Cas : Μια ιστορική μέρα ξημερώνει για τον πλανήτη μας, όταν ένας αναπάντεχος εχθρός αρχίζει να σπέρνει την καταστροφή. Ο Νικ Φιούρι, διευθυντής του διεθνούς οργανισμού SHIELD, ο οποίος έχει ως αντικείμενο τη διατήρηση της ειρήνης και της ασφάλειας ανά την υφήλιο, συνειδητοποιεί πως προκειμένου να ανατραπεί η κρισιμότατη αυτή κατάσταση, που έχει φέρει την ανθρωπότητα στο χείλος του γκρεμού, υπάρχει μόνο μία λύση: να συγκεντρώσει τους Εκδικητές…
X.
Τρισδιάστατη περιήγηση στο αρχαίο βασίλειο των Μακεδόνων, αλλά και σε 150 κάστρα της Αργολίδας, Αρκαδίας και Κορινθίας
Πώς θα σας φαινόταν αν μπορούσατε να «περπατήσετε» τους δρόμους της αρχαίας πρωτεύουσας των Μακεδόνων, της Πέλλας, ή των Αιγών, όπου μεγαλούργησε ο Φίλιππος και από όπου ξεκίνησε ο Αλέξανδρος; Και μάλιστα χωρίς να χρειαστεί να εγκαταλείψετε το σπίτι σας;
Το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού μερίμνησε ώστε σύντομα να υπάρχει αυτή η δυνατότητα. Χάρη στο ψηφιακό πρόγραμμα «Δίκτυο εικονικής περιήγησης στο αρχαίο βασίλειο των Μακεδόνων», που ετοιμάζει η ΙΖ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, και στο ΕΣΠΑ, σε περίπου δύο χρόνια αυτό θα είναι εφικτό. Αρχαιολογικούς – ψηφιακούς «περιπάτους» από μακριά, ξεναγήσεις μέσω «έξυπνων» φορητών συσκευών από κοντά, αναπαραστάσεις των αρχαίων πόλεων και μνημείων, καθώς και πλήθος πληροφοριών θα περιλαμβάνει το έργο που εγκρίθηκε από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο.
Αποτελεί εμπνευσμένο και παραπληρωματικό έργο του ψηφιακού μουσείου για τον Μέγα Αλέξανδρο, το οποίο επίσης συγκροτεί η έφορος Αγγελική Κοτταρίδη. Μια έμπειρη αρχαιολόγος, με ιδιαίτερες γνώσεις στο αντικείμενο και αγάπη για την προβολή του αρχαίου βασιλείου των Μακεδόνων.
«Πρόκειται για μια διαρκή, όσο και αδάπανη διαφήμιση των αρχαιοτήτων μας», είπε στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο η διευθύντρια του Αρχείου Μνημείων Ελενα Κουντούρη. «Παρακινεί τον διαδικτυακό χρήστη να επισκεφθεί τους χώρους, για να δει από κοντά όσα περνούν από την οθόνη του».
Η διευθύντρια Προϊστορικών – Κλασικών Αρχαιοτήτων Νικολέττα Βαλάκου σημείωσε πως το πρόγραμμα είναι εξαιρετικά τεκμηριωμένο και ότι παρουσιάζει όλες τις λεπτομέρειες των μνημείων. Η γενική γραμματέας, Λίνα Μενδώνη, ανέφερε πως θα λειτουργεί συμπληρωματικά με τα έργα που έχουν γίνει στους χώρους, στα μνημεία και τα μουσεία της Κεντρικής Μακεδονίας. Ακόμα ένα ψηφιακό πρόγραμμα ενέκρινε προχθές το ΚΑΣ. Πρόκειται για την «Ψηφιακή προσβασιμότητα και ανάδειξη των κάστρων της Αργολίδας, Αρκαδίας και Κορινθίας», που επεξεργάζεται η 25η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων. Αφορά σε 150 κάστρα και οχυρές θέσεις.
Ο έφορος Δημήτρης Αθανασούλης εξήγησε πως θα υπάρχει ειδική εφαρμογή για φορητές ψηφιακές
συσκευές, αλλά και σελίδες για κάθε κάστρο και μνημείο στο facebook και σε άλλα κοινωνικά δίκτυα. Θα χρησιμοποιηθούν και άλλες δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας όπως το google, flickr, wikipedia κ.ά.
