Alle Beiträge von Administrator

Allgemein

Γιατί Ο Αγάθωνας Έχει Τα Νεύρα του; «Όταν τελειώσει η Eurovision, θα σας κάνουν πέρα, κύριε Ιακωβίδη»

Τον παρακολουθώ εδώ και βδομάδες – όσο μπορεί, δηλαδή, κανείς να παρακολουθήσει αυτό το γαϊτανάκι των δηλώσεων, που είναι κάτι ανάμεσα σε άγριο χαβαλέ και σε νευρικό παραλήρημα κατά πάντων.

Am Anfang, του ’φταιγε η Ηλιάδη («Δεν θα στενοχωρηθώ, αν πάθει κάτι πριν τον τελικό» «Δεν την ξέρω την κυρία, δεν ξέρω τα τραγούδια της»), μετά η Μαριώ («Δεν πρέπει να τραγουδάει ρεμπέτικα»), μετά ο Μαζωνάκης, («Δεν ξέρει να τραγουδάει»). Μετά τα ‚βαλε με τον Κιάμο, τον Φοίβο («Βάζει το κομπιούτερ και γράφει πενήντα τραγούδια»), γκρίνιαξε με την Αγγελική και τη Θωμαή που ξέχασαν, sagt, να τον συγχαρούν, πρόγκηξε τον Λαζόπουλο γιατί ο ήχος στο «Τσαντίρι» δεν ήταν καλός και δυσφημίστηκαν οι Koza Mostra, έβρισε τους δημοσιογράφους που του επιτίθενται κι έναν ξέμπαρκο που υπαινίχτηκε πως πρέπει να κόψει το μουστάκι του και πλακώθηκε στα παράθυρα με τον Ζαφείρη Μελά («Είναι ένας βρωμόσκυλος και μισός»). Ποιος ακολουθεί μετά; Η Μέρκελ, ο Έλβις, ο Θεός, ich weiß ‚γω, ο κόσμος όλος.

Du wirst es mir sagen, τον ρωτάνε. Και αφού τον ρωτάνε, απαντάει. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί ο κ. Αγάθωνας Ιακωβίδης (που και ιστορία έχει και, απ’ ό,Wie sieht es aus, αξιοσέβαστη μουσική παιδεία ), θεωρεί, πως κάθε φορά που στρέφεται πάνω του μια κάμερα, πρέπει να «σκάει» σαν χειροβομβίδα κρότου-λάμψης. Νομίζει πως ο θόρυβος του κάνει καλό; Der ‚χε μαζέψει τόσα χρόνια και τώρα ήρθε η ώρα του να τα πει; Είναι μάγκας και δεν μασάει τα λόγια του και τα ψευτο-κολπάκια της δημοσιότητας, όπου όλοι τα ‚χουν δήθεν καλά με όλους, εκείνος τα καταπίνει για πρωινό; Το ωστικό κύμα της απότομης δημοσιότητας, είναι δυνατό και τον έχει κομματάκι παραζαλίσει; Ο ρεμπέτης κι εναλλακτικός είναι αλλιώς; Γεννήθηκε νευρικός; Άγνωστο.

Πιθανολογώ πως όλο αυτό το οne man show κάποιοι το βρίσκουν διασκεδαστικό. Χθες, για την ακρίβεια, άκουσα τον Γιώργο Τσαλίκη να φωνάζει «αμολήστε τον Αγάθωνα, αφήστε τον ελεύθερο θα περάσουμε καλά». Όχι ότι με ξάφνιασε. Το ξέρω από πρώτο χέρι, πως αυτού του είδους η τολμηρή ελευθεροστομία, που δεν υπακούει σε «κανονικότητες» της showbiz και θυμίζει «ξαμολημένους», απλούς ανθρώπους, «πουλάει». Γι’αυτό είναι θελκτική για τα media – ακριβώς όσο συμπαθητικό και χαρούμενο είναι κι ένα ψιψίνι που παίζει με το κουβάρι του, στη μέση του ξέφωτου με τις πεινασμένες τίγρεις. Bitte, Dennoch, μη γελιέστε κ. Ιακωβίδη, Στο μπαγλαμαδάκι σας, σας το ορκίζομαι, όταν πέσει ο κουρνιαχτός της Eurovision, αυτοί που σας ανοίγουν τώρα το volume στα μικρόφωνα και βαράνε τα τέλια, θα σας κάνουν πέρα σαν ένα γραφικό, ζοχαδιασμένο γέρο. Έτσι γίνεται, έτσι τελειώνει αυτό το έργο: στο τέλος, πάντα, κάποιος τρώγεται. Συνήθως, ο γάτος.

