Tous les articles par admin

Arslanoglou Achilleas: BON MOIS

HEUREUX, HEUREUX, CRÉATIF, BÉNI, MOIS D’ESPOIR
Février le deuxième mois de l'année, avec durée 28 jours pour les années communes et 29 jours bissextiles.
C'était à l'origine le douzième et dernier mois du calendrier romain mais lorsque janvier est devenu le premier mois du calendrier, autour du 153 par exemple., Février a été établi comme le deuxième.
Avec la réforme du calendrier de Jules César, le 45 par exemple., Février avait 29 jours les années communes et 30 partietu es au milieu de nulle part. Mais, le 4 par exemple. l'empereur Octave Auguste a supprimé un jour de février et l'a ajouté à août, qui lui était dédié.
Son nom vient du verbe latin februare (sublimé, lustrer), en raison des rites de purification et de purification pratiqués à Rome (Février et Feralia), από τις οποίες προέρχονται οι μεταγενέστερες γιορτές των Απόκρεω και οι εκδηλώσεις του Καρνάβαλου.
Κατ΄ άλλους το όνομα Φεβρουάριος προέρχεται από τις «φλέβες», δηλαδή τα υπόγεια νερά που αναβλύζουν στη διάρκειά του από τις πολλές βροχές.
Στο αρχαίο Αττικό ημερολόγιο ο Φεβρουάριος αντιστοιχούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Γαμηλιώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Ανθεστηριώνα. Το διάστημα αυτό στην Αθήνα γιορτάζονταν τα Θεογάμια (προς τιμή του γάμου του Δία και της Ήρας) και τα Ανθεστήρια (προς τιμή του Διονύσου), την πρώτη ημέρα των οποίων ανοίγονταν τα πιθάρια με το νέο οίνο.


Πνευματικό μνημόσυνο από το Δικηγορικό Σύλλογο Βέροιας – ‘Έπαινος σε αριστεύσαντα μαθητή.

de: http://www.verianet.gr

Σε μια σεμνή και λιτή τελετή, πραγματοποιήθηκε το καθιερωμένο πνευματικό μνημόσυνο που τελεί κάθε χρόνο ο Δικηγορικός Σύλλογος Βέροιας.
Η τελετή πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του συλλόγου και παραβρέθηκαν, πλην των μελών του Δικηγορικού Συλλόγου, εκπρόσωπος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Βεροίας και Ναούσης, του στρατηγού διοικητή της 1ης Μεραρχίας, της βουλευτού Ημαθίας, Φρόσως Καρασαρλίδου, ο δήμαρχος Βέροιας και μέλη του ΔΣ της Φιλοπτώχου Αδελφότητας.
Ο πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου, Φώτης Καραβασίλης ήταν ο ομιλητής, OMS, σύμφωνα με το τελετουργικό, διάβασε τα ονόματα αποβιωσάντων δικηγόρων, συμβολαιογράφων και υποθηκοφυλάκων.
Ακολούθησε απονομή επαίνου στον μαθητή Γεώργιο Τσιλιόπουλο, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα του κληροδοτήματος Αικατερίνης και Αναστασίου Κάππου

Ο ΤΟΥΡΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ…. ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΖΕ ΤΙΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

À 18 Φεβρουαρίου του 2012, απεβίωσε ο Alaattin Sürmeli, ένας Τούρκος… αγιογράφος, (ναι μάλιστα), που είχε προκαλέσει αίσθηση σε όλη την Τουρκία για τις θαυμαστές ελληνορθόδοξες αγιογραφίες του.
Ο Αλαντίν Σουρμελί έγινε γνωστός για πρώτη φορά στις 26 Σεπτεμβρίου του 2000 όταν είχε δηλώσει τότε σε τηλεοπτική εκπομπή του τουρκικού καναλιού, NTV πως είναι αγιογράφος και πως λατρεύει το επάγγελμα του το οποίο έχει δώσει μια άλλη διάσταση στην ζωή του.

Αναφερόμενος στο πώς έγινε αγιογράφος είχε τότε ομολογήσει : «Κάποτε είχε πάει να επισκεφτεί την παλιά χριστιανική εκκλησία της Αντάκιας, (Αντιόχειας), ένας ελληνορθόδοξος χριστιανός παπάς. Ο παπάς αυτός γοητεύτηκε από μια καταστραμμένη εικόνα και μου ζήτησε να την αναπαλαιώσω και να την ξανακάνω όπως ήταν, όταν την είχαν ζωγραφίσει οι χριστιανοί αγιογράφοι της παλιάς εκκλησίας. Αποφάσισα να την αναπαλαιώσω και όταν τελείωσα την δουλειά μου και την έδειξα στον παπά αυτός γοητεύτηκε από την εργασία μου. Έδειξε την εικόνα και σε άλλους και μετά από λίγο καιρό ήρθαν και άλλοι χριστιανοί, (από πού ;), και μου ζήτησαν να ζωγραφίσω χριστιανικές εικόνες. Το έργο μου τους άφησε πολύ ικανοποιημένους και στη συνέχεια άρχισα να ασχολούμαι συστηματικά με την αγιογραφία και έγινα κανονικός αγιογράφος».

