Tous les articles par Culture

Lecteur, éditeur, information, Page, Soutien

Έναρξη νέας περιόδου δημοσιεύσεων. Ευχαριστούμε για την Υποστήριξη.


Αξιότιμοι Φίλες και Φίλοι Αναγνώστες.

Οργανώνουμε τις σελίδες μας σε νέα βάση, αυτήν την στιγμή δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι.
Σας προσκαλούμε να είστε σε συχνή επαφή μαζί μας ώστε να λάβετε γνώση των νέων αναρτήσεων.

Η Ενημέρωση των Σελίδων μας θα γίνει σταδιακά.

Με εκτίμηση ο Εκδότης

—

Ioannis G.. Michailidis
information, Mois, Lettres d'amis

Arslanoglou Achilleas: BON MOIS

ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ, ΕΥΩΔΙΑΣΤΟ, ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΜΗΝΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Ο Μάιος ή Μάης είναι ο πέμπτος μήνας του έτους κατά το Ιουλιανό και Γρηγοριανό ημερολόγιο και έχει 31 journées. Στο αττικό ημερολόγιο ήταν ο ενδέκατος μήνας Θαργηλιών, που αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα 23 Απριλίου-23 Μαΐου, ενώ ήταν ο τρίτος μήνας του δεκάμηνου Ρωμαϊκού ημερολογίου (Majus).

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος στον Θεό Ερμή. Η ονομασία του οφείλεται στη μητέρα του Θεού Ερμή τη νύμφη Μαία, που ήταν η ομορφότερη από τις Πλειάδες, τις επτά κόρες του Άτλαντα και της Πλειόνης.
Στη τέχνη τον μήνα Μάιο οι Ρωμαίοι τον παρίσταναν με μορφή μεσήλικου άνδρα που έφερε πλατύ χιτώνα με μεγάλες περιχειρίδες (σαν το σημερινό ράσο) και έχοντας στη κεφαλή το κάνιστρο γεμάτο άνθη ενώ στα πόδια του υπήρχε ένα παγώνι (ταώς) με ανοιγμένα τα φτερά.

Ο Μάιος είναι «μήνας χαράς και λατρείας της βλάστησης», με δοξασίες και έθιμα διαχρονικού χαρακτήρα, όπως το παραδοσιακό έθιμο με το πρωτομαγιάτικο στεφάνι το οποίο στολίζει την πόρτα του σπιτιού μέχρι τις 24 Ιουνίου οπότε καίγεται στις φωτιές του Αϊ-Γιάννη.

Η μεγάλη θρησκευτική εορτή του Μαΐου είναι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης (21 Peut) και αποφράδα ημέρα η 29η Μαΐου, που «τούρκεψε η Πόλη».
LE 1 Μαΐου έχει χαρακτηρισθεί σχεδόν παγκόσμια ημέρα απεργίας (και όχι αργίας) και είναι αφιερωμένη στις διεκδικήσεις και τους αγώνες των εργαζομένων. Την ημέρα αυτή τιμάτε το εργατικό κίνημα και οι πρώτες μεγάλες διαδηλώσεις που έγιναν το 1886 στο Σικάγο με αίτημα τα τρία οχτάρια : οχτώ ώρες εργασίας, οχτώ ψυχαγωγία και οχτώ ύπνος.

Στην Ελλάδα, η απεργία των καπνεργατών του 1936 στη Θεσσαλονίκη βάφτηκε με αίμα που καταγράφηκε, στις εφημερίδες της άλλης ημέρας, με μια χαρακτηριστική φωτογραφία η οποία έδειχνε μια μάνα να οδύρεται πάνω από το σκοτωμένο της παιδί. Η φωτογραφία εκείνη ενέπνευσε τον Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον «Επιτάφιο»: «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες / μέρα Μαγιού σε χάνω…».

Φωτογραφία του Axileas Arslanoglou.

Église, information, Dieu, Foi, Symbolisme

Pourquoi allumons-nous des bougies à l’église ?; – Le symbolisme et la réponse

Γιατί ανάβουμε κερί στην εκκλησία; - Ο συμβολισμός και η απάντηση

Pourquoi allumons-nous des bougies à l’église ?;
– Le symbolisme et la réponse

Pourquoi allumons-nous des bougies à l’église ?; Il y a un symbolisme particulier à l'allumer; Questions, à laquelle le métropolite Chrysostome de Nikopolis et Préveza donne une réponse à l'APE-MPE, qui fait remarquer, entre autres, que l'habitude d'éclairer contient un symbolisme profond et que c'est un mouvement important de l'homme dans sa recherche du divin pour communiquer avec Dieu.

