Category Archives: Uncategorized

The Return of Madame Soussou

In Athens, the performance by 16 April at the Greek World Theater

Seventy years old this year Madame Soussou and celebrates it with the performance that started from the State Theater of Northern Greece and from Thursday, 26 April will be performed in Athens at the Hellenic World Theater. At the same time, a large retrospective exhibition of the career of Dimitris Psathas is being inaugurated (1907-1979) in life and in the theater: personal and professional, with his family but also at the press offices of Eleftheros Vima and Neos, photos as well as rich – anecdote – material from his performances, starting from the rehearsals and reaching the premieres, will adorn the foyer on Piraeus Street, from the archive of the Psathas family, under the supervision of Lena Nitsou's granddaughter- Mat.

But who is Madame Soussou and how did she manage to stay so alive: Bigoted and unacceptable, Madame Soussou began as a cartoon in the pre-war weekly "Family Treasure" (1939), became a book (1941), number of occupancy inspections, play (1942), motion picture (1948), radio broadcast (1950), tv series (1972 and 1986). At the same time, it was translated into many languages ​​and was performed at home and abroad.

The creator himself writes: "Soloupi spartan. Style imposing. Nose slightly turned up. Pose. Cap on the top of the head m’ a red wing that soars as a challenge to the universe. Tall, xeracian. Woman or Phenomenon; Head back. Her chin up, her nose higher, her eye on chaos. Whoever stands in front of her feels like a merman. Her gaze barely admits to touching the visible things of our humble world, and when it does it takes on tones of condescension… Poverty; You have to look closely to see it. Her style, which comes from a dynamic soul, spreads and dispels the impression of poverty – a body armored constantly fighting against poverty itself, as if he is struggling every moment to defeat her and succeeds triumphantly. He is holding a pair of rusted facades, raises hand slowly, raises eyebrows with later, moves his head back and looks ap’ the unfathomable yonder heights of an unshakable self-confidence the poor creatures of God who happen to circulate around her…”. Nicknamed the "tower mistress of Vouthoula", or better "Bythula" – at Plato's Academy, as she called the neighborhood from which she started to reach …Kolonaki.

Inspired by a real person, a neighbor of Psathas himself to whom he dedicated it, "Madame Soussou" was first uploaded on 1942 with Mrs. Katerina and Emilios Veakis, in the Katerina theater, of Victoria Square. Mary Aroni and Anna Panagiotopoulou followed. Marika Nezer was in the cinema, on TV Georgia Vasiliadou while on TV Anna Paitazi and then Anna Panagiotopoulou.



THE IDENTITY OF THE SHOW
"Madame Sousou" by Dimitris Psathas – NTNG. Directed by Giorgos Armenis, sets-costumes Yiannis Metzikof, music by Giorgos Christianakis, choreography by Alexandra Tsotanidou, lighting Tasos Dailidis.

They play: Fotini Baxevani, Kostas Santas, Vassilis Evtaxopoulos, Thalia Skarlatou, Dimitris Siakaras, Thalia Skarlatou et al.

WHEN & POU "THEATER" of the "Hellenic World" Cultural Center / Antigone Hall, Piraeus 254, Taurus, tel. 212 254 0300 Premiere, Thursday 26 April 2012, at 21.00 Tickets 24 – 21 – 18 – 15 – 12 euro


Source: tovima.gr

"Έφυγε" Dimitris Mitropanos

Dimitris Mitropanos, από τις πλέον χαρακτηριστικές λαϊκές φωνές του ελληνικού τραγουδιού, σίγησε το πρωί της Τρίτης έπειτα από έμφραγμα που υπέστη. Το τελευταίο διάστημα ο ερμηνευτής είχε δώσει σκληρή μάχη για να ξεπεράσει τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε.

Ευτύχησε στο διάστημα της καριέρας του να ερμηνεύσει όχι μόνο μεγάλους συνθέτες και ποιητές και στιχουργούς αλλά κυρίως τα τραγούδια τους να τα κάνει δικά του. Απλός, δωρικός, ουσιαστικός, χωρίς τερτίπια και κόλπα δώρισε τη φωνή του στα τραγούδια και κυρίως στην ιστορία του λαϊκού τραγουδιού.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’60 και έπειτα από παρότρυνση του Γρηγόρη Μπιθικώτση, τον οποίο γνώρισε σε μία συγκέντρωση της εταιρείας του θείου του, στην οποία τραγούδησε, επισκέφτηκε την Κολούμπια. Εκεί ο Τάκης Λαμπρόπουλος του γνώρισε τον Γιώργο Ζαμπέτα, δίπλα στον οποίο θα δουλέψει στα «Ξημερώματα».

