Χρυσός και ελεφαντόδοντο από ναυάγιο του 14ου π.Χ. Jahrhundert

Ομιλία τούρκου αρχαιολόγου, ερευνητή του πλοίου

Προϊόντα και εμπορεύματα από εννέα διαφορετικούς πολιτισμούς, από τη Σικελία στα δυτικά ως τη Μεσοποταμία στα ανατολικά μετέφερε το πλοίο του τέλους του 14ου π. Χ. Jahrhundert, που είχε ναυαγήσει στην ανατολική ακτή του Ουλουμπουρούν (Μεγάλου Ακρωτηρίου) στην περιοχή της Αντάλιας στη νότιοδυτική Τουρκία. Τεράστια και η επιχείρηση λοιπόν, που κράτησε χρόνια, οργανώθηκε στη σύγχρονη εποχή για την έρευνα αυτού του ναυαγίου, το οποίο έδωσε πλούσια και εντυπωσιακά ευρήματα.
Εχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον έτσι να παρακολουθήσει κανείς την διάλεξη του τούρκου καθηγητή Ενάλιας Αρχαιολογίας κ. Τσεμάλ Πουλάκ με θέμα: «Φέρνοντας στο φως το αρχαιότερο ποντοπόρο πλοίοΝαυάγιο της Υστερης Εποχής του Χαλκού στο Ουλουμπουρούν της Τουρκίας», που θα δοθεί στο Μουσείο Ακρόπολης στις 14 Marz, ώρα 19.00. Διοργανωτής είναι ο Εκδοτικός οίκος Μέλισσα, που καθιερώνει από φέτος _και κάθε άνοιξη_ σειρά ετήσιων διαλέξεων στη μνήμη του ιδρυτή του, Γιώργου Ραγιά με προσκεκλημένους επιστήμονες διεθνούς κύρους και με θέματα της ελληνικής ιστορίας, τέχνης και αρχιτεκτονικής διαμέσου των αιώνων, όπως και οι τομείς που καλύπτει ο εκδοτικός οίκος. Τον ομιλητή θα προλογίσει ο ομ. καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Χρίστος Ντούμας.
Το καλοκαίρι του 1982 εντοπίσθηκε από σφουγγαρά της περιοχής το γνωστό ως «Ναυάγιο του Ουλουμπουρούν» στο βυθό της ανατολικής ακτής του Μεγάλου Ακρωτηρίου και από το 1984 ως το 1992 πραγματοποιήθηκαν έντεκα αρχαιολογικές επιχειρήσεις και 22.413 (!) καταδύσεις, προκειμένου να έρθει πλήρως στο φως, μέσα από τα νερά της Μεσογείου ένα από τα εντυπωσιακότερα υποβρύχια ευρήματα της Υστερης Εποχής του Χαλκού.
Την έρευνα πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Ενάλιας Αρχαιολογίας ένας διεθνής οργανισμός που ιδρύθηκε ακριβώς το 1984, αρχικώς υπό την καθοδήγηση του ιδρυτή του, καθηγητή Τζόρτζ Μπας ενώ από το 1985 ως το 1994 διευθυντής των αρχαιολογικών ερευνών στο Ινστιτούτο διετέλεσε ο Τσεμάλ Πουλάκ.
Από λιμάνι της Κύπρου ή της Συροπαλαιστίνης είχε αποπλεύσει το πλοίο το 1305 P. Χ. όπως έδειξε το φορτίο του. Χωρίς αμφιβολία μάλιστα, όταν βυθίστηκε, έπλεε στα δυτικά της Κύπρου με τελικό προορισμό την Ρόδο πιθανώς, που εκείνη την εποχή ήταν ένα σημαντικό διαμετακομιστικό κέντρο στο Αιγαίο.
Πλήθος υπήρξαν τα ευρήματα της έρευνας του ναυαγίου, που σήμερα φυλάσσονται στο Μουσείο Υποβρύχιας Αρχαιολογίας της πόλης του Μπόντρουμ (Αλικαρνασός) ακόμη και τμήματα του ίδιου του πλοίου. Αντικείμενα από χρυσό, χαλκό, ελεφαντόδοντο, φαγεντιανή, αχάτη, πηλό περιλαμβάνονται ανάμεσά τους.
Με την ολοκλήρωση πάντως, της επιτόπιας αρχαιολογικής έρευνας το 1994 στο βυθό του Ουλουμπουρούν, οι προσπάθειες των ειδικών εστιάζονται έκτοτε στη συντήρηση, τη μελέτη και την ανάλυση δειγμάτων στο εργαστήριο συντήρησης του Μουσείου.
Herr. Τσεμάλ Πουλάκ εξάλλου, απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου, διδάκτωρ του Texas Α & Μ University και αναπληρωτής καθηγητής Ενάλιας Αρχαιολογίας στο ίδιο πανεπιστήμιο ειδικεύεται στην Εποχή του Χαλκού και συγκεκριμένα στους τομείς της ναυσιπλοΐας, της εμπορικής ναυτιλίας και της τεχνολογίας.
Quelle : tovima.gr