Ο Αλαντίν Σουρμελί, όπως ανέφεραν τα τουρκικά δημοσιεύματα, είχε από μικρός κλίση στις καλές τέχνες ενώ διάβαζε ιστορία και τον γοήτευε η φυσική ομορφιά την οποία είχε αναπαραστήσει στα πρώτα έργα του. Ήταν το «τσιράκι», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, του ονομαστού Τούρκου ηθοποιού, Νετζάτ Ουϊγούρ. Συνεχίζοντας τις ομολογίες του είχε πει : «Πιστεύω πως ήταν θεϊκή επιταγή να ασχοληθώ με τα χριστιανικά μωσαϊκά. Επί χρόνια είχα δουλέψει στην Σμύρνη σαν καλλιτέχνης ζωγράφος και το 1967 είχα επιστρέψει απογοητευμένος στην πατρίδα μου, την Αντάκια και άρχισα να ασχολούμαι με το να κάνω επιγραφές, όταν τότε με επισκέφτηκε ο Χριστιανός παπάς για να μου αναθέσει να ζωγραφίσω αγιογραφίες. Από τότε έχει αλλάξει ριζικά όλη η ζωή μου και έχω επιδοθεί στην αγιογραφία με την οποία ασχολούμαι αποκλειστικά. Έχω ζωγραφίσει τον Ιησού Χριστό, την Πανάγια, Ανά Μεριέμ, (έτσι ονομάζουν οι μουσουλμάνοι την Παναγία), καθώς και σκηνές από τα θαύματα του Ιησού Χριστού. Όλα τα έργα μου έχουν εκπλήξει τους χριστιανούς με την επιτυχή αναπαράσταση τους και την πιστότητα των εικόνων που έχω αγιογραφήσει και συνεχώς μου αναθέτουν και νέες παραγγελίες για αγιογράφηση χριστιανικών εικόνων».

Όπως τόνισε ο Αλαντίν Σουρμελί, «η αγιογραφία για μένα δεν είναι μια απλή τέχνη, αλλά κάτι παραπάνω. Η αγιογραφία έχει γίνει ολόκληρη η ζωή μου και δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει πια κάτι άλλο. Με κάθε εικόνα που ασχολούμαι, πρώτα συγκεντρώνομαι πάνω σε κάθε γραμμή που θα τραβήξω πάνω της. Η αγιογραφία είναι μια τέχνη που απαιτεί ειδική προσοχή και για τον λόγο αυτό θέλει ιδιαίτερη προσπάθεια για να αποδώσει».

Η φήμη του Τούρκου αυτού αγιογράφου όπως είχε γράψει και η τουρκική εφημερίδα Τζουμχουριέτ, à 26/9 2000, έχει απλωθεί σε όλη την Τουρκία και όχι μόνο.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr

Δημοσιογράφος- Συγγραφέας- Τουρκολόγος, Εθνικά Θέματα Ελλάδα, Τουρκία, Ελληνοτουρκικά

