Eine internationale Spirale hat Picassos Gemälde zerrissen

Zu den gestern aufgeworfenen Fragen gehört der Diebstahl von Picassos Werken in der Nationalgalerie, sinnvoll sind auch die einer möglichen Verwicklung von Räubern in eine internationale Spirale, die sich auf bestimmte Diebstähle "spezialisiert" hat.

Angesichts des weltweit steigenden Diebstahls großer Kunstwerke sowie der Nachfrage nach bestimmten Gemälden und Signaturen ist es naheliegend, dass sich der Verdacht auf das internationale Umfeld richtet.. Es genügt zu sagen, dass erst im letzten Sommer der Dieb des berühmten Werkes "Woman's Head" festgenommen wurde - das aus der Galerie gestohlene Gemälde trägt durch einen tragischen Zufall den Titel "Female Head" - das aus einer Galerie in San Francisco gestohlen wurde.

Es sei darauf hingewiesen, dass der Täter, der nach seiner Festnahme freigelassen wurde, eine Kaution erhalten hat 5 Millionen von Dollar, ohne dass sich irgendjemand jemals gefragt hat, woher sie kommen! Ähnlich paradox war der Versuch, den Namen dieses Räubers aus einer internationalen Spirale von Kunstschmugglern herauszulösen.

Zwei Jahre vor dem Raubüberfall in San Francisco ging auch der Raub auf das Picasso-Museum voraus, Tag Mittag, von zwei bewaffneten Räubern. Die Räuber waren dann mit zwei Großen entkommen, sehr teure und wertvolle Werke von Picasso, das: „Der Maler und das Modell“ (1963) und „Minotaur, Trinker und Frauen“ (1933) sowie ein Block mit Zeichnungen des spanischen Malers. Es genügt zu sagen, dass sich das Picasso-Museum im belebten Marais-Viertel von Paris befindet., in engen und unzugänglichen Gassen - für solche Fluchten nicht geeignet.

Der größte Raub von Picasso funktioniert jedoch, war bemerkt worden 1993 aus dem Stockholmer Museum für Moderne Kunst,  wo sie hatten, unter anderem acht gestohlen (;) Werke von Picasso und eines des französischen Kubisten Georges Braque, wert 40 Millionen Dollar. Einige von ihnen wurden gefunden, andere bleiben unbeansprucht, wie so viele andere mit der Handschrift des berühmten spanischen Künstlers. Wie auch immer, in Krisenzeiten, Picassos Name bleibt hoch auf dem internationalen Kunstmarkt, und es ist selbstverständlich, im Zentrum erfahrener - und nicht nur - Kunsträuber zu stehen.

Die von der Polizei untersuchten Szenarien

Für ihren Teil, Die Sicherheitspolizei hat sich zwei mögliche Szenarien für das ausgedacht, was gestern im Morgengrauen in der Nationalgalerie wirklich passiert ist. Angesichts der Tatsache, dass die Täter in nur sieben Minuten "zuschlagen", sie wussten Details und hatten möglicherweise Insiderinformationen über den großen Job big, sie führen zu dem Schluss, dass es sich um professionelle Einbrecher handelt, die den Trick schon lange planen.

Absolut gültige Informationen besagen, dass das erste Szenario will:

–    Die Täter müssen Mitglieder eines internationalen Netzwerks sein, "Kunstverbrecher", wer, nachdem er die Bilder gestohlen hat, wirf sie auf den Schwarzmarkt. Außer auf der ganzen Welt und vor allem in Russland, China und Amerika haben begeisterte Sammler, die viel Geld geben würden, um einen Picasso zu bekommen, sogar über unterirdische Schwarzmarktschnittstellen.

"Wir haben dies und die anderen beiden, die Flügel gemacht haben, bereits die internationalen Sicherheitsbehörden informiert", hebt in protothema.gr einen Polizisten hervor, der sich mit dem Fall befasst und ergänzt: "Tatsächlich, Wir versuchen durch Informanten herauszufinden, ob es auf den Schwarzmärkten der Kunst spezifische Informationen zu den einzelnen Gemälden gibt..

–    Der Diebstahl wurde auf Bestellung angefertigt. Das heißt, ein Sammler hat mit Mäusen einen Deal über eine große Summe abgeschlossen, um die Nationalgalerie zu betreten und die Werke zu verschwinden. In diesem Fall, die Arbeit der Polizei ist schwieriger, denn die drei gestohlenen Gemälde und vor allem der einzige Picasso, der in Griechenland existierte, werden nicht unter den Hammer kommen.