Αντωνία Καλλιμούκου : Το ξέσπασμα στην «Ελένη»: «Δεν ήμουν εγώ

DAS Αντωνία Καλλιμούκου ξέσπασε κατά τη διάρκεια της εκπομπής «Ελένη», το μεσημέρι της Παρασκευής, για όσα ακούστηκαν και γράφτηκαν για εκείνη τις τελευταίες ημέρες.

Μετά από έναν σύντομο πρόλογο της Ελένης Μενεγάκη, η οποία διευκρίνισε πως η συζήτηση στην εκπομπή έγινε μετά από πρόθεση της ίδιας της Αντωνίας Καλλιμούκου, το γνωστό μοντέλο είπε: «Κατ‘ Prinzip, σε ευχαριστώ πάρα πολύ/ Όταν βγει μια αρνητική φήμη ή γίνει ένα αρνητικό σχόλιο, δεν είμαι άνθρωπος που θα βγει να το σχολιάσει. Πήρε, Dennoch, τεράστια διάσταση το θέμα και δεν θα κάτσω με σταυρωμένα χέρια».

Anschließend, η Αντωνία Καλλιμούκου μίλησε ευθέως για τις φήμες που την ενέπλεξαν στην υπόθεση της σύλληψης στη Βουλγαρία γνωστού μοντέλου για πορνεία: «Κατηγορήσαν μια κοπέλα ότι συνελήφθη στη Βουλγαρία και είναι πρώην εστεμμένη και πανελίστρια, στοιχεία που έχω μόνο εγώ. Εστεμμένη, πρώην μοντέλο, στο πάνελ μεγάλης εκπομπής, με μεγάλα νούμερα. Και στη συνέχεια αυτό ανακυκλώθηκε και όλο και έβγαζαν κάτι παραπάνω για να με φωτογραφήσουν. […] Δεν θα σας πω πολλά. Εγώ το μόνο που θέλω να πω είναι πως δεν πρόκειται κανένας να με αγγίξει. Είναι εγκληματική επίθεση. Θα πρέπει να υπάρχει νόμος για αυτό το πράγμα. Έχω συμβουλευτεί δικηγόρο. Όσοι άνθρωποι έμπλεξαν το όνομά μου, με φωτογράφησαν ή blogs που έγραψαν το όνομά μουγιατί γράφτηκεαυτή είναι“ – θα υποστούν τις συνέπειες, θα πάω από τον δρόμο της δικαιοσύνης. Έτσι είναι όταν βγάζεις μία βρώμα για έναν άνθρωπο που έχει δείξει ποιος είναιόσοι με ξέρουν, όσοι έχουν συνεργαστεί μαζί μου, ξέρουν πώς έχω πορευτεί, ξέρουν πόσο αξιοπρεπής είμαι. Δεν θα το αφήσω!».