"Une des coutumes bénies des fidèles lorsqu'ils entrent dans le temple est de prendre un ou plusieurs cierges, pour les allumer dans une certaine position (manuel) puis adorer les images du Christ, de Panagia et le saint du temple. Cette habitude, ce qui se fait peut-être le plus souvent mécaniquement, contient un symbolisme profond. Tout ce qui existe ou se passe dans le Saint Temple et dans le Culte de notre Église cache un symbolisme pour nous rappeler à la fois les événements de la vie terrestre de notre Seigneur et l'obligation du croyant de ne pas se décourager., à ne pas abandonner au raston biotique, mais de s'éveiller spirituellement en prenant les armes spirituelles que notre Église lui accorde dans la lutte spirituelle", souligne le curé de Nikopolis et Preveza.
A la question de savoir ce que symbolise la bougie, il invoque les réponses données par les Pères de l'Église. Caractéristiques, remarques:
"Les Pères de l'Église donnent la réponse, vers qui nous nous tournons toujours et qui donnent des réponses à tout et puissent-ils avoir vécu il y a des siècles.
Saint Siméon de Thessalonique mentionne six symboles pour la bougie et fait certainement référence à la bougie dite pure, c'est, la cire d'abeille. Il dit que la bougie symbolise: un) La pureté de notre âme, b) La malléabilité de notre âme, que nous devons façonner selon les commandements de l'Évangile, c) Le parfum de la Grâce Divine, que chaque âme doit émettre, comme si la bougie avait une douce odeur, d) Comme de la vraie cire, brûlant, il se mélange au feu et leur donne de la nourriture, ainsi aussi l'âme brûlée par l'Amour Divin est progressivement conduite à la déification, e) La lumière du Christ et f) L'amour et la paix avec lesquels le croyant devient un phare pour les autres.
Saint Nicodème le Saint énumère six autres symboles et raisons pour allumer la bougie:
1) Pour glorifier Dieu, qui est la Lumière « Je suis la Lumière du monde », (John. 8, 12), 2) Pour dissiper les ténèbres de la nuit et chasser la peur que provoque l'obscurité, 3) Για να δείχνουμε την εσωτερική χαρά της ψυχής μας, 4) Pour rendre honneur aux saints de notre foi, imitant les chrétiens des premiers siècles, qui a allumé des bougies sur les tombes des martyrs, 5) Pour symboliser nos bonnes œuvres lors du Kyriakon Loyon « ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων » et 6) Pour que les péchés de ceux pour qui nous allumons les bougies et de ceux pour qui nous les allumons soient pardonnés".
Suivant, se concentre sur la lumière de la flamme et souligne que « La bougie produit une flamme et la flamme émet de la lumière.. La lumière est un élément dominant de notre culte. Nous sommes appelés à être lumière parce qu'Il est la Lumière. Lors de la Divine Liturgie pré-sanctifiée, le prêtre officiant, tenant un cierge allumé, se tourne vers les fidèles et prononce « La lumière du Christ brille partout ». Dans la séquence de la coupe de cheveux du moine, le prévôt donne à nouveau au prêtre une bougie allumée, lui disant « alors que ta lumière brille devant les hommes, afin qu'ils voient tes bonnes œuvres et glorifient ton Père qui est aux cieux. », (Mathématiques. e, 16), mais aussi à la fin de la Divine Liturgie nous chantons « nous avons vu la vraie Lumière »».
En conclusion, déclare la métropole de Nikopolis et Preveza: "Le Christ nous appelle constamment à devenir Lumière avec nos vies, avec nos paroles et avec nos œuvres.
Donc, ce n'est pas un acte formel ou mécanique d'allumer la bougie, mais un mouvement important de l'homme en quête du Divin pour communiquer avec Dieu".