Welches der beiden Szenarien auch immer endgültig verifiziert ist, die Arbeit der Polizei ist besonders schwierig, da die Täter kaum Spuren hinterlassen haben;

Quelle : protothema.gr

Das teuerste Foto der Welt

Diesen Titel lesen, Sie würden auf jeden Fall erwarten, etwas Beeindruckendes und Originelles zu sehen (aß berühmte nackte). Und doch liegen die Dinge ein wenig anders…
Du wirst es mir sagen, Was jeder für Kunst und Standpunkt hält, ist völlig subjektiv und vage. Allerdings ist es etwas schwer zu verdauen, wie -und offiziell- Mehrteures foto aller zeiten ist einfach ein schönes und ausgewogenes Foto vom Rhein.
Ja, sein FotoAndreas Gursky mit Titel"Rhein II”Wurde vom Auktionshaus Christie's New York für verkauft $4,3 Millionen oder um genau zu sein$4,338,500 (die vorherige Fotoaufzeichnung hatte gekostet $3,9 Million).Der Besitzer, der es gekauft hat, wenn sonst nichts heiter, Das Kunstwerk stammt aus Deutschland und ist aus offensichtlichen Gründen anonym geblieben. Die Eindrücke sind deine.
Von Aris Vourvoulias
Quelle : pkool.gr

Άβα ΓαλανοπούλουΜπέσυ Μάλφα :«Η απιστία χρεώνεται και στους δύο»

Λίγο πριν συναντηθούν και πάλι στη σκηνή του Θεάτρου Λαμπέτη, στην πολιτική επιθεώρηση Ζείτε παίδες Ελλήνων, φωτογραφίζονται μαζί για το ΟΚ! και μιλούν για τον γάμο και την απιστία.
Θα συγχωρούσατε την απιστία;
Άβα: Δεν πιστεύω στην ιδιοκτησία. Στο παρελθόν μού είχε τύχει να με απατήσουν και το κατάλαβα. Μου είχε πει ο σύντροφός μου ότι θα έμενε στο σπίτι, αλλά εμένα το ένστικτό μου μου έλεγε ότι μου την έκανε τη λαδιά.Την επομένη βγήκαμε έξω για φαγητό και του είπα: «Επειδή ξέρω ότι με απάτησες, αν μου παραδεχθείς ότι το έκανες θα είσαι μάγκας. Αν μου πεις ψέματα, θα χωρίσουμε». Κάνει το λάθος και μου λέει την αλήθεια. Σηκώνομαι λοιπόν κι εγώ και φεύγω και τον είχα να τρέχει από πίσω μου και να μου φωνάζει: «Δεν είσαι εντάξει. Είχες πει ότι αν το παραδεχθώ θα με συγχωρήσεις»! Με τον συγκεκριμένο άνθρωπο έχουμε μείνει φίλοι.
Μπέσυ: Δεν οδηγείται κάποιος στην απιστία μόνος του. Για μένα χρεώνεται και στους δύο, γι’ αυτό και πρέπει να συγχωρήσω δύο ανθρώπους. Δεν έχω αντιληφθεί ότι με έχουν απατήσει, αλλά δεν είναι και κάτι που το ψάχνω κιόλας, γιατί δεν είμαι ζηλιάρα.
Ich meine, αν ο σύζυγός σου Γεράσιμος Σκιαδαρέσης σού έλεγε ότι σε απάτησε θα τον συγχωρούσες;
Μπέσυ: Μπορεί να χαμήλωνα λίγο τις νότες της φωνής μου και να του μιλούσα με την «επιδαύρεια» φωνή που χρησιμοποιώ όταν μαλώνω τον γιο μου, άντε να του κρατούσα και για λίγο καιρό μούτρα. Αυτά που ενώνουν δύο ανθρώπους δεν μπορούν να χαλάσουν για το καπρίτσιο μιας στιγμής. Τα σημαντικά είναι πολύ πιο ισχυρά από τα ασήμαντα, γι’ αυτό την απιστία δεν πρέπει να την αντιμετωπίζεις ως μια τερατώδη πράξη που θα καθορίσει τη ζωή σου, αλλά ως ένα συμβάν.
Άβα, γιατί δεν έχεις παντρευτεί μέχρι τώρα;
(Πνίγεται και χτυπάει ξύλο). Α πα πα! Με λυπεί που ορισμένοι σκέφτονται έτσι, γιατί ο γάμος είναι κάτι εντελώς προσωρινό. Ο άνθρωπος έχει κάνει χρόνια αγώνες για να διατηρήσει την ελευθερία του. Τι πάνε μετά και εγκλωβίζονται σε έναν γάμο; Οι περισσότεροι παντρεμένοι είναι βαθιά δυστυχισμένοι ή έχουν διπλή –για να μην πω τριπλή– ζωή. Ο γάμος στην εποχή μας είναι εντελώς πασέ. Ακόμα και το «για πάντα» που έλεγαν, μια φορά κι έναν καιρό είχε νόημα γιατί τότε οι άνθρωποι πέθαιναν στα σαράντα τους.
Μπέσυ, συμφωνείς ότι ο γάμος εγκλωβίζει τους ανθρώπους;
Μπορεί να έχει δίκιο η Άβα, αλλά η δική μου ζωή αποδεικνύει το αντίθετο. Εξαρτάται πώς εννοεί ο καθένας την έννοια της ελευθερίας. Για μένα η σημαντικότερη ελευθερία είναι η ελευθερία του πνεύματος και αυτή θεωρώ ότι την έχω εξασφαλισμένη.
Περισσότερα στο OK! που κυκλοφορεί.
Quelle : yupi.gr