Καλό Νοέμβριο μήνα.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ

Ας απολαύσουμε τις μυρωδιές και τα χρώματα του Νοέμβρη

κι ας ελπίσουμε ότι θα μας γεμίσουν με όμορφα συναισθήματα και στιγμές χαράς
Ο Νοέμβριος είναι ο ενδέκατος μήνας του Γρηγοριανού ημερολογίου, a 30 ημέρες και ξεκινά κάθε χρόνο την ίδια ημέρα που αρχίζουν ο Φεβρουάριος και ο Μάρτιος (με εξαίρεση τα δίσεκτα έτη). Στο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ένατος στη σειρά όπως δηλώνει και τ΄ όνομά του (novem=εννέα) Οι Ρωμαίοι τον είχαν αφιερώσει στον Ποσειδώνα και γιόρταζαν τα Ποσειδώνια.
Για τους αρχαίους Έλληνες, ο Νοέμβριος ήταν ο 5ος μήνας του αττικού έτους και είχε το όνομα «Μαιμακτηρίων». Το όνομα αυτό προέρχεται από ένα από τα ονόματα του Θεού Δία που ονομαζόταν και «Μαιμάκτης», δηλαδή θυελλώδης. Ήταν ο θεός των καιρικών συνθηκών και οι θνητοί έκαναν γιορτή προς τιμήν του για να εξασφαλίσουν με προσευχές την ευμένειά του, ώστε να μην είναι ο καιρός απειλητικός και επικίνδυνος για τον άνθρωπο και οι άνεμοι να μην είναι ιδιαίτερα σφοδροί.
Το χαρακτηριστικό λουλούδι αυτού του μήνα είναι το χρυσάνθεμο και η τυχερή πέτρα το τοπάζι.
Η πιο σημαντική αγροτική εργασία του μήνα, όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά για όλους τους λαούς της Μεσογείου, είναι το λιομάζωμα, το μάζεμα δηλαδή της ελιάς για την παραγωγή λαδιού. Αρχίζει τον Νοέμβριο και διαρκεί σε ορισμένα μέρη μέχρι και τρεις μήνες.
Στις γιορτές του μήνα περιλαμβάνονται η εορτή των Ταξιαρχών Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, του Αγίου Φιλίππου, της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Ανδρέα. Η μεγαλύτερη, néanmoins, γιορτή του μήνα είναι τα Εισόδια της Θεοτόκου στις 21 Novembre.
Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ θεωρείται ως «ο κατεξοχήν ψυχοπομπός άγγελος» και για το λόγο αυτό σε ορισμένες περιοχές, την παραμονή της εορτής του, έφερναν τα παπούτσια τους μέσα στο σπίτι για να μην τα δει ο Αρχάγγελος κι έλθει να τους πάρει πριν την ώρα τους.
Από την αρχαιότητα διάφορα ιδιαίτερα εμφανή ουράνια αντικείμενα προειδοποιούσαν τους ανθρώπους σαν σημάδια των αλλαγών του καιρού. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι το ανοιχτό αστρικό σμήνος των Πλειάδων, γνωστότερο ως Πούλια. Από την εποχή του Ησίοδου η δύση των Πλειάδων αμέσως μετά την δύση του Ήλιου, που συμβαίνει στα μέσα Νοεμβρίου, σημάδευε και σημαδεύει την περίοδο της έλευσης του κρύου και προειδοποιούσε τους γεωργούς να ολοκληρώσουν τη σπορά.
Η βροχή των Λεοντιδών, θεαματικό ουράνιο φαινόμενο, συμβαίνει κάθε χρόνο γύρω στις 17 Novembre. Η γη μας, στη διάρκεια της περιφοράς της γύρω από τον ήλιο, συναντά το σύννεφο των σωματιδίων του κομήτη Τεμπλ-Τατλ. Τα μικροσκοπικά σωματίδια βάρους γραμμαρίων χτυπάνε την ατμόσφαιρα της γης, αναφλέγονται και σχηματίζουν μία φωτεινή σφαίρα 2 à 3 μέτρων που κινείται με ταχύτητα 30 à 60 χιλιομέτρων (γνωστή κι ως πεφταστέρι).


— 

JOYEUX MOIS MES AMIS - JOYEUX ÉTÉ…..

JOYEUX MOIS MES AMIS - JOYEUX ÉTÉ…..
août, selon l'ancien calendrier romain, c'était le sixième mois et en latin ça s'appelait Sextilis. L'année 8 par exemple. Auguste César lui a donné son nom. Au départ, il avait 30 journées, mais Octavian a arbitrairement ajouté un autre jour (qu'il a pris à partir de février) ne pas être à la traîne en juillet, qui était dédié à Jules César. C'est dit, qu'Auguste a mis le mois dans cette position, pour l'honorer mort de Cléopâtre qui aurait mis fin à ses jours le 12 d'août 30 par exemple..
Dans notre pays, tout le mois d'août est consacré à la Vierge Marie avec des prières, jeûne, son Assomption, les météorites, les Neuf Jours et avec la déposition de la Zone Sainte le 31 août, à la fin de l'année ecclésiastique.
C'est le mois qui nourrit les onze, car c'est le moment où tout est en abondance: blé, maïs, le raisin sec les figues, les noisettes, les fruits, des légumes, les raisins etc.... Pour cette raison, août a les noms populaires: Sociologue, Pentafas (parce qu'ils mangent cinq fois par jour),Banquier, et Drimaris des "drimes" ou "drimata" comme les premiers jours du mois sont appelés.
Les douze premiers jours d'août étaient aussi appelés "dates", parce qu'ils ont dit qu'ils avaient prédit le temps: "Tous les jours et un mois". Ces jours étaient également connus comme "durs". Ces jours-ci, personne n'a dû aller à la mer pour nager, ni laver ni couper les raisins et les figues.
Enfin, les proverbes sur le mois d'août se divisent en deux grandes catégories, ??’ ceux qui disent qu'il est bon ("Août mon cher mois, ils dorment deux fois par an") et les autres qui relient ce mois-ci avec le début de l'hiver ("D'août à l'hiver, et à partir de mars été ", ou "Août flatté, la fin de l'hiver").

Joue, tu aides à lever le soleil sur la Grèce, sur ton épaule, tu aides à élever le soleil au-dessus du monde!

"Front, tu aides
lever le soleil
au-dessus de la Grèce,
frérot tu m'aides
lever le soleil
au dessus du monde!
Que vois-tu ?, sa roue est coincée
au fond de la boue,
et un, tu vois, son manche a été poussé
au fond du sang!
Bravo les gars,
et il n'est pas seul
pour que le soleil se lève,
pousser avec les genoux et la poitrine, sortons-le de la boue,
pousser avec la poitrine et les genoux, pour le mettre hors d'état de nuire.

Cravate, nous nous appuyons sur lui, ses frères de sang!
Joue, frères et nous a vivifiés avec le feu de son épaule,
l'épaule et sa flamme nous enveloppaient, mes frères!»

Passeport spirituel», Ange sicilien)