Archiv für den Monat: März 2013

Allgemein

Κύπρος: Επιστρέφουν κλεμμένα κειμήλια από τα κατεχόμενα

Με μια πολύ σημαντική απόφαση του Εφετείου Μονάχου

Μία μεγάλη νίκη, δυστυχώς όμως μόνον σε πολιτιστικό πλαίσιο είχε η Κύπρος ύστερα από την απόφαση του Εφετείου του Μονάχου να επιστραφούν στην Εκκλησία της Κύπρου 173 εκκλησιαστικά κειμήλια, όπως εικόνες, ψηφιδωτά, τοιχογραφίες κ. ein. που είχαν συλληθεί από ναούς και μονές στα κατεχόμενα, από τον τούρκο αρχαιοκάπηλο Αϊντίν Ντικμέν.
 
Πρόκειται για μία υπόθεση που εκκρεμούσε επί μια δεκαπενταετία καθώς ο Ντικμέν είχε κατορθώσει με νομικά τεχνάσματα να πείσει _μερικώς βέβαια_ ότι τα κειμήλια του ανήκαν (!), έτσι ζητούσε ως αντίτιμο 6 Million. Euro. Καθοριστική όμως, ήταν η γνωμάτευση του γερμανού καθηγητή βυζαντινολογίας κ. Γιοχάνες Ντέκερ, ο οποίος απέδειξε ότι τα κειμήλια είναι έργα κυπρίων αγιογράφων.
 
Να σημειωθεί ωστόσο, ότι το σύνολο των έργων που κατασχέθηκαν από τα χέρια του τούρκου αρχαιοκάπηλου ήταν 232 aber die 60 θα παραμείνουν ακόμη στη Γερμανία, καθώς τα περισσότερα είναι αρχαιότητες, για τις οποίες ο κ. Ντέκερ δεν μπορεί να γνωματεύσει.
Οι μεγαλύτερες λεηλασίες του Ντικμέν έγιναν στις τοιχογραφίες του ναού του Αγίου Ευφημιανού στη Λύση, οι οποίες αγοράστηκαν από το ίδρυμα Μενίλ στο Τέξας αλλά πέρυσι κατέση δυνατό να εοπιστραφούν στην Κύπρο αλλά και στα επιτοίχια ψηφιδωτά του 6ου αιώνα από τον ναό της Παναγίας Κανακαριάς στη Λυθράγκωμη.
 
Μεταξύ των έργων που θα επιστραφούν πάντως είναι τεμάχια ψηφιδωτών από την Παναγία Κανακαριά, σπαράγματα τοιχογραφιών από την Παναγία Αψινθιώτισσα στο Συγχαρί, όπως το κεφάλι του αγίου Ιγνατίου, σπαράγματα επίσης, τοιχογραφιών από το ναό της Παναγίας Περγαμηνιώτισσας στην Ακανθού, που χρονολογούνται στο 12ο αιώνα, τοιχογραφιών από το ναό Αγίας Σολομονής του 9ου αιώνα και από το ναό του Αντιφωνητή (περ. 1200 και τέλη 15ου αι.) καθώς επίσης ένας μεγάλος αριθμός εικόνων και παλαιά χειρόγραφα.
 
«Πρόκειται για έργα που προέρχονται από πενήντα περίπου διαφορετικούς λεηλατημένους ναούς στην τουρκοκρατούμενη Κύπρο, που έχουν πλήρως ταυτιστεί, ενώ δυστυχώς μεγάλο μέρος τους δεν έχει πλήρως ταυτολογηθεί λόγω ελλιπών αρχείων», αναφέρεται από την Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
Με την ίδια απόφαση του Εφετείου εξάλλου ο Ντικμέν πρέπει να επιστρέψει στην Εκκλησία της Κύπρου περίπου 90 χιλιάδες ευρώ, που είχαν κατασχεθεί μαζί με τα κειμήλια στο διαμέρισμά του στο Μόναχο από την Βαυαρική Αστυνομία το 1997.
.
Quelle : tovima.gr
Tourismus, Touristenführer

Το BBC «ξεπουλά» τους τουριστικούς οδηγούς Lonely Planet

Η αμερικανική NC2 Media θα εξαγοράσει τους οδηγούς έναντι 51,5 εκατομμυρίων λιρών από το BBC Worldwide, τους οποίους είχε αγοράσει το 2011 130,2 εκατομμύρια λίρες.

