Μεγάλη έκθεση στο Βερολίνο για το θρησκευτικό, πολιτικό και κοινωνικό πρόσωπο της πόλης

Μια γέφυρα πολιτισμού, εμπιστοσύνης και συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας κατασκευάζεται αυτές τις ημέρες στο Βερολίνο, λίγα βήματα μακρύτερα από το παλαιό ψυχροπολεμικό τείχος: Το Μουσείο Martin-Gropius-Bau στην Νιντερκιρχνερστράσε -απέναντι από το γερμανικό Υπουργείο Οικονομίας- ετοιμάζεται να υποδεχτεί την έκθεση «Ολυμπία: Μύθος, λατρεία, αγώνες», η οποία θα δώσει την ευκαιρία στους γερμανούς επισκέπτες να γνωρίσουν τον τόπο, τους ανθρώπους, την καθημερινότητα και την ιστορία της ιερής πόλης-συμβόλου των Ολυμπιακών Αγώνων και να παρακολουθήσουν τη γέννηση του αθλητικού ιδεώδους.

Με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες που αρχίζουν στο Λονδίνο σε λίγες ημέρες, η έκθεση θα παρουσιάσει σε 3.500 τ.μ. μέσα από 1.000 εκθέματα τον ιερό τόπο της αρχαίας Ολυμπίας και πολλές πτυχές της αρχαιοελληνικής λατρείας και του καθημερινού βίου «γνωστές σε εσάς τους Έλληνες, αλλά άγνωστες στο ευρύ κοινό της Ευρώπης, τις οποίες πρέπει να καταδείξουμε και να εξηγήσουμε», τόνισε ο Γκέρεον Ζίβερνιχ, διευθυντής του Μουσείου Martin-Gropius-Bau, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στην Αθήνα, το μεσημέρι της Τρίτης 24 Juli, στην οποία συμμετείχαν επίσης ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού (ΥΠΑΙΘΠΑ) Κώστας Τζαβάρας, ο διευθυντής του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού Ελευθέριος Οικονόμου, η γενική γραμματέας Πολιτισμού ΥΠΑΙΘΠΑ Λίνα Μενδώνη και η γενική διευθύντρια Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς Μαρία Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη.

«Μέσα από την έκθεση γίνεται εμφανές τι έχει προσφέρει η Ελλάδα στην Ευρώπη», σχολίασε ο γερμανός διευθυντής και ο έλληνας αναπληρωτής υπουργός παρατήρησε ότι στην ταραγμένη εποχή μας, και ανήμερα του εορτασμού των 38 χρόνων από την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα, «η Ολυμπία σηματοδοτεί την πορεία του πολιτισμού της ανθρωπότητας, αντιτείνει το αιώνιο στο φθαρτό και στέλνει μήνυμα ισχυρό που θυμίζει πως ο „ελληνικός τρόπος“ εξακολουθεί να εμπνέει και να συγκινεί τους λαούς του κόσμου».

Η έκθεση διαρθρώνεται σε τρεις βασικές θεματικές ενότητες. Στην πρώτη παρουσιάζεται η ιστορία του αρχαίου ιερού της Ολυμπίας από την αρχή της 1ης π.Χ. χιλιετίας ως το τέλος των ρωμαϊκών χρόνων, καταδεικνύεται η πολιτική διάσταση της Ολυμπίας και η συμβολή της στη διαμόρφωση του ελληνισμού και παρουσιάζεται, μέσα από αναθήματα, αναπαραστάσεις σε αγγεία και άλλα ευρήματα, η θρησκευτική λειτουργία του ιερού, οι θεότητες και οι ήρωες που λατρεύονταν και οι λατρευτικές τελετές που λάμβαναν χώρα εκεί.