Quelle : yupiii.gr

Allgemein

Despina Vandi: Η μετακόμιση και οι λεπτομέρειες του νέου σπιτιού της οικογένειας

Μια πολυτελής μεζονέτα στη Βούλα με minimal λεπτομέρειες γυαλιού αποτελεί τη νέα φωλιά για τη Δέσποινα Βανδή, τον Ντέμη Νικολαΐδη και τα παιδιά τους, Μελίνα και Γιώργο.

Η μετακόμιση ολοκληρώθηκε την περασμένη Παρασκευή, τη μέρα που η οικογένεια κοιμήθηκε για πρώτη φορά στην ολοκαίνουργια κατοικία της. Minimal έπιπλα, δύο μεγάλες κουζίνες, μία μεγάλη πισίνα και ένα γυμναστήριο είναι μόνο κάποιες λεπτομέρειες της νέας οικίας που φιλοξενεί εδώ και πέντε ημέρες τη λαμπερή οικογένεια.

Quelle : yupiii.gr

Museen

Die Stadt unterhalb von Thessaloniki

Die „Stadt unter der Stadt“ birgt unzählige kleine und große Geheimnisse und erstaunliche Geschichten. Wenn sie ans Licht kommen, Menschen anziehen und begeistern.

1.000 von 10.000 U-Bahn-Funde gelangen in das Archäologische Museum von Thessaloniki und das Museum für byzantinische Kultur
Dies wird nächstes Jahr auch in Thessaloniki geschehen, wo die alten Viertel, die während der U-Bahn-Arbeiten ausgegraben wurden, „sprechen“ werden.
Die besten Zeugen, wenn Menschen weg sind, sind, die meisten, die Werke ihrer Hände, beweglich und unbeweglich. Manche, die zweiten, Sie werden in das Lager Pavlos Melas gehen, unabhängig davon, was letztendlich mit der byzantinischen Kreuzung am Bahnhof Venizelos passiert. Die Handys, die einhunderttausend übersteigen, Sie werden in irgendeinem Gebäude des Lagers ihren Platz haben, wo besuchbare archäologische Lagerhäuser betrieben werden.
Es braucht Zeit, bis dieser Plan verwirklicht wird. Die zuständigen prähistorischen Ämter – klassische und byzantinische Altertümer, die seit so vielen Jahren entlang der gesamten Länge der U-Bahn-Achse graben, Bereiten Sie sich vor 2014 eine lange periodische Ausstellung mit zwei Strängen. Eine wird im Archäologischen Museum von Thessaloniki und die andere im Museum für byzantinische Kultur stattfinden.

Von den Friedhöfen
Das Archäologische Museum von Thessaloniki präsentiert die reichhaltigen Funde aus den Ausgrabungen des IST‘ Ephorat der prähistorischen und klassischen Altertümer. Der Schwerpunkt liegt auf den Funden auf zwei Friedhöfen ? der westliche am New Railway Station und am Democracy Square Station, im Osten am Brunnen.
Währung, Gefäße, Lampen, Schmuck, Figuren, Werkzeuge, Tongefäße, Gewürzdosen werden ausgestellt. Darunter auch die goldenen Kränze, die als Geschenke niedergelegt worden waren. Fundstücke aus Wohn- und Gebäuderesten, die an den Stationen Agia Sofia gefunden wurden, werden bei ihnen untergebracht, Universität, Euklid.

Mehr als 1.000 archäologische Funde aus der byzantinischen Zeit, die Teile der Geschichte Thessalonikis vom 4. Jahrhundert bis zur Gegenwart rekonstruieren, wird im Teil der Ausstellung präsentiert, die vom 9. Ephorat für byzantinische Altertümer im Museum für byzantinische Kultur organisiert wird.
Der Protagonist wird hier die Hauptstraßenachse der Stadt sein, große Teile davon wurden unter der heutigen Egnatia freigelegt. Der Decumanus der Römer, die Mittlere Straße oder Allee der Byzantiner, mit den Laboren, die Residenzen, gemeinnützige Projekte, es blieb über Jahrhunderte nahezu gleich und zeugt vom „säkularen“ Gesicht der Stadt.