Eigentlich, η Αντωνία Καλλιμούκου, εμφανώς ταραγμένη αλλά και οργισμένη, er fügte hinzu: «Όλοι να το ξέρουν, δεν έχω καμία σχέση. Δουλεύω, έρχομαι κάθε μέρα σε επαφή με παιδιά, γράφω παιδικά βιβλία. Δεν μπορούν να με αγγίξουν, δεν φοβάμαι κανέναν. Να βγει η υγιής δημοσιογραφία, να κάνει έρευνα και να βρει στοιχεία. Έχει περάσει τεράστια διάσταση το θέμα και δεν πρόκειται να κάτσω με σταυρωμένα χέρια. Στην αρχή δεν έδωσα σημασία, μετά αντέδρασα σπασμωδικά. Είμαι άπειρη. Όταν με παίρνει ένας δημοσιογράφος τηλέφωνο, δεν ξέρω καν ότι γράφει τη συνομιλία εκείνη τη στιγμή. Μου το λέει μετά: „Σε γράφουμε“, τι; Θα του το κλείσω στα μούτρα; Die meisten, έτσι όπως έγιναν τα πράγματα, πήγα στη Δίωξη Ηεκτρονικού Εγκλήματος για ένα συγκεκριμένο blog που τόλμησε να γράψειαυτή είναι“. Είναι μηνύσιμο, ήμουν έτοιμη να πάει για σύλληψη η κατάσταση αυτή, να πάνε αυτόφωρο αυτοί οι άνθρωποι. Αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα, δεν με καλύπτει ο νόμος. Είναι blog, είναι ανώνυμο, δεν είναι site, δεν κρύβεται κανένας από πίσω. Είναι σαν να κάνω μήνυση σε ένα φάντασμα. Δεν θα βρω το δίκιο μου. Έχει να κάνει με την Google και την Αμερική. Η Αμερική δεν αντιμετωπίζει τη δυσφήμιση σαν ποινικό αδίκημα. Δεν με καλύπτει ο νόμος. Για αυτό όλοι αυτοί στα blogs, οι άνανδροι, μπορούν να κατηγορούν τον καθένα. Σήμερα είμαι εγώ, αύριο μπορεί να είναι αυτή.  Έτσι θα γίνει; Θα κάθεται ο καθένας να βρωμίζει το όνομά μου; Ας βρουν στοιχεία! Και όταν τα βρουν, ας με θάψουν. Δεν πρόκειται να βρει κανένας τίποτα! Θα μιλήσω με την πρεσβεία, δεν ξέρω καν αν υπάρχουν στοιχεία να αποδείξω πως δεν έχω ταξιδέψει ούτε μία φορά σε αυτό το μέρος. Κι αυτό που βλέπεις τώρα δεν είναι απολογία. Προκαλώ! Ποιος είναι σωστός δημοσιογράφος ρε; Ποιος είναι; Τελειώνει εδώ! Θα βρουν τον μπελά τους. […] Άνανδροι όλοι! Για να κάνουν κλικαρίσματα; Τι είμαι; Ποια είμαι; Ξέρουν με ποιον άνθρωπο έχουν να κάνουν;».

Όσο για την αντίδραση της οικογένειάς της, η Αντωνία Καλλιμούκου είπε: «Τους ενημέρωσα εγώ. Εγώ η ίδια! Τι θα μου πει η μάνα μου; Δεν ξέρει τι παιδί έχει; Τι να μου πει; Το μόνο που μου λένε είναι να μη χαλάσω την υγεία μου, αλλά το χαμόγελό μου δεν θα το χάσω για κανέναν. Όπως με βλέπουν τώρα, δεν θα με ξαναδούν. Δεν είναι φόβος, είναι αγανάκτηση. Αυτή η σαπίλα θα μείνει -και το όνομα. Δεν μπορώ να βάλω σε κανενός το μυαλό ότι δεν είμαι εγώ, αλλά δεν είμαι! Ας το αποδείξουν. Και τελειώνει το θέμα εδώ. Σε ευχαριστώ και το κάνω εδώ, μέσα από την εκπομπή, γιατί δεν έχω δύναμη να μιλήσω κάπου αλλού. Δεν έχω αποδείξεις ούτε εγώ ακόμα. Θα με βοηθήσει ο δικηγόρος μου και η υγιής δημοσιογράφια. Πραγματικά ζητάω τη στήριξη! […] Δεν έχω δώσει κανένα δικαίωμα. Όποιος έχει στοιχεία να έρθει εδώ. Και τελειώνει εδώ. Λυπάμαι μόνο για τον νόμο που δεν μπορεί να με καλύψει. Γιατί σας είπα, αύριο μπορεί να είναι κάποιος άλλος. Όλοι αυτοί οι μάγκες, που δεν υπογράφουν, τώρα κάνουν πάρτι. Ντροπή τους, μόνο αυτό».

Quelle : yupiii.gr

Το Honda CRF250R βγαίνει στην ασφάλτο

Ο Καλιφορνέζος Darrell Schneider είναι γνωστή φυσιογνωμία στο χώρο των κλασικών αυτοκινήτων, λόγω της μαστοριάς του στο δούλεμα των πολυεστερικών.