Η δεύτερη ενότητα παρακολουθεί την ιστορία των ανασκαφών και των ερευνών στην αρχαία Ολυμπία, από γάλλους αρχαιολόγους κατ‘ αρχάς το 1829 και από γερμανούς αρχαιολόγους το 1875, ακολουθώντας το νήμα των αρχαιολογικών ανασκαφών στην περιοχή μέχρι τις μέρες μας.

Η τρίτη ενότητα εστιάζει στον αθλητισμό στην Ολυμπία και στην κοινωνική του σημασία. Στις αίθουσες που θα φιλοξενήσουν την ενότητα αυτή, οι επισκέπτες της έκθεσης θα δουν δίσκους, αλτήρες και άλλα αθλητικά όργανα και μέσα από αγγειογραφίες και ψηφιακές αναπαραστάσεις θα ενημερωθούν για τα είδη των αρχαίων αθλημάτων. Θα έχουν επίσης την ευκαιρία να θαυμάσουν προσωπογραφίες διακεκριμένων θεατών των Αγώνων αλλά και νομίσματα και μετάλλια που επιβεβαιώνουν την πανελλήνια σημασία των Αγώνων.

1.000 εκθέματα – 150 εκτίθενται σε παγκόσμια πρεμιέρα

Από ελληνικά μουσεία προέρχονται τα περισσότερα εκθέματα της έκθεσης, κυρίως από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και το Νομισματικό Μουσείο. Συνολικά 564 αρχαία έργα θα αναχωρήσουν για το Βερολίνο, μαζί με τρία σύγχρονα αντίγραφα, δύο μακέτες και οκτώ σύγχρονα αναμνηστικά μετάλλια. Στην έκθεση δανείζουν εκθέματα συνολικά 21 μεγάλα ευρωπαϊκά μουσεία και ιδρύματα, μεταξύ των οποίων το Μουσείο του Λούβρου, το Βατικανό Μουσείο, το Αρχαιολογικό Μουσείο και η Γλυπτοθήκη του Μονάχου και το Εθνικό Μουσείο της Ρώμης.

150 ελληνικά ευρήματα που προέρχονται από ανασκαφές της τελευταίας δεκαετίας στις Μυκήνες και αλλού θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά στο ευρύ και στο επιστημονικό κοινό και θα δημοσιευθούν στον κατάλογο που θα συνοδεύει την έκθεση.

Ακριβώς 40 χρόνια μετά την τελευταία έκθεση με θέμα τους Ολυμπιακούς Αγώνες στη Γερμανία, das 1972, στην Ολυμπιάδα του Μονάχου, πρώτη φορά τόσο μεγάλος αριθμός ελληνικών εκθεμάτων διασχίζει τα σύνορα και δανείζεται εκτός Ελλάδος, «γεγονός που εκφράζει εμπιστοσύνη και αποτελεί εκδήλωση του στενού δεσμού μεταξύ των δύο χωρών», υπογράμμισε ο διευθυντής του Μουσείου Martin-Gropius-Bau.

Η έκθεση, η οποία ετοιμάζεται από το 2010, διοργανώνεται με πρωτοβουλία του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού στο Βερολίνο και συνδιοργανωτές το Moυσείο Martin-Gropius-Bau, το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο και τη Συλλογή Αρχαιοτήτων Κρατικών Μουσείων Βερολίνου και τελεί υπό την αιγίδα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια και του Προέδρου της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας κ. Γιοάχιμ Γκάουκ.

Κατάλογοι στα γερμανικά, στα αγγλικά και στα ελληνικά συνοδεύουν την έκθεση, με δοκίμια και περιγραφές των εκθεμάτων, καρπός συνεργασίας 60 διακεκριμένων ελλήνων και ξένων επιστημόνων.