—

information, Mois, février, Lettres d'amis

Arslanoglou Achilleas: BON MOIS

ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ, ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ, ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ, ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΜΗΝΑ
Φεβρουάριος ο δεύτερος μήνας του έτους, με διάρκεια 28 ημέρες για τα κοινά έτη και 29 ημέρες για τα δίσεκτα.
Αρχικά ήταν ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του Ρωμαϊκού ημερολογίου αλλά όταν ο Ιανουάριος έγινε ο πρώτος μήνας του ημερολογίου, γύρω στο 153 par exemple., ο Φεβρουάριος καθιερώθηκε ως δεύτερος.
Με την ημερολογιακή μεταρρύθμιση του Ιουλίου Καίσαρα, le 45 par exemple., ο Φεβρουάριος είχε 29 μέρες τα κοινά έτη και 30 μέρες στα δίσεκτα. Mais, le 4 par exemple. ο αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος αφαίρεσε από τον Φεβρουάριο μία μέρα και την προσέθεσε στον Αύγουστο, που ήταν αφιερωμένος στο πρόσωπό του.
Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα februare (εξαγνίζω, καθαίρω), λόγω των τελετών εξαγνισμού και καθαρμού που τελούνταν στη Ρώμη (Februa και Feralia), από τις οποίες προέρχονται οι μεταγενέστερες γιορτές των Απόκρεω και οι εκδηλώσεις του Καρνάβαλου.
Κατ΄ άλλους το όνομα Φεβρουάριος προέρχεται από τις «φλέβες», δηλαδή τα υπόγεια νερά που αναβλύζουν στη διάρκειά του από τις πολλές βροχές.
Στο αρχαίο Αττικό ημερολόγιο ο Φεβρουάριος αντιστοιχούσε με το δεύτερο δεκαπενθήμερο του μήνα Γαμηλιώνα και το πρώτο δεκαπενθήμερο του μήνα Ανθεστηριώνα. Το διάστημα αυτό στην Αθήνα γιορτάζονταν τα Θεογάμια (προς τιμή του γάμου του Δία και της Ήρας) και τα Ανθεστήρια (προς τιμή του Διονύσου), την πρώτη ημέρα των οποίων ανοίγονταν τα πιθάρια με το νέο οίνο.


—

Service commémoratif spirituel

Πνευματικό μνημόσυνο από το Δικηγορικό Σύλλογο Βέροιας – ‘Έπαινος σε αριστεύσαντα μαθητή.

de: http://www.verianet.gr

Σε μια σεμνή και λιτή τελετή, πραγματοποιήθηκε το καθιερωμένο πνευματικό μνημόσυνο που τελεί κάθε χρόνο ο Δικηγορικός Σύλλογος Βέροιας.
Η τελετή πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του συλλόγου και παραβρέθηκαν, πλην των μελών του Δικηγορικού Συλλόγου, εκπρόσωπος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Βεροίας και Ναούσης, του στρατηγού διοικητή της 1ης Μεραρχίας, της βουλευτού Ημαθίας, Φρόσως Καρασαρλίδου, ο δήμαρχος Βέροιας και μέλη του ΔΣ της Φιλοπτώχου Αδελφότητας.
Ο πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου, Φώτης Καραβασίλης ήταν ο ομιλητής, OMS, σύμφωνα με το τελετουργικό, διάβασε τα ονόματα αποβιωσάντων δικηγόρων, συμβολαιογράφων και υποθηκοφυλάκων.
Ακολούθησε απονομή επαίνου στον μαθητή Γεώργιο Τσιλιόπουλο, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα του κληροδοτήματος Αικατερίνης και Αναστασίου Κάππου
Hagiographe, Métier

Ο ΤΟΥΡΚΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ…. ΑΓΙΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΜΟΙΡΑΖΕ ΤΙΣ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΥ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

À 18 Φεβρουαρίου του 2012, απεβίωσε ο Alaattin Sürmeli, ένας Τούρκος… αγιογράφος, (ναι μάλιστα), που είχε προκαλέσει αίσθηση σε όλη την Τουρκία για τις θαυμαστές ελληνορθόδοξες αγιογραφίες του.
Ο Αλαντίν Σουρμελί έγινε γνωστός για πρώτη φορά στις 26 Σεπτεμβρίου του 2000 όταν είχε δηλώσει τότε σε τηλεοπτική εκπομπή του τουρκικού καναλιού, NTV πως είναι αγιογράφος και πως λατρεύει το επάγγελμα του το οποίο έχει δώσει μια άλλη διάσταση στην ζωή του.

