Archives de catégorie : L'histoire

Dialogue générationnel sur l'environnement.

Parce qu'il vaut la peine de lire l'Histoire qui suit et qui est une traduction du texte en grec.
Les pairs de la génération 1950-1960 ils vont certainement l'apprécier!!!
Notre histoire évolue dans l'hypermarché.
****************************************
Je vais payer en sortant du magasin, la jeune caissière a indiqué à la très vieille dame, comment elle a dû apporter ses propres sacs à provisions, parce que les sacs en plastique ne sont pas bons pour l'environnement. La femme s'est excusée auprès de la fille et lui a expliqué,
"Oui, nous n'avons pas eu ce problème ‘Vert’ dans ma jeunesse"… Le jeune greffier répondit,
"C'est notre problème aujourd'hui. Votre propre génération ne s'est pas assez souciée de sauver notre environnement pour les générations futures. La vieille dame lui a dit qu'elle avait raison -
"Oui, ma génération n'avait pas ça ‘chose verte’ de mon temps". Il a continué, pour lui expliquer comment c'était alors:
"Alors, nous rendions les bouteilles de lait en verre, de boissons non alcoolisées et de bière dans le magasin. Le magasin les renverrait à l'usine pour être lavés, stérilisés et remplis, à utiliser encore et encore. Donc ils les recyclaient en fait. Mais, nous ne l'avions pas ‘chose verte’ aujourd'hui… Les épiciers avaient l'habitude de mettre nos courses dans des sacs en papier brun que nous utilisions pour beaucoup de choses. Le plus mémorable – à l'exception de leur utilisation pour les sacs d'ordures ménagères – était l'utilisation de papier brun pour la couverture de nos manuels scolaires. Cela garantissait que la propriété publique (les livres fournis par l'école pour notre usage) ils ne seraient pas défigurés par nos souillures. Alors, nous pourrions leur donner notre préférence personnelle en apparence, sur le papier d'emballage brun. Quelle honte, que nous n'avons pas ‘chose verte’ alors. Nous avons monté les escaliers, parce que nous n'avions pas d'escalator dans chaque magasin et immeuble de bureaux. Nous sommes allés à l'épicerie. Nous n'avons pas fait de moto 300 de chevaux à chaque fois qu'il fallait traverser deux pâtés de maisons. Mais tu as raison... nous ne l'avions pas ‘chose verte" aujourd'hui… Ensuite, nous lavons les couches du bébé, puisque nous n'avions pas le genre jetable à jeter. Nous avions l'habitude de sécher les vêtements sur une corde tendue, pas dans un sèche-linge dévorant 220 volt d'électricité. L'énergie éolienne et solaire séchait nos vêtements à l'époque, aujourd'hui. Les enfants avaient des vêtements de seconde main, de leurs frères ou sœurs, et pas toujours des vêtements neufs. Mais oui, ma petite amie, tu as raison - nous ne l'avions pas ‘chose verte’ dans les vieux jours. À l'époque, nous n'avions qu'une seule télévision ou radio dans la maison - pas une seule télévision dans chaque pièce. Et la télé avait un petit écran, la taille d'un mouchoir (Vous souvenez-vous d'eux ?
), et non un écran de la taille d'une pièce. Dans la cuisine, nous avons mélangé et remué à la main car nous n'avions pas de machines électriques pour tout faire à notre place. Lors de l'emballage d'un article fragile pour le courrier, nous avons utilisé de vieux journaux pour le protéger, et non du polystyrène synthétique ou du film à bulles en plastique. Alors, nous n'avons pas démarré un moteur et brûlé de l'essence pour tondre la pelouse. Nous avons utilisé une tondeuse à pousser qui "brûlait" l'énergie humaine. Nous avions l'habitude de travailler, nous n'avions donc pas besoin d'aller dans une salle de sport pour courir sur des tapis roulants électriques. Mais tu as raison. Nous ne l'avions pas ‘chose verte’ alors. Nous avons bu au robinet ou à la fontaine lorsque nous avions soif au lieu d'utiliser une bouteille en verre ou en plastique chaque fois que nous avons bu de l'eau. Nous avons rempli les stylos d'écriture avec de l'encre, au lieu d'en acheter un neuf, et mettre un nouveau rasoir dans le rasoir au lieu de tout jeter juste parce que la lame du rasoir ne coupait plus bien…. Mais nous ne l'avions pas ‘chose verte’ alors. Alors, les gens prenaient le tram ou le bus et les enfants se rendaient à l'école à vélo – ou ils marchaient – au lieu de transformer leurs mères en service de taxi 24h/24 avec leur SUV $45.000 ou la camionnette familiale - qui coûte autant qu'une maison entière.... avant le ‘chose verte.’ Nous avions une prise dans chaque chambre, et pas tout un ensemble de prises pour alimenter douze appareils. Et nous n'avions pas besoin d'un gadget informatique pour recevoir un signal diffusé par satellites 23.000 miles dans l'espace, pour trouver le hamburger le plus proche.

