Piaggio Beverly 300: Πιο ολοκληρωμένο από ποτέ

Έχει αποδειχθεί κυρίαρχο στις πωλήσεις και όχι τυχαία. Πρόκειται για το Beverly 300 of 22 horses, που με το απαράμιλλο στιλ, και τον πιο ολοκληρωμένο χαρακτήρα, κερδίζει το στοίχημα!
Στη χώρα μας, η πολιτική έχει κατακλυστεί από τζάκια που μεσουρανούν εδώ και δεκαετίες στην εξουσία και, as it seems, τα αποτελέσματα αυτής της τακτικής δεν είναι και τα καλύτερα. Στην ελληνική πραγματικότητα, Nevertheless, υπάρχει και μια άλλη ισχυρή οικογένεια, η οποία εδώ και πολλά χρόνια βρίσκεται στην κορυφή των scooter και τα οφέλη για όσους την έχουν ψηφίσει είναι τεράστια. Το όνομά της είναι Beverly.

Και το νέο Beverly 300 είναι ο πιο πρόσφατος γόνος της εν λόγω οικογένειας. Το ιταλικό scooter είχε την τύχη να γεννηθεί με ένα όνομα που θα του εξασφάλιζε (και όντως έτσι έγινε) τον τίτλο του best seller στην κατηγορία του. However, ο δρόμος που ακολουθεί, δεν είναι αυτός της εξαργύρωσης της φήμης που του προσφέρει το όνομά του, αλλά αυτός της σκληρής δουλειάς. Besides, στους ανταγωνιστικούς καιρούς που ζούμε, μόνο αυτή θα του εξασφάλιζε την επιτυχία. Το νέο Beverly 300, Well, εκμεταλλεύεται στο έπακρο όχι μόνο το όνομα, αλλά και τα στοιχεία εκείνα που έφεραν τους προγόνους του στην κορυφή. Alongside, φέρνει και νέα χαρακτηριστικά σε αυτό που χρόνια από τώρα θα γνωρίζουμε ως το «συλλογικό DNA της οικογένειας των Beverly». Με λίγα λόγια, οι σχεδιαστές του νέου scooter δεν ξεκίνησαν από λευκό χαρτί -κράτησαν τα καλύτερα στοιχεία των μοντέλων και εκδόσεων των τελευταίων ετών: τον κινητήρα των 278 ml, το στιβαρό πλαίσιο, την εργονομία και την άνεση που προσφέρει. Και κάποια από αυτά τα ενίσχυσαν, έτσι ώστε να αποτελέσουν νέα σημεία αναφοράς: τα φρένα, the spaces, τη συμπεριφορά, τη φινετσάτη και φρέσκια αισθητική. Αποτέλεσμα αυτών είναι το νέο Beverly 300, ένα scooter ενισχυμένο στα σημεία, ικανό να γίνει best seller και να κυβερνήσει τα scooter όχι μόνο λόγω του ονόματός του, αλλά και των νέων χαρακτηριστικών που το κάνουν ακόμη καλύτερο.

Αισθητική:Ανασχηματισμός εδώ και τώρα
Το νέο Beverly μοιάζει να έχει δανειστεί χαρακτηριστικά στοιχεία προηγούμενων μοντέλων και εκδόσεων, με σκοπό να τα εκσυγχρονίσει και, με την πρώτη κιόλας ματιά, καταλαβαίνεις ότι το έχει πετύχει. Ξεκινώντας από τη μάσκα, αντικρίζεις τις χαρακτηριστικές γραμμές ενός Beverly και το μεγάλο προβολέα στο τιμόνι, με τις διαφορές όμως να είναι έντονες. Οι γραμμές της μάσκας και τα πλαϊνά LED είναι πιο αιχμηρά σε σχέση με το παρελθόν, ενώ ο προβολέας πιο τετραγωνισμένος. Εξίσου επιθετική είναι και η σχεδίαση της ποδιάς, στην κορυφή της οποίας ξεχωρίζει η διχρωμία στα πλαστικά. Additional, στο κεντρικό τούνελ βρίσκεται η τάπα της βενζίνης, η οποία είναι πλέον αεροπορικού τύπου. Στην ουρά, η εξέλιξη των αισθητικών στοιχείων των προηγούμενων Beverly συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς, χάρη στις γωνίες των πλαστικών, αλλά και το νέο φωτιστικό (επίσης LED) σώμα. Νέα στοιχεία στην αισθητική του Beverly αποτελούν οι εντυπωσιακές ζάντες, αλλά και ο ανανεωμένος πίνακας οργάνων.

