OMS « ça hante » Kapodistrias....
Membre du Comité pour la célébration de 200 années depuis la Révolution 1821, s'est engagé à… « déconstruire » le premier gouverneur du pays, Ioannis Kapodistrias... Et en réponse aux réactions intenses que cela a provoquées, le président de la Commission, Mme Gianna Angelopoulou, δήλωσε ότι η Επιτροπή της θα προβάλλει όλες τις απόψεις για τους πρωταγωνιστές της Παλιγγενεσίας…
Mme n'a pas compris quelque chose. Angelopoulou. La célébration pour le 200 années de la Révolution, Ce n'est PAS une conférence d'histoire! Ce n'est PAS un banquet « spécialistes » sur tout et d'autres choses...
Είναι επετειακή εκδήλωση για τους μεγάλους συμβολισμούς του Ιδρυτικού γεγονότος της σύγχρονης Ιστορίας μας.Αφορά όλους τους Έλληνες και το νόημα που δίνουν στην κοινή τους ταυτότητα. En quoi,ce qui les unit et quoi,ce qui les rend fiers. Je veux dire, dans la façon dont ils ont du sens, eux-mêmes, pas le « Victoire historique à Kalamaria pour Giannis Dardamanelis et » de la Révolution, mais le « aujourd'hui » le leur et le « demain » de leurs enfants...
Είναι επετειακή εκδήλωση για τους μεγάλους συμβολισμούς του Ιδρυτικού γεγονότος της σύγχρονης Ιστορίας μας.Αφορά όλους τους Έλληνες και το νόημα που δίνουν στην κοινή τους ταυτότητα. En quoi,ce qui les unit et quoi,ce qui les rend fiers. Je veux dire, dans la façon dont ils ont du sens, eux-mêmes, pas le « Victoire historique à Kalamaria pour Giannis Dardamanelis et » de la Révolution, mais le « aujourd'hui » le leur et le « demain » de leurs enfants...
C’est exactement ainsi que des événements similaires dans d’autres pays occidentaux ont été définis et comment ils ont fonctionné.: pour le 200 années d'indépendance américaine (1976 – sous la présidence de Gerald Ford) et pour le 200 années de la Révolution française (1989 – sous la présidence de François Mitterrand).
Les conflits académiques entre « chercheurs » ou d'autres « intellectuels » ils n'ont pas leur place dans de tels événements.
Το να ασχολούμαστε με τον καθένα που είδε φως και μπήκε για να πεί « le long et le court », est « maladie infantile ».
Nous le célébrons 1821, que s'est-il passé à l'époque et ce que cela signifie pour nous tous maintenant. Nous ne faisons pas référence à « autre chose ». Nous ne nous imaginons pas « révolution » plus... coloré, glacière, plus « moderne et multiculturel », avec un peu « essence » des bras ouverts à « immigrés illégaux » et des militants de « transgenre » relations et de...32 « de sexes différents ».
Peut-être avec un peu... Moi aussi! Pour y jouer et « politiquement correct »…
Tout cela n'a aucune importance! Il n'y avait rien là « politiquement correct » en Paligénésie. Heureusement…
(Comme s'il n'y avait rien « politiquement correct » sans véritable révolution, dans aucun soulèvement populaire, dans aucune véritable lutte pour la liberté et la libération)
Parfois, nous devons surmonter une telle immaturité et faire face à des choses sérieuses comme « adultes »!
Pas comme des adolescents turbulents, pas des conférenciers pédantes néophytes, pas en tant qu'employés « militants », pas comme un nouveau riche en relations publiques.
Nous ne les célébrons pas 200 années, ni pour déconstruire les protagonistes de la Révolution, ni pour « écrivons encore » son histoire.
Mais pour trouver le sens de notre existence nationale au 21ème siècle...
Si nous pouvons. Et si nous avons...