Von den ca 100.000 Erkenntnisse aus dieser Zeit, wird entlarvt 1.000. Darunter: Münzen verschiedener Nennwerte, Gefäße, Lampen, Glasfläschchen, Damen- und Herrenschmuck aller Art und Materialien (Brustkreuze, Armbänder aus Glas und Kupfer, Gold, Kupfer- und Silberringe), Gebrauchsgegenstände aus Geschäften – Labore – Häuser, sowie Grabbeigaben aller Art.

„GRUND FÜR DAS STUDIUM“
„Es ist eine sehr gute Gelegenheit, der Öffentlichkeit zu zeigen, was die Stadt in ihren Eingeweiden verbirgt.“, sagt die Generalsekretärin für Kultur Lina Mendoni. „Wie wichtig ihre Vergangenheit ist. Aber auch um ihm etwas als Gegenleistung für das Leid zu geben, das er aufgrund der Werke erlitten hat.“
Der Generalsekretär erinnert daran, dass in Athen etwas Ähnliches mit großem Erfolg durchgeführt wurde, wo die Ausstellung „Die Stadt unter der Stadt“ im Museum für kykladische Kunst ein großer Erfolg war.
Er betont sogar, dass diese große periodische Ausstellung, die ein Jahr dauern wird, es soll Motivation und Anlass für die wissenschaftliche Auseinandersetzung mit den Erkenntnissen sein.

DIE ZWEI TEMPEL
Abseits der Hauptstraße, Die Ausstellung über das byzantinische Thessaloniki wird die beiden frühchristlichen Kirchen hervorheben, die sich auf den beiden Friedhöfen befinden, östlich und westlich vom Stadtzentrum entfernt: ein Tempel aus dem 7. Jahrhundert und eine dreischiffige frühchristliche Basilika.

Quelle : ethnos.gr

Allgemein

Το diesel… πρόσωπο του Golf GTI

Το GTI των diesel, θα είναι στη Γενεύη. Η VW παρουσιάζει επίσημα, στην μεγάλη διεθνή έκθεση της ελβετικής πόλης, την έκδοση GTD της έβδομης γενιάς του Golf.
Πέρασαν 31 χρόνια από το πρώτο Golf GTD και τα „συστατικά“ παραμένουν τα ίδια και στη νέα „καυτή“ πετρελαιοκίνητη έκδοση του γερμανικού best seller.

Κάτω από το καπό, συναντάμε τον 4κύλινδρο 2.0 TDI με τεχνολογία common rail και turbo. Το μηχανικό σύνολο αποδίδει 184 PS και 380 Nm μέγιστης ροπής από τις 1.750 σ.α.λ.. Στη βασική του έκδοση ο κινητήρας συνδυάζεται με μηχανικό κιβώτιο 6 Beziehungen, ενώ προαιρετικά υπάρχει και το αυτόματο, διπλού συμπλέκτη, DSG επίσης 6 Beziehungen. Το λογότυπο της έκδοσης, δικαιολογείται με θαυμαστό τρόπο, τόσο από τις επιδόσεις, όσο και από την κατανάλωση.

Η επιτάχυνση από στάση, στα 100 χλμ/ώρα, έρχεται σε 7,5 Sekunden, με την τελική ταχύτητα να αγγίζει τα 229 χλμ/ώρα. Την ίδια ώρα, η VW ανακοινώνει μέση κατανάλωση 4,2 λτ/100χλμ. και εκπομπές CO2, στα 109 γρ/χλμ, τιμές που με το DSG είναι ελαφρώς πιο τσιμπημένες (4,7 λτ/100χλμ και 122 γρ/χλμ.).

Η διπλή απόληξη της εξάτμισης, ο διαχύτης, η μεγάλη αεροτομή και οι ζάντες αλουμινίου 17 ιντσών με τα ελαστικά 225/45, ενισχύουν την πολεμική εικόνα του αυτοκινήτου, ενώ ανάλογα σπορ είναι και η ατμόσφαιρα στο εσωτερικό. Η διάθεση του Golf GTD θα αρχίσει αμέσως μετά τη Γενεύη, με τις τις τιμές για τη γερμανική αγορά να ξεκινούν από 29.350 Euro.

