη γρήγορη οδήγηση αποδεικνύεται ασφαλές, αλλά όχι συμβατό με τις όποιες σπορ διαθέσεις του οδηγού. Neben, έκαστος στο είδος του.

Συμπέρασμα

Η Toyota είναι αγαπητή στο ευρύ κοινό γιατί παραμένει πιστή σε συγκεκριμένες αξίες. Αγοράζοντας ένα Avensis, επί του παρόντος το ανανεωμένο, ξέρεις ότι παίρνεις (και πραγματικά παίρνεις) ένα αξιόπιστο αυτοκίνητο (σύμφωνα και με τα πορίσματα του TÜV Γερμανίας), που «θωρακίζεται» και από την 6ετή «υπερεγγύηση» της Toyota (όπως την αναφέρει χαρακτηριστικά η εταιρεία).

Με κάτι λιγότερο από 20.000, αγοράζεις επίσης ποιότητα κατασκευής, κορυφαία άνεση, προσεγμένη ασφάλεια, αφού οι 7 αερόσακοι ανήκουν στο βασικό εξοπλισμό του μοντέλου, και πολύ καλό value for money, αφού και τα πάγια έξοδα του μοντέλου είναι «κρατημένα».

Τo bonus της αναβάθμισης θα το εξαργυρώσεις στην εμφάνιση, που είναι πιο ξεχωριστή, αλλά και στη δυνατότητα επιλογής up to date εξοπλισμού άνεσης. Έτσι το Avensis μπαίνει ξανά το παιχνίδι με αξιώσεις.

Quelle : autotriti.gr

Tango Greco: Τα ωραιότερα ελληνικά τανγκό από την παλιά Αθήνα έως τις μέρες μας στο Badminton

 Το θέατρο Badminton παρουσιάζει μια βραδιά με τίτλο «Tango Greco», στην οποία θα παρουσιαστούν τα ωραιότερα ελληνικά τάνγκο, τη Δευτέρα 18 Januar 2013.

Όταν το 1930 φτάνει για πρώτη φορά στην Αθήνα ο «βασιλιάς του τανγκό» Εντουάρντο Μπιάνκο, η Αθήνα «τανγκοκρατείται». Η έλευση ενός κορυφαίου ξένου εκπροσώπου του αργεντίνικου τανγκό αποτέλεσε μέγα κοσμικό γεγονός. Ο Μπιάνκο θα ενσωματώσει στην ορχήστρα του τον Μιχάλη Σουγιούλ και θα παίξουν μαζί σε διάφορα μέρη της Ελλάδας

Η σειρά συναυλιών «Τα θέματα της Ελληνικής Μουσικής και του Ελληνικού Τραγουδιού», που διευθύνει ο συνθέτης Μιχάλης Κουμπιός, μας παρουσιάζει τα ωραιότερα ελληνικά τανγκό. Από την παλιά Αθήνα έως τις μέρες μας. Γιατί πάντα πολλά παλιά τραγούδια θα συνυπάρχουν με τα νέα, καθώς ό,τι εντέλει πλησιάζει την Τέχνη, κινείται έξω από το χρόνο.

Τα τανγκό συνθετών όπως οι: Dachboden, Κώστας Γιαννίδης, Μιχάλης Σουγιούλ, Χρήστος Χαιρόπουλος, Μάνος Χατζιδάκις, Διονύσης Σαββόπουλος, Ελένη Καραΐνδρου, Σταμάτης Κραουνάκης κ.ά. θα ερμηνεύσουν τέσσερις εξαίσιες και ιδιαίτερες φωνές. Η Γλυκερία, ο Χρήστος Θηβαίος, η μέτζο σοπράνο Ελένη Βουδουράκη και ο τενόρος Γιάννης Χριστόπουλος, ενώ μία ομάδα βραβευμένων χορευτών της Academia del tango θα τα χορέψουν.

 Το τανγκό είναι ένας παγκόσμιος ρυθμός που από τη γέννηση του, αγαπά να ταξιδεύει.

Το τανγκό πιθανολογείται ότι έχει τις ρίζες του στους αφρικανικούς ρυθμούς. Είναι ρυθμοί που έκαναν μεγάλα ταξίδια κι έτσι εξελίχθηκαν, άλλαξαν. Έφτασαν στην Ισπανία με τους Άραβες κατακτητές για να μεταναστεύσουν αργότερα στην Αμερικανική ήπειρο. Έτσι δημιουργήθηκαν το danzon και η habanera στην Κούβα και το Tango στην Ουρουγουάη και την Αργεντινή.