Το βρετανικό BBC αποφάσισε να πουλήσει τους τουριστικούς οδηγούς Lonely Planet σε έναν αμερικανικό όμιλο και μάλιστα σε τιμή κατά πολύ μικρότερη —μειωμένη σχεδόν κατά 80 εκατομμύρια λίρες— από αυτήν στην οποία είχε αγοράσει την εκδοτική εταιρεία.
Η αμερικανική NC2 Media θα εξαγοράσει τους οδηγούς έναντι 51,5 εκατομμυρίων λιρών από το BBC Worldwide, το εμπορικό τμήμα της δημόσιας βρετανικής τηλεόρασης. Η εξαγορά του Lonely Planet από το BBC είχε γίνει σε δύο φάσεις, das 2007 und die 2011 και είχε στοιχίσει συνολικά 130,2 εκατομμύρια στερλίνες.
Το BBC Trust, ο εποπτεύων φορέας του BBC, είπε ότι αυτή η αγοραπωλησία θα πρέπει να γίνει μάθημα για τις «σημαντικές οικονομικές απώλειες» που προκάλεσε.
Η αγορά του Lonely Planet από το BBC Worldwide είχε επικριθεί την εποχή εκείνη με το σκεπτικό ότι δεν ανταποκρινόταν στους βασικούς στόχους της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Μέχρι τότε το BBC Worldwide περιοριζόταν στην εκμετάλλευση των εγχώριων τηλεοπτικών παραγωγών.
Η εταιρεία Lonely Planet, η έδρα της οποίας βρίσκεται στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, απασχολεί 400 εργαζόμενους. Έχει επίσης γραφεία στο Λονδίνο, την Καλιφόρνια και το Νέο Δελχί. Οι οικονομικές επιδόσεις της εταιρείας επιδεινώθηκαν τα τελευταία χρόνια λόγω της ανατίμησης του αυστραλιανού δολαρίου, των αναδιατάξεων στον εκδοτικό χώρο και της παγκόσμιας ύφεσης που επηρέασε τον τουρισμό, σημειώνει στην ανακοίνωσή του το BBC.
„Το BBC δεν θα κάνει τέτοιου είδους εξαγορές στο μέλλον», διαβεβαίωσε η αντιπρόεδρος του BBC Trust Νταϊάν Κόιλ, τονίζοντας ότι το Lonely Planet δεν αποδείχτηκε καλή επένδυση.
Quelle : kathimerini.gr
Allgemein

Ευγενία Μανωλίδου: Κατέθεσε αγωγή εναντίον του Κώστα Βαξεβάνη

Αγωγή κατέθεσε η Ευγενία Μανωλίδου εναντίον του Κώστα Βαξεβάνη, κατηγορώντας τον πως την εμπλέκει στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ λόγω της πολιτικής διαμάχης που έχει με τον σύζυγό της, Άδωνι Γεωργιάδη.

Η μαέστρος και παρουσιάστρια κινήθηκε και νομικά, μετά την προειδοποίηση που είχε κάνει μέσω του προσωπικού λογαριασμού της στο twitter. Τη μήνυση έφερε στη δημοσιότητα, το απόγευμα της Τετάρτης, η εκπομπή “Μίλα” της Τατιάνας Στεφανίδου.