Αναφερόμενος στο πώς έγινε αγιογράφος είχε τότε ομολογήσει : «Κάποτε είχε πάει να επισκεφτεί την παλιά χριστιανική εκκλησία της Αντάκιας, (Αντιόχειας), ένας ελληνορθόδοξος χριστιανός παπάς. Ο παπάς αυτός γοητεύτηκε από μια καταστραμμένη εικόνα και μου ζήτησε να την αναπαλαιώσω και να την ξανακάνω όπως ήταν, όταν την είχαν ζωγραφίσει οι χριστιανοί αγιογράφοι της παλιάς εκκλησίας. Αποφάσισα να την αναπαλαιώσω και όταν τελείωσα την δουλειά μου και την έδειξα στον παπά αυτός γοητεύτηκε από την εργασία μου. Έδειξε την εικόνα και σε άλλους και μετά από λίγο καιρό ήρθαν και άλλοι χριστιανοί, (από πού ;), και μου ζήτησαν να ζωγραφίσω χριστιανικές εικόνες. Το έργο μου τους άφησε πολύ ικανοποιημένους και στη συνέχεια άρχισα να ασχολούμαι συστηματικά με την αγιογραφία και έγινα κανονικός αγιογράφος».

Ο Αλαντίν Σουρμελί, όπως ανέφεραν τα τουρκικά δημοσιεύματα, είχε από μικρός κλίση στις καλές τέχνες ενώ διάβαζε ιστορία και τον γοήτευε η φυσική ομορφιά την οποία είχε αναπαραστήσει στα πρώτα έργα του. Ήταν το «τσιράκι», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, του ονομαστού Τούρκου ηθοποιού, Νετζάτ Ουϊγούρ. Συνεχίζοντας τις ομολογίες του είχε πει : «Πιστεύω πως ήταν θεϊκή επιταγή να ασχοληθώ με τα χριστιανικά μωσαϊκά. Επί χρόνια είχα δουλέψει στην Σμύρνη σαν καλλιτέχνης ζωγράφος και το 1967 είχα επιστρέψει απογοητευμένος στην πατρίδα μου, την Αντάκια και άρχισα να ασχολούμαι με το να κάνω επιγραφές, όταν τότε με επισκέφτηκε ο Χριστιανός παπάς για να μου αναθέσει να ζωγραφίσω αγιογραφίες. Από τότε έχει αλλάξει ριζικά όλη η ζωή μου και έχω επιδοθεί στην αγιογραφία με την οποία ασχολούμαι αποκλειστικά. Έχω ζωγραφίσει τον Ιησού Χριστό, την Πανάγια, Ανά Μεριέμ, (έτσι ονομάζουν οι μουσουλμάνοι την Παναγία), καθώς και σκηνές από τα θαύματα του Ιησού Χριστού. Όλα τα έργα μου έχουν εκπλήξει τους χριστιανούς με την επιτυχή αναπαράσταση τους και την πιστότητα των εικόνων που έχω αγιογραφήσει και συνεχώς μου αναθέτουν και νέες παραγγελίες για αγιογράφηση χριστιανικών εικόνων».

Όπως τόνισε ο Αλαντίν Σουρμελί, «η αγιογραφία για μένα δεν είναι μια απλή τέχνη, αλλά κάτι παραπάνω. Η αγιογραφία έχει γίνει ολόκληρη η ζωή μου και δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κάνει πια κάτι άλλο. Με κάθε εικόνα που ασχολούμαι, πρώτα συγκεντρώνομαι πάνω σε κάθε γραμμή που θα τραβήξω πάνω της. Η αγιογραφία είναι μια τέχνη που απαιτεί ειδική προσοχή και για τον λόγο αυτό θέλει ιδιαίτερη προσπάθεια για να αποδώσει».

Η φήμη του Τούρκου αυτού αγιογράφου όπως είχε γράψει και η τουρκική εφημερίδα Τζουμχουριέτ, à 26/9 2000, έχει απλωθεί σε όλη την Τουρκία και όχι μόνο.