Και στις δύο περιπτώσεις θα χρησιμοποιηθεί η τρισδιάστατη τεχνολογία και θα αξιοποιηθούν ντοκιμαντέρ.
source : ethnos.gr
Πραγματοποιείται ημερίδα στο Σάββατο στην Εθνική Βιβλιοθήκη
Από τα πρόσφατα φαινόμενα στον χώρο του ελληνικού βιβλίου -αλλά καθόλου άγνωστες στον ευρωπαϊκό χώρο- οι λέσχες ανάγνωσης έχουν συντελέσει στην προώθηση της φιλαναγνωσίας και στην προβολή του βιβλίου. Πώς δημιουργούνται, σε ποιους απευθύνονται, πώς λειτουργούν στο πλαίσιο της εκπαίδευσης; Τα ζητήματα αυτά, θα συζητηθούν σε ημερίδα με θέμα «Τα βιβλία και οι παρέες» που συνδιοργανώνουν η ομάδα ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ και η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος, Samedi 28 Avril, de la 10.00 π.μ. ως τις 2.00 après-midi, στο Αναγνωστήριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης (Πανεπιστημίου 32).
Η Ομάδα ΘΑΛΗΣ + ΦΙΛΟΙ ιδρύθηκε το 2005 από τους μαθηματικούς και συγγραφείς Απόστολο Δοξιάδη, Τεύκρο Μιχαηλίδη και τον καθηγητή του Τμήματος Στατιστικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών Πέτρο Δελλαπόρτα. Η ανάγκη τους να εξερευνήσουν τη σχέση ανάμεσα στα μαθηματικά και στην αφήγηση τους οδήγησε στη δημιουργία λεσχών ανάγνωσης, αρχικά σε σχολεία και στη συνέχεια σε ποικίλους χώρους, από βιβλιοπωλεία και καφέ μέχρι σαλόνια σπιτιών. Aujourd'hui, η ομάδα ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ έχει αποτελέσει την έμπνευση για τη δημιουργία 350 λεσχών ανάγνωσης σε όλη την Ελλάδα, από την Κρήτη ως το Σουφλί.
Στη διάρκεια της ημερίδας συγγραφείς θα μιλήσουν για τη σχέση της αφήγησης με τα μαθηματικά ενώ συντονιστές από τις λέσχες ανάγνωσης θα μοιραστούν με το κοινό τις εμπειρίες τους.
10.00 π.μ.: Στρογγυλό τραπέζι με τους συγγραφείς Απόστολο Δοξιάδη, Δημήτρη Καπετανάκη, Γιάννη Καρβέλη, Τεύκρο Μιχαηλίδη, Αργύρη Παυλιώτη, Σώτη Τριανταφύλλου. Συντονίζει ο εκπαιδευτικός και μεταφραστής Στάμος Τσιτσώνης.
11.00 π.μ.: Στρογγυλό τραπέζι με τους εκπαιδευτικούς και συντονιστές σχολικών λεσχών ανάγνωσης Ηλία Ανδριανό, Θανάση Βλάχο, Κατερίνα Καλφοπούλου, Άλκηστη Πατρινέλη, Σπύρο Στούρη, Μαρία Φαλίδα. Συντονίζει η εκπαιδευτικός Σταυρούλα Παπανικολάου.
Θα ακολουθήσει, à 12.30 après-midi, ομιλία του καθηγητή στο Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου Πατρών Τάσου Μπούντη, με θέμα «Η επιστήμη της πολυπλοκότητας και ο ρόλος της μαθηματικής μοντελοποίησης». Η ημερίδα θα κλείσει με συζήτηση με το κοινό.