Αν πάντως η φιλόδοξη έκθεση φαίνεται δαπανηρή πολυτέλεια για την αλγεινή οικονομία του ελληνικού κράτους, ο διευθυντής του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού Ελευθέριος Οικονόμου, απαντώντας σε ερώτηση, διευκρίνισε ότι «το ελληνικό δημόσιο δεν επιβαρύνθηκε καθόλου με τα έξοδα της διοργάνωσης». Γερμανοί και έλληνες ιδιώτες στηρίζουν με χορηγίες την έκθεση, μεταξύ των οποίων η German Savings Banks και τα ελληνικά ιδρύματα Λάτση και Λεβέντη, ενώ το Κατάρ θα χρηματοδοτήσει την έκδοση του αγγλικού και του ελληνικού καταλόγου.

Η έκθεση θα φιλοξενηθεί από τις 30 August 2012 ab 7 Januar 2013 στο Μουσείο Martin-Gropius-Bau στο Βερολίνο και στη συνέχεια θα μεταφερθεί στη Ντόχα του Κατάρ, όπου θα παρουσιαστεί στο Αθλητικό και Ολυμπιακό Μουσείο από τις 28 Marz 2013 ως τα τέλη Οκτωβρίου 2013, συμπληρωμένη με παράρτημα για την ιστορία των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων, όπου θα παρουσιαστούν και τεκμήρια από τους Αγώνες της Αθήνας το 1896 und die 2004. Τελικός προορισμός της έκθεσης θα είναι το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας, όπου θα τη δούμε τον χειμώνα του 2014.

Quelle : tovima.gr

«Ιτε παίδες Eλλήνων, ελευθερούτε πατρίδα» ήχησαν οι «Πέρσες» του Αισχύλου

Η έρευνα διεξάγεται από τον περασμένο Μάιο από αμερικανικό Πανεπιστήμιο

Ενα ξύλινο άροτρο του 7ου π.Χ. αιώνα εντόπισαν σε 6,5 μέτρα βάθος τα μέλη της αμερικανικής αρχαιολογικής αποστολής του Πανεπιστημίου της Notre Dame στην αρχαία πόλη Βουθρωτό στην Αλβανία. Το αντικείμενο ήρθε στο φως κατά τις ανασκαφές της τελευταίας εβδομάδας και είναι μεγάλης σημασίας, καθώς είναι το πρώτο ξύλινο εύρημα όχι μόνον της περιοχής αλλά σε όλα τα Βαλκάνια.

Εξάλλου θα πρέπει να θεωρείται, ότι είναι ελληνικό, καθώς τον 7ο π.Χ. αιώνα ιδρύθηκε η ελληνική αποικία του Βουθρωτού, η οποία αργότερα στη Ρωμαϊκή εποχή γνώρισε επίσης μεγάλη άνθηση ενώ στη συνέχεια απέκτησε και χριστιανική επισκοπή.

Αυτό το άροτρο δηλαδή, που διατηρήθηκε βυθισμένο στο νερό, όπως όλα τα ερείπια της αρχαίας πόλης που ήταν παράλια προέρχεται από τα πρώτα ελληνικά χρόνια της ζωής του Βουθρωτού. Κάτι ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί τα σωζόμενα σήμερα κατάλοιπα της πόλης χρονολογούνται στην Ρωμαϊκή και Βυζαντινή εποχή.

Η έρευνα διεξάγεται από τον περασμένο Μάιο από την αμερικανική αρχαιολογική αποστολή του Πανεπιστημίου Notre Dame της Ινδιάνας υπό τον αρχαιολόγο Ντέιβιντ Χερνάντεζ, που για πρώτη συγκέντρωσε για το σκοπό αυτό 55 ειδικούς μεταξύ των οποίων αρχαιολόγοι, ανθρωπολόγοι, βιοαρχαιολόγοι, γενετιστές, ιστορικοί αλλά και φοιτητές από την Αλβανία, USA, Italien, Ουγγαρία, Griechenland, Τσεχία κ.ά. Σημαντικό εύρημα εφέτος εξάλλου ήταν και το πρόπυλο ενός κτηρίου που είχε υψηλούς κίονες και δάπεδο στρωμένο με λίθινες πλάκες.