Motor : Επιτυχημένη θητεία
Το μοτέρ των 278 κ.εκ. αποτελεί το μοναδικό σημείο του νέου Beverly που δεν πειράχτηκε στο παραμικρό. Οι Ιταλοί σωστά έκριναν ότι η έκδοση των 300 κ.εκ. δεν έχρηζε βελτιώσεων σε αυτόν τον τομέα (αυτή των 125 κ.εκ. είναι άλλη ιστορία) και το κινητήριο σύνολο με το όνομα Quasar κάνει και εδώ τα μαγικά του. Γραμμικό σε ολόκληρο το φάσμα λειτουργίας του, γεγονός που σημαίνει ότι θα ικανοποιήσει με το παραπάνω και στις χαμηλές σ.α.λ. -σημείο που ο κινητήρας των 250 κ.εκ. δεν διέπρεπε- το μοτέρ είναι το πρώτο που δίνει τον τόνο στο χαρακτήρα του νέου Beverly. Η αυξημένη ροπή του (σε σύγκριση πάντα με τον Quasar των 244 ml) το κάνει πιο σπιρτόζικο, ειδικά στις εκκινήσεις, ενώ η ζωντάνια δεν πρόκειται να λείψει από το Beverly, μέχρι αυτό να φτάσει κοντά στην τελική του.

Spaces / Άνεση: Θα σε… βολέψει
Μετά τη συγκεκριμένη ανανέωση, το Beverly συγκαταλέγεται πλέον στην υποκατηγορία των scooter 300 κ.εκ. που μπορούν να φιλοξενήσουν ένα full face ή δύο jet κράνη κάτω από τη σέλα τους. Ο χώρος κάτω από αυτή είναι μεγαλύτερος, ενώ η βοήθεια από τους… περιφερειακούς χώρους παραμένει σημαντική. Στο ντουλαπάκι της ποδιάς θα χωρέσουν αρκετά μικροπράγματα, ενώ ο αναδιπλούμενος γάντζος θα αναλάβει να μεταφέρει μια τσάντα. End, η σχάρα παραμένει χρήσιμη, καθώς μπορεί να αυξήσει τις μεταφορικές δυνατότητες του scooter. Ανανεωμένη και καλύτερη εμφανίζεται και η σέλα του νέου Beverly. Το νέο αφρώδες υλικό της και ο επανασχεδιασμός της έχουν αυξήσει, έστω διακριτικά, τα επίπεδα της άνεσης. Παράπονο δεν θα ακουστεί ούτε από το συνεπιβάτη, στον οποίο αναλογεί ένα μεγάλο μέρος αυτής. Το μοναδικό παράπονο θα έρθει στις μεγάλες ταχύτητες, όταν η μηδαμινή προστασία από τον αέρα θα ενοχλήσει αναβάτη και συνεπιβάτη.