Τον Ζαμπέτα τον μνημονεύει ως μεγάλο του δάσκαλο και δεύτερο πατέρα. Όπως έχει δηλώσει, «ο Ζαμπέτας είναι ο μόνος άνθρωπος στο τραγούδι ο οποίος με βοήθησε χωρίς να περιμένει κάτι. Με όλους τους υπόλοιπους συνεργάτες μου κάτι πήρα και κάτι έδωσα». The 1966 ο Μητροπάνος συναντάται για πρώτη φόρα με τον Μίκη Θεοδωράκη και ερμηνεύει μέρη από τη «Ρωμιοσύνη» και το «Άξιον Εστί» σε μια σειρά συναυλιών στην Ελλάδα και στην Κύπρο.

The 1967, ο Μητροπάνος ηχογραφεί τον πρώτο του 45άρη δίσκο, με το τραγούδι «Θεσσαλονίκη». Είχε προηγηθεί η ηχογράφηση του τραγουδιού «Χαμένη Πασχαλιά», το οποίο όμως λογοκρίθηκε από τη Χούντα και δεν κυκλοφόρησε ποτέ.

Στην πορεία που χάραξε στον δρόμο του λαϊκού έντεχνου, the 1972 είναι ένας σημαντικός σταθμός: ο συνθέτης Δήμος Μούτσης και ο ποιητής-στιχουργός Μάνος Ελευθερίου κυκλοφορούν τον «Άγιο Φεβρουάριο», με ερμηνευτές τον Μητροπάνο και την Πετρή Σαλπέα, σηματοδοτώντας έναν σταθμό στην ελληνική μουσική.

Τον Ιούλιο του 1999, ο Μητροπάνος και ο Μούτσης θα ξαναβρεθούν επί σκηνής στο Ηρώδειο με τη Δήμητρα Γαλάνη και τη σοπράνο Τζούλια Σουγλάκου για δύο μουσικές βραδιές στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών. Οι συναυλίες αυτές ηχογραφούνται ζωντανά και κυκλοφορούν σε διπλό CD δύο μήνες αργότερα.

Ακολουθούν «Ο Δρόμος για τα Κύθηρα» του Γιώργου Κατσαρού και «Τα συναξάρια» του Γιώργου Χατζηνάσιου, έργα υψηλής ποιότητας αλλά και μεγάλης απήχησης στην ελληνική κοινωνία.

Στη μακρόχρονη πορεία του στο ελληνικό τραγούδι, ο Δημήτρης Μητροπάνος συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους δημιουργούς του λαϊκού αλλά και του έντεχνου τραγουδιού. Γιώργος Ζαμπέτας, Mikis Theodorakis, Δήμος Μούτσης, Απόστολος Καλδάρας, Τάκης Μουσαφίρης («Εμείς οι δυο» κ.α.), Χρήστος Νικολόπουλος («Πάρε Αποφάσεις» σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου), Γιάννης Σπανός («Ο Μητροπάνος τραγουδάει Σπανό») ήταν οι συνθέτες με τους οποίους συνδέθηκε επαγγελματικά, χτίζοντας μια καριέρα συνυφασμένη με την ελληνική λαϊκή μουσική παράδοση, μέχρι και το τέλος της δεκαετίας του ’80.

Η συμμετοχή του σε δίσκους των Λάκη Παπαδόπουλου (με το τραγούδι «Για να σεκδικηθώ») και Νίκου Πορτοκάλογλου («Κλείνω κι έρχομαι») αναδεικνύουν εκείνη την εποχή την ευρεία γκάμα της ερμηνείας του και προαναγγέλλουν μια στροφή στον τρόπο ερμηνείας του, που θα οδηγήσει σε μια σειρά από δίσκους που άλλαξαν σε μεγάλο βαθμό την έννοια του καλού σύγχρονου λαϊκού τραγουδιού.

Οι συνεργασίες με τον Μάριο Τόκα και τον Φίλιππο Γράψα («Η εθνική μας μοναξιά» και «Παρέα με έναν ήλιο») συνδυάζουν τη λαϊκή υφή και συναίσθημα με τη πιο βαθιά έννοια στίχων και τη χρησιμοποίηση λέξεων πιο επιτηδευμένων. Alongside, η απήχηση των τραγουδιών στην κοινωνία και η εμπορική επιτυχία αναδεικνύουν αυτές τις δημιουργίες ως εργαλεία αλλά και συμπτώματα της εξέλιξης της ελληνικής κοινωνίας.