Auch: Mehr als 250 ήταν τα νομίσματα διαφόρων εποχών που ήρθαν στο φως μαρτυρώντας τις αναπτυγμένες σχέσεις του Βουθρωτού με τις χώρες της Μεσογείου σε όλη την αρχαιότητα. Τα αγγεία, ιδίως αυτά του 4ου και 3ου π.Χ. αιώνα είναι εξαιρετικής ποιότητας και τέχνης, μία απόδειξη του υψηλού βιοτικού επιπέδου των κατοίκων αλλά και του εύρους του εμπορίου. Χάλκινα αντικείμενα, πόρπες, κοσμήματα και γυάλινα αγγεία, σπάτουλες αλλά και τμήματα γλυπτών (κυρίως άκρα: χέρια και πόδια) συμπληρώνουν τη φετινή συγκομιδή ενώ ευχάριστη έκπληξη από τη Μεσαιωνική εποχή υπήρξε μία σφυρίχτρα που πιθανότατα χρησιμοποιούνταν για το κάλεσμα των γερακιών.

Ιδιαιτέρως σημαντική εξάλλου αποδείχθηκε η επιφανειακή αρχαιολογική έρευνα στην περιοχή κατά την οποία συλλέχθηκαν παλαιολιθικά και νεολιθικά οστά και αντικείμενα, όπως κεραμικά, που αποδεικνύουν την παλαιότατη κατοίκηση στο χώρο.
Το Βουθρωτό βρίσκεται σε απόσταση 20 περίπου χιλιομέτρων από τους Αγίους Σαράντα και ήταν μία πόλη που διατηρήθηκε μέσα στους αιώνες αλλάζοντας κυρίαρχους.

Μετά τους Ρωμαίους στα παλαιοχριστιανικά χρόνια ήταν μία από τις δώδεκα πόλεις που αποτελούσαν την επαρχία της Ηπείρου, στο Μεσαίωνα μάλιστα αναφέρεται ως σημαντικό φρούριο. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους πέρασε στον Δεσπότη της Ηπείρου ενώ οι κατακτητές εναλλάσσονταν (Σικελοί, Ναβάρροι, Βενετοί κ. ά.) με ενδιαφέρον κυρίως για τα πλούσια ιχθυοτροφεία της. Ως πόλη εγκαταλείφθηκε τον 15ο αιώνα λόγω του υγρού εδάφους της.

Sein Ruhm hat sich weltweit verbreitet, sein Prestige wird international auferlegt

Heute drei Jahre für das Akropolismuseum mit seinen Besuchern, die das berühren 5 Millionen, Sein Ruf hat sich auf der ganzen Welt verbreitet und sein Ansehen soll international auferlegt werden.

Ein Jubiläum, das zu Recht mit Stolz in dieser für das Land besonders kritischen Zeit gefeiert wird, geschweige denn das Museum, Selbst im letzten Jahr operierte es mit eigenen Einnahmen, ohne den Staatshaushalt zu belasten. "Einige Leute denken, dass Kultur und Museen in schwierigen Zeiten ein unnötiger Luxus sind. Wir haben andere Dinge erlebt ", sagte der Präsident des Akropolis-Museums am Mittag, Professor Mr.. Dimitris Pantermalis. "Wir haben gewöhnliche Menschen gesehen, die sich von ihrem Spaziergang in den Museumshallen bewegten und tief Luft holten, um dem grauen Alltag zu entkommen. Besucher schauen neben den verbrannten Statuen der persischen Katastrophe, die Meisterwerke, die unmittelbar danach geboren wurden, automatisch die Parallele zu den Möglichkeiten des nächsten Tages nach der aktuellen Wirtschaftskrise ziehen ", er fügte hinzu.