Αναρτήσεις: Σεμνά και ταπεινά
Μπορεί το σύστημα των αναρτήσεων του νέου Beverly να σχεδιάστηκε από την αρχή, however, η λειτουργία του και η γενικότερη φιλοσοφία που το χαρακτηρίζει, είναι ίδια. Μπροστά συναντάμε πιρούνι 35 mm. και πίσω διπλά αμορτισέρ με δυνατότητα ρύθμισης της προφόρτισης. Η αίσθηση που θα δώσουν στον αναβάτη, αν αυτός έχει οδηγήσει ένα από τα προηγούμενα Beverly, είναι λίγο πιο στιβαρή, στοιχείο θετικό για τις πιο sport διαθέσεις του μοντέλου. Και στον τομέα της αίσθησης, οι αναρτήσεις ικανοποιούν, ενώ το μόνο παράπονο θα έρθει σε πραγματικά κακό οδόστρωμα, όπου ο αναβάτης θα νιώσει κάποια χτυπήματα στη μέση του.

Φρένα: Φρένο στην αβεβαιότητα
Εκτός από τη βελτιωμένη απόδοση στον τομέα των φρένων, το Beverly μπορεί να περηφανεύεται και για ένα ρεκόρ: το μεγαλύτερο δίσκο στην κατηγορία του, με διάμετρο 300 mm. Naturally, ο νέος δίσκος δεν βρίσκεται εκεί μόνο για να κάνει εντύπωση με το μέγεθός του. Σε συνδυασμό με την επίσης νέα τρόμπα των 12 χιλ., τα βασικότερα χαρακτηριστικά ενός φρένου, η δύναμη και η αίσθηση, έχουν δεχθεί μια μικρή, πλην σημαντική, βελτίωση. Μετά και από τις συγκεκριμένες βελτιώσεις, η διαδικασία φρεναρίσματος του Beverly μοιάζει με ένα σύντομο, αλλά ιδιαίτερα δουλεμένο τραγούδι. Πατώντας, for example, τη μανέτα του πίσω φρένου, μπαίνει η εισαγωγή του τραγουδιού, η κενή σχεδόν διαδρομή της μανέτας που χαρακτηρίζει όλα τα Beverly. Σταδιακά, ξεκινά η κιθάρα, με τρόπο γραμμικό, χωρίς να τρομάζει με την έντασή της. Καθώς το τραγούδι ολοκληρώνεται, η αίσθηση που σου δίνει, σε βάζει απόλυτα στο ρυθμό. Το τέλος του θα έρθει εντελώς φυσιολογικά, χωρίς να σου αφήσει παράπονο για τη συντομία και την ένταση της φωνής.

Οδηγώντας: Δικαιολογεί τον τίτλο του
Η αίσθηση που αποκομίζεις πάνω στη σέλα του νέου Beverly είναι γνώριμη και παράλληλα τόσο νέα που μπορεί να σε μπερδέψει, αν έχεις οδηγήσει και στο παρελθόν Beverly. Η όρασή σου είναι αυτή που θα σε μπερδέψει πρώτη, αφού βλέπεις ότι είσαι πάνω σε ένα διαφορετικό scooter, αν και όλα στη συμπεριφορά του μοιάζουν γνώριμα. Γνώριμα, αλλά όχι απόλυτα ίδια. Μπορεί ο κινητήρας να μην επιφυλάσσει καμιά έκπληξη, αν τον γνωρίζεις, however, η εν γένει συμπεριφορά του scooter είναι σαφώς βελτιωμένη. Ας ξεκινήσουμε, Well, από τα γνωστά. Με το άνοιγμα του γκαζιού, το Beverly θα εκκινήσει δυναμικά, χωρίς όμως να τρομάξει τον αναβάτη του. Ήδη από το χαμηλό φάσμα στροφών, η λειτουργία του είναι γεμάτη και οι καλές εντυπώσεις θα συνεχιστούν όσο τα χιλιόμετρα στο κοντέρ ανεβαίνουν, καθώς η ισχύς έρχεται άφθονη και με γλυκό τρόπο. Μέσα στην πόλη, το Beverly θα τα καταφέρει μια χαρά. Η αίσθηση που προσφέρει στον αναβάτη είναι αέρινη και παράλληλα στιβαρή. Ο όγκος του, on the other, βρίσκεται στα πρότυπα της κατηγορίας και το ιταλικό scooter θα βρει κάποια εμπόδια στο δρόμο του. Έξω από την πόλη, το Beverly θα παραμείνει σταθερό, ακόμη και κοντά στην τελική του. The 135 χλμ./ώρα που θα αποτελέσουν την τελική ένδειξη στο κοντέρ του, είναι ικανοποιητικά για μικρά ταξιδάκια, αλλά η έλλειψη ζελατίνας θα κουράσει τον αναβάτη.