Quelle : autotriti.gr
Griechische Krise

Ο Πολιτισμός της κρίσης

Στην Ελλάδα της ύφεσης και της ανεργίας ο χώρος της τέχνης και της δημιουργίας απασχολεί περισσότερους από 100.000 ανθρώπους

Πόσοι άνθρωποι απασχολούνται σήμερα στον χώρο του πολιτισμού; Σύμφωνα με την έρευνα του «Βήματος», που στηρίζεται σε καταγραφές επίσημων οργανισμών, mehr als 100.000. Τόσοι είναι οι άνθρωποι που κάνουν θέατρο, Musik-, κινηματογράφο, εικαστικές τέχνες, Buchen, εκείνοι που εργάζονται σε πολιτιστικούς φορείς, ιδιωτικές και δημόσιες επιχειρήσεις, φεστιβάλ, καλλιτεχνικές σχολές, το τεχνικό δυναμικό και γενικότερα όσοι απασχολούνται στα… μετόπισθεν.
Προφανώς ο αριθμός αυτός διπλασιάζεται σε πρακτική βάση. Ενα πολύ μεγάλο πλήθος που δραστηριοποιείται γύρω από τον πολιτισμό, τον «φτωχό συγγενή» ή αλλιώς ένα από τα μεγαλύτερα θύματα της κρίσης, που όμως μετέχει με ποσοστό 2,8% στο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν. Το ταμείον είναι μείον και οι περικοπές στον χώρο του πολιτισμού συνθέτουν ένα μάλλον ζοφερό τοπίο. Μόνο στον τομέα της μουσικής, η Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Πνευματικής Ιδιοκτησίας ΑΕΠΙ έχει εγγεγραμμένα 12.746 μέλη. Από αυτούς 9.051 είναι καλλιτέχνες. Από την πλευρά του ο Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Εργων και Λόγου (ΟΣΔΕΛ) αριθμεί 3.000 συγγραφείς, μεταφραστές και άλλους που εργάζονται στον χώρο του βιβλίου, αριθμός που πολλαπλασιάζεται στη βάση δεκαετίας. Speziell, σύμφωνα με τα λεγόμενα των υπευθύνων του, ο αριθμός όσων έχουν συγγράψει κατ‘ αποκλειστικότητα ή έχουν συμμετάσχει στη δημιουργία κάποιου έργου στη διάρκεια των τελευταίων δέκα χρόνων ανέρχεται σε 55.000 ανθρώπους. Κατά την Ελληνική Στατιστική Αρχή ο συνολικός αριθμός απασχολουμένων (επιχειρηματίες, καλλιτέχνες, τεχνικοί, διοικητικό προσωπικό, λοιποί εργάτες, ταξιθέτριες κτλ.) σε κρατικά και δημοτικά θέατρα το διάστημα 2010-2011 ήταν 4.284, ενώ ο αριθμός των καλλιτεχνών που συμμετείχαν σε ομαδικές εκθέσεις το 2011 5.755.
Στον τομέα του κινηματογράφου περίπου 1.700 άνθρωποι εργάζονται σε φεστιβάλ, 980 απασχολούνται σε εταιρείες διανομής και 360 σε κινηματογραφικές αίθουσες, σύμφωνα με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. Εξακόσια είναι τα μέλη της Ενωσης Τεχνικών Ελληνικού Κινηματογράφου και Τηλεόρασης και 180 τα μέλη της Ενωσης Σεναριογράφων Ελλάδος. Σύμφωνα πάντοτε με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου 100 ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους γυρίστηκαν το 2011. Παρά τις κρούσεις μας η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών δεν μπόρεσε να μας δώσει στοιχεία για τον αριθμό των ελλήνων σκηνοθετών.