Ce qui s'est passé alors est assez connu. Les fichiers ont été ouverts, les événements ont été entièrement enregistrés par’ tous les côtés, des dizaines d'historiens majeurs ont écrit, des centaines de chercheurs ont recherché, très peu de choses vraiment nouvelles peuvent être révélées…
Pour Ioannis Kapodistrias, toutes les versions ont été entendues et avec tous les détails.
Nombreux sont ceux qui font l'éloge du premier gouverneur. Il y en a aussi qui sont plus critiques. En général, l'opinion positive a prévalu: Il fut le premier grand réformateur du pays. Quelque chose que même ses adversaires de l’époque acceptent rétrospectivement.
Le juger aujourd’hui sur ses… convictions d’État est ridicule. Le considérer… « dictateur » tellement ridicule.
Les conflits académiques entre « chercheurs » ou d'autres « intellectuels » ils n'ont pas leur place dans de tels événements.
Το να ασχολούμαστε με τον καθένα που είδε φως και μπήκε για να πεί « le long et le court », est « maladie infantile ».
Nous le célébrons 1821, que s'est-il passé à l'époque et ce que cela signifie pour nous tous maintenant. Nous ne faisons pas référence à « autre chose ». Nous ne nous imaginons pas « révolution » plus... coloré, glacière, plus « moderne et multiculturel », avec un peu « essence » des bras ouverts à « immigrés illégaux » et des militants de « transgenre » relations et de...32 « de sexes différents ».
Peut-être avec un peu... Moi aussi! Pour y jouer et « politiquement correct »…
Tout cela n'a aucune importance! Il n'y avait rien là « politiquement correct » en Paligénésie. Heureusement…
(Comme s'il n'y avait rien « politiquement correct » sans véritable révolution, dans aucun soulèvement populaire, dans aucune véritable lutte pour la liberté et la libération)
Parfois, nous devons surmonter une telle immaturité et faire face à des choses sérieuses comme « adultes »!
Pas comme des adolescents turbulents, pas des conférenciers pédantes néophytes, pas en tant qu'employés « militants », pas comme un nouveau riche en relations publiques.
Nous ne les célébrons pas 200 années, ni pour déconstruire les protagonistes de la Révolution, ni pour « écrivons encore » son histoire.
Mais pour trouver le sens de notre existence nationale au 21ème siècle...
Si nous pouvons. Et si nous avons...
Ce qui s'est passé alors est assez connu. Les fichiers ont été ouverts, les événements ont été entièrement enregistrés par’ tous les côtés, des dizaines d'historiens majeurs ont écrit, des centaines de chercheurs ont recherché, très peu de choses vraiment nouvelles peuvent être révélées…
Pour Ioannis Kapodistrias, toutes les versions ont été entendues et avec tous les détails.
Nombreux sont ceux qui font l'éloge du premier gouverneur. Il y en a aussi qui sont plus critiques. En général, l'opinion positive a prévalu: Il fut le premier grand réformateur du pays. Quelque chose que même ses adversaires de l’époque acceptent rétrospectivement.
Le juger aujourd’hui sur ses… convictions d’État est ridicule. Le considérer… « dictateur » tellement ridicule.
* Nous parlons de l'homme qui a élaboré la Constitution démocratique de la Suisse.! Qui existe encore.
Dans une Suisse démocratique exemplaire, ils les considèrent « père de la nation » eux et l'architecte de leur structure étatique libérale. Et ici, nous disons...(allez, ne dis rien, mieux)
* Kapodistrias a commencé sa carrière politique en proposant une Constitution libérale en « État ionien » des îles Ioniennes 1806 (puis sous la domination russe). Pour’ cela est même entré en conflit avec le surveillant du tsar de l'époque, qui a rejeté sa proposition.
* Il est vrai qu'il a refusé la direction de la Friendly Society lorsqu'elle lui a été proposée., le 1818. Il ne croyait pas que la révolution projetée puisse atteindre ses objectifs.. Mais à partir du moment où ça a commencé, il n'a pas cessé d'y travailler pour son succès et pour la Liberté des Grecs.