Die Hallen scheinen vom attischen Licht und vom Glanz der Marmorstatuen, speziell für heute, in der Tat und unter den Klängen der klassischen Live-Musik, begrüßt das Museum das seit letztem Monat vermehrte Publikum mit Veränderungen, Verbesserungen, Schweißen von Fragmenten in den Skulpturen, die somit eine vollständigere Form annehmen, aber auch unter Freilegung der beiden Metopen, die vom Parthenon abstammen, um vor Verschleiß geschützt zu werden.

"Das Akropolis-Museum hat in diesen Jahren eine führende Rolle im internationalen Dialog mit den anderen Museen der Welt gespielt und Stereotypen beseitigt.", sagte die Hausmeisterin Kulturministerin Frau Tatiana Karapanagioti anlässlich des Jubiläums. Und was die Skulpturen des Parthenons betrifft, die sich im British Museum befinden: "Ich wünschte, sie würden kommen! Aber auch wenn sie nicht zurückkehren, Wir haben hier bereits ein Wunder. Ein erstaunliches Museum, magisch und vor allem unsere!», er fügte hinzu. Nachdem er seine Geburt seit der Ausgrabungszeit beobachtet hatte, Nachdem sie den gesamten Prozess Schritt für Schritt mit ihrem Objektiv aufgenommen hatte, konnte Frau Karapanagioti ihn von Anfang bis Ende als ihr Zuhause fühlen.

In Bezug auf ihre Amtszeit im Kulturministerium hatte die Ministerin auch interessante Erfahrungen zu teilen.: "Mir wurde klar, dass der öffentliche Sektor funktioniert, Zumindest was ich im Kulturministerium getroffen habe ", er sagte. "Wenn Sie unterwegs sind, können Sie leicht kritisieren, aber von innen erkennt man die Schwierigkeit der Dinge. Also werde ich von nun an mehr vergeben ". Die Förderung der NSRF-Projekte und die Öffnungszeiten von Museen und archäologischen Stätten waren ihre Prioritäten., die trotz ihrer kurzen Anwesenheit im Ministerium tadellos gedient wurden. Im Rahmen seiner Zuständigkeiten wurde auch auf die Ausgabe des alten Akropolis-Museums verwiesen (auf dem Berg) an die gemeinsame Körperschaft KAS und KSNM mit der Frage ihrer Erhaltung oder ihres Abrisses.

Ein "lustiger" Vorfall verhinderte jedoch, dass sie und der Generalsekretär des Kulturministeriums (bis zu diesem Moment) Frau Lina Mendoni, deren Name bezieht sich auf die nächste Regierung, die pünktlich eintrifft, da die Wache am Eingang der Makrygianni-Straße sie nicht erkannte und nicht passieren ließ!

Neue Maßnahmen wurden auch von Herrn angekündigt. Pantermalis mit der ersten Erweiterung des Cafés im Erdgeschoss, wo wir saßen, im Freien über der Ausgrabung. Gleich darunter soll ein Museum der Ausgrabung entstehen, wo sie ungefähr ausgesetzt werden 1500 Fundamente, jetzt im Lager. Was das Hervorheben der Ausgrabung selbst betrifft, die ungefähr zählt 3 Morgen… Schauen wir uns die Bank von Griechenland an, die die Reserve des Museums "gekürzt" hat. Speziell, als Mr.. Pantermalis von 3,7 Million. nur noch euro 900.000, Daher wird nun der Sponsor gesucht, der bei der Durchführung des Projekts helfen wird, für die jedoch ein Jahr erforderlich ist.

Die Aktion auf Licht in der Antike ist interessant, was am beginnen wird 27 Juni. Ausgelöst durch die goldene Lampe, die laut Quellen das Nachtlicht im Erechtheion beleuchtete, emblematische Exponate des Museums, wie die Bronzetrireme – Lampe, Das ebenfalls im Erechtheion gefundene Exemplar wird in den Vitrinen gekennzeichnet, während am Eingang eine spezielle Broschüre verteilt wird.