Η Γενική Γραμματεία Πολιτισμού αναφέρει ότι ως τις 31.12.2012 εργάζονταν 6.748 μόνιμοι και αορίστου χρόνου και 3.681 συμβασιούχοι στον τομέα του Πολιτισμού – στοιχεία που ισχύουν ανά τρίμηνο αλλά παρουσιάζουν μικρές διαφοροποιήσεις.
Μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων απαρτίζει το διδακτικό προσωπικό επαγγελματικών σχολών δραματικής τέχνης, χορού, Kino, μουσικών σχολών, ωδείων – in Summe 9.408 κατά το διάστημα 2010-2011 σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή. Σύμφωνα με την ίδια Αρχή, επίσης το 2010, 1.932 εργαζόμενοι απασχολούνταν σε βιβλιοθήκες. Αν προστεθούν τα παραπάνω νούμερα, έχουμε περίπου 100.000 ανθρώπους. Αραγε όλοι αυτοί καταφέρνουν να εξασφαλίζουν τα προς το ζην;
«Αδύνατον να ζήσεις γράφοντας βιβλία»
«Στην Ελλάδα είναι αδύνατον να ζήσει κανείς μόνο γράφοντας βιβλία» μας λέει η 46χρονη συγγραφέας Αμάντα Μιχαλοπούλου. «Οι χρυσές δεκαετίες του 1980 und sein 1990, όπου η λογοτεχνία ήταν μπεστ σέλερ και ο συγγραφέας ήταν κοινωνικά καταξιωμένος, έχουν περάσει. Οι πωλήσεις των βιβλίων έχουν μειωθεί σε δραματικό βαθμό και είναι φυσικό. Παλαιότερα έβλεπε κανείς κάποιους ανθρώπους στις τράπεζες με ένα βιβλίο στο χέρι. Σήμερα όλοι έχουν ένα απλανές βλέμμα: κοιτάνε μπροστά σαν να μην κοιτούν τίποτα».
Η ίδια προσπαθεί να βρει άλλους τρόπους, περισσότερο προσοδοφόρους, για να κάνει εκείνο που ξέρει να κάνει – «διότι δεν θα μπορούσα να κάνω κάποια άλλη δουλειά». Εχει, για παράδειγμα, έτοιμα δύο θεατρικά έργα (ένα για μικρούς και ένα για μεγάλους) που σκοπεύει σύντομα να τα παρουσιάσει και να ζητήσει συνεργασία από ομάδες που πιθανόν θα ενδιαφερθούν. Η Αμάντα Μιχαλοπούλου διδάσκει επίσης δημιουργική γραφή στο Μουσείο Ηρακλειδών αλλά και στην πολιτιστική εταιρεία της Κηφισιάς Πύρνα, ενώ κάνει και ιδιωτικά μαθήματα δουλεύοντας μαζί με ομάδες. «Νομίζω ότι αυτή η επιλογή μου σχετίζεται ψυχικά με την ανάγκη επικοινωνίας που νιώθω» εξηγεί. «Στην πεζογραφία έχεις πάντα ένα „κράτημα“, πρέπει να περιμένεις για να μιλήσεις. Το μόνο που θα μπορούσε να με κάνει να ανησυχήσω είναι ότι με όλα αυτά η δημιουργική ενέργεια πάει αλλού – και όχι στο γράψιμο. Εχω όμως τη βασική ελπίδα και αίσθηση ότι οι δραστηριότητες αυτές δουλεύουν υπέρ της γραφής. Είναι μια ελαφριά μετατόπιση των δραστηριοτήτων μου. Και όταν κάποιοι με ρωτούν „μα καλά, πώς είναι δυνατόν να γράφεις με τέτοια απελπισία τριγύρω;“, τους απαντώ: Τότε είναι που πιάνω το μολύβι».
«Απλώς εξασφαλίζω το φαγητό μου»