Η πολύ σημαντική συνεργασία με τον Θάνο Μικρούτσικο με τον δίσκο «Στου Αιώνα την Παράγκα», σε στίχους Άλκη Αλκαίου, Κώστα Λαχά, Λίνας Νικολακοπούλου και Γιώργου Κακουλίδη, αποτελεί στροφή του ερμηνευτή σε ακόμα πιο «έντεχνες» διαδρομές, διατηρώντας και πάλι την ταυτότητα του λαϊκού.

Ο Μητροπάνος συνεχίζει στα ίδια μονοπάτια, με τραγούδια των Μικρούτσικου, Κορακάκη, Μουκίδη, Παπαδημητρίου κ.α. στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 2000.

Από τις τελευταίες δουλειές του Θεσσαλού αοιδού ξεχωρίζει το «Πες μου ταληθινά σου» σε μουσική Στέφανου Κορκολή και στίχους Ελεάνας Βραχάλη και Νίκου Μωραΐτη, αλλά και η ζωντανή ηχογράφηση «Υπάρχει και το ζεϊμπέκικο», από το πρόγραμμαωδή στον εθνικό χορό της Ελλάδας μαζί με τους Θέμη Αδαμαντίδη και Δημήτρη Μπάση, καθώς επίσης και ο δίσκος «Στη Διαπασών», ο οποίος περιέχει 12 λαϊκά τραγούδια και μια μπλουζ μπαλάντα. Από τα τραγούδια του δίσκου ξεχωρίζει το τραγούδι «Η εκδρομή» του Γιάννη Μηλιώκα, το οποίο γράφτηκε για την επιστροφή του ερμηνευτή στη δισκογραφία έπειτα από ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Τον Ιούνιο του 2011, με το άλμπουμ «Εδώ είμαστε» ο Σταμάτης Κραουνάκης και ο Δημήτρης Μητροπάνος, συναντήθηκαν για πρώτη φορά στη δισκογραφία. Η πρώτη αυτή κοινή τους δισκογραφική δουλειά αποτελούσε προσφορά του «Βήματος» προς τους αναγνώστες του…

Το ιατρικό ανακοινωθέν
Από οξύ πνευμονικό οίδημα εξέπνευσε ο Δημήτρης Μητροπάνος. Σε ανακοίνωση, που εκδόθηκε από το νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ, αναφέρεται:

«Ο ασθενής Δημήτριος Μητροπάνος διεκομίσθη στο νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ σήμερα το πρωί λόγω οξέως διαρροϊκού συνδρόμου και εμέτων. Στη συνέχεια παρουσίασε αιφνιδίως δύσπνοια.

Μετεφέρθη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όπου αντιμετωπίστηκε για οξύ πνευμονικό οίδημα από το οποίο και κατέληξε την 11η πρωινή».

Source : tovima.gr

Michalis Suyul: Tribute to the Badminton Theatre

The Badminton Theater presents a unique tribute to Michalis Souyoul as part of the cycle "The Faces of Greek Song" on Monday, 14 May 2012.

Michalis Suyul (1906-1958) he is the composer of the interwar generation with the most timeless songs.

Amazingly, Michalis Souyul's songs are still alive after so many years, since they still express moods and emotions like modern ones.

A prolific composer of music and songs, he wrote in all forms and styles.

Tango, waltz, romances, common sight, patriotically, butchers, Zeybekika and almost always with great commercial success.

He wrote about them 750 songs, the music 10 motion pictures and 50 theater inspections.

In this dedication, in the series of concerts of the Badminton Theater "The Faces of Greek Song" the most recognizable songs of, like "Keep your hair down", "Let's come for a while", "Something draws me to you", "The month is nine", "Children, of Greece, children", "The Instruments Began", "The last tram", "We have one life", "Well, open another bottle", "The Trambarifa" and many more. The songs will be performed by the Athens Champer Orchestra.

The songs will be performed in alphabetical order by:

Gerasimos Andreatos
Calliope Vetta
Giannis Zouganelis
Despina Olympiou
Irini Tumbaki
& Babis Tsertos

The Athens Chamber Orchestra is conducted by Apollon Kouskoumvekakis, who has also undertaken the orchestrations.

In the first part, bandoneon will be played by Iraklis Vavatsikas and Artemis Vavatsikas in the second part as well, Dimitris Margiolas and Nikos Kretsis will play bouzouki.

