The tops of the mountains,  the sky and two ancient temples!  Across from each other,  up there on the mountains of Ilia and Messinia,  the well-known Epicurean Apollo on one side and a "new" temple,  which is only now being revealed,  on the other hand. At an altitude of 1000 meters and after traveling at least 7 kilometers of impassable, rural dirt road above the village of Ano Melpeia until you reach the hill with the chapel of the Prophet Ilias, the remains of this temple were discovered by the archaeologist Dr. Xeni Arapogianni, previously head of the Greek Antiquities Ephorate.

Dated late 6th – early 5th BC. century this unknown temple is preserved unfortunately only in terms of its foundation,  however, the space was scattered around it with architectural members, που είχαν χρησιμοποιηθεί για την ανέγερση μικρής εκκλησίας.  Οπως λέει η κυρία Αραπογιάννη, όταν το εκκλησάκι κατεδαφίστηκε για να κτισθεί νέο -τελικώς αυτό έγινε σε γειτονικό λόφο-, γέμισε ο τόπος από επιστήλια,  τρίγλυφα και άλλα μέλη του αρχαίου ναού.

Αυτά συνέβησαν το 1995 αλλά μόλις το 2010   άρχισε η ανασκαφή,  που αποκάλυψε όχι μόνον την ύπαρξη του οικοδομήματος αλλά και εξαιρετικά ευρήματα: Κεραμική,  χάλκινα αντικείμενα και το πιο ενδιαφέρον, μεγάλο αριθμό σιδερένιων όπλων και κυρίως αιχμών δοράτων που υπήρξαν αφιερώματα στο ναό. Επίσης όμως ήρθε στο φως ένα χάλκινο αγαλματίδιο γυμνού άνδρα,  πιθανόν πολεμιστή αφού άλλωστε κρατά δόρυ στο ένα χέρι.

«Το γεγονός αυτό μας επιτρέπει να συμπεράνουμε ότι ο ναός ήταν αφιερωμένος σε μια πολεμική θεότητα»,  λέει η κυρία Αραπογιάννη. Προσθέτοντας: «Η άμεση οπτική επαφή με τον ναό του Επικούρειου Απόλλωνα αλλά και η ομοιότητα των αναθημάτων, κυρίως των σιδερένιων δοράτων, θα μπορούσαν να αποδώσουν τον ναό της Ανω Μέλπειας στον Απόλλωνα, χωρίς όμως να αποκλείεται η λατρεία της Αρτέμιδος ή της Αθηνάς».

Στην «Πετρούλα» που βρίσκεται στις παρυφές του όρους Τετράζι εντοπίσθηκε ο ναός. Η κορυφή του λόφου όπου κατασκευάσθηκε είχε εξομαλυνθεί από τους αρχαίους ακριβώς για να δεχθεί το κτίσμα. Ο ναός είχε μήκος,  σύμφωνα με τους υπολογισμούς,  περί τα 23  meters,  αν και οι μέγιστες σωζόμενες διαστάσεις του είναι 20,65×10,75 μέτρα ενώ το πάχος των τοίχων κυμαίνεται από 0,80 to 0,90 μ. Ένα τμήμα του όμως,  the east,  έχει καταστραφεί πλήρως, γιατί είχε χρησιμεύσει ως θεμελίωση του χριστιανικού ναού.

Το ενδιαφέρον όμως είναι,  ότι στο εσωτερικό του η κυρία Αραπογιάννη αποκάλυψε ένα μικρότερο κτίσμα σωζόμενων διαστάσεων 15,60×2,18 μέτρα κατασκευασμένο από αργούς λίθους, χωρίς συνδετικό υλικό, η ανατολική πλευρά του οποίου ήταν επίσης κατεστραμμένη. Το δάπεδο του ναού και του εσωτερικού κτίσματος καλυπτόταν από μικρούς, σχεδόν πλακοειδείς λίθους συνδεδεμένους με κονίαμα.

«Κατά τη γνώμη μου αυτός ήταν ο πρώτος ναός, ο αρχαϊκός,  που χρονολογείται στα τέλη του 6ου π.Χ.  century. Τον έκτισαν μάλλον οι Σπαρτιάτες που ήταν οι κατακτητές της Μεσσηνίας κι όταν αργότερα οι Μεσσήνιοι απελευθερώθηκαν έκτισαν μεγαλύτερο ναό στην ίδια θέση»,  λέει η αρχαιολόγος.

Χάλκινα βραχιόλια που καταλήγουν σε κεφάλι φιδιού, χάλκινο μικρό σκεύος ένα χάλκινο έλασμα με έκτυπη παράσταση γυναίκας που κρατά κλαδί, σιδερένιοι ήλοι και σιδερένια εξαρτήματα σκευών και ανάμεσά τους σε εξαιρετική διατήρηση ένα χάλκινο κυλινδρικό στέλεχος που καταλήγει σε λεοντοκεφαλή. Και μαζί φυσικά τα σιδερένια όπλα και οι τουλάχιστον 20 αιχμές δοράτων. Πρόκειται για ευρήματα του ιερού ,  τα οποία αφιέρωναν οι πιστοί στη λατρευόμενη θεότητα. Αλλωστε ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα υπήρξε μία αναθηματική επιγραφή, χαραγμένη στο χείλος ενός τμήματος πήλινου αγγείου, όπου ξεχωρίζει η λέξη: ΑΝΕΘΕΚΕΝ.

Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα:  Δεν έχουν εντοπισθεί πουθενά κίονες ή κιονόκρανα. Μόνον επιστήλια και τρίγλυφα με μετόπες και γείσα,  όλα λίθινα. «Σκέφτομαι ότι μπορεί να είχε ξύλινους κίονες, αλλά αυτό δεν συνηθιζόταν καθόλου. Επομένως χρειάζεται επιπλέον έρευνα, μήπως υπάρχουν κάπου…»,  όπως λέει η κυρία Αραπογιάννη. Μόνον που η ίδια δεν μπορεί πλέον να επανέλθει, αφού την πρόφθασε η «εφεδρεία».

Source : tovima.gr