Υλικό από τη δραστηριότητα της ομάδας ΘΑΛΗΣ+ΦΙΛΟΙ καθώς και από τις δραστηριότητες των λεσχών ανάγνωσης θα φιλοξενείται στο Αναγνωστήριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης από την Τετάρτη 25 Απριλίου ως τη Δευτέρα 30 Avril.
source : tovima.gr
Το θέατρο Badminton συνεχίζει τον Κύκλο συναυλιών «Τα Πρόσωπα του Ελληνικού Τραγουδιού» με τη συναυλία – αφιέρωμα στον Παναγιώτη Τούντα με αφορμή τη συμπλήρωση 70 χρόνων από το θάνατο του συνθέτη.
Ο Παναγιώτης Τούντας θεωρείται ένας από τους κορυφαίους προπολεμικούς Έλληνες συνθέτες.
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1884 από ευκατάστατους γονείς, που του έδωσαν τη δυνατότητα να ασχοληθεί από μικρός με τη μουσική.
«Τα τραγούδια του είναι «Μήτρες» που γεννούν έναν αιώνα
που ’ν’ θεμέλια στα καινούρια και που τραγουδιούνται ακόμα»
Το παραπάνω δίστιχο του ανηψιού του Τούντα, Λευτέρη Σκορδίλη, τα λέει όλα για τη σημασία και την αξία των τραγουδιών του.
Ο Παναγιώτης Τούντας άρχισε από παιδί να παίζει μαντολίνο και άλλα έγχορδα όργανα. Από τις αρχές του 20ού αιώνα έως το 1919 πραγματοποιεί περιοδείες στις ανά τον κόσμο παροικίες του Ελληνισμού. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, εγκαθίσταται στη Νέα Σμύρνη και το 1924 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του ελληνικού παραρτήματος της γερμανικής ODEON στην Αθήνα ως το 1931, για να μεταπηδήσει στην COLUMBIA και να παραμείνει στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή έως το 1941.
Δισκογράφησε 230 δικά του τραγούδια που τα ερμήνευσαν οι σημαντικότεροι τραγουδιστές της εποχής: Ρίτα Αμπατζή, Ρόζα Εσκενάζυ, Κάκια Μένδρη, Μαρίκα Φραντζεσκοπούλου, Κώστας Νούρος, Αντώνης Νταλγκάς, Γιώργος Παπασιδέρης, Στελλάκης Περπινιάδης, Κώστας Ρούκουνας, Ευάγγελος Σωφρονίου, etc..
Τα τραγούδια του Παναγιώτη Τούντα παραμένουν ζωντανά μέχρι σήμερα. Είναι τραγούδια κοσμαγάπητα και διαχρονικά: «Δημητρούλα», «Γκαρσόνα», «Γιατί φουμάρω κοκαΐνη», «Αερόπλανο θα πάρω», «Άμαν, Κατερίνα μου», «Κουβέντα με το Χάρο», «Μπήκε ο χειμώνας», etc..
70 χρόνια μετά το θάνατο του Παναγιώτη Τούντα, η σειρά του Θεάτρου Badminton «Τα πρόσωπα του Ελληνικού Τραγουδιού» που διευθύνει ο συνθέτης Μιχάλης Κουμπιός, πραγματοποιεί ένα μεγάλο συναυλιακό αφιέρωμα με την Εστουδιαντίνα Νέας Ιωνίας. Μια ορχήστρα που από το 1998 έως σήμερα, φέρνει σε σημερινές διαστάσεις, κλασικά αριστουργήματα της ελληνικής μουσικής και άλλων συγγενικών παραδόσεων, επιλέγοντας παράλληλα να ντύνει με τα ηχοχρώματά της και σύγχρονες δημιουργίες.
Στη συναυλία για το αφιέρωμα στον Παναγιώτη Τούντα θα παίξουν: Ανδρέας Κατσιγιάννης (σαντούρι), Κυριάκος Γκουβέντας (βιολί), Σταύρος Κουσκουρίδας (κλαρίνο), Δήμος Βουγιούκας (ακορντεόν), Κώστας Μερετάκης (κρουστά), Γιάννης Πλαγιαννάκος (κοντραμπάσο), Απόστολος Βαλαρούτσος (κιθάρα, πάντζο), Φίλιππος Ρέτσιος (πιάνο), Κώστας Παπαϊωάννου (κανονάκι), Νίκος Λύρρας (ούτι, μπουζούκι, λαούτο), Γιώργος Ζίφκος (τρομπέτα).