Im Juli wird die kleine Ausstellung über die Farbe, die in den archaischen Skulpturen des Museums noch erhalten ist, auf der Grundlage von Forschungsarbeiten präsentiert., das ist in Bearbeitung. Der Peploforos Kori, Modell davon ist mit den aus dieser Studie erhaltenen Farben gefärbt, wird der Vorschlag der Wissenschaftler des Akropolis-Museums zu diesem Thema sein. "Bisher hat sich die Farbe der Tochter dreimal geändert", sagte charakteristisch Herr. Pantermalis versichert auch, dass das Endergebnis erhebliche Abweichungen von den farbigen archaischen Skulpturen aufweisen wird, vor einigen Jahren von deutschen Wissenschaftlern vorgestellt.

Quelle : tovima.gr

Υπογράφηκε η σύμβαση για την ανάθεση της μελέτης του έργου

Στο δρόμο της αποκατάστασης μπαίνει το αρχαίο θέατρο της Σπάρτης ύστερα από υπογραφή της σύμβασης για την ανάθεση της μελέτης του έργου. Την αρχιτεκτονική αποτύπωση, την τεκμηρίωση των στοιχείων του θεάτρου και τις προτάσεις για την συντήρηση και εν τέλει για την αποκατάστασή του θα περιλάβει η μελέτη, η οποία θα υλοποιηθεί μέσω δωρεάς ύψους 111.000 ευρώ από το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος.

Πρόκειται για μία πρωτοβουλία του «Διαζώματος», στα γραφεία του οποίου άλλωστε υπογράφηκε η σύμβαση από τον πρόεδρό του κ. Σταύρο Μπένο και τον μελετητή αρχιτέκτονα – μηχανικό κ. Γουλιέλμο Ορεστίδη, παρουσία του κ. Μανόλη Κορρέ, καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Η μελέτη περιλαμβάνει τις αρχιτεκτονικές αποτυπώσεις του μνημείου, την καταγραφή της παθολογίας του, την έρευνα αρχείου και την συλλογή φωτογραφικού υλικού και λοιπών τεκμηρίων για τις ανασκαφικές έρευνες, την καταγραφή και τη διερεύνηση διάσπαρτων αρχιτεκτονικών μελών και τέλος τις προτάσεις για την αποκατάσταση και ανάδειξη του θεάτρου.

Να σημειωθεί ότι το ρωμαϊκό θέατρο της Σπάρτης είναι ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της αρχαίας Ελλάδας καταλαμβάνοντας περί τα 14.000 T. M. στην ακρόπολη της Σπάρτης. Στην αρχαιότητα θεωρείται ότι μπορούσε να φιλοξενήσει περί τους 16.000 θεατές, σήμερα όμως είναι ορατό μόνον ένα μέρος του καθώς δεν έχει ανασκαφεί πλήρως.

Το συνολικό πλάτος του θεάτρου είναι 114 μέτρα και το κοίλον του ήταν χωρισμένο σε δύο διαζώματα (θέατρο και επιθέατρο). Το κυρίως θέατρο είχε εννέα κερκίδες με 30 σειρές εδράνων ενώ το επιθέατρο είχε 16 mit 20 σειρές εδράνων. Πάνω από το επιθέατρο μάλιστα και περιμετρικά σε αυτό είχε κατασκευαστεί στοά ώστε να καταφεύγουν εκεί οι θεατές σε περίπτωση βροχής. Οσο για τη σκηνή αρχικώς ήταν ξύλινη και κινητή (μεταφερόταν πάνω σε τροχούς) αλλά αργότερα κατασκευάσθηκε μόνιμη από πέτρα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει εξάλλου ο ανατολικός αναλημματικός τοίχος του κοίλου, πάνω στο λευκό μάρμαρο του οποίου αναγράφονταν τα ονόματα των αξιωματούχων της πόλης σε ετήσια βάση αποτελώντας έτσι ένα «λίθινο» αρχείο της Σπάρτης.