Στην αγωγή της, η Ευγενία Μανωλίδου αναφέρει: «Ο εναγόμενος, Also, στην προσπάθειά του να συγκρουστεί πολιτικά με το σύζυγό μου, Άδωνι Γεωργιάδη, επιλέγει λέγοντας ψέματα να με εμπλέξει ως μέλος της λίστας Λαγκάρντ […] Η πραγματικότητα που γνωρίζει ο εναγόμενος είναι ότι πελάτης ήταν ο τότε σύζυγός μου ζωγράφος Μανωλίδης με τον οποίο εγώ βρισκόμουν σε διάσταση από το 2003, έχει εκδοθεί διαζύγιο από το έτος 2009, μετά από σφοδρή αντιδικία, η οποία μάλιστα είχε κορυφωθεί το 2005, γνωστή στα ΜΜΕ, άρα εν γνώσει του εναγομένου, που κάνει δημοσιογραφικό ρεπορτάζ και επομένως καλά γνώριζε ότι ουδεμία σχέση με το συγκεκριμένο λογαριασμό είχα ποτέ ή μπορούσα να έχω. Ο εναγόμενος γνωρίζει ότι ήδη έχω χωρίσει και έχω παντρευτεί εκ νέου με τον Άδωνι Γεωργιάδη και επιλέγει ως τίτλο του άρθρου “χρυσή πελάτης η οικογένεια Μανωλίδου” βάζοντας φωτογραφία εμένα με τον σύζυγό μου, Άδωνι, που καμία σχέση δεν έχουμε με τον συγκεκριμένο λογαριασμό, όπως καλώς γνωρίζει ο εναγόμενος».

Eigentlich, σε άλλο σημείο του εγγράφου, η Ευγενία Μανωλίδου τονίζει: «Το συγκεκριμένο άρθρο με συγκοφαντεί, καθώς αφενός στον τίτλο του με παρουσιάζει ως χρυσό πελάτη της λίστας Λαγκάρντ, ενώ γνωρίζει, έχοντας τις καρτέλες, ότι είμαι απλή αντιπρόσωπος του πελάτη, ενώ και στο κείμενο του άρθρου αναφέρει ότι πιθανόν εγώ ως αντιπρόσωπος επισκέφτηκα την τράπεζα στις 7 Juni 2005, ενώ ρητώς αναφέρει το ιστορικό της τράπεζας ότι η επίσκεψη έγινε από τον πελάτη και όχι τον αντιπρόσωπο. Ο εναγόμενος, Also, προσπαθεί να με εμπλέξει με το περιεχόμενο του συγκεκριμένου λογαριασμού, γνωρίζοντας με το έγγραφο που κατέχει, ότι ουδεμία σχέση έχω, δεν είμαι πελάτης, αλλά αντιπρόσωπος, χωρίς δυνατότητα παρέμβασης ή και απλής γνώσης του λογαριασμού. Η όποια “εμπλοκή” μου είναι ότι ο τότε σύζυγός μου με είχε δηλώσει ως αντιπρόσωπό του».

Θυμήσου πώς είχε αντιδράσει ο Άδωνις Γεωργιάδης όταν ενημερώθηκε για πρώτη φορά για τη συγκεκριμένη κατηγορία εναντίον της συζύγου του.

Quelle : yupiii.gr

Allgemein

Η καλύτερη χρονιά της Porsche το 2012

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση της Porsche AG που δόθηκε στη δημοσιότητα, das 2013 ήταν η καλύτερη χρονιά της ιστορίας της, από εμπορικής πλευράς.

Mit 143.096 πωλήσεις, η Porsche εμφάνισε άνοδο κατά 22,3% σε σύγκριση με τα δεδομένα του 2011.

Από πλευράς μοντέλων τη μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση (+48,8%) σημείωσε η 911, ενώ οι ταξινομήσεις της Cayenne αυξήθηκαν κατά 30% και της Boxster/Cayman κατά 4,1%.