Oui, pour’ cela entra en conflit avec le redoutable Metternich, le père du conservatisme européen de l'époque et son leader « Sainte-Alliance », mais aussi avec le tsar Alexandre le Grand lui-même’.
* Et pour’ c'est les Grecs révoltés, en mars 1827, quand leur Révolution saignait – même avant « rédempteur » Bataille navale de Navarin, en octobre de la même année – par résolution de la 3ème Assemblée Nationale de Troizena, ils ont de nouveau proposé Ioannis Kapodistrias comme premier gouverneur. Malgré son refus antérieur d'assumer la direction de la course.
* Και μάλιστα ήταν ο – αγγλόφιλος τότε – Θεόδωρος Κολοκοτρώνης που επέμενε. Με τη σύμφωνη γνώμη του Στράτφορντ Κάννιγκ, πρέσβυ της Βρετανίας στην Οθωμαντική Αυλή και ξαδέλφου του τότε Βρετανού φιλέλληνα Πρωθυπουργού Τζόρτζ Κάννινγ (Δυστυχώς ο Γεώργιος Κάννινγκ πέθανε λίγους μήνες αργότερα)
* ‘En plus, πρόταση να αναλάβει ο Καποδίστριας της ηγεσία του Αγώνα είχε κάνει προηγουμένως και ο – επίσης αγγλόφιλος – Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, από τον Οκτώβριο του 1821.
* Αλλά και ο Δημήτριος Υψηλάντης επίσης είχε προσκαλέσει τον Καποδίστρια να ηγηθεί το 1822.
* Αλλά και ο ίδιος ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης (θείος και αδελφός των μετέπειτα δολοφόνων του!) είχε προσκαλέσει τον Καποδίστρια να αναλάβει την ηγεσία το 1824.
Τι μας λένε τώρα;
Δεν ήξεραν οι τότε επαναστατημένοι Έλληνες ποιός είναι ο Καποδίστριας, που του έκαναν αλλεπάλληλες προτάσεις να ηγηθεί,
δεν ήξεραν οι ξένοι Φιλέλληνες της εποχής που τον εμπιστεύονταν,
δεν ήξεραν οι τότε εχθροί της Ελληνικής Ανεξαρτησίας, όπως ο Μέτερνιχ, που δεν ήθελαν να τον δουν ούτε ζωγραφιστό,
αλλά έρχεται σήμερα ο κάθε… « φούφουτος », να « déconstruire » τον Ιωάννη Καποδίστρια.
Δεν είμαστε στα καλά μας…
* Να υπογραμμίσουμε και κάτι ακόμα, που εξηγεί, ίσως, ποιοί και γιατί βάλθηκαν να αποδομήσουν τον Καποδίστρια. Και συνεχίζουν να το κάνουν 200 χρόνια μετά. Αλλά δεν τα καταφέρνουν…
–Ο Καποδίστριας δεν ήταν « άνθρωπος των Ρώσών », όπως λέγεται.
Υπηρέτησε στην αυλή του Τσάρου Αλεξάνδρου του Α’, αλλά την εποχή που όλες οι μεγάλες δυνάμεις ήταν ενωμένες εναντίον του Μεγάλου Ναπολέοντα. Οι στρατιές του οποίου σάρωναν όλη την Ευρώπη, από την Ιβηρική μέχρι τη Μόσχα.
Ο Καποδίστριας έβαλε τη σφραγίδα του στην αποκατάσταση της Γαλλίας μετά τους Ναπολεοντείους Πολέμους. Ώστε να μη της φερθούν « εκδικητικά » οι νικητές της. Pour’ αυτό και κατά καιρούς τον εκτιμούσαν όλοι ηγεμόνες της εποχής: και οι Γάλλοι και οι Βρετανοί και οι Ρώσοι. Τον είχαν παρασημοφορήσει μάλιστα και οι Αυστριακοί και οι Πρώσοι (που δεν τον πολυ-συμπαθούσαν).
aussi, όταν ήταν στην υπηρεσία του Τσάρου ήλθε σε προστριβές μαζί του, λόγω της στήριξης που επιζητούσε για την Ελληνική Επανάσταση. Ενώ στην πορεία ήλθε κατά καιρούς σε προστριβές και με Βρετανούς και με Γάλλους. Για τον ίδιο λόγο.