Η 59χρονη εθνική μας τραγωδός Λυδία Κονιόρδου θεωρεί ότι το θέατρο και ο μεγάλος αριθμός όσων το υπηρετούν από πολλές και διαφορετικές πλευρές δεν ταρακουνήθηκαν τόσο από την οικονομική κρίση. «Μόνιμες θέσεις δεν υπήρχαν ποτέ στο θέατρο, Δουλεύαμε κυρίως βάσει έργων και πάντα ψάχναμε για δουλειά. Βεβαίως οι δουλειές έχουν μειωθεί, τα πολυπρόσωπα έργα επίσης, οι ευκαιρίες είναι λιγότερες, ωστόσο στο τοπίο υπάρχει ένα ξεκαθάρισμα: οι καλές παραστάσεις πηγαίνουν καλά και επιβιώνουν».
Η Λυδία Κονιόρδου συμφωνεί ότι στην Ελλάδα υπάρχει ένας αριθμός θεάτρων δυσανάλογα μεγάλος σε σχέση με τον πληθυσμό. «Το ότι λειτουργούν, Jedoch, σημαίνει ότι κάποιοι παίρνουν χρήματα από αυτή τη δουλειά» προσθέτει. Κατά τη γνώμη της οι μεγάλοι χαμένοι στον θεατρικό χώρο αυτή την περίοδο είναι οι νέοι: «Υπάρχει μεγάλη προσφορά από τους νέους, τα παιδιά δύσκολα απορροφώνται και περισσότερο πληρώνουν για να δείξουν τη δουλειά τους παρά αμείβονται».
Η ίδια αισθάνεται τυχερή που συμμετέχει σε μια παράσταση όπως η «Οδύσσεια» του Μπομπ Γουίλσον στο Εθνικό Θέατρο. «Ο μισθός που παίρνω από το Εθνικό με τις μειώσεις που έχω υποστεί είναι περίπου ο ίδιος που έπαιρνα όταν καλλιτεχνικός διευθυντής ήταν ο Νίκος Κούρκουλος. Είναι μάλλον χαμηλός σε σχέση με τα χρόνια που βρίσκομαι στο θέατρο, αλλά από την εποχή που μαθήτευσα στον Κάρολο Κουν έχω μάθει να ζω με αυτά που βγάζω. Με τα χρήματα που παίρνω από το Εθνικό και από τις διδασκαλίες υποκριτικής (SS.: διδάσκει στο Κέντρο Αρχαίου Δράματος «Δεσμοί» και σε δραματικές σχολές) μπορώ να εξασφαλίζω το φαγητό μου. Εχω εγκαταλείψει την κεντρική θέρμανση, ζεσταίνομαι με μια σόμπα πετρελαίου όπως τότε που ήμουν φοιτήτρια στα Εξάρχεια, έχω ελαχιστοποιήσει τη χρήση του αυτοκινήτου και κινούμαι με ένα „παπάκι“ του ’80 και… δεν μπορώ να πληρώσω τα χαράτσια, τις εφορίες και τα λοιπά. Απλά κάνω πως δεν υπάρχουν».
«Η κρίση δεν κάνει υψηλή τέχνη»
Για τον 55χρονο εικαστικό καλλιτέχνη Τάσο Μαντζαβίνο η κρίση δεν πρόκειται να αναδείξει τα καλά έργα και τους αξιόλογους καλλιτέχνες. «Η κρίση χτυπάει αυτούς που έχουν πάρει την τέχνη στα σοβαρά. Τα χυδαία εμπορικά έργα παραμένουν εμπορικά. „Τιμωρείται“ η καλή ζωγραφική, με τους συλλέκτες να εμφανίζονται σαν… μαυραγορίτες και να ζητούν να πατήσουν πάνω στην ανάγκη του καλλιτέχνη για να αγοράσουν φθηνά έργα» λέει. «Κατά τη γνώμη μου η κρίση δεν κάνει υψηλή τέχνη. Εκτός αν μιλάμε για ήρωες». Ο ίδιος δεν γνωρίζει συναδέλφους του που αντιμετωπίζουν ακραίες καταστάσεις φτώχειας, αλλά είναι σίγουρος πως επιβιώνουν μόνον όσοι έχουν φροντίσει να έχουν ένα κομπόδεμα στην άκρη.