C'est pas pathétique, la génération actuelle à déplorer à quel point nous, les vieillards, étions gaspilleurs, juste parce que - et bien- nous n'avions pas ça ‘chose verte’ alors; Veuillez transmettre ce message à un autre vieil homme égoïste qui a besoin d'une leçon d'entretien d'un jeune malin. Nous n'aimons pas être vieux de toute façon, donc nous n'avons pas besoin de beaucoup pour faire chauffer notre sang… surtout d'un smartass multi-percé et tatoué, qui ne sait pas combien de monnaie rendre, sans que la caisse enregistreuse l'enregistre

Υπόθεση Ελληνική.

Ω! Hellènes, τι θέλει επιτέλους, για να κατανοήσουμε, ότι οφείλουμε να διαβάσουμε εκ νέου την Ιστορία μας, ώστε να μπολιαστούμε με πάθος υπεράσπισης της Πατρίδας και του Ελληνικού Μέλλοντος, κυρίως των παιδιών μας;
Μια Ανάσα, μια Πατρίδα,
ζήτω η Ελευθερία.
Η Ελλάδα θέλει Αγώνα,
κι έτοιμους Αγωνιστές.
Ο Λόγος πρέπει να είναι, και είναι, το όπλο των Ελλήνων. Βεβαίως, ό Διχασμός είναι το σαράκι των Ελλήνων.
Amis. Δεν ανησυχώ για αυτά που συμβαίνουν, τα υφίσταμαι. Δεν ανησυχώ κανγια μένα, έχω Θεό να ακουμπήσω. Ανησυχώ για τα νιάτα που δεν έχουν αντοχές και δεν γνωρίζουν τον Θεό για να ακουμπήσουν. Ανησυχώ για την Πατρίδα και για την ανέξοδη εξουσία, τα «πεισματάρικα παιδιά» που παριστάνουν τους ηγέτες.
Δεν ασχολούμαστε με ότι έχουμε κατακτήσει και ενδιαφερόμαστε, τι πρέπει να απεμπολήσουμε και πως, ώστε να αφομοιωθούμε καλύτερα από την λογική των «επίδοξων» κατακτητών, ποια να είναι, η φύση και θέση της Ελλάδας στην παγκόσμια Ιστορία. Σκέψεις που γίνονται έτσι ώστε να τιθασεύσουν το ατίθασο «άτι» την Ελλάδα και τους Έλληνες. Σχεδιάζουν να μας περάσουν, από Ιστορία των Νικητών, στην ιστορία των Ηττημένων. Λαός χωρίς όραμα, είναι εκ προοιμίου ηττημένος λαός.

Σπάνιες φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης του 1900 -Αρκουδιάρηδες, αστοί, εργάτες

de: www.iefimerida.gr/news/

160 μαυρόασπρες και έγχρωμες φωτογραφίες μαρτυρούν την καθημερινότητα της Θεσσαλονίκης του 1900 μέσα από τους ανθρώπους της.
Το φωτογραφικό λεύκωμα «Θεσσαλονίκη, μια πόλη ανθρώπωνΦωτογραφίες του 20ου αιώνα» σε ιδέαχρηματοδότησηυλοποίηση της Πολιτιστικής Εταιρείας Επιχειρηματιών Βορείου Ελλάδος, αναλαμβάνει με 160 φωτογραφίεςπολύτιμο υλικό (15 γνωστών συλλεκτών, 16 φορέων, μουσείων και ιδρυμάτων και 19 φωτογράφωνφωτορεπόρτερς) να «ζουμάρει» στους πρωταγωνιστές της πόλης, τους ανθρώπους της και τα βλέμματά τους.

Source continue: Σπάνιες φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης του 1900 -Aρκουδιάρηδες, αστοί, εργάτες [εικόνες] | iefimerida.gr 

«Clickστην Ιστορία» από το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Το «Click… στην Ιστορία» είναι ένα νέο, πρωτοποριακό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που πραγματοποιείται από το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού με τη συνεργασία της Vodafone. Σκοπός του προγράμματος είναι η ανάδειξη της τοπικής ιστορίας μέσα από τη ματιά των μαθητών, αξιοποιώντας τις απεριόριστες δυνατότητες της κινητής επικοινωνίας στη σύγχρονη εκπαίδευση. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου και τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων .Οπως είπε σε παρουσίαση του προγράμματος ο ειδικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας ΜιχάληςΚοντογιάννης η γνωστική προσέγγιση μέσω κινητού τηλεφωνού και υπολογιστή είναι βασική προτεραιότητα και πρόκληση για την εποχή.