Συμπέρασμα: Δαγκωτό
Το ανανεωμένο Beverly αποτελεί πλέον το νέο βασιλιά των scooter, κάτι που συνέβη από την πρώτη σχεδόν στιγμή που το ιταλικό scooter ήρθε στην ελληνική αγορά. Το όνομά του και η επιτυχία κάθε Beverly που ήρθε πριν από αυτό, το βοήθησαν στην επιτυχημένη από την πρώτη στιγμή πορεία του, αν και το νέο 300άρι δεν βασίστηκε μόνο σε αυτά. Οι αλλαγές στις οποίες υποβλήθηκε το ιταλικό best seller, το βελτίωσαν σε βασικούς τομείς, όπως των χώρων, της συμπεριφοράς και των φρένων. Additional, η νέα του αισθητική είναι όχι μόνο φρέσκια και σύγχρονη, αλλά και έτοιμη να εμπνεύσει τις επόμενες γενιές των scooter.

Source : mototriti.gr

Badminton THEATRE : In the "Mantra" of Atticus

The life of the "legendary form" of the song and its era are revived in the musical theater performance directed by Sofia Spyratou



Akis Sakellariou and Alexandros Bourdoumis play Atticus in the show which premieres on 22 February

I cried to write, I wrote to sing and sang to live… was writing the handwritten note that Atticus had left with the wish to be written on his tomb. In one of the leading forms of Greek song, Cleon Triantafillou, the worldly Atticus, the musical theater performance is mentioned, "Looking for Atticus" which premieres on 22 February, in Badminton, in musicological research and texts by Lambros Liavas, directed and choreographed by Sofia Spyratou.

"The show invites today's audience to rebaptize in the beauty of the songs that marked the lives of millions of Greeks and to discover the values ​​of life and the artistic courage of an era as difficult and transitory as today" notes Lambros Liavas.
Atticus is rightly considered the father of all modern Greek troubadours. His proposal has not been surpassed even by his spiritual grandchildren, Manos Hadjidakis and Dionysis Savvopoulos. Even if they were rushed for a time, some small-minded people, to stick the label of retro" he says. It has been a "legendary form" which expresses "erotism and emotion that is eternal… Cosmopolitan and deeply cultured, great composer and pianist, singer, poet, rhymester, actor, lecturer, magician, dancer and acrobat (!), was a multifaceted and charming personality".

A throwback without a "retro" mood, but with a lot of humor, sarcasm, tenderness and emotion is the production. At the heart of it is a hearty selection of the most beloved songs of Atticus and other leading composers of the time. The show follows the "life saga" of Cleon Triantaphyllos-Atticus (1885-1944) and his generation. It starts from Alexandria and his Athens 1900, with the walks in Zappeion, the carols and musical evenings at the mansion of the Triantaphyllos family. It takes place in Belle Epoque Paris, with the famous Mistenge measuring at the Folies Berge and the young Cleon at the Conservatory, musical theaters and cabarets to begin his career as "Attic" – songwriter.