Υβριδικό Volvo XC60 plug-in

Κείμενο του Δημήτρη Μπαλή

Προ ημερών έγραψα ότι η Volvo θα ξεκινήσει εντός του 2012 πωλήσεις στην Ευρώπη του πρώτου της υβριδικού V60 plug-in. Διαθέτει κινητήρα πετρελαίου και ηλεκτρικό μοτέρ που φορτίζεται από πρίζα.

jedoch, η σουηδική μάρκα που καινοτομεί σε πολλούς τομείς, θα παρουσιάσει σε λίγες ημέρες στη Διεθνή Έκθεση Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ, μια πρωτότυπη εφαρμογή – ωστόσο πολύ κοντά στο να γίνει μοντέλο παραγωγής – σε SUV αμάξωμα.

Θα είναι η τρίτη μάρκα, μετά την Porsche που διαθέτει υβριδικό Cayenne, και την BMW με την ActiveHybrid Χ6, που θα έχει υβριδικό SUV, όπως είναι το XC60, αλλά αυτό θα ξεχωρίζει επειδή θα φορτίζεται και από πρίζα.

Innovation

Το XC60 Plug-in Hybrid διαθέτει τρία προγράμματα λειτουργίας. Στο Pure mode το όχημα κινείται μόνο ηλεκτρικά με αυτονομία περίπου 45 χλμ. Στο Hybrid mode που είναι και η βασική λειτουργία του οχήματος, ο κινητήρας βενζίνης και το ηλεκτρικό μοτέρ συνεργάζονται προσφέροντας φυσιολογική οδηγική ευχαρίστηση με αυτονομία 960 χλμ. – σε αυτή τη λειτουργία η μέση κατανάλωση είναι μόλις 2,3 λίτρα βενζίνης ανά 100 χλμ. και οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα 53 γρ./χλμ.

Στο δε Power mode, η ρύθμιση τής από κοινού λειτουργίας των δύο κινητήρων είναι τέτοια που εκτοξεύει τις επιδόσεις. Ο τετρακύλινδρος κινητήρας βενζίνης των 280 hp με ροπή 380 Nm, συνεργάζεται με το ηλεκτρικό μοτέρ των 70 hp με 200 Nm ροπής, χαρίζοντας επιτάχυνση 6,1 δευτ. στα 0-100 χλμ./ώρα!

Εν συντομία…

Ανακυκλώσιμα μέρη, νέος κινητήρας, ελαφρύτερος και 35% πιο οικονομικός. Χωρίς συμβατική μίζα και εναλλάκτη τάσης. Με ολοκληρωμένη μίζα και γεννήτρια (ISG) η οποία προσφέρει επιπλέον 45 hp στην επιτάχυνση, ενώ φορτίζει την μπαταρία στο φρενάρισμα. Ο κινητήρας βενζίνης παρέχει κίνηση στον μπροστινό άξονα και το ηλεκτρικό μοτέρ στον πίσω (τετρακίνηση).

Η κατανομή της ροπής στους δύο άξονες ρυθμίζεται με διακόπτη. Πίσω είναι και η μπαταρία 12 kWh. Φορτίζεται πλήρως από πρίζα 220V σε 3,5 Std.. Αν είναι άδεια, εν κινήσει φορτίζεται από τη γεννήτρια, πατώντας το διακόπτη Save.