–Ήταν Έλληνας πάνω απ’ όλα! Κι αυτό δεν του το συγχωρούν κάποιοι μέχρι σήμερα…
–Ήταν Έλληνας πάνω απ’ όλα! Κι αυτό οι ξένοι διπλωμάτες και πολιτικοί της εποχής του το ήξεραν. Μόνο κάτι… καραγκιόζηδες σημερινοί στην Ελλάδα, δεν το έχουν καταλάβει ακόμα.
* Τέλος ο Καποδίστριας όταν ήλθε στην Ελλάδα, en janvier 1828, βρήκε μια χώρα που ακόμα… δεν υπήρχε! Κι όπου ό,τι υπήρχε ήταν πλήρως κατεστραμμένο.
Πέρα από το ανορθωτικό του έργο στο εσωτερικό, ο Καποδίστριας αμφισβήτησε και ανέτρεψε τις ως τότε αποφάσεις των Μεγάλων Δυνάμεων για τη χώρα.
–Πριν ακόμα αναλάβει επισήμως ως Κυβερνήτης, διαφωνούσε με την Συμφωνία της 6ης Ιουλίου 1827 μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων με την οποία δινόταν στην Ελλάδα « αυτονομία » υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου – όχι Ανεξαρτησία! Και με σύνορα ως τη γραμμή Αχελώου-Μαλιακού!
Τότε οι Βρετανοί που είχαν δεσμευτεί να τον μεταφέρουν στην Ελλάδα, τον κρατούσαν και τον περιέφεραν επί μήνες (από Αγκόνα σε Μάλτα) για να δεχθεί τη Συμφωνία. Αλλά εκείνος δεν τη δεχόταν
–Στη συνέχεια, αυτό το καθεστώς « βελτιώθηκε » κάπως με τη Συμφωνία των Μεγάλων Δυνάμεων της 18ης Νοεμβρίου του 1828, η οποία όμως, έδινε πλέον την Πελοπόννησο (Μωριά) και τις Κυκλάδες υπό την εγγύηση των Μεγάλων Δυνάμεων. Αλλά ούτε αυτό ικανοποιούσε τον Καποδίστρια.
Ως Κυβερνήτης λοιπόν, το κύριο μέλημα του ήταν να επιτύχει πλήρη ανεξαρτησία από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και να διευρύνει τα σύνορα της χώρας, Μάλιστα ανασυντάσσει τον ελληνικό στρατό, ο οποίος πετυχαίνει μια σειρά από εντυπωσιακές νίκες, ανατρέποντας επί του εδάφους τα δεδομένα.
Τελικά με το « Πρωτόκολλο του Λονδίνου » (Ιανουάριος του 1830) εξασφαλίζει την Ανεξαρτησία της χώρας από την Τουρκία και σύνορα στη γραμμή Αχελώου-Σπερχειού.
Στο Λονδίνο θέτει και άμεση διεκδίκηση για τα νησιά του Ιονίου και την μέρος της Ηπείρου και την Κρήτη (όπου είχε ήδη στείλει « αρμοστή » από τον Ιούνιο του 1828). Λέγεται ότι αρχικά αποδέχθηκαντο αίτημά του. Κι εκείνος προωθούσε συνεχώς τις θέσεις του ελληνικού στρατού.
Η δολοφονία του (27/9-9/10 1831) έθεσε τέρμα και σε αυτή την προσπάθεια…
Και τα σύνορα σταθεροποιήθηκαν τελικά (με επόμενο Πρωτόκολλο του Λονδίνου) le 1832, στη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού…
Την εποχή που ήλθε ο Καποδίστριας, βρήκε μια διαλυμένη χώρα, με καταστραμμένες υποδομές, διαλυμένη οικονομία, βαθιά σπαρασσόμενες από τοπικές έριδες και χωρίς σύνορα. Μόλις έφτασε στην Ελλάδα, ξέσπασε και φονική επιδημία πανούκλας! (Ξέρετε τι θα πεί « πανούκλα »; Κορονοϊός επί χίλια!)