Το θέατρο εγκαταλείφθηκε περί τον 4ο μ. Χ. αιώνα ενώ στο Μεσαίωνα το κοίλον του καλύφθηκε από οικίες, χωρίς να λείψουν και από αυτό το μνημείο, οι αφαιρέσεις λίθων προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για νεώτερες κατασκευές.

Quelle : tovima.gr

Η αρχαία τραγωδία σε σύγχονη σκηνοθεσία της Πόλυ Φίντλεϊ κάνει την έκπληξη

Η «Αντιγόνη» του Σοφοκλή θριαμβεύει στο Λονδίνο και κερδίζει το βρετανικό κοινό μέσα από την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας, όπου και παρουσιάζεται αυτή την εποχή. Η αρχαία τραγωδία, στην πλήρως εκσυγχρονισμένη σκηνοθεσία της 29χρονης σκηνοθέτιδας Πόλυ Φίντλεϊ (Polly Findlay), er hat, κυριολεκτικά, κάνει την καλοκαιρινή έκπληξη αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές τόσο για την οπτική της όσο και για ερμηνείες των πρωταγωνιστών. Για «συγκλονιστική αναβίωση» γράφουν οι Financial Times, για «εξαιρετικές ερμηνείες» ο Observer και οι Times. Ο Κρίστοφερ Εκλεστον (Christopher Eccleston) που υποδύεται τον Κρέοντα και η Τζόντι Γουίτακερ (Jodie Whittaker) που ερμηνεύει την Αντιγόνη ηγούνται ενός θιάσου που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Ξεχωρίζει και ο Τζέιμι Μπάλαρντ (Jamie Ballard) στον ρόλο του (τυφλού) μάντη Τειρεσία, με μισοκαμένο πρόσωπο.

Τοποθετημένη μέσα σε ένα γραφείο της εποχής μας, που κατά τη διάρκεια της παράστασης μετατρέπεται σε κυβερνητικό γραφείο, η «Αντιγόνη» στην εκδοχή της Φίντλεϊ παραπέμπει, ευθέως, στο σύγχρονο πρόσωπο της εξουσίας. Πίσω από το γραφείο δεσπόζει καθισμένος ο Κρέων ενώ ο Χορός, μια σειρά από πολιτικούς και στρατιωτικούς συμβούλους, συζητά για την αποστολή ενός δελτίου Τύπου που αφορά στο τέλος του Θηβαϊκού Πολέμου.

Με την αρωγή του σκηνογράφου (Σούτρα Γκίλμουρ / Soutra Gilmour) και του μεταφραστή (η παράσταση χρησιμοποιεί τη μετάφραση του 1980 του Nτον Τέιλορ / Don Taylor), η Φίντλεϊ, που καταπιάστηκε για πρώτη φορά με το αρχαίο δράμα, χτίζει έναν σύγχρονο κόσμο όπου το ιδιωτικό με το δημόσιο μπλέκονται σε μια ανελέητη αντιπαράθεση. Τολμηρή αλλά σίγουρη για τις επιλογές της η σκηνοθέτις χωρίς να προδώσει τον μύθο, τον τοποθετεί στα γρανάζια της πολιτικής εξουσίας του 21ου αιώνα. «Μήπως τελικά το γράμμα του νόμου έχει κι αυτό τα όριά του;», αναρωτιέται μέσα από την «Αντιγόνη» και μαζί το κοινό που μοιάζει σαν να ανανακάλυψε ξανά τον Σοφοκλή.

Απλή και κατανοητή, αυτή η «Αντιγόνη», σύμφωνα πάντα με τους κριτικούς, καταφέρνει να μείνει πιστή στον Σοφοκλή και να επιβεβαιώσει ότι κείμενα όπως αυτό δεν ανήκουν τυχαία στα μεγάλα κλασικά και διαχρονικά: Γιατί εξακολουθούν να λειτουργούν στο σήμερα με τη μορφή του κατεπείγοντος.

 Quelle : tovima.gr