They are dancing: Alexander Khoroshikh & Giota Malamou
Giorgos Tsampras in his role.
Production art direction: Michalis Koubios

Info

Location Badminton Theatre, Olympic Properties, Army Grove, Putty
Date Monday 14 May 2012. Start time: 20:30
Information www.badmintontheater.gr
Ticket prices Distinguished: 35€, A Zone: 30€, B Zone: 25€, C Zone: 20€, D Zone: 15€
Student: 10€

Source : culturenow.gr

Βαμμένα κόκκινα αυγάεδώ και 2.500 years

Γιατί το αυγό συνδέθηκε με την αναγέννηση και την ανανέωση, ήδη από τον 5ο π.Χ. century

More than 2.500 χρόνια συμβολισμού για τη θρησκεία έχουν τα αυγά που αυτές τις ημέρες βάφουμε κόκκινα και τσουγκρίζουμε λέγοντας «Χριστός Ανέστη». Διότι πράγματι το αυγό συνδέθηκε επί χιλιετίες με την αναγέννηση και την ανανέωση, αρχικά τις πρώτες μέρες της άνοιξης, ενώ στη συνέχεια υιοθετήθηκε ως σύμβολο του χριστιανισμού. Και αυτό επειδή το αυγό προσφέρεται για τη νοερή απεικόνιση του κύκλου της ζωής, η οποία για πολλά φυτά και ζώα αρχίζει την άνοιξη.

Οι πρώτες ιστορικές μαρτυρίες συμβολισμού του αυγού στη θρησκεία χρονολογούνται το 500 B.C. Στην περίοδο των Αχαιμενιδών το περσικό ημερολόγιο ήταν επηρεασμένο από τον ζωροαστρισμό και η εαρινή ισημερία, η πρώτη ημέρα του ημερολογιακού τους έτους, ήταν γιορτή, όπως βλέπουμε και σε ανάγλυφο από την Περσέπολη (500 e.g.), όπου ευγενείς παριστάνονται να κρατούν στα χέρια αυγά. Η εαρινή ισημερία γιορτάζεται, in fact, ακόμη και σήμερα με το βάψιμο αυγών και την κατανάλωσή τους.

Η πρώτη, in any case, βεβαιωμένη χρήση του αυγού ως χριστιανικού συμβόλου τοποθετείται στη Ρωμαϊκή περίοδο. Η ρωμαϊκή θρησκεία, besides, είχε επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από τις πραγματείες του Ιπποκράτη, όπου η εκκόλαψη αυγών συχνά αναφερόταν σε σύγκριση με τη γέννηση των ανθρώπων. Στο «Περί φύσεως παιδίου», συγκεκριμένα, ένα βρέφος που γεννιέται, περιγράφεται σε αναλογία με ένα κοτοπουλάκι που σπάει το κέλυφος του αυγού.

Κατά τον 1ο μ.Χ. αιώνα συναντάται για πρώτη φορά και η σύνδεση του αυγού με τις ταφές: Στη Ρώμη βρέθηκε τάφος παιδιού που χρονολογείται γύρω στο 50-175 μ. X. και σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, «κάτω από το αριστερό χέρι του ενταφιασμένου υπάρχει το αυγό μιας κότας, το οποίο στα ταφικά συμφραζόμενα πιθανότατα δεν είναι απλά μια προσφορά τροφής, αλλά ίσως και μια μνεία στην εσχατολογική αναγέννηση».

Στην νεκρόπολη του Βατικανού εξάλλου βρέθηκε ένα παιδί ενταφιασμένο με πλήθος κτερισμάτων, μεταξύ των οποίων και αυγά! Και εδώ οι ανασκαφείς πιστεύουν ότι το αυγό πιθανότατα ήταν ένα «σύμβολο αναγέννησης, μιας νέας ζωής που θα ισοστάθμιζε την αδικία ενός πρόωρου τέλους».

Αυτές οι δύο ταφές ίσως εκπροσωπούν τα πρώιμα χριστιανικά ταφικά έθιμα, καθώς το αυγό ήταν στενά συνδεδεμένο με την ιδέα της αναγέννησης και αυτό ήδη από τα χρόνια του Ιησού Χριστού:Zoe, death, resurrection. Οπως αναφέρει εξάλλου ο μεγάλος θρησκειολόγος Νίλσον, «το αυγό είναι μια εμφανώς ζωντανή και αδρανής ουσία που εμπεριέχει την πιθανή αρχή μιας ζωής, και εκείνο που έχει μια τέτοια ζωογόνο δύναμη πρέπει αναγκαστικά να ξυπνά ή να τροφοδοτεί τις ζωτικές δυνάμεις εκείνων στους οποίους προσφέρεται».

