Φίλη-Φίλε, πληγώθηκες απ’ τους πολιτικούς.
Δεν μπορείς να καταλήξεις, ποιον να ψηφίσεις.
Μα δεν φαντάζομαι να προτιμάς την αποχή,
να είσαι αδιάφορος πολύ,
και κάποιοι άλλοι, άγνωστοι σε σένα,
να σε αγνοούν και εσύ να τους αφήνεις,
να αποφασίζουν για το Δικό Σου Μέλλον;
Δεν είναι ώρα για αστεία τώρα πια,
πόσα πειράματα αντέχει η ζωή σου;
Να φεύγουν τα παιδιά στην ξενιτιά;
Και στην Ελλάδα όσοι μένουν
εδώ κι εκεί να βολοδέρνουν, χωρίς δουλειά;
Από τα κόμματα που έχεις να επιλέξεις;
ποιος θα μπορούσε για το μέλλον, το καλύτερο να εγγυηθεί;
και στην Ελλάδα προοπτική να ξαναδώσει;
Τα ψηφοδέλτια, να δεις προσεκτικά.
Αυτοί που την δική σου ψήφο, σου ζητούν την ιερή,
είναι απλά παιδιά του κόμματος;
Ή έχουν και εκτός του κόμματος κάτι καλό να παρουσιάσουν;
Τέλος τα αστεία, να εργαστούμε τώρα όλοι,
με συνέπεια και με ουσία.
Επένδυση να είναι η Ψήφος μας και όχι τιμωρία.
Μια Ελλάδα δυνατή, την διαφορά θα κάνει.
Με λόγια εύκολα και δίχως εργασία
δεν έχει νόημα η Ζωή, δεν έχει ουσία.
Σε Ικανούς, με ένσημα, και Τίμιους πολιτικούς,
να δώσουμε την ψήφο μας, για μια Κυβέρνηση μ’ Value.
Αυτός που γράφει, θα μπορούσε να είσαι Εσύ;
Εάν συμφωνείς, και θέλεις, κάνε κάτι.
Το μήνυμα να στείλεις δηλαδή,
σε Φίλους, σε Γνωστούς και Συγγενείς,
και όσοι δικαιούνται μια ψήφο ιερή, να πάν στην Κάλπη.
In the Name of the Republic.
