Comment, avec le passage au monde chrétien, la déesse Athéna a été « remplacée » dans la conscience religieuse par la Vierge Marie

Général, sainte patronne et vierge. C'est la déesse Athéna ou la Vierge Marie; Protecteur des femmes, des enfants et de l'accouchement. Il s'agit d'Artémis, la donneuse d'enfants et sage-femme, ou peut-être de la Vierge Marie.; Prudent, mondes, bienveillant, doux et miséricordieux, qui a éprouvé une douleur insupportable et a éprouvé beaucoup de souffrance. Est-ce la déesse Isis ou est-ce la Vierge Marie, mère du Christ;
Là, dans le tournant du monde grec du polythéisme au christianisme, όταν ο δεύτερος άρχισε σιγά-σιγά να επικρατεί στη θρησκευτική συνείδηση και στη λατρευτική πρακτική, mélanger des éléments du passé païen avec la nouvelle religion ne suffirait pas non plus, mais cela contribuerait grandement à sa consolidation. Normes des siècles, en plus, ήταν δύσκολο να καταργηθούν. au lieu, η αφομοίωσή τους από τον χριστιανισμό υπήρξε ο συνδετικός κρίκος που χρειάζονταν οι άνθρωποι για να τον δεχθούν ευκολότερα. Résultat, πολλές από τις αρχαίες θεότητες και τελετουργίες να παραμείνουν στο χριστιανικό εορτολόγιο και να προσαρμοστούν στο τυπικό και στις παραδόσεις της νέας θρησκείας.
Είναι σύμπτωση ότι η μεγάλη γιορτή της Παναγίας τον Δεκαπενταύγουστο συμπίπτει με τα γενέθλια της θεάς Αθηνάς στις 28 του αρχαίου μήνα Εκατομβαιώνα (μέσα Ιουλίου – μέσα Αυγούστου), όταν τελούνταν τα Παναθήναια, η μεγαλύτερη γιορτή της αρχαίας Αθήνας; Ή μήπως είναι τυχαίο ότι ο ναός της παρθένου Αθηνάς στην Ακρόπολη μετατράπηκε σε ναό της Παναγίας Παρθένου; Αλλωστε δεν ήταν μόνον ο Παρθενώνας που έγινε χριστιανική εκκλησία, αφού σύμφωνα με το διάταγμα του Ιουστινιανού όλα τα αρχαία ιερά έπρεπε να μετατραπούν σε ναούς προκειμένου να εξαγνιστούν. Σε πολλά δε από αυτά, όπου λατρεύονταν γυναικείες, παγανιστικές θεότητες, χτίστηκαν ναοί αφιερωμένοι στην Παναγία, η οποία πολύ συχνά προσλάμβανε και τις ιδιότητες των αρχαίων θεοτήτων.

Οι ιδιότητες
Οι επαναλαμβανόμενοι εποχικοί κύκλοι του θανάτου και της αναγέννησης και τα λατρευτικά έθιμα που σχετίζονται με τη γη, τη βλάστηση και την καλή σοδειά συνδέθηκαν και με την Παναγία, όπως έχει γράψει ο μεγάλος λαογράφος Γεώργιος Μέγας. Τα Εισόδια της Θεοτόκου συνδέονται με τη σπορά και η Παναγία λαμβάνει τα χαρακτηριστικά της θεάς Δήμητρας αποκτώντας άλλοτε το προσωνύμιο Αποσπορίτισσα και άλλοτε Μεσοσπορίτισσα. Παραμένει μάλιστα και το αρχαίο έθιμο της πανσπερμίας, τα πολυσπόρια, όπως το λέμε σήμερα.
Αειπάρθενος, όπως οι αρχαίες θεές Αθηνά και Αρτεμη, ονομάστηκε η Παναγία από τον 6ο αιώνα. Ταυτόχρονα όμως είναι η προστάτις των εγκύων γυναικών που για να έχουν καλό τοκετό κρατούν ένα φυλαχτό-φυτό, «της Παναγίας το χορτάρι», comme on l'appelle. Αρχαίες μητρικές θεότητες ήταν και άλλες: η Αστάρτη, η Λητώ, η Γαία, η Ισις, με ρίζες που χάνονται στο βάθος της Νεολιθικής εποχής. Αρχέτυπο όλων όμως θεωρείται η Μεγάλη Μητέρα ή Μητέρα Γη ή Μεγάλη Μητέρα Θεά, που κατά τον Γιουνγκ πρόκειται για ένα μητριαρχικό μοντέλο που ενυπάρχει στον άνθρωπο πριν και από την κύηση.
Η Μεγάλη Μητέρα ήταν άλλωστε η κύρια θεότητα στη Μινωική Κρήτη, από κάποια εποχή μάλιστα παράλληλα με τον «νεαρό θεό» (είτε ως «θείο βρέφος» είτε ως σύζυγό της). Σύμφωνα με τον κύκλο της φύσης για τον θάνατο και την αναγέννηση η Μεγάλη Μητέρα παντρεύεται διαρκώς τον νεαρό θεό που γεννιέται και πεθαίνει κάθε χρόνο.