Παρ’ όλα αυτά, δεν υπάρχουν πολλά ιστορικά στοιχεία που να συνδέουν το αυγό με τον Ιησού. Στη Βίβλο οι αναφορές είναι ελάχιστες, σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση ωστόσο, η Μαρία Μαγδαληνή έφερνε βρασμένα αυγά στον τάφο του Ιησού. Τα αυγά, κατά την παράδοση πάντα, πήραν ένα φωτεινό κόκκινο χρώμα, το χρώμα του αίματος, όταν εκείνη είδε ότι ο Ιησούς είχε αναστηθεί.

Μια άλλη ιστορία λέει πως, όταν η Μαρία Μαγδαληνή πήγε στον αυτοκράτορα της Ρώμης Τιβέριο για να του πει ότι ο Ιησούς είχε αναστηθεί, he replied: «Οσο αναστήθηκε ο Ιησούς, άλλο τόσο τούτο το αυγό είναι κόκκινο», αλλά μόλις τέλειωσε τη φράση του το αυγό πήρε ένα ζωηρό κόκκινο χρώμα.

Η άνοιξη, in any case, είναι μια περίοδος γιορτής και σημαίνει ένα νέο ξεκίνημα, είτε πρόκειται για την έναρξη του έτους, την ελευθέρωση από τη δουλεία της Αιγύπτου ή την ανάσταση του Σωτήρα.

Source : tovima.gr

Μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι με χειμερινό ωράριο ως τον Ιούνιο

Δεν προκηρύχθηκε διαγωνισμός για επιλογή εποχικών υπαλλήλων λόγω εκλογών

Χειμερινό ωράριο για μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους, τουλάχιστον ως τον Ιούνιο. Αυτά είναι τα άσχημα νέα για τον πολιτισμό και τον τουρισμό καθώς η προκήρυξη των εκλογών δεν άφησε το περιθώριο της πρόσληψης εποχικών υπαλλήλων μέσω της διαδικασίας του ΑΣΕΠ, όπως είναι επιβεβλημένο.

Οσον αφορά την καθυστέρηση πάντως, το ΥΠΠΟ δηλώνει ότι την σχετική άδεια έλαβε μόλις στις 29 Of March, γεγονός που δεν του επέτρεψε την έγκαιρη προκήρυξη του διαγωνισμού. Και πάλι όμως προσλήψεις θα γίνουν μόνον για 680 υπαλλήλους αντί των 1000, που είχαν προσληφθεί πέρυσι αλλά και πάλι δεν έφταναν

Ετσι λοιπόν τα μουσεία θα συνεχίσουν να λειτουργούν ως τις 3 το μεσημέρι ενώ οι αρχαιολογικοί χώροι ως τις 3 or 5 μ. μ. με εξαίρεση την Ακρόπολη που είναι ανοικτή ως τις 7.

Υπάρχει ωστόσο και ένα καλό νέο, το οποίο ανακοίνωσε η γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού κυρία Λίνα Μενδώνη, ότι από του χρόνου και ως το 2015, θα γίνονται και άλλες προσλήψεις με επτάμηνες συμβάσεις (πάντα μέσω ΑΣΕΠ), στο πλαίσιο ευρωπαϊκών προγραμμάτων για κοινωφελή έργα.

Source : tovima.gr

HORROR PREMIERE : THE LITTLE HOUSE IN THE WOODS

THE LITTLE HOUSE IN THE WOODS
THE CABIN IN THE WOODS

CaseΤέσσερις φίλοι από το κολλέγιο αποφασίζουν να περάσουν ένα σαββατοκύριακο σε μια ξύλινη καλύβα στο δάσος. Δύο ηλικιωμένοι τύποι, οι οποίοι όπως φαίνεται γνωρίζουν κάτι παραπάνω σχετικά με τη συγκεκριμένη καλύβα, τους συμβουλεύουν να το ξανασκεφτούν. Naturally, τα λόγια τους σκορπίζουν στον αέρα και, το ίδιο κιόλας βράδυ, ο εφιάλτης ξεκινά