Τα τραγούδια θα ερμηνεύσουν ο Γιάννης Κότσιρας, η Μάρθα Φριντζήλα και οι: Ζαχαρίας Καρούνης, Αρετή Κετιμέ, Παναγιώτης Λάλεζας, Θοδωρής Μέρμηγκας, Ασπασία Στρατηγού. Όλοι οι τραγουδιστές που συμμετέχουν στο αφιέρωμα, είναι απ’ αυτούς που διευρύνουν και ανανεώνουν τα πρωτότυπα, χωρίς να αδιαφορούν για την «καθαρότητα» του ύφους.
Μια συναυλία που υπόσχεται να μας παρασύρει σ’ ένα γοητευτικό ταξίδι. Στον κόσμο του Παναγιώτη Τούντα.
Καλλιτεχνική Διεύθυνση Εστουδιαντίνας: ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗΣ
Αφηγήσεις – Μουσικός και Ιστορικός Σύμβουλος: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΥΝΑΔΗΣ
Καλλιτεχνική Διεύθυνση Παραγωγής: ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΥΜΠΙΟΣ
Info
Τοποθεσία Θέατρο Badminton, Ολυμπιακά Ακίνητα, Άλσος στρατού, Γουδή
Date Mercredi 23 Μαΐου στις 21:00
Πληροφορίες http://www.badmintontheater.gr/
Τιμές εισιτηρίων Εισιτήρια από 10 €
Προπώληση εισιτηρίων 210-8840600 ǀ abcd.gr ǀ viva.gr ǀ Καταστήματα: Publique, Forthnet
source : culturenow.gr
Οδηγίες προς τη γενική γραμματέα Πολιτισμού του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, αναφορικά με το θέμα του θερινού ωραρίου των αρχαιολογικών χώρων και μουσείων της χώρας, απέστειλε χτες ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Πέτρος Αλιβιζάτος.
Ο υφυπουργός, αναγνωρίζοντας την καθυστέρηση των διαδικασιών προσλήψεων εποχικού προσωπικού μέσω ΑΣΕΠ λόγω εκλογών, η οποία δεν επιτρέπει την έκδοση σχετικής διοικητικής πράξης για το θερινό ωράριο, όπως επίσης και τις έντονες διαμαρτυρίες του τουριστικού κόσμου, ζήτησε την άμεση εφαρμογή προσωρινού ωραρίου λειτουργίας από τις 9.30 πμ. jusqu'à 5.30 pm.
Η προσωρινή λειτουργία κατά το συγκεκριμένο διάστημα αναιρεί την ανάγκη στελέχωσης προσωπικού σε δύο βάρδιες, προκειμένου οι χώροι να λειτουργούν και μετά τις 3 pm.
Το κοινό θα μπορεί να επισκέπτεται τους χώρους αρμοδιότητας του ΥΠΠΟΤ από τις 10 πμ. ως τις 5 μμ., ξεπερνώντας με τον τρόπο αυτόν τη δυσχέρεια στελέχωσης που αντιμετωπίζουν οι περιφερειακές υπηρεσίες σε φυλακτικό προσωπικό.
Το ωράριο αυτό δεν ισχύει για αρχαιολογικούς χώρους που λειτουργούν ήδη με δύο βάρδιες και πέραν τις 3 pm, όπως η Ακρόπολη των Αθηνών, οι οποίοι συνεχίζουν με το υφιστάμενο ωράριό τους.
En même temps, ο υφυπουργός απέστειλε οδηγίες για την καλύτερη αξιοποίηση του υπάρχοντος φυλακτικού προσωπικού, ζητώντας την άμεση απεμπλοκή του από τυχόν καθήκοντα και εγκαταστάσεις που δεν αποτελούν αρμοδιότητά του και ζήτησε να αναπροσαρμοστούν οι εκτελούμενες υπηρεσίες, προκειμένου να επιτευχθεί καλύτερη φύλαξη τομέων.
source : kathimerini.gr
Les sommets des montagnes, le ciel et deux temples antiques! L'un en face de l'autre, là-haut sur les montagnes d'Ilia et de Messénie, le célèbre Apollon épicurien d'une part et un "nouveau" temple, qui vient d'être révélé, de l'autre. A 1000 mètres d'altitude et après avoir parcouru au moins 7 kilomètres inaccessibles, d'un chemin de terre rural au-dessus du village d'Ano Melpeia jusqu'à ce qu'il atteigne la colline avec la chapelle du prophète Elias, les vestiges de ce temple ont été localisés par l'archéologue Dr. Xeni Arapogianni, jusqu'à récemment chef de l'Ephorie des Antiquités.