Προστάτις
Στρατηγός των στρατηγών, η Παναγία προστατεύει τους πιστούς της – όπως και η θεά Αθηνά τους Αθηναίους – σε κάθε δύσκολη στιγμή. le 626, στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από Αβαρους και Πέρσες, οι πιστοί που έχουν συγκεντρωθεί στη Μεγάλη Εκκλησία θα δουν ξαφνικά μπροστά τους την Παναγία να έχει απλώσει προστατευτικά το πέπλο της πάνω από την πόλη (θυμηθείτε τον πέπλο της Αθηνάς στα Παναθήναια). Και η μεγαλύτερη απόδειξη: «Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια» ψάλλουν οι πολιορκημένοι χριστιανοί στην τελευταία λειτουργία της Αγίας Σοφίας, le 1453.
Ο Ακάθιστος Υμνος ωστόσο μοιάζει κάπως με τις «ισιακές αρεταλογίες», τους ύμνους δηλαδή προς τη θεά Ισιδα, όπως λέει ο καθηγητής Αρχαιολογίας κ. Μιχάλης Τιβέριος. Πολλά από τα χαρακτηριστικά της αιγύπτιας θεάς, που είχε εξελληνιστεί, πέρασαν και στην Παναγία. "Comme la Vierge Marie, donc cette déesse a acquis une myriade de surnoms, en d'autres termes, elle était myrionymi, tel que « tout-puissant » et « reine du ciel, de la terre et des enfers »» note M.. Tibère.

La basilique du Parthénon
On ne sait pas exactement quand le Parthénon a été transformé en temple chrétien., mais ce qui est sûr, c'est que sous Justinien (482-565) consacrée et désignée comme « Église catholique d'Athènes ». Le culte de la vierge païenne cède ainsi la place à la Vierge chrétienne et l'église prend le nom de Panagia Athiniotissa.. En effet, à cet effet et afin de répondre aux besoins du nouveau culte, le Parthénon subit de nombreuses opérations et fut transformé en basilique à trois nefs..
Le prestige du temple était grand, puisque même Vasilios B’ Bulgaroktonos a célébré sa victoire contre les Bulgares à Panagia Athiniotissa. Après tout, c'était un temple magnifique, avec l'icône dorée de la Vierge Marie et de magnifiques mosaïques. Seulement 188 des mosaïques en ont été sauvées et transférées 1848 au British Museum, alors qu'aujourd'hui, on peut voir peu de traces des performances originales. Mais ce qui est conservé, ce sont les centaines de gravures portant les noms de généraux, évêques, etc., mais aussi de simples inscriptions de noms, décès, titres et professions, prières et représentations symboliques inscrites au fil des siècles sur les colonnes du temple. Cependant, lors de la chute d'Athènes par les Latins, l'église fut capturée et transformée en église catholique sous le nom de « Santa Maria di Atene »., alors que plus tard c'est devenu une mosquée.
La prétendue similitude de la représentation d'une métope en marbre du Parthénon avec la scène de l'Annonciation est également due à son sauvetage au Moyen Âge par des fanatiques de la nouvelle religion qui détruisirent l'ancienne décoration du temple.. La métope se trouve aujourd'hui au Musée de l'Acropole.

source : tovima.gr