Το μοναδικό μοντέλο των Γερμανών που σημείωσε υποχώρηση, ήταν η Panamera (-3,1%).

Porsche 2012

911: 26.203 (+48,8%)
Boxster/Cayman: 11.740 (+4,1%)
Cayenne: 77.822 (+30%)
Panamera: 27.331 (-3,1%)

Quelle : 4troxoi.gr
Allgemein

Το BBC «ξεπουλά» τους τουριστικούς οδηγούς Lonely Planet

Η αμερικανική NC2 Media θα εξαγοράσει τους οδηγούς έναντι 51,5 εκατομμυρίων λιρών από το BBC Worldwide, τους οποίους είχε αγοράσει το 2011 130,2 εκατομμύρια λίρες.

Το βρετανικό BBC αποφάσισε να πουλήσει τους τουριστικούς οδηγούς Lonely Planet σε έναν αμερικανικό όμιλο και μάλιστα σε τιμή κατά πολύ μικρότερη —μειωμένη σχεδόν κατά 80 εκατομμύρια λίρες— από αυτήν στην οποία είχε αγοράσει την εκδοτική εταιρεία.
Η αμερικανική NC2 Media θα εξαγοράσει τους οδηγούς έναντι 51,5 εκατομμυρίων λιρών από το BBC Worldwide, το εμπορικό τμήμα της δημόσιας βρετανικής τηλεόρασης. Η εξαγορά του Lonely Planet από το BBC είχε γίνει σε δύο φάσεις, das 2007 und die 2011 και είχε στοιχίσει συνολικά 130,2 εκατομμύρια στερλίνες.
Το BBC Trust, ο εποπτεύων φορέας του BBC, είπε ότι αυτή η αγοραπωλησία θα πρέπει να γίνει μάθημα για τις «σημαντικές οικονομικές απώλειες» που προκάλεσε.
Η αγορά του Lonely Planet από το BBC Worldwide είχε επικριθεί την εποχή εκείνη με το σκεπτικό ότι δεν ανταποκρινόταν στους βασικούς στόχους της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης. Μέχρι τότε το BBC Worldwide περιοριζόταν στην εκμετάλλευση των εγχώριων τηλεοπτικών παραγωγών.
Η εταιρεία Lonely Planet, η έδρα της οποίας βρίσκεται στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, απασχολεί 400 εργαζόμενους. Έχει επίσης γραφεία στο Λονδίνο, την Καλιφόρνια και το Νέο Δελχί. Οι οικονομικές επιδόσεις της εταιρείας επιδεινώθηκαν τα τελευταία χρόνια λόγω της ανατίμησης του αυστραλιανού δολαρίου, των αναδιατάξεων στον εκδοτικό χώρο και της παγκόσμιας ύφεσης που επηρέασε τον τουρισμό, σημειώνει στην ανακοίνωσή του το BBC.
„Το BBC δεν θα κάνει τέτοιου είδους εξαγορές στο μέλλον», διαβεβαίωσε η αντιπρόεδρος του BBC Trust Νταϊάν Κόιλ, τονίζοντας ότι το Lonely Planet δεν αποδείχτηκε καλή επένδυση.
Quelle : kathimerini.gr
griechisch

ΔΕΚΑ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΑΣ ΘΑ ΓΙΝΩ ΚΥΠΡΙΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ!!!

ΔΕΚΑ ΛΟΓΟΙ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΑΣ ΘΑ ΓΙΝΩ ΚΥΠΡΙΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ!!!

1.Είναι νησί κι εμένα μου αρέσουν πολύ τα νησιά.

2.Έχει γύρω γύρω θάλασσα και αμέτρητες πανέμορφες παραλίες.

3.Είναι το νησί της Αφροδίτης και του Έρωτα! (Αυτό τα λέει όλα)!!!

4.Είναι πιο νότια από την Ελλάδα κι έχει πιο ζεστό και ήπιο κλίμα.