Daté de la fin du 6e - début du 5e av.. siècle ce temple méconnu n'est malheureusement conservé que pour sa fondation, mais l'espace était dispersé autour d'elle par des membres architecturaux, qui ont servi à la construction d'une petite église. Comme le dit Mme Arapogianni, lorsque l'église a été démolie pour en construire une nouvelle - finalement cela a été fait sur une colline voisine -, l'endroit était rempli de lettres, triglyphes et autres membres de l'ancien temple.
Cest ce qui est arrivé 1995 mais juste le 2010 les fouilles ont commencé, qui a révélé non seulement l'existence du bâtiment mais aussi des découvertes exceptionnelles: Céramique, objets en bronze et les plus intéressants, un grand nombre d'armes en fer et principalement des fers de lance qui étaient dédiés au temple. Mais aussi une statuette en bronze d'un homme nu a été mise au jour, peut-être un guerrier puisqu'il tient une lance dans une main.
"Ce fait nous permet de conclure que le temple était dédié à une divinité de la guerre", dit Mme Arapogianni. Ajouter: "Le contact visuel direct avec le temple d'Apollon épicurien mais aussi la similitude des ex-voto, principalement de lances de fer, pourrait attribuer le temple d'Ano Melpeia à Apollon, mais sans exclure le culte d'Artémis ou d'Athéna".
L'église était située à "Petroula" située à la périphérie du mont Tetrazi. Le sommet de la colline où il a été construit avait été nivelé par les anciens juste pour recevoir le bâtiment. Le temple était long, selon les calculs, sur 23 mètres, bien que ses dimensions maximales survivantes soient de 20,65 × 10,75 mètres tandis que l'épaisseur des murs varie de 0,80 à 0,90 µ. Une partie quand même, l'est, a été complètement détruit, parce qu'il avait servi de fondation au temple chrétien.
Mais la chose intéressante est, qu'à l'intérieur, Mme Arapogianni a révélé un bâtiment plus petit avec des dimensions survivantes de 15,60 × 2,18 mètres en pierres brutes, sans liant, dont le côté est a également été endommagé. Le sol du temple et le bâtiment intérieur étaient recouverts d'enfants, pierres presque en forme de dalle attachées au mortier.
"A mon avis, ce fut le premier temple, l'archaïque, datant de la fin du VIe av.. siècle. Il a probablement été construit par les Spartiates qui étaient les conquérants de Messénie et lorsque plus tard les Messiniens ont été libérés, ils ont construit un temple plus grand au même endroit ", dit l'archéologue.
Bracelets en bronze se terminant par une tête de serpent, petit vase en bronze une plaque en bronze avec représentation imprimée d'une femme tenant une brindille, des clous en fer et des pièces d'ustensiles en fer et entre eux en excellent état de conservation une tige cylindrique en bronze se terminant par une tête de lion. Et bien sûr les armes de fer et les au moins 20 fers de lance. Ce sont les découvertes du sanctuaire , que les dévots vouaient à la divinité vénérée. En outre, l'une des découvertes les plus importantes était une inscription votive, gravé sur le bord d'une section d'un vase d'argile, où le mot se démarque: ΑΝΕΘΕΚΕΝ.
Mais il y a un problème: Aucune colonne ou majuscule n'a été trouvée nulle part. Uniquement lettres et triglyphes avec métopes et corniches, tout en pierre. "Je pense qu'il avait peut-être des colonnes en bois, mais ce n'était pas du tout habituel. Des recherches supplémentaires sont donc nécessaires, existent-ils quelque part… », comme le dit Mme Arapogianni. Seulement elle ne peut plus revenir, après que la "réserve" l'ait dépassé.
source : tovima.gr
Αυτό δείχνει το χάλκινο αγαλματίδιο γυναικείας μορφής που βρίσκεται στο Museum fur Kunst und Gewerbein
Δεν μονομαχούσαν μόνον οι άνδρες στην ρωμαϊκή αρχαιότητα, αλλά και οι γυναίκες και μάλιστα με τα ίδια όπλα! Αυτό τουλάχιστον δείχνει το χάλκινο αγαλματίδιο γυναικείας μορφής, που βρίσκεται στο Museum fur Kunst und Gewerbein, στο Αμβούργο και τώρα κάτω από νέα μελέτη θεωρείται πλέον, ότι ήταν μία γυναίκα μονομάχος.
Με μακριά περιποιημένα μαλλιά και φορώντας μόνον ένα περίζωμα, με ακάλυπτο δηλαδή το στήθος αυτή η γυναίκα παριστάνεται με το ένα χέρι υψωμένο κρατώντας το μικρό καμπυλωτό ξίφος _sicca_ των μονομάχων και μοιάζει να πανηγυρίζει μια νίκη. Το κεφάλι της στρέφεται στο έδαφος _κοιτά μήπως τον νικημένο αντίπαλο; _ ενώ το γόνατό της είναι δεμένο με επίδεσμο και πάλι, όπως συνήθιζαν οι μονομάχοι. Ως σήμερα λοιπόν το μικρό άγαλμα θεωρούνταν ότι απεικόνιζε μία αθλήτρια. Ειδικά μάλιστα το ξίφος ερμηνευόταν ως στλεγγίδα (το όργανο των αθλητών για την απόξεση από το σώματος τους, της κόνεως και του λαδιού με τα οποία άλειφαν το δέρμα). Η διαφορετική άποψη έρχεται από τον ερευνητή Alfonso Manas του Πανεπιστημίου της Γρανάδας, ο οποίος παραθέτει τα δεδομένα:
Κατ΄ αρχάς πρόκειται για μόλις την δεύτερη απεικόνιση γυναίκας μονομάχου, που μας είναι γνωστή. Η άλλη, που βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο προέρχεται από ανάγλυφο της Αλικαρνασσού. Κι αυτή η σπανιότητα, όπως λέει ο Manas υποδεικνύει ίσως και την σπανιότητα του φαινομένου. Οσον αφορά τις γραπτές πηγές εξάλλου, μόνον δώδεκα καταγραφές υπάρχουν, που να αναφέρονται σε γυναίκες μονομάχους. Ολες μάλιστα ήταν χαμηλής κοινωνικής τάξης, δηλαδή δούλες, γι΄ αυτό και το στήθος τους παρέμενε ακάλυπτο, αντίθετα με ό, τι συνέβαινε με τις αθλήτριες. Ενα ακόμη στοιχείο είναι, ότι περί το 200 µ. X. επί Σεπτίμιου Σεβήρου, η παρουσία τους στις αρένες απαγορεύθηκε.
Πρόβλημα υπάρχει ωστόσο _όσον αφορά το συγκεκριμένο αγαλματίδιο πάντα _ με το γεγονός, ότι οι γυναίκες μονομάχοι πρέπει να έφεραν και διάφορα προστατευτικά στο σώμα τους, ανάλογα με των ανδρών. Δηλαδή κράνη, εξαρτήματα θώρακα ή ώμου κλπ. Η μονομάχος του Αμβούργου όμως, δεν φέρει τίποτε, ούτε καν το κράνος της και αυτό προκαλεί την έκπληξη στους ερευνητές. Μία άλλη παράμετρος εξάλλου, την οποία θέτουν οι ίδιοι σχετικά με την γυμνότητά της είναι η προσπάθεια πρόκλησης ερωτισμού στους στρατιωτικά μεγαλωμένους Ρωμαίους, που έτσι θα είχαν την ευκαιρία να δουν γυναίκες σε παραδοσιακά ανδρικούς ρόλους. Παρ΄ όλα αυτά οι πηγές δεν αναφέρουν τίποτε τέτοιο, παρά μόνον την έκφραση θαυμασμού για το «ευ αγωνίζεσθαι» και των γυναικών.