Είναι επίσης φανατικός μοτοσυκλετιστής, έχοντας προσωπική άποψη για το πώς θέλει τη μοτοσυκλέτα του. Κι αφού πιάνουν τα χέρια του, δεν διστάζει να τη φτιάξει μόνος του.

Ο Schneider είχε μια Honda CRF250R του 2004. Στο χώμα είναι απολαυστική, εξηγεί, αλλά στην άσφαλτο είναι δύσκολη, αφήστε που δεν βγάζει και αριθμό κυκλοφορίας.

Μήπως όμως μπορούσε να κρατήσει τα πλεονεκτήματα της πανάλαφρης χωματερής και να την προσαρμόσει στη χρήση δρομου; Ως πηγή της έμπνευσής του αυτής αναγνωρίζει ο Schneider τους γνωστούς σχεδιαστές/βελτιωτές Roland Sands, Richard Pollock και Ron Wood. «Είναι πολύ cool και οι τρεις τους. Και τα cafe-racer που σχεδιάζουν μου φάνηκαν πολύ γοητευτικά».

Έπιασε τη μετατροπή και τάραξε στα email τους Sands και Pollock ζητώντας συμβουλές, καθ όλη τη διάρκειά της. «Δεν μου είπαν ποτέ τι να κάνω, αλλά με καθοδήγησαν στον σωστό δρόμο».

Και ο σωστός δρόμος είναι για το Schneider ένα μοντέρνο café racer που προτάσσει τη λειτουργικότητα και την οδηγική απόλαυση αντί του στυλ. Με λίγα λόγια, πρέπει να αποδίδει και να πηγαίνει εξαιρετικά, παρά να δείχνει «γρήγορο». Αποτέλεσμα ήταν το GP250R, όπως ονόμασε τη δημιουργία του.

Ο Καλιφορνέζος ανέβασε την απόδοση του CRF με εργοστασιακά ανταλλακτικά της Honda, τοποθέτησε έναν εκκεντροφόρο της Crower και έστειλε το καρμπυρατέρ για να αναβάθμιση στην Tokyo Mods.

Η Race Tech ανέλαβε να προσαρμόσει το ανεστραμμένο πιρούνι της CRF στην ασφάλτινη χρήση, και πέρασε πίσω ένα νέο αμορτισέρ με ρυθμιζόμενη άρθρωση της Durelle Racing.

Χειροποίητες πλάκες πιρουνιού μεγάλωσαν το χώρο ανάμεσα στις μπουκάλες, επιτρέποντας τη χρήση φαρδύτερου τροχού. Η μετατροπή αύξησε επίσης και το τρέιλ της μοτοσυκλέτας, καθώς η «χωμάτινη» γεωμετρία δεν ενδείκνυται για την οδήγηση στην άσφαλτο.

Η μοτοσυκλέτα ρολάρει πάνω σε ζάντες με ακτίνες της Sun πλεγμένες σε κέντρα της Talon. Λεπτομέρεια: η δαγκάνα του εμπρός φρένου προέρχεται από Honda CBR600RR.

Το κουστούμι που ντύνει τη GP250R είναι χειροποίητο, φυσικά από φάιμπεργκλας. Κερασάκι; Η σχεδόν κρυμμένη δεύτερη εξάτμιση της Arrow, αριστερά κάτω από την μικρή καρίνα, αόρατη στην πρώτη, φευγαλέα ματιά.