5.Έχει πολύ καλό σύστημα Υγείας, Εργασίας και Παιδείας.

6.Μιλάνε τη γλώσσα μου και δεν θα έχω κανένα πρόβλημα!

7.Η τουριστική ανάπτυξη έχει ανεβάσει ψηλά το βιοτικό επίπεδο.

8.Με τις τελευταίες ανακαλύψεις είναι το πιο πλούσιο «οικόπεδο».

9.Οι πολιτικοί τους είναι γνήσιοι Έλληνες και διαθέτουν «κάκαλα».

10.Θα ζω σ΄ένα Κράτος που θα μου επιτρέπει να είμαι υπερήφανος!

(Όχι θα κάτσω να σκάσω..έρχεται και καλοκαίρι..:-)

Griechische Literatur

Ζητείται ιστορικός για την ελληνική λογοτεχνία

Οι παλιές Ιστορίες εξαντλήθηκαν και οι νέες περιμένουν τον συγγραφέα τους. Τι δείχνουν τα πρακτικά ενός συνεδρίου που εκδίδονται από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης

Mit 600 σελίδες, 33 μελετήματα και μια θεματολογία που καλύπτει έναν αιώνα, από τις αρχές της δεκαετίας του 1920 ως την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, τα πρακτικά του συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε στη μνήμη του κριτικού και ιστορικού της ελληνικής λογοτεχνίας Αλέξανδρου Αργυρίου (1921-2009) τον Μάιο του 2011 στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ρέθυμνο και τυπώθηκαν στον τόμο Για μια ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας του εικοστού αιώνα. Προτάσεις ανασυγκρότησης, θέματα και ρεύματα (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης – Benaki Museum, 2012), αποτελούν ντοκουμέντο.

Ο τόμος αφενός μεν αποτυπώνει τη διασπορά, την κατάσταση και τη δυναμική των νεοελληνικών σπουδών σε μια κρίσιμη στιγμή της Ιστορίας στην οποία οι νεοελληνικές φιλολογικές σπουδές συρρικνώνονται όχι μόνο με τη σταδιακή κατάργηση εδρών σε περιώνυμα πανεπιστήμια του εξωτερικού, αλλά και με τις επερχόμενες αλλαγές του σχεδίου «Αθηνά» στον ελλαδικό χώρο. Αφετέρου δε κατοπτρίζει τη διαδρομή και τις αναζητήσεις της ιστοριογραφίας της νεοελληνικής λογοτεχνίας στη μετά Αργυρίου εποχή, κατά την οποία η μεταπολιτευτική και σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία γυρεύει τον ιστορικό της.

Εξηντάρηδες και πενηντάρηδες οι περισσότεροι συνεργάτες του τόμου, μέλη της αφρόκρεμας της νεοελληνικής φιλολογίας, αντιπροσωπεύουν τη χρυσή εποχή των νεοελληνικών σπουδών (1970-2000), όταν οι αλλοδαποί ερευνητές μελετούσαν με προσήλωση τη νεοελληνική γλώσσα (Πίτερ Μάκριτζ), ερευνούσαν ακάματα την ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας (Μάριο Βίτι) και ενδιαφέρονταν να καταστήσουν γνωστά και ελκυστικά στο αλλόγλωσσο κοινό πρώιμα κείμενα της νεοελληνικής παράδοσης (Ρόντρικ Μπίτον).

Παράλληλα με την έκρηξη της έρευνας της νεοελληνικής λογοτεχνίας στο εξωτερικό, μελετητές στην Ελλάδα, συντονισμένοι με τις νέες λογοτεχνικές θεωρίες, αναπτύσσουν ζωηρή ερευνητική και ερμηνευτική δραστηριότητα που μαρτυρεί η θεματολογία του συνεδρίου για τον Αργυρίου και το εύρος των προσεγγίσεων: Η λογοτεχνία του 20ού αιώνα παρατηρείται μέσα από τον φακό του γλωσσικού ζητήματος, ταξινομείται με όρους ειδολογικούς, ερμηνεύεται στη βάση των εθνικών σκοπιμοτήτων και των ιδεολογικών συγκρούσεων, εξετάζεται με τα εργαλεία του έμφυλου λόγου, εκτιμάται η εναρμόνισή της με τα ευρωπαϊκά αισθητικά ρεύματα.