Γύρω στο 1870 το τανγκό εξαπλώνεται τόσο στην Ουρουγουάη όσο και στην Αργεντινή και γύρω στο 1890 εγκαθίσταται οριστικά στο Μπουένος Άιρες, ξεκινώντας από τα κακόφημα μπαρ, κυρίως από αυτά των σφαγείων, όπου οι γκαούτσος (οι Νοτιοαμερικανοί καουμπόυς) του δίνουν την ιδιοσυγκρασία τους και την προσωπική τους νοσταλγία.

Αρχικά είναι απαγορευμένος, παράνομος και χορεύεται από άντρες, όχι όμως με ερωτικές διαθέσεις, αλλά επιθετικές, καθώς είναι άντρες ζωσμένοι με μαχαίρια που χορεύουν σε ένα εμπόλεμο κλίμα. Το τανγκό θα δραπετεύσει όμως από τις λαϊκές γειτονιές του Μπουένος Άιρες και θα φτάσει στο κοσμοπολίτικο Παρίσι όπου εξευρωπαΐζεται και εξελίσσεται σε ερωτικό, αριστοκρατικό χορό.

Το τανγκό από το Παρίσι εξαπλώνεται γρήγορα σ’ όλη τη γηραιά Ήπειρο και φυσικά τα κύματα του δεν αργούν να «χτυπήσουν» όλη την Ελλάδα. Ακόμα και στα πανηγύρια της ελληνικής υπαίθρου, σαντουροβιόλια, κλαρίνα και λαούτα αλλά και η Κρητική λύρα αποδίδουν τη μελαγχολική σκέψη που χορεύεται. Sicher, αυτό που έπαιζαν οι ελληνικές παραδοσιακές ορχήστρες, δεν ήταν παρά ο απόηχος της μεγάλης μόδας των αθηναϊκών σαλονιών. Dort, όπου τα τανγκό ήταν βασικό συστατικό στα κοσμικά τσάγια (τέϊα) και τις χοροεσπερίδες. Το τανγκό στο πέρασμα των χρόνων μπήκε και στο σύγχρονο ελληνικό τραγούδι

Στο Tango Greco θα ακουστούν τα σπουδαιότερα ελληνικά τανγκό, από την δεκαετία του ’30 έως τις μέρες μας.

H μουσική παράσταση Tango Greco πραγματοποιείται με τη στήριξη της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρίας ΑΚΟΣ «Καρκίνος: Θεραπεία Σώματος και Ψυχής» στο πλαίσιο της Πανελλαδικής εκστρατείας της με τίτλο «Σπουδή στο ανθρώπινο σώμα-Πρόληψης έργα» για την ενημέρωση, την πρόληψη και την θεραπεία του καρκίνου. Η ΑΚΟΣ στέλνει το μήνυμα: «Αγαπώ και φροντίζω το σώμα μου».

Κύκλος συναυλιών
«Θέματα της Ελληνικής Μουσικής και του Ελληνικού Τραγουδιού»
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Μιχάλης Κουμπιός
Τραγουδούν
ΓΛΥΚΕΡΙΑ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΘΗΒΑΙΟΣ,
ΕΛΕΝΗ ΒΟΥΔΟΥΡΑΚΗ, ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Την ATHENS CHAMBER ORCHESTRA
διευθύνει ο Απόλλων Κουσκουμβεκάκης
Συμμετέχουν:
Ζωή Τηγανούρια (ακορντεόν)
Δημήτρης Μαργιολάς (μπουζούκι, μαντολίνο, λαούτο)
Χορεύουν βραβευμένοι χορευτές της ομάδας Academia del Tango

Quelle : culturenow.gr

Η Toyota GT 86 «μεταμορφώνεται» σε Lexus LFA

Ένα ξεχωριστό πακέτο μετατροπής παρουσίασε η DAMD

Το Toyota GT 86 είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα οχήματα για τους οίκους βελτιώσεων οι οποίοι κατά καιρούς έχουν παρουσιάσει πλήθος μετατροπών.

Jetzt, η DAMD με το πακέτο LFT-86 αποπειράται να μετατρέψει το GT 86 σε… Lexus LFA.

Οι μεγαλύτερες αλλαγές αφορούν στην πίσω ποδιά που έχει λάβει μάλιστα εξάτμιση στο στυλ της LFA.

Quelle: newsbeast.gr