Watch the movie trailer

Πρόσθετα «The horror movie to end all horror movies» αποκαλεί με στόμφο ο σεναριογράφος Τζος Γουίντον («Marvel’s The Avengers») το «The Cabin in the Woods», τα γυρίσματα του οποίου έχουν μεν ολοκληρωθεί από το 2009, όμως η -προσωρινή- απόφαση των παραγωγών να το μετατρέψουν σε 3D και η μετέπειτα χρεοκοπία της MGM, η οποία είχε τα δικαιώματα του, επέδρασαν αποφασιστικά στο να αναβληθεί επ’ αόριστον η διανομή του στις αίθουσες. Η ανάληψη της διεθνούς διανομής του από την Lionsgate επανάφερε την τάξη, και φέτος τον Οκτώβριο θα έχουμε πλέον την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε μια καθ’ όλα αντισυμβατική ταινία τρόμου, με πνευματώδεις διαλόγους, άφθονο μαύρο χιούμορ και απανωτές ανατροπές, η οποία αναμένεται να ανανεώσει ένα (υπο)είδος, το οποίο θεωρητικά έχουν εξαντλήσει ταινίες όπως το «Evil DeadΤο Καταραμένο Άσμα» του Σαμ Ράιμι και το «Cabin FeverΤο Καταφύγιο του Τρόμου» του Ιλάι Ροθ. Το «The Cabin in the Woods» αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Ντρου Γκοντάρ, σεναριογράφου του «Cloverfield» και υπεύθυνου για ορισμένα από τα καλύτερα επεισόδια του «Lost» και του «Alias», ενώ στο καστ συναντάμε τον σταθερά καλό Ρίτσαρντ Τζένκινς («Άσε το Κακό να Μπει», «Εργένηδες για Μια Εβδομάδα», «The Visitor»), αλλά και τον Αυστραλό Κρις Χέμσγουορθ, προτού πιάσει στα χέρια του το σφυρί του… Thor!

Comments : Σίγουρα μια ταινία που δεν περιμένεις να κάνει πρεμιέρα μέσα στις άγιες μέρες του Πάσχα.Υπόσχεται να μας τρομάξει και να μας εκπλήξει..
Θα την απολαύσουμε στις 15 Απριλίου και θα επιστρέψουμε με περισσότερα σχόλια και εντυπώσεις..Ελπίζουμε ο τομέας των θρίλερ να κάνει επιτέλουςΑνάσταση”.. πάει καιρός που βγήκε κάτι καλό στις αίθουσες.
Καλή Προβολή!

X.

Road 2012: Αφιέρωμα στη μουσική του Μίμη Πλέσσα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

Το όνομά του έχει συνδεθεί με τη «χρυσή εποχή» του ελληνικού κινηματογράφου. Με πληθώρα κορυφαίων ερμηνευτών, πολλούς
από τους οποίους ανέδειξε μέσα από τα τραγούδια του (από τη Νάνα Μούσχουρη και τη Μαρινέλλα έως τον Γιάννη Πουλόπουλο και τον Γιάννη Βογιατζή). Παρότι το συνθετικό έργο του Μίμη Πλέσσα δεν σταματάει εκεί, εντούτοις οι λαϊκές μουσικές που έγραψε για τη μεγάλη οθόνη και τη σκηνή είναι αυτές που χρόνια τώρα χαίρουν κοινής αποδοχής απ’ όσους Έλληνες εξακολουθούν να ερωτεύονται και να ονειρεύονται, να τραγουδούν και να χορεύουν με την ψυχή τους.

Στον πολυγραφότατο δημιουργό που μετρά πάνω από πενήντα χρόνια επιτυχημένης σταδιοδρομίας, το Μέγαρο Μουσικής αφιερώνει μια βραδιά γεμάτη με τραγούδια του που όλοι αγαπήσαμε, τραγούδια που μας συγκινούν καθώς διατηρούν μέχρι σήμερα, όλη τους τη φρεσκάδα.

 Στη συναυλία-αφιέρωμα στη γόνιμη και συνεπή πορεία του Μίμη Πλέσσα στο ελληνικό πεντάγραμμο, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 24 April, at 8.30 το βράδυ στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης, την πρώτη θέση κατέχουν τα κομμάτια απ’ τον περίφημο Κύκλο τραγουδιών του «Ο Δρόμος» (1969) – τραγούδια που περιλαμβάνονται στον ομώνυμο δίσκο, τον πρώτο ελληνικό που έγινε χρυσός – , κομμάτια από τον Κύκλο «Μίλα μου για τη λευτεριά»απαγορευμένα από τη χούντα των συνταγματαρχών – όπως και το τραγούδι «Απόψε αντάμωσα το Χάρο», όλα σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου.

Τέσσερις καταξιωμένοι ερμηνευτές της νεότερης γενιάς, ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, η Μελίνα Ασλανίδου, η Ρίτα Αντωνοπούλου και ο Σπύρος Κλείσσας, συνοδευόμενοι από τη Χορωδία «Εν Φωναίς» και την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ – σε μουσική διεύθυνση Μίλτου Λογιάδη – αναλαμβάνουν να δώσουν το έναυσμα για μια βραδιά γνήσιας λαϊκής ψυχαγωγίας με συμμέτοχο το κοινό. Τις ενορχηστρώσεις των τραγουδιών υπογράφει ο συνθέτης. Σύμβουλος ρεπερτορίου είναι ο Γιώργος Μονεμβασίτης.