Μια σειρά Ιστοριών της νεοελληνικής λογοτεχνίας που γράφονται στο διάστημα αυτής της χρυσής εποχής – αρχής γενομένης από την Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας (ΜΙΕΤ, 1978) του καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Λίνου Πολίτη (1906-1982), ο οποίος θεωρείται ότι συνέβαλε «στη διαμόρφωση της νεοελληνικής φιλολογίας σε πραγματική επιστήμη» – συντελούν στη συστηματική ανάπτυξη της ιστοριογραφίας της νεοελληνικής λογοτεχνίας.

Μόνο τα τελευταία δεκαπέντε-είκοσι χρόνια, χάρη στην Εισαγωγή στη νεότερη ελληνική λογοτεχνία (Νεφέλη, 1996) του Ρόντρικ Μπίτον, στην ένατη έκδοση της Ιστορίας της νεοελληνικής λογοτεχνίας (Γνώση, 2000) του Κ. Θ. Δημαρά, στη νέα, ξαναγραμμένη, Ιστορία της νεοελληνικής λογοτεχνίας (Οδυσσέας, 2003) του Μάριο Βίτι και στην οκτάτομη Ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας και η πρόσληψή της (Καστανιώτης, 2001-2007) του Αλέξανδρου Αργυρίου ο διάλογος για την ιστορική αφήγηση της λογοτεχνίας μας και τις προϋποθέσεις της συγγραφής της βρισκόταν στην επικαιρότητα των φιλολογικών συζητήσεων.

Το πάγιο επαναλαμβανόμενο αίτημα για τη συγγραφή μιας νέας, πολύτομης και συλλογικής Ιστορίας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας – η έκβαση των συζητήσεων αυτών – κρύβεται σε μια διατύπωση στον πρόλογο του ανά χείρας τόμου, που υπογράφουν οι επιμελητές Αγγέλα Καστρινάκη, Αλέξης Πολίτης και Δημήτρης Τζιόβας. Οι μελέτες του τόμου, γράφουν, «συγκροτούν μια εναλλακτική, πολυπρισματική και ιστορικά προσανατολισμένη θεώρηση της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του 20ού και των αρχών του 21ου αιώνα».

Το ερώτημα στο οποίο δεν δίνουν απάντηση ούτε οι επιμελητές ούτε οι μελετητές που πραγματεύονται στο τέταρτο μέρος ζητήματα της ιστοριογραφίας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας είναι πώς θα συγκροτηθούν όλες αυτές οι προσεγγίσεις σε μια νέα αφήγηση, πώς από τις προτάσεις «για μια Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας», όπως δηλώνεται στον τίτλο του τόμου, θα περάσουμε στο ιστοριογραφικό αποτέλεσμα.

Οι ερευνητές που επισκέπτονταν τον Αλέξανδρο Αργυρίου στο διαμέρισμά του στην Πλουτάρχου στο Κολωνάκι είτε για να τον συμβουλευθούν για πραγματολογικές πληροφορίες που θησαυρίζονταν στο απύθμενο μνημονικό του είτε για να ανατρέξουν σε κάποιο τεκμήριο της τεράστιας βιβλιοθήκης του τον έβρισκαν τις τελευταίες δεκαετίες της ζωής του διαρκώς απασχολημένο με τη συγγραφή της Ιστορίας του. Οσο ζούσε ο Αργυρίου είχαμε τη βεβαιότητα ότι μια Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας γραφόταν. Ως τις τελευταίες στιγμές του ετοίμαζε τον ένατο τόμο της Ιστορίας του, με τις κριτικές αποτιμήσεις του για το ογκώδες υλικό που είχε καταθέσει στους προηγούμενους τόμους. Heute, τέσσερα χρόνια αργότερα, ξέρουμε ότι προς το παρόν μια νέα Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας δεν γράφεται.