We follow him on his adventurous tours’ the whole world.
To end up in the Athens of the Interwar period, with "variety shows" and the famous "Mantra", a pioneering way of artistic communication for the Greek reality. "Mantra" was Attic's temple of art and functioned for a whole decade (1930-1940), combining elements from the Parisian boudoir, the Athenian inspection, it's boring, the tavern and the music-philology gallery. It was a nursery of great artists. A recounting of the events of that period takes place alongside the performance.
The performance will make use of the theatre's potential, as explained by S. Spyratou. For’ this stage will reach the square with steps, as it was in "Mantra". The artists will come closer to the audience and become a company with it.

TALENT COMPETITIONS
One of the characteristics of the "Madras of Attic" was the various talent competitions, something that the show, following the legend of Atticus, will make it come true. Spectators who have signed up and auditioned will compete in various talent shows with an emphasis on singing talent, just as it was done in the mantra of Atticus. More information for those interested in participating in the competitions at tel.: 211 10 10000. Registrations to attik@badmintontheater.gr.

THE ACTORS The lyrical interludes are signed by Yiannis Xanthoulis and the sets – costumes by Lili Pezanou. They star (in alphabetical order): S. Sieves, N. Lotsar, Ev. Mourning, Al. Bourdoumis, English. Papadimitriou, Ak. Sakellariou et al., 10ballet members and a 7-member orchestra, under the orchestration – musical direction by Theodoros Kotepanos.

Source : ethnos.gr

New life for the ancient theater of Larissa

Αναδύθηκε κυριολεκτικά κάτω από τα κτίσματα της σύγχρονης πόλης

Ενα μέρος της χαμένης αίγλης του αποκτά σιγά σιγά το αρχαίο θέατρο της Λάρισας, που αναδύθηκε κυριολεκτικά κάτω από τα κτίσματα της σύγχρονης πόλης, για να ξεκινήσει εδώ και μερικά χρόνια ένα ευρύ πρόγραμμα συντήρησης και αναστήλωσής του. Επόμενο βήμα τώρα, είναι η αποκατάσταση των κλιμάκων του αλλά και της μίας πλευράς του, επεμβάσεις που θα συμβάλλουν σημαντικά στην εικόνα του μνημείου, τόσο αισθητικά όσο και στην κατανόησή του.

Οι μελέτες, που εγκρίθηκαν την Τρίτη από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο αποσκοπούν βεβαίως πρώτα στην ενδυνάμωση της στατικής επάρκειας του κυρίως θεάτρου εμποδίζοντας την πτώση των εδωλίων. Επιπλέον όμως θα γίνει δυνατή η κίνηση των επισκεπτών στο χώρο, κάτι που σήμερα είναι αδύνατο λόγω της ασυνέχειας των βαθμίδων ενώ το σύνολο των επεμβάσεων θα συμβάλλει ουσιαστικά και στην αποκατάσταση μέρους της χαμένης ακουστικής του θεάτρου.
Για να επιτευχθεί το συγκεκριμένο έργο, αρχαιολόγοι και αρχιτέκτονες έχουν ολοκληρώσει την ταύτιση όλων των διάσπαρτων αρχιτεκτονικών μελών, που προέρχονται από τις βαθμίδες, έχει γίνει η συντήρηση και η συγκόλλησή τους ενώ, όπου απαιτείται, θα χρησιμοποιηθεί συμπληρωματικά νέο μάρμαρο από το αρχαίο λατομείο που βρίσκεται στο Καστρί Λάρισας.

Για την αποκατάσταση των πρανών εξάλλου θα πρέπει πρώτα να αφαιρεθούν διάφορες παλαιότερες κατασκευές καθώς και η περίφραξη από σιδηροσωλήνες _σημαντική αισθητική όχληση για το μνημείο σήμερα_ ενώ στη συνέχεια θα γίνει ανασκαφή στο χώρο του αρχικού κτιρίου των στρατιωτικών αρτοποιείων που βρίσκονταν πάνω από το θέατρο, σε βάθος τουλάχιστον 1,50 μέτρων προκειμένου να αναζητηθούν αρχιτεκτονικά μέλη. Αλλωστε μερικά από αυτά, ήδη είναι ορατά ενώ βεβαίως θα αναζητηθούν και άλλα, που τυχόν βρίσκονται διάσπαρτα στο χώρο. Τελικά θα γίνει η αποκατάσταση του πρανούς με επίχωση.