Με την Ορχήστρα συμπράττουν: o Μίμης Πλέσσας στο πιάνο, ο Γιώργος Παχής (bouzouki), ο Νάσος Σωπήλης (πλήκτρα) και ο Δημήτρης Στασινός (ηλεκτρική κιθάρα).

Η συναυλία-αφιέρωμα στη μουσική του Μίμη Πλέσσα εντάσσεται στο πλαίσιο της Σειράς Ελληνικό Τραγούδι.

Ποιός δεν ξέρει και δεν έχει τραγουδήσει «Το άγαλμα», το «Γέλαγε η Μαρία», το «Μέθυσε απόψε το κορίτσι μου», το «Ξημερώνει Κυριακή», το «Πρώτη φορά» ή το «Δώσε μου το στόμα σου»; Κομμάτια που μαζί με άλλα τόσα, πασίγνωστα κι αγαπημένα («Ο τρελός», «Φραγκόκλησσα», «Πήρα σύννεφο δυο τόπια», «Η Μυρσίνη βάζει τα άσπρα», «Δώδεκα μαντολίνα», «Έπεφτε βαθιά σιωπή») περιλαμβάνονται στο θρυλικό πια «Δρόμο» του Μίμη Πλέσσα. Στον πρώτο ελληνικό δίσκο που έγινε χρυσός, άλμπουμ που κατέρριψε κάθε ρεκόρ πωλήσεων στα χρόνια που ακολούθησαν.

Η ιστορία του ξεκίνησε ένα βράδυ στο σπίτι του Λευτέρη Παπαδόπουλου, όταν ο Μίμης Πλέσσας είδε τυχαία πάνω στο τραπέζι κάποια σκόρπια χειρόγραφά του. Νιώθοντας «ανείπωτη τρυφεράδα καθώς τα διάβαζα, αφού περιγράφανε τα εφηβικά μου χρόνια, τα χρόνια μέσα στην Κατοχή», όπως ο ίδιος διηγείται, ζήτησε από τον σπουδαίο στιχουργό να τα πάρει για να τα μελοποιήσει. Ο συνθέτης έγραψε τη μουσική τους μέσα σε δυο μέρες, ο αείμνηστος διευθυντής της εταιρίας Lyra, Αλέκος Πατσιφάς, τα ενέκρινε αμέσως δίνοντας μάλιστα και τον τίτλο του άλμπουμ κι έτσι τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Τα τραγούδια αυτά, με βασικό ερμηνευτή τον Γιάννη Πουλόπουλο όπως και τις Ρένα Κουμιώτη και Πόπη Αστεριάδη, ηχογραφήθηκε – μέσα σε 10 by Dimitra Papanastassopoulou is published by Dioptra Publications – στο στούντιο της Columbia και κυκλοφόρησε το 1969.

Το Γενάρη του1970 «Ο Δρόμος» μεταφέρθηκε στο σανίδι του θεάτρου «Παξινού», με τους ίδιους συντελεστές. Λογοκρίθηκε όμως και κυνηγήθηκε από το δικτατορικό καθεστώς καθώς στην παράσταση είχαν προστεθεί επιπλέον τραγούδια που περιείχαν ξεκάθαρα μηνύματα εναντίον του: το «Έξι άντρες» («Έξι τους βαράγανε μα δεν μαρτυράγανε» ) ερμηνευμένο από τον Γιάννη Πουλόπουλο και το «Μίλα μου για τη λευτεριά (κι ο ήλιος θα’ρθει πίσω)» από τη Ρένα Κουμιώτη, (τραγούδια που περιέχονται στον κατοπινό δίσκο του διδύμου Πλέσσα-Παπαδόπουλου «Μίλα μου για τη λευτεριά» του 1974) ενώ το «Απόψε αντάμωσα το χάρο» δισκογραφήθηκε λαθραία ως ανεξάρτητο μεμονωμένο τραγούδι την ίδια χρονιά, the 1970 στην έκδοση ‘Πουλόπουλος 4’. Ο δίσκος «Μίλα μου για τη λευτεριά», σε αντίθεση με τον «Δρόμο», θεωρείται από τις πλέον «αδικημένους» στην ιστορία της ελληνικής μουσικής καθώς οι στίχοι των τραγουδιών του με βασικό θέμα τη «μαύρη» αλλά και τόσο ιστορική για τη χώρα μας περίοδο 1940-41, ενόχλησαν τη χούντα των συνταγματαρχών η οποία και απαγόρευσε την κυκλοφορία του.