Ο Αργυρίου και οι διάδοχοι
Ο διάδοχος του Αργυρίου θα πρέπει να αναζητηθεί στον χώρο των καθηγητών Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στα πανεπιστήμια, διότι είναι γνωστή η σύνδεση των Ιστοριών της λογοτεχνίας με την πανεπιστημιακή διδασκαλία, όπως υποστηρίζει σε αναλυτικό μελέτημά της στον εν προκειμένω τόμο η Βενετία Αποστολίδου. Στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα ο κριτικός Αλέξανδρος Αργυρίου αποτελούσε εξαίρεση σε μια σειρά ιστοριογράφων της λογοτεχνίας (K. Θ. Δημαράς, Λίνος Πολίτης, Μάριο Βίτι, Ρόντρικ Μπίτον) που ήταν πανεπιστημιακοί δάσκαλοι.

Στον χώρο της πανεπιστημιακής κριτικής ανήκουν στην πλειονότητά τους και οι συμμετέχοντες στον τόμο – με την εξαίρεση των λογοτεχνικών κριτικών Αλέξη Ζήρα, Ελισάβετ Κοτζιά και Βαγγέλη Χατζηβασιλείου -, αρκετοί από τους οποίους έχουν τοποθετηθεί δημόσια για την κατεύθυνση την οποία θα πρέπει να ακολουθήσει η Νεοελληνική Λογοτεχνική Ιστοριογραφία μετά τον Αργυρίου.

Το νέο που εισήγαγε ο Αργυρίου στην ιστοριογραφία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας ήταν η συγχρονική προσέγγιση του λογοτεχνικού φαινόμενου. Αφήνοντας στη σκιά τον μελετητή που κρίνει και αξιολογεί εκ των υστέρων, κατέγραψε την πρόσληψη των έργων τη στιγμή που εμφανίζονται και συνέδεσε το λογοτεχνικό έργο με την εποχή του και την κοινωνική πραγματικότητα μέσα στην οποία παράγεται.

Τι επιτάσσει η εποχή
Διευρύνοντας την οπτική του και αξιοποιώντας την πλούσια παρακαταθήκη του Αρχείου Αργυρίου που έχει δωρηθεί στο Μουσείο Μπενάκη και του ηλεκτρονικού αρχείου του Αργυρίου που παραχώρησε ο ίδιος στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, έχει διατυπωθεί με διάφορες ευκαιρίες πρόσφατα και παλαιότερα – όπως στη στρογγυλή τράπεζα με θέμα τις Ιστορίες της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, που διοργάνωσε στην Αθήνα το 2004 το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, παρόντων του Αργυρίου και του Βίτι – ότι οι ιστοριογράφοι της πολύτομης, συλλογικής και πολυσυλλεκτικής Ιστορίας της Νέας Ελληνικής Λογοτεχνίας θα πρέπει πλέον να ενσωματώσουν στη μελέτη και στην αισθητική αποτίμηση του λογοτεχνικού προϊόντος και την ιστορία των ειδών, των μεταφράσεων, του περιοδικού Τύπου, των εκδοτικών οίκων και των βιβλιοπωλείων, του γούστου του αναγνωστικού κοινού, των μπεστ σέλερ, των λογοτεχνικών βραβείων, της λογοτεχνίας στην εκπαίδευση.