«Δεν θεωρώ ότι οι νέοι σκηνοθέτες διαφέρουν σε οτιδήποτε από άλλους νέους εργαζόμενους από άλλους χώρους, υπό το πρίσμα ότι όλοι αυτοί υπόκεινται σε μεγάλες περιόδους ανεργίας, εργασιακές συνθήκες με κακοπληρωμένες αποδοχές, χρωστούμενα που παραγράφονται και μια βιομηχανία υπό κατάρρευση» μας λέει ο 31χρονος κινηματογραφιστής Γιώργος Ζώης.
«Στην περίπτωσή μου, λόγω της πορείας των ταινιών μου, μπορώ και ζω από το επάγγελμά μου εξαιτίας εργασιακών προτάσεων που μου έγιναν μετά τα φεστιβάλ και των βραβείων και των πνευματικών δικαιωμάτων από το εξωτερικό. Αλλά αυτό δεν έγινε από καμία επιχειρηματική οικονομική ανάπτυξη ούτε αποτελεί μια αχτίδα φωτός για τους νέους στους καιρούς μας. Δεν θέλω να χαρίσω την τυχαία ατομική μου πορεία ως άλλοθι σε ένα ξεπεσμένο σύστημα που αγωνιά να ωραιοποιήσει εκβιαστικά την πραγματικότητα από μεμονωμένες εξαιρέσεις. Η ελληνική καθημερινότητα δεν χωράει κανέναν μας».
Λογοτεχνικές βραδιές… χωρίς έναν καφέ
Η περιρρέουσα απελπισία δεν εμπόδισε τον 41χρονο μεταφραστή Δημήτρη Αλεξάκη, γιο του συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη, να δημιουργήσει μαζί με μια νέα ομάδα συνεργατών – τη γυναίκα του, ηθοποιό και σκηνοθέτρια Φωτεινή Μπάνου, τον κοινωνιολόγο Αρη Ασπρούλη και τη θεατρολόγο Τέτα Αποστολάκη – τον χώρο πολιτιστικών δράσεων Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων στην Κυψέλη (Κύπρου 91Α), όπου τις δεκαετίες του 1960 und sein 1970 επισκευάζονταν και συναρμολογούνταν ασπρόμαυρες τηλεοράσεις. Το Κέντρο άνοιξε τις πύλες του στο κοινό τον Νοέμβριο του 2012.
«Δημιουργήσαμε κάτι καινούργιο σε μια εποχή όπου όλα είναι εναντίον» λέει ο Δημήτρης Αλεξάκης. «Και συνειδητοποιούμε ότι μήνα με τον μήνα η κρίση βαθαίνει ολοένα πιο πολύ. Ο χώρος γεμίζει ασφυκτικά, για παράδειγμα, στις λογοτεχνικές βραδιές που διοργανώνουμε από όσους παραμένουν επί τρεισήμισι ώρες με διάθεση για συζήτηση και συμμετοχή, χωρίς όμως να παίρνουν ούτε έναν καφέ. Και αυτό για εμάς είναι καταστροφικό, καθ‘ ότι έχουμε ποντάρει να βγάλουμε τα έξοδά μας από το μικρό μπαρ του χώρου. Κακά τα ψέματα. Χρειάζεται πάθος και να διακινδυνεύσει κανείς την όποια οικογενειακή περιουσία για να καταφέρει να επιβιώσει σε αυτόν τον χώρο δημιουργώντας κάτι καινούργιο αυτή την εποχή. Εμάς μας στήριξαν οι γονείς μας, που δεν ήταν πλούσιοι, αλλά θεώρησαν ότι τίθεται ζήτημα αξιοπρέπειας. Και ό,τι κερδίζουμε το διαθέτουμε στον χώρο. Ja, „μπαίνουμε μέσα“ κάθε μήνα και έχουμε και μικρό παιδί, αλλά είμαστε υπερήφανοι γι‘ αυτό που κάνουμε και δεν σκοπεύουμε να το σταματήσουμε. Απλά περιορίζουμε συνεχώς τα έξοδά μας».
Quelle : tovima.gr
Allgemein