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr
Δημοσιογράφος- Συγγραφέας- Τουρκολόγος, Εθνικά Θέματα Ελλάδα, Τουρκία, Ελληνοτουρκικά …
Mois, novembre

Καλό Νοέμβριο μήνα.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ

Ας απολαύσουμε τις μυρωδιές και τα χρώματα του Νοέμβρη
κι ας ελπίσουμε ότι θα μας γεμίσουν με όμορφα συναισθήματα και στιγμές χαράς…
Ο Νοέμβριος είναι ο ενδέκατος μήνας του Γρηγοριανού ημερολογίου, a 30 ημέρες και ξεκινά κάθε χρόνο την ίδια ημέρα που αρχίζουν ο Φεβρουάριος και ο Μάρτιος (με εξαίρεση τα δίσεκτα έτη). Στο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ένατος στη σειρά όπως δηλώνει και τ΄ όνομά του (novem=εννέα) Οι Ρωμαίοι τον είχαν αφιερώσει στον Ποσειδώνα και γιόρταζαν τα Ποσειδώνια.
Για τους αρχαίους Έλληνες, ο Νοέμβριος ήταν ο 5ος μήνας του αττικού έτους και είχε το όνομα «Μαιμακτηρίων». Το όνομα αυτό προέρχεται από ένα από τα ονόματα του Θεού Δία που ονομαζόταν και «Μαιμάκτης», δηλαδή θυελλώδης. Ήταν ο θεός των καιρικών συνθηκών και οι θνητοί έκαναν γιορτή προς τιμήν του για να εξασφαλίσουν με προσευχές την ευμένειά του, ώστε να μην είναι ο καιρός απειλητικός και επικίνδυνος για τον άνθρωπο και οι άνεμοι να μην είναι ιδιαίτερα σφοδροί.
Το χαρακτηριστικό λουλούδι αυτού του μήνα είναι το χρυσάνθεμο και η τυχερή πέτρα το τοπάζι.
Η πιο σημαντική αγροτική εργασία του μήνα, όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά για όλους τους λαούς της Μεσογείου, είναι το λιομάζωμα, το μάζεμα δηλαδή της ελιάς για την παραγωγή λαδιού. Αρχίζει τον Νοέμβριο και διαρκεί σε ορισμένα μέρη μέχρι και τρεις μήνες.
Στις γιορτές του μήνα περιλαμβάνονται η εορτή των Ταξιαρχών Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, του Αγίου Φιλίππου, της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Ανδρέα. Η μεγαλύτερη, néanmoins, γιορτή του μήνα είναι τα Εισόδια της Θεοτόκου στις 21 Novembre.
Ο Αρχάγγελος Μιχαήλ θεωρείται ως «ο κατ’ εξοχήν ψυχοπομπός άγγελος» και για το λόγο αυτό σε ορισμένες περιοχές, την παραμονή της εορτής του, έφερναν τα παπούτσια τους μέσα στο σπίτι για να μην τα δει ο Αρχάγγελος κι έλθει να τους πάρει πριν την ώρα τους.
Από την αρχαιότητα διάφορα ιδιαίτερα εμφανή ουράνια αντικείμενα προειδοποιούσαν τους ανθρώπους σαν σημάδια των αλλαγών του καιρού. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι το ανοιχτό αστρικό σμήνος των Πλειάδων, γνωστότερο ως Πούλια. Από την εποχή του Ησίοδου η δύση των Πλειάδων αμέσως μετά την δύση του Ήλιου, που συμβαίνει στα μέσα Νοεμβρίου, σημάδευε και σημαδεύει την περίοδο της έλευσης του κρύου και προειδοποιούσε τους γεωργούς να ολοκληρώσουν τη σπορά.
Η βροχή των Λεοντιδών, θεαματικό ουράνιο φαινόμενο, συμβαίνει κάθε χρόνο γύρω στις 17 Novembre. Η γη μας, στη διάρκεια της περιφοράς της γύρω από τον ήλιο, συναντά το σύννεφο των σωματιδίων του κομήτη Τεμπλ-Τατλ. Τα μικροσκοπικά σωματίδια βάρους γραμμαρίων χτυπάνε την ατμόσφαιρα της γης, αναφλέγονται και σχηματίζουν μία φωτεινή σφαίρα 2 à 3 μέτρων που κινείται με ταχύτητα 30 à 60 χιλιομέτρων (γνωστή κι ως πεφταστέρι).


—