Το Α΄ αρχαίο θέατρο της Λάρισας κατασκευάστηκε τον 3ο π. X. century, εκτείνεται στη νότια πλαγιά του λόφου του Αγ. Αχιλλείου (αρχαία Ακρόπολη) και λειτούργησε για έξι αιώνες, κατά τη διάρκεια των οποίων υπέστη διάφορες μετατροπές. Τον 2ο π. X. αιώνα το κτίριο της σκηνής συμπληρώθηκε με προσκήνιο και κατά τη Ρωμαϊκή εποχή το οικοδόμημα υπέστη σοβαρές αλλοιώσεις: Από τον 1ο π. X. αιώνα δηλαδή, χρησιμοποιήθηκε ως ρωμαϊκή αρένα ενώ στα τέλη του 2ου μ. X. ξηλώθηκαν οι τέσσερις πρώτες σειρές των εδωλίων για να διευρυνθεί η ορχήστρα. Χαριστική βολή στο οικοδόμημα έδωσε τέλος, ένα σεισμός κατά τον 7ο μ. X. century, όταν κατέρρευσε μεγάλο μέρος του επιθεάτρου και ο δεύτερος όροφος της σκηνής. Πάντως στα χρόνια της Τουρκοκρατίας μεγάλο τμήμα του ήταν ορατό. Τον 1ο π. X. αιώνα ωστόσο είχε κατασκευασθεί και δεύτερο, μικρότερο και λιτό θέατρο στην Λάρισα, το οποίο ανακαλύφθηκε το 1978 μέσα στην πόλη επίσης.

Η ανασκαφή ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980 αλλά προχώρησε αργά, καθώς έπρεπε να προηγηθούν απαλλοτριώσεις και κατεδαφίσεις των ακινήτων που βρίσκονταν πάνω στο μνημείο. Το έργο αναστήλωσης είναι ενταγμένο στο Ταμείο Διαχείρισης Πιστώσεων για την εκτέλεση Αρχαιολογικών Έργων.

Source : tovima.gr

Chick Corea and Gary Burton at the Athens Concert Hall

The Athens Concert Hall presents Chick Corea and Gary Burton, a collaboration that jazz fans are looking forward to. The concert will take place on 15 Of March 2012 in the context of the Bridges series.

Chick Corea

If one considers the volume of his last discography 40 years, can not doubt that Chick Korea is one of the most productive composers of our time. From avant-garde to bebop, from children's songs to the avant-garde, from fusion to classical music, Chick Korea always maintains high quality standards in its work.

Has won 14 Grammy, while he was a candidate at least 50 times. The 2005 was awarded the Ruhr Prize in Germany (an award first given to a jazz pianist) and 2006 was named "New Jazz Master" which is the biggest distinction for jazz in the US.

Gary Burton

He was born and raised in Indiana. Self-taught in vibraphone, the genius musician Gary Burton 1971 became a professor at Berkeley College of Music in Boston (in percussion and improvisation), the 1985 was appointed Rector, the 1989 he was awarded an honorary doctorate by the same College and 1996 appointed Vice President.

He won his first Grammy for his album Alone at Last (solo vibraphone) recorded at the Montreux Festival in 1971. Many other Grammy Awards followed (several from his collaboration with Korea) and was nominated for the same award 14 times.

He has a long and deep professional personal relationship with Chick Korea. Beyond their recordings, give many concerts as duos in America and Europe.

Chick Corea piano
Gary Burton βιμπράφωνο

The series Bridges is directed by Dimitris Maragopoulos

"One of the most popular collaborations in the field of jazz"
"Wonderful dynamic balance"
Los Angeles Times

Source : culturenow.gr