Μέχρι τα μέσα του 1829 η Αθήνα και η Εύβοια βρίσκονταν ακόμα υπό τον έλεγχο των Τούρκων…
Προφανώς ο Καποδίστριας λειτούργησε « συγκεντρωτικά » alors. Εδώ και σήμερα, κοινωνίες που βρίσκονται σε κρίση – πολεμική ή άλλη – επιβάλλουν « έκτακτα μέτρα »…
Ακόμα και τώρα, δύο αιώνες μετά, εν καιρώ πολέμου, σύγχρονες δημοκρατίες, λειτουργούν υπό αυστηρά ελεγχόμενο καθεστώς. Προσωρινά έστω.
Και συζητάμε εμείς, αν ο Καποδίστριας που ήλθε τότε να διοικήσει μέσα στο… « λάκκο των Λεόντων », έδειξε… « ευαισθησία στους δημοκρατικούς θεσμούς »! (που ουσιαστικά δεν υπήρχαν).
Για να καταλάβετε, τι εστί Καποδίστριας, αρκεί να αναφέρω ένα μόνο επιπρόσθετο στοιχείο:
le 1840, ο Πετρόμπεης Μαυτομιχάλης, ο αρχηγός της φαμίλιας που δολοφόνησε τον Ιωάννη Καποδίστρια, ακούγοντας κάποιον να κατηγορεί τον Καποδίστρια, εννιά χρόνια μετά τη δολοφονία του, είπε τούτα τα λόγια:
«Δεν μετράς καλά …. Ανάθεμα στους Αγγλογάλλους που ήσαν η αιτία κι εγώ έχασα τους δικούς μου, και το Έθνος έναν άνθρωπο που δε θα τονε ματαβρεί, και το αίμα του με παιδεύει ως τώρα …».
(source: Γιάννη Βλαχογιάννη, »Ιστορική Ανθολογία »,σελ.59)
Ενώ ο Ελβετός Φιλέλληνας Γ. Εύνάρδος έγραψε σχετικώς: « Όστις δολοφόνησε τον Καποδίστρια, δολοφόνησε την πατρίδα του. Ο θάνατός του είναι συμφορά για την Ελλάδα και δυστύχημα ευρωπαϊκόν».
Καταλάβατε τώρα;
Στην Ελλάδα ακόμα και οι εχθροί του, την εποχή εκείνη, τον τιμούσαν!.
Ακόμα και από την οικογένεια των δολοφόνων του εκφράζουν τύψεις και θαυμασμό για το πρόσωπό του.
Οι ξένοι φιλέλληνες της εποχής του θεωρούν τη δολοφονία του, « δυστύχημα ευρωπαίκό »…
Και κάποιοι εδώ τον… « αποδομούν » aujourd'hui!
Έτσι θα « γιορτάσουμε » les 200 années de la Révolution;
Πάτε καλά, ρε;
Θανάσης Κ.
ΥΓ- Ελπίζω να μη βρεθεί καμία απόγονος της Δουκίσσης της Πλακεντίας (où « κάτι έπαιξε » με τον Καποδίστρια, αλλά μετά τον « πούλησε »), να βγει και να φωνάζει… Me Too!
Τους έχω ικανούς μερικούς-μερικούς.
(Παρεμπιπτόντως, πραγματικά μεγάλη αγάπη του ήταν η αρχόντισσα Ρωξάντρα Στρούντζα)
Τους έχω ικανούς μερικούς-μερικούς.
(Παρεμπιπτόντως, πραγματικά μεγάλη αγάπη του ήταν η αρχόντισσα Ρωξάντρα Στρούντζα)