Quelle : sport-fm.gr

Εντυπωσιάζει το νέο VW E-Bugster Concept

Hλεκτρικό και με πολύ έντονη προσωπικότητα, το νέο μικρομεσαίο κουπέ πρωτότυπο E-Bugster της Volkswagen δείχνει τις προθέσεις της γερμανικής φίρμας να επενδύσει σε κάτι πολύ ιδιαίτερο.
Το αυξημένο ενδιαφέρον της έκθεσης αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ που διεξάγεται αυτές τις ημέρες αναμένεται να συγκεντρώσει το πρωτότυπο E-Bugster της VW. Πρόκειται για μια ιδιαίτερη πρόταση από πλευράς της γερμανικής φίρμας που βασίζεται στη νέα γενιά του Beetle για να δημιουργήσει ένα αυτοκίνητο με ξεχωριστή προσωπικότητα.
Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον εντοπίζεται προφανώς στο κουπέ τελείωμα της οροφής του μοντέλου η οποία είναι και σημαντικά χαμηλότερη σε σχέση με αυτό στο κανονικό New Beetle. Ουσιαστικά, το σπορτίφ αυτό μοντέλο θυμίζει έντονα το επίσης πρωτότυπο Ragster που παρουσίασε η VW 6 χρόνια πριν και ποτέ δεν μπήκε στην παραγωγή. Im Gegenteil, αυτό το νέο πρωτότυπο αναμένουμε πως θα το δούμε κάποια στιγμή στην παραγωγή ως η πλέον σπορ έκδοση του καινούριου «Σκαραβαίου». Ως πρωτότυπο βέβαια, φέρει ηλεκτρικό μοτέρ ισχύος 116 ίππων και ροπής 270 Nm. Η μπαταρία του βρίσκεται στο πίσω άκρο του αμαξώματος και για να φορτίσει σε ποσοστό 80% χρειάζεται 30 Minuten.
Quelle : autotriti.gr

