Vendredi, 14 Février 2020
Των Βαλεντίνων η Γιορτή, μας δίνει ευκαιρίες.
source: https://yannispoetry.blogspot.com/2020/02/blog-post_70.html
<><><><><><><><><><><><>Να Αγαπιόμαστε… Ειλικρινά.
source: https://yannispoetry.blogspot.com/2020/02/blog-post_70.html
<><><><><><><><><><><><>Να Αγαπιόμαστε… Ειλικρινά.
Τὰ τελευταῖα χρόνια, ὅλο καὶ περισσότερα ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα στὴν Εὐρώπη καὶ τὴν Ἀμερικὴ προσθέτουν στὸ πρόγραμμά τους τὴν διδασκαλία τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν. Ὄχι μόνον σὲ ἀκαδημαϊκὸ ἐπίπεδο, ἀλλὰ κυρίως στὴν πρωτοβάθμια ἐκπαίδευση.
Τί εἶναι αὐτὸ ποῦ προκαλεῖ τόσο μεγάλο ἐνδιαφέρον στὴ γλώσσα τῶν προγόνων μας; Εἶναι τελικὰ μιὰ « νεκρὴ » γλώσσα; Ἐὰν ναί, τότε γιατί ἀσχολοῦνται τόσο πολὺ μὲ τὴν διδασκαλία της; Ἐὰν ὄχι, ποιὰ εἶναι τὰ ἐφόδια ποῦ μπορεῖ νὰ προσφέρει σὲ κάθε ἄνθρωπο ξεχωριστά; Μπορεῖ ἄραγε ἡ ἐκμάθηση μιᾶς γλώσσας τοῦ παρελθόντος, νὰ μᾶς προσφέρει ἕνα καλύτερο μέλλον;
Θὰ ἀκούσετε τὶς φιλολόγους:
Βίκυ Σακκὰ [τμήματα παίδων]
Σοφία Γούλα [τμήματα ἐφήβων]
Εὔα Καπόλου [τμήματα ἐνηλίκων]
Προλογίζει ἡ Εὐγενία Μανωλίδου.
Ἡ Ἑλληνικὴ Ἀγωγή, πρωτοπόρος στὴν μέθοδο ἐκμαθήσεως τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν γιὰ ἐνήλικες καὶ παιδιά, διδάσκει τὴν γλώσσα τῶν προγόνων μας μὲ ἁπλὸ καὶ κατανοητὸ τρόπο, ἤδη ἀπὸ τὸ 1994. Μὲ τὴν ἐμπειρία τῶν 25 ἐτῶν στὸν χῶρο τῆς ἐκπαίδευσης καὶ χιλιάδες ἀποφοίτους, ἦρθε ἡ ὥρα νὰ σᾶς παρουσιάσει τοὺς λόγους γιατί τὰ Ἀρχαῖα Ἑλληνικά, εἶναι, πράγματι, ἡ γλώσσα τοῦ μέλλοντος!
Ἡ ἐκδήλωση πραγματοποιήθηκε στὸ ἀμφιθέατρο τοῦ Οἰκονομικοῦ Κολλεγίου Ἀθηνῶν (Business College of Athens) τὸ Σάββατο 30 De Mars, στὶς 18:00.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
*Quelqu'un remet en question la foi des chrétiens et l'insulte probablement, puisqu'il joue avec les concepts de Saint et de Saint et confond l'essence avec la dame « grammaire ». Qu’est-ce que quelqu’un aurait à nous dire et à nous avouer ?.
Ο παγανισμός στα χωριά διατηρήθηκε αρκετά χρόνια μετά την εξαφάνισή του στις πόλεις. Στην Ελλάδα τα τελευταία λείψανα του παγανισμού εξαλείφτηκαν στην εποχή του Βυζαντινού αυτοκράτορα Βασίλειου Α’ του Μακεδόνα (867 – 886). Στη Δύση, κυρίως στα νησιά της Ιταλίας ο παγανισμός διατηρήθηκε ως τον 7ο αιώνα, ενώ στην Αγγλία και στη Ρωσία μέχρι και το 10ο αιώνα.
Ο παγανισμός είναι ουσιαστικά ειδωλολατρία. Τόσο η αρχαιοελληνική θρησκεία, όσο και οι θρησκείες των άλλων προχριστιανικών λαών ήταν σαφώς ειδωλολατρικές. Η έννοια του θείου σε αυτές, συγκρινόμενη με την σύγχρονη μονοθεϊστική αντίληψη, έχει όλα τα γνωρίσματα της ειδωλολατρίας. Η λατρεία αψύχων αντικειμένων και φανταστικών θείων οντοτήτων είναι καθαρή ειδωλολατρία. Και ποια σχέση έχουν αυτά με τον Θεό?