Η εποχή μας απαιτεί να κατακτηθούν τα ανεξερεύνητα εδάφη της λογοτεχνίας ως θεσμού, ως επικοινωνιακού φαινομένου και ως εμπορικής δραστηριότητας και να συνεκτιμηθούν σε μια αφήγηση για τις συνθήκες παραγωγής και κατανάλωσης της λογοτεχνίας μας, όχι μόνο στον 20ό αιώνα, αλλά και στους προηγούμενους οκτώ αιώνες παρουσίας της. Αν στο συνέδριο συζητήθηκαν οι προϋποθέσεις και οι τρόποι υλοποίησης μιας τέτοιας Ιστορίας της Λογοτεχνίας, αυτό δεν αποτυπώνεται στα πρακτικά.

Βρίσκουμε όμως νύξεις για την αναγκαιότητα του εγχειρήματος: «Τα ζητήματα τα σχετικά με το αναγνωστικό κοινό και το αγοραστικό κοινό της εποχής, την έκδοση, τη διακίνηση και την εμπορία του βιβλίου, την κατοχύρωση των πνευματικών δικαιωμάτων κτλ. παραμένουν σχεδόν terra incognita» γράφει στο μελέτημά του για την κριτική της δεκαετίας του 1920 ο Χ. L. Καράογλου. Πρώτες παρατηρήσεις για την οικονομία της ποίησης επιχειρεί στο μελέτημά της η Τιτίκα Δημητρούλια και η Ελισάβετ Κοτζιά καταπιάνεται με την εμφάνιση του ευπώλητου μυθιστορήματος στην Ελλάδα μετά το 1985.

Η αναγκαιότητα της σύγχρονης οπτικής
«Οι εθνικές κρίσεις δημιουργούν πάντα την ανάγκη της ιστορικής γνώσης» σημειώνει στο δικό του μελέτημα στον τόμο ο Αλέξης Πολίτης, οδηγώντας στη σκέψη ότι στην εθνική κρίση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στον χώρο της οικονομίας αλλά και του πολιτισμού και του βιβλίου η κατάκτηση της ιστορικής γνώσης επιβάλλεται. Αφενός επειδή, σύμφωνα με τις πρώτες παρατηρήσεις, η νέα γενιά συγγραφέων διαβάζει κυρίως μεταφρασμένη λογοτεχνία και αγνοεί ή έχει λειψή γνώση της νεοελληνικής λογοτεχνίας εξίσου του απώτατου όσο και του πολύ πρόσφατου μεταπολεμικού παρελθόντος. Αφετέρου επειδή η έλλειψη στέρεης ιστορικής γνώσης διευκολύνει την εξάπλωση αυτού που ο Νάσος Βαγενάς αποκαλεί στο μελέτημά του στον τόμο «θεωριακό ιμπρεσιονισμό»: το θάμπωμα από τη θεωρία, που οδηγεί μερίδα της νεοελληνικής κριτικής σε ερμηνευτικά εξαγόμενα τα οποία συσκοτίζουν και παραμορφώνουν το πεδίο που επιχειρεί αυτή η κριτική να φωτίσει.

Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης στην οποία το τοπικό και το παγκόσμιο, το εθνικό και το αλλότριο επαναπροσδιορίζονται με καινοφανείς όρους, η ελληνική λογοτεχνία έχει ανάγκη από μια Ιστορία ιδωμένη μέσα από μια σύγχρονη οπτική. «Η Ιστορία της λογοτεχνίας μοιάζει με συνεχή ανακατώματα της τράπουλας, δηλαδή διαρκείς ανασυγκροτήσεις, ανακατατάξεις και επινοήσεις νέων οπτικών και νέων ερωτημάτων» γράφει στον τόμο ο Δημήτρης Τζιόβας. Το ζητούμενο τώρα είναι: πόσος χρόνος χρειάζεται στη μετά Αργυρίου εποχή για να αρχίσει η νέα παρτίδα, για να ξεκινήσει η υλοποίηση της προσδοκίας για μια νέα αφήγηση της νεοελληνικής λογοτεχνίας;

Quelle : tovima.gr