Το πρόγραμμα αξιοποιεί στο σύνολό του το ψηφιακό περιβάλλον στο οποίο κινούνται οι νέοι σήμερα, θέτοντας την ψηφιακή τεχνολογία στην υπηρεσία της εκπαίδευσης. Στο πλαίσιο του προγράμματος, οι μαθητές, εξοπλισμένοι με ένα κινητό τηλέφωνο που χρησιμοποιείται ως φωτογραφική μηχανή, κάμερα και συσκευή εγγραφής φωνής, γίνονται «ρεπόρτερ της ιστορίας». Εξερευνούν την πόλη, τη γειτονιά και το χωριό τους, συλλέγουν τεκμήρια από οικογενειακά φωτογραφικά άλμπουμ, πολιτιστικούς θεσμούς και δημόσια αρχεία, και φτιάχνουν τις δικές τους οπτικοακουστικές παρουσιάσεις.

Το ερευνητικό οπτικοακουστικό υλικό αποστέλλεται μέσω του δικτύου της Vodafone στη διαδικτυακή πλατφόρμα http://local.e-history.gr/ η οποία έχει σχεδιαστεί ειδικά για το πρόγραμμα, με τρόπο τέτοιο ώστε να αποτελεί το εργαλείο παρουσίασης της εργασίας των μαθητών στους γονείς, τη σχολική κοινότητα και το ευρύ κοινό. Το πρόγραμμα αξιοποιεί μεθόδους που κεντρίζουν το ενδιαφέρον των μαθητών, δίνοντας παράλληλα την ευκαιρία στη σχολική κοινότητα να αναλάβει ενεργό ρόλο στην τοπική κοινωνία και να προβάλει το έργο της σε συνεχή διάλογο με τις άλλες σχολικές κοινότητες.

Το πρόγραμμα «Click… στην Ιστορία», με τη συνεχή συνεργασία μαθητών, εκπαιδευτικών και των ερευνητών του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, συμβάλλει σημαντικά στην εκπαίδευση των μαθητών σχετικά με τον τρόπο που διεξάγεται η έρευνα, ενώ βοηθά και στην απόκτηση δεξιοτήτων ως προς τη σύνθεση μιας εργασίας σε ηλεκτρονική μορφή με μία μέθοδο που κερδίζει την προσοχή των μαθητών. Fin, εκπαιδεύει τους μαθητές στη συλλογική εργασία, δεδομένου ότι δημιουργούν ομάδες, στο πλαίσιο των οποίων πρέπει να συνεργαστούν για τη διαμόρφωση της τελικής εργασίας.
Ο κ. Δημήτρης Εφραίμογλου, Διευθύνων Σύμβουλος του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, δήλωσε σχετικά με το πρόγραμμα: «Για άλλη μια φορά, το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού βρίσκεται ενεργά δίπλα στους μαθητές, συμβαδίζοντας και ενισχύοντας με όποιον τρόπο μπορεί την Παιδεία. Το πρόγραμμα “Clickστην Ιστορία” όχι μόνο “αγκαλιάστηκε” από το Υπουργείο Παιδείας, τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές που συμμετείχαν στην πιλοτική φάση του, αλλά συνεχίζεται σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα, με ακόμη περισσότερους συμμετέχοντες και ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη απέναντι στο έργο μας».

Η κα Αγγελική Παπαντωνίου, Διευθύντρια Εταιρικών Σχέσεων της Vodafone, δήλωσε σχετικά με το πρόγραμμα: «Το “Click… στην Ιστορία” αποτελεί απόδειξη ότι η συμβολή της τεχνολογίας στην εκπαιδευτική διαδικασία μπορεί να είναι ουσιαστική. Οι μαθητές, αξιοποιώντας τις δυνατότητες που προσφέρει η τεχνολογία σε όλη την Ελλάδα, έρχονται κοντά στην ιστορία του τόπου τους και εντρυφούν στη συλλογική εργασία και τη σύνθεση. Η θερμή υποδοχή του προγράμματος από τους μαθητές και την εκπαιδευτική κοινότητα αποτελεί την πιο γερή βάση για την εξέλιξη και την περαιτέρω ανάπτυξή του».

Το πρόγραμμα έχει ήδη υλοποιηθεί πιλοτικά σε έξι δημόσια γυμνάσια σχολεία όλης της Ελλάδας, ενώ μέχρι το τέλος της φετινής σχολικής χρονιάς θα έχουν προστεθεί δώδεκα επιπλέον στους Νομούς Αττικής, Αχαΐας, Έβρου, Ευβοίας, Λασιθίου, Λέσβου, Ξάνθης, Πέλλας, Ροδόπης και Σάμου.

Στην ιστοσελίδα http://local.e-history.gr/ ο επισκέπτης μπορεί να πλοηγηθεί στις εργασίες των σχολείων της πρώτης φάσης υλοποίησης του προγράμματος από την Αγιά Λάρισας, τη Δράμα, τη Θήβα, το Ναύπλιο, τη Νέα Ιωνία και τη Χίο.

source : protothema.gr