Το άλμπουμ ωστόσο, εκδόθηκε μετά την μεταπολίτευση αλλά «χάθηκε» μέσα στην υπερπληθώρα του πολιτικού τραγουδιού που κατέκλυσε την περίοδο εκείνη την ελληνική μουσική παραγωγή. Παρόλα αυτά αξίζει ιδιαίτερης προσοχής αφού περιλαμβάνει κομμάτια («Αυτόν τον ουρανό», «Οκτώβρης ήταν (Δεν θα περάσει ο φασισμός)», «Η Ουρανία», «Ο Τζαννής», «Ο τζίτζικας (Στο Πήλιο)», «Του σκοτωμένου αγοριού», «Από πείνα», «Μίλα μου για τη λευτεριά», «Η μάνα μου», «Φεγγάρι μου φυλακισμένο», «Έξι άντρες» και «Οι τελευταίες μέρες»), που μεταφέρουν νοερά τον ακροατή στη ζοφερή εποχή της Κατοχής μέσα από τις συγκλονιστικές εικόνες των στίχων του Λευτέρη Παπαδόπουλου.

O Μίμης Πλέσσας γεννήθηκε στην Αθήνα. Από τα μαθητικά του κιόλας χρόνια υπήρξε πρώτος σολίστ του πιάνου στην Ελληνική Ραδιοφωνία ενώ στα 1951, in age 27 years, τιμήθηκε με το πρώτο βραβείο μουσικής του πανεπιστημίου της Minnesota. From the 1952 ξεκίνησε η ενασχόλησή του με τη σύνθεση, τομέα στον οποίο διακρίθηκε επανειλημμένως στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Με το κουαρτέτο και τις ορχήστρες του συνεργάστηκε με πασίγνωστους τραγουδιστές της εποχής (Δανάη, Τώνη Μαρούδα, Νινή Ζαχά, Τζίμη Μακούλη κ.ά.) κι ανέδειξε με τα τραγούδια του πολλούς σήμερα διάσημους τραγουδιστές και ηθοποιούς (Nana Mouskouri, Τζένη Βάνου, Γιοβάννα, Μαρινέλα, Ρένα Κουμιώτη, Γιάννη Βογιατζή, Γιάννη Πουλόπουλο, Τόλη Βοσκόπουλο, Στράτο Διονυσίου κ.ά.). Δούλεψε για το θέατρο και τον κινηματογράφο κι έλαβε ελληνικές και διεθνείς διακρίσεις (σε Παρίσι, Εδιμβούργο, Αλτο Μόντε, Ουάσινγκτον, Κάρλοβι Βάρι ).

‘Έχει γράψει μουσική για 104 ταινίες και 70 θεατρικές παραστάσεις. Οι δίσκοι του έχουν γίνει πολλές φορές χρυσοί και πλατινένιοι. Ο πολυγραφότατος συνθέτης έχει καταπιαστεί με όλα τα είδη της μουσικής, από οργανική και συμφωνική έως λαϊκή, πειραματική και μοντέρνα (αναφέρουμε ενδεικτικά τη μουσική που έγραψε το 1993 για τη θεατρική παράσταση του Εθνικού «Η φάρμα των ζώων» του Οργουελ, τη λαϊκή όπερα «Ζευς» σε λιμπρέτο Γιάννη Καλαμίτση (1998), το ορατόριο «Κοσμάς ο Αιτωλός, ο Άγιος των σκλάβων» σε λιμπρέτο Ιάκωβου Αυλητή (1999), την οπερέτα «Τα καμώματα του κάτω κόσμου» σε λιμπρέτο Κώστα Βίρβου (2001), εμπνευσμένη από τους Διαλόγους του Λουκιανού και το συμφωνικό ποίημα «Ο χορός των σφαιρών» (2006), παραγγελία του Ευγενίδειου Πλανητάριου). The 2000 ο Δήμαρχος Αθηναίων τον τίμησε για την πενηντάχρονη προσφορά του στην Ελληνική Μουσική και τον Πολιτισμό με το «Χρυσό Μετάλλιο της πόλης» ενώ έναν χρόνο αργότερα, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας του απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος του Φοίνικα για την προσφορά του στον πολιτισμό.

Info

Τοποθεσία Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Christos Lambrakis Hall), Βασιλίσσης Σοφίας και Κόκκαλη, Athena
Ημερομηνία Τρίτη 24 April, 20:30
http information://www.megaron.gr/
Τιμές εισιτηρίων € 14,00 – 25,00 – 35,00 – 50,00 (Distinguished Zone)
Ειδικές Τιμές: € 7,50(Students, young people, unemployed, DISABLED) – 9,50 (65+, many children)

Source :  culturenow.gr