Βεβαίως κάποιοι θα υποστηρίξουν ότι ο Θεός αφού είναι Παντοδύναμος φέρει ευθύνη για όλα τα κακά του κόσμου αυτού, μιας και θα μπορούσε -με την Παντοδυναμία Του- να τα αποτρέψει.
Κατ΄αρχήν ο Θεός δεν σκέφτεται όπως εμείς και γι’αυτό δεν επεμβαίνει όταν το θέλουμε εμείς και όπως θεωρούμε εμείς σωστό και δίκαιο.
Deuxièmement, ο Θεός δεν είναι κοντόφθαλμος όπως εμείς. Ο Θεός δεν θέλει απλά να είμαστε καλά εδώ στη γη αλλά να σωθούμε αιωνίως, γι’αυτό και ο Θεός επιτρέπει να συμβούν κάποια πράγματα που με το μυαλουδάκι μας τα θεωρούμε κατάρες. Άλλο είναι να λέμε ότι ο Θεός στέλνει το κακό. και άλλο ότι ο Θεός επιτρέπει κάποια δοκιμασία που θα έρθει στην ζωή μας για να ξυπνήσουμε από τον πνευματικό λήθαργο που έχουμε περιπέσει.
Τίποτα από μόνο του δεν είναι κακό αρκεί βεβαίως να τοποθετηθούμε σωστά σ’αυτό που συμβαίνει. Μια αρρώστια από κατάρα μπορεί να γίνει ευλογία, όταν γίνει η αφορμή να βάλουμε αρχή μετανοίας και έργων αγαθών, αποκτώντας συμπόνοια για τους πάσχοντες ανθρώπους. Ένας χωρισμός μπορεί να γίνει η αφορμή όχι για να πληγωθούμε αλλά για να ταπεινωθούμε, να αποδεχθούμε ότι αποτύχαμε και να γίνουμε σοφότεροι, να πάψουμε να επιδιώκουμε να νικήσουμε τον άλλον σε μια διαφωνία και να προσπαθούμε να τα βρούμε με τον άλλον (αν είναι εφικτό) με φρόνημα συγχωρετικότητας και κατανόησης. Ένας θάνατος, ενός οικείου προσώπου, από γεγονός που μπορεί να μας εγκλωβίσει στην κατάθλιψη, μπορεί να μας οδηγήσει στην συνειδητοποίηση της εύθραυστης ζωής μας, στην καλλιέργεια της προσευχής, στην μνήμη του θανάτου, που θα μας κάνει να δούμε σοβαρά -και να εκτιμήσουμε- την ζωή μας.
Εάν προσεγγίζουμε την ζωή μας με κοσμικό φρόνημα, αναζητώντας λογικές απαντήσεις, ψάχνοντας ενόχους, δικαιολογώντας τον εαυτούλη μας, τότε οι δοκιμασίες θα αντιμετωπίζονται πάντοτε ως κατάρες. Εάν όμως καταλάβουμε ότι το ζητούμενο αυτής της ζωής είναι να βρούμε τον Χριστό και όχι επίγεια ευτυχία, εάν καταλάβουμε ότι το ζητούμενο είναι η σωτηρία μας και όχι το βόλεμα μας τότε θα βλέπουμε τον σταυρό μας ως δρόμο προς την ανάσταση μας και τον Θεό όχι ως φοβερό μέσα στην Παντοδυναμία Του αλλά ως φοβερό μέσα στην Αγάπη Του, ως τον Πατέρα που υπομένει τα λάθη μας και περιμένει την επιστροφή μας.
Nous sommes des chrétiens orthodoxes….!!!!
Nous le proclamons, nous l'avouons et c'est pourquoi nous les AIMONS et les RESPECTONS « autres »….!!!!
Le « autres », les non-religieux – et surtout les réfugiés musulmans que nous accueillons dans notre pays – ils le respectent….;;;; Pour, qu'ont fait les infirmières …..
« Dans un hôpital provincial de B. Une femme réfugiée s'est enfuie en Grèce pour se faire soigner, qui a refusé d'être soignée par l'infirmière parce qu'elle portait sa croix…!!! La réfugiée considérait qu'il était de son droit de déterminer la croyance religieuse et la liberté personnelle de l'infirmière du pays qui nécessairement, mais philanthropique, l'héberge et lui offre gratuitement TOUT le nécessaire pour son séjour ici, ainsi que sa bonne santé!
La réaction générale spontanée de TOUTES les infirmières hospitalières qui ont suivi peut être tenue pour acquise …. Ils ont décidé de porter leur croix tous les jours au travail, d'offrir leurs soins aux réfugiés avec toute la diligence, confessant en même temps que p’ ce pays,ce qu'ils peuvent trouver et apprécier de mieux et de plus vrai, c'est … l'AMOUR et l'HOSPITALITÉ offerts à cause et au nom de notre Seigneur crucifié et ressuscité Jésus-Christ, de notre SEUL Vrai Dieu et Sauveur »…!!!