Harlem SwingAint’ Misbehavin: Μιούζικαλ στο θέατρο Badminton

DasΘέατρο Badmintonμεταμορφώνεται σεCotton Club και όλοι χορεύουν swing στην καρδιά τουΧάρλεμ! DasAin’t Misbehavin‘ ist AMusical σε σενάριοMurray Horwitzund Richard Maltby Jr. undμουσική Thomas Wright «Fats» WallerΑπό το διάσημο τραγούδι που έγραψε ο ίδιος το 1929, άλλωστε, πήρε το έργο και το όνομά του. Πρόκειται για ένα αφιέρωμα στους African-American μουσικούς των δεκαετιών ’20 και ’30 που αποτελούσαν μέρος της λεγόμενης Αναγέννησης του Χάρλεμ (Harlem Renaissance), μια εποχή αυξανόμενης δημιουργικότητας, πολιτιστικής συνειδητοποίησης και εθνικής υπερηφάνειας.
Ήταν μια εποχή που τα θρυλικά νυχτερινά κέντρα του Μανχάταν, όπως τα Cotton Club και Savoy Ballroomέδιναν τον τόνο της διασκέδασης της υψηλής κοινωνίας και η Lenox Avenue, γεμάτη με πιανίστες που ξεσήκωναν την πόλη με έναν «καινούριο» ρυθμό, μάθαινε στην πόλη τα πρώτα της βήματα στο swing. Πέντε ερμηνευτές παρουσιάζουν μια θορυβώδη, «πρόστυχη» βραδιά, με χιουμοριστικά τραγούδια, μια βραδιά που κάνει τους θεατές να νιώθουν ότι έχουν κλείσει τραπέζι στο Cotton Club και μόλις έδωσαν στην γκαρνταρόμπα το καπέλο και τα γάντια τους.
DasAin’t Misbehavin’ έκανε πρεμιέρα την 1η Φεβρουαρίου του 1978 σ` ένα μικρό καμπαρέ της Νέας Υόρκης και μέχρι τις 5 Ιουνίου της ίδιας χρονιάς είχε κερδίσει διάφορα βραβεία στην κατηγορία μιούζικαλ (Tony, New York Drama Critics, Outer Critics Circle, Drama Desk Award, Obie), ενώ ο Richard Maltby Jr. (Fosse, Song and Dance, Baby, Miss Saigon) κερδίζει βραβείο Tony στην κατηγορία Καλύτερου Σκηνοθέτη και η Nell Carter βραβείο Tony για την ερμηνεία της και το αυθεντικό μουσικό άλμπουμ της παράστασης έλαβε το βραβείο Grammy. Ένα χρόνο αργότερα, είχαν ήδη δημιουργηθεί πέντε θίασοι που περιόδευαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ και το Λονδίνο και το Παρίσι δεν άργησαν να παραδοθούν στη μαγεία του. Το ίδιο έκανε κι ο υπόλοιπος κόσμος και στις έξι παγκόσμιες περιοδείες που έχουν πραγματοποιηθεί ως σήμερα, ενώ πλέον φαντάζει εντελώς φυσιολογικό ότι δεν υπάρχει ημέρα που το Ain’t Misbehavin’ να μην παίζεται κάπου στον κόσμο.
Όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στο καμπαρέ Manhattan Theatre Club στο cast του μπορούσε κάποιος να ανακαλύψει τη νεαρή τότε τραγουδίστρια Irene Cara (χρόνια μετά θα «έλαμπε» μέσα από το σάουντρακ της επιτυχίας του Fame. Σύντομα η παραγωγή του Broadway υπό τη διεύθυνση του Maltby, σε σκηνοθεσία και χορογραφίες του Arthur Faria, ανέβηκε στις 9 Μαΐου του 1978 στο Longacre Theatre, ενώ αργότερα βρέθηκε στο Plymouth και στο Belasco συμπληρώνοντας στις 21 Φεβρουαρίου του 1982 1604 παραστάσεις. Το αρχικό καστ συμπεριλάμβανε τους Nell Carter, Andre DeShields, Armelia McQueen, Ken Page και Charlayne Woodard.
Ο Luther Henderson προσάρμοσε τη μουσική του Waller και υπήρξε επίσης ο πιανίστας της παραγωγής. Μερικοί από τους αντικαταστάτες στις μεταγενέστερες παραστάσεις ήταν οι Debbie Allen, Yvette Freeman, Adriane Lenox και Alan Weeks. Η παραγωγή του έργου στο West End στο Λονδίνο έκανε πρεμιέρα στις 22 Μαρτίου του 1979 στο Her Majesty’s Theatre, ενώ η αναβίωσή του το 1995. Μια αναβίωση στο Μπρόντγουεϊ με τον ίδιο σκηνοθέτη, τον ίδιο χορογράφο και το ίδιο καστ με την προ δεκαετίας πρώτη παραγωγή, έκανε πρεμιέρα στις 15 August 1988, στο Ambassador Theatre της Νέας Υόρκης όπου παρέμεινε για 176 παραστάσεις. Το 2009 το Aint Misbehavin συμπλήρωσε τριάντα (30) χρόνια και στην επετειακή παράσταση συμμετείχαν ο νικητής του American Idol Ruben Studdard και οι διαγωνιζόμενοι Frenchie Davis και Trenyce Cobbins.
Στη συγκεκριμένη παράσταση που θα φιλοξενηθεί στο Θέατρο Badmiton πρωταγωνιστούν αστέρια της Αμερικής, όπως η Yvette Monique Clark που είχε διαπρέψει στα Hairspray, Crowns, Chicago κ.ά., η υποψήφια για βραβείο Grammy Patricia Covington, o Milton Nealy (Dreamgirls, The Full Monty, Jesus Christ Superstar, La Cage Aux Folles), η Rebecca Covington (Mamma Mia, Thoroughly Modern Millie) και το τηλεοπτικό αστέρι Wayne Pretlow (The Good Wife, Law & Order),  πλαισιωμένοι από ένα ταλαντούχο καστ τραγουδιστών και χορευτών.
Τη μουσική διεύθυνση υπογράφει οWilliam Foster McDaniel, ενώ τη σκηνοθεσία ο Richard E. Maltby, Jr. και τη χορογραφία οArthur Faria.
• Tο πρώτο μιούζικαλ του Broadway που ανέβηκε με θέμα το έργο και τη ζωή γύρω από έναν τραγουδοποιό /καλλιτέχνη, τον Thomas Wright «Fats» Waller.
• Tο πρώτο μιούζικαλ στο είδος του που κέρδισε βραβείο Tony.
• To πρώτο μιούζικαλ στο είδος του που έγινε παγκόσμια επιτυχία.
• Το πρώτο μιούζικαλ στο είδος του που κέρδισε κάθε είδους θεατρικό βραβείο της Νέας Υόρκης.
• Το πρώτο μιούζικαλ «βιογραφίας» με το οποίο συγκρίνονται όλα τα υπόλοιπα.
 Quelle: culturenow.gr