Quelle : newsbeast.gr

Χρυσός και ελεφαντόδοντο από ναυάγιο του 14ου π.Χ. Jahrhundert

Ομιλία τούρκου αρχαιολόγου, ερευνητή του πλοίου

Προϊόντα και εμπορεύματα από εννέα διαφορετικούς πολιτισμούς, από τη Σικελία στα δυτικά ως τη Μεσοποταμία στα ανατολικά μετέφερε το πλοίο του τέλους του 14ου π. Χ. Jahrhundert, που είχε ναυαγήσει στην ανατολική ακτή του Ουλουμπουρούν (Μεγάλου Ακρωτηρίου) στην περιοχή της Αντάλιας στη νότιοδυτική Τουρκία. Τεράστια και η επιχείρηση λοιπόν, που κράτησε χρόνια, οργανώθηκε στη σύγχρονη εποχή για την έρευνα αυτού του ναυαγίου, το οποίο έδωσε πλούσια και εντυπωσιακά ευρήματα.
Εχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον έτσι να παρακολουθήσει κανείς την διάλεξη του τούρκου καθηγητή Ενάλιας Αρχαιολογίας κ. Τσεμάλ Πουλάκ με θέμα: «Φέρνοντας στο φως το αρχαιότερο ποντοπόρο πλοίοΝαυάγιο της Υστερης Εποχής του Χαλκού στο Ουλουμπουρούν της Τουρκίας», που θα δοθεί στο Μουσείο Ακρόπολης στις 14 Marz, ώρα 19.00. Διοργανωτής είναι ο Εκδοτικός οίκος Μέλισσα, που καθιερώνει από φέτος _και κάθε άνοιξη_ σειρά ετήσιων διαλέξεων στη μνήμη του ιδρυτή του, Γιώργου Ραγιά με προσκεκλημένους επιστήμονες διεθνούς κύρους και με θέματα της ελληνικής ιστορίας, τέχνης και αρχιτεκτονικής διαμέσου των αιώνων, όπως και οι τομείς που καλύπτει ο εκδοτικός οίκος. Τον ομιλητή θα προλογίσει ο ομ. καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Χρίστος Ντούμας.
Το καλοκαίρι του 1982 εντοπίσθηκε από σφουγγαρά της περιοχής το γνωστό ως «Ναυάγιο του Ουλουμπουρούν» στο βυθό της ανατολικής ακτής του Μεγάλου Ακρωτηρίου και από το 1984 ως το 1992 πραγματοποιήθηκαν έντεκα αρχαιολογικές επιχειρήσεις και 22.413 (!) καταδύσεις, προκειμένου να έρθει πλήρως στο φως, μέσα από τα νερά της Μεσογείου ένα από τα εντυπωσιακότερα υποβρύχια ευρήματα της Υστερης Εποχής του Χαλκού.
Την έρευνα πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Ενάλιας Αρχαιολογίας ένας διεθνής οργανισμός που ιδρύθηκε ακριβώς το 1984, αρχικώς υπό την καθοδήγηση του ιδρυτή του, καθηγητή Τζόρτζ Μπας ενώ από το 1985 ως το 1994 διευθυντής των αρχαιολογικών ερευνών στο Ινστιτούτο διετέλεσε ο Τσεμάλ Πουλάκ.
Από λιμάνι της Κύπρου ή της Συροπαλαιστίνης είχε αποπλεύσει το πλοίο το 1305 P. Χ. όπως έδειξε το φορτίο του. Χωρίς αμφιβολία μάλιστα, όταν βυθίστηκε, έπλεε στα δυτικά της Κύπρου με τελικό προορισμό την Ρόδο πιθανώς, που εκείνη την εποχή ήταν ένα σημαντικό διαμετακομιστικό κέντρο στο Αιγαίο.
Πλήθος υπήρξαν τα ευρήματα της έρευνας του ναυαγίου, που σήμερα φυλάσσονται στο Μουσείο Υποβρύχιας Αρχαιολογίας της πόλης του Μπόντρουμ (Αλικαρνασός) ακόμη και τμήματα του ίδιου του πλοίου. Αντικείμενα από χρυσό, χαλκό, ελεφαντόδοντο, φαγεντιανή, αχάτη, πηλό περιλαμβάνονται ανάμεσά τους.
Με την ολοκλήρωση πάντως, της επιτόπιας αρχαιολογικής έρευνας το 1994 στο βυθό του Ουλουμπουρούν, οι προσπάθειες των ειδικών εστιάζονται έκτοτε στη συντήρηση, τη μελέτη και την ανάλυση δειγμάτων στο εργαστήριο συντήρησης του Μουσείου.
Herr. Τσεμάλ Πουλάκ εξάλλου, απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου, διδάκτωρ του Texas Α & Μ University και αναπληρωτής καθηγητής Ενάλιας Αρχαιολογίας στο ίδιο πανεπιστήμιο ειδικεύεται στην Εποχή του Χαλκού και συγκεκριμένα στους τομείς της ναυσιπλοΐας, της εμπορικής ναυτιλίας και της τεχνολογίας.
Quelle : tovima.gr