Συνεχίζεται η λατρεία του κόκκινου στην Triumph

Μετά τη σχετική επιλογή για τα υποπλαίσια των «άγριων» R εκδόσεων των Speed Triple, Street Triple και Daytona, ήρθε η ώρα για ένα ζωηρό μπορντό και σε όλο το πλαίσιο της Bonneville SE 2013.

Η εικονιζόμενη μοτοσυκλέτα δεν έχει εμφανιστεί ακόμα στο επίσημο website της Triumph, αλλά ήδη φιγουράρει στους καταλόγους των καταστημάτων στην Αγγλία, όπως ακριβώς τη βλέπετε.

Οι ελάχιστες πληροφορίες μέχρι στιγμής, δείχνουν ότι το μοντέλο έχει δεχτεί μόνο νέο μέικαπ. Ως προς τον hardware εξοπλισμό, πρόκειται για μια κανονικότατη Bonneville από την κορυφή ως τα νύχια.

Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι το κόκκινο σωληνωτό πλαίσιο, τα κόκκινα φτερά και η κόκκινη λωρίδα κατά μήκος του ρεζερβουάρ. Η υπόλοιπη επιφάνειά του είναι βαμμένη σε μαύρο ματ χρώμα, όπως και ο κινητήρας.

Είναι πάντως μια όμορφη δουλειά, που φέρνει αρκετά σε ιταλική έμπνευση και ταιριάζει στην τελευταία εκδοχή της Bonneville. Πριν δύο χρόνια οι Βρετανοί εγκατέλειψαν την αισθητική του ’60 με τις ακτίνες και προσχώρησαν στα «Σέβεντις» με ένα ζευγάρι χυτές ζάντες.

Quelle : newsbeast.gr

Allgemein

Petros Kostopoulos: Er erklärt, warum er Eleni Menegaki nicht zu seiner Show einlädt

In der erfolgreichen Show von RIK1 aus Zypern „TET A TET“ und Tassos Tryfonos, Es sprach Petros Kostopoulos, unter anderem über die Depression, die er durchgemacht hat, sondern auch aus den Gründen, aus denen er nicht angerufen hat – und auch nicht anrufen darf- in seiner Show Eleni Menegaki.

„Ich habe in meinem Leben eine schlimme psychologische Phase durchgemacht, eine Phase der Depression, wo die Pillen wie Hagel fielen. Aber es kam zu einem Punkt, an dem ich sagte, dass ich es nicht mehr will. Ich habe noch nie in meinem Leben Aspirin genommen! Als ich jung war, war ich Sportler und immer ein Befürworter eines gesunden Lebensstils. Das hat mich zum Lachen gebracht! Aber ich nahm Tabletten, weil ich nicht aufwachen konnte, aus dem Bett kommen, eine Treppe hinaufsteigen, Das Telefon klingelte und meine Hand zitterte, Ich hatte Angst vor dem Universum. Dieser Zeitraum dauerte ein Jahr! Dieses Jahr, Ich war in meinem Haus eingesperrt und schaute Hunderte von Filmen, Amerikanische Serie und ich wurden von Jenny auf alle möglichen Arten verwöhnt. Mit dem Guten und dem Schlechten“, sagte Petros Kostopoulos, Als Tasos Tryphonos ihn fragte, ob er überhaupt nachdenke, durch die Depression, die er durchgemacht hat, die Möglichkeit eines Selbstmordes, er antwortete: „Wenn man Kinder hat, Familie...Es kommt zu dir! Viele Leute sagen, dass sie sich umbringen werden. Du denkst darüber nach... aber mein Sohn geht an mir vorbei und ruft „Papa-Papa.“!”, Du siehst seine glänzenden kleinen Augen, die dich ansehen, und so etwas kannst du nicht tun. Selbstmord bestraft dich nicht. Sie schaden Ihren Kindern und Ihrer Familie“.

Was sein Leben heute betrifft: „Ich habe keine Beschwerden! Ich habe drei Freunde und wir treffen uns oft. Jeden Montag, Mittwoch und Freitag, Wir treffen uns und haben eine gute Zeit (…) Mir geht es nur um meine Familie und meine drei Kinder. Sonst nichts. Ich möchte zu allen freundlich sein, Ich möchte Recht haben, aber es geht mich nichts an, die meisten, nichts als meine Familie“, sagte Petros Kostopoulos.

Ende, auf die Frage, warum er Eleni Menegaki in seiner Show nicht anruft, erklärte der ANT1-Moderator: „Er würde wahrscheinlich nicht kommen. Was wäre, wenn er käme, hätte Fernseheinschaltquoten für Klatsch. Y‘ das und sie würde nicht selbst kommen, für‘ das und ich würde sie auch nicht anrufen. Eleni geht es gut, Die Frau hat ihre Wahl getroffen und ich finde ihre Wahl sehr mutig, weil er sie sehr schlecht bezahlen konnte, aber das ist es, Mehr möchte ich zu Eleni nicht sagen“.

Quelle : yupiii.gr