Archives de catégorie : livre

Pour sauver le bon livre, il faut baisser son prix

Onze blogs de bibliophiles dans une lettre commune aux éditeurs leur demandant de réduire le prix des livres. Ils reconnaissent , bien sûr, que ces derniers temps, la plupart des éditeurs ont réduit les prix des livres plus anciens en faisant des offres très alléchantes.

Mais le problème des livres modernes demeure, dont le prix varie entre 15-20 euro, ce qu'ils considèrent en temps de crise comme prohibitif.
Par ailleurs, ces blogueurs bibliophiles soulignent que les éditeurs risquent de tomber dans la logique du « publier ce qui fait vendre »., qui à la longue détruira la littérature.

Les signataires de la lettre soulignent qu'ils comprennent "les différentes difficultés, des obligations envers les employés, le coût du papier, fardeaux des droits, των μεταφράσεων και ούτω καθεξής μέσα μάλιστα στις ιδιαιτερότητες της ελληνικής αγοράς με τους γλωσσικούς της περιορισμούς και τον ελάχιστο πληθυσμό» , mais ils soulignent que « encore une fois, le livre, précisément dans la crise actuelle, nous devons le diffuser comme un bien et non comme un luxe réservé à quelques-uns".

Ils suggèrent donc aux éditeurs de faire « un pas courageux »: réduction du prix des nouveaux titres, afin de ne pas arrêter l'expression créative de chacun d'eux, στους οποίους ανάμεσα, πάντοτε, υπάρχουν ταλέντα που δεν πρέπει να χαθούν, επειδή θα έχει προκριθεί λόγω ωμής ανάγκης, το εφήμερο και το ευπώλητο».

Η επιστολή των έντεκα μπλογκ

«Κυρίες και κύριοι εκδότες,

ζητούμενο, τόσο για σας όσο και για μας τους βιβλιόφιλους ιστολόγους, είναι να αυξηθεί η αναγνωσιμότητα σε μια Ελλάδα, που διαβάζει όλο και λιγότερο.

Βασικό πρόβλημα τα τελευταία χρόνια είναι η κρίση. Μια κρίση οξύτατη και πολυεπίπεδη. Έχει εισβάλει στις επιχειρήσεις σας, αλλά διαστρωματωμένα αποτυπώνεται πλέον και στο μεγαλύτερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και επηρεάζει, αντιστοίχως αναλογικά και πάντως δραματικά, τη ζωή όλων μας. Όταν η ανεργία και η κάθετη πτώση του εισοδήματος έχουν εκτοξευθεί στους πιο υψηλούς δείκτες των τελευταίων δεκαετιών, η βασική βεβαίως προτεραιότητα δεν μπορεί παρά να είναι η υπεράσπιση της Αξιοπρέπειας στην καθημερινή διαβίωση με όλα όσα πρέπει αυτή να περιλαμβάνει σε συνθήκες Δημοκρατίας: santé, un article du New York Times ou le reportage "No Respect" dans, Τροφή, formation, Liberté.

Για τους βιβλιόφιλους αυτής της χώρας, που στην πλειονότητά τους δεν είναι ένα προνομιούχο κομμάτι, που ζει εκτός κοινής οικονομικής πραγματικότητας, το βιβλίο αποτελεί ένα πολύ σημαντικό αγαθό ενταγμένο στα παραπάνω, το οποίο δεν μπορεί και δεν πρέπει να μπει στην λίστα εκείνων, που θα μειωθούν ή θα κοπούν εντελώς, parce que la précision le rend souvent inaccessible.

Si avec les offres, les bazars, se tourner vers les anciens titres et revenir aux bibliothèques semble être une bonne solution, τι θα γίνει με τους καινούργιους τίτλους;

Θα αφορούν σε όλο και πιο λίγους; Και αν παγιωθεί αυτό ως αναγκαστική συνθήκη στην κρίση, θα πάμε από την εκδοτική πλημμυρίδα σε μιαν εκδοτική άμπωτη, της οποίας τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά θα περιγράφονται με την φράση εκδίδουμε ό,τι μπορεί να αποσβέσει;

Είχαν ακουστεί και παλιότερα αντιρρήσεις για την τιμή του βιβλίου, τόσο από αναγνώστες όσο και από τους ειδικούς του χώρου, δημοσιογράφους και κριτικούς. Όταν ένα μέσο βιβλίο στοιχίζει 15-20€, οι περισσότεροι θα προτιμήσουν να παρακολουθήσουν μια ταινία στον κινηματογράφο, που κοστίζει πολύ κάτω από 10€ ή τα ίδια χρήματα να τα αφιερώσουν σε άλλου είδους (ψυχαγωγική) διέξοδο.

Το ίδιο δυστυχώς ισχύει και για το ηλεκτρονικό βιβλίο. Εκεί που θα έπρεπε η τιμή να είναι πολύ χαμηλότερη, δεδομένου ότι τα έξοδα έκδοσης είναι μικρότερα, παρατηρούνται μικρές διαφορές σε σχέση με το έντυπο βιβλίο. Το λογικό θα ήταν ο αναγνώστης, που έχει την ανάλογη συσκευή, να παρακινηθεί να αγοράζει άυλα κείμενα, ενώ αυτός που δεν έχει, trouver la motivation pour suivre l'évolution.
 Avant d’en arriver au triste et fondamentalement anti-civilisationniste, c'est-à-dire annihiler complètement le nombre de lecteurs, ας επιχειρήσετε εσείς, οι εκδοτικοί οίκοι, καθώς σ’ εσάς πέφτει πρωτίστως αυτή η υποχρέωση, ένα θαρραλέο βήμα: réduction du prix des nouveaux titres, afin de ne pas arrêter l'expression créative de chacun d'eux, στους οποίους ανάμεσα, πάντοτε, υπάρχουν ταλέντα που δεν πρέπει να χαθούν, επειδή θα έχει προκριθεί λόγω ωμής ανάγκης, το εφήμερο και το ευπώλητο.

 Le livre, aujourd'hui, είναι ακριβό και αποτρέπει την αγορά του. Αυτή είναι η πραγματικότητα, την οποία όμως, εσείς, μπορείτε να αλλάξετε.

 Ως αναγνώστες, ιστολόγοι και πολίτες, σας ζητάμε την μεγαλύτερη δυνατή μείωση και, αν το πράξετε, πρώτοι εμείς, θα την υποστηρίξουμε.

Αντιλαμβανόμαστε τις ποικίλες δυσκολίες, από τις υποχρεώσεις σας στους εργαζόμενους, le coût du papier, fardeaux des droits, των μεταφράσεων και ούτω καθεξής μέσα μάλιστα στις ιδιαιτερότητες της ελληνικής αγοράς με τους γλωσσικούς της περιορισμούς και τον ελάχιστο πληθυσμό, όμως και πάλι το βιβλίο, précisément dans la crise actuelle, οφείλουμε να το διαδώσουμε ως αγαθό και όχι ως πολυτέλεια των ολίγων.

Τα ιστολόγιά μας, πάντα φιλόξενα και χωρίς κανενός είδους αντάλλαγμα, λειτουργήσαμε και λειτουργούμε, εκ των πραγμάτων, en tant que… annonceurs de livres! Surtout ceux qui transcendent l’éphémère…

 Nous pouvons continuer à servir la littérature avec vous (et tout autre type de raison) και συμβάλλοντας στην επιβίωσή της, αν κι εσείς θελήσετε να προχωρήσετε σ’ αυτό, που επιτακτικά πλέον σας ζητάμε: χαμηλές τιμές σε όλα και ειδικότερα στα καινούργια βιβλία, χωρίς αλλαγή στην αισθητική και την ποιότητά τους.

Με εκτίμηση

Librofilo,  Βιβλιοκαφέ, Διαβάζοντας, Βολτίτσες, Anagnostria, το Ιστολόγιο του Θαλή, Read-for-a-Life, Desperado, Καγκουρό, Λέσχη Ανάγνωσης του Degas, Εαρινή Συμφωνία».

source : tovima.gr

ΒΙΒΛΙΟ : « Οι συμφορές του δανεισμού »,Πλούταρχος

Είναι πράγματι σοφό να διαβάσει κανείς σήμερα τις «Σύμφορες του Δανεισμού», έργο της ώριμης περιόδου του Πλούταρχου. Πρόκειται για ομιλία που γράφτηκε το νωρίτερα το 92 UN D. και εκφωνήθηκε πιθανά στην Αθήνα και σε άλλες ελληνικές πόλεις με σκοπό να προειδοποιήσει για τις συνέπειες της υπερχρέωσης σε ξένους κυρίως, Ιταλούς στην πλειονότητα τους δανειστές, εκείνη την εποχή.
Αξίζει να ξεχωρίσει κάνεις μερικά αποσπάσματα επίκαιρα όσο ποτέ στις ημέρες μας, για να συνειδητοποιήσει ότι ο αλόγιστος δανεισμός είναι κατάρα και φέρνει λαούς σε απόγνωση και στο χείλος της καταστροφής. Κάτι που γνώριζαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έτη πριν.
«Ο Πλάτωνας στους Νόμους απαγορεύει να παίρνει κάνεις νερό από τη γη των γειτόνων του αν δεν έχει πρώτα αποτύχει να βρει νερό στον δικό του τόπο, έχοντας σκάψει μέχρι να συναντήσει την λεγόμενη κεραμίτιδα, δηλαδή στρώμα αργίλου, επιβάλλει ωστόσο να μοιράζονται το νερό των γειτόνων τους όσοι δεν μπορούν να έχουν δικό τους, καθώς ο νόμος οφείλει, στη δυσπραγία, να παρέχει βοήθεια. Δεν θα έπρεπε λοιπόν να υπάρχει και για τα χρήματα νόμος, που να απαγορεύει στους ανθρώπους να δανείζονται από άλλους και να καταφεύγουν σε ξένες πήγες, αν πρώτα δεν εξετάσουν τη δική τους περιουσία και τις δικές τους δυνατότητες, και δεν ξεχωρίσουν και συγκεντρώσουν, σταγόνα, σταγόνα, ότι τους είναι χρήσιμο και αναγκαίο
«Για τους δανειστές μπορούμε να πούμε: Υπάρχει τόκος πριν ο τόκος, κι υπάρχει κι άλλος τόκος….Περισσότερο ωστόσο ψεύδονται, και μάλιστα με δόλο, οι δανειστές στα κατάστιχα τους, όταν γράφουν ότι δίνουν στον τάδε το δείνα ποσό, ενώ του δίνουν λιγότερα, και αιτία των ψεμάτων τους είναι η πλεονεξία, όχι η ανάγκη ούτε η δυσπραγία, μα η απληστία, που στο τέλος, ενώ καταστρέφει τα θύματα τους, σ’ εκείνους δεν φέρνει ούτε απόλαυση ούτε όφελος».
«Έτσι κι εσύ, στη φτώχεια, που πολλά κακά φέρνει μαζί της, μην προσθέτεις και τις ταλαιπωρίες του δανεισμού και του χρέους, αλλά και μην της στερείς το μόνο στο οποίο υπερέχει του πλούτου, την ξεγνοιασιά. Γιατί τότε προκύπτει η γελοία κατάσταση της παροιμίας:
Δεν μπορώ να κουβαλήσω την κατσίκα, φορτώστε στους ώμους μου το βόδι».
«Οι συμφορές του δανεισμού» (Περί του μη δειν δανείζεσθαι), Πλούταρχος. Εκδόσεις Νεφέλη. Octobre 2011.
source : protagon.gr

ΒΙΒΛΙΟ : "Οι συμφορές του δανεισμού",Πλούταρχος

Είναι πράγματι σοφό να διαβάσει κανείς σήμερα τις «Σύμφορες του Δανεισμού», έργο της ώριμης περιόδου του Πλούταρχου. Πρόκειται για ομιλία που γράφτηκε το νωρίτερα το 92 UN D. και εκφωνήθηκε πιθανά στην Αθήνα και σε άλλες ελληνικές πόλεις με σκοπό να προειδοποιήσει για τις συνέπειες της υπερχρέωσης σε ξένους κυρίως, Ιταλούς στην πλειονότητα τους δανειστές, εκείνη την εποχή.
Αξίζει να ξεχωρίσει κάνεις μερικά αποσπάσματα επίκαιρα όσο ποτέ στις ημέρες μας, για να συνειδητοποιήσει ότι ο αλόγιστος δανεισμός είναι κατάρα και φέρνει λαούς σε απόγνωση και στο χείλος της καταστροφής. Κάτι που γνώριζαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι έτη πριν.
«Ο Πλάτωνας στους Νόμους απαγορεύει να παίρνει κάνεις νερό από τη γη των γειτόνων του αν δεν έχει πρώτα αποτύχει να βρει νερό στον δικό του τόπο, έχοντας σκάψει μέχρι να συναντήσει την λεγόμενη κεραμίτιδα, δηλαδή στρώμα αργίλου, επιβάλλει ωστόσο να μοιράζονται το νερό των γειτόνων τους όσοι δεν μπορούν να έχουν δικό τους, καθώς ο νόμος οφείλει, στη δυσπραγία, να παρέχει βοήθεια. Δεν θα έπρεπε λοιπόν να υπάρχει και για τα χρήματα νόμος, που να απαγορεύει στους ανθρώπους να δανείζονται από άλλους και να καταφεύγουν σε ξένες πήγες, αν πρώτα δεν εξετάσουν τη δική τους περιουσία και τις δικές τους δυνατότητες, και δεν ξεχωρίσουν και συγκεντρώσουν, σταγόνα, σταγόνα, ότι τους είναι χρήσιμο και αναγκαίο
«Για τους δανειστές μπορούμε να πούμε: Υπάρχει τόκος πριν ο τόκος, κι υπάρχει κι άλλος τόκος….Περισσότερο ωστόσο ψεύδονται, και μάλιστα με δόλο, οι δανειστές στα κατάστιχα τους, όταν γράφουν ότι δίνουν στον τάδε το δείνα ποσό, ενώ του δίνουν λιγότερα, και αιτία των ψεμάτων τους είναι η πλεονεξία, όχι η ανάγκη ούτε η δυσπραγία, μα η απληστία, που στο τέλος, ενώ καταστρέφει τα θύματα τους, σ’ εκείνους δεν φέρνει ούτε απόλαυση ούτε όφελος».
«Έτσι κι εσύ, στη φτώχεια, που πολλά κακά φέρνει μαζί της, μην προσθέτεις και τις ταλαιπωρίες του δανεισμού και του χρέους, αλλά και μην της στερείς το μόνο στο οποίο υπερέχει του πλούτου, την ξεγνοιασιά. Γιατί τότε προκύπτει η γελοία κατάσταση της παροιμίας:
Δεν μπορώ να κουβαλήσω την κατσίκα, φορτώστε στους ώμους μου το βόδι».
«Οι συμφορές του δανεισμού» (Περί του μη δειν δανείζεσθαι), Πλούταρχος. Εκδόσεις Νεφέλη. Octobre 2011.
source : protagon.gr

ΒΙΒΛΙΟ: Ο Άφραγκος Άνθρωπος

Πώς αντιδρούν οι συγγενείς και φίλοι; Τι τρως; Πού ζεις ; Πώς επηρεάζεται η κοινωνική και η προσωπική σου ζωή ; Πώς πλένεσαι ; Ο Μαρκ Μπόιλ ανακαλύπτει τις απαντήσεις με το δύσκολο τρόπο και στην πορεία διερευνά τις σοβαρές επιπτώσεις που έχει η εμμονή μας με το χρήμα. Περιγράφοντας οδοντόκρεμες από σουπιά, εποχικά φαγητά, πρωτοβουλίες ανταλλαγής δεξιοτήτων και τουαλέτες κομποστοποίησης, ταξιδεύει μέχρι την Ιρλανδία χωρίς δεκάρα στην τσέπη και βρίσκεται αντιμέτωπος με την πλέον αδιανόητη κατάσταση : Χριστούγεννα χωρίς μετρητά. Ακολουθώντας τους δικούς του αυστηρούς κανόνες, ο Μαρκ επιστρέφει στα στοιχειώδη και ανακαλύπτει πρωτότυπους τρόπους να εξαφανίσει τους λογαριασμούς και να ευημερήσει δωρεάν.

Έξυπνο, συγκινητικό, διάχυτο από συμβουλές εξοικονόμησης χρημάτων και ενέργειας και ίσως επίκαιρο, το βιβλίο Ο Άφραγκος Άνθρωπος θα σας κάνει να διερωτηθείτε τι πραγματικά έχει αξία στη ζωή.

ΒΙΒΛΙΟ: Ο Άφραγκος Άνθρωπος

Πώς αντιδρούν οι συγγενείς και φίλοι; Τι τρως; Πού ζεις ; Πώς επηρεάζεται η κοινωνική και η προσωπική σου ζωή ; Πώς πλένεσαι ; Ο Μαρκ Μπόιλ ανακαλύπτει τις απαντήσεις με το δύσκολο τρόπο και στην πορεία διερευνά τις σοβαρές επιπτώσεις που έχει η εμμονή μας με το χρήμα. Περιγράφοντας οδοντόκρεμες από σουπιά, εποχικά φαγητά, πρωτοβουλίες ανταλλαγής δεξιοτήτων και τουαλέτες κομποστοποίησης, ταξιδεύει μέχρι την Ιρλανδία χωρίς δεκάρα στην τσέπη και βρίσκεται αντιμέτωπος με την πλέον αδιανόητη κατάσταση : Χριστούγεννα χωρίς μετρητά. Ακολουθώντας τους δικούς του αυστηρούς κανόνες, ο Μαρκ επιστρέφει στα στοιχειώδη και ανακαλύπτει πρωτότυπους τρόπους να εξαφανίσει τους λογαριασμούς και να ευημερήσει δωρεάν. Έξυπνο, συγκινητικό, διάχυτο από συμβουλές εξοικονόμησης χρημάτων και ενέργειας και ίσως επίκαιρο, το βιβλίο Ο Άφραγκος Άνθρωπος θα σας κάνει να διερωτηθείτε τι πραγματικά